‫همه‌مون به هم متصلیم.
‫کل انسان‌ها از نظر ژنتیکی ۹۹.۹% یکسانن.
‫از عناصر یکسان ساخته شدن.
‫اکسیژن. کربن. ‫هیدروژن. نیتروژن.
‫کلسیم. فسفر.
‫ولی جامعه موانعی ایجاد می‌کنه ‫که موجب جداییمون می‌شه.
‫ارتباطمون رو قطع می‌کنه.
‫گاهی از افراد متفاوت می‌ترسیم.
‫نادیده‌شون می‌گیریم. ‫بهشون توجه نمی‌کنیم.
‫یا صرفا نگاهمون رو برمی‌گردونیم.
‫اگه یه لحظه صبر کنیم چی؟
‫اگه یه لحظه نگاه کنیم ‫و گوش بدیم چی؟
‫اگه یه لحظه خودمون رو ‫جای اون‌ها بذاریم چی؟
‫شاید بتونیم به طریقی ‫باهاشون ارتباط برقرار کنیم.
‫سلام. سلام. اِم...
‫من الیور ولف هستم. ‫دکترم.
‫- حالت خوبه؟ ‫- همه دارن راه خودشون رو می‌رن،
‫انگار همه‌چی عادیه.
‫خب، به نظر من ‫هیچ معیاری واسه موجودیت...
‫یا دریافت وقایع موجود نداره.
‫- شما هم می‌بینینش؟ ‫- اِم، آره.
‫فقط...
‫فقط یه بار دیگه بگو ‫داریم چی می‌بینیم؟
‫اژدهائه رو می‌بینیم.
‫ایشون پیته.
‫درگیر توهمی شدید...
‫و دائمی از یه اژدهاست.
‫آها، چه باحال.
‫البته خودش خیلی اذیت می‌شه. ‫از نظر پزشکی باحاله.
‫اژدهاش شبیه «پوکمون»ـه ‫یا شبیه «بازی تاج و تخت»؟
‫«دراگونایت» خیلی نازه. عاشقشم.
‫اصلا حرف‌هاتون رو نفهمیدم،
‫ولی گمون کنم ترسناک‌ترینشون رو می‌بینه.
‫- حساب اجتماعیش رو پیدا کردم. ‫- بذارین خودم حدس بزنم.
‫از دانشجویان فوردهامه؟
‫- احسنت. ‫- از کجا فهمیدی؟
‫حداقل هفته‌ای دو بار ‫یکی عین این میاد.
‫دانشجوها تو شهر بزرگمون ‫سنگ‌تموم گذاشتن.
‫احتمالا سرش به جایی خورده.
‫الان هم به کمکمون نیاز داره.
‫باشه. ازش آزمایش ادرار می‌گیریم.
‫وایستا ببینم. ‫اون از کجا اومده؟
‫من نجاتش دادم.
‫از دست یه اژدها نجاتش دادم.
‫معلومه دیگه.
‫خیلی‌خب، حواست باشه ‫پرونده‌اش رسما ثبت بشه.
‫روند کلی بیماران رو طی کنه.
‫احتمالا برات آشنا باشه.
‫رئیس همین الان کارمون داره.
‫به اژدها تشبیهش نکنی‌ها.
‫خودت گفتی، من چیزی نگفتم.
‫اریکا، پیت رو به تو می‌سپرم. ‫آزمایش کافی نیست.
‫می‌خوام بدونم دقیقا چی می‌بینه ‫و دلیلش چیه.
‫بفرمایین.
‫امروز صبح با یکی از بیمارانم ‫به مشکل خوردم.
‫واسه سنگ کیسه صفراش ‫وقت لاپاراسکوپی کوله‌سیستکتومی داشت.
‫چرا رئیس بیمارستان ‫سنگ کیسه صفرا دفع می‌کنه؟
‫کلی جراحی سرمون ریخته ‫و جراح کم داریم.
‫بگذریم، داشتم می‌گفتم،
‫بیمارم جراحی امروز صبحش رو لغو کرده...
‫چون خواب ناراحت‌کننده‌ای دیده.
‫وقتی بیدار شد، موقتا حس می‌کرد ‫نمی‌تونه تکون بخوره.
‫به خاطر اضطراب قبل از جراحی ‫دچار فلج خواب شده؟
‫من هم همین رو گفتم؛ ‫ولی خیلی هیستریایی شده.
‫گفت انگار کسی به حرفش گوش نمی‌ده...
‫یا حرف‌هاش رو جدی نمی‌گیره.
‫همه‌مون می‌دونیم ‫اگه این‌ها رو تو رسانه‌های اجتماعی بگه،
‫عواقب احتمالی سنگینی داره.
‫یعنی چون نگران دیدگاه مردمی، ‫صدامون کردی اینجا؟
‫نه. باید معاینه عصبی و روانی بشه.
‫اطمینان حاصل کنین ‫جراحیش خطری نداره.
‫انجام وظیفه می‌کنیم.
‫آها. به نظرم گوش دادن به حرفش...
‫و جدی گرفتنش قدم اول خوبیه.
‫ردیفش می‌کنیم رئیس.
‫ممنون.
‫وایستین ببینم.
‫بیمارتون جسیکا ویلیامزه؟
‫- اوهوم. ‫- همون جسی معروف محله؟
‫- آره. ‫- تو کدوم محله معروفه؟
‫تو برانکس خیلی معروفه عزیز دلم.
‫بازیکن برتر اتحادیه ملی بسکتبال زنانه، ‫رکورددار ضربات کمکیه...
‫و کلا آدم خیلی خوبیه.
‫پارسال بازنشسته شد...
‫و الان مربی یه تیم دانشگاهی دخترانه.
‫از قهرمانان شهرمونه.
‫خودم و شوهرم و دخترم ‫همیشه بازی‌هاشون رو می‌بینیم.
‫الیور، می‌شه دو کلام صحبت کنیم؟
‫کارول، می‌شه لطف کنی...
‫رو چشمم.
‫بفرما بشین.
‫تو دردسر افتادم؟
‫فقط می‌خواستم دوباره بگم...
‫خیلی خوشحالم ‫که بهمون ملحق شدی.
‫هیچ‌کس خودش رو ‫در حد تو وقف بیمارانش نمی‌کنه.
‫کل نیویورک این رو می‌دونن.
‫گمون کنم تهش یه «ولی» داره.
‫خب، مشکل تو...
‫با تأسیسات قانونیه. ‫قوانین رو نادیده می‌گیره.
‫فقط وقتی به صلاح بیمارانم نباشن ‫نادیده‌شون می‌گیرم.
‫آها. درسته.
‫پس به احتمال زیاد این به دردت بخوره.
‫[بیمارستان عمومی برانکس]
‫خواهش می‌کنم بگو شرح حال ننوشتی.
‫دستورالعمل پروتکل‌های بیمارستانمونه.
‫چه جذاب.
‫کله‌گنده،
‫بیمارستان‌های زیادی ‫تو شهر نموندن...
‫که حاضر باشن با استخدامت ‫ریسک کنن.
‫واقعا ممکنه من آخرین فرصتت باشم.
‫خوش به حال من.
‫سوابق بیمار تخت ۴ رو ‫از بیمارستان‌های دیگه بگیرین.
‫ممنون.
‫صبح تو هم به خیر دکتر ولف.
‫دکتر مغز شمایین؟
‫گفتن بیام پیش شما.
‫سلام جسی. اِم...
‫آره، اِم، می‌تونی ولف صدام کنی. ‫الیور هم خوبه.
‫بهتون گفتن دیوانه‌ام؟
‫گمون کنم گفتن هیستریایی هستی...
‫که نسل ما می‌دونه...
‫دیگه نباید از این کلمه استفاده کنه.
‫تا حالا از اون خواب‌ها دیدین...
‫که از بس واقعیه، ‫از ذهنتون بیرون نمی‌ره...
‫- و تا آخر روز ذهنتون رو درگیر می‌کنه؟ ‫- همیشه می‌بینم.
‫این یکی صد برابر بدتره.
‫هنوز تو بدنم حسش می‌کنم، ‫انگار یه جای کار می‌لنگه.
‫می‌شه خوابت رو برام توصیف کنی؟
‫رو تختم خوابیده بودم؛
‫ولی روش شناور بودم...
‫و داشتم خودم رو اون پایین می‌دیدم.
‫وقتی سعی کردم تکون بخورم، نـ...
‫نتونستم.
‫حس می‌کردم... از جسمم جدا شدم.
‫اون عقیقه.
‫کم‌قدمت‌ترین عقیق دنیا ‫تقریبا مال ۱۳ میلیون سال پیشه.
‫تشکیل همون تکه‌ای که دستتونه ‫هزاران سال طول کشیده،
‫مولکول به مولکول ‫و لایه به لایه تشکیل شده.
‫- خیلی شرمنده‌ام. ‫- نه، نه، نه.
‫اصلا نمی‌خواد عذرخواهی کنین.
‫بالاخره یه سنگ مسخره است...
‫که به شدت نادره.
‫بسکتبالیست نباید این‌قدر ‫دست‌وپا چلفتی باشه.
‫نمی‌دونم چرا این‌جوری می‌شه.
‫ببینین، ذهن آدم ‫بی‌دلیل...
‫کابوس تولید نمی‌کنه، ‫عقیق هم بدون وجود...
‫سنگ اولیه، شکل نمی‌گیره.
‫متوجه منظورم می‌شین؟
‫شاید باورتون نشه، ولی آره.
‫خوبه. ‫می‌خواستم مثال بسکتبالی بزنم،
‫ولی نگرانم «اوت بشه.»
‫هیچ علائم جسمانی نداری جسی؟
‫معلومه که یه کم می‌لرزم.
‫نمی‌دونم جسمانیه ‫یا مشکل از ذهنمه.
‫خب، وقتی خواب بد می‌بینیم،
‫بخش منطقی مغزمون، ‫قشر پیش‌پیشانی...
‫خاموش می‌شه. ‫جسمانی می‌شه.
‫ضربان قلب بالا می‌ره. ‫تنفس سریع‌تر می‌شه.
‫یعنی به نظرتون صرفا روان‌تنی نیست؟
‫نه. احساساتت خیلی واقعیه.
‫کار من اینه که مطمئن بشم ‫مشکل جدی نباشه.
‫پس بیا یه سری معاینه انجام بدم ‫و بعدش همکارم...
‫دکتر پیرس یه کم معاینه‌ات می‌کنه.
‫حواست باشه... طرفدارته.
‫مرسی که بهم گفتی.
‫پیش خوب کسی اومدی جسی. ‫حواسمون بهت هست.
‫فلس‌های سبز و درخشان داره.
‫پنجه‌های سرخ، تیز و بزرگی و داره.
‫چشمش هم عین نور محوی می‌مونه ‫که باهاش بهم زل می‌زنه.
‫پیت. تو این مایه‌هاست؟
‫ایول جیکوب. ‫خوب کشیدی‌ها.
‫گمون نمی‌کردم تو هنرمند گروهمون باشی.
‫خب دانا، من کلی استعداد دارم.
‫می‌شه یکی از استعدادهات ‫بررسی نتیجه آزمایش پیت باشه؟
‫خودم بررسی کردم. سر آزمایشگاه شلوغه؛ ‫ولی پورشا به خاطر من زودتر ردیفش می‌کنه.
‫- پورشا کیه؟ ‫- تو نگران این چیزها نباش.
‫پیت، هیچ‌کدومشون شبیه نیستن؟
‫پیت، چی شده؟
‫همین الان داری اژدها می‌بینی؟
‫گمون کنم الان بالا بیاره.
‫- خوب خودت رو رسوندی. پیت چطوره؟ ‫- خیلی سردرد داره.
‫یه لیتر رینگرلاکتات ‫با ویتامین ب۱ و اسید فولیک بهش بزنین.
‫دو داوطلب می‌خوام ‫که کمکم کنن جسی رو معاینه کنم.
‫اِم، شما دوتا بیاین بریم.
‫چرا من همیشه باید ‫از داداشی‌هایی...
‫که زیاد مواد مصرف می‌کنن ‫و «خاندان اژدها» تماشا می‌کنن پرستاری کنم؟
‫من هر یکشنبه همین کار رو می‌کنم.
‫چیزی دستگیرت نشد؟
‫این آزمایش‌ها چیزی نشون نمی‌دن،
‫ولی می‌خوام صبر کنم ‫که معلوم بشه مشکلش چیه.
‫- باید تحت نظر بگیریمش. ‫- دیگه خیلی دیره.
‫می‌ره عمل کنه. ‫گفت حالش بهتر شده،
‫گفت می‌خواد زودتر تمومش کنه ‫و از اینجا بره.
‫فرم‌هاش رو امضا کرد، ‫توپ من رو هم امضا کرد.
‫خب، حتما خیلی خوشحالی ‫که توپ کلکسیونی داری.
‫جسی عقیقم رو شکست.
‫چیت رو شکست؟ ‫اصلا ولش کن...
‫صحبتت با مامانت چطور بود؟
‫آها، بهم تکلیف داد.
‫واقعا؟ خیلی خوشحالم ‫که برات بامزه است کارول.
‫همین‌جوریش که دارم ‫تو این بیمارستان...
‫باهاش کار می‌کنم سختمه. ‫انگار...
‫دوباره بچه شدم، ‫ولی اصلا خوش نمی‌گذره.
‫ولف، خودت که می‌دونستی سخته.
‫ببین، سال‌هاست که من از نزدیک ‫شاهد مشکلاتت با مامانت هستم.
‫جفتتون باید مشکلاتتون رو حل کنین.
‫راست می‌گی. ‫خودش پا پیش بذاره.
‫جسی گفت احساس می‌کنه ‫از جسمش جدا شده.
‫به نظرت توصیف عجیبی نیست؟ ‫خیلی دقیق توصیف کرده بود.
‫خب، نتیجه آزمایش روانیش بی‌خطر بود.
‫جسی گفت صحبت با تو ‫حالش رو بهتر کرد.
‫جای تعجب نداره.
‫همیشه بیمارانت رو آروم می‌کردی.
‫بهتره همین روشت با بیماران رو...
‫روی مامانت امتحان کنی.
‫- این امضای خودشه؟ ‫- گمون کنم.
‫رضایت‌نامه‌اش رو ‫با جراح بیمارستان پر کرد.
‫نه، زمین تا آسمون فرق می‌کنه.
‫ببین. انگار یکی که دستش فرق می‌کنه...
‫امضاش کرده.
‫احتمالا کسی که حس می‌کنه ‫از جسمش جدا شده امضاش کرده.
‫این توپ بسکتبال رو ‫کی امضا کرده بود؟
‫- تقریبا دو ساعت و نیم پیش. ‫- رضایت‌نامه رو کی امضا کرد؟
‫نیم ساعت هم نمی‌شه. ‫به نظرت حالش داره وخیم می‌شه؟
‫آره. خیلی سریع.
‫- گوشتون بدهکار نیست. ‫- خانم، باید آروم باشین.
‫گفتم نمی‌خوام چنین کاری کنم.
‫داروی بی‌هوشی که اثر کنه ‫خیلی آروم‌تر می‌شین.
‫- نمی... چطوری می‌خوای... ‫- بسه! آهای.
‫جسی، چی شده؟
‫اینجا دراز کشیدم ‫و واسه عملم آماده می‌شدم،
‫ولی یه چیزی عوض شد.
‫انگار تو بدن خودم نیستم.
‫یعنی عین کابوست شده؟
‫داره به حقیقت می‌پیونده.
‫جسی رضایت‌نامه‌اش رو ‫امضا کرده بود.
‫چرا دخالت کردین؟
‫- نظرش عوض شد. ‫- دوباره؟
‫جسی گفت انگار بدنش مال خودش نیست.
‫اگه عملش کنین،
‫ممکنه آسیب روانی ‫جبران‌ناپذیری وارد بشه،
‫آسیب جسمانی وارده...
‫از جراحی روی کسی ‫که بیماریش...
‫هنوز معلوم نشده بماند.
‫- چی دستگیرتون شده؟ ‫- ببین. اینجا رو ببین.
‫امضای خودش در فاصله ‫کمتر از دو ساعته.
‫نشون می‌ده مهارت حرکتیش ‫به شدت افت داشته.
‫- دلیل اصلیش چیه؟ ‫- هنوز نمی‌دونیم.
‫یه راست ازش ام‌آرای می‌گیریم...
‫که سکته، تومور و باقی نابهنجاری‌ها رو ‫حذف کنیم،
‫و نتیجه مستحکم‌تری بهتون ارائه می‌دیم.
‫بیاین زودتر تا وخیم نشده ‫تشخیص بدیم.
‫الیور، سعی کن زیاد بهش وابسته نشی.
‫جفتمون می‌دونیم ‫قبلا به صلاحت نبوده.
‫من زیاد وابسته نمی‌شم.
‫لطف کردی قدم رو چشممون گذاشتی الیور.
‫کنار بندیکت بشین.
‫زود بشین الیور.
‫اون که بندیکت نیست.
‫شاید اگه این‌قدر...
‫سر به هوا نبودی،
‫تا الان اسم همکلاسی‌هات رو ‫یاد گرفته بودی.
‫[آناتومی قورباغه]
‫چشه؟
‫ادامه بدیم. شیشه‌هاتون رو باز کنین.
‫پنبه رو بذارین توش...
‫تا نمونه آزمایش رو آتانازی کنین.
‫سلام رفیق کوچولو.
‫الیور؟
‫الیور، به خیال خودت کجا می‌ری؟
‫خب، الان معاینه رسمیه؟
‫می‌شه گفت رسمیه.
‫ام‌آرآی مغزت عادی بود، ‫ولی یه اتفاقی افتاده.
‫می‌خواستم تو شرایط آشنا ‫تحت‌نظرت بگیرم.
‫چه پستی بازی می‌کردی؟
‫پوینت گارد بودم. حمله می‌کردم، ‫می‌گفتم چه‌جوری بازی کنیم...
‫و حواسم بود اتحادمون حفظ بشه.
‫تیم خوب عین یه بدنه واحد حرکت می‌کنه.
‫می‌خوام همین رو ‫به دخترهام یاد بدم.
‫- گمون نکنم خودتون بازی کنین؟ ‫- بسکتبال؟ نه.
‫کلا اهل بازی‌های تیمی نیستم.
‫از بس تو کلاس ورزش آخر انتخابم می‌کردن...
‫اختلال اضطراب پس از سانحه دارم.
‫هوم.
‫- چیه؟ ‫- صرفا...
‫- یه جای کار می‌لنگه. ‫- از چه نظر؟
‫انگار خارج از بدن خودمم،
‫انگار دارم فیلم خودم رو ‫تماشا می‌کنم،
‫ولی کنترلش از دستم خارجه.
‫- قبلا هم چنین حسی داشتی؟ ‫- تو خوابم داشتم،
‫بعدش هم وقتی داشتم واسه عمل ‫آماده می‌شدم داشتم.
‫حس می‌کردم بدنم...
‫مرده یا مال خودم نیست.
‫چیزی نیست جسی.
‫اون‌قدر بررسی می‌کنیم ‫تا حلش کنیم.
‫دکتر پیرس.
‫پیت رو یادتونه؟ ‫بیماری که دکتر ولف آورده بود؟
‫همونی که از دست هیولا ‫نجاتش داده بود؟
‫اگه بخوایم دقیق باشیم، ‫از دست اژدها نجاتش داد.
‫خب، چند آزمایش دیگه گرفتیم...
‫و فهمیدیم ال‌اس‌دی مصرف کرده، ‫ولی هنوز که چندین ساعت...
‫از آخرین مصرفش می‌گذره ‫اژدها می‌بینه. دانا گفت...
‫تأثیر اسید معمولا این‌قدر زیاد نیست،
‫واسه همین گمون می‌کنم ‫شاید فروپاشی روان‌پریشانه باشه.
‫مرسی دکتر پیرس.
‫عه، عه، عه، عه، ‫به این زودی نرو.
‫توهم ناشی از مصرف مواده...
‫که احتمالا به اولین حمله ‫روان‌پریشیش ختم شده.
‫- به بخش شما مربوط نمی‌شه؟ ‫- ما که هنوز نمی‌دونیم.
‫پیت هم بیمار توئه، ‫پس هنوز نمی‌تونی همین‌جوری ولش کنی...
‫و به ماجرای خروج از جسم ولف بپیوندی.
‫بیا. باید باهام بیای.
‫خب پیت، تا حالا تشخیص ندادن...
‫- اختلال روانی داشته باشی؟ ‫- نه.
‫- تو خانواده‌تون سابقه نداشته؟ ‫- خودم خبر ندارم،
‫البته شاید بابابزرگ جورج حساب بشه ‫که به کل باشگاه گلفش گفته بود...
‫سیفلیس داره. ‫دیوانه است، ولی کارش درسته.
‫خیلی‌خب. فهمیدم.
‫خب، از این اژدهایی که تعریف رو شنیدم ‫برام بگو.
‫- همین الان می‌بینیش؟ ‫- آره؛
‫ولی وقتی مواد زده بودم، ‫خیلی ترسناک جلوه می‌کرد.
‫- الان چی؟ ‫- هنوز می‌بینمش، ولی...
‫می‌دونم واقعا وجود نداره.
‫- واقعی نیست. ‫- متوجه شدم.
‫یه لحظه با دکتر کینی صحبت می‌کنم.
‫خودش می‌دونه اژدهائه توهمه.
‫تعریف فروپاشی روان‌پریشی...
‫قطع ارتباط با واقعیت رو شامل می‌شه.
‫اگه بتونه تشخیص بده ‫چی واقعیه و چی نیست...
‫یعنی هنوز واقعیت رو درک می‌کنه.
‫یعنی...
‫یعنی به ما مربوطه.
‫خوش باشی دکتر.
‫تیم خواهرم هفته بعد ‫بازی حذفی داره.
‫دخترها می‌پرسن خوب می‌شه یا نه.
‫بهشون بگو داریم تمام تلاشمون رو می‌کنیم...
‫که در اسرع وقت برگرده پیششون.
‫حالت چطوره جسی؟
‫خب، زیاد از پونکسیون کمری خوشم نمیاد،
‫ولی اگه دلیل این ایر بالم ‫این‌جوری معلوم می‌شه،
‫پایه‌ام.
‫دکتر مارکوس از مایع...
‫مغزی‌نخاعیت نمونه برمی‌داره.
‫از نتیجه‌اش می‌فهمیم...
‫علائمت ناشی از عفونت...
‫یا التهابه یا نه.
‫لطف می‌کنین...
‫یه کم خم بشین؟ ‫ممنون.
‫نفس عمیق بکشین.
‫همه‌چی مرتبه دکتر مارکوس؟
‫آره. فقط گمون نمی‌کردم ‫ناظر داشته باشم.
‫ای بابا.
‫- وان... ‫- این رو بگیر. من نمی‌تونم.
‫مشکلی نیست.
‫ممکنه یه کم دردتون بیاد، خب؟
‫یک، دو، سه.
‫آفرین.
‫دکتر مارکوس؟
‫چی شده بود؟
‫نمی‌دونم. ‫یهو به هم ریختم.
‫آره، اون که معلومه، ‫ولی چرا؟
‫گاهی اوقات پیش میاد.
‫انگار درد سوزنش رو حس می‌کردم.
‫ناامیدی شما، ‫قضاوت جیکوب...
‫و نظارت کل خانواده‌اش هم بماند...
‫افتضاح بودم.
‫خب، به نظرم درست برداشت کردی.
‫پونکسیون کمری کار ساده‌ایه دکتر مارکوس.
‫- می‌دونم... ‫- جسی همین‌جوریش وحشت کرده.
‫احتمالا با این کارت ‫بیش از پیش ترسیده باشه.
‫یه کاریش بکن.
‫«فصل ۴، روند پرداخت.» ‫پزشک باید موقع...»
‫«ثبت پرونده بیمار...» ‫از فهرست مزخرفات اداری مسخره‌ای...
‫که به بهبود حال کسی کمک نمی‌کنه...
‫و طرف بیمه رو می‌گیره تبعیت کنه،
‫چون اگه یادتون رفته،
‫باید بدونین هدف از طبابت سوده.
‫بله، ولف هستم، بفرمایین.
‫همین الان میام.
‫خیلی‌خب، لیوان آبش تمیز بود دکتر ولف؛
‫ولی نمی‌فهمم جریان از چه قراره.
‫خیلی‌خب، چی شد جیکوب؟
‫خب، این‌جوری پیداش کردیم. اِم...
‫اِم...
‫جسی؟
‫جسی، لطف می‌کنی ‫دستت رو بیاری پایین؟
‫نمی‌تونم.
‫کنترلش دست من نیست.
‫چیزی نیست. چیزی نیست. ‫من کمکت می‌کنم.
‫خیلی‌خب. چیزی نیست. ‫فقط نفس بکش.
‫خیلی‌خب. درست شد.
‫می‌ریم قدم بزنیم ‫که بهتر بشی، خب؟ بیا...
‫خیلی‌خب، می‌تونی چند قدم...
‫به سمت دکتر نش بری؟
‫نمی‌تونم. ‫دیگه چی شده؟
‫بگو چه حسی داری؟
‫انگار زمینی نیست ‫که روش وایستم.
‫نمی‌تونم راه برم. ‫حتی نمی‌تونم وایستم.
‫چه بلایی داره سرم میاد؟
‫خیلی‌خب، جو خیلی سنگین شد.
‫باید اعتراف کنم سر وان خیلی خوشگله.
‫چون پونکسیون کمری رو خراب کردم ‫مجازاتم می‌کنین؟
‫نه. داری کمکم می‌کنی ‫منظورم رو برسونم.
‫همگی ساکت.
‫خیلی‌خب، الان وقتی وان ‫پایین رو نگاه می‌کنه،
‫از وجود یا حالت بدنش خبر نداره.
‫در واقع بدنش رو نمی‌بینه.
‫تجربه جسی همینه...
‫آسیب عصبی خیلی خاصی ‫بهش وارد شده...
‫که به شدت از حس عمقی پاش...
‫به سمت مغزش کاسته.
‫معمولا می‌گن حس عمقی ‫همون حس ششم آدمه.
‫یعنی مردگان رو می‌بینه؟
‫نه. چی؟
‫خودش حس می‌کنه بدنش مرده،
‫عین خوابش می‌مونه. ‫مغزش قبل از بروز علائم جسمانی...
‫می‌دونست یه جای کار می‌لنگه.
‫- واقعا عین فیلم ترسناکه. ‫- خیلی‌خب، وان،
‫دستت رو جلوی صورتت بگیر. خب؟
‫خیلی‌خب، جسی می‌تونه ‫دستش رو در این حالت ببینه،
‫ولی همین که از جلوی چشمش کنار بره،
‫انگار دیگه کلا دست نداره.
‫خب، ورزشکاره. ‫ممکنه از دست رفتن حس عمقیش...
‫به خاطر یه جراحت قدیمی ستون فقرات ‫یا خون‌مردگی باشه؟
‫فکر خوبیه. بررسی کن.
‫- می‌شه چراغ‌ها رو روشن کنیم؟ ‫- آره.
‫یا ممکنه به خاطر شکل‌گیری اشتباه...
‫نورا داخلی شبکه بازوییش باشه.
‫باید دوباره عکس‌برداری کنیم. ‫باید از کل ستون فقراتش عکس بگیریم.
‫- در اسرع وقت نتیجه‌اش رو برام بفرستین. ‫- تقریبا مطمئنم یکی از دوستانم...
‫که بدجوری شیفته نژاد سگ ویپت شده بود ‫هم همین‌جوری شده بود.
‫الان یادم افتاد، ‫دانشجوئه که اژدها می‌بینه چطوره؟
‫- پیت؟ ‫- آره.
‫خب، از سی‌تی اسکن مغزش،
‫مایع مغزی‌نخاییش و نوار مغزیش ‫هیچی معلوم نشد.
‫هنوز نتیجه چندتا آزمایش نیومده،
‫ولی اگه تأثیر مواد ‫یا روان‌پریشی نباشه...
‫می‌دونیم توهم موندگار...
‫همین‌جوری بی‌دلیل ایجاد نمی‌شه.
‫درسته. ‫باید یه ربطی داشته باشه.
‫باز هم بررسی می‌کنیم.
‫کله‌گنده؟ دو کلام صحبت کنیم؟
‫عذر می‌خوام.
‫- کله‌گنده؟ ‫- اصلا یعنی چی؟
‫نمی‌دونم، ‫ولی خجالت‌آوره،
‫تازه، مامان خودم ‫لوبیای عروس صدام می‌کنه.
‫وایستین ببینم. ‫دکتر ولف پسر رئیسه؟
‫رفیق، معلومه دیگه.
‫واقعا رئیس جدیدت رو گوگل نکردی؟
‫خب، کمکم کن درک کنم ‫چرا بیماری واسه جراحی عادی...
‫به بیمارستانم اومده، ولی الان ‫ممکنه دیگه هیچ‌وقت راه نره.
‫قبل از این که بپری وسط کارم، ‫می‌خواستم همین رو بفهمم.
‫- ممکنه مسری باشه. ‫- خب، داریم بررسی می‌کنیم...
‫ممکنه خود ایمنی، باکتریایی ‫یا از طریق محیط واگیردار باشه.
‫اگه دلیلش رو نفهمیم،
‫نمی‌فهمیم چطوری جلوش رو بگیریم ‫یا ممکنه چقدر وخیم بشه.
‫گفتم دارم بررسی می‌کنم.
‫ببین، ما الان بر خلاف عقل سلیم من ‫با هم همکاری شدیم.
‫پس دیگه خودمونی صدام نکن ‫و این‌قدر همه کارهام رو مدیریت نکن.
‫اگه کارت رو بکنی، ‫مجبور نمی‌شم مدیریت کنم.
‫نمی‌خواستم قورباغه‌ها رو بکشم.
‫می‌خوام دکتر بشم. ‫بلایی سر کسی نیارم.
‫می‌دونم.
‫تو دردسر نیفتادی عزیزم.
‫آوردمت اینجا که کالبدگشایی رو...
‫درست و حسابی یاد بگیری.
‫- اون کیه؟ ‫- جