‫ممنون که روز تعطیل کمکم می‌کنی، همکار.
‫مطمئنی قاتل سریالیت توی این اتوبوسه؟
‫آره، یه وثیقه‌گذار
‫که از دوستامه ‫میگه مدام از نیویورک به بوستون
‫با اتوبوس سریع‌السیر محله‌ی چینی‌ها ‫در رفت‌و‌آمد بوده.
‫این‌طوری راحت‌تر قاطی جمعیت میشه.
‫آبراهام نیمس.
‫این قاتل سریالی ‫بیشتر شبیه یه معلم جایگزینه.
‫ظاهراً از یه اتهام قتل مضاعف قسر دررفته
‫برای دو تا دختربچه‌ی دیگه، اونم به خاطر
‫مدرک دستکاری‌شده. ‫تا جایی که می‌تونست
‫زنده‌شون نگه می‌داشت ‫و بعد تا سر حد مرگ شکنجه‌شون می‌کرد.
‫اتوبوسمون اومد.
‫خودشه.
‫بریم.
‫- هی. ‫- ببخشید. ببخشید.
‫- یالا، حرکت کنین! لطفاً برین کنار. ‫- برو کنار.
‫- برین کنار. ببخشید. ‫- برین کنار.
‫فکر کنم گمش کردم.
‫حرکت کنین. برین کنار!
‫- ببخشید. ‫- برین کنار!
‫لعنت.
‫کجا رفت؟
‫لعنتی.
‫یه لحظه صبر کن. ‫دارم می‌بینمش.
‫- آره، منم می‌بینمش. ‫- باشه.
‫- روی پله‌هاست. ‫- باشه.
‫از اون راه‌پله برو،
‫خانم دونده. ‫من میارمش سمتت.
‫- گرفتم. ‫- هی! نیمس!
‫صبر کن! پلیس!
‫همون‌جا بمون! مراقب باش.
‫تکون نخور!
‫ایست! پلیس!
‫نیمس!
‫گرفتمش.
‫بذار برم بیرون.
‫بذار برم بیرون، عوضی.
‫از خونه خیلی دوری، مگه نه، نیمس؟
‫یالا! عجله کنین و از اینجا ببرینش بیرون.
‫- گرفتمش، ریگان. ‫- برو.
‫ریگان؟
‫برادر ارین ریگان؟
‫خواهر منو از کجا می‌شناسی، آشغال؟
‫- خیلی وقته همو می‌شناسیم. ‫- چی گفتی؟
‫از خونه خیلی دوری، مگه نه، دنی؟
‫خیلی خب، از اینجا ببرینش. ‫حقوقش رو براش بخونین.
‫مخصوصاً اون موردی که در مورد حق سکوته.
‫گفتم مشکلی ندارم اگه قهوه بخوری،
‫ولی الان که دارم خوردنتو می‌بینم، ‫فکر کنم خیلی هم مشکل دارم.
‫قبل از عمل فقط مایعات شفاف.
‫همه مدام بهم میگن
‫چقدر این عمل لوله‌گذاری توی قلب ‫و این‌چیزا کوچیکه، ولی...
‫تعویض دریچه‌ی آئورت با کاتتره، بابا.
‫یه عمل سرپایی ساده‌ست.
‫خب، اگه انقدر ساده‌ست،
‫چرا نمی‌تونم قبل از بیهوشی قهوه بخورم؟
‫بیهوش نمیشی. توی این عمل
‫- بیهوشی عمومی‌ نداره. ‫- آره، این عمل یه معجزه‌ست.
‫بابای منم چند سال پیش انجامش داد. ‫الان مثل روز اولشه.
‫هی، هفته‌ای یه بار
‫پیکل‌بال بازی می‌کنه.
‫پس عمل یه معجزه‌ست ‫چون موفقیت‌آمیز بوده؟
‫خیلی هم اطمینان‌بخش نیست.
‫و دست از تلاش برای اینکه ‫با بابات پیکل‌بال بازی کنم بردار.
‫فقط دارم میگم.
‫فکر کنم به اندازه‌ی کافی ‫پدربزرگ رو اذیت کردیم.
‫وقت رفتنه.
‫هی، کشیش، جداً عمل مهمی نیست.
‫امشب برای شبات خونه‌ای.
‫خب، شما دو تا برین ماشینو بیارین.
‫بیرون می‌بینیمتون.
‫چطوری، بابا؟
‫با لینا حرف بزن.
‫حقیقت رو در مورد پدرش بهش بگو.
‫- این حرف‌ها از کجا میاد؟ ‫- بهم گفت که
‫ازت پرسیده و تو پسش زدی.
‫می‌تونم ببینم که ‫فاصله‌ی بینتون داره بیشتر میشه.
‫و تا وقتی اینجام، ‫نمی‌ذارم این‌طوری بشه.
‫تو هیچ‌جا نمیری، بابا.
‫می‌تونی تا وقتی جونت دربیاد بهم بگی
‫که این عمل چقدر جزئیه.
‫واقعیت اینه که هیچ‌کدوممون ‫تصمیم نمی‌گیریم کی وقت رفتنمونه.
‫حالا، قبل از اینکه جونمو ‫بسپرم دست یه دکتر، باید بدونم که
‫این رازی که نگه داشتی ‫دیگه ادامه پیدا نمی‌کنه.
‫این دختر حقشه که
‫خانواده‌ش رو بشناسه.
‫- ما خانواده‌ش هستیم. ‫- نه همه‌شون.
‫تو یه زندگی زیبا بهش دادی.
‫حالا می‌خواد در مورد ‫چیزایی که نداشته بدونه.
‫بهم قول بده
‫که با لینا حرف می‌زنی و بهش میگی.
‫چی رو بهم میگی؟
‫سارا و ست منتظرن.
‫- همه‌چی روبراهه؟ ‫- خب...
‫وقت رفتن منه. تو...
‫می‌تونی با مادرت بری.
‫باشه.
‫باشه؟
‫چه خبره؟
‫همین‌جا بمون. ‫یه چیزی برات دارم.
‫این خودشه؟
‫این بابامه؟
‫آره.
‫کریس ویلیامز. ‫درست قبل از فارغ‌التحصیلی بود.
‫کریس آدم خوبی نبود.
‫اون... برای سرقت دستگیر شد.
‫یه مجرم بود؟
‫آره.
‫آدم هیجان‌انگیزی بود.
