‫خیلی خب. ‫سوژه‌ی حکم جلب، کیکو بالزانه.
‫تحت تعقیب به خاطر یه قتل ‫توی محل خدمت قبلیم، بروکلین.
‫یه هفته پیش، ‫بالزان و دو تا مرد ناشناس دیگه
‫سر یه زن توی یه کلوب در بروکلین ‫دعواشون میشه.
‫بالزان اسلحه می‌کشه ‫و تروی کالدول رو با گلوله می‌کشه،
‫دانشجوی ۲۲ ساله پیش‌پزشکی از لانگ آیلند.
‫سلاح قتل نزدیک صحنه‌ی جرم پیدا شد
‫که اثر انگشت بالزان روش بود.
‫باورها بر اینه که بالزان ‫عضو یه گروه خلافکار خیابونی
‫اینجا توی ساوث انده.
‫یه مشت جوجه‌لات بیست و چند ساله
‫که مواد می‌فروشن، ماشین اوراق می‌کنن ‫و محله رو به وحشت میندازن.
‫از طرف یکی از اعضای خانواده‌ش ‫بهمون خبر دادن که بالزان
‫توی یه خونه امن ‫اینجا توی میشن هیل مخفی شده.
‫همون عضو خانواده گفت که بالزان
‫ترجیح میده بمیره تا اینکه برگرده زندان.
‫بهتره اونجا حواسمونو جمع کنیم ‫و به کارآگاه بائز از پلیس نیویورک نشون بدیم
‫که اینجا توی بوستون چطوری کار می‌کنیم.
‫راه بیفتیم.
‫منم تا یه دقیقه دیگه بهتون می‌رسم.
‫حله.
‫- همه‌چی مرتبه؟ ‫- آره.
‫می‌دونی، از وقتی قرار گذاشتن رو شروع کردیم،
‫این اولین پرونده‌ایه ‫که داریم با هم روش کار می‌کنیم.
‫آره.
‫حالت خوبه؟
‫از وقتی اومدی اینجا همه‌ش تو فکر کاری.
‫آره. فقط... از دوندگی ‫برای این پرونده‌ی قتل خسته شدم.
‫باشه. خب، بیا آدم‌بده رو بگیریم.
‫تا شاید بتونیم یه کم تفریح هم ‫قاطی این همه کارت بکنیم.
‫اگه یه کلوچه سبوس‌دار دیگه بخورم، ‫خودم تبدیل به کلوچه میشم.
‫کی می‌تونیم دوباره دونات بخوریم؟
‫به محض اینکه مطمئن بشیم ‫اون دریچه‌ی خراب
‫تنها مشکل اون قلب بزرگته، بابا.
‫راستی، این آزمایش‌هایی که
‫سارا قراره امروز صبح ببردت انجام بدی چیه؟
‫تنها چیزی که الان دارن آزمایش می‌کنن، ‫صبر منه.
‫بهش میگن تنگی دریچه‌ی آئورت،
‫و آزمایش‌ها هم اسکن‌هایی هستن ‫برای پیدا کردن گرفتگی.
‫هی، نیمه‌ی پر لیوان رو ببین.
‫قراره وقتت رو با نوه محبوبت ‫از خانواده‌ی سیلور بگذرونی.
‫پس فکر کنم لینا قراره بیاد و ببردش؟ ‫همینه دیگه...
‫می‌دونی، تو هم باید باهامون بیای
‫تا اون دنده شکسته‌ت رو یه معاینه کنن.
‫آروم. باوقار.
‫بی‌رحم.
‫خب، سث، تا جایی که می‌دونم
‫از سیاست فاصله گرفتی ‫و داری شانس خودتو
‫توی بخش حوادث روزنامه‌ی دیسپچ ‫امتحان می‌کنی؟
‫آره، برای چند هفته قراره ‫جای یکی از همکارها باشم.
‫اگه خوشم بیاد، می‌تونم بمونم، ولی
‫دیگه حرف زدن از کار کافیه.
‫با آرزوی سلامتی شما، آقا.
‫هشتاد سال زندگی کردن، دستاورد بزرگیه.
‫فکر کنم از گزینه‌های دیگه‌ش بهتر باشه.
‫نیازی نیست این‌قدر شلوغش کنین.
‫می‌دونم. بابا، همه‌مون در جریانیم.
‫شام فقط با حضور خانواده.
‫بدون کادو.
‫کیک دارچینی.
‫فقط یه دونه شمع.
‫بی‌خیال پدربزرگ، این یه نقطه عطفه.
‫نگو نقطه عطف. ‫باعث میشه احساس پیری بیشتری کنم.
‫بهتره دیگه بریم.
‫- باشه، خداحافظ. بعداً می‌بینمت عزیزم. ‫- بعداً می‌بینمت.
‫پس هنوز از مهمونی بی‌خبره؟
‫آره.
‫لینا مسئول هماهنگیه، پس حواست باشه
‫که مدام پیام‌هاتو چک کنی.
‫نه، همین الانم ‫پنج تا پیام ازش دارم، پس...
‫می، یه موضوعی هست که خیلی دلم می‌خواد ‫در موردش باهات صحبت کنم.
‫- همه‌چی مرتبه؟ ‫- مطمئن نیستم.
‫لورا از دفترمه.
‫شهردار می‌خواد فوری منو ببینه.
‫به سیرک ما خوش اومدی.
‫مرکز، واحد جیک-۱۰۱ پیاده در گشت.
‫چستنات ۱۷۸۹، ‫در حال اعزام به تماس درگیری خانوادگی.
‫توی همچین محله‌ای،
‫احتمالاً یه بچه پولداره که شاکیه
‫چون باباش نذاشته با بنتلی بره دور دور.
‫نه! تری!
‫نادین، لطفاً تمومش کن.
‫ایست!
‫- اسلحه‌تو بنداز! ‫- نه، نه، نه، نه، نه!
‫سرکار، شلیک نکن. ‫اون دخترمه. دخترمه.
‫نیدین، اسلحه رو بنداز زمین.
‫نیدین، نمی‌خوایم بهت آسیبی بزنیم، باشه؟
‫نه، نه! نه، نه، نه، نه. لطفاً.
‫اون دچار یه... حمله‌ی سایکوتیک شده.
‫اون... حالش خوب نیست.
‫خفه شو. تو حرف نزن.
‫هی، این آخرین فرصتته! ‫اسلحه رو بنداز!
‫هی، هی. شون، وایسا! وایسا، وایسا.
‫نیدین. هی. نیدین.
‫نیدین. به من نگاه کن.
‫تو نمی‌خوای این کار رو بکنی.
‫برو.
‫فقط به من نگاه کن، باشه؟
‫- اون کسی که فکر می‌کنی نیست. ‫- باشه.
‫باشه، فقط...
