‫موقع موعظه‌ی امروزتون،
‫هیچ چشمی خشک نموند، جناب کشیش.
‫ممنون.
‫وقتی حرف‌ها از دل بربیاد،
‫پیام همیشه تأثیرگذاره.
‫پیشگیری از خودکشی برام خیلی مهمه.
‫می‌دونی، خیلی وقت پیش نبود که خودکشی،
‫توسط کلیسا یه گناه کبیره محسوب می‌شد.
‫بالاخره به این باور رسیدن ‫که یه مؤمن واقعی،
‫رستگاریش رو از دست نمیده.
‫نامه پولُس به افسسیان، ‫فصل ۱، آیات ۱۳ تا ۱۴
‫یک بار که نجات پیدا کنی، ‫همیشه نجات‌یافته‌ای.
‫کتاب مقدس رو خوب بلدی.
‫خب، سال‌ها مدرسه کاتولیک ‫و کلاس تعلیمات دینی
‫توی این مغز حک شده.
‫می‌دونم هنوز یه کلیسا انتخاب نکردی،
‫ولی تا اون موقع درِ اینجا به روت بازه.
‫احتمالاً به چند ساعت اعتراف ‫نیاز داشته باشم.
‫می‌دونی، ما باپتیست‌ها، ‫مستقیم به خدا اعتراف می‌کنیم.
‫- آره. درسته. ‫- واسطه‌ای وجود نداره،
‫ولی اگه خواستی درد دل کنی ‫من همیشه اینجام.
‫ممنونم ازت.
‫اگه غذای بیشتری توی اون بشقاب بریزی،
‫این صبحونه خیریه ‫ممکنه برای اعضای کلیسا ضرر خالص بشه.
‫همه‌شو می‌خوری؟
‫خب، سعیمو می‌کنم.
‫نمی‌دونم چرا دعوت کردن راجرز ‫برای شبات مد شده.
‫همه‌مون می‌شناسیمش.
‫قبل از اینکه دوستت بشه همکارت بود.
‫آره، ولی رابطه هنوز به اونجا نرسیده، مامان.
‫می‌خوام آروم پیش برم.
‫فقط فکر می‌کنم ‫نمی‌خوای دوباره به کسی اعتماد کنی.
‫ولی نمی‌بینم که به سارا یا جونا
‫مشاوره رابطه بدی.
‫فقط دارم خردم رو منتقل می‌کنم.
‫خب، شاید داره گزینه‌هاشو باز می‌ذاره
‫با وجود این‌همه مجرد مناسب دوروبر.
‫درسته، دنی؟
‫من و دنی؟
‫توی ماه عسلمون ‫با یه بالش خفش می‌کردم.
‫خب، حداقل این یعنی
‫به خواستگاری جواب مثبت می‌دادی.
‫یه جسد توی هاید پارک.
‫- باید بریم. ‫- ببخشید.
‫شرمنده.
‫جفتتون رو دوست دارم.
‫خیلی‌خب، فکر کنم بالا آوردنش تموم شده.
‫الان بیشتر عق زدنه.
‫لباس پوشیده و آماده‌ی رفتنه؟
‫اصلاً حال مدرسه رفتن نداره، ست.
‫خب، دیشب باید به این فکر می‌کرد
‫وقتی خونه‌ی امبر ‫داشت پشت سرهم زهرماری می‌خورد.
‫بغل کردن توالت درس بزرگتریه
‫نسبت به هر چیزی که ‫قراره امروز توی دبیرستان یاد بگیره.
‫نه. میره.
‫و عواقب بیشتری هم خواهد بود،
‫که کمترینش ‫یه هفته بدون وسایل الکترونیکیه.
‫فهمیدی، فیبی؟
‫بابا، بی‌خیال. جدی نمیگی.
‫این دقیقاً همون چیزیه که وقتی ساعت ۲ صبح ‫شنیدم یواشکی اومدی خونه گفتم. بریم.
‫- بابا، حالم خوب نیست. ‫- برو!
‫اصلاً نذار بحث اون تونل‌های ‫درب‌وداغون شهرتون رو باز کنم، خب؟
‫ما لینکلن، میدتاون، هلند رو داریم، ‫باتری رو داریم.
‫- تونل؟ ‫- آره.
‫رفیق، این یه پز عجیب‌وغریبه.
‫فکر نمی‌کنی معماری باحاله؟
‫این سوال‌ها رو قبل از پرسیدن می‌شنوی،
‫یا فقط همین‌جوری...
‫الان همچین اتفاقی افتاد؟
‫مرکز، جیک-۱۰۱ داره ‫به یه تصادف رسیدگی می‌کنه.
‫آقا!
‫آقا، آسیب دیدین؟
‫یارو یهو از ناکجاآباد پیداش شد. ‫پیچید جلوم.
‫آقا، ما همه‌چی رو دیدیم. ‫کسی جلوتون نپیچید.
‫برگرد توی ماشینت.
‫برو... برو دونات بخور،
‫مجرم‌های واقعی رو بگیر ‫یا یه همچین چیزی.
‫- آقا، باید از ماشین پیاده بشین. ‫- مجبور نیستم هیچ غلطی بکنم.
‫آقا، اگه پیاده نشین،
‫مجبور میشیم بکشیمتون بیرون.
‫باشه، بیا.
‫- هی، به ماشینم دست نزن! ‫- بیا.
‫- زود باش. هی، آقا! ‫- بکش عقب!
‫دست‌ها پشت کمر!
‫- یالا! ‫- هی، دستت رو بکش!
‫- بخواب زمین! ‫- نه!
‫- نمی‌تونین این کار رو بکنین! ‫- پشت کمرت!
‫- دست‌ها پشت کمر! ‫- دارین چیکار می‌کنین؟!
‫کاری می‌کنم تا هفته‌ی دیگه ‫پشت ماشین آشغالی...
‫- آقا، دارین مقاومت می‌کنین! ‫- آویزون بشی!
‫شون.
‫اون دستبند رو به من نزن! ‫[برایان هریس. کاپیتان ایستگاه آتش‌نشانی ۶۲]
‫به چی نگاه می‌کنی؟!
‫ولی فکر می‌کردم ‫اوضاع بین تو و راجرز خوبه.
‫خوبه، فقط به گمونم ‫طبق استانداردهای مامانم نیست.
‫- واقعاً نظرش رو نپرسیدم. ‫- لطفاً. ببخشید آقا، ببخشید.
‫ببخشید.
‫ببین، من طرف مامانت رو نمی‌گیرم،
‫ولی فقط میگم، وقتی بچه‌ی خودته،
‫سخته جلوی زبونت رو بگیری.
‫دیدی؟ برای همینه که ‫همون‌جا با بالش خفه‌ت می‌کردم.
‫می‌دونی، لازم نبود اونقدر شدید ‫به جوک پدربزرگت بخندی.
‫انگار که من کازیمودویی چیزی‌ام. ‫[گوژپشت نوتردام]
‫اصلاً می‌دونی اون کیه؟
‫آره، برای تیم نوتردام فوتبال بازی می‌کرد.
‫یکی از چهار سوارکار قیامته،
‫همونی که قوز داره، درسته؟
‫انگار نه.
‫چیزی نیست، عزیزم.