‫من بچه‌ی یه کشیش بودم،
‫که می‌خواستم وارد دانشکده‌ی حقوق بشم.
‫همه‌چی خیلی کنترل‌شده بود.
‫ولی کریس... ‫باعث می‌شد احساس زنده بودن کنم.
‫عاشقش بودی؟
‫بودم.
‫سعی کردم عوضش کنم.
‫ولی یه شب، اون و یه دوست... ‫یه خونه رو زدن.
‫یه خانواده اون تو بودن.
‫کریس اونا رو با اسلحه تهدید کرد
‫در حالی که داشتن ازشون دزدی می‌کردن.
‫باهاش به هم زدم،
‫توی اتاق ملاقات زندان.
‫و دو هفته بعدش، فهمیدم باردارم.
‫می‌دونست؟
‫نه، بهش نگفتم.
‫نمی‌تونستم بذارم یه همچین مردی ‫وارد زندگیمون بشه.
‫توی زندگی تو.
‫برای همین خودم بزرگت کردم.
‫عاشقش بودم یا نه،
‫تو رو بیشتر دوست داشتم.
‫خب، می‌دونی چی به سرش اومد؟
‫من به زندگیم ادامه دادم.
‫تو خوشحال بودی.
‫با بن آشنا شدم، ‫یه خانواده شدیم.
‫چطوری باید کریس ویلیامز رو پیدا کنم؟
‫حتماً هزار تا ازشون هست.
‫بعد از چیزایی که بهت گفتم ‫بازم می‌خوای پیداش کنی؟
‫چرا که نه؟ یعنی...
‫مجرم بودنش ‫باعث میشه کمتر پدرم باشه؟
‫موضوع هیچ‌وقت در مورد اون نبود.
‫پیدا کردنش همیشه در مورد من بوده.
‫کریسپوس.
‫اسمش...
‫کریسپوسه.
‫باشه.
‫مثل کریسپوس آتوکس،
‫اولین مردی که توی انقلاب کشته شد.
‫صبر کن.
‫اهل بوستونه؟
‫- هنوز اینجاست؟ ‫- مگه چیزی رو هم عوض می‌کنه؟
‫- همه‌چی رو. ‫- این...
‫تو بهم گفتی
‫که وقتی به دنیا اومدم ولمون کرده.
‫تمام این مدت درگیر این بودم که
‫از کجا اومدم و چرا پدرم دوستم نداشته.
‫لینا، زندگی ما خیلی
‫پر و زیبا و غنیه. ‫فکر می‌کردم همین کافی باشه.
‫می‌خوای بدونی چرا کارآگاه شدم؟
‫می‌دونی برای این بود که ‫بتونم جواب‌ها رو پیدا کنم، مگه نه؟
‫می‌دونی برای اینه که ‫بتونم این معما رو حل کنم.
‫تو چیزی رو ازم دریغ کردی
‫که می‌تونست همه‌چی رو ‫در موردم عوض کنه.
‫تو واقعاً یه چیزی رو ازم گرفتی.
‫میرم، قبل از اینکه یه چیزی بگم ‫که نتونم پسش بگیرم.
‫ماشینت اومده.
‫آبراهام نیمس، به نیویورک مسترد میشی
‫برای آدم‌ربایی، آزار و قتل کلئو وید.
‫این دفعه قرار نیست از چنگمون قسر دربری.
‫دستیار دادستان ارین ریگان.
‫این کارآگاه‌ها همراهیت می‌کنن.
‫نه. این کارآگاه‌ها ‫منو هیچ‌جا همراهی نمی‌کنن
‫اگه امیدوارین لورن جوون رو ‫قبل از اینکه خیلی دیر بشه پیدا کنین.
‫- الان چه غلطی کردی؟ ‫- چی؟
‫سه هفته پیش،
‫لورن جکسون ‫توی جاده‌ی چارلز ریور گم شد.
‫تو اون دختربچه رو از بوستون دزدیدی؟
‫گزارش‌های خبری اشتباه می‌کردن.
‫توی مسیر موزه گرفتمش.
‫دنی!
‫ای بی‌همه‌چیز. کجاست؟
‫ریگان خوب، ریگان بد.
‫تو واقعاً غیرقابل‌کنترلی، مگه نه، دنی؟
‫- داری باهامون بازی می‌کنی؟ ‫- آره.
‫و اگه می‌خواین لورن جکسون رو پیدا کنین،
‫باید باهام راه بیاین.
‫خیلی خب، بچه‌ها، بیاین اینجا.
‫کسی می‌دونه این دستگاه چیکار می‌کنه؟
‫- برای اثر انگشته. ‫- درسته.
‫سیانواکریلات رو گرم می‌کنیم تا بخار بشه
‫که با چربی‌های توی اثر انگشت‌های مخفی ‫واکنش میده.
‫و این یه دستگاه...
‫یه طیف‌سنج جرمی کروماتوگرافی گازی.
‫برای شناسایی مواد مخدر استفاده میشه
‫و مواد ناشناخته‌ای که ‫توی نمونه‌های پزشکی قانونی پیدا میشه.
‫عالیه، سیسکو.
‫توی آزمایشگاه وقتمون تمومه، ‫ولی به نظر میاد
‫گروهبان اش اینجاست ‫تا ببرتتون به پارکینگ وسایل نقلیه.
‫فیبی.
‫ممنون که منو وارد آکادمی نوجوانان کردی.
‫خودت با اون مقاله‌ای که نوشتی وارد شدی.
‫ممنون که به کارم علاقه نشون میدی.
‫خب، بعد از کاری که توی کافه وولو کردی ‫سخته که علاقه نشون ندم.
‫توی از پا درآوردن اون آدم‌بدها ‫فوق‌العاده بودی.
‫از کجا می‌دونستی می‌خوان چیکار کنن؟
‫چشم‌ها.
‫به چشم‌ها نگاه کن. ‫چشم‌ها همیشه لوشون میدن.
‫برو به کلاست برس.
‫باشه. فقط... ممنون.
‫اون کی بود؟
‫سارا. یه فرمانده‌ی پلیسه.
‫- از کجا می‌شناسیش؟ ‫- نامزد بابامه.
‫بابات نامزد رئیسه؟
‫فکر می‌کردم واقعی هستی.
‫این الان یعنی چی؟
‫بعضیامون داریم سعی می‌کنیم ‫با این کار یه چیزی بشیم.