‫فقط اسلحه رو بنداز زمین ‫تا بتونیم در موردش حرف بزنیم، باشه؟
‫باشه. من همینجام.
‫من همینجا پیشتم.
‫آفرین.
‫لطفاً...
‫من توی خیابون چستنات پلاک ۱۷۸۹ هستم.
‫فوراً یه آمبولانس توی موقعیتم می‌خوام.
‫یه مجروح با زخم گلوله دارم.
‫- مفهومه، جیک-۱۰۱... ‫- حالت خوب میشه.
‫حالت خوب میشه.
‫شهردار شاو.
‫درخواست استرداد ‫از طرف فرماندار موریسون از آلاباما
‫برای پرونده ونتری، ‫تازه به دستمون رسیده.
‫بله، در موردش ‫با فرماندار پرایس صحبت کردم.
‫تصمیم رو به عهده من گذاشته.
‫برای همین اینجام.
‫خانواده‌ی قربانیان آلابامایی،
‫کل فضای مجازی رو پر کردن.
‫درخواست دارن که ‫ونتری رو برگردونیم آلاباما
‫تا با مجازات اعدام روبرو بشه. ‫تبدیل به یه خبر ملی شده.
‫ببین، می‌دونم که از سیاست متنفری می،
‫ولی من یه انتخابات مقدماتی سخت ‫در پیش دارم،
‫و افکار عمومی اینجا توی بوستون
‫۶۰ به ۴۰ موافق برگردوندن اون هستن.
‫فقط می‌خوام مطمئن بشم که هم‌نظریم.
‫خب، من با اون خانواده‌ها توی آلاباما ‫همدردی می‌کنم،
‫ولی ونتری اینجا به جنی پرستون حمله کرده ‫و به قتل رسوندش.
‫پلیس بوستون گرفتش،
‫وگرنه هنوز داشت دخترای جوون رو می‌کشت.
‫پس من هیچ تصمیمی نمی‌گیرم
‫تا وقتی که با خانواده‌ی جنی صحبت کنم.
‫و قطعاً نمی‌خوام با سیراب کردنِ
‫عطش انتقام یه نفر، ‫شرافتم رو زیر سوال ببرم
‫یا جاه‌طلبی‌های سیاسی شما رو پیش ببرم.
‫خب، پس...
‫پس شاید بهتره ‫به فکر جاه‌طلبی‌های خودت باشی.
‫چشم روی هم بذاری ‫دوران ریاستت تموم میشه.
‫و راه انداختن کمپین بدون حامی مالی،
‫و بدون حمایت شهردار سخته.
‫داری تهدیدم می‌کنی؟
‫ببین، اگه کسی لایق اعدام باشه، ونتریه.
‫امروز بعدازظهر یه کنفرانس خبری هست.
‫بهت یه کم وقت میدم ‫تا تصمیم درست رو بگیری.
‫- پلیس! پلیس! ‫- پلیس بوستون!
‫اسلحه داره!
‫پناه بگیرین!
‫تیراندازی شد، تیراندازی شد.
‫خودشه. کیکو بالزان.
‫بائز.
‫باید اینو ببینی.
‫انگار یکی رو به زور اینجا نگه داشته بودن.
‫- خون تازه‌ست. ‫- هر کی اینجا بوده، خیلی وقت نیست رفته.
‫آره. انگار پرونده‌ی قتلمون
‫تبدیل شد به یه آدم‌ربایی.
‫حتماً درست قبل از اینکه ما برسیم جیم شدن.
‫خوانا نیست. ‫پلاکش رو پوشونده.
‫چه فرورفتگی خوبی هم روی گلگیر عقبشه.
‫باشه، ممنون.
‫هیچ پرونده‌ی مفقودی فعالی ‫توی شهر یا شهرستان‌های اطراف
‫با مشخصات گروگانمون جور در نمیاد.
‫فکر می‌کنم همدست‌های بالزان
‫توی پرونده‌ی قتلم، اهل بوستون‌ان.
‫هیچکدوم از شاهدهام نتونستن
‫از روی آلبوم عکس‌های پلیس نیویورک ‫شناساییشون کنن.
‫منطقیه. سه تا نوچه توی صحنه‌ی جرم،
‫سه تا نوچه توی خونه‌ی امن.
‫عکس بالزان همه‌جای شبکه‌های اجتماعی
‫و اخبار پخشه، ‫حساب‌های بانکیش مسدود شده،
‫لنگ پوله.
‫پس این بنده خدا رو می‌دزدن، ‫برای اخاذی نگهش می‌دارن،
‫تا یه پولی برای فرار از شهر جور کنن.
‫و خانواده‌ی قربانی رو تهدید می‌کنن
‫که پلیس رو در جریان نذارن.
‫برای همینه که گزارش نشده.
‫باشه، ولی چرا بالزان رو ‫توی خونه‌ی امن ول کردن
‫و گروگان رو بردن؟
‫دارن آماده میشن که ‫قربانی رو با پول معامله کنن.
‫خب، تا وقتی که تیم صحنه‌ی جرم
‫خونه رو بررسی نکنه چیزی نمی‌فهمیم، ‫پس بیا روی بالزان تمرکز کنیم.
‫عالی بود. یه کف مرتب.
‫منم می‌خوام بازی کنم.
‫- ببخشید. ‫- ببخشید.
‫کارمونه دیگه.
‫خواهش می‌کنم. یه ایمیل ‫با مشخصات تمام همدست‌های سابق بالزان
‫برات فرستادم، ریگان.
‫و هیچوقت عذرخواهی نکنین،
‫شما دوتا با هم فوق‌العاده‌این.
‫آره، هستیم.
‫همه فکر می‌کنن من دیوونه‌ام.
‫سعی کردی باباتو بکشی.
‫پرستار پذیرش گفت مشتری ثابت اینجایی. ‫یعنی بخش روانی.
‫همه‌ش پاپوشه.
‫اگه من دیوونه باشم، ‫اونم کارای بدی می‌کنه.
‫چی؟ ‫چه... چه کارایی؟
‫بابام. تری. کتم می‌زنه.
‫توی اتاق زیر شیروونی.
‫ولی... ولی خیلی زرنگه.
‫یه جوری می‌زنه که... ‫که مامانم و پلیس‌ها نبینن.
‫فردا تولد کیتیه.
‫کیتی؟ خواهرته؟
‫بابات کیتی رو هم کتک می‌زنه؟
‫نه. احمق نیست. ‫ولی... ولی به وقتش می‌زنه.
‫خب، مامانت در مورد کل این ماجرای...
‫کتک زدن می‌دونه؟
‫اونو با ذهنش کنترل می‌کنه.
‫خیلی باهوش نیستی، نه؟
‫الان میان بهم دارو تزریق کنن ‫که دوباره ساکتم کنن.
‫اونا فقط می‌خوان بهت کمک کنن.
