‫خیلی خوبه.
‫- پلیس بوستون! ‫- هی، چیکار می‌کنی؟!
‫- وایسا! همونجا وایسا! ‫- هی!
‫هی! وایسا!
‫- گرفتیش؟ ‫- گرفتمش.
‫خب، همگی آروم باشین.
‫اوضاع تحت کنترله.
‫بابت این وقفه متأسفم، رفقا.
‫می‌تونین برگردین به تمرینتون.
‫استیو، رفیق، چرا این‌قدر لفتش دادی؟
‫- فک کردی داری چه غلطی می‌کنی؟ ‫- دارم دستگیرش می‌کنم.
‫- این کیف‌قاپ ماست. ‫- آره، خب روی کاغذ شما گزارش دادین،
‫ولی ما به‌موقع رسیدیم.
‫خدا رو شکر ما رسیدیم، ‫وگرنه این یارو دررفته بود.
‫شما تازه‌کارهای پررو ‫فکر کردین کی هستین.
‫- تحویلش بده به من. ‫- شاید توی اداره،
‫بعد از اینکه کارهاش رو کردیم.
‫اگه می‌تونی پا‌به‌پامون بیای، ‫می‌تونی بیای تماشا کنی.
‫- هی، هی، هی. آروم باش. ‫- استیو، بی‌خیال.
‫باشه.
‫نه جاشه، نه وقتش.
‫اتفاقاً دقیقاً جاش اینجاست.
‫شاید بهتره روی نفست کار کنی، استیو.
‫چهار ثانیه دم، هشت ثانیه بازدم، رفیق.
‫حاضری بریم؟ ‫نمی‌خوام دیر برسم.
‫دنی، من توی عمرم هیچ‌وقت دیر نکردم.
‫می‌دونی، اینو میگی، ولی باور نمی‌کنم.
‫باور کن، پسرجون.
‫امروز کلی کار برای خودم دارم.
‫باید دوستامو ببینم، ‫اسطوره‌های اداره‌ی پلیس بوستون.
‫بذار حدس بزنم.
‫همون کارگروه بی‌نام‌ونشونِ ‫قاتل زنجیره‌ای بوستون، نه؟
‫جهت اطلاعت بگم ‫که کاربلدترین پلیس‌ها از همه‌جا
‫کمک کردن تا اون عوضی رو گیر بندازیم.
‫ولی هیچ‌کدوم کاربلدتر از تو نبودن، نه؟
‫دقیقاً.
‫دوستای معرکه‌ای پیدا کردم.
‫خیلی وقته که ندیدمشون.
‫آره.
‫شیلد شیلده، دنی.
‫آره.
‫فقط توی بوستون بهش میگن نشان.
‫نیازی نیست به این تفاوت‌ها گیر بدی.
‫- سوپ صدف که نیست. ‫- چیز خوبیه.
‫سوپ بوستون خوشمزه‌تره.
‫بیا تو.
‫رئیس، ممنون که قبول کردید با...
‫- می‌خوام یه شکایت ثبت کنم. ‫- باشه.
‫خب، همین الان حداقل
‫چهار تا افسر رده‌بالا به ذهنم می‌رسه
‫که دورشون زدی ‫تا بیای در اتاق منو بزنی.
‫موضوع به مأمور ریگان و سیلور مربوط میشه.
‫خب؟
‫برادرتون هیچ اهمیتی به قوانین نمیده.
‫بیخودی هم نیست، ‫چون فکر می‌کنم فرمانده‌ها
‫به‌خاطر احترام به شما ‫خودشونو می‌زنن به اون راه،
‫تا هیچ‌وقت چیزی به گوشتون نرسه.
‫که این‌طور. ‫جفتتون همین حس رو دارین؟
‫نه، قربان.
‫ولی همکارم در مورد مأموریت امروز ‫اشتباه نمی‌کنه.
‫ریگان و سیلور ‫پروتکل رو زیر پا گذاشتن.
‫بهش رسیدگی می‌کنم.
‫سرکار.
‫تا وقتی یه فرمانده
‫مرخصت نکرده جایی نمیری.
‫از روی احترام.
‫مرخصین.
‫بفرما دوست من. موفق باشی.
‫- خواهش می‌کنم. ‫- خدا حفظت کنه.
‫روز خوبی داشته باشی. خداحافظ.
‫- چقدر مهربون. ‫- خانم دادستان.
‫- از روزنامه‌ی بوستون پیک مزاحم میشم. ‫- بله، سلام.
‫برنامه‌ی بازپروری اعضای باندهای خلافکاری
‫توی کلیسای راکسبری، ‫براتون چه مفهومی داره؟
‫اون پنجره‌ی شیشه‌رنگی که اونجاست، ‫خیلی سال پیش
‫توسط چند تا بچه ‫که توپ‌بازی می‌کردن شکسته شد.
‫و پدرم، کشیش پیترز، ‫گفت با استفاده از با یه هنر ژاپنی
‫به اسم کینتسوگی تعمیرش کنن.
‫این برای اعضای کلیسا یه درس بود.
‫بهمون یاد داد که ‫شکسته بودن چیز بدی نیست.
‫درست مثل اون پنجره‌ی شیشه‌رنگی قشنگ
‫با اون طلاکاریای ناقصش، یادآور اینه که
‫می‌تونی توی شکستگی‌ها هم ‫زیبایی پیدا کنی
‫و هیچ‌کس از رستگاری ناامید نیست.
‫باید صف رو جلو ببریم،
‫- ولی از جفتتون ممنونم. ‫- ممنون.
‫- وای خدا، چقدر وراجی کردم. ‫- نه، عالی بودی، باشه؟
‫این برای مراسم پدربزرگ و خودت ‫تبلیغ خوبیه.
‫آره، خب خوب شد بهشون نگفتم که
‫تو همونی بودی که پنجره رو شکوندی.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫سه‌شنبه حسابی برات دعا می‌کنم.
‫بعد از مصاحبه بهم زنگ بزن، باشه؟
‫باشه.
‫کشیش کری.
‫خدا می‌دونه، تو برای این کلیسا
‫- یه نعمت بودی. ‫- آمین.
‫برنامه‌ی بازپروری خلافکارهای تو
‫تو محله‌ی ما معجزه کرده.
‫خدمت به شما باعث افتخارمه.
‫ولی دخترم سینتیا که اینجاست، ‫قهرمان واقعی اونه.
‫ببین کی اینجاست.
‫سخت‌کوش‌ترین سازمان‌دهنده‌ی اجتماعی ‫توی این کار.
‫و در عین حال خیلی هم خوش‌تیپ،
‫- اگه از زبون خودم بشنوین. ‫- قطعاً.
‫مامان، بخواب رو زمین!
‫هواشو داری؟
‫برید کنار. هی.
‫- تیر خورده؟ ‫- آره.
