‫قضیه‌ی پنی چیه؟
‫خب، رابطه‌مون جدی‌تر شده؟
‫بی‌خیال جونا. الان اصلاً وقت مناسبی ‫برای این حرف‌ها نیست، خیلی‌خب؟
‫لااقل بذار خورشید دربیاد.
‫صبر کن، پس یعنی فکر می‌کنی جدیه...
‫یا... فکر نمی‌کنی جدی باشه؟
‫پنی داره می‌پیچوندت؟
‫میشه لطفاً در موردش حرف نزنیم؟
‫خیلی‌خب؟ هنوز کافئین به بدنم نرسیده.
‫می‌دونی، احتمالاً دوباره برگشته زندان.
‫نرفته.
‫پس سوابق بازداشتی‌ها رو چک کردی؟
‫داداش، این راه خوبی ‫برای شروع یه رابطه نیست.
‫حالا هرچی.
‫هی، اینو می‌بینی؟
‫آره، اصلاً طبیعی به نظر نمیاد.
‫آره. خب، بزن کنار.
‫سلام؟
‫واحد ۱۲-جیک-۱۰۱، ‫در حال کمک به ایست بازرسی
‫نزدیک پارک آلندیل.
‫انگار صحنه‌ی فیلمای آدم‌ربایی فضاییه.
‫بقیه کجا رفتن؟
‫- شنیدی؟ ‫- آره.
‫وای!
‫- کتلین؟ ‫- خوبی؟
‫- بدجوری اعصابم داغونه. ‫- چی شده؟
‫داشتم ماشین پلیس رو ‫از تعمیرگاه برمی‌گردوندم
‫که به یه زن به‌خاطر سرعت غیرمجاز
‫و رد کردن چراغ قرمز، ایست دادم.
‫یهو از ماشین پرید بیرون.
‫فرار کرد.
‫آخه کدوم رارنده این کار رو می‌کنه؟ ‫منم رفتم دنبالش.
‫آخرش هم به این وضع افتادم. ‫قیافه‌مو ببین.
‫خب، قشنگ صورت اون رارنده رو دیدی؟
‫منظورم راننده بود. ‫دیگه داری لحن منم عوض می‌کنی.
‫موهای قهوه‌ای بلند،
‫لاغر، شاید ۲۰ و چند ساله‌.
‫این روزها با این بوتاکس‌ها ‫دیگه کی سن کسی رو می‌فهمه.
‫دارن از اون زهرماری‌ها ‫به زانوهاشون هم تزریق می‌کنن.
‫توی آینه چشم‌هاش رو دیدم. ‫سبز، شاید هم آبی.
‫کلی هم آرایش داشت.
‫- دیدی از کدوم طرف رفت؟ ‫- اون بالا، اون طرفی.
‫- از اون طرف؟ حالت خوبه؟ ‫- آره
‫- آره، برین. ‫- آره؟
‫- آره، آره برین. ‫- آره؟ خیلی‌خب
‫آره، مراقب باشین.
‫- اوه. ‫- چی شده؟
‫خب، بهم بگو شاهزاده‌ی رویاها.
‫شاید با این بتونیم پیداش کنیم؟
‫- دستت درد نکنه. ‫- ورزش صبحگاهی.
‫اون ساندویچ صبحانه‌ی چرب همیشگی رو
‫- با مکمل‌های مایع عوض کردی؟ ‫- آره.
‫حالت خوبه؟
‫فقط اینکه بدمزه ست.
‫ولی دارم یه کم بیشتر ‫به تناسب اندامم اهمیت میدم.
‫می‌دونی، توی فاز سلامتی افتادم.
‫توی چشم‌غره رفتن هم ‫داری حرفه‌ای میشی.
‫- پس حواست باشه. ‫- من...
‫- برو اونجا کنار اون قفسه چندتا عکس بگیر. ‫- چیزی نگفتم.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫ببین کی شیفت صبح اومده.
- ‫چطوری ری-ری؟ - ‫افسر ریفورد، چی داریم؟
‫سرقت با شکستن شیشه، ‫حدود ساعت ۴ صبح.
‫چندین هزار دلار ‫اسلحه و مهمات دزدیده شده.
‫یه مرد ناشناس، ۱۸ یا شاید ۲۰ ساله،
‫توی دفتر کار در حالی که تیر خورده بود ‫و بیهوش بود پیدا شده.
‫فعلاً توی بیمارستان مرکزی بوستون زیر عمله.
‫هل دینزمور، صاحب اینجا، ‫کف دفترش تموم کرده بود.
‫خودش با ۹۱۱ تماس گرفته.
‫می‌دونی چرا هل ‫ساعت ۴ صبح اینجا سر کار بوده؟
‫اون دیگه وظیفه‌ی شماست.
‫روز خوشی داشته باشین.
‫- تو هم همین‌طور. ‫- توی کلانتری می‌بینمت.
‫اعتراض دارم، جناب قاضی. ‫دارن به شاهد تلقین می‌کنن.
‫- وارده. ‫- بی‌خیال. دارین شوخی می‌کنین؟
‫ ‫- هر وقت چیزی میگم، اون اعتراض می‌کنه. ‫- آقای بل،
‫شاید یادتون رفته که ‫توی دادگاه من هستی.
‫من اهل شوخی نیستم.
‫جناب قاضی،
‫دادستانی درخواست یه روز تنفس داره.
‫موضوعی هست که به رسیدگی
‫معاون دادستان، آقای بل نیاز داره.
‫اعتراض دارم جناب قاضی.
‫متوجهم که دادستانی ‫وقتی اوضاع برای ایالت
‫خوب پیش نمیره، ‫دوست داره وقفه ایجاد کنه،
‫ولی این دلیل موجهی ‫برای به تأخیر انداختن روند دادرسی نیست.
‫تا ۱۵ دقیقه‌ی دیگه ‫برای ناهار تعطیل می‌کنیم،
‫و بعدازظهرم هم پُره.
‫فردا اول وقت طرفین رو اینجا می‌بینم.
‫ولی دوست دارم شما رو ببینم، ‫دادستان سیلور،
‫یه زمانی قبل از اون موقع.
‫دادگاه تعطیله.
‫به نظر میاد متهم ناشناسمون ‫که توی بیمارستانه
‫اینجا تیر خورده و افتاده.
‫ولی کی بهش شلیک کرده؟
‫این یارو... ‫صاحب اسلحه‌فروشی، هل دینزمور...
‫اسلحه‌ای همراهش نیست.
‫در واقع چرا، هست. ‫یه گلاک ۹ میلی‌متری،
‫توی کشوی میز که باز مونده.
‫اگه با این یارو درگیر تیراندازی شده،
‫چرا باید اسلحه‌ش رو ‫بذاره توی کشوی میز؟
‫خب، رد خون از اینجا
‫تا اونجا و جایی که الان هست کشیده شده.
‫پس شاید هل دینزمور ‫اینجا پشت میزش بوده،
‫صدای شکستن و ورود دزدها رو می‌شنوه،
‫میره سراغ اسلحه توی کشو.
‫آدم‌بده میاد جلوی در دفتر، ‫به هم شلیک می‌کنن،
‫و به یه دلیلی، ‫اون اسلحه رو می‌ذاره سر جاش؟
‫منطقی به نظر میاد.
‫جز اینکه چرا باید بذاریش توی کشو،
‫و بعد بدوی سمت کسی که ‫داره بهت شلیک می‌کنه؟
‫درسته.
‫و می‌دونی، کلی هم
‫- خون روی بدنش هست. ‫- آره.
‫تمام لباس‌هاش، روی دست‌هاش،
‫حتی تا روی زانوهاش.