‫برای من دیگه دیره.
‫به کیتی کمک کنین.
‫باشه، الان برمی‌گردم.
‫باشه؟
‫هی!
‫- پاهاشو بگیر. ‫- ولم کنین. ولم کنین!
‫ولم کنین! ولم کنین!
‫- آروم باش. آروم باش. ‫- ولم کنین!
‫ولم کنین. ولم کنین.
‫دارین اذیتم می‌کنین!
‫ولم کنین!
‫موفقیتی توی شناسایی ‫دار و دسته‌ی بالزان بود؟
‫یه آلبوم عکس ‫از کسایی که همراهش بازداشت کردیم
‫برای دایره‌ی جنایی بروکلین فرستادیم، ‫هنوز خبری نشده.
‫ولی، هی...
‫شنیدم یه مدتی پیش ما می‌مونی.
‫آره، دنی چندتا تلفن زد.
‫رئیس دایره‌ی جنایی با موندنم موافقت کرد
‫تا وقتی که بتونیم ‫این ماجرای آدم‌ربایی رو حل کنیم.
‫- و این چیز خوبیه، درسته؟ ‫- آره.
‫متأسفم.
‫فقط کلی مشکل توی خونه دارم.
‫می‌فهمم. رابطه‌ی راه دور ‫نمی‌تونه آسون باشه.
‫خب، تازه خیلی سخت‌تر هم شده.
‫مامانم اومده با من زندگی کنه.
‫اوضاعش... اوضاعش خوب نیست.
‫اون، دخترم الینا، این شغل.
‫نمی‌دونم من و دنی چطوری می‌تونیم ‫این وضع رو ادامه بدیم.
‫ما... همین الانش هم ‫به زور همدیگه رو می‌بینیم.
‫خب، در این مورد باهاش حرف زدی؟
‫نمی‌دونم چی بگم.
‫من از اینکه چقدر
‫درک احساسی بالایی داره غافلگیر شدم.
‫بوستون عوضش کرده.
‫می‌دونم که دوستت داره، ‫و الینا رو هم دوست داره.
‫پس، اگه اجازه بدی، حس می‌کنم
‫اگه حرفی هست که باید بزنی، می‌تونی بزنی.
‫و اون به حرفت گوش میده.
‫کاری که ویلیام ونتری ‫با اون زن‌های جوون توی آلاباما
‫و با جنی پرستون اینجا توی بوستون کرد ‫غیرقابل وصفه.
‫ماساچوست ایالتی نیست که ‫حکم اعدام داشته باشه.
‫و منم طرفدار مجازات اعدام نیستم.
‫ولی کشتار و تعرض به این دخترای جوون
‫شرایط رو استثنایی می‌کنه.
‫پس، از دادستان سیلور می‌خوام که ‫این قاتل سریالی بی‌رحم رو
‫برگردونه به آلاباما تا با مجازاتش
‫به هر شکلی که هست روبرو بشه.
‫بعد از صحبت با فرماندار پرایس،
‫فرماندار موریسون از آلاباما،
‫و خانواده‌ی جنی پرستون،
‫من با درخواست استرداد ‫از طرف آلاباما موافقت نمی‌کنم.
‫دلم واقعاً برای اون خانواده‌ها می‌سوزه،
‫ولی من به مردم این شهر خدمت می‌کنم.
‫جنی پرستون یکی از اونا بود.
‫و بعد از صحبت با خواهرش، سلینا،
‫فهمیدم که جنی آدم خیلی بخشنده‌ای بود.
‫اون آرزوی مرگ آقای ونتری رو نداشت.
‫- من قصد دارم به خواسته‌ش احترام بذارم. ‫- خانم دادستان سیلور،
‫شما با خانواده‌های قربانی‌های آلاباما ‫صحبت کردین؟
‫در طول کمپینتون برای دادستانی،
‫شما از موضع‌گیری در مورد مجازات اعدام ‫خودداری کردین.
‫- چون اینجا همچین مسئله‌ای نداریم. ‫- ولی انگار یهویی مسئله شد.
‫من اینطوری فکر نمی‌کنم. سوالی هست؟
‫من از قضا می‌دونم ‫قبل از اینکه برای این سمت نامزد بشین،
‫از مجازات اعدام حمایت می‌کردین،
‫ولی اعلام کردنش به طور علنی ‫باعث می‌شد بهتون رأی ندن.
‫از قضا می‌دونین؟
‫آخرین فرصت. سوالی دارین؟
‫آره، این... مخالفت شما با استرداد ونتری
‫برای احترام به خواسته‌ی جنیه،
‫یا فقط یه بهونه‌ی خوبه برای
‫جلب رضایت طرفدارهای لیبرالتون؟
‫هر کاری که من به عنوان دادستان انجام میدم ‫در راستای اجرای عدالته.
‫سوال بعدی.
‫معرکه‌ست. جونا و شون خیلی خفن بودن.
‫- اگه اونا نبودن باباهه مُرده بود. ‫- آره، حتماً.
‫نوشته بابای دختره ‫عضو هیئت مدیره‌ی بنیاد پلیسه.
‫- می‌شناسیش؟ ‫- یه بار دیدمش،
‫توی یه مراسم خیریه. ‫آدم خوبی بود.
‫اگه دخترش، مثلاً یه جامعه‌ستیز باشه؟
‫ممکنه.
‫یه دوستی توی مدرسه ‫یه پادکست جنایی واقعی بهم معرفی کرد،
‫و یه مادر مجرد فهمیده بود ‫دخترش جامعه‌ستیزه
‫وقتی که هشت سالش بود،
‫چون برای تولدش یه بچه گربه گرفته بود،
‫و دختره همون شب خفه‌ش کرد ‫چون چنگش زده بود.
‫دیوونگیه.
‫خب، دنیا می‌تونه جای دیوونه‌کننده‌ای باشه.
‫قبل از اینکه برای این سمت نامزد بشین، ‫از مجازات اعدام حمایت می‌کردین،
‫ولی اعلام کردنش به طور علنی ‫باعث می‌شد بهتون رأی ندن.
‫از قضا می‌دونین؟
‫کنفرانس خبری رو دیدم. چی شد؟
‫باشه. من... می‌دونم تو همیشه با این چیزا
‫سر و کار داری، ‫ولی کاری که ونتری با اون بچه‌ها کرد...
‫غیرقابل تصوره.
‫- همون قاتل سریالی آلاباما؟ ‫- آره.
‫اون حیوون. ‫چطوری هر روز این کارو می‌کنی؟
‫خب، توی کنفرانس خبری چی شد؟
‫به مامانم تهمت زد ‫که جاه‌طلبی‌های سیاسیش رو
‫به عدالت برای خانواده‌ها ترجیح داده.
‫جلوی همه؟
‫- باید عذرخواهی کنی. ‫- آره، باید عذرخواهی کنی.