‫بیشتر از اینکه ‫فقط نامزد بابا رو تحت‌تأثیر قرار بدیم.
‫خب، تو که نمی‌دونی من سعی دارم چیکار کنم.
‫منم مثل تو ‫خودم راهمو به این برنامه باز کردم.
‫حتماً، پرنسس. هرچی تو بگی.
‫سلام.
‫ممنون، ست، که پیش بابا موندی.
‫خواهش می‌کنم، باعث افتخارمه.
‫هی، موفق باشی، کشیش.
‫- ممنون. ‫- آره.
‫- امشب می‌بینیمت. ‫- باشه.
‫- چطور پیش رفت؟ ‫- به نظرت چطور؟
‫کار درستی کردی، ‫که به لینا در مورد پدرش گفتی.
‫می‌دونم می‌ترسیدی،
‫ولی هیچ‌وقت دلم نمی‌خواد ‫اون حسی رو داشته باشی که
‫من وقتی در مورد مرگ مادرت فهمیدی، داشتم.
‫- درسته، ولی اون... ‫- وقت رفتن به اتاق عمله،
‫- کشیش پیترز. ‫- خیلی زوده.
‫یه وقت عمل خالی شد، برای همین
‫مجبور شدیم برنامه رو تنظیم کنیم.
‫همه‌چی درست میشه.
‫قرار بود من اینو به تو بگم.
‫- پس بگو. ‫- همه‌چی درست میشه.
‫همین الانشم احساس بهتری دارم.
‫- دوستت دارم، بابا. ‫- منم دوستت دارم.
‫این آخرین عکسیه که از لورن دارین؟
‫آره.
‫چند روز قبل از اتفاق موزه گرفتیمش.
‫و...
‫اشکالی نداره. نمی‌تونیم تصور کنیم ‫چقدر این قضیه سخته.
‫این مرد رو می‌شناسین؟
‫خودشه؟ اون دخترمو برده؟
‫این‌طور فکر می‌کنیم، ‫ولی هنوز داریم چیزا رو کنار هم می‌چینیم.
‫لورن... اون...
‫زنده‌ست.
‫زنده‌ست؟
‫نمی‌دونیم.
‫ولی اگه باشه،
‫با کمک شما پیداش می‌کنیم.
‫ازتون می‌خوام فکر کنین.
‫این مرد رو یادتون میاد؟
‫هی، سارا. می‌دونم ندیدمت. ببخشید.
‫وضعیت پدربزرگ خوبه؟
‫من...
‫راستش نمی‌دونم.
‫یعنی چی که نمی‌دونی؟ ‫فکر کردم پیششی.
‫سارا، مامان بهم گفت پدر بیولوژیکیم کیه.
‫- چی؟ ‫- آره، بعد از اینکه تو و ست رفتین.
‫فکر کنم پدربزرگ مجبورش کرد.
‫و همین نزدیکی زندگی می‌کنه.
‫- توی ایست‌بورو. ‫- لینا،
‫بهم بگو که الان توی ماشین نیستی.
‫همین الان سوار ماشین شدم ‫و شروع کردم به روندن.
‫این...
‫می‌دونی رئیس پلیسه؟
‫و این حتماً یه معنی‌ای داره، مگه نه؟
‫لینا،
‫در مورد این قضیه فکر کن.
‫دیگه بهش فکر نمی‌کنم...
‫امروز میرم بابام رو ببینم.
‫بابا، بابای تو بود.
‫آره، بن همیشه بابام می‌مونه.
‫فکر کنم نمی‌دونم چرا لازمه ببینیش.
‫آره، فکر کنم ندونی.
‫تو همیشه می‌دونستی دوستت دارن، می‌دونی؟
‫تو هم همین‌طور.
‫آره، ولی نه توسط اولین کسی که
‫قرار بود دوستم داشته باشه، سارا.
‫و حالا می‌دونم که ‫هیچ‌وقت بهش فرصتی داده نشده.
‫این قضیه برات جا بیفته.
‫آره. باشه.
‫لینا، لطفاً مراقب باش.
‫همیشه.
‫همه‌چی روبراهه؟
‫پدربزرگ الان توی اتاق عمله.
‫- چی داری؟ ‫- یه وضعیت اضطراری.
‫خانواده‌ی لورن تأیید کردن که
‫نیمس رو همون روزی که دزدیده شده دیدن.
‫- مطمئنن؟ ‫- کار خودشه.
‫و باید برش گردونیم.
‫تو توی نیویورک علیه نیمس پرونده ساختی. ‫می‌شناسیش.
‫باید چیکار کنیم؟
‫هرکاری که بخواد.
‫اون یه قاتل با اختلال شخصیت ضداجتماعیه،
‫و نیاز به تسلط فیزیکی و فکری داره.
‫باشه، دوستت دارم، آبجی، ‫ولی حرفات هیچ معنی‌ای نمیده.
‫این یارو یه روانیه،
‫و ما باید به حرفش گوش بدیم؟
‫بذار یه مدت بهش فشار بیارم.
‫بهمون میگه لورن کجاست.
‫جواب نمیده، ‫روی نیمس جواب نمیده.
‫ترجیح میده بمیره ‫ولی نذاره ما برنده بشیم.
‫پس می‌ذاریم اون تصمیم بگیره؟
‫خب، من یه نقشه دارم. ‫ازش خوشت نمیاد.
‫همین الانشم ازش خوشم نمیاد.
‫خب، قراره جالب بشه.
‫باشه، آقای نیمس، ازمون چی می‌خوای؟
‫این فایده نداره، کارآگاه ریگان.
‫اگه می‌خوای بدونی لورن کجاست،
‫باید یه کم هندونه زیر بغلم بذاری.
‫شایدم به جاش سرتو بکوبم توی اون شیشه.
‫باشه، دنی. کافیه.
‫بیا دوباره شروع کنیم.
‫ببخشید، آبراهام.
‫باشه، آبراهام،
‫میشه بهمون بگی کجا می‌تونیم
‫لورن جکسون رو پیدا کنیم، ‫با یه خواهش خیلی خیلی ملتمسانه؟
‫آقای نیمس،
‫چی لازمه که لورن برگرده پیش خانواده‌ش؟
‫اینم از خانمی که ‫می‌دونه چه سوالی رو باید بپرسه.