‫با زخمی که از گلوله خورده جور درنمیاد.
‫کشنده بوده، ‫ولی نباید این‌قدر خونریزی می‌کرد.
‫این جلیقه هم اندازه‌ی هل نبوده.
‫باید مال همونی باشه ‫که با تیراندازی اومده تو.
‫یه لحظه صبر کن. فکر کنم تونستیم
‫دایره‌ی مظنونین رو کوچیکتر کنیم.
‫آ-ب منفی.
‫نظامی‌ها گروه خونی‌شون رو ‫داخل جلیقه می‌نویسن.
‫باید... آره.
‫شماره سریال هم اینجاست.
‫عالیه. این می‌تونه بهمون کمک کنه که
‫- هویت ضارب رو پیدا کنیم. ‫- حتماً همین‌طوره.
‫هی، دنی. این جرم ممکنه ‫بزرگتر از اون چیزی باشه که فکر می‌کنیم.
‫- چرا؟ ‫- چون سارا اینجاست.
‫سلام.
‫- سلام. ‫- رئیس.
‫- به گمونم خبرهای بدی برامون داری. ‫- آره، این فقط یه مورد
‫دستبرد به اسلحه‌فروشی نیست.
‫اطلاعات بخش همسایه، یعنی اسکس، ‫نشون میده که
‫با سه مورد دیگه مرتبطه ‫که همه‌شون با یه روش انجام شدن.
‫- پس، یه نفر داره کلی اسلحه می‌دزده. ‫- درسته؟
‫این اولین مورد توی بوستون ‫و اولین قتله.
‫می‌خوام مطمئن بشم آخریش هم باشه.
‫سرقت‌های بخش اسکس،
‫توی سه شب متوالی،
‫چند ساعت بعد از نیمه‌شب اتفاق افتادن.
‫اگه این الگو ادامه داشته باشه،
‫آدم‌بدهامون امشب دوباره حمله می‌کنن.
‫پس، به عبارت دیگه، ‫باید دوشیفته کار کنیم.
‫آره.
‫ند، پلیسه. ‫مشکلی پیش اومده؟
‫من افسر ریگان هستم. ‫ایشون هم افسر سیلور.
‫- شما ریتا آونر هستین؟ ‫- بله.
‫- چه خبر شده؟ اتفاقی افتاده؟ ‫- ما امروز صبح یه ماشین
‫رها شده کنار جاده پیدا کردیم.
‫به نام شما ثبت شده، خانم آونر.
‫توی یه ایست بازرسی درگیر بوده.
‫شما یه بی‌ام‌و سدان خاکستری دارین؟
‫بله. همین‌جا پارک شده...
‫اونجا نیست، مامان.
‫- ریتا، ماشین رو بردی توی پارکینگ؟ ‫- نه.
‫دیشب وقتی اومدم خونه، ‫جلوی ورودی پارکش کردم.
‫چه ساعتی بود؟
‫حدود ۹:۳۰.
‫- بعدش هم رفتیم خوابیدیم. ‫- خوابتون سنگینه؟
‫نصفه‌شب صدایی نشنیدین؟
‫نباید شما یه گزارش سرقت خودرو ‫یا همچین چیزی تنظیم کنین؟
‫آخه مسئله اینه که مدل ماشین شما ‫دزدیدنش خیلی سخته.
‫و وقتی امروز صبح پیداش کردیم،
‫اثری از شکستن در ‫یا یکسره کردن سیم‌ها نبود.
‫- همه‌ی سوئیچ‌ها رو دارین؟ ‫- والیس، میشه بری بیاریشون؟
‫- یه چیزی در مورد یه ایست بازرسی گفتی؟ ‫- یکی از افسرهای ما
‫به ماشین فرمان ایست داده، ‫و یه راننده‌ی زن
‫- از صحنه فرار کرده. ‫- آخه من چرا باید همچین کاری کنم؟
‫خب، طبق سوابق رانندگیتون، خانم،
‫قبلاً دوتا جریمه برای سرعت غیرمجاز دارین.
‫مطمئنم می‌دونین اگه در عرض ۱۲ ماه،
‫سه تا یا بیشتر بگیرین، ‫گواهینامه‌تون باطل میشه.
‫پس یعنی یه ماشین رو ‫کنار جاده رها کردم؟
‫اگه بدونین مردم وقتی هول می‌کنن ‫چه کارایی می‌کنن، شوکه میشین.
‫بفرمایید.
‫- کلید دیگه‌ای نیست؟ ‫- نه.
‫روزی که ماشین رو خریدیم،
‫کلاً دوتا سوئیچ از نمایندگی گرفتیم.
‫دختر یا مهمان زنی توی خونه دارین؟
‫می‌دونین چیه؟ دیگه سوال کافیه.
‫ماشین دزدیده شده.
‫شما هم باید دنبال کسی بگردین ‫که اونو برده.
‫و می‌خوام بدونم ‫کی می‌تونیم ماشینمونو پس بگیریم.
‫درک می‌کنیم.
‫خانم آونر، ‫می‌تونم یه چیز دیگه ازتون بپرسم؟
‫اندازه نیست.
‫گفتم که من اونجا نبودم.
‫ببخشید.
‫هنوز منتظر شماره سریالِ ‫اون جلیقه‌ی ضدگلوله‌ام
‫که توی صحنه‌ی جرم امروز صبح بود.
‫طبق درخواست شما، ‫۱۲ تا اسلحه‌فروشی دیگه توی شهر هست.
‫خیلی‌خب، پس می‌دونیم که ‫یکی از اینا هدف بعدی‌شونه.
‫می‌خوام افسرهای یونیفرم‌پوش رو
‫فقط توی ۱۰ تا از این ۱۲ تا مستقر کنین.
‫هدف اینه که متهم‌ها رو ‫به سمتی بکشونیم که به نظر می‌رسه
‫دوتا نقطه‌ی آسیب‌پذیر هستن.
‫من چندتا موقعیت رو مشخص کردم.
‫این و این یکی توی خیابون هنکاک.
‫- می‌خوای اونا حرکتشون رو بزنن؟ ‫- می‌خوام دستگیر بشن،
‫تا به هر کسی که براش کار می‌کنن ‫این پیام رو بدیم
‫که بوستون جای این کارها نیست.
‫حالا، می‌خوام گروه ضربت سرقت ‫توی این دوتا موقعیت
‫با لباس شخصی و ‫ماشین‌های بدون علامت مستقر بشن.
‫مطمئن بشین کسی اون تو نیست، ‫خطرات رو به حداقل برسونین.
‫تیم‌ها رو ساعت ۲۲:۰۰ اعزام کنم؟
‫زودتر از اون. ساعت ۲۰:۰۰.
‫بخش اسکس فیلم‌های دوربین مداربسته
‫از سرقت‌های قبلی رو فرستاده، ‫ولی چیزی نیست
‫که بشه توی پایگاه داده چک کرد.
‫تا این آدما رو شناسایی کنیم.
‫این کت‌های ضخیم راه هوشمندانه‌ایه ‫تا هویتشون مخفی بمونه.
‫این یکی که طرح داره،
‫توی فیلم دوربین‌های ‫مداربسته‌ی صحنه‌ی جرم امروز صبح بود.
‫عکسش رو پخش می‌کنم.
‫اگه کسی این دزدهای پالتو‌پفی رو
‫نزدیک هر کدوم از این اسلحه‌فروشی‌ها
‫توی هر ساعتی دید، درگیر میشیم.
‫تنها چیزی که ‫می‌خوام فردا در موردش حرف بزنیم،
‫اینه که چطور دخل اونا رو آوردیم.
‫- بله قربان. ‫- بله قربان.