‫داشتیم می‌رفتیم دیدن دوستم میریام. ‫تولدشه.
‫زنگ رو زدیم تا در رو باز کنه،
‫و یه مرد پشت سرمون اومد تو.
‫ماسک و هودی داشت.
‫من... صورتش رو یادم نمیاد.
‫اشکالی نداره. عجله نکن.
‫بگو بعدش چی شد.
‫اسلحه رو گرفت سمت سر مت، ‫پول خواست و...
‫مت ترسید، ‫برای همین گل‌ها رو انداخت،
‫و رفت که کیف پولش رو دربیاره.
‫مت دستپاچه شده بود و...
‫اون تیر زد توی سرش!
‫بهش شلیک کرد!
‫گفتی زنگ رو زدی. دوستت در رو باز کرد؟
‫نه، اصلاً نیومد.
‫من فقط کورتیس رو گرفتم ‫و... محکم نگهش داشتم،
‫و... چشمامو بستم تا دعا کنم،
‫و وقتی بازشون کردم، رفته بود.
‫میگم امدادگرها یه معاینه‌ت کنن
‫و مطمئن بشن همه‌چی روبه‌راهه، باشه؟
‫بعداً صحبت می‌کنیم، باشه؟
‫- می‌خوام پسرمو ببینم. ‫- بفرما. بفرما.
‫اینجا چه خبره؟
‫اون پسر منه!
‫بذارین پسرمو ببینم!
‫- هی! هی، آروم باشین. ‫- ولم کنین!
‫- بذارین... ‫- هی، آروم باش.
‫آروم، آروم باش.
‫باید پسرمو ببینم!
‫بهتره اینجوری نبینیش، باشه؟
‫متأسفم.
‫متأسفم. بیا.
‫پ... پسرم!
‫این افسرها هواتون رو دارن.
‫پسرم! فقط می‌خوام خداحافظی کنم.
‫خوبی؟
‫- نمی‌دونم. ‫- لطفاً. لطفاً بذارین ببینمش.
‫نمی‌تونم اینجوری ولش کنم.
‫- حالت خوبه، ریگان؟ ‫- آره، آره. چی داریم؟
‫یه عینک ۲۰۰ دلاری روی جلوداشبورد.
‫توی این محل ۱۰ دقیقه هم دووم نمی‌آورد
‫- با اون شیشه‌ی شکسته. ‫- موافقم.
‫پس، سرقت ماشین تازه اتفاق افتاده.
‫احتمالاً با قتل متوقف شده.
‫شاید یه شاهد خوب داشته باشیم.
‫یا یه آشغالی که از دزدیدن ماشین
‫رسیده به گرفتن جون آدم‌ها.
‫باید این یارو رو پیدا کنیم.
‫هی، هی، با اینا حرف بزن.
‫این دفعه واقعاً گند زدین.
‫قربان، چاره‌ای نداشتیم، خب؟
‫قبل از اینکه بفهمیم مال آتش‌نشانیه ‫دستبندش زده بودیم.
‫بیا اینجا. ریگان، بیا اینجا.
‫توی موقعیت‌های حساس مثل این، ‫ما نهایت احتیاط رو به خرج میدیم.
‫حالا، اینجا این اتفاق نیفتاده،
‫پس الان باید بریم سراغ ‫جمع‌وجور کردن گندکاری.
‫اون‌جوری که من می‌بینم،
‫یه آتش‌نشان خسته ‫که از یه شیفت طولانی برمی‌گشته خونه
‫پشت فرمون خوابش برده، ‫تصادف کرده، بدون مصدوم.
‫بدون مصدوم؟ ‫کوبید توی صورت همکارم.
‫و خسته هم نبود.
‫- داری... ‫- پاتیل بود.
‫داری برای من حاضرجوابی می‌کنی؟
‫- قربان. ‫- نه، قربان.
‫قصد بی‌احترامی نداریم، خب؟
‫هی، شنیدین چی شد، بچه‌ها؟
‫افسر آزمایشی ریگان ‫قصد بی‌احترامی نداشت.
‫خبردار!
‫آزاد.
‫متوجه شدم که ‫یکی از اعضای آتش‌نشانی رو بازداشت کردیم.
‫بله، قربان. داریم... ‫داریم حل‌وفصلش می‌کنیم.
‫به من گزارش شده. ‫به نظر واضح میاد.
‫رانندگی در حالت غیرعادی شدید، ‫ضرب‌وجرح و مقاومت در برابر بازداشت.
‫- چی برای حل‌وفصل کردن هست؟ ‫- هیچی، قربان.
‫- چیزی برای حل‌وفصل نیست. ‫- عالیه.
‫شما دوتا، با من بیاین. ‫باید حرف بزنیم.
‫خب، خجالت‌آور بود.
‫نه به خجالت‌آوری اینکه آیرون جیم کاوانا
‫جلوی کل اداره ‫مثل یه شنیتسل مرغ افتاده به جونتون.
‫نیاز ندارم خواهر بزرگترم بیاد
‫توپمو توی زمین بازی پس بگیره.
‫- از پسش برمی‌اومدم. ‫- به نظر نمی‌اومد از پسش بربیای.
‫و من برای هر پلیس دیگه‌ای ‫توی اون موقعیت همین کار رو می‌کردم.
‫رئیس، این یارو سر خودش نبود. ‫دعوا داشت. منو زد.
‫اگه متوقفش نمی‌کردیم، یکی رو می‌کشت.
‫- نه، کار درست رو کردین. ‫- این‌جوری حس نمیشه.
‫گوش کنین، دوتا پلیس تازه‌کار که ‫یه کاپیتان آتش‌نشانی محبوب رو بازداشت کنن
‫باعث میشه خیلی‌ها شاکی بشن.
‫روی حرفتون بمونین. حقیقت رو بگین.
‫من هواتون رو دارم.
‫ممنون.
‫- سلام. ‫- سلام، شون.
‫شنیدم با یه آتش‌نشان درگیر شدین. خوبی؟
‫خبر بد زود می‌پیچه. آره.
‫سارا اینجاست، خیالت تخت. ‫هوامون رو داره.
‫باشه.
‫فقط... اگه کمکی خواستی من هستم، باشه؟
‫ممنون بابت تماس، ‫ولی، بابا، واقعاً باید برم.
‫باشه. بعداً می‌بینمت. هی.
‫دوستت دارم پسرم.
‫منم دوستت دارم.
‫چه قشنگ.
‫توی زندگیم خیلی چیزها بودم.
‫پدر یه پلیس بودن یکیشون نیست.
‫یه کم طول می‌کشه بهش عادت کنم.
‫و این بچه، باید اعتراف کنم،
‫دیدن پدرش که اون‌جوری داغون شده بود، ‫یه جورایی روم اثر گذاشت.
‫خب، منطقیه.
‫خیلی وقت پیش نبود که ‫داشتی شون رو از دست می‌دادی.
‫آره.
‫انگار ما...
‫همه‌ی این چیزهای وحشتناکی که می‌بینیم رو ‫با خودمون حمل می‌کنیم...
‫و به خودمون میگیم سنگین نیست
‫چون جزو شغله.
‫ولی هرازگاهی... خیلی سنگین میشه.
‫می‌دونم.
‫و ممنون، دکتر فیل.
‫خب، قابل نداشت، کازیمودو.
‫هرچقدر هم که ‫احساساتی بودنت رو دوست دارم،
‫مخصوصاً در مورد شون،
‫باید یه چیزی نشونت بدم.
‫اثر انگشت روی ماشین
‫رسید به این کله‌خراب، گری راس.
‫اینو گوش کن.
‫دیشب، برای یه ماشین دزدی دیگه ‫توی متپن بازداشت شده.
‫گشت مجبور شد ولش کنه چون نتونستن
‫با مالک‌ها تماس بگیرن ‫که شکایت رو امضا کنن...
‫ولی ماشین همون ساخت، مدل،
‫رنگ و سال ماشینیه که ‫جلوی صحنه جرم پارک شده بود.
‫باند سرقت سازمان‌یافته‌ی خودرو.
‫ماشین‌های مدل‌بالای خاص رو می‌دزدن.
‫پس چند ساعت بعد از آزادی،
‫با سنگ می‌زنه توی اون شیشه ‫تا بتونه اون ماشین رو از لیستش خط بزنه.
‫به نظرمون این یارو راس تیراندازه؟
‫نه. نه، نیست.
‫پرونده‌ش همه‌ش سرقت ماشینه. ‫چیز خشنی توش نیست.
‫ولی اگه خودش ماشه رو نکشیده،
‫احتمال خیلی زیادی هست که ‫دیده باشه کی این کار رو کرده.
‫آزادی مشروط داره.
‫آخرین آدرس و اطلاعات شغلیش رو دارم.
‫بریم ته و توش رو دربیاریم.
‫خلاصه، گفت «جی، چرا بهم زنگ نزدی»
‫«یا بهم پیامی چیزی ندادی؟»
‫«فکر کردم توی کافه از هم خوشمون اومده.»
‫منم گفتم «شاید تو خوشت اومده،»
‫«ولی من شماره‌تو نخواستم، خوشگله.»
‫«خودت دادیش بهم.»
‫دختره موهیتو پاشید تو صورتم.
‫اگه نظر منو بخوای، ‫حیف اون نوشیدنی خوب.
‫امیدوارم داستان بهتری از اون داشته باشی
‫درباره ماشینی که امروز صبح ‫سعی کردی توی هاید پارک بدزدی.
‫مراقب باش!
‫- گرفتمش! ‫- مرتیکه‌ی...!
‫ولم کن!
‫- برو کنار. ‫- اگه می‌تونی مجبورم کن.
‫برو کنار!
‫از روم بلند شو.
‫من کاری نکردم!
‫چرا، کردی. خیس آب شدم.
‫کت‌وشلوار مورد علاقه‌مو خراب کردی.
‫- پاشو. ‫- دارم میام.
‫توی آکادمی این فن رو یادت دادن؟
‫نه. وقتی سعی می‌کردم ‫کنترل رو از سارا بگیرم یاد گرفتم،
‫وقتی بچه بودیم.
‫من با کاپیتان هریس ‫رفتم توی ساختمون‌های در حال سوختن.
‫اون مرد قهرمانه.
‫آدم خیلی درستیه.
‫کارش رو توجیه نمی‌کنه،
‫ولی تقاضای یه کم ارفاق دارم.
‫می‌فهمم، تری.
‫- سارا، به نظر میاد چیزی توی ذهنته. ‫- بله، رئیس.
‫اون به یکی از افسرهای ما حمله کرده.
‫مواد غیرمجاز خونش ۰.۱۵ بوده... ‫یعنی دو برابر حد مجاز.
‫ممکن بود یکی رو بکشه.
‫من خدمتش رو تحسین می‌کنم، ‫ولی اینجا سزاوار ارفاق نیست.
‫ببینین، اون مرد داره ‫یه طلاق وحشتناک رو می‌گذرونه.
‫برادرش سرطان داره. ‫منظورم اینه که... نیاز به فرصت داره.
‫نظرتون درمورد یه مصالحه چیه؟
‫می‌تونم از افسرها بخوام که
‫بی‌خیال اتهامات ضرب‌وجرح و مقاومت بشن،
‫و اگه راضی باشن، برای هریس
‫جریمه‌ی رانندگی خطرناک صادر می‌کنیم ‫و قضیه رو تموم می‌کنیم.
‫یا ماست‌مالی می‌کنیم. ‫من با این موافق نیستم.
‫تری، چرا یه دقیقه نمیری بیرون
‫تا من و سارا حرف بزنیم.
‫با تمام احترام، قربان،
‫اینکه رئیس از دوتا تازه‌کار بخواد ‫اتهامات رو لغو کنن اشتباهه.
‫اگه برادرت نبود هم ‫همین حس رو داشتی؟
‫واقعاً می‌خواین بحث رو بکشین به اونجا؟
‫حق با توئه. معذرت می‌خوام.
‫و حرفت رو می‌فهمم.
‫ولی ارفاق کردن توی این موقعیت ‫فرقی با این نداره که
‫یه عمو توی بانک به یه عضو خانواده
‫وام مسکن با نرخ بهتر بده.
‫تصمیم با منه.
‫می‌سپارمش به شون و جونا.
‫[شاهین آبی] ‫[خبرچین، آدم فروش]
‫جدی؟ حالا برای بازداشت یه آتش‌نشان ‫شدیم آدم‌فروش؟
‫میرم یه چیزی بیارم پاکش کنم، باشه؟
‫نه، نه، نه. دست نزن.
‫میرم اون پلیس عوضی که ‫این کار رو کرده پیدا می‌کنم
‫- و مجبورش می‌کنم پاکش کنه. ‫- چطوری می‌خوای این کار رو بکنی، ها؟
‫می‌خوای تحقیقات باز کنی، ‫ردشون رو بزنی؟
‫بچگی بهم زور می‌گفتن، رفیق. ‫می‌دونم این چیزا چه‌جوریه.
‫اونا واکنش می‌خوان. ‫نباید بهشون نشون بدی.
‫خب، نمی‌تونیم هیچ‌کاری هم نکنیم.
‫آدمای این‌جوری، روحشون بیماره، مرد.
‫نذار به روح تو آسیب بزنن. ‫فقط بی‌خیالش شو.
‫[باید تا ده دقیقه دیگه] ‫[توی دفتر فرمانده، با تو و شون حرف بزنم]
‫چیه؟
‫سارا می‌خواد ۱۰ دقیقه‌ی دیگه ‫توی دفتر فرمانده باشیم.
‫پس، وقتی ماشین تمیز نمی‌کنی، ‫ماشین می‌دزدی؟
‫خرج زندگی رو میده. ‫بهش افتخار نمی‌کنم.
‫درباره ماشین توی هاید پارک بگو.
‫بهتره نخواین پرونده‌ی اون مردی رو که ‫جلوی خانواده‌ش آبکش شد، بندازین گردن من.
‫در موردش چی می‌دونی؟
‫آدم‌فروشی عاقبت نداره، داداش.
‫دزد ماشین هم میره زندان.
‫باشه.
‫یه یارو با هودی توی حیاط ول می‌چرخید.
‫منتظر بودم بزنه به چاک
‫تا بتونم کارم رو با اون ماشین بکنم.