‫تنها چیزی که می‌خوام ‫یه ماشین و یه راننده‌ست.
‫خب، شاید بهتر باشه یه کم خاویار
‫و ماساژ کمر هم بهش بدیم.
‫کارآگاه ریگان کافیه.
‫راهنماییش می‌کنم سمت لورن، ‫و تنها چیزی که می‌خوام
‫اینه که وقتی رسیدیم اونجا ‫قیافه‌ش رو ببینم.
‫- باشه. ‫- باشه.
‫همون‌طور که می‌خوای پیش میره.
‫بلند شو.
‫و یه چیز دیگه.
‫فکر کنم دستیار دادستان ریگان رو هم ‫برای سواری با خودمون ببریم.
‫یالا، ارین. ‫خوش می‌گذره.
‫می‌تونم کمکتون کنم؟
‫سلام. ببخشید.
‫آره، اومدم تا با...
‫اومدم با رئیستون حرف بزنم.
‫- کریس ویلیامز. ‫- رئیس امروز اینجا نیست.
‫برای یه کاری رفته شهر.
‫باید از قبل زنگ می‌زدی.
‫آره، باید می‌زدم.
‫فکر کنم یهویی تصمیم گرفتم.
‫من...
‫اومدم تا چند تا سوال بپرسم در مورد...
‫یه پرونده‌ی قدیمی.
‫اداره‌ی پلیس بوستون.
‫از اونجایی که ‫این‌همه راه کوبیدی و
‫اومدی به این خراب‌شده، ‫شاید بتونم کمک کنم. بیا اون پشت.
‫راستی، من کارآگاه آشر رید هستم.
‫رئیس رو خوب می‌شناسی؟
‫آره، این‌طور به نظر میاد.
‫ده ساله که اینجام.
‫آره.
‫شاید بتونی کمک کنی.
‫آبراهام نیمس قول داده دنی و ارین رو
‫ببره پیش لورن جکسون.
‫میگه هنوز زنده‌ست، ولی باید برای
‫- بدترین چیزها آماده باشیم. ‫- مثل اینکه نیمس
‫ما رو بفرسته دنبال نخودسیاه.
‫براش آماده‌ایم.
‫شما دو تا ‫توی یه ماشین عادی میشینین
‫که من از طریق جی‌پی‌اس ‫با کارآگاه فلورس ردیابیش می‌کنم
‫و کپشاو هم ‫توی یه ماشین تعقیبتون می‌کنه.
‫نذارین از جلو چشمتون دور بشن.
‫بله، قربان.
‫واقعاً در مورد این قضیه مطمئن نیستم.
‫این تنها راهیه که ‫می‌تونیم لورن رو پیدا کنیم.
‫- تو این‌طوری میگی. ‫- آره، من میگم.
‫تنها نقشه‌ای که داریم این‌طوری میگه.
‫امیدواریم جواب بده.
‫خب، بقیه کجان؟
‫شهر کوچیک، اداره‌ی کوچیک.
‫خب، می‌خواستی
‫چی از رئیس بپرسی؟ پرونده چیه؟
‫ورود غیرقانونی به خونه.
‫سرقت.
‫چهل سال پیش.
‫ورود غیرقانونی چهل سال پیش؟
‫برای یه سرقت خیلی رفتی عقب.
‫آره، خب...
‫شرایط خاصی پیش اومده.
‫شاید رئیس اطلاعاتی داشته باشه.
‫راستی، اون چطور آدمیه؟
‫از اونایی که برای محافظت ازش ‫خودتو میندازی جلوی قطار.
‫بهم یاد داد چطوری کارمو انجام بدم،
‫و خیلی چیزا در مورد اینکه ‫چطوری یه مرد خوب باشم.
‫حداقل، می‌دونی، تلاش کنم.
‫وای، این حرف خیلی سنگینیه ‫که در مورد رئیست بزنی.
‫برام بیشتر از یه رئیسه.
‫یه لحظه وقت بده.
‫- مثل یه مربیه؟ ‫- آره، اون...
‫کارآگاه رید.
‫اوه، اوه، آروم باش، امت. آره.
‫هنوز اونجاست؟
‫یعنی چی که مطمئن نیستی؟
‫باشه، خیلی خب، خیلی خب.
‫دارم میام. باشه.
‫ظاهراً باید بری سر کار.
‫من میرم خونه.
‫و دفعه‌ی بعد از قبل زنگ می‌زنم.
‫برای هیچی این‌همه راه رو رانندگی کردی.
‫چرا با من نمیای؟
‫یه سرقت مسلحانه داریم
‫توی داروخانه‌ی امت. ‫یه معتاد به اسم پیت
‫اونجا رو به هم ریخته.
‫یالا. گفتی یهویی تصمیم می‌گیری.
‫چرا الان بی‌خیال بشی؟ ‫منم دست‌تنهام.
‫خوبه ببینم توی شهرای بزرگ چیکار می‌کنین.
‫خیلی خب، وسایلمو برمی‌دارم.
‫مستقیم برو.
‫خب، چی باعث میشه یه نفر ‫از خانواده‌ی معروف ریگان
‫نیویورک رو ترک کنه؟
‫خسته شدی از بس ‫توی سایه‌ی بابات زندگی کردی؟
‫به تو ربطی نداره.
‫حرف بزن.
‫حرف بزن...
‫وگرنه دیگه مسیر رو نمیگم.
‫می‌خواستم یه تنوعی بشه.
‫ولی پشت کردن به خانواده...
‫باید خیلی دردناک بوده باشه.
‫نبود؟
‫نه، نبود.
‫دستیار دادستان ریگان
‫توی مخفی کردن احساساتش ‫خیلی خوب نیست.
‫من با انتخاب‌های دنی مشکلی نداشتم.
‫کاملاً مشخصه.
‫در موردش مطمئنی؟
‫چی؟ دلمون برات تنگ شده بود. ‫منظورم اینه که،
‫همه‌مون تعجب کردیم که واقعاً موندی.
‫«ما» کیه؟
‫ما، خانواده.
‫بدون تو مثل قبل نیست.
‫باشه، ولی گفتی خانواده ‫با رفتنم مشکلی نداشت
‫و حالا یه جوری حرف می‌زنی انگار
‫ناامید شده بودن.
‫باشه، خب، همه‌مون دلمون برات تنگ شده.
‫- پس ناامید شده بودین. ‫- چپ! اینجا، الان.