‫می‌دونی، انگار همین دیروز بود
‫که چندتا از معاون‌های دادستان
‫توی اون بخش تا صبح بیدار می‌موندن.
‫هرچند دیگه میزمون اونجا نیست.
‫یه کم دکوراسیون رو عوض کردم.
‫ممنون که اومدی به دفترم.
‫می‌تونستیم توی اتاق خودت هم ملاقات کنیم.
‫- باعث افتخاره. ‫- خب، الیور بل.
‫اعصابش به هم ریخت.
‫موضوع اعصاب نبود.
‫الیور بل آماده نبود، می.
‫چیزی که توی اون جلسه‌ی بازپرسی دیدم،
‫یه جنایت در حق حرفه‌ی وکالت بود.
‫تعجب می‌کنم که بین کارکنان توئه.
‫شاید داری یه کم پیازداغش رو زیاد می‌کنی؟
‫همه‌مون یه روز بد توی دادگاه داریم. ‫حتی خود تو.
‫قاضی وندن‌بوش رو یادت میاد؟
‫سرقت کین‌کید؟
‫خیلی‌خب. قبول دارم.
‫و یه کم بهم برمی‌خوره ‫که قضاوتمو زیر سوال می‌بری.
‫من اون جوون رو استخدام کردم،
‫که اتفاقاً شاگرد اول دوره‌ش هم بوده،
‫و لایحه‌هایی می‌نویسه که ‫کل این دفتر بهش حسودی می‌کنن.
‫پس حواست باشه،
‫آقای در آستانه‌ی سومین طلاق،
‫قبل از اینکه در مورد آدمای من قضاوت کنی.
‫من سه تا زن داشتم چون اونی رو که
‫از همون اول می‌خواستم، از دست دادم.
‫داری منو می‌ترسونی.
‫بخشی از شرح وظایفمه.
‫من انتظار پیشرفت دارم، خانم دادستان،
‫به احترام قانون و دادگاهم.
‫می‌تونیم دفتر اسلحه‌فروشی رو ببینیم؟
‫نه، اونجا دوربین نداره.
‫صدای ضبط‌شده‌ی ۹۱۱ رو
‫با زمان فیلم‌های دوربین مداربسته ‫هماهنگ کردیم.
‫این باید همون متهمی باشه ‫که به هل دینزمور شلیک کرده.
‫اینا هم جرقه‌های شلیک از توی دفتره.
‫۹۱۱. فوریت شما چیه؟
‫به یه نفر شلیک کردم. نبض نداره.
‫اینجا داره جلیقه‌ی ضدگلوله رو درمیاره.
‫آقا، اسمتون چیه؟
‫نفس نمی‌کشه. ‫یک، دو، سه.
‫داره احیای قلبی انجام میده.
‫پس هل داشته سعی می‌کرده ‫جون متهم رو نجات بده.
‫احتمالاً زانو زده، ‫که توضیح میده چطور
‫اون‌قدر خون روی لباس‌ها و زانوهاش ریخته.
‫آقا، می‌تونی اسمت رو بهم بگی؟
‫- تنهایی؟ ‫- هل.
‫حتی حرفی از اینکه تیر خورده نزد.
‫هل، نیروهای امدادی ‫دارن میان به موقعیتت.
‫لطفاً عجله کنین. باید برسن اینجا. من...
‫بیشتر از این نمی‌تونم ادامه بدم، من...
‫- خسته‌ام. ‫- داره می‌میره.
‫زخمی شدی، هل؟ هل؟
‫من همین‌جا پیشتم.
‫باهام حرف بزن. الو؟
‫هل، هنوز اونجایی؟
‫هل؟
‫پس هل دینزمور در حالی مُرد که ‫سعی می‌کرد جون اونی رو نجات بده،
‫که بهش شلیک کرده بود.
‫خانواده‌ش باید بدونن.
‫هنوز داریم ‫دنبال فامیل و آشناهاش می‌گردیم.
‫افسر ریفورد با یکی از ‫کارمندهای اسلحه‌فروشی صحبت کرده.
‫پدر و مادرش فوت کردن.
‫تنها زندگی می‌کرده، ‫هیچ‌وقت ازدواج نکرده بود، تک‌فرزند بوده.
‫توی افغانستان خدمت کرده بود.
‫هل آموزش دیده بود که بره برای نجات.
‫تفنگدار دریایی بود.
‫تا پای جان، برادر.
‫اوه.
‫از روی شماره سریال جلیقه‌ی ضدگلوله، ‫هویتش رو پیدا کردم.
‫پس، کسی که به هل دینزمور شلیک کرده، ‫ریس کاموتاست.
‫باید بریم بیمارستان مرکزی بوستون ‫و ببینیم می‌تونیم باهاش حرف بزنیم یا نه.
‫نه، صبر کنین بچه‌ها. ‫توی عمل جراحی مشکل پیش اومده.
‫گروه خونی روی جلیقه ‫با گروه خونی مظنون یکی نیست.
‫پس جلیقه مال مظنون نبوده؟
‫پس مقتول ناشناسمون ریس نیست.
‫به‌هوش اومده؟
‫تازه از اتاق عمل اومده بیرون، ‫توی آی‌سی‌یوئه.
‫- بهش مسکن قوی زدن. ‫- وقتی بیدار بشه من اونجام.
‫خیلی‌خب، منم میرم با صاحب اصلی جلیقه،
‫یعنی همین ریس کاموتا صحبت کنم، ‫ببینم اون چی میگه؟
‫- آدرس داری؟ ‫- آره.
‫بگو واحدها برن بیارنش.
‫بذار توی راه قشنگ خودشو خیس کنه.
- ‫می‌دونی این چیه؟ - ‫نمی‌دونم.
‫نمی‌دونی؟
‫می‌دونم یه جلیقه‌ی ضدگلوله‌ست.
‫نه، این جلیقه‌ی ضدگلوله‌ی خودته.
‫شماره سریالش می رسه به تو، از گارد ملی.
‫یه کم هول شدی.
‫کنجکاو نیستی چرا خون روشه؟
‫یا شاید هم خودت می‌دونی چرا.
‫دیشب کجا بودی؟
‫سر کار.
‫من یه نوشیدنی‌فروشی دارم. ‫ساعت ۲ تعطیل می‌کنه.
‫پس برای ساعت ۲ تا ۵ صبح شاهد داری؟
‫آره. خب، بعد از تعطیل کردن، ‫خودم اونجا رو تمیز می‌کنم.
‫- تنهایی؟ ‫- تنهایی.
‫حیف شد.
‫می‌خوای بهم بگی چرا جلیقه‌ی تو
‫توی صحنه‌ی جرم من بود؟
‫نمی‌دونم.
‫و نمی‌دونم چرا جلیقه‌ی من پیش شماست.
‫من کار خلافی نکردم.
‫جالبه.
‫چون تو مظنون اصلیِ یه سری سرقت از اسلحه‌فروشی‌ها
‫و قتل مردی به اسم هل دینزمور هستی.
‫- چی؟ ‫- و می‌دونی چی خیلی بده؟
‫اینکه اون مرد، هل دینزمور، ‫بعد از نجات جون کسی که
‫جلیقه‌ی تو تنش بود، مُرد.
‫حالا، شاید تو اونجا نبودی.
‫یعنی، قیافه‌ت به این دزد و پلیس‌بازی‌ها نمی‌خوره
‫ولی می‌بینم چقدر داری اذیت میشی،
‫چون می‌دونی کسی که ‫جلیقه‌ی تو تنش بوده زخمی شده،
‫پس یه جور دیگه ازت می‌پرسم.
‫اون جلیقه رو به کی دادی، سرباز؟
‫من وکیل می‌خوام.