‫دیدم یه ماشین مشکی ‫با سرعت رد شد. لینا...
‫وای خدا.
‫وای خدا. زنگ بزنین ۹۱۱. ‫آمبولانس می‌خوایم.
‫همین الان زنگ بزنید اورژانس.
‫اینجا کمک می‌خوایم!
‫تنهام نذار، پدربزرگ.
‫کمک!
‫پدربزرگ، پیشم بمون.
‫کمک!
‫همه‌چی درست میشه. ‫همه‌چی درست میشه. درست میشه.
‫تا خبر رو شنیدم اومدم.
‫- سلام. ‫- خیلی متأسفم.
‫- ممنون. ‫- حالش خوبه؟
‫آره، تیر از بدنش رد شده.
‫کشیش کری هم همین اتاق بغلیه.
‫- دقیقاً چی شد؟ ‫- خب، من توی صحنه‌ی بودم،
‫ولی اون‌قدر درگیر بند آوردن خون‌ریزی بودم
‫که نتونستم ضارب رو ببینم.
‫کار درستی کردی.
‫یادت نره، اولین وظیفه‌ت اینه که ‫کمک‌های اولیه رو انجام بدی.
‫رئیس پلیس سابق نیویورک، هنری ریگان،
‫پدربزرگم.
‫دادستان منطقه‌ای، می سیلور
‫و همکارم، کارآگاه لینا سیلور.
‫صمیمانه متأسفم که
‫توی این شرایط باید همو ببینیم.
‫ممنون.
‫خانواده‌ی ریگان برای ما یه موهبت بودن.
‫دنی و لینا هم دو تا از ‫بهترین کارآگاه‌های بوستون هستن،
‫برای همین روی کمکتون حساب می‌کنم
‫تا عامل این کار رو پیدا کنین.
‫مطمئنی این پرونده ‫برامون زیادی شخصی نیست؟
‫نه. من حالم خوبه.
‫خب، چی داریم؟
‫حالا می‌فهمی به کی رفتم.
‫من و لینا جمع‌وجورش می‌کنیم، پدربزرگ.
‫خب، چی داریم؟
‫با چند تا شاهد حرف زدم،
‫مشخصات و نصف پلاک ماشین رو گیر آوردم.
‫اعلانیه‌ی شناساییش هم صادر شده.
‫توی مراسم کلی از اعضای سابقِ ‫باندهای خلافکاری حضور داشتن.
‫دارم فکر می‌کنم شیاد یه حمله‌ ‫از طرف یه باند رقیب بوده.
‫انگار باید دنبال یه ماشین بگردیم.
‫مامان، عذاب‌وجدان دارم که میرم.
‫نه، طوری نیست. واقعاً میگم.
‫خاله‌ت جیل هم قراره به‌زودی برسه اینجا.
‫- مطمئنی؟ باشه. ‫- آره. نگران نباش.
‫بذار منم یه کمکی بکنم.
‫واضح بگم، ‫نمی‌تونم دنبال مظنون بدوم،
‫ولی می‌تونم یه خانم رو همراهی کنم.
‫بعداً خودم یه ماشین می‌گیرم.
‫خیلی لطف دارین. ممنون.
‫وقت استراحتتونه؟
‫نه، قربان.
‫- باشه. ‫- چیزی خواستی بهم پیام بده.
‫- باشه، حتماً. ‫- خیلی خب.
‫ما میریم سراغ پرونده.
‫- از دیدارتون خوشحال شدم. ‫- همچنین.
‫ممنون که خبر دادی.
‫لینا بود. پدربزرگ حالش خوب میشه.
‫مثل تانک می‌مونه، پسر.
‫با یه گلوله از پا درنمیاد.
‫آره.
‫برین کنار، جذاب داره میاد.
‫می‌دونی که.
‫وای خدای من، پلیس جذابه.
‫- اون دیگه چی بود؟ ‫- هیچ ایده‌ای ندارم.
‫ولی آره، پدربزرگ بدن روی فرمی داره.
‫و اونی که بهش شلیک کرده ‫باید حواسشو جمع کنه،
‫چون کشیش قراره گناهاش رو ‫با سیلی ازش بکشه بیرون.
‫بابت وقفه متأسفم.
‫- اینو می‌بینی؟ ‫- هی، ریگان.
‫می‌تونین برگردین به تمرینتون.
‫پسرها، ترکوندین و وایرال شدین.
‫هیچی مثل یه مرد توی یونیفرم ‫جذاب نیست.
‫برای همین سوت می‌زدن. ‫دارن مسخره‌مون می‌کنن.
‫چی؟
‫وای خدای من.
‫هشتگ پلیس جذاب؟
‫چندهزار تا بازدید خورده و داره میره بالا.
‫محشره.
‫اینجا داره حسابی گرم میشه.
‫یکی بهتره پنجره رو باز کنه.
‫تو که بدت نمیاد.
‫اعلانیه‌ی شناسایی نتیجه داد.
‫ماشین خودشه.
‫چه احمقی کلیسا رو به رگبار می‌بنده و بعدش
‫ماشین فراری رو ‫در خونه‌ی خودش پارک می‌کنه؟
‫بهت میگم، بروکلین.
‫کسی که یا خیلی مطمئنه یا خیلی احمق.
‫که معمولاً فاصله‌ی بین این دو تا خیلی کمه.
‫- هی، این ماشین توئه؟ ‫- کارآگاه سیلور و ریگان.
‫مال بابامه، ولی خب ‫بعضی وقتا منم می‌رونمش.
‫امروز گذرت به کلیسای راکسبری نیفتاد؟
‫چرا.
‫- چطور؟ ‫- چون اونجا یه تیراندازی شده.
‫شاهدها دیدن که ‫این ماشین از صحنه‌ی جرم فرار کرده.
‫چی؟
‫نه، من به کسی شلیک نکردم.
‫داشتم فقط دور دور می‌کردم. ‫به خدا قسم، خانم.
‫من حتی تفنگ هم ندارم. ‫من هیچ‌وقت...
‫- هیچ‌وقت از این کارها نمی‌کنم... ‫- کارآگاه.
‫یه گلوله توی بدنه‌ی ماشین گیر کرده.
‫آره، دو تا فرورفتگی هم اونجا روی سقفه.
‫- گفتی کلاً سه تا شلیک بوده؟ ‫- آره.
‫امروز که از کنار کلیسا رد شدی ‫صدای تیراندازی نشنیدی؟
‫نه، نه، صدای آهنگم خیلی زیاد بود.
‫خیلی بلند بود.
‫خب، این شلیک‌ها ‫نمی‌تونه از این ماشین بوده باشه.
‫از یه نقطه‌ی مرتفع شلیک شدن.
‫خیلی‌خب. به مأمورهای گشت میگم
‫ساختمون‌های اون‌ور خیابونِ کلیسا رو بگردن.
‫از ماشین فاصله بگیر و بهش دست نزن.