‫یه خانواده مایه‌دار ‫با یه آئودی کیو۸ کواتروی خفن اومدن،
‫چهار چرخ متحرک، تریم لوکس،
‫یعنی دارم میگم، یه عروسک...
‫تعریف و تمجید از ماشین رو بی‌خیال شو ‫و بچسب به حقایق.
‫خانواده رفتن سمت ساختمون.
‫یارو توی حیاط رفت دنبالشون.
‫فکر خاصی نکردم.
‫وقتی رفتن، ‫مشغول اون ماشین شدم.
‫شیشه رو ترکوندم و بوم.
‫یه شلیک شنیدم،
‫جیغ یه خانم، و فلنگ رو بستم.
‫همین.
‫اون هودی‌پوش رو می‌شناسی؟
‫نه. قبلاً ندیدمش.
‫متوجهی مردی که به قتل رسید
‫درست جلوی زن و بچه‌ش کشته شد؟
‫هی! اون نیشخند رو جمعش کن،
‫قبل از اینکه خودم جمعش کنم.
‫باشه، بابا. آروم.
‫دروغ گفتن رو تموم کن ‫و بگو چه کوفتی اتفاق افتاد!
‫شاید چند هفته‌ی اخیر ‫اون احمق رو دیده باشم.
‫ولی اسمش رو نفهمیدم. راستشو میگم.
‫خیلی‌خب، ‫شاید اگه چندتا عکس نشونت بدیم،
‫بتونی این احمق رو شناسایی کنی.
‫- فکر می‌کنی بتونی؟ ‫- اگه کمکی به پرونده‌هام بکنه، می‌تونم.
‫آقایون.
‫- امروز عالی بودین. ‫- ممنون، رئیس لنیگان.
‫ممنون، قربان.
‫شرایطی پیش اومده که ‫می‌خوام باهاتون در میون بذارم.
‫کاپیتان آتش‌نشانی هریس،
‫داره با مسائل شخصی خیلی جدی ‫توی خونه دست‌وپنج نرم می‌کنه.
‫پس، ازتون می‌خوام که
‫لغو کردن اتهامات رانندگی با حال غیرعادی ‫و ضرب‌وجرح رو در نظر بگیرین،
‫و یه جریمه رانندگی خطرناک صادر کنین.
‫می‌دونم باهاتون بد برخورد کرد،
‫پس در هر صورت ‫به تصمیمتون احترام می‌ذارم.
‫هیچ فشاری نیست. ‫کاملاً بستگی به خودتون داره.
‫انجامش میدیم، قربان.
‫مشکلی نیست.
‫لورا، این توافق‌نامه درستی نیست که
‫با مایکل در موردش حرف زدم.
‫یه جلسه برای بعد از ناهار بذار.
‫باشه. دفتر شما یا اون؟
‫بگو بیاد پیش من.
‫آخه چرا باید حکم ما رو رد کنین؟
‫بدون مدرک کافی برای محکومیت،
‫پرونده‌ی قتل تشکیل نمیدیم.
‫توماس بالدوین ‫توی شناسایی عکس‌ها انتخاب شد،
‫توسط شاهدی که ‫دیده اون قربانی‌ها رو
‫چند ثانیه قبل از قتل ‫به سمت ساختمون تعقیب کرده.
‫صدای شلیک و جیغ همسر رو هم شنید.
‫یه شاهد با سابقه کیفری طولانی،
‫که در حال دزدیدن ماشین بوده.
‫بالدوین یه تبهکار خشن سابقه‌داره.
‫تازه با آزادی مشروط ‫به‌خاطر سرقت مسلحانه آزاد شده.
‫و می‌دونین این یعنی ‫با توجه به اون سابقه کیفری
‫احتمالاً اعتراف نمی‌کنه.
‫نمی‌تونی بذاری این قاتل ‫توی خیابون ول بچرخه.
‫پس مدرک کافی برام بیارین تا مجبور نباشم.
‫سلام عزیزم.
‫- سلام. ‫- روزت چطور بود؟
‫شوخی می‌کنی؟
‫نه.
‫- نه. نه. نه. ‫- بابا! داری چیکار می‌کنی؟
‫- چیکار داری می‌کنی؟ ‫- گفتم یک هفته بدون گوشی و تبلت.
‫تقصیر منه، ست.
‫بخشید. ‫گفت برای مشق‌هاش لازمش داره.
‫- من گفتم اشکالی نداره. ‫- داره.
‫وای خدا، بابا. ‫داری مثل عوضی‌ها رفتار می‌کنی.
‫می‌دونم، آره. ‫خیلی پدر وحشتناکی‌ام.
‫- آره، هستی. اون... ‫- آره. برو بالا.
‫- من... ‫- اون گفت اشکالی نداره.
‫گفتم. یه تصمیم ریاستی گرفتم.
‫منطقی به نظر می‌رسید. ‫مشق شب.
‫خیلی‌خب، ‫پس می‌تونست بعد از مدرسه بمونه.
‫کلی کامپیوتر توی کتابخونه هست.
‫آره، جایی که نمی‌تونم ببینمش ‫یا بدونم واقعاً اونجاست؟
‫درسته. و دقیقاً مشکل همینه.
‫نمی‌تونیم به هیچ حرفی که ‫از دهنش درمیاد اعتماد کنیم.
‫برای همینه که ‫نیاز دارم پشتم باشی، سارا.
‫ست، من هنوز دارم سعی می‌کنم
‫حد و مرز خودمو در مورد فیبی پیدا کنم.
‫نمی‌خوام همیشه پلیس بده باشم.
‫نه، نه، نه. ولی اگه قراره درست بشه ‫پلیس بدی وجود نداره.
‫خب؟ باید با هم هماهنگ باشیم.
‫الان، انگار توی کتاب‌های جداگونه‌ایم.
‫وای.
‫باشه...
‫ببخشید، فقط حس می‌کنم
‫داری یه کم شخصی با قضیه برخورد می‌کنی.
‫دارم اشتباه می‌کنم یا...؟ ‫قضیه چیه؟
‫بار اول نیست. خب؟
‫با نوشیدنی خوردن و دروغ گفتن.
‫می‌فهمم، ست.
‫بده.
‫ولی من ۱۵ سالگی رو یادمه.
‫گیج‌کننده و ترسناکه.
‫می‌خواد تجربه کنه.
‫دروغ میگه. همه‌مون گفتیم.
‫عصبانی بودن فقط اونو دور می‌کنه.
‫و برای همین امیدوار بودم پشتم باشی.
‫پدر مقتول، مت سینیور، ‫داره میاد بالا، بیچاره.
‫خبری نیست؟
‫اِولین اصرار داشت که ‫زنگ در خونه‌ی میریام رو زده
‫قبل از اینکه به مت شلیک بشه.
‫چرا میریام نشنید؟
‫ترسیده بود. ‫شاید دکمه اشتباه رو زده.
‫- یا اِولین داره دروغ میگه؟ ‫- باشه، ولی اون
‫زبان بدن کلاسیک قربانی تروما رو داشت.
‫- یا پشیمونی قاتل. ‫- آره، خب، تئوری تو چیه؟
‫هنوز ندارم.
‫خب، منو با بالش خفه نکن.
‫فقط دارم می‌پرسم.
‫سعی دارم حلش کنم. قضیه چیه؟
‫کلافه‌کننده‌ست چون ممکنه
‫دو نفر به ‌عنوان شاهد داشته باشیم
‫و مامانم بازم روحانی هندو بخواد.
‫خیلی‌خب. ‫دادستان‌ها یه جورایی کارشون همینه.
‫اون قدیم‌ها، خواهرم هم ‫همیشه این کار رو با من می‌کرد.
‫آره، ولی مامانم با من مشکل داره.
‫شاید مامانت بهت گیر نمیده.
‫شاید واقعاً نگرانته.
‫اومد.
‫آقای میلر.
‫ممنون که اومدین.
‫خیلی متأسفم.
‫فهمیدیم که داشتین توی محله ‫تراکت پخش می‌کردین،
‫و دنبال شاهد می‌گشتین.
‫- خبری شده؟ ‫- هیچی.
‫باورش سخته کسی چیزی ندیده باشه.
‫این پرونده هنوز خیلی کار داره. ‫ما داریم نهایت تلاشمون رو می‌کنیم.
‫تقریباً با همه‌ی اهالی ساختمون حرف زدیم.
‫همه‌شون پسرتون رو دوست داشتن.
‫اون همه رو دوست داشت.
‫همه دوستش داشتن.
‫من بالای ۴۰ ساله که ‫توی اون محله زندگی می‌کنم،
‫برای همین می‌خواستم مت بهتر از من باشه.
‫و بود.
‫بلافاصله بعد از کالج ‫توی یه شرکت بزرگ کار گرفت،
‫با اِولین ازدواج کرد
‫و یه خونه بزرگ توی منچستر خرید.
‫آقای میلر، این مرد مظنون به قتله.
‫می‌دونیم اهل محله‌ست.
‫می‌شناسینش؟
‫معلومه می‌شناسمش. ‫این... این تامی بالدوینه.
‫قبل از اینکه اِولین با مت آشنا بشه ‫با اون نامزد بود.
‫- بد موقع‌ست؟ ‫- برای تو همیشه وقت هست.
‫- توی دردسر افتادم؟ ‫- نه، ولی جونا شاید بیفته.
‫اون و شون دیروز ‫یه کاپیتان آتش‌نشانی رو بازداشت کردن.
‫- یه کم اوضاع خرابه. ‫- در جریانم. چارلی بهم گفت.
‫فکر کردم اتهامات لغو شده.
‫فقط بعد از اینکه رئیس ‫از جونا و شون خواست لغوش کنن.
‫- خب، بوی ماست‌مالی میده. ‫- همین‌طوره.
‫می‌خوام دفترت دوباره اتهامِ ‫رانندگی در حالت غیرعادی رو به جریان بندازه.
‫اگه لازم باشه شکایت رو امضا می‌کنم.
‫مطمئنی می‌خوای دست توی لونه زنبور کنی؟
‫رئیس لنیگان کسی نیست که ‫بخوای باهاش دربیفتی.
‫تو همیشه یادمون دادی ‫برای کار درست بجنگیم
‫حتی اگه کار سختی باشه.
‫به نظرم جونا و شون ‫نیاز دارن اینو ببینن.
‫باشه، مدارک رو بفرست.
‫- یه دستیار دادستان تعیین می‌کنم. ‫- ممنون.
‫صحبت از دستیارها شد، ‫نفوذیِ دفترت، بیکمن،
‫بازداشتش خبرساز شده.
‫هیچ‌کدوم از اون پرونده‌ها بازبینی شده؟
‫دارن توی سیستم بررسی میشن.
‫باید به جونا و لینا بگیم.
‫هنوز نه.
‫همه‌ی پرونده‌ها ممکنه باطل بشن.
‫قاتل بابا ممکنه آزاد بشه.
‫تا وقتی کاملاً ضروری نباشه بهشون نمیگم.
‫من پایه‌ی رد کردن خط قرمزهام، ‫ولی زیاده‌روی نمی‌کنیم؟
‫- چطور؟ ‫- بازجویی از زن مقتول
‫با این‌همه عزادار بعد از مراسم ختم.
‫فکر کنم اگه پسرش رو توی اون درگاه گذاشته
‫تا قتل باباش رو تماشا کنه، ‫خط قرمزی وجود نداره.
‫حق با توئه.
‫پدرشوهرم باهام حرف نمی‌زنه،
‫بعد از اینکه عکس توماس رو نشونش دادین.
‫مت سینیور فکر می‌کنه ‫من توی قتل شوهرم دست دارم.
‫دلیلش اینه که یه شاهد داریم که ‫نامزد قبلیت رو شناسایی کرده
‫که درست قبل از قتل مت ‫شما رو تا ساختمون تعقیب می‌کرد.
‫اون نبود. ‫اگه بود می‌شناختمش.
‫آخرین بار کی باهاش حرف زدی؟
‫چند روز بعد از آزادی از زندان بهم زنگ زد،
‫کمک می‌خواست.
‫خب، پرینت تلفن یه چیز دیگه میگه.
‫به نظر میاد بیشتر از کمک می‌خواسته.
‫اینا ده‌ها تماسیه که بین شما دوتا بوده،
‫اکثراً آخر وقت، ساعت‌ها طول کشیده،
‫و بعد یهو، دیروز، قطع میشه.
‫اون‌جوری نیست که فکر می‌کنین.
‫پس چیه؟
‫شوهرم در مورد تماس‌ها می‌دونست.
‫سعی داشتیم توماس رو ‫بیاریم توی گروه کلیسامون.
‫ولی از گذشته‌ش خجالت می‌کشید ‫و حس می‌کرد لیاقتشو نداره.
‫ببینین، متأسفم.
‫حرف دیگه‌ای ندارم، ‫و باید برگردم پیش مهمون‌هام.
‫- باشه. ‫- راه خروجی رو بلدین.
‫اگه اون زنگ رو زده باشه، ‫اثر انگشتش همه‌جاش هست.
‫دقت کردی هیچ‌وقت اسم شوهرش رو نیاورد؟
‫همه‌ش می‌گفت «شوهرم».
‫و هیچ‌وقت نگفت مت رو دوست داره.
‫با سکوت معذب بود.
‫آره، و وقتی کم آورد، ‫از کارت مذهب استفاده کرد.
‫داره دروغ میگه.
‫قربان.
‫به حرکتت احترام می‌ذارم.
‫منم اگه یه فرمانده جوون بودم،
‫- قطعاً همین کار رو می‌کردم. ‫- ببینین، من...
‫نیازی به توضیح نیست.
‫من تو رو به‌خاطر درستکاری و هوشت
‫توی اون جایگاه گذاشتم،
‫ولی هنوز خیلی چیزها باید یاد بگیری.
‫این سیاسته، سارا، نه کار پلیسی.
‫مورگان فقط رئیس آتش‌نشانی بوستون نیست.
‫حسابی به شهرداری وصله.
‫میاد سراغت.
‫پس خودتو آماده کن.
‫- ریگان. ‫- یه چیزی پیدا کردم.
‫من هیچی پیدا نکردم، ‫ولی در واقع یه چیزیه.
‫خب.
‫اثر انگشت اِولین هیچ‌جای اون زنگ نبود.