‫اون چه کوفتی بود؟
‫باید اون تعقیب‌کننده‌ی دست‌و‌پا‌چلفتی ‫که برامون گذاشته بودین رو بپرونه.
‫ترمینال اتوبوس؟
‫داریم برمی‌گردیم همون‌جایی که ازش اومدیم.
‫وقتی پارک کردیم، باید پابندمو باز کنین
‫- نه. ‫- تا بتونم راه برم.
‫پابندت باز نمیشه.
‫پس چطوری شما رو ببرم پیش لورن؟
‫اگه احساس بهتری بهتون میده ‫دستامو بسته نگه دارین.
‫عمراً.
‫مجبوریم.
‫هیچ راه دیگه‌ای نیست.
‫بحث کردن؟ ‫به هم ریختن کلاس؟
‫شما دو تا قراره ‫آینده‌ی اداره‌ی پلیس بوستون باشین.
‫این چه وضعشه؟
‫توی پارکینگ وسایل نقلیه بودیم ‫و اون گفت...
‫برام مهم نیست چی گفته.
‫تو باید بهتر بدونی.
‫و تو.
‫مشاورت مستقیماً بهم زنگ زد
‫تا ضمانتت رو بکنه.
‫- متأسفم، خانم. ‫- می‌دونم می‌خوای پلیس بشی
‫تا توی محله‌ت یه تغییری ایجاد کنی.
‫بهش احترام می‌ذارم.
‫ولی سیسکو، نمی‌تونی بذاری ‫یه همچین چیزی دوباره اتفاق بیفته.
‫مرخصین.
‫نه تو، فیبی.
‫خیلی‌خب.
‫چی شد؟
‫مدام در مورد اینکه با پارتی اومدم ‫بهم گیر می‌داد.
‫بهم گوش نمی‌داد. ‫منو جدی نمی‌گرفت.
‫مامان من دادستانه، بابام قاضی بود.
‫فکر می‌کنی من هیچ‌وقت ‫قضیه‌ی پارتی‌بازی رو نشنیدم؟
‫نباید بذاری روت تأثیر بذاره.
‫- باید چیکار کنم؟ ‫- با آدمایی کار کن
‫که بهت شک دارن، نه علیه‌شون.
‫بهشون نشون بده که جات اینجاست.
‫این عادلانه نیست.
‫خب که چی؟
‫بخشی از یه خانواده‌ی مجری قانون بودن
‫مزایایی هم داره.
‫- مثل چی؟ ‫- تمام دانش همه‌ی کسایی که قبلاً بودن.
‫و، می‌دونی...
‫تبدیل کردن دنیا به یه جای امن‌تر.
‫یالا.
‫گوشی‌هاتونو بیارین بیرون، ‫بندازین توی سطل آشغال.
‫چی؟
‫فقط انجامش بده.
‫باجه‌ی بلیت‌فروشی.
‫سه تا صندلی برای ‫اتوبوس سریع‌السیر محله‌ی چینی‌ها بخر.
‫یه لحظه صبر کن، ‫گفتی لورن توی بوستونه.
‫چرا داریم میریم نیویورک؟
‫من یه دروغ‌گو ام، دنی. ‫ارین بهت نگفته؟
‫یا می‌ترسید احساساتتو جریحه‌دار کنه
‫مثل برادرت جیمی؟
‫- بهتره حواست به حرف زدنت باشه. ‫- باشه، کافیه، دنی.
‫اون اصلاً از کجا ‫در مورد خانواده‌ی ما می‌دونه؟
‫اون هیچی در مورد ما نمی‌دونه.
‫اینترنت داره. آروم باش.
‫تکون نخور.
‫خانم، سه تا بلیت برای ‫اتوبوس سریع‌السیر محله‌ی چینی‌ها می‌خوایم.
‫خانم، لطفاً.
‫خوبه. حالا برین سمت گیت‌های غربی.
‫ولی اونا محلی‌ان.
‫بهت که گفتم.
‫من یه دروغ‌گو ام.
‫اون پسر تا الان باید توی زندان می‌بود.
‫اوه، امت، پیت تا الان بی‌خطر بوده.
‫متأسفم که این اتفاق افتاد، ‫ولی اوضاع رو تحت کنترل می‌گیریم.
‫این کیه؟
‫ایشون کارآگاه لینا...
‫سیلور هستن.
‫سیلور.
‫اداره‌ی پلیس بوستون. ‫از دیدنتون خوشحالم.
‫فقط اون معتاد رو ‫از ملک من بنداز بیرون
‫تا بتونم برگردم سر کارم.
‫- کسی صدمه دید؟ ‫- نه.
‫یهو پرید تو، اسلحه کشید،
‫مجبورم کرد گاوصندوق رو باز کنم ‫و تمام اکسی‌کدون‌هایی که داشتم رو برد.
‫و فکر می‌کنی ‫ممکنه هنوز همین اطراف باشه؟
‫پشت تلفن که گفتم، نمی‌دونم.
‫وقتی ازت دزدی کرد نشئه بود؟
‫نه. به نظر می‌رسید توی خماریه.
‫صداش، تیز بود،
‫چشماش... چشماش گشاد شده بود.
‫فکر کنم درد داشت.
‫آدمی که توی خماریه و همچین کاری می‌کنه،
‫معمولاً برای اینه که ‫بدجوری به مواد نیاز داره.
‫یعنی نزدیکترین جا رو ‫برای نشئه شدن پیدا می‌کنه.
‫فکر نمی‌کنی جای دوری رفته باشه. ‫صدای کامیون پیت رو شنیدی؟
‫دیزلیه؟
‫حالا که فکرش رو می‌کنم، نه،
‫نشنیدم.
‫پیاده‌ست، احتمالاً همین نزدیکیه.
‫برو تو،
‫مراقب باش. ما میریم بررسی کنیم.
‫تموم شد.
‫- حالش چطوره؟ ‫- کشیش پیترز
‫یه بیمار نمونه بود.
‫چند ساعت تحت نظرتون می‌گیریم.
‫همه‌چی خوب باشه، ‫همین امروز عصر مرخصتون می‌کنیم.
‫ممنون، دکتر.
‫حالت چطوره، بابا؟
‫انگار قبلاً متوجه نبودم
‫چقدر روی قفسه‌ی سینه‌م فشار بود.
‫بابا.
‫حالم خوبه. حق با تو بود.