‫خیلی‌خب.
‫می‌دونی،
‫امروز آخرین حرف‌های یه مرد رو شنیدم.
‫و اینو بهت قول میدم.
‫اگه این آدما رو می‌شناسی، ‫اگه این دار و دسته، رفیق‌هات هستن،
‫پیداشون می‌کنم و دخلشون رو میارم.
‫تو هم با اونا غرق میشی.
‫هی. فیلم دوربین روی لباس کتلین رو گرفتم.
‫یه ایست بازرسی ساده‌ست.
‫واسه چی داری فرار می‌کنی آخه؟!
‫پسر، کتلین بدجوری خورد به اون درخت.
‫وای!
‫حالا که گزارش حادثه تموم شد،
‫می‌خوای قبل ناهار ‫یه ساعت بریم تمرین؟
‫اول می‌خوام یه سر برم اداره‌ی سرقت خودرو.
‫چندتا چیز از ماشین آونرها ضبط کردن.
‫فقط می‌خوام ببینم می‌تونن ‫تاریخچه‌ی جی‌پی‌اس رو
‫از زمانی که خانم آونر گفت ‫ماشین رو توی ورودی پارک کرده،
‫تا وقتی که کتلین متوقفش کرده،
‫استخراج کنن یا نه.
‫داداش، این پرونده ‫دیگه دست اداره‌ی سرقت خودروئه.
‫چیکار داری می‌کنی؟ ‫کافی نبود که
‫خانم آونر رو مجبور کردی ‫اون لنگه کفش رو امتحان کنه؟
‫گوش کن چی میگم، خیلی‌خب؟
‫موتور چطوری بدون بودن سوئیچ روشن شده؟
‫بچه‌های بخش سایبری ‫گفتن هیچ رد دیجیتالی پیدا نکردن،
‫که نشون بده دزد ‫سیستم برقی یا سیستم عامل ماشین رو
‫از طریق بلوتوث یا اینترنت،
‫دست‌کاری کرده باشه.
‫که یعنی این دزد یه روش کاملاً جدید،
‫برای دزدیدن ماشین اختراع کرده.
‫این موضوع حتی یه ذره هم ‫کنجکاوت نمی‌کنه؟
‫بریم انجامش بدیم. به خاطر کتلین.
‫بریم دنبال سیندرلا بگردیم.
‫فیبی.
‫چی شده؟ خوبی؟
‫آره، بهت پیام دادم.
‫با مترو اومدم اینجا. ‫جای دیگه‌ای رو بلد نبودم برم.
‫متأسفم فیبی. امروز روز خیلی شلوغ و ‫دیوانه‌کننده‌ای بود.
‫ولی معلومه که هر چیزی باشه ‫می‌تونی بیای پیش من.
‫چی شده؟
‫مامانم یه کار جدید پیدا کرده.
‫خیلی‌خب. ‫خب، این که چیز خوبیه، نه؟
‫توی ژاپنه.
‫بابات خبر داره؟
‫نمی‌تونم باهاش تماس بگیرم. ‫الان توی هواپیماست.
‫آره، امشب می‌رسه.
‫مامان گفت اسباب‌کشی می‌کنیم.
‫می‌خواد وقتی منو برای آخر هفته ‫می‌ذاره پیش بابا، بهش بگه.
‫من نمی‌خوام برم ژاپن، سارا.
‫هیچ‌کس نمی‌تونه مجبورت کنه ‫کاری رو که دوست نداری انجام بدی.
‫آره، الان اینو میگی،
‫ولی موقع اولین دعوای حضانت اینجا نبودی.
‫- خیلی وحشتناک شد. ‫- متأسفم فیبی. ‫خیلی بده.
‫مامانت نمی‌تونه یه کاری کنه؟
‫مگه اون رئیس وکلای بوستون نیست؟
‫ماجرا دقیقاً این‌طوری پیش نمیره.
‫بابا همه‌ش توی سفره،
‫کار تو هم که دیوانه‌کننده‌ست.
‫هیچ‌وقت نمی‌ذارن من اینجا بمونم.
‫خودت می‌خوای بمونی؟
‫خیلی‌خب. خب، این خیلی مهمه فیبی.
‫منم این دوران رو گذروندم، و باور کن،
‫چیزی که بچه می‌خواد خیلی اهمیت داره.
‫تو چی؟ تو می‌خوای من بمونم؟
‫معلومه که می‌خوام بمونی.
‫تمام‌وقت، پیش شماها؟
‫یه لحظه صبر کن.
‫من باید برم.
‫فیبی، در موردش حرف می‌زنیم.
‫من، تو و بابات. حتماً.
‫نه، باید همین امشب باشه. ‫نمی‌تونه صبر کنه.
‫امشب. خیلی‌خب.
‫پس همین امشب انجامش میدیم.
‫شام. ساعت ۶:۰۰؟
‫- باشه، ممنون سارا. ‫- خیلی‌خب.
‫فرمانده؟
‫باید یه نگاهی به این بندازین.
‫این فیلم‌های مداربسته‌ی ‫خیابون‌های اطراف اسلحه‌فروشیه؟
‫تونستیم تصویر واضح‌تری ‫از صورت‌هاشون بگیریم؟
‫دوتا جلسه توی یه روز.
‫باید بابت کدوم خوش‌اقبالی ممنون باشم؟
‫باید در مورد الیور بل حرف بزنیم.
‫من یه بار دیگه ‫مراحل آماده‌سازی رو با الیور مرور کردم.
‫حتی برای تشویقش ‫از زمانی براش گفتم
‫که خودم جلوی هیئت منصفه وایسادم.
‫و هر چی می‌خواستم بگم یادم رفت،
‫تا اینکه یه همکار پرید وسط و نجاتم داد.
‫قابلتو نداشت.
‫و الیور جوان چی گفت؟ انگیزه گرفت؟
‫استعفا داد.
‫گفت که پدر و مادرش
‫توقع داشتن بره دانشکده‌ی حقوق،
‫و اینکه سرزنش کردن تو یه نشونه بوده،
‫که مال این کار نیست.
‫حالا چی میشه؟
‫تو ازم تشکر می‌کنی ‫یا من عذرخواهی کنم؟
‫بهم یه مهلت تمدید میدی تا بتونم
‫- یه دادستان دیگه رو توجیه کنم. ‫- نمی‌تونم این کار رو بکنم، می.
‫این پرونده به اندازه‌ی کافی ‫وقت دادگاه منو گرفته.
‫حالا، یا وقتی دوباره تشکیل شد ‫دفاع می‌کنیم
‫یا به خاطر طولانی شدن روند دادرسی، ‫ردش می‌کنم.
‫ولی هیچ‌کس دیگه توی دفتر من نیست
‫که آماده‌ی...
‫می‌دونم اینجا چه خبره.
‫تو از وقتی قاضی شدی،
‫همه‌ش می‌خواستی من ‫توی دادگاهت دفاع کنم.
‫قضیه همینه.
‫می‌دونستم اون بچه ضعیفه.
‫فکر نمی‌کردم وسط کار ول کنه بره.
‫ولی حالا که حرفش رو پیش کشیدی،
‫دیدن دوباره‌ت حین کار می‌تونه جالب باشه.
‫کارآگاه؟
‫این پرونده‌ی مظنونتونه.
‫- ممنون. ‫- آره.
‫ری-ری، یه لحظه صبر کن.
‫برادر کوچیکتر، دیلن، ‫گواهینامه‌ی باطل‌شده،
‫بدون سابقه‌ی کاری اخیر. ‫سه ماه پیش،
‫ریس برای دیلن توی بخش آلگنی ‫در ایالت پنسیلوانیا وثیقه گذاشته.
‫اثری ازش نیست.
‫مطمئن بودم که ‫یه همدست توی این کار پیدا می‌کنیم.
‫باهام بیا، ری-ری.
‫هی، من به هیچ‌کدوم از سوال‌هات ‫جواب نمیدم، کارآگاه.
‫- درخواست وکیل دادم. ‫- وکیلت توی راهه.
‫نیومدم با تو حرف بزنم. ‫یه جای ساکت می‌خواستم،
‫- تا با افسر ریفورد صحبت کنم. ‫- آره.
‫خب ری-ری، فکر می‌کنم این پسره دیلن،
‫برادر کوچیکتر ریس باشه.
‫و ریس قبلاً ‫فقط برای محافظت از اون دروغ گفته.
‫- حتماً، می‌فهمم. ‫- و احتمالاً الان نگرانه،
‫چون داره فکر می‌کنه نکنه اونی که ‫با جلیقه‌ی ضدگلوله زخمی شد،
‫دیلن بوده؟
‫متوجهم. ‫پس می‌خواد بدونه حالش خوبه یا نه.
‫من حرف نمی‌زنم، کارآگاه.
‫میشه سرت به کار خودت باشه؟
‫آره. ریس حتماً داره فکر می‌کنه،
‫نکنه دیلن همونیه که ‫صاحب اسلحه‌فروشی سعی کرد نجاتش بده،
‫و الان داره توی بیمارستان بوستون ‫با مرگ دست‌وپنجه نرم می‌کنه؟
‫ولی نمی‌تونی بهش بگی اون دیلنه یا نه
‫- چون درخواست وکیل داده. ‫- درسته.
‫ریس می‌تونه ‫از حق داشتن وکیل صرف‌نظر کنه
‫و من می‌تونم ببرمش بیمارستان
‫- تا ببینه اون دیلن هست یا نه. ‫- حتماً. منم اگه بودم همین کارو می‌کردم.
‫- مگه نه؟ ‫- آره.
‫من وکیل نمی‌خوام.
‫وکیل نمی‌خوام.
‫می‌خوام برادرمو ببینم.
‫خیلی‌خب.
‫پس میریم بیمارستان ‫تا ببینیم برادرته یا نه.
‫و تو هم هر چی رو می‌خوام بدونم بهم میگی.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫هنوز به‌هوش نیومده.
‫یه نگاه بنداز.
‫این برادرم نیست.
‫خدا رو شکر، این دیلن نیست.
‫حتماً شوخیت گرفته؟
‫خب، این مرد رو می‌شناسی؟
‫نه.
‫توی عمرم ندیدمش.
‫خیلی‌خب، ولی ما جلیقه‌ی تو رو
‫توی صحنه پیدا کردیم.
‫پس اگه تو نبردیش اونجا، ‫حتماً دیلن بردتش، نه؟
‫خب، آره، احتمالش هست.
‫باید برادرتو پیدا کنیم. ‫باید یه سرنخی بهمون بدی.
‫اون کلید متوقف کردن این آدماست،
‫قبل از اینکه یه نفر دیگه رو بکشن.
‫خب، دیلن برای مخفی شدن کجا میره؟
‫هر جایی ممکنه بره.
‫مواد می‌زد و تمام روز می‌خوابید. ‫از خونه انداختمش بیرون.
‫فکر کردم مرد میشه، می‌فهمی؟ من...
‫نباید بیخیالش می‌شدم.
‫خیلی‌خب. باید اون اتاقی که
‫توی خونه‌ت توش می‌موند رو ببینیم.
‫آره. آره، باشه.
‫- یه لحظه بهمون وقت بده. ‫- باشه.
‫پس مقتول ناشناسمون هنوز ناشناسه.
‫آره، و دیلن کاموتا هم اون بیرون ‫برای سرقت بعدی از اسلحه‌فروشی نقشه می‌کشه.
‫- سلام. ‫- سلام... سلام!
‫چطوری دنی رو راضی کردی ‫برای ناهار بریم بلندد؟
‫در واقع پیشنهاد خودش بود.
‫فازش چیه؟
‫منم همین رو میگم، نه؟
‫میگه افتاده توی فاز سلامتی،
‫ولی من یه تئوری دارم.
‫چون رفیقمون همین الان ‫۲۰۰ دلار پول برای کفش دویدن داده.
‫نه.
‫نه. فکر نمی‌کنی که...
‫فقط یه ساله اومده اینجا.
‫هر کی میاد اینجا فکر می‌کنه از پسش برمیاد.
‫ولی نه ماراتن بوستون.
‫این کار توریست‌هاست.
‫ست انجامش داد، مگه نه؟
‫خب، کارهای توریستی هم ‫می‌تونه جذاب باشه.
‫درسته. درسته.
‫راستی، فیبی قبلاً اومده بود اینجا.
‫- می‌خواست ببینه حالت خوبه یا نه. ‫- آره.
‫آره، فقط می‌خواد بیاد با ما زندگی کنه، ‫چیز خاصی نیست.
‫- ببخشید، چی گفتی؟ ‫- آره.
‫مامانش داره میره ژاپن،
‫و اون می‌خواد تمام‌مدت بیاد پیش ما.
‫امشب سر یه شام زود‌هنگام،
‫سه‌تایی در موردش حرف می‌زنیم.
‫- ولی این چیز خوبیه، نه؟ ‫- من عاشق فیبی‌ام.
‫ولی می‌دونی، رسوندش به مدرسه
‫و از دست دادن حمام دوم، ‫و اینکه نتونی هر وقت دلت خواست
‫- کاری بکنی... ‫- ممنون. خیلی‌خب.
‫ولی باید به جنبه‌های مثبتش هم ‫فکر کنی، مگه نه؟
‫وقتی با ست آشنا شدم، ‫می‌دونستم فیبی هم بخشی از رابطه ست،
‫ولی حضانتش مشترک بود.
‫الان مامانش داره مجبورمون می‌کنه.
‫بالاخره قرار بود اوضاع پیچیده بشه.
‫پدر یا مادر تمام‌وقت شدن؟
‫این منو می‌ترسونه، لینا.
‫علاوه بر این، ‫به فیبی قول دادم که هیچ‌وقت،
‫هیچ‌وقت جای مامانشو نمی‌گیرم، ‫و الان حس می‌کنم
‫دقیقاً دارم همین کار رو می‌کنم.
‫ولی ست یه آدم فوق‌العاده‌ست.
‫همه‌ی ویژگی‌های خوب رو داره.
‫چی شد؟
‫اون جعبه‌ها.
‫نصف روزه دارم به این عکس‌ها
‫و فیلم‌های مداربسته زل می‌زنم،
‫تا یه سرنخی پیدا کنم، و پیداش کردم.
‫تنها چیز ثابت اینه که ‫اونا همیشه اسلحه‌ها رو از جعبه درمیارن.
‫درسته، چون چرا نباید کل جعبه رو برداری
‫و بذاری توی ماشین؟
‫اینجا کدهای کیو‌آر هست.
‫بعضی شرکت‌ها از اینا برای ‫برچسب‌گذاری موجودیشون استفاده می‌کنن.
‫خب. من رو می‌فرسته به ‫سایت کشتیرانی سن‌بورن.
‫منم همین‌طور. اسلحه‌فروشی دینزمور ‫و بقیه‌ی جاها توی بخش اسکس،
‫همه‌شون محموله‌ی اسلحه ‫از کشتیرانی سن‌بورن داشتن.
‫این وجه اشتراکشونه.
‫و این فقط یه لینک به وب‌سایتشون نیست،
‫یه ردیابه.
‫برای همینه که اسلحه‌ها رو ‫از جعبه درمیارن،
‫نمی‌خوان ردیابی بشن.