‫اون زنگ رو نزده.
‫این یه سوراخ بزرگ توی داستانشه.
‫و همین الان سوابق تلفنش رو چک کردم.
‫۴۳ دقیقه قبل از قتل،
‫از تلفن خونه ‫با یه گوشی یک‌بارمصرف تماس گرفته.
‫گوشی یک‌بارمصرف ‫توی هاید پارک سیگنال داده.
‫حتماً تماسی بوده که با بالدوین گرفته
‫تا بگه اون و مت توی راهن.
‫- آره. ‫- اگه از اِولین اعتراف بگیریم
‫و بالدوین رو لو بده، ‫این تمام مدرکیه که نیاز داریم.
‫می‌خوام بدونم دادستان سیلور بعدش چی میگه.
‫بریم بفهمیم.
‫این سرسینه گوساله عالی پخته،
‫ولی دست یکی روی نمک لرزیده.
‫ممنون بابت نقدتون، سرآشپز پیترز.
‫می‌دونین، یه پیش‌بند دیگه توی کمد هست
‫اگه خواستین کمک کنین.
‫به نظر من بهترین سرسینه گوساله‌ایه ‫که تو عمرم خوردم.
‫معیار خیلی بالایی تعیین کردین، جناب کشیش.
‫ظاهراً معیار بالا تعیین کردن ژنتیکیه.
‫مامان، گزارش‌های جدیدی که ‫فرستادیم رو گرفتی؟
‫بالاخره می‌تونیم بریم سراغ بالدوین؟
‫تماس‌های بین اِولین و بالدوین جالبه،
‫مثل رابطه‌ی گذشته‌شون، ‫ولی هنوزم غیرمستقیمه.
‫- نمی‌دونم. ‫- بر اساس چیزی که بابام گفت،
‫به نظر میاد زنه هم دست داشته.
‫آره، باور داریم که بوده.
‫چرا طلاق نگرفتن؟
‫شماره دو و سه ‫توی لیست هفت گناه کبیره.
‫طمع و هوس... ‫انگیزه‌های بهتری برای قتل نیست.
‫می‌تونه هر هفت گناه باشه. ‫هنوز باید ثابتش کنین.
‫ما معتقدیم که اون ‫جلوی پسرش شاهد قتل شوهرش بوده،
‫و توی اتاق بازجویی کم میاره ‫و بالدوین رو هم می‌کشه پایین،
‫- اگه بتونیم حکم بگیریم. ‫- اگه کم نیاره چی؟
‫هر وکیل مدافع خوبی ‫پرونده‌تون رو تیکه پاره می‌کنه.
‫فکر کنم وقتشه ‫«خوب، بد، زشت» رو برگردونیم.
‫- سارا، چرا تو شروع نمی‌کنی. ‫- آره. عالیه.
‫ممنون، پدربزرگ.
‫خوبش باید این باشه که ‫مامان رو راضی کردم دوباره
‫اتهام رانندگی با حال غیرعادی کاپیتانی که ‫جونا و شون بازداشت کردن رو برقرار کنه.
‫- یه آتش‌نشان رو بازداشت کردین؟ ‫- حالتش عادی نبود و غیرقابل‌کنترل.
‫و نشسته بود پشت فرمون.
‫وقتی دختربچه بودم ‫مادرم اینجوری مُرد.
‫روز خیلی سریع بد شد،
‫وقتی رانی ویلسون ‫روی میزهای ما چرت و پرت نوشت.
‫پسر، می‌دونم کار اون بود.
‫از اولین شیفتمون باهامون لج بوده.
‫مرد، نذار الکی فکرت رو مشغول کنه.
‫آره، شما دوتا مجبورین ‫با این یارو خدمت کنین،
‫پس باید یه راهی پیدا کنین که درستش کنین.
‫و متأسفم که بگم ‫این بدترین قسمتش نیست.
‫کاپیتان آتش‌نشانی تلافی کرد،
‫با ثبت شکایت اعمال زور بیش‌ازحد ‫علیه جونا و شون.
‫چی؟ کِی همچین اتفاق افتاد؟
‫درست قبل از اینکه از اداره بیام بیرون،
‫رئیس لنیگان تماس گرفت.
‫متأسفم.
‫واقعاً سعی داشتم ازتون محافظت کنم.
‫می‌تونیم باهاش بجنگیم، و می‌جنگیم.
‫شکایت اعمال زور... ‫دوره‌ی آزمایشیمون رو تمدید می‌کنه.
‫جونا، فیلم دوربین روی لباس دروغ نمیگه، خب؟
‫ما کار اشتباهی نکردیم.
‫آره، شون راست میگه. ‫جونا، درست میشه.
‫هرچند، حدس می‌زنم فرمانده سیلور
‫نفوذ بیشتری از کارآگاه سیلور داره،
‫توی راضی کردن دادستان بوستون ‫برای طرح دعوی.
‫اون گوشت رو میدی به من، ست؟
‫آره. آره.
‫نمک هم باهاش می‌خوای؟
‫نه، همین الانش هم ‫اوضاع اینجا به‌اندازه کافی شور هست.
‫خیلی شور.
‫خوب، بد و زشت؟
‫واقعاً، بابا؟
‫اون نگاه رو توی چشم‌های لینا دیدم،
‫و... باید کاری می‌کردم.
‫خیلی از تو رو توی لینا می‌بینم.
‫احتمالاً برای همینه که بحثمون میشه.
‫اغلب فکر می‌کنم که اگه مامان بود هم ‫اینجوری بحثمون می‌شد.
‫مادرت هیچ‌وقت با کسی بحث نمی‌کرد.
‫عاشق تو و خواهرت بود.
‫حسابی لوستون می‌کرد.
‫و منم اجازه می‌دادم.
‫ولی اگه بخوام صادق باشم،
‫تو به لینا ‫بیشتر از بقیه سخت می‌گیری.
‫شاید بخوای از خودت بپرسی چرا.
‫عمداً این کار رو نمی‌کنم.
‫لینا توی کارش خیلی خوبه.
‫اگه نمی‌تونست چیزی رو انجام بده ‫قولش رو نمی‌داد.
‫- خب، من یه وظیفه دارم، بابا. ‫- دوتا وظیفه داری.
‫اول مادری و بعد دادستانی.
‫خب، به‌عنوان یه مادر، ‫نمی‌تونم ریسک کنم که پدر اون جوون
‫رنجِ تماشای قاتل پسرش رو تحمل کنه،
‫که آزاد میشه و میره ‫چون من احساساتم رو کنترل نکردم.
‫تو اغلب یه مکالماتی رو ‫با مادرت تصور می‌کنی.
‫پس، اگه یه می سیلورِ جوون جای لینا بود،
‫و از مادرش می‌خواست بهش اعتماد کنه،
‫امید داشتی جوابش چی باشه؟
‫رانی ویلسون.
‫روزها پلیس، شب‌ها نقاش خیابونی.
‫مشکلی داری، سیلور؟
‫«شاهین آبی.»
‫این اصطلاح نظامی برای «آدم‌فروشه».
‫تو توی ارتش خدمت کردی، نه؟
‫و یه پسرعمو توی آتش‌نشانی داری؟
‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫خب، می‌خواستم حالتو بگیرم.
‫ولی یکی یادم انداخت ‫تا وقتی اون نشان رو داری،
‫مهم نیست چقدر احمق باشی، ‫ما هنوز برادریم.
‫پس، دفعه بعد که ‫پشت بی‌سیم درخواست کمک کنی،
‫من اولین نفر اونجام.
‫هوات رو دارم،
‫چون من همچین مردی‌ام.
‫می‌ذارم اون آشغال روی میزم بمونه،
‫تا هر روز یادت بندازم ‫تو چه‌جور مردی هستی.
‫سانتارپیوز؟
‫- آره. ‫- اون پیتزای عذرخواهیه.
‫بیشتر پیتزای اعترافه.
‫باید حقوقت رو برات بخونم؟
‫شاید.
‫لطفاً.
‫یه چیزی رو ازت پنهان کردم،
‫و... داره منو می‌کشه.
‫خب، می‌دونی که هیچ‌وقت ندیدی بیشتر از...
‫یه جرعه نوشیدنی بخورم؟ هیچ‌وقت.
‫وقتی جوون‌تر بودم مشکل داشتم.
‫حالا می‌فهمم ‫چرا به فیبی اونقدر سخت گرفتی.
‫آره.
‫همسن اون بودم که شروع کردم به خوردن،
‫و وحشت دارم که ‫اونم همون راه رو بره.
‫می‌تونم یه نصیحت پدرانه بکنم
‫از طرف یه دختر و یه نامادری تازه‌کار؟
‫لطفاً.
‫چیزی که الان به من گفتی رو بهش بگو.
‫خشمت رو با صداقت عوض کن.
‫بهش بگو چقدر می‌ترسی و چرا.
‫به هم نزدیکتون می‌کنه.
‫قول میدم.
‫تو آدم فوق‌العاده‌ای هستی.
‫مادر خیلی خوبی میشی.
‫خواهر خیلی خوبی نبودم.
‫نه، این‌جوری نگو.
‫فقط سعی داشتی ‫از جونا و شون محافظت کنی.
‫من... دارم به مذاکره با هریس ‫برای صلح فکر می‌کنم،
‫تا کاری کنم اتهام رانندگی در حالت غیرعادی ‫برداشته بشه،
‫در ازای پس گرفتن شکایت اعمال زور.
‫نه، نه، نه. لطفاً این کار رو نکن.
‫آره، تو... فقط داری راه رو براش باز می‌کنی.
‫اون مرد مشکل داره.
‫بهترین راه کمک بهش اینه که ‫با عواقب کارش روبرو بشه.
‫حالا، خوشش نمیاد، ولی اگه خوب بشه،
‫یه روز بابتش ازت تشکر می‌کنه.
‫بهم اعتماد کن.
‫- سلام. ‫- برای چی انقدر خوشحالی؟
‫- ایمیلت رو چک نکردی؟ ‫- خیلی وقته نه.
‫نگاه کن.
‫فردا هیئت منصفه عالی تشکیل میشه.
‫مردم ایالت ماساچوست،
‫علیه توماس بالدوین و اِولین میلر.
‫وای. مامانم مجوز بازداشت‌ها رو صادر کرد.
‫- آره. ‫- خب، الان فشار رومونه.
‫باید از اِولین اعتراف بگیریم ‫وگرنه پرونده از هم می‌پاشه.
‫یه نقشه لازم داریم.
‫- مگه چی گفتم؟ ‫- یه فکری به سرم زد.
‫ولی شاید مامانت خوشش نیاد.
‫میگی یادت نمیاد که
‫اون روز صبح به کی زنگ زدی.
‫میگی زنگ خونه‌ی میریام رو زدی، ‫ولی نشنیده.
‫بعد میگی همه‌چی تاره.
‫جدی میگم، ‫صدای خودتو می‌شنوی، اِولین؟
‫این یه کابوسه.
‫من هیچ‌وقت کاری نمی‌کردم ‫که به شوهرم آسیب برسه!
‫به بالدوین زنگ زدی ‫و گفتی دارین برمی‌گردین!
‫تماشا کردی که ‫توی سر مت گلوله خالی کرد!
‫می‌تونی هرچقدر می‌خوای بهم دروغ بگی،
‫ولی وقتشه دست از ‫دروغ گفتن به خودت برداری، اِولین.
‫دیگه نمی‌خوام بهت کمک کنم.
‫این نهایت کاری بود که می‌تونستم بکنم.
‫نوبت شماست، جناب کشیش.
‫فقط کاری کنین تامی بالدوین رو لو بده، ‫اونوقت می‌تونیم بازداشتش کنیم.
‫اون باید خاموش باشه. ضبط نکنین.
‫پدربزرگ، ممکنه علیه خودش حرفی بزنه.
‫من به‌عنوان یه کشیش میرم اون تو
‫تا راضیش کنم به شما اعتراف کنه.
‫با ضبط کردن صداش
‫از اعتمادش سوءاستفاده نمی‌کنم.
‫شرطم اینه.
‫چشم، قربان.
‫همه چی آماده‌ست.
‫بهم گفتن یکی درخواست کشیش کرده.
‫اتاق رو اشتباه اومدم؟
‫من نبودم، پدر.
‫در مورد روحانی توی بیمارستان شنیده بودم
‫ولی توی اداره پلیس نه.
‫آدم‌های اینجا ‫اغلب بیشتر به دعا نیاز دارن.
‫- اسمت چیه؟ ‫- اِولین.
‫اِولین. من کشیش پیترز هستم.
‫دوست داری باهات دعا کنم؟
‫خیلی دوست دارم.
‫ایده‌ی کی بود؟
‫و چرا گوش نمی‌دیم یا ضبط نمی‌کنیم؟
‫کشیش اصرار کرد که نکنیم.
‫وکیل مدافع هر اظهارنظری که بکنه رو ‫تیکه پاره می‌کنه.
‫برای اون نرفته اون تو.
‫می‌خواد قانعش کنه که به ما اعتراف کنه.
‫اونو ضبط می‌کنیم.
‫- آمین. ‫- آمین.
‫اِولین، به هر گناهی که متهم شدی،
‫هرچقدر هم بزرگ، خدا می‌بخشه،
‫ولی اول باید توبه کنی.
‫یه ضرب‌المثلی هست که ‫دوست دارم برات بگم:
‫«روحی که با گناه سنگین شده باشه، ‫بال‌هاشو از دست میده.»
‫من کاری که میگن کردم رو نکردم، جناب کشیش.
‫باید باور کنین.
‫واقعاً مهم نیست که ‫من به چی باور دارم، اِولین.
‫حقیقت بین تو و خداست.
‫اگه حتی خدا هم ‫نتونه کاری که کردم رو ببخشه چی؟
‫هیچ‌کدوم ما بی‌گناه نیستیم، اِولین.
‫حتی من.
‫همسر زیبای من،
‫عزیزترین دوستم...
‫خودکشی کرد.
‫تا امروز، یکی از دخترهام باور داره که
‫مادرش توی تصادف رانندگی کشته شده.
‫من اجازه میدم این‌جور فکر کنه.
‫با شرم این دروغ زندگی می‌کنم
‫هر روز،
‫و با خودم فکر می‌کنم کِی
‫حقیقت رو می‌فهمه؟
‫بال‌هات رو از دست نده، اِولین.