‫به کمک نیاز داشتم. فقط باید
‫اون چسب‌زخم رو می‌کندم ‫و تمومش می‌کردم.
‫درست مثل تو و لینا...
‫نه، بابا، الان در مورد لینا حرف نمی‌زنم، ‫من برای تو اینجام.
‫بهم اعتماد کن.
‫حالا که حقیقت برملا شده ‫همه خوشحال‌تر میشن.
‫نور بهترین ضدعفونی‌کننده‌ست.
‫لِدور وادور.
‫اون چیه؟
‫لِدور وادور.
‫«از نسلی به نسل دیگه.»
‫دانش، سنت‌ها،
‫ارزش‌هایی که منتقل میشن.
‫آره، خب، ما تروما و
‫زخم‌های نسلمون رو هم منتقل می‌کنیم.
‫و رازها رو.
‫برای همین مجبورم کردی، بابا؟
‫برای همین اصرار داشتی که ‫به لینا در مورد پدرش بگم...
‫تا گناه خودتو برای دروغ گفتن به من ‫در مورد مادرم پاک کنی؟
‫می‌دونی چیه؟ ‫امیدوارم حالت بهتر بشه، بابا،
‫چون فکر کنم لینا الان ازم متنفره.
‫بابا.
‫بابا. بابا!
‫داره از حال میره. ‫شاید خونریزی باشه.
‫- باید همین الان ببریمش اتاق عمل. ‫- چرا؟
‫- چه خبره؟ ‫- ما حسابی مراقبشیم.
‫ماشین هنوز روشنه.
‫اونجا.
‫حتماً کلیدهای امت رو ‫توی داروخونه پیدا کرده.
‫پیت؟
‫هی، پیت.
‫پیت؟ نه، نه، پیت، نه.
‫پیت، نه! نه، پیت!
‫ماشینو نگه دار!
‫هی، هی، هی، داری چیکار می‌کنی؟
‫می‌خوام قبل از اینکه بیفته تو جاده
‫و یکی رو بکشه جلوش رو بگیرم.
‫پلیس. ‫همین الان به ماشینتون نیاز دارم.
‫دست‌ها بالا!
‫خوبی؟
‫فردا قراره حسابی دردم بگیره.
‫این دفعه ممکن بود یکی رو بکشی.
‫متأسفم. متأسفم.
‫میندازمت آب‌خنک بخوری.
‫چیز تیزی همرات داری؟
‫- نه. ‫- اسلحه.
‫فوق‌العاده بود.
‫حیف که رئیس ویلیامز اینجا نیست.
‫خیلی ازت خوشش می‌اومد.
‫شاید واقعاً نیاز باشه یه معاینه‌ بشی.
‫نه، من...
‫یه لحظه بهم وقت بده.
‫آره.
‫من اینجا چیکار می‌کنم؟
‫خوبی؟
‫آره.
‫خوبم.
‫خوبه.
‫همینجا وایسا.
‫یالا.
‫دنبالم بیاین.
‫هی! بیا اینجا.
‫دنی.
‫بیرون سرده.
‫خوشم نمیاد که اینجا این‌طوری توی دیدیم.
‫پس اسلحه‌تو روش نگه دار.
‫حتماً.
‫به طرز عجیبی ‫خوب از دستورات پیروی می‌کنی، دنی.
‫حتماً به خاطر اون‌همه سالیه که ‫خواهرت بهت می‌گفته چیکار کنی.
‫دیگه قرار نیست چرت‌وپرت‌هاش رو تحمل کنم.
‫باشه، اون داره ما رو می‌بره پیش لورن،
‫پس غرورت رو بذار کنار.
‫اگه دست از طرفداریش برداری ‫این کار رو می‌کنم.
‫فقط به حرفش گوش کن، دنی.
‫تونستیم از همون برش قبلی ‫دوباره وارد بشیم.
‫خونریزی رو پیدا کردیم.
‫حالش خوبه؟
‫ترمیم موفقیت‌آمیز بود.
‫تا چند هفته‌ی دیگه ‫مثل روز اولش میشه.
‫- ممنون. ‫- خواهش.
‫ترسوندیم.
‫منم همین‌طور.
‫متأسفم.
‫نه، نباش.
‫همه‌چی درست میشه.
‫آره.
‫وقتی ایمان و خانواده
‫ستاره‌ی قطبیمون باشن،
‫هیچی نمی‌تونه بهمون صدمه بزنه.
‫تو اینو بهم یاد دادی.
‫لِدور وادور.
‫اثر انگشت‌های دیجیتال ‫میرن توی سوابق دائمی پلیس و
‫با پایگاه‌های داده‌ی ایالتی و ملی ‫تطبیق داده میشن.
‫توی چند دقیقه،
‫سابقه‌ی کیفری کامل یه مظنون رو می‌فهمیم، ‫از جمله حکم‌های جلب باز،
‫دستگیری‌های قبلی، ‫اتهامات و محکومیت‌ها.
‫یه عکس دیجیتال برای پرونده می‌گیریم
‫و بعد مجرم رو ‫از این طرف می‌بریم بازداشتگاه.
‫مجرم می‌مونه توی...
‫برین.
‫برین، برین، برین! ‫یالا، بریم، حرکت کنین!
‫همه برن کنار، بریم!
‫سیسکو، برو کنار!
‫چرا این کار رو کردی؟
‫خواهش می‌کنم.
‫اون...
‫منظورم اینه که
‫فوق‌العاده بود.
‫ممنون.
‫- خوبی؟ ‫- آره، فکر کنم دستم صدمه دید.
‫یکی براش یخ بیاره.
‫بقیه‌ی قربانی‌هات توی اتوبوس‌های متروکه
‫اطراف نیویورک پیدا شدن.
‫این برات یه جور سرگرمیه، ‫برای همین این کار رو می‌کنی؟
‫خیلی نمونده.
‫اصلاً چی به سرت اومد؟
‫بچگی‌هات توی سرویس مدرسه اذیتت کردن،
‫حالا تلافیش رو ‫سر دختربچه‌ها درمیاری، بزدل؟
‫دنی.
‫رسیدیم.
‫همون‌جا بمون.
‫تکون نخور.
‫چراغ‌های اینجا کجان؟
‫اجازه‌ست؟
‫و روشنایی پدیدار شد.
‫از این طرف.
‫بهتره امیدوار باشی که ‫هنوز حالش خوب باشه.
‫دنی.
‫می‌شنوی؟
‫صبر کن.
‫می‌شنومش.
‫- آره. ‫- یالا.
‫داره گرم‌تر میشه.
‫- لورن؟ ‫- لورن!
‫اونجاست. تکون نخور.
‫دنی!
‫دستات جایی باشه که ببینمشون.
‫برو جلو.
‫بازش کن.
‫حتماً با چراغ‌ها روشن شده.
‫تمام مدت ازتون جلوتر بودم.
‫حالا برین تو.
‫فکر می‌کردی از من باهوش‌تری، ارین.
‫با اون سوال در مورد اتوبوس‌ها. آره.
‫من اتوبوس‌ها رو دوست دارم.
‫دیگه کجا می‌تونی ‫توی یه جای این‌قدر عمومی،
‫انقدر تنها باشی؟
‫حالا برو تو.
‫بیارش پایین.
‫وگرنه برادرتو می‌کشم.
‫لطفاً به خانواده‌م صدمه نزن.
‫اسلحه.
‫- شنیدی چی گفت؟ ‫- شنیدم.
‫اتوبوس‌ها رو دوست داره.
‫یالا.
‫یالا. هی، کپشاو، فلورس،
‫دقیقاً به‌موقع اومدین. ببرینش.
‫ما میریم دنبال دختره بگردیم.
‫- حواسمون هست، دنی. ‫- خیلی خب.
‫بریم.
‫لورن.
‫- لورن! ‫- لورن!
‫- لورن. ‫- لورن.
‫لورن.
‫اینجا نیست.
‫لورن.
‫کمک کنین. کمک!
‫هی، دنی.
‫کمک کنین، لطفاً.
‫من اینجام.
‫لورن.
‫من اینجام. کمک کنین.
‫سلام، لورن. سلام.
‫- من اینجام. کمکم کنین. ‫- سلام، من ارینم.
‫باشه؟ الان جات امنه، باشه؟
‫بذار اینو بندازم روت.
‫می‌بریمت پیش پدر و مادرت، باشه؟
‫این کارآگاه ریگانه.
‫سلام.
‫صدمه دیدی؟
‫نه، فقط خیلی ترسیدم.
‫باشه. ما پیشتیم.
‫همه‌چی درست میشه.
‫- میرم کمک بیارم. ‫- باشه.
‫خیلی خب.
‫بله، س-ی-ل-و-ر.
‫لطفاً به بیمارستان عمومی بوستون ‫تحویلش بدید.
‫بخش ریکاوری، اتاق ۴۰۱۰.
‫عالی میشه. باشه.
‫ممنون.
‫کریسپوس.
‫تو همیشه تنها کسی خارج از خانواده‌م بودی
‫که منو با اسم کوچیکم صدا می‌زد.
‫حالت چطوره، مِی؟
‫باید با هم حرف بزنیم.
‫فکر کنم همین‌طوره.
‫پیدات کرد؟
‫با هم حرف زدین؟
‫نه، از دفترم زنگ زدن و گفتن
‫یه کارآگاه اداره‌ی پلیس بوستون ‫به اسم لینا سیلور اومده دیدنم.
‫من برای یه کاری بوستون بودم، ‫برای همین...
‫بهش چی گفتی؟
‫- هیچی. ‫- هیچی؟
‫پس چی فکر می‌کنه...
‫که ولش کردم؟
‫نه.
‫در مورد دستگیریت بهش گفتم.
‫که زندان بودی،
‫و اینکه هیچ‌وقت بهت نگفتم باردارم.
‫پس این فکریه که در مورد من می‌کنه؟
‫فکر کنم با داستانت جور درنمی‌اومده
‫که بهش بگی بعدش چی شد؟
‫نه، جور درنمی‌اومد.
‫ولی اگه بدونه که رئیس پلیس شدی،
‫می‌فهمه که زندگیتو زیر و رو کردی.
‫پس چرا بقیه‌ی داستان رو بهش نمیگی، ‫تمام حقیقت رو؟
‫خانواده خانواده‌ست، مِی، ‫چه خوشت بیاد چه نیاد.
‫تو مثل من نمی‌شناسیش.
‫این تقصیر کیه؟
‫نابود میشه اگه بدونه
‫خواهری داره که هیچ‌وقت ندیدتش.
‫طرز فکرش در مورد خودش،
‫در مورد من ‫و انتخاب‌هایی که کردم عوض می‌کنه.
‫انگار دیگه حق نداری ‫این انتخاب‌ها رو بکنی.
‫خب، نمیشه فقط صبر کنی؟
‫فقط صبر کن.
‫این نابودش نمی‌کنه.
‫اگه همون کارآگاه سرسخت و قابلی باشه
‫که از دور بزرگ شدنش رو تماشا کردم،
‫از داشتن یه خانواده‌ی بزرگتر و ‫گذشته‌ی بیشتر، استقبال می‌کنه.
‫وقتشه.
‫از این نمی‌ترسم که لینا نابود بشه.
‫قضیه خودتی.
‫قضیه، رابطه‌م با دخترمه.
‫دختر من.
‫پیت وقتی خماریش بپره حسابی غافلگیر میشه.
‫آره. خب، گوش کن، من دیگه میرم.
‫ممنون برای این روز پرماجرا.
‫و یه کمردرد.
‫هی، من بهت نگفتم روی اون ماشین ‫ادای تام کروز رو دربیاری.
‫یه کارت همین دور و بر دارم.
‫اگه یه وقت چیزی خواستی،
‫- بهم زنگ بزن. ‫- باشه.
‫باید اینو جواب بدم. ‫اشکالی نداره اگه...
‫آره، خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم.
‫آره، وقتی تموم شد ‫کارت رو بهت میدم.
‫- هی، پدربزرگ چطوره؟ ‫- خوبه.
‫باباتو دیدی؟
‫نه،
‫راستش ندیدم.
‫می‌دونی الان دارم به دفترش نگاه می‌کنم؟
‫اصلاً شبیه چیزی نیست که ‫مامان تعریف می‌کرد.
‫من...
‫راستش خوشحالم که ندیدمش.
‫فکر نکنم آماده باشم.
‫واقعاً؟
‫آره، از خانواده‌ای که دارم راضیم.
‫ما خیلی عالی هستیم.