‫آره، ولی یه نفر باید اینو می‌دونست.
‫این یعنی یکی از دزدها،
‫نفوذی شرکت کشتیرانی سن‌بورنه.
‫و متهم‌ها فقط سراغ مغازه‌هایی میرن
‫که اسلحه‌ها تازه بهشون تحویل داده شده.
‫رجینا، لیست تمام کارمندهای
‫کشتیرانی سن‌بورن و اسلحه‌فروشی‌هایی که
‫توی بوستون بهشون بار می‌برن رو می‌خوام.
‫می‌دونین، من واقعاً کارم درسته.
‫ریس کاموتا وثیقه‌ی برادرش دیلن رو
‫توی پیتسبورگ داده بود.
‫با رفقای بابام ‫توی بخش آلگنی تماس گرفتم،
‫گفتن دیلن با یه نفر ‫به اسم آلن کاوالو بازداشت شده بوده،
‫که می‌تونه همون متهم جلیقه‌پوش باشه
‫که توی بیمارستانه.
‫آلن برای یه شرکت حمل‌ونقل ‫کار می‌کنه به اسم...
‫- کشتیرانی سن‌بورن؟ ‫- آره.
‫آلن نفوذی ماست.
‫خیلی‌خب. شما دوتا کارتون حرف نداره.
‫خب، جی‌پی‌اس بی‌ام‌و نشون میده که ‫دو ساعت و نیم اینجا پارک بوده،
‫قبل از اینکه کتلین ‫بهش فرمان ایست بده.
‫یا ماشین رو برای دور‌دور می‌دزدی،
‫یا اوراقش می‌کنی و رهاش می‌کنی.
‫کی ماشین می‌دزده، ‫دو ساعت پارکش می‌کنه،
‫و بعد دوباره ‫می‌بردش سمت همون محله‌ای ‫که ازش دزدیده؟
‫اینجا که اصلاً چیزی نیست.
‫به جز اون کلوپ.
‫از اون پاتوق‌هایی به نظر میاد که یه دختر
‫ممکنه کفش‌های شیکی ‫مثل اونی که پیدا کردیم بپوشه.
‫کی برای کلوپ رفتن ماشین می‌دزده؟
‫تاکسی اینترنتی می‌گیری.
‫چهره‌ی مقتول ناشناس ‫توی هیچ پایگاه داده‌ای نبود.
‫افراد گمشده رو چک کردم.
‫اثر انگشتی ازش ثبت نشده، ‫هیچ سابقه‌ی کانون اصلاح و تربیتی هم نداره
‫هیچی که بتونه ما رو به هویتش برسونه.
‫حتی گواهینامه‌ی رانندگی ماساچوست هم نداره.
‫برای اولین حرکت مجرمانه، ‫حرکت خیلی جسورانه‌ایه.
‫دستبرد به اسلحه‌فروشی؟
‫حس می‌کنم این بچه وارد چیزی شده
‫که خیلی سریع بد پیش رفته.
‫توی فیلم‌های مداربسته،
‫مستقیم رفت سمت دفتر هل، ‫حتی سعی نکرد یه دونه اسلحه هم بدزده.
‫شاید توی یه جریانی گیر افتاده.
‫یا شاید هم آدم خونسرد و حسابگریه.
‫ماشه رو کشیده.
‫خب، در هر صورت، اون بچه‌ی یه نفره.
‫یا رفیقش.
‫یه نفر باید بدونه توی بیمارستانه.
‫خب، اگه دیلن کاموتا رو پیدا کنیم، ‫می‌فهمیم اون کیه.
‫فیبیه.
‫وای، اون غذاست؟
‫ما شکموییم.
‫آخ، خیلی متأسفم.
‫نمی‌خوای به اون عکسِ خوشمزه و لذیذ نگاه کنی.
‫تو تمرین‌های شکم‌گنده‌های ‫اینستاگرام رو نگاه می‌کنی.
‫خیلی‌خب، این تیکه‌ها برای چیه؟
‫فقط چون صبح‌ها میرم می‌دوم ‫و به سلامتی اهمیت میدم؟
‫اصلاً این برنامه‌ی ورزشی جدید برای چیه؟
‫چون اندازه‌ی یه گاودریایی چربی داری.
‫- گاودریایی؟ ‫- آره.
‫اون یه گرازماهی بدون دندونه.
‫ولی اون خیلی چربی کمی داره.
‫این چیزا رو از کجا می‌دونی؟
‫به واحدها اعلام میشه،
‫واحد‌های مستقر در هانتلی و نورث جفرسون ‫یه ون زرشکی دیدن،
‫بدون پلاک، به سمت جنوب شرقی میره.
‫همون موردیه که دنبالش بودیم. ‫زود اومدن.
‫شاید دارن یه سر و گوشی آب میدن. ‫بریم سراغش.
‫- خودشه؟ ‫- به نظر میاد.
‫خالیه.
‫دنی، پالتو‌پفی‌ها.
‫- پلیس! ‫- زود باش بخواب زمین!
‫انگار قفلش کردن.
‫بیا امتحانش کنیم.
‫قفله.
‫- بیا از جلو بریم. ‫- باشه.
‫تکون بخور!
‫تو، بیا اینجا. خیلی‌خب، یالا.
‫دست‌ها بالا.
‫زود باش.
‫- فکرش هم نکن. ‫- همون‌جا بمون.
‫هی. قفلش کن.
‫خیلی‌خب، هیچ‌کس هیچ جا نمیره!
‫دست‌ها بالا.
‫همگی، صورت‌ها رو بگیرید پایین. زود!
‫من می‌ترسم.
‫نمی ذارم بهت آسیب بزنن.
‫باشه.
‫[دارم میام. یه کم دیر می‌رسم. ببخشید.]
‫اونم اومد.
‫گوشی‌هاشون رو بگیر.
‫خیلی‌خب، گوشی‌ها رو بذارین اینجا. ‫هی! گوشی‌ها توی این.
‫- گوشی‌ها! ‫- زود. گوشی‌ها!
‫- همین الان! زود باش! ‫- گوشی‌ها!
‫رد کنین بیاد. زود باشین. گوشی‌ها.
‫هی.
‫- هی. ‫- صورت‌ها رو پایین نگه دارین.
‫- خیلی‌خب، زود باشین، یالا. سریع‌تر، زود. ‫- فقط نفس بکش.
‫- فقط نفس بکش و به من نگاه کن، باشه؟ ‫- باشه.
‫- گوشی‌ها رو بدین! ‫- باشه.
‫هی، شما دوتا، رد کنین بیاد.
‫زود باشین. بذارش توی سبد.
‫دست‌ها پایین. ‫الان وقت قهرمان‌بازی نیست.
‫کسی تکون نخوره!
‫سارا؟
‫هی، با توام! ‫گفتم از توی جیبت دربیار، بذار توی سبد!
‫- هی، چه خبر شده؟ ‫- آقا، لطفاً عقب بمونین.
‫نه، نه، نه، شما متوجه نیستین.
‫دخترم اون توئه.
‫- سارا، صدامو می‌شنوی؟ ‫- باید بذارین رد بشم.
‫- دخترم... آقا، لطفاً... ‫- اون ست نیست؟
‫- خیلی‌خب، متوجهم. ‫- لینا!
‫- آره. چرا اون... ‫- دنی!
‫- هی، بذار بیاد تو. ‫- بیا.
‫- سلام.
‫- چی شده؟ حالشون خوبه؟ ‫- سارا؟
‫- کی؟ هی! هی! هی! ‫- من تازه رسیدم شهر.