‫اونا تو رو حتی از...
‫تاریکترین گناهت دور می‌کنن.
‫مزمور... بخش ۳۲، آیه ۵.
‫«آنگاه به گناه خود اعتراف کردم»
‫«و تقصیرم را پنهان نساختم.»
‫«گفتم نافرمانی‌هایم را ‫نزد خداوند اعتراف می‌کنم،»
‫«و تو تقصیر گناهم را بخشیدی.»
‫توبه کن، اِولین.
‫خب، داریم میریم آکادمی، و بعدش...
‫جیمی، تو برو. بعداً می‌بینمت.
‫فرمانده سیلور. ‫داری میری التماس کنی؟
‫من التماس نمی‌کنم، رئیس.
‫تازه با فیونا هریس قهوه خوردم.
‫بهم گفت که ‫نوشیدنی خوردن و خشونت شوهرش
‫یه بار نبوده، همیشه توی ایستگاه اینجوریه.
‫ولی خودت اینو می‌دونستی.
‫شبیه یه زن کینه‌ایه ‫که داره طلاق بدی رو می‌گذرونه.
‫در مورد ماست‌مالی حمله‌ی هریس چند ماه پیش
‫به یه آتش‌نشان دیگه با صندلی هم ‫دروغ میگه؟
‫صدات رو بیار پایین.
‫و اگه می‌خوای اون ستاره‌های طلایی ‫روی شونه‌ت بمونه،
‫بهتره کلمات بعدیت رو ‫خیلی با دقت انتخاب کنی.
‫همیشه همین کار رو می‌کنم.
‫شاید، جای اینکه سعی کنی
‫شغل دوتا پلیس خوب رو خراب کنی، ‫باید به دوستت کمکی که لازم داره رو بکنی.
‫و بذار شفاف بگم.
‫من هر کاری لازم باشه ‫برای محافظت از افسرهام می‌کنم،
‫پس اگه اون شکایت اعمال زور ناپدید نشه
‫و کاپیتان هریس تا هفته دیگه ‫توی کمپ ترک اعتیاد نباشه،
‫آخرش برای دوستت یا خودت خوب نمیشه.
‫اگه بشه، اتهامات رانندگی ‫در حالت غیرعادی رو لغو می‌کنم.
‫روز خوبی داشته باشی، فرمانده.
‫تو هم روز خوبی داشته باشی، رئیس.
‫چی گفتی که راضیش کردی حرف بزنه؟
‫قانعش کردم که سنگینی بارِ زندگی با دروغ
‫در نهایت روحش رو نابود می‌کنه.
‫هیچ‌وقت واقعاً مت رو دوست نداشتی، نه؟
‫ایده‌ی کی بود که بکشینش؟
‫توماس.
‫همه‌ش رو اون برنامه‌ریزی کرد.
‫توماس جادوم کرده بود،
‫حتی وقتی جوون‌تر بودیم.
مشکل روحی داشت. روانی بود.
‫منو بلعیده بود.
‫هر کاری می‌گفت می‌کردم.
‫و تنها چیزی که می‌تونستم بهش فکر کنم ‫یه زندگی جدید بود،
‫اون، من، کورتیس.
‫یه فانتزی زیبا بود.
‫تا وقتی دیدی ‫اون گلوله جمجمه مت رو شکافت.
‫دیدن اینکه مت نگاهم کرد،
‫با اسلحه‌ای که روی سرش بود،
‫و درد و خیانتی که توی چشماش بود،
‫و بعد روی زمین بود، غرق خون...
‫هر بار چشمامو می‌بندم ‫اون صورت رو می‌بینم.
‫نمی‌تونم از سرم بیرونش کنم.
‫امیدوارم هیچ‌وقت نتونی.
‫فقط سارا می‌تونست ‫رئیس آتش‌نشانی رو مجبور کنه
‫اسلحه‌ش رو بندازه و فرار کنه.
‫خب، خواهرت کاردرسته.
‫اینجا رو ببین.
‫هرچی به ویلسون گفتی جواب داد.
‫فقط به نصیحتت گوش کردم.
‫اون یکی صورتم رو آوردم جلو، همکار.
‫مراحل گرفتن حضانت کامل رو شروع کردم.
‫عالیه.
‫و می‌دونی، مامانم کلی دوست ‫توی دادگاه خانواده داره،
‫پس اگه کاری بود که ‫بتونه برای کمک انجام بده،
‫بهش زنگ بزن.
‫نمی‌دونم چطور ازتون تشکر کنم.
‫اگه اون جوون رو به اندازه‌ی پسرت ‫دوست داشته باشی،
‫اونم راحت با این قضیه کنار میاد.
‫ممنون.
‫- ردیفی؟ ‫- آره.
‫- می‌خوای به شون زنگ بزنی؟ ‫- درست بعد از اینکه به بابام زنگ بزنم.
‫بازداشت یه کاپیتان آتش‌نشانی ‫توی این اداره در چند روز پیش،
‫یه داستان خیلی آشنا از اعتیاد
‫و ضعف سلامت روانه ‫که دامن‌گیر تمام نیروهای امدادیه.
‫برای خیلی از اون‌ها، نوشیدنی راه فراریه
‫از درد چیزهای وحشتناکی که هر روز می‌بینیم.
‫وقتی یه افسر همکار یا هر انسانی
‫داره با مشکل یا افسردگی ‫دست‌وپنج نرم می‌کنه،
‫نادیده گرفتنش ‫به معنی هواشون رو داشتن نیست.
‫دروغ گفتن براشون، دوستی نیست.
‫دست یاری دراز کنین،
‫اگه لازم بود یه دست محکم.
‫کار درست اینه.
‫این می‌تونه یه زندگی رو نجات بده.
‫تو نسبت به جونا و سارا،
‫با من متفاوت رفتار می‌کنی.
‫راستش، یه وقتایی هست...
‫که حس می‌کنم ‫هیچ کاری نمی‌تونم بکنم که راضیت کنه.
‫انکارش نمی‌کنم.
‫به تو بیشتر سخت می‌گیرم.
‫پدربزرگت باعث شد به چراییش فکر کنم.
‫قبل از اینکه سروکله‌ی بن پیدا بشه،
‫فقط من و تو بودیم، در برابر دنیا.
‫وحشت کرده بودم.
‫وحشت برای تو.
‫برای آینده‌مون.
‫نمی‌دونستم چطور با اون ترس کنار بیام، ‫پس فشار آوردم...
‫بهت فشار آوردم، ‫می‌خواستم قویت کنم،
‫و محکم، ‫تا هیچ‌کس نتونه بهت آسیب بزنه.
‫جواب داد.
‫الان می‌تونی تمومش کنی.
‫آره، باشه.
‫ممکنه بهت فشار بیارم،
‫ولی آخرین چیزی که توی دنیا می‌خوام ‫اینه که از خودم دورت کنم.
‫لازم نیست نگران اون باشی.
‫می‌تونم یه چیز دیگه بهت بگم؟
‫آره.
‫پدربزرگ راست می‌گفت. ‫اون سرسینه گوساله خیلی شور بود.
‫باشه.
‫نبود. شور رو نشونت میدم.