‫- قسر دررفتی. ‫- قسر دررفتم؟
‫بابام منو می‌کشه.
‫کارآگاه ریگان هستم.
‫یه تیم بررسی صحنه‌ی جرم ‫به موقعیتم بفرستین.
‫رز؟
‫- خودتی؟ ‫- نه.
‫ولی همیشه می‌گفتی ‫من بیشتر از همه شبیه مامانم.
‫جیل.
‫اومدی.
‫داره دروغ میگه.
‫همیشه به من می‌گفتی که ‫بیشتر از همه شبیه مامانم.
‫جفتتون شبیه مادرتونین.
‫دلم می‌خواد جفتتون رو محکم بغل کنم، ‫ولی خب یه دستم از کار افتاده.
‫طوری نیست، بابا. باید استراحت کنی.
‫لینا حالش خوبه؟
‫اون بیرون که انگار خیلی ترسیده بود.
‫الان دیگه روی مود کاریه و جدی شده.
‫من که خیلی نترسوندمتون، نه؟
‫نه. نه خیلی.
‫پدربزرگ دنی اینجاست.
‫هنری. خیلی آدم مهربونیه.
‫تا جیل برسه پیشم موند.
‫همه‌تون سعی می‌کنین شجاع به نظر برسین. ‫من که داشتم زهره‌ترک می‌شدم.
‫کس دیگه‌ای هم صدمه دید؟
‫کشیش کری به بازوش تیر خورد، ‫ولی حالش خوبه.
‫خدا رو شکر.
‫باید از دکترها تشکر کنی.
‫راستی، ازمون خواستن
‫تا بیدار شدی بهشون خبر بدیم. ‫باید معاینه‌ت کنن.
‫من حالم خوبه.
‫حالش خوبه.
‫اجازه میدی دکترها هر آزمایشی که می‌خوان
‫انجام بدن، وگرنه میرم و
‫یه حکم دادگاه می‌گیرم ‫و همین‌جا حبست می‌کنم.
‫جای تو بودم به حرفش گوش می‌کردم.
‫باشه، باشه.
‫خب، حداقل تا وقتی معاینه‌م می‌کنن
‫یه کم تنهام بذارین، باشه؟
‫باشه، بچه‌ننه.
‫من با جیل وسایلش رو می‌بریم خونه
‫و یه کم دیگه
‫با یه دست لباس تمیز برمی‌گردیم پیشت.
‫عاشقتونم دخترها.
‫دوستت داریم، بابا.
‫ممنون.
‫ممنون که ساختمون رو گشتین.
‫حتماً چند روز اینجا قایم شده
‫و زاغ‌سیاه اینجا رو چوب زده.
‫این صندلی هم افتاده. حتماً با عجله رفته.
‫دید کامل به کلیسا داره.
‫خب، این یعنی یوجین،
‫همونی دور دور می‌کرد، ‫دیگه مظنون نیست.
‫- فقط داشته رد می‌شده. ‫- دقیقاً.
‫چرا تا مراسم یکشنبه صبر نکرده؟
‫چرا امروز صبح شلیک کرده؟
‫سه تا شلیک، بدون تلفات.
‫حدس می‌زنم تیرانداز حرفه‌ای نبوده.
‫که یعنی احتمالاً ‫پوکه‌هاش رو هم جمع نکرده.
‫آره، این یه تیراندازی کور ‫از توی ماشین نبوده.
‫- تیرانداز هدف داشته. ‫- سوال اینه که
‫هدف کی بوده؟
‫نمیشه با اطمینان گفت که پدربزرگم نبوده.
‫پوکه‌ی گلوله.
‫هی، تیم بررسی صحنه‌ی جرم رو ‫سریع بفرستین اینجا.
‫این یارو رو پیدا می‌کنیم.
‫قبل از اینکه این کار رو با یکی دیگه بکنه.
‫آره.
‫ممنون.
‫به‌خاطر ویدیو صدا ما رو کردی اینجا؟
‫- چون ما پستش نکردیم. ‫- کدوم ویدیو؟
‫ویدیوی پلیس جذاب. راستش...
‫الان گفتی «پلیس جذاب»؟
‫آره، بهتره اینو ببینی.
‫نه، به‌خاطر یه ویدیو صداتون نکردم اینجا.
‫یه شکایت بابت ‫دستگیری امروز صبحتون به دستم رسید.
‫همون کیف‌قاپه؟ ‫کارمون که بدون مشکل بود.
‫ولی توی محدوده‌ای که ‫برای گشت‌زنی بهتون محول شده بود انجام نشد.
‫ما خارج از منطقه بودیم.
‫این خیلی سخت‌گیریه.
‫بذار حدس بزنم. ‫استیو شکایت کرده.
‫فرقی نمی‌کنه. ‫این دومین تخلفتونه،
‫برای همین جفتتون توبیخ کتبی می‌گیرین.
‫- بی‌خیال. حتماً شوخی می‌کنی. ‫- و قراره
‫تا آخر هفته پشت میز بشینی،
‫- از همین الان. ‫- سارا...
‫متأسفیم، فرمانده. دیگه تکرار نمیشه.
‫خاله جیل نتونست بیاد؟
‫بهترین اتاق طبقه‌ی بالا رو بهت دادن.
‫واقعاً؟
‫کدوم دستشویی؟
‫دلم برات تنگ شده بود.
‫منم دلم برات تنگ شده بود.
‫چرا بیشتر بهمون سر نمی‌زنی؟
‫بالتیمور که یه قاره اون‌ورتر نیست.
‫مراجعه‌کننده‌هام اضطراب جدایی می‌گیرن.
‫خب...
‫قسم می‌خورم، ‫همین که می‌تونی فکرمو بخونی
‫دلیل اینه که وکیل شدی.
‫بابا داره پیر میشه، ‫و دوست ندارم اینو ببینم.
‫آره.
‫خب، شاید امروز روز خوبی ‫برای بحث در مورد سلامتیش نباشه،
‫ولی حالش خوبه.
‫می‌دونم، ولی شکسته شده.
‫منظورم اینه که، ‫حتی کارهاش رو هم راست‌وریست نکرده.
‫وصیت‌نامه‌ش و این‌جور چیزا.
‫- از کجا می‌دونی؟ ‫- چون ازم خواست کمکش کنم.
‫ولی هر بار که شروع می‌کنم، من...
‫با فکر کردن بهش حالم بد میشه...
‫فکر از دست دادن بابا، بعد از مامان.
‫آره، می‌دونم. عذاب‌آوره.
‫تراپیست منم، می، نه تو.
‫وکیل منم، جیل، نه تو.
‫از طریق کاغذبازی خرجیمو درمیارم.
‫کاغذهاش توی خونه‌ی خودشن؟
‫بیا بریم بیاریمشون. ‫با هم چکشون می‌کنیم.
‫- خب، نوشیدنی خوردیم. ‫- راننده دارم.
‫چقدر باکلاس.
‫و توی راه می‌تونی ‫بیشتر از این الایجا برام بگی.
‫- همیشه توی کارام سرک می‌کشی. ‫- دقیقاً. تا تهشو درمیارم.
‫همیشه.
‫ممنون.
‫تهدید به مرگ؟
‫جداً می‌خوای بدونی کسی تهدیدم کرده یا نه؟
‫خب، تو یکی از ‫روشنفکرترین کشیش‌هایی هستی
‫که می‌شناسم، پدربزرگ.
‫همین توی بعضی از محافل ‫ازت یه قهرمان می‌سازه، ولی...
‫و توی بعضی جاهای دیگه ‫ازت یه هدف می‌سازه.
‫ریشه‌ی کلیسا ‫توی این محله خیلی عمیقه.
‫نسبت به اتفاقات دنیا بی‌خبر نیستم،
‫ولی ایمانم به انسان‌ها ‫باعث میشه سخت بتونم
‫به چیزی فکر کنم که بتونه کمکی بکنه.
‫در مورد مراسم کلیسا چطور؟
‫- اعضای باند؟ ‫- آره، شاید کسی
‫با کس دیگه‌ای توی کلیسا مشکل داشته؟
‫نه، تا جایی که من می‌دونم نه.
‫دکه‌ی قهوه‌فروشی بسته بود.
‫حالت خوبه، بابا؟ ‫تو... به دکتر زنگ بزنم؟
‫نه، نه، من...
‫فقط کل روز هیچی نخوردم.
‫میشه دستگاه رو چک کنی ‫ببینی چیز شیرینی داره یا نه؟
‫آره.
‫خیلی سخته کسی رو پیدا کنی
‫که حرف منفی‌ای ‫در مورد کشیش چارلز کری بزنه.
‫ولی بازم باید باهاش حرف بزنیم.
‫من می‌تونم این کار رو بکنم ‫تا تو یه کم وقتت رو
‫- با پدربزرگت بگذرونی. ‫- ممنون.
‫- خوشحالم که خوبی. ‫- ممنون.
‫کشیش کری؟
‫سینتیا، درسته؟
‫کارآگاه ریگان.
‫این وسایل پدرته؟
‫آره. آره، همین الان اینجا بود.
‫فرستادم برم یه چیزی برای خوردن بگیرم.
‫انگار با عجله رفته.
‫- میشه بهش زنگ بزنی؟ ‫- آره.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫حالت چطوره؟
‫انگار کشیش کری جیم شده.
‫چرا؟
‫برای خودمم همین سوال پیش اومده.
‫مستقیم رفت روی پیغام‌گیر.
‫می‌دونی ممکنه کجا رفته باشه؟
‫یا اینکه احساس خطر می‌کرده یا نه؟
‫نه.
‫چرا؟ فکر می‌کنین کسی به اون شلیک کرده؟
‫فکر می‌کنید کسی دنبال پدرمه؟
‫نمی‌دونیم.
‫ولی اگه کسی دنبالشه، ‫بهتره ما زودتر پیداش کنیم.
‫- اوضاع تحت کنترله. ‫- می‌تونین برگردین به تمرینتون.
‫بابت این وقفه متأسفم.
‫فقط یه بار می‌تونی لایکش کنی.
‫الکی سعی نکن آمارمون رو ببری بالا.
‫ازش خوشم نمیاد. خجالت‌آوره.
‫کی اهمیت میده؟ کجاش بده؟
‫آخر کلاس ششم،
‫یه دختری توی دفترخاطراتم ‫نوشت که چقدر بامزه‌ام.
‫- از اینکه به کجا می‌کشه خوشم نمیاد. ‫- روز اول کلاس هفتم،
‫رفتم صاف جلوش، و اونم توی صورتم خندید.
‫به‌عنوان شوخی اونو نوشته بود.
‫خب اول، لعنتی.
‫ولی دوم، این شوخی نیست، داداش.
‫مردم عاشقمونن.
‫آره، خب حسش این نیست.
‫و در ضمن، بی‌دلیل نیست که
‫ویدیو نوشته «پلیس جذاب»، مفرد.
‫نه پلیس‌های جذاب.
‫نوشته کدوممون؟
‫فکر کردم گفتی مهم نیست؟
‫بی‌خیال.
‫از پشت‌میزنشینی متنفرم.
‫باورم نمیشه این کار رو باهام کرد.
‫هی، سارا به جفتمون توپید.
‫آره، می‌دونم، ‫ولی از بچگی همین‌جوری بود.
‫می‌دونی؟ همیشه می‌خواست رومو کم کنه، ‫نشون بده رئیس کیه.
‫می‌تونست بی‌خیال بشه.
‫هی، استیو.
‫به‌نظرت کدوممون پلیس جذابیم؟
‫- می‌دونیم که تو نیستی، رفیق. ‫- خفه‌شو، سیلور.
‫اوف.
‫وای خدای من.
‫اون مراسم رو یادته؟
‫بابا نمی‌ذاشت برم ‫مگه اینکه تو هم می‌اومدی.
‫- چند هفته اصرار می‌کردی بیام. ‫- آره.
‫اسم اون پسره چی بود؟ ‫تیم یه چیزی، توماس...
‫- تامی. ‫- تامی.
‫تامی جیکوبز.
‫خیلی استرس داشت، خیلی بامزه بود.
‫اگه بابا می‌فهمید اون شب چیکارا کردیم،
‫عمراً اون عکس رو نگه نمی‌داشت.
‫نه، نگه نمی‌داشت.
‫حالا که حرف از زندگی عاشقانه شد...
‫سوال بعدی، خانم وکیل.
‫یالا. اون‌قدرها هم بد نیست.
‫هست.
‫و به نوشیدنی بیشتری نیاز داره.
‫- الان برمی‌گردم. ‫- باشه.
‫[خودکشی]
‫بفرما. یکی برای تو.
‫و خیلی بیشتر برای من.
‫این گواهی فوت مامانه.
‫توی تصادف ماشین مُرد،
‫ولی علت مرگ رو نوشته خودکشی.
‫این اوردوز با مواده.
‫- مِی... ‫- اون‌قدر گواهی فوت اوردوز دیدم
‫که بدونم دارم در مورد چی حرف می‌زنم، جیل.
‫بابا بهمون دروغ گفت؟
‫تو از این موضوع خبر داشتی؟
‫جیل، نگاهم کن.
‫نگاهم کن، جیل.
‫می‌دونستی مادرمون خودشو کشته؟
‫- بابا نمی‌دونست چطوری بهت بگه. ‫- وای، خدای من.
‫چطور تونستی بهم نگی که خودشو کشته؟
‫- چرا بهم نگفتی؟ ‫- می...
‫به من دست نزن!
‫می.
‫حدس بزن چی دارم.
‫شیرینی مایک.
‫بگو که شیرینی فلورنیتن توشه.
‫بهترین کانولی توی بوستون.
‫دختر خودمی.
‫می‌دونی چقدر خوش‌شانسی؟
‫خدا هنوز باهام کار داره.
‫قضیه‌ی چارلز چیه؟ ‫هنوز پیداش نکردین؟
‫نه. کشیش کری خونه نبود،
‫ولی یکی رفته بود توی خونه‌ش.
‫- خدای من. ‫- آره، اثر انگشت گرفتیم،
‫ولی هرکسی که وارد شده ‫حتماً دستکش داشته.
‫چقدر کشیش کری رو می‌شناسی؟
‫حدود ۲۰ ساله که با هم صمیمی هستیم،
‫از همون موقعی که اومد کلیسا.
‫زیاد دوست نداره در مورد جوونیش حرف بزنه،
‫ولی منم فضولی نمی‌کنم.
‫پدربزرگ...
‫کشیش کری اصلاً وجود خارجی نداره.
‫منظورت چیه؟
‫اکثر اثر انگشت‌هایی ‫که توی آپارتمانش پیدا کردیم
‫متعلق به یه نفره ‫توی دیتابیس مجرم‌های نیوهمپشایر.
‫قبل از اینکه بشه کشیش چارلز کری،
‫لری جانسون بوده.
‫یه فراری با سابقه‌ی محکومیتی ‫که مال ۲۰ سال پیشه.
‫خدای من.
‫متأسفم.
‫هی رفیق، می‌دونی کدومش بدون کافئینه؟
‫آره. اون نارنجیه.
‫در واقع رنگ موردعلاقه‌مه،
‫وقتی با آبی ترکیب میشه... نارنجی و آبی.
‫ترکیب محشریه.
‫برخلاف سبز، که رنگ افتضاحیه.
‫طرفدار نیکس نیستی، نه؟
‫راستش، هستم.
‫تسلیت میگم.
‫- چطوری، لینا؟ ‫- چطوری، جیلن؟
‫- سه‌شنبه می‌بینمت؟ ‫- آره. عمراً از دستش بدم.
‫باشه.
‫سه‌شنبه چه خبره؟
‫و تو جیلن براون رو از کجا می‌شناسی؟
‫خب، این کیه؟
‫این فرانکلین بومونته.
‫اثر انگشت‌های روی پوکه‌ها ‫با اون مطابقت داره.
‫پرونده‌ش روی میزه.
‫توی نیوهمپشایر زندان بوده، ‫مثل کشیش کری.
‫- منظورت لری جانسونه. ‫- آره، لری جانسون.
‫فرانکلین تازه بعد از ۲۰ سال حبس آزاد شده؟
‫قبلاً از مغازه‌های مناطق روستایی ‫سرقت می‌کرده،
‫جایی که پلیس دیر می‌رسیده، ‫بعد با وقت اضافه‌ای که داشته،
‫قربانی‌ها رو مجبور می‌کرده با تفنگش ‫رولت روسی بازی کنن.
‫چه تفریح سالمی.
‫ولی سابقه‌ی کشیش ما
‫فقط شامل دزدی ماشین و رانندگی خطرناکه.
‫به‌نظر نمیاد که
‫با فعالیت‌های مجرمانه‌ی فرانکلین ‫هم‌خوانی داشته باشه.
‫سارق‌ها به راننده‌ی فرار نیاز دارن، نه؟
‫کی راهت داد اینجا؟
‫فکر کردم بیام بهتون سر بزنم.
‫کمک کنم پرونده‌تون رو حل کنین.
‫عجب.
‫خودتون گفتین.
‫کری به‌خاطر دزدی ماشین زندان بوده.
‫فکر کنم راننده‌ی فرار بوده.
‫خب، فرانکلین از جاهایی دزدی می‌کرده ‫که نیاز به فرار داشته.
‫دقیقاً. خیلی خوب بود، آقای ریگان.
‫- ممنون. ‫- منظورم اون آقای ریگان بود.
‫و هیچ ردپایی از کشیش کری وجود نداره
‫تا همون حدودایی که ‫فرانکلین می‌افته زندان
‫- و لری غیبش می‌زنه. ‫- درسته.
‫پس، اگه فرانکلین ‫کری رو مقصر اتفاقات بدونه...
‫دنبال انتقام می‌گرده.
‫ولی کری کجا قایم شده؟
‫خونه‌ش امن نیست.
‫فامیلی توی شهر داره؟
‫لوکیشن سینتیا رو پیدا می‌کنم.
‫ممنون که سر زدین.
‫یکی طلبت، پدربزرگ.
‫توی آپارتمان می‌بینمت؟
‫حتماً.
‫ولی اول، ‫باید یه فروشگاه نوشیدنی پیدا کنم.
‫♪ نمی‌تونم اینا رو درک کنم ♪
‫♪ چرا عشق میاد و میره ♪
‫♪ کاش می‌تونستی دستمو بگیری ♪
‫بابا خیلی خوشحال شد وقتی بهش گفتی
‫می‌خوای پیانوی قدیمی مامان رو نگه داری.
‫من حق داشتم بدونم.
‫راز من نبود که فاشش کنم.
‫این چیزیه که بابا بهت گفت؟
‫چیزیه که مجبور بودم به خودم بگم، می.
‫این، و شاید اینکه با مخفی کردنش از تو،
‫اینکه مادرمون انتخاب کرد با ما نباشه...
‫شاید می‌تونستم تو رو
‫از دردی که خودم کشیدم در امان نگه دارم.
‫چون من خواهر بزرگترتم و...
‫این وظیفه‌ی منه.
‫باید با بابا حرف بزنم.
‫با این اوضاعی که هست؟
‫همیشه می‌فهمه کی ناراحتم.
‫متأسفم، می.
‫پلیس بوستون!
‫- هی، باید حرف بزنیم. ‫- اشکالی نداره بیایم تو؟
‫لازمه؟
‫با پدرت حرف زدی؟
‫ببین، عزیزم، ‫دیگه لازم نیست روی کارام سرپوش بذاری.
‫ببین، متأسفم، ولی ما باید بریم.
‫تا وقتی چند تا سوال
‫در مورد لری جانسون نپرسیدیم ‫هیچ‌جا نمیری.
‫- بابا، قضیه چیه؟ بهم بگو. ‫- نمی‌تونم...
‫باشه، اون گفت در خطریم
‫و باید همین الان بریم.
‫باید بذاری کمکت کنیم.
‫ببین، فقط تنهامون بذارین!
‫تو هیچ‌جا نمیری.
‫اسلحه!
‫- زدمش! ‫- زنگ بزن ۹۹۱! جفتتون، همین‌جا بمونین!
‫پلیس! وایسا!
‫ببین، متأسفم، عزیزم. ‫اون منو می‌خواد.