‫واحد صحنه‌ی جرم ‫از خونه‌ی امن اثرانگشت‌هایی پیدا کرده
‫که با این دوتا برادر، ‫گرت و کریستین بلامی، مطابقت داره.
‫سابقه‌ی بلندبالایی دارن، ‫ماشین‌دزدی، مواد.
‫ولی هیچوقت قبلاً با بالزان دستگیر نشدن.
‫پس هنوز هیچ ارتباطی ‫بین برادرهای بلامی و بالزان نیست؟
‫شاید تازگی به دار و دسته‌شون اضافه شده.
‫- شاید. ‫- برادرهای بلامی
‫پارسال توی یه یورش فدرال ‫به یه اوراق‌فروشی غیرقانونی ماشین،
‫توی ریویر دستگیر شدن.
‫عکس‌هاشون رو ‫برای دایره‌ی جنایی بروکلین فرستادم.
‫امیدوارم بتونیم حضورشون رو
‫توی صحنه‌ی قتل پرونده‌ی بالزان ثابت کنیم.
‫- خب، حالا می‌دونیم کی هستن. ‫- فقط باید بفهمیم کجان.
‫خب، ما مصاحبه رو ‫به ساعت ۱ بعدازظهر پنجشنبه منتقل کردیم
‫تا بعد از ظهرت خالی باشه، ‫اگه مشکلی نیست.
‫- خوبه. ممنون، لورا. ‫- خواهش می‌کنم.
‫مِی.
‫امروز پاتو از گلیمت درازتر کردی، سث.
‫می‌دونم.
‫و اگه می‌تونستم برگردم و همه چی رو ‫جور دیگه‌ای انجام بدم، می‌دادم.
‫من... متأسفم که اونجوری بهت پریدم.
‫خب، تو اولین خبرنگاری نیستی
‫که برای گرفتن یه تیتر خوب از حرفام ‫دنبالم افتاده.
‫این ربطی به تیتر خوب نداشت.
‫بعد از دیدن کاری که
‫ونتری با اون دخترها کرده بود ‫خیلی عصبانی بودم.
‫فیبی همسن اوناست.
‫فکر کنم انقدر به دروغ شنیدن ‫از سیاست‌مدارها عادت کردم
‫که تو رو هم مثل اونا دیدم، ‫ولی تو اینجوری نیستی.
‫و لیاقتت بیشتر از اینه.
‫عذرخواهیت پذیرفته‌ست.
‫ولی من بیشتر نگران تأثیری هستم که شغل تو
‫توی حوزه‌ی جرائم ممکنه روی شغل سارا،
‫- شغل لینا، یا جونا داشته باشه. ‫- مِی، من...
‫اجازه بده حرفم تموم شه. ‫چه حرف‌هایی که توی شام شبات زده میشه
‫یا وقتی بیرون ‫با یه لیوان نوشیدنی نشستیم،
‫بحث‌های خانوادگی ما،
‫مقدس و خصوصیه،
‫و هیچوقت، ‫هیچوقت نباید بخشی از گزارشت باشه.
‫هیچوقت نمیشه. ‫بهت قول میدم.
‫این قولیه که بتونی بهش عمل کنی
‫و صداقت خبرنگاریت رو هم حفظ کنی؟
‫باید خیلی در موردش فکر کنی.
‫وقتی اولین بار منو دیدی،
‫آره، از مجازات اعدام حمایت می‌کردم.
‫و قتل بن بهم یه دیدگاه متفاوت داد.
‫این نباید موضعت رو محکم‌تر کنه؟
‫کرد. خشمی رو حس کردم که ‫نمی‌دونستم توی وجودم هست.
‫می‌خواستم مردی که بن رو کشت، بکشم.
‫بعد اون خشم تبدیل به غم شد،
‫و یهو، خودمو جای...
‫خانواده‌های قربانی‌هایی گذاشتم
‫که سال‌ها وکالتشون رو کرده بودم.
‫پس باید از خودم می‌پرسیدم، ‫اگه فرصتش پیش بیاد،
‫می‌تونستم قاتل هر کدوم از ‫اون قربانی‌ها رو اعدام کنم؟
‫می‌تونستم جون یه نفر رو بگیرم...
‫اگه هیچ ارتباط عاطفی
‫- با قربانی نداشتم؟ ‫- و نمی‌تونستی؟
‫فقط قاتل کسی که دوستش دارم.
‫این انتقامه.
‫عدالت نیست.
‫برخلاف سوگندیه که ‫به عنوان دادستان خوردم.
‫خب، الان دیگه حالم بدتر شد.
‫امروز صبح سر صبحونه می‌خواستی
‫در مورد یه چیزی باهام صحبت کنی؟
‫آره. آره...
‫توی اتاق کنفرانس منتظرتونن.
‫اظهارات هسکل.
‫بهشون بگو الان میام.
‫ببخشید، باید بعداً در موردش صحبت کنیم. ‫امشب می‌بینمت.
‫- همه چی مرتبه؟ ‫- آره.
‫دایره‌ی جنایی بروکلین ‫با اون عکس‌ها، حضور برادرای بلامی رو
‫- توی صحنه‌ی قتل پرونده‌م ثابت کرد. ‫- خوبه.
‫چون به بابام قول دادم نذارم دست خالی
‫برگردی نیویورک.
‫حالا...
‫باید بهم بگی چی اذیتت می‌کنه.
‫بیخیال، ماریا، منم. ‫می‌دونی که می‌تونی هر چیزی رو بهم بگی.
‫هی.
‫ببخشید مزاحم میشم.
‫شاید مجبور بشیم اون قهوه‌ها رو ‫توی راه بخوریم.
‫فکر کنم یه سرنخ از گروگانمون پیدا کردم.
‫- کی هست؟ ‫- میگل سارینیرو.
‫معلم کلاس اول توی مدارس دولتی بوستونه.
‫خیلی شبیه کسی نیست که ‫بخوان برای باج گرفتن بدزدنش.
‫نیست، ولی گزارش‌های حوادث ساوث اند
‫توی ۴۸ ساعت گذشته رو بررسی کردم.
‫دیروز صبح، ماشین سارینیرو ‫توسط گشت توقیف شده
‫چون بیرون یه کلوب توی میشن هیل،
‫به صورت غیرقانونی پارک شده بوده.
‫نه چندان دور از خونه‌ی امن.
‫سوئیچ توی استارت بوده،
‫گوشیش روی صندلی جلو افتاده بوده.
‫گشت امروز صبح ارجاعش داده به کارآگاه‌ها،
‫و من بهشون گفتم که ‫خودمون بهش رسیدگی می‌کنیم.
‫شاید زیادی خورده بودع ‫و یه دوستی رسوندش خونه،
‫و اونم خوابیده تا از سرش بپره.
‫برای دو روز؟ ‫بدون گوشیش؟
‫- تازه با مشخصات قربانیمون هم همخوانی داره. ‫- درسته.
‫همیشه این‌قدر بهت شکاکه؟
‫خب، هنوز داره یاد می‌گیره که ‫معمولاً حق با منه.
‫خب، باید به این قضیه عادت کنه.
‫می‌دونین، صدای جفتتون رو می‌شنوم!
‫سارینیرو با پدرش ‫توی رازلیندیل زندگی می‌کنه.
‫به نظر جای خوبی برای شروعه.
‫نه، لینا داره روش کار می‌کنه.
‫باشه، من برم. ‫شون و جونا همین الان اومدن تو.
‫باشه، مامان.
‫کیک پدربزرگ، ‫سث حواسش به همه‌چی هست.
‫منم دوستت دارم. ‫چه خبر؟
‫نیدین لارسون.
‫پرونده‌ی خانوادگی بیمار روانی. ‫داشتم در موردش می‌خوندم.
‫کارتون عالی بود.
‫من و شون هم داشتیم در موردش حرف می‌زدیم.
‫اگه نیدین دیوونه نباشه چی؟
‫دو بار دستگیری ‫به خاطر حمله با سلاح مرگبار به پدرش.
‫سه بار به خاطر داشتن مواد مخدر.
‫خرابکاری، فرار از مدرسه.
‫گزارش دروغین حادثه، ‫و تازه ۱۵ سالش شده.
‫- می‌دونیم چطور به نظر میاد. ‫- بماند که
‫سعی کرد خودشو از پنجره‌ی ‫طبقه‌ی سوم یه بیمارستان بندازه پایین.
‫- اگه فقط امیدش رو از دست داده باشه چی؟ ‫- متأسفم، من که باورش نمی‌کنم.
‫این حرفا از کجا میاد، بچه‌ها؟
‫دوستم آنا رو یادته؟
‫توی راهنمایی، ‫بهم گفت باباش کتکش می‌زنه.
‫گفتم باید گزارش بدیم، ‫ولی داستانش رو عوض کرد.
‫گفت که از دستش عصبانی بوده ‫و همه‌شو از خودش درآورده.
‫خیلی حرفش رو باور نکردم،
‫ولی بی‌خیالش شدم.
‫یه سال بعد، باباش دستگیر شد.
‫به خاطر اینکه من دهنمو باز نکردم، ‫اون دختر مجبور شد
‫یه سال بیشتر اون کتک‌ها رو تحمل کنه.
‫تو فقط یه بچه بودی، جونا.
‫می‌دونم، سارا، ولی وقتی ‫به چشمای نیدین نگاه می‌کنم،
‫همون نگاهی رو می‌بینم ‫که توی چشم‌های آنا دیدم.
‫در مورد تروی لارسون پرس‌وجو کردم.
‫از دو تا کارآگاه باسابقه خواستم ‫ادعای قبلی نیدین رو بررسی کنن.
‫اونا زندگی تروی رو زیر و رو کردن ‫و هیچی پیدا نکردن.
‫واقعاً چقدر گشتن؟
‫اگه کارهای خیریه‌ش، ‫موقعیتش توی هیئت مدیره
‫بنیاد پلیس، تمام وجهه‌ش
‫فقط یه سپر برای محافظت از خودش ‫در برابر ادعاهای دخترش باشه چی؟
‫تو مدام بهم میگی به اون صدای کوچیک
‫توی سرم اعتماد کنم، ‫و الان اون صدا داره سرم فریاد می‌کشه.
‫باشه.
‫قولی نمیدم، ‫ولی بیشتر ته و توش رو درمیارم.
‫ممنون.
‫حالا از اینجا برین.
‫امشب هم دیر نکنین. ‫شمع‌ها رو هم یادتون نره.
‫با وجود یادآوری‌های تو و مامان و لینا، ‫مگه میشه یادم بره؟
‫حتماً میام، با شمع‌ها.
‫پلیس بوستون. در رو باز کنین. ‫باید باهاتون صحبت کنیم.
‫یکی داره اون تو تکون می‌خوره.
‫پلیس بوستون! در رو باز کن.
‫در رو باز کن وگرنه خودمون میایم تو.
‫چی می‌خواین؟
‫باید با میگل صحبت کنیم. ‫می‌دونین کجاست؟
‫هی.
‫رفته سفر، باشه؟
‫آره، محل اقامتش رو دیدیم.
‫اصلاً بهش خوش نمی‌گذره.
‫- برو کنار. ‫- لطفاً. کسی خونه نیست.
‫یالا.
‫کس دیگه‌ای اینجا نیست؟
‫همین‌جا وایسا. تکون نخور.
‫کس دیگه‌ای اینجا نیست.
‫- ساکت شو. ‫- باید برین. لطفاً.
‫این‌ور کسی نیست.
‫این پشت هم کسی نیست.
‫داشتی می‌بردی تحویلش بدی؟
‫یا اونا میان بگیرنش؟
‫اگه همین الان نرین...
‫پسرمو می‌کشن.
‫خواهش می‌کنم.
‫دقیقاً هر کاری میگن بکن، ‫تا من آسیب نبینم.
‫اگه به پلیس زنگ بزنی،
‫دیگه هیچ‌وقت منو نمی‌بینی.
‫برای دستورالعمل‌های بعدی ‫باهات تماس می‌گیرن.
‫۲۰۰ هزار دلار. نه یه پنی کمتر.
‫بابا، من...
‫این... چند ساعت پیش به دستم رسید.
‫از اون موقع دیگه خبری نشده.
‫توی پس‌زمینه‌ی این ویدئو ‫کلی سر و صدا هست،
‫شبیه صدای ساخت‌وساز ‫یا همچین چیزی.
‫شاید جایی نگهش داشتن
‫که دارن کار می‌کنن.
‫- تخریبی چیزی. ‫- و این تماس‌ها روی گوشیت...
‫احتمالاً دارن از یه گوشی یه بار مصرف ‫استفاده می‌کنن،
‫بعد از یکی دو تا تماس هم میندازنش دور.
‫می‌دونی از کجا می‌دونستن پول نقد داری؟
‫و این مقدار پول نقد رو از کجا آوردی؟
‫من... ۳۵ سال راننده‌ی تاکسی بودم،
‫و تازگی بازنشست شدم، ‫برای همین مجوزم رو فروختم.
‫توی محله شایعه شد میلیونر شدم.
‫می‌دونین، شاید ده سال پیش می‌شدم.
‫ولی با وجود اوبر و لیفت، ‫شانس آوردم تونستم ۲۰۰ هزار تا بگیرم.
‫آره، شانس آوردی.
‫ارین همین الان حکم بازداشت برادرها ‫توی نیویورک رو تأیید کرد.
‫عالیه.
‫بگو این دو نفر رو می‌شناسی یا نه.
‫برادرهای بلامی.
‫گانگسترهای ایرلندی. ‫آشغال‌های محله.
‫و اونا می‌دونستن مجوزت رو فروختی؟
‫قطعاً.
‫این یکی چی؟
‫تازگی‌ها این اطراف می‌بینمش. جدیده.
‫اسمشو می‌دونی؟
‫شما اینا رو نمی‌شناسین.
‫اگه بفهمن دارم با شما حرف می‌زنم،
‫دیگه هیچ‌وقت میگل رو نمی‌بینم.
‫باید یه نقشه بکشیم.
‫وقتی زنگ زدن چیکار کنم؟
‫وقتی زنگ زدن،
‫هر کاری که گفتن انجام میدی.
‫ما به جای تو پول رو تحویل میدیم،
‫و بهت قول میدم که
‫- پسرت رو سالم برمی‌گردونیم. ‫- ولی...
‫- آقای سارینیرو، نظرت چیه
‫بریم یه قهوه بخوریم؟
‫بذار این دو نفر کارشون رو شروع کنن.
‫می‌دونی، به احتمال زیاد میگل تا الان مُرده.
‫می‌دونم، از اینکه به باباش دروغ گفتم ‫حس بدی دارم، ولی...
‫- ولی فقط داشتی ازش محافظت می‌کردی. ‫- آره.
‫این بلامی‌ها حتماً می‌دونن بالزان مُرده،
‫و اثر انگشتشون ‫همه جای اون خونه‌ی امن هست.
‫اونا نمی‌دونن برای قتل بروکلین،
‫- شناساییشون کردیم. ‫- درسته، پس اگه این
‫به علاوه‌ی عکسشون رو ‫توی رسانه‌ها پخش کنیم،
‫اون‌وقت شاید بترسن ‫و هر جا هستن قایم بشن.
‫اگه میگل هنوز زنده باشه، ‫این می‌تونه اونو باارزش‌تر کنه،
‫- و برامون زمان بیشتری بخره. ‫- درسته.
‫واحدهای گشتی رو ‫توی کل شهر دنبال اون ون فرستادیم،
‫باید اون ویدئوی باج‌گیری رو هم پخش کنیم.
‫- باشه. ‫- هی.
‫از وقتی اومدی اینجا،
‫انگار بار کل دنیا روی دوشته.
‫نمی‌خوای بهم بگی چی شده؟
‫ریگان.
‫باشه. عالیه. ‫انگار ون رو توی ساوث اند پیدا کردن.
‫- من میرم دنبال لینا. ‫- باشه، منم ماشینو میارم.
‫و هی.
‫این بحث رو ادامه میدیم، باشه؟
‫امیدوارم مزاحمتون نشده باشم.
‫نه. نه، لطفاً بیاین تو.
‫- فرمانده سیلور، درسته؟ ‫- سارا.
‫- بسیار خب. ‫- بله.
‫حالتون چطوره؟
‫خوب میشه.
‫ولی مطمئن نیستم قلبم هیچ‌وقت خوب بشه.
‫ولی شما اینجا نیومدین ‫که حال منو بپرسین.
‫نه. اومدم چند تا سوال ‫در مورد نیدین ازتون بپرسم.
‫خب، کارآگاه‌هاتون قبلاً این کار رو کردن.
‫می‌خواستم خودم باهاتون صحبت کنم.
‫گیج شدم. چرا؟
‫چون زندگی یه دختر ۱۵ ساله در خطره،
‫و می‌خوام مطمئن بشم که ‫کارمون رو درست انجام میدیم.
‫می‌فهمم قضیه چیه.
‫و بهم برمی‌خوره که صداقتم
‫- دوباره زیر سوال رفته. ‫- قصد توهین ندارم.
‫دختر من یه جامعه‌ستیزه.
‫این تشخیص بالینیشه.
‫هیچ همدلی‌ای نداره، وجدان نداره، ‫براش مهم نیست بقیه چی میشن.
‫این توانایی رو داره که...
‫این دروغ‌های پیچیده ‫و خیلی باورپذیر رو بسازه.
‫چرا این دروغ؟
‫چون ۱۵ سالشه. الان باهوش‌تر شده.
‫همیشه می‌دونه چی باید بگه.
‫توی یک سال و نیم گذشته،
‫با یه چشم باز می‌خوابیدم، ‫و همه‌ش فکر می‌کردم...
‫کی و چطور دوباره بهم حمله می‌کنه،
‫یا خدای نکرده، ‫به یکی دیگه از اعضای خانواده‌م آسیب می‌زنه.
‫و بدترین قسمتش اینه که ‫هیچ‌کس نمی‌تونه کمکمون کنه.
‫من عاشق دخترمم.
‫و هیچ‌وقت دست روش بلند نمی‌کنم.
‫و برام مهم نیست ‫شما اینو باور می‌کنین یا نه،
‫پس فقط گورتون رو از اینجا گم کنین ‫و تنهام بذارین.
‫متأسفم.
‫من خودم یه بچه‌ی ۱۵ ساله ‫توی خونه دارم،
‫باید مطمئن می‌شدم.
‫شروع این ماجراها
‫تولد هشت سالگی نیدین بود.
‫براش یه بچه‌گربه گرفتیم،
‫فکر کردیم این کار کمکش می‌کنه که...
‫از یه موجود زنده‌ی دیگه مراقبت کنه.
‫و...
‫صبح روز بعد، بچه‌گربه مُرده بود.
‫خفه‌ش کرده بود چون...
‫چنگش زده بود.
‫بابت همه‌ی اینا خیلی متأسفم.
‫مراقب خودتون باشین.
‫شما هم همین‌طور.
‫فیبی، باید برام اون پادکستی رو ‫که داشتی گوش می‌دادی بفرستی.
‫همون که در مورد یه مادر مجرد بود،
‫که بچه‌ش گربه رو خفه کرده بود.
‫بعداً توضیح میدم.
‫چی داریم، ری-ری؟
‫خونه رو گشتیم.
‫یه مدتیه کسی اونجا نبوده.
‫به نظر میاد ون رو همین‌جا ول کردن.
‫کسی ون رو گشته؟
‫نه. گفتیم منتظر واحد صحنه‌ی جرم بمونیم.
‫وقت نداریم منتظر اونا بمونیم. ‫این برزنت رو بکش کنار.
‫- باشه. ‫- یالا.
‫- احتمالاً هنوز میگل رو نگه داشتن. ‫- امیدوارم.
‫خب، ببینیم این ون چی بهمون میگه.
‫یه کمکی می‌رسونی، بروکلینی؟
‫- باشه. ‫- دمت گرم.
‫بپر بالا، بوستونی.
‫هی، یه عکس بگیر، ‫شماره شاسی رو استعلام کن.
‫به محض اینکه اطلاعاتش در اومد ‫برام بفرستش، باشه؟
‫- فوراً، خانم. ‫- اینم کارتم.
‫ممنون.
‫فوراً.
‫این روی داشبورد افتاده بود.
‫به نظر میاد قبل از اینکه ون رو ول کنن، ‫تمیزش کردن.
‫نه دقیقاً.
‫- پلاک زنی. ‫- پلاک زنی.
‫این اصطلاح رو قبلاً شنیدم، ‫ولی پلاک زنی یعنی چی؟
‫خب، اون پلاک شماره شاسی ‫که از داشبورد درآوردی...
‫نتیجه‌ی استعلامش برمی‌گرده ‫به یه ون دقیقاً شبیه همین،
‫که توی یه تصادف قراضه شده ‫و فرستادنش به یه اوراقی.
‫همین الان پیامش رو گرفتم. ‫فرستاده بودنش
‫به اوراقی فایو برادرز توی ریویر.
‫بعدش دو ماه پیش ‫به اسم گرت بلامی دوباره ثبت شده.
‫خب، تنها چیزی که از ون گرت بلامی مونده
‫همین پلاک شماره شاسیه،
‫که با پلاک شماره شاسی این ون یکی نیست.
‫اون سر و صدا ‫توی پس‌زمینه‌ی ویدئوی باج‌گیری رو یادته...
‫اون صدای خُرد شدن؟
‫این بچه‌ها ماشین می‌دزدن،
‫و برای پول تیکه‌تیکه‌شون می‌کنن.
‫ممکنه اونو توی اوراقی نگه داشته باشن؟
‫زیاد از جایی که بلامی‌ها
‫پارسال توی ریویر دستگیر شدن دور نیست.
‫درسته. خب، وقت میگل داره تموم میشه،
‫ما هم چیز دیگه‌ای نداریم.
‫بریم ببینیم.
‫سلام، سث. همه‌چی مرتبه؟
‫- آره. ‫- ممنون، لارا.
‫و نه.
‫اول، می‌خوام بهت بگم
‫که بعد از امروز دیگه خبرنگار حوادث
‫برای روزنامه‌ی دیسپچ نیستم.
‫یه نفر دیگه رو برای این کار پیدا کردن.
‫وای. الان منم که حس بدی دارم.
‫خواهش می‌کنم نداشته باش. ‫کار من نیست.
‫من آدم‌بدای کیف به دست رو ترجیح میدم.
‫به علاوه، هیچ شغلی روی این سیاره ‫برای من باارزش‌تر از
‫رابطه‌م با دختر تو یا خانواده‌ت نیست.
‫خب، شغل من هر روز داره سیاسی‌تر میشه،
‫پس ممکنه راهمون دوباره به هم بیفته.
‫احتمالاً خودمو کنار می‌کشم.
‫اگه این کار رو بکنی ناامید میشم.
‫مراقب باش چی آرزو می‌کنی.
‫مِی، هنوز یه چیز دیگه هست که
‫باید در موردش باهات حرف بزنم،
‫- و در واقع برای همین اینجام. ‫- متأسفم،
‫ولی باید برم خونه، ‫به مسئولای پذیرایی کمک کنم
‫- برای مهمونی بابا. همین الانشم دیرم شده. ‫- نه، نه، نه.
‫من... خیلی متأسفم، ‫ولی این نمی‌تونه صبر کنه. مهمه.
‫شامل بن هم میشه.
‫باشه، همراهم بیا.
‫هی. چه خبر؟
‫می‌خواستی ما رو ببینی؟ می‌دونی که
‫- امشب مهمونی پدربزرگه، درسته؟ ‫- شاید نتونیم بریم.
‫چرا، چی شده؟
‫اون صدا توی سر جونا درست می‌گفت،
‫و شکایت نیدین به شما، ‫خودش دلیل کافی
‫برای گرفتن حکم تفتیش دوباره‌ی اون خونه‌ست.
‫آماده‌این؟ ‫بریم.
‫این بالا مواظب باشین.
‫پناه بگیرین!
‫مواظب باشین، مواظب باشین!
‫طاقت بیار، طاقت بیار!
‫یه مأمور زخمی شد!
‫یالا، از اونجا بیارینش بیرون!
‫گرفتمش. گرفتمش.
‫خیلی خب، شلیک نکنین.
‫ممکنه گروگان داشته باشن. ‫شلیک نکنین.
‫همه‌تون خوبین؟
‫عقب بکشین وگرنه پسره می‌میره!
‫می‌بینمش!
‫چیه؟
‫اونجا یه نارنجک صوتی هست. ‫می‌تونم بهش برسم.
‫دنی، حتی بهش فکر هم نکن.
‫همیشه وقتی می‌خوای یه کار دیوونه‌وار بکنی
‫- این قیافه رو می‌گیری. ‫- خوب می‌شناسدت.
‫- باشه، حواست به قدم‌هات باشه. ‫- ممنون.
‫آره.
‫فقط یه دلیل داره که از تو قفل بذاری.
‫هی، جونا، تو اونجا رو بگرد.
‫ما از اینجا شروع می‌کنیم.
‫حکم تفتیش وجب به وجب این خونه رو داریم.
‫مهمونی باشه یا نباشه، ‫تا وقتی چیزی رو که دنبالشیم پیدا نکنیم،
‫از اینجا نمیریم.
‫ده ثانیه وقت دارین عقب بکشین
‫وگرنه پسره زانوش رو از دست میده.
‫ببین، بسپارش به من. باشه؟ ‫پشتم رو داشته باشین و
‫- به بالای سقف شلیک کنین. ‫- دنی، نه.
‫با شماره‌ی سه. حواسم هست.
‫یک، دو، سه.
‫دراز بکش رو زمین! دستا بالا.
‫دستات بالا باشه. بیا اینجا.
‫- امنه؟ ‫- امنه.
‫- خیلی‌خب. ‫- خوبه.
‫صبر کنین. بررسی اسلحه. امنه.
‫تو خوبی؟
‫باید یه جایی توی اتاق زیر شیروونی باشه.
‫امکان نداره از اینجا بیرون برده باشدش.
‫ممکنه توی یه جای مخفی دیگه‌ی خونه باشه.
‫یا جایی که زنش و پلیس ‫هیچ‌وقت دنبالش نمی‌گردن.
‫ما هواتو داریم. جات امنه.
‫می‌تونی وایستی؟
‫بابام کجاست؟
‫حالش خوبه؟ در امانه؟
‫- بابات خوبه. ‫- وقتی تو رو ببینه خیلی بهتر هم میشه.
‫بیا از اینجا ببریمت.
‫هی، داری چیکار می‌کنی؟
‫قبلاً اونجا رو گشتیم.
‫دارم جایی رو می‌گردم ‫که هیچ‌کس دیگه‌ای نمی‌گرده.
‫میز رو خالی کنین.
‫چی...
‫محض رضای خدا، دیگه چی شده؟
‫ما بهش یه بچه‌گربه دادیم، با این فکر که
‫کمکش می‌کنه از یه موجود زنده‌ی دیگه ‫مراقبت کنه.
‫صبح روز بعد، بچه‌گربه مُرده بود.
‫بهمون گفت چون چنگش زده خفه‌ش کرده.
‫تو این داستان رو از یه پادکست دزدیدی.
‫من با زنت حرف زدم.
‫شما هیچ‌وقت بچه‌گربه نداشتین ‫و نیدین هم هیچ‌وقت خفه‌ش نکرده.
‫اظهارات قبلیت رو چک کردم،
‫تو همیشه ‫یه داستان باورپذیر و غم‌انگیز داشتی.
‫باورپذیر چون واقعی بودن.
‫فقط برای تو اتفاق نیفتاده بودن.
‫صندوقچه‌ی گنج کوچیکت رو ‫توی اتاق زیر شیروونی پیدا کردیم.
‫نیدین بود که ‫مجبور بود با یه چشم باز بخوابه.
‫تویی که جامعه‌ستیزی.
‫تویی که دیوونه‌ای.
‫و بازداشتی، عوضی مریض.
‫کیتی. کیتی.
‫خیلی متأسفم، عزیزم.
‫خیلی متأسفم.
‫ممنون.
‫خیلی خب، شروع کنیم.
‫آره، بیارشون.
‫خب، همه حواستون باشه، رسیدن.
‫ساکت. رسیدن. رسیدن.
‫- خیلی‌خب، خیلی‌خب. ‫- بقیه شمع‌ها رو می‌ذاری روی کیک، لطفاً؟
‫چراغ‌ها با من. حله.
‫آماده‌این؟
‫می‌دونی؟
‫آره.
‫سورپرایز!
‫خدای من.
‫برنامه‌ی خواب ساعت ۹ شبم به هم ریخت.
‫یالا، سخنرانی.
‫- سخنرانی! ‫- سخنرانی! سخنرانی!
‫خب، می‌دونین، وقتی به سن من می‌رسین،
‫شروع می‌کنین به شمردن نعمت‌های زندگی.
‫من لازم نیست برای دیدن نعمت‌های خودم ‫جای دوری رو نگاه کنم.
‫همه‌شون همین‌جا جلوم هستن.
‫پدربزرگ امروز از متخصص قلبش ‫یه خبرایی گرفته.
‫هنوز کلی شام شبات،
‫و تولد در آینده‌ش خواهد بود.
‫آره، خب، باید یه عمل سرپایی کوچیک ‫انجام بدم، ولی...
‫خدا رو شکر... حالم کاملاً خوب میشه.
‫من...
‫من واقعاً
‫یه مرد خوشبختم.
‫می‌فهمم که هر روز زندگی توی این دنیا
‫یه هدیه‌ست.
‫و خانواده‌ت، ‫آدمای زندگیت که دوستت دارن،
‫دلایلی هستن که این هدیه رو باز کنی.
‫دوستت داریم.
‫- خیلی دوستت داریم، پدربزرگ. ‫- منم دوستتون دارم.
‫تولدت مبارک.
‫حالا بیاین این مهمونی رو شروع کنیم.
‫آره. بزن بریم.
‫- صبر کن، صبر کن، صبر کن. ‫- فقط یه... یه لحظه.
‫امشب یه چیز دیگه هم ‫برای جشن گرفتن داریم.
‫- وای. ‫- سارا.
‫تو زمانی وارد زندگیم شدی ‫که بیشتر از همیشه بهت احتیاج داشتم
‫و کمتر از همیشه انتظارش رو داشتم.
‫و هر روزی که با هم هستیم، ‫عشق من بهت بیشتر میشه.
‫جوری که با فیبی اخت شدی،
‫و اینکه چطور آدمای توی این اتاق ‫باعث شدن
‫احساس کنیم یه خانواده‌ایم... یه نعمته.
‫هیچ‌کس دیگه‌ای روی این زمین نیست
‫که بخوام بقیه‌ی عمرم رو ‫باهاش بگذرونم، جز تو.
‫با من...
‫بله.
‫ببخشید... اون جمله رو بگو.
‫با من ازدواج می‌کنی؟
‫بله.
‫هورا.
‫- آره. ‫- آره.
‫این...
‫الان مال توئه.
‫بابات هم اگه بود ‫می‌خواست اینو داشته باشی.
‫بیا اینجا.
‫بیا، بیا، بیا.
‫بیا اینجا.
‫- چی شده؟ ‫- متأسفم.
‫یهو همه‌چی بهم هجوم آورد. ‫سارا خیلی خوشحال بود.
‫و مِی، فقط...
‫فقط باعث شد به مامانم فکر کنم.
‫اینا چیزای خوبی‌ان.
‫مشکل چیه؟
‫مامانم آلزایمر گرفته.
‫خیلی متأسفم.
‫دیگه نمی‌تونه تنها باشه،
‫و من تنها کسی‌ام ‫که می‌تونه ازش مراقبت کنه.
‫نمی‌تونم تنهاش بذارم، دنی.
‫من هیچ‌وقت ازت نمی‌خوام تنهاش بذاری.
‫چقدر شدیده؟
‫الان، روزای خوبش،
‫از روزای بدش بیشتره،
‫ولی نمی‌دونم چند تا روز خوب دیگه ‫باهاش دارم.
‫خب، برای تک‌تک اون روزها ‫کنارش خواهی بود.
‫من دوستت دارم.
‫و یه زندگی با تو می‌خوام. فقط...
‫نمی‌دونم چطور می‌تونیم این کار رو بکنیم.
‫آسونه.
‫- من برمی‌گردم خونه. ‫- نه، نه.
‫- آره... ‫- نمی‌تونم بذارم این کار رو بکنی.
‫- زندگی تو الان اینجاست. ‫- ولی، ماریا...
‫ولی زندگی من توی نیویورکه.
‫این نمی‌تونه تغییر کنه.
‫پس عشقمون به هم چی میشه؟
‫- اونم نمی‌تونه تغییر کنه. ‫- نمی‌تونه؟
‫روزایی هست که می‌تونم
‫توی چشمای مامانم ببینم که ‫منو نمی‌شناسه.
‫باید آخرین باری که منو به یاد میاره ‫یه روز خوب باشه.
‫می‌دونم.
‫و تو، دنی، ‫اگه چیزی که بین ماست از بین بره...
‫چی داری بهم میگی؟
‫شاید باید با هم خداحافظی کنیم ‫تا وقتی که هنوز
‫همدیگه رو دوست داریم.
‫این‌طوری هیچ‌وقت مجبور نیستیم ‫یه روز بد رو به یاد بیاریم.
‫دوستت دارم.