‫آره، نمی‌دونم برای پیدا کردن چی ‫اومده بودم اینجا،
‫ولی الان که اینجام ‫می‌دونم چه حسی دارم.
‫- چه حسی؟ ‫- اینکه خانواده‌ای که دارم
‫همه‌ی اون چیزیه که نیاز دارم.
‫دیگه دارم میام خونه.
‫امیدوارم به شبات برسم.
‫توی بیمارستان برگزارش می‌کنیم.
‫پدربزرگ حالش بد شد.
‫چی؟ الان که گفتی حالش خوبه.
‫خوبه.
‫فقط برای اطمینان امشب رو نگه‌ش می‌دارن.
‫باشه، الان میام اونجا.
‫به رئیس ویلیامز میگم اومدی.
‫می‌خوای یه شماره بذاری ‫که بتونه باهات تماس بگیره یا...
‫نه. نه، خودم باهاش تماس می‌گیرم
‫اگه برای اون پرونده‌ی قدیمی ‫به کمک بیشتری نیاز داشتم.
‫باشه.
‫هی، می‌خوام همسرمو بهت معرفی کنم.
‫وقتی داشتی تلفن حرف می‌زدی اومد.
‫- از دیدنتون خوشحالم. ‫- با ساعت‌های کاری‌ای که این داره،
‫اگه نمی‌اومدم اداره نمی‌دیدمش.
‫شوهرم یا بابام رو.
‫باباتون؟
‫رئیس ویلیامز.
‫لینا سیلور، ‫این همسرم کریستیناست.
‫آره، من با دختر رئیس ازدواج کردم.
‫خیلی هم از من باهوش‌تره.
‫من با یکی بالاتر از خودم ازدواج کردم.
‫از دیدنت خوشبختم، لینا.
‫من باید برم.
‫متأسفم. ببخشید.
‫منم از دیدنتون خوشحال شدم. ببخشید.
‫حالش خوب بود؟
‫وای خدای من، خدای من، خدای من.
‫وای خدا...
‫ارین،
‫نمی‌دونم چطوری ازت تشکر کنم.
‫خب، ممنون که بهم اعتماد کردین.
‫و ممنون،
‫دنی، که باهاش راه اومدی.
‫اوه، خب، می‌دونی، ‫هرچقدر هم که گفتنش برام سخت باشه،
‫حق با تو بود.
‫- چی گفتی؟ ‫- در مورد نیمس
‫و اینکه می‌خواست کنترل اوضاع رو ‫دستش بگیره حق داشتی،
‫و همون ما رو برگردوند به لورن، باشه؟
‫از کجا می‌دونستی ‫ارین قراره اون شلیک رو بکنه؟
‫«لطفاً به خانواده‌م صدمه نزن.»
‫بابامون بچگی این جمله رو
‫تو مغزمون فرو کرده بود، ‫به خودش هم باباش یاد داده بود،
‫برای همین هروقت می‌شنیدیمش،
‫باید برای پناه گرفتن ‫می‌خوابیدیم روی زمین.
‫- وای. ‫- آره، شاید چند صد کیلومتر
‫دورتر از نیویورک زندگی کنم، ‫ولی سنت‌های ریگان‌ها
‫دقیقاً همین‌جا زنده‌ست.
‫مهمون داری.
‫آخه چه بلایی سرت اومده؟
‫اولین آدم‌بدم رو از پا درآوردم.
‫- باید می‌دیدی. ‫- بریم.
‫- آره. ‫- می‌بینمتون.
‫- مراقب باشین. ‫- باشه.
‫بهیار چی گفت؟
‫خب، فرستادنمون بیمارستان برای عکس‌برداری.
‫یه ترک‌خوردگی مویی کوچیک داره،
‫ولی چیز زیاد بدی نیست.
‫کاری که کردی خیلی شجاعانه بود.
‫اگه خودت بخوای،
‫پلیس فوق‌العاده‌ای میشی.
‫اینکه ثابت کردم جام اینجاست ‫حس خیلی خوبی داشت.
‫مخصوصاً به سیسکو.
‫خب، بهش عادت کن.
‫توی این شغل ‫هر روز باید خودتو ثابت کنی.
‫- از پسش برمیام. ‫- آره، برمیای.
‫هی، عزیزم، ‫چرا یه لحظه بیرون منتظرمون نمی‌مونی،
‫و بعدش با هم... ‫با هم میریم برای شبات.
‫یه مشکلی داریم.
‫بیمارستان به جولی زنگ زده.
‫مامان فیبی؟
‫- عصبانیه؟ ‫- آره، میشه این‌طوری گفت.
‫می‌خواد برای حضانت ازم شکایت کنه.
‫می‌خواد فیبی رو با خودش ببره ژاپن.
‫- چی؟ ‫- اینکه فیبی توسط یه مجرم فراری صدمه دیده،
‫- براش غیرقابل‌تحمله. ‫- ست،
‫من خیلی متأسفم.
‫خب، تقصیر تو نیست.
‫قراره چیکار کنیم؟
‫قراره برای دخترم بجنگم.
‫بیا شروع کنیم. جونا و شون هم
‫- بعد از اینکه شیفتشون تموم بشه میان اینجا. ‫- لینا هم تو راهه.
‫شعله‌ی روشن توی بیمارستان ممنوعه،
‫برای همین، اینا رو گرفتم.
‫خوبه، رسیدم.
‫سلام. وای خدا. خوبی؟
‫دارم بهتر میشم.
‫آره؟
‫خب، اون مکالمه‌ای که ‫قبلاً توی ماشین با نیمس داشتیم،
‫در مورد رفتن من از نیویورک...
‫- فقط داشتی باهاش راه می‌اومدی، مگه نه؟ ‫- آره.
‫منظورم اینه که، ‫واقعاً ازم ناامید نشدی، شدی؟
‫نه، البته که نه. منظورم اینه که...
‫- آره. ‫- منظورت چیه؟
‫نه، ولی، می‌دونی...
‫نه، نمی‌دونم. منظورت چیه؟
‫نه، من... دنی، فقط دارم میگم،
‫همه قراره خیلی خوشحال بشن که
‫حداقل یه یکشنبه برای شام میای خونه.
‫فقط ناامیدم که شون نتونست بیاد.
‫خب، شون باید کار کنه.
‫آره، پسر کو ندارد نشان از پدر.
‫پس ناامید شدی.
‫- دنی... ‫- نه، جدی میگم، شدی؟