‫- باید برم. نه، نه، باید برم. ‫- نه، نرو. بابا، نه!
‫وایسا!
‫لعنتی.
‫یه تیراندازی داشتیم، ‫بخشی از پلاک: ۶۳۲۳...
‫سینتیا!
‫- پدرت کجاست؟ ‫- نمی‌دونم.
‫یعنی چی که نمی‌دونی؟
‫گفت باید یه جای امن توقف کنیم. ‫نمی‌دونم.
‫کجا؟
‫یه چیزی در مورد ‫یه ایستگاه اتوبوس توی دری گفت.
‫همین؟
‫عالی شد.
‫فرانکلین بومونت ‫تا وقتی کشیش کری رو نکشه،
‫دست‌بردار نیست.
‫مگه اینکه ما زودتر جلوشو بگیریم.
‫بیا دعا کنیم.
‫اون دومین...
‫روز سخت زندگیم بود.
‫تنها چیز بدتر از اون این بود که ‫مجبور شدم بهت بگم اون رفته.
‫همه‌چی رو بهم نگفتی.
‫اگه می‌گفتم فرقی هم می‌کرد؟
‫شما دخترها برای از دست دادن مادرتون
‫خیلی جوون بودین.
‫همین‌جوریش هم ‫مسیر سختی پیش روتون بود
‫بدون اینکه بخواین ‫بار اینم به دوش بکشید.
‫الانم مسیر سختیه.
‫نسل من، اونا... ‫ما در مورد چیزا حرف نمی‌زدیم.
‫به خودمون می‌گفتیم چون قوی هستیم،
‫ولی حقیقت اینه که ‫کلمه‌ای براش نداشتیم.
‫چیزای زیادی در مورد مادرت
‫و مشکلاتش بود که نمی‌فهمیدم.
‫که خودش نمی‌فهمید.
‫نتونستم کمکش کنم.
‫نتونستم ازش محافظت کنم.
‫ولی می‌تونستم سعی کنم ‫از تو محافظت کنم.
‫خب، نکردی، بابا. دروغ گفتی.
‫و اون‌قدر بهم اعتماد نداشتی که حقیقت رو
‫در مورد مادرم بهم بگی، ‫حتی بعد از اینکه بزرگ شدم.
‫انگار دوباره از دستش دادم.
‫تموم اون سال‌هایی که ‫تنهایی لینا رو بزرگ می‌کردم،
‫فک می‌کردم دارم مثل تو قوی میشم.
‫اگه خواست خدا این بود که ‫پدرم تنهایی دو تا دختر رو بزرگ کنه،
‫پس...
‫منم باید بتونم یکی رو بزرگ کنم.
‫خدا بهمون قدرت میده
‫تا انتخاب‌هایی کنیم که فکر می‌کنیم درسته.
‫دیگه شعار دادن کافیه.
‫می‌خوام بدونم
‫اگه می‌تونستی برگردی عقب،
‫بهم حقیقت رو می‌گفتی؟
‫تو به لینا حقیقت زندگیش رو می‌گفتی؟
‫لطفاً برو.
‫چرا به جیل گفتی ولی به من نگفتی؟
‫انتخاب دیگه‌ای نداشتم.
‫جیل بود که جنازه‌ش رو پیداش کرد.
‫خب، طبق پرونده‌ی فرانکلین،
‫در واقع دو تا همدست داشته.
‫اِما باورز با فرانکلین ‫می‌رفته توی مغازه‌ها.
‫و ما فکر می‌کنیم لری ‫راننده‌ی فرار فرانکلین و اِما بوده.
‫پول دزدی‌های فرانکلین هیچ‌وقت پیدا نشد.
‫یعنی حدود ۲۰۰ هزار دلار
‫که همون دور و بر گم شده.
‫دقیقاً. و فرانکلین به‌لطف یه تماس ناشناس ‫تنهایی توی یه متل
‫نزدیک جاده‌ی یک دستگیر شد.
‫اما یه سال بعد به‌خاطر عوارض زایمان مُرد.
‫فکر می‌کنیم سینتیا، اون بچه‌ست.
‫انگار اِما و فرانکلین با هم بودن،
‫ولی اون از لری حامله شده؟
‫درسته. برای همین هم احتمالاً لری و اِما ‫فرانکلین رو فروختن.
‫پس، اِما می‌میره، و بعدش لری ‫با یه هویت جدید ظاهر میشه،
‫کشیش چارلز کری.
‫و الان فرانکلین از زندان در اومده، ‫و حسابی شاکیه.
‫لری نامزدش، پولش و آزادیش رو دزدیده.
‫- خب، این یه انگیزه‌ست. ‫- سینتیا گفت
‫قبل از اینکه غیبشون بزنه ‫قرار بوده یه جا توقف کنن.
‫فکر می‌کنیم برای برداشتن اون پوله.
‫- آره. ‫- خب، اینا همه‌ی جاهاییه که
‫فرانکلین و گروهش ‫اون زمان بهشون دستبرد زدن.
‫ارتباطی هست که ندیده باشیمش؟
‫به‌جز اینکه همه‌شون ‫دور و بر دری توی نیوهمپشایر هستن؟
‫سینتیا نگفت که قراره
‫توی یه ایستگاه اتوبوس توی دری توقف کنن؟
‫چرا گفت.
‫متأسفم.
‫برای تموم دردهایی که باعثش شدم.
‫تو منو توی کلیسات پذیرفتی.
‫گذاشتی با سینتیا یه زندگی جدید بسازم.
‫پس جبرانش کن.
‫با موندن اینجا پیش من. ‫بذار... بذار به لینا زنگ بزنم.
‫فقط باهاش حرف بزن.
‫ببین، برای همه بهتره که من برم.
‫دمتو بذاری رو کولت و فرار کنی؟ این بهتره؟
‫دخترتو ول کنی؟
‫انتخاب دیگه‌ای ندارم.
‫خدا بهمون قدرت میده
‫تا انتخاب‌هایی بکنیم ‫که فکر می‌کنیم درسته.
‫این کار درسته.
‫مسیر رستگاری ازمون می‌خواد
‫با چیزایی که ازشون فرار می‌کردیم ‫روبه‌رو بشیم.
‫الان، باید از خودت بپرسی،
‫من لری جانسون‌ام، یا کشیش چارلز کری؟
‫مطمئن شو این به دست سینتیا میرسه.
‫همه‌چی رو توضیح میده.
‫ممنون.
‫چارلز.
‫یه نوشیدنی عالیه.
‫با بچه‌ها بخوریدش.
‫پدربزرگ. اینجا چیکار می‌کنی؟
‫اومدم اون صورت زشتت رو ببوسم.
‫خدای من.
‫یه ریگان دیگه توی لباس فرم.
‫کاش پدرم می‌تونست الان تو رو ببینه.
‫این همکارمه، جونا سیلور.
‫اسطوره، هنری ریگان.
‫از دیدنتون خوشحالم، قربان.
‫پس تو همون پسری هستی که
‫قراره با شون من ‫توی خیابونای بوستون قدم بزنه؟
‫خب، فکر کنم الان دیگه شون ماست.
‫رأی‌گیری شروع شده، آقایون.
‫قراره یه بار برای همیشه ‫این بحث رو تموم کنیم.
‫بازم شروع شد.
‫کل پاسگاه قراره رأی بدن. ‫همین الان لینک رو براتون فرستادم.
‫- داره در مورد چی حرف می‌زنه؟ ‫- قضیه اینه...
‫خب، من و شون ‫جلوی یه کیف‌قاپ رو گرفتیم،
‫و ازش فیلم گرفتن.
‫برای همین به یکیمون ‫لقب «پلیس جذاب» دادن.
‫مسخره‌ست. خیلی بچگانه‌ست، می‌دونی.
‫بی‌خیال.
‫فقط نسل شماست که ‫از یه تعریف ناراحت میشه.
‫حالا مگه چیه؟
‫خب، یه حسی بهم میده
‫که انگار ما رو جدی نمی‌گیرن.
‫راستش، اخیراً خیلی از این اتفاق‌ها افتاده.
‫همون‌طور که همیشه میگم ‫هیچ‌وقت از کسی که
‫ازش مشورت نمی‌گیری، انتقاد نپذیر.
‫ممنون، پدربزرگ.
‫خب می‌تونم ویدیو رو ببینم یا نه؟
‫- آره. ‫- اوه، نه. نه، این...
‫- نه، بذار ویدیو رو ببینه. ‫- نکن، نکن، نکن. نه، نه، نه. نکن، نکن.
‫- نه، نه، نه. ‫- شون، اون... اون عاشقش میشه، پسر.
‫کیف رو بذار زمین، کشیش.
‫وقتشه دست از فرار برداری.
‫چطور تونست همین‌جوری ولم کنه؟
‫می‌خواست همه‌چی رو ‫از زبون خودش توضیح بده.
‫من نامه نمی‌خوام. ‫پدرمو می‌خوام.
‫برای چی؟
‫وای، خدای من.
‫یارو خیلی بزدله.
‫صبر کن.
‫اینجا خونه‌ی خداست.
‫دلت نمی‌خواد کاری کنی ‫که بعداً پشیمون بشی.
‫نفس‌هات رو هدر نده، پیرمرد.
‫کار من از رستگاری گذشته.
‫کار هیچ‌کس از رستگاری نگذشته.
‫به پدرت زنگ بزن و بگو بیاد اینجا،
‫وگرنه همون‌جا که وایستادین ‫به جفتتون شلیک می‌کنم.
‫گوشی یه‌بارمصرفش داره زنگ می‌خوره.
‫- سینتیاست. ‫- از کجا می‌دونی؟
‫اون تنها کسیه که ‫این شماره رو بهش دادم.
‫توی نامه براش نوشتم.
‫- لطفاً؟ ‫- باشه.
‫- عزیزم، خوبی؟ ‫- بابا...
‫ال‌جی. پسر! چطوری؟
‫- سینتیا کجاست؟ ‫- داره باهام وقت می‌گذرونه.
‫دارم به این فکر می‌کنم که ‫بازی موردعلاقه‌مو بکنیم.
‫اگه بهش صدمه بزنی، ‫به خدا قسم می‌کشمت.
‫تمومش کن.
‫تو هیچ‌وقت اهل این کارها نبودی.
‫بیا کلیسا،
‫و هرچی از پولم مونده رو هم با خودت بیار.
‫توی کلیسای باپتیست راکسبریه. ‫بریم.
‫باشه، ولی اگه درخواست نیروی کمکی کنیم،
‫- فرانکلین قاطی می‌کنه. ‫- حق با توئه.
‫- پول رو بهش میدم. ‫- نه.
‫نمی‌تونیم یه گروگان دیگه تقدیمش کنیم.
‫- همین الانش هم سینتیا رو داره. ‫- اون به دخترم صدمه می‌زنه!
‫- باید یه کاری بکنم! ‫- می‌دونی چیه؟
‫انقدر یکشنبه‌ها یواشکی رفتم توی اون کلیسا ‫که حسابش دستم نیست.
‫یه نقشه دارم، ‫ولی به اون نیاز داریم.
‫- همه‌جوره هستم. ‫- باشه.
‫مطمئنم می‌دونی داری چیکار می‌کنی، همکار.
‫قبلاً یه بازی با نامزدم، اِما، می‌کردم.
‫البته اون موقع‌ها فقط برای تفریح بود.
‫ولی این دفعه، بازی مرگ و زندگیه.
‫اینجا یه مکان مقدسه.
‫نباید توی خونه‌ی پروردگار خشونتی باشه.
‫نفس‌هاتو هدر نده، جناب واعظ.
‫اشعیا گفته، دیگر صدای خشونت ‫در سرزمینت شنیده نخواهد شد،
‫بلکه دیوارهایت را رستگاری خواهی نامید،
‫و دروازه‌هایت را ستایش.
‫ساکت.
‫این دیوارها رستگاری‌ان.
‫مجبور نیستی این کار رو بکنی.
‫مجبور نیستم.
‫می‌خوام.
‫خشاب این پره.
‫خب، یکیتون برش داره ‫قبل از اینکه به جفتتون شلیک کنم.
‫چارلز زندگیش رو ‫درست همین‌جا توی این کلیسا تغییر داد.
‫- تو هم می‌تونی. ‫- اسمش لریه.
‫برای من چارلزه.
‫مرد خدا.
‫مردی که بین این دیوارها قدرت پیدا کرد
‫تا بدی رو ترک کنه، ‫تا تو و اینو پشت سر بذاره.
‫یا تو شلیک می‌کنی...
‫یا من شلیک می‌کنم.
‫من زندگی درستی داشتم.
‫می‌دونم اون‌ور چی در انتظارمه.
‫به شقیقه، جناب کشیش.
‫ببینیم خدا بهت رحم می‌کنه یا نه.
‫پروردگارا مرا در پناه خودت حفظ کن.
‫زیر سایه‌ات پناهم بده.
‫وعده‌های صادق تو ‫سپر و محافظ من هستند.
‫فرانکلین!
‫بابا!
‫- بابا، برو بیرون! برو بیرون! ‫- هی!
‫- بفرما! لطفاً ولش کن! ‫- این کار رو نکن!
‫- بندازش وگرنه دختره می‌میره. ‫- این کار رو نکن!
‫- هی، هی! ‫- وایسا! وایسا! این کار رو نکن!
‫اگه من قراره بمیرم، ‫دخترت هم با خودم می‌برم.
‫نه. نه، این کار رو نکن.
‫اون دختر کشیش کری نیست.
‫دختر توئه.
‫چشماش شبیه اونه.
‫حق با منه، مگه نه، چارلز؟ ‫بهش بگو.
‫صبر نکن تا خیلی دیر بشه. بهش بگو!
‫بابا، راسته؟
‫متأسفم، عزیزم.
‫فرانکلین، اِما نمی‌خواست ‫تو بچه رو بزرگ کنی.
‫نمی‌خواست شبیه تو بشه.
‫داری دروغ میگی.
‫اِما می‌خواست اون زندگی رو ول کنی، یادته؟
‫ولی گوش نکردی.
‫الان به من گوش کن.
‫نگاهش کن.
‫نگاهش کن!
‫دارم بهت راستشو میگم.
‫اسلحه‌تو بنداز!
‫دستاتو جایی نگه دار که ببینمشون!
‫اسلحه دست منه.
‫دستاتو بده من.
‫- تو... خوبی؟ ‫- آره.
‫حالت خوبه؟
‫- مشت محشری بود، جناب کشیش. ‫- واقعاً بود.
‫پدربزرگ دست سنگینی داره.
‫- آره، داره. ‫- خیلی متأسفم.
‫خدا رو شکر.
‫آمین.
‫کمک می‌خوای؟
‫یعنی دیگه از دستم عصبانی نیستی؟
‫نه. اومدم عذرخواهی کنم.
‫می‌دونی، وقتی رفتم،
‫خیلی ناراحت بودم،
‫ولی بعدش با پدربزرگ ریگان حرف زدم،
‫و اون یه حرف حکیمانه بهم زد.
‫هیچ‌وقت از کسی که
‫ازش مشورت نمی‌گیری، انتقاد نپذیر.
‫از من مشورت نمی‌گیری؟
‫نه، کاملاً برعکسه.
‫از دست تو عصبانی نبودم.
‫از دست خودم عصبانی بودم ‫که ناامیدت کردم.
‫سارا، می‌دونی که من همیشه ‫ازت الگو می‌گرفتم. نه؟
‫فکر کردم دیگه از اون سن و سال گذشتی.
‫یادته وقتی نقاشی‌هاتو می‌آوردی خونه
‫- از کلاس هنر؟ ‫- سارا...
‫- قبل از مامان و بابا به من نشون می‌دادی. ‫- لطفاً تمومش کن.
‫- آره یادمه. باشه. ‫- بی‌خیال. قلبم دیگه طاقت نداره.
‫همه‌ش به این فکر می‌کردم که ‫چه حسی برات داشته
‫که مامان رو پیدا کردی.
‫و این مدت همه‌شو مخفی نگه داشتی.
‫و من خیلی به این فکر کردم که چی می‌شد
‫اگه بهت می‌گفتیم.
‫سرنوشت مامان باعث شد ‫از تشکیل خانواده بترسم.
‫ولی اگه با محافظت از تو...
‫یه جورایی همه‌ی اینا ممکن می‌شد چی؟
‫دوباره همون کار رو می‌کردم.
‫دوستت دارم، جیل.
‫فقط یه کم زمان می‌خوام، باشه؟
‫منم دوستت دارم.
‫- پدربزرگ. ‫- ممنون.
‫می‌دونی، معمولاً اینجا خیلی آروم‌تره.
‫واقعاً؟
‫خب، من که از اقامتم در اینجا ‫بی‌نهایت لذت بردم،
‫ولی هنوز یه کاری مونده که باید انجام بدم.
‫ربطی به یه ستوان و یه بطری نوشیدنی داره؟
‫دقیقاً. ببین، الان که دنی رسماً
‫داره به اداره پلیس بوستون منتقل میشه،
‫باید چند تا کار انجام بشه،
‫از جمله بازنشستگیش از اداره پلیس نیویورک.
‫آره، ممنون که یادآوری کردی، پدربزرگ.
‫یه پروسه‌ست.
‫با اینکه عاشق داشتن نشان بوستون‌ام،
‫از نظر فنی هنوز پلیس بوستون نیستم.
‫هنوز باید اون فرم‌ها رو پر کنم
‫و یه دوره‌ی کارآموزی ‫اینجا توی بوستون بگذرونم.
‫- یعنی چی؟ یعنی با لباس فرم توی خیابون؟ ‫- آره، با لباس فرم.
‫- چی؟ ‫- بی‌صبرانه منتظر دیدنشم.
‫می‌دونم که بی‌صبرانه منتظر دیدنشی.
‫از همین وحشت دارم.
‫خب، یه دوست توی ‫ستاد فرماندهی بوستون دارم که میگه
‫یه ستوانی با ۲۵ سال سابقه کار
‫دقیقاً همون شماره‌ی نشان قدیمی دنی رو داره.
‫برای همین فک کردم که اگه
‫یه بطری نوشیدنی ۲۵ ساله بهش بدم،
‫می‌تونیم یه معامله‌ی منصفانه بکنیم.
‫نوشیدنی ۲۵ ساله؟ بدک نیست.
‫دقیقاً منظورت چیه، پدربزرگ؟
‫خب، شاید مجبور باشی ‫نشان نیویورکت رو تحویل بدی،
‫ولی می‌خوام همون شماره رو داشته باشی.
‫ما ریگان‌ها، خرافاتی هستیم.
‫- این عالیه. ‫- اوه.
‫اصلاً نمی‌دونم چی بگم.
‫یه جورایی زبونم بند اومده، پدربزرگ.
‫خیلی تحت‌تأثیر قرار گرفتم.
‫دوستت دارم. خدای من.
‫صبر کن، داری گریه می‌کنی؟
‫- تقریباً. ‫- منم می‌تونم گریه کنم.
‫خیلی شیرین بود، آقای ریگان.
‫نتایج پلیس جذاب اومد.
‫هنوزم داریم میگیم «پلیس جذاب»، نه؟
‫- آره. ‫- باشه.
‫- بریم به همه بگیم. ‫- بریم.
‫هی، بچه‌ها، میشه یه لحظه توجه کنین، لطفاً؟
‫نتایج نظرسنجی پلیس جذاب اومده.
‫طبق رأی منطقه‌ی ای۱۲،
‫با یه اختلاف خیلی جزئی...
‫پلیس جذاب... افسر شون ریگانه.
‫- وای. ‫- وای.
‫- تو جذابی، پسر! کی فکر می‌کرد؟ ‫- باشه، باشه.
‫صبر کن. تو چرا این‌قدر خوشحالی؟
‫- ریچل رو یادته؟ ‫- آره.
‫آره، همکار همونی که گزارشتونو داد.
‫خب، اون کسیه که نتایج رو برام فرستاد،
‫و گفت به من رأی داده.
‫برای همین شام داریم میریم بیرون، ‫ولی چیز مهمی نیست.
‫زیادی بزرگش نکنین.
‫چرا، چیز مهمیه.
‫اون یه پلیس جذابه.