‫برای دیدن فیبی و سارا دیرم شده بود. ‫اونا اون تو هستن.
‫- صبر کن، چی؟ ‫- فیبی و سارا اون تو هستن.
‫خیلی‌خب، باشه، چیزیشون نمیشه.
‫وای خدا.
‫وای خدا، باشه. ‫بهش زنگ زدم و جواب داد.
‫آره، پس، اون... از پسش برمیاد.
‫سارا از پسش برمیاد.
‫- می‌دونه داره چیکار می‌کنه. ‫- چی می‌دونیم؟
‫دوتا مرد مسلح اون تو هستن،
‫چندین گروگان هم دارن، ‫از جمله فرمانده سیلور،
‫و دختر این آقا.
‫ولی من باهاش تماس گرفتم و جواب داد،
‫پس صدای اتفاقات اون تو رو داریم.
‫اگه بتونم از پشت برم،
‫- می‌تونم بفهمم چه خبره. ‫- برو انجامش بده.
‫ما هم می‌بینیم از زاویه‌های دیگه ‫چیکار می‌تونیم بکنیم.
‫خیلی‌خب.
‫ببین، اونا رو از اونجا میاریم بیرون، باشه؟
‫- همینجا منتظر بمون. زود خبرت می‌کنم. ‫- لطفاً.
‫اون از پسش برمیاد. از پسش برمیاد.
‫وای خدا.
‫خدا کمکمون کنه.
‫دیگه تمومه پسر. باید تسلیم شیم.
‫- نه، تموم نیست. ‫- گیر افتادیم،
‫- تکون نخور. ‫- گیر افتادیم. باهاش روبرو شو.
‫خفه شو. فقط باید یه راهی پیدا کنیم ‫که از اینجا بزنیم بیرون.
‫سریع یه فکری بکن.
‫سرتون پایین باشه!
‫میشه در رو شکوند.
‫چند نفر رو با تبر بفرست این عقب.
‫نه!
‫تیراندازی شد. گروهبان تریسی،
‫- تیمت رو برای ورود آماده کن. ‫- حرکت، حرکت.
‫می‌تونی بگیریش؟
‫پلیس بوستون، دیلن، ‫اسلحه‌تو بذار زمین.
‫لینا، دیلن داره از پشت میره بیرون.
‫می‌تونین وارد بشین.
‫پلیس بوستون. جلوی در رو خلوت کنین.
‫دو نفر مجروح داریم. ‫به امدادگر احتیاج داریم.
‫فیبی، برو پشت میز
‫و برام چندتا حوله و یه قاشق چوبی بیار.
‫دیلن!
‫اسلحه رو بنداز.
‫تو اون ماشه رو نمی‌کشی، دیلن.
‫آدمکش نیستی.
‫جلیقه‌ی ضدگلوله برادرت رو دادی به دوستت
‫تا ازش محافظت کنی، درسته؟
‫سعی کردی بری توی دفتر اون اسلحه‌فروشی
‫تا جونش رو نجات بدی، ولی آلن نذاشت.
‫تو آدم خوبی هستی.
‫یه اشتباه بد کردی.
‫نه، یه قدم دیگه هم جلو نیا.
‫تو می‌تونی، باشه؟
‫- باشه. ‫- اینجا رو فشار بده.
‫اینو گاز بگیر.
‫خوبه، به فشار دادن ادامه بده، فیبی.
‫ادامه بده.
‫- وای خدای من. باشه. ‫- موفق شدی.
‫آفرین.
‫برادرت ریس، از نگرانی جون‌به‌لب شده.
‫نمی‌خواد هیچ اتفاق بدی برات بیفته.
‫نه، اون اهمیتی بهم نمیده.
‫چرا، میده.
‫خودت هم می‌دونی که میده.
‫نه، وایسا. جلوتر نیا.
‫- وایسا... ‫- باید همین الان تمومش کنیم.
‫باشه؟
‫باشه. برگرد، برگرد.
‫هواتو دارم.
‫حال ایوان خوب میشه؟
‫ایوان؟
‫اسم دوستت که توی بیمارستانه، ایوانه؟
‫آره، حال ایوان خوب میشه.
‫حال تو هم همین‌طور.
‫بیا بریم.
‫همه پایین بمونین.
‫انجامش دادی. عالی بودی.
‫- هی. ‫- چیزی نیست. خوبی.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫حالت خوبه؟
‫- فیبی اوضاع رو رو به راه کرد. ‫- جدی؟
‫مطمئنم. مطمئنم.
‫- اون نجاتش داد. ‫- بیا، من بقیه‌شو انجام میدم.
‫ممنون.
‫بابا، سارا خیلی خفن بود.
‫منم جون یه نفر رو نجات دادم. ‫صبر ندارم به مامان بگم.
‫نه. نه. فیبی.
‫به مامانت چیزی نمیگی.
‫باشه؟ صبر می‌کنیم تا ‫حداقل ۳۵ سالت بشه.
‫بابا، یه چیزی هست که باید بهت بگم.
‫- خب. ‫- مامان داره میره ژاپن،
‫و من می‌خوام تمام‌مدت ‫پیش تو و سارا توی بوستون بمونم.
‫داره میره؟
‫- صبر کن، تو می‌خوای بمونی؟ ‫- آره.
‫- سلام. سلام خوشگله. ‫- سلام.
‫همه چی مرتبه.
‫هی، خب...
‫خب، فیبی می‌خواد پیش ما بمونه.
‫- می‌دونم. ‫- آره.
‫و... تو با این موضوع مشکلی نداری؟
‫به هیچ وجه.
‫بیا اینجا بچه جون.
‫انگار باید با مامانت تماس بگیرم.
‫سارا، اشکالی نداره برم تو
‫و چندتا عکس برای اینستاگرامم بگیرم؟
اصلاً و ابداً. باشه.
‫- باشه. ‫- نه، جواب منفیه.
‫- ببخشید... ‫- یه نه قاطع.
‫- باشه. ‫- آره.
‫- به برادرش زنگ زدی؟ ‫- نه.
‫طرف توی ارتش کلی سختی کشیده.
‫مطمئن نیستم آماده باشم ‫این خبر بد رو بهش بدم.
‫- اگه بخوای می‌تونم به ریس زنگ بزنم. ‫- ممنون.
‫فکر کنم باید خودم انجامش بدم،
‫از یه ارتشی به یه سرباز.
‫هیچ‌وقت درباره دورانی که ‫توی ارتش بودی حرف نزدی.
‫مطمئن نیستم چیزی باشه که ‫بخوام در موردش حرف بزنم.
‫خب، اگه نظرت عوض شد...
‫من سراپا گوشم.
‫ممنون.
‫هی، ریس، کارآگاه ریگان هستم.
‫برادرت سالمه، ولی،
‫یه خبر بد برات دارم.
‫جناب قاضی،
‫خیلی ساده‌ست.
‫کارآگاه لنگلی خیلی واضح اعلام کرد
‫که با زندانی کایل تیلمن
‫به عنوان یه شاهد مصاحبه کرده، ‫نه یه مظنون.
‫وقتی تیلمن خودش رو متهم کرد،
‫مصاحبه متوقف شد ‫و حقوق قانونی آقای تیلمن بهش تفهیم شد.
‫دفاعیه ادعا می‌کنه که تمام مصاحبه
‫یه بازجویی در زمان بازداشت بوده،
‫در حالی که آقای تیلمن
‫در بازداشت زندان ایالتی بود، ‫نه کارآگاه لنگلی.
‫آقای تیلمن می‌تونست هر وقت دلش خواست
‫از اون مصاحبه بره بیرون.
‫بنابراین، این اظهارات
‫در پرونده قتل کارولین دسوتو ‫قابل استناد هستن.
‫[دادستان سیلور]
‫[تبریک میگم.] ‫[مثل همیشه فوق‌العاده بودی. الی.]
‫[با من شام می‌خوری؟]
‫باشه، فقط عجله کن،
‫قبل از اینکه پدر و مادرم برسن خونه.
‫این اولین باری بود که ‫با لباس زنانه می‌رفتم بیرون، اولین بار.
‫فقط سعی داشتم برگردم خونه ‫قبل از اینکه پدر و مادرم بیدار بشن،
‫و بفهمن ماشین نیست.
‫نمی‌خواستم ریسک کنم و منو ببینن.
‫تا جایی که به ما مربوط میشه، تنها اشتباهت
‫فرار کردن از دست افسر مالهالند بود.
‫یه تخلف رانندگی آخر دنیا نیست.
‫ولی پدر و مادرم ‫اصلاً روحشون هم خبر نداره.
‫شما که بهشون نمیگین، میگین؟
‫تا الان، گزارش شده که ‫ماشین دزدیده شده.
‫باشه؟ ولی اگه با پدر و مادرت ‫صحبت کنی و بهشون بگی
‫که ماشین رو ‫بدون اجازه‌شون قرض گرفتی
‫می‌تونیم پرونده رو ببندیم.
‫و اینکه بهشون بگی ‫کار خودت بوده یا یه دوستت
‫که سلیقه گرونی توی کفش داره، ‫به ما ربطی نداره.
‫باشه؟
‫مواظب خودت باش، والیس.
‫ممنون.
‫خانواده آونر... ‫اونا یه کافه و شیرینی‌فروشی دارن.
‫والیس اونجا کار می‌کنه. ‫کتلین هم همیشه اونجاست.
‫مطمئن بود که کتلین می‌شناسدش،
‫حتی زیر اون همه آرایش، ‫برای همین ترسید و فرار کرد.
‫آره، ولی چیزی که نمی‌دونه اینه که کتلین
‫دو قدمی خودشو هم نمی‌بینه.
‫اینطوری نیست.
‫مستقیم رفت توی دل یه درخت.
‫- یه جورایی درسته. ‫- خب، امیدوارم که
‫بتونه با اون رازش کنار بیاد.
‫نگه داشتن همچین رازی اصلاً خوب نیست.
‫حالا که حرف از رازه، ‫قضیه‌ی تو چیه، دنی؟
‫بگو ببینم. اون دویدن‌های دم صبح
‫- و تغییر رژیم غذاییت. ‫- با لینا موافقم.
‫هیچ‌کس عمداً چغندر نمی‌خوره.
‫- چرا؟ خیلی خوشمزه‌ست. ‫- وایسا ببینم.
‫یه جورایی مثل همون موقعیه که
‫داشتی برای ماراتن نیویورک تمرین می‌کردی.
‫داری برای ماراتن بوستون تمرین می‌کنی؟
‫دنی، نه، من یه بار امتحانش کردم.
‫داشت به کشتنم می‌داد.
‫نه عزیزم، تو عالی بودی.
‫- ممنون. ‫- محض اطلاع بگم که من
‫برای ماراتن توریستی بوستون ‫تمرین نمی‌کنم.
‫باشه.
‫- من می‌دونم قضیه چیه. ‫- می‌دونی؟
‫مسابقه تازه‌کارها. یکشنبه‌ست.
‫یه روز کارآگاه خوبی میشی.
‫تو تازه نشان پلیس بوستونت رو گرفتی.
‫این یعنی تو...
‫منظورم اینه که...
‫رؤسا درجه‌ی کارآگاهیش رو تایید کردن،
‫ولی از نظر فنی، تو...
‫آره، از نظر فنی من یه تازه‌کارم،
‫ولی نه کاملاً مثل شما دوتا، ‫پس فکرای عجیب‌وغریب نکنین.
‫فکر کردم بد نیست که
‫با شما دوتا ‫توی مسابقه تازه‌کارها شرکت کنم.
‫خیلی‌خب، مسابقه تازه‌کارها چیه؟
‫هر سال، تازه‌کارها از آکادمی توی هاید پارک
‫تا ستاد مرکزی توی میدان شرودر می‌دون.
‫- یادم رفته بود نزدیکه. ‫- وای.
‫باید جالب باشه، ‫آدم بیدار شه و ۱۳ کیلومتر بدوئه،
‫- چون دلش می‌خواد. ‫- کاش دوباره ۲۰ سالم بود.
‫- نه؟ ‫- واقعاً می‌خوای انجامش بدی، نه؟
‫آره. وقتی از خط پایان رد شدم می‌بینمتون.
‫- باشه. ‫- در واقع، پشت منو می‌بینین،
‫وقتی قبل از شما از خط پایان رد میشم.
‫اوه!
‫- چالش رو قبول می‌کنم، پیرمرد. ‫- خیلی‌خب.
‫- هی! ‫- برات خوشحالم، دنی.
‫موفق باشی پیرمرد.
‫ممنون.
‫مسابقه دادن با این ‫داوطلب‌های جوون و قبراق؟
‫خدا رحم کنه.
‫خیلی‌خب، من برم یه کم قهوه بیارم.
‫بچه‌ها، بچه‌ها، تا اون نیست،
‫من امروز رفتم دفتر مامان،
‫و ببینین چی روی میزش پیدا کردم.
‫[با من شام می‌خوری؟]
‫از طرف کیه؟
‫- قاضی رابینسون. ‫- نه! خوش‌تیپه.
‫- وایسا، وایسا. بذار ببینم، بذار ببینم. ‫- چیه مگه؟
‫یه یادداشته که ‫از مامان خواسته با هم برن بیرون.
‫نمی‌دونستم مامانت قرار می‌ذاره.
‫نه، نه، نه، نه. مامان من قرار نمی‌ذاره.
‫- خب، ظاهراً قاضی اینو نمی‌دونه. ‫- هیس، هیس.
‫داشتم با صدای مناسب حرف می‌زدم. ‫مامان اصلاً قرار نمی‌ذاره.
‫و تو از کجا می‌دونی که قرار نمی‌ذاره؟
‫ولی مشخصه که می‌ذاره.
‫کی قهوه بدون کافئین می‌خواد؟
‫خب، این مسابقه تازه‌کارها.
‫نمی‌دونم چی گفت.
‫منظورم اینه که، اون یه...
‫هنوز دیر نشده که پشیمون بشی.
‫نمی‌دونم اینو درباره‌ی من ‫می‌دونی یا نه، پسرم،
‫ولی من زود نمی‌ترسم.
‫به نظرم خیلی باحاله که ‫اینجایی و داری این کار رو
‫- با ما انجام میدی. ‫- ممنون.
‫نسبت به سنت، واقعاً عجیبه.
‫چرا نمی‌تونی مثل همکارت مهربون باشی؟
‫- چی؟ نه! وایسا... این بی‌انصافیه. ‫- بیخیال
‫- همه قراره جا بمونن. ‫- کار تو بود؟
‫نه. فکر کردی قهرمان دو رو میارم
‫که روی منم کم کنه؟
‫نه، اومدم برای حمایت.
‫ما توی این مسیر با همیم، مگه نه؟
‫و ما هم با همیم، مگه نه بروکلینی؟
‫آره، همین‌طوره بوستونی.
‫شماها الان بدجوری توی دردسر افتادین.
‫- آره. ‫- بریم.
‫دیدم چطوری اون پای‌ها رو می‌خوردی.
‫می‌دونم که یه کم وزن اضافه داری.
‫- اوه! ‫- وای!
‫خیلی‌خب، بهترین‌های بوستون.
‫توی جایگاه.
‫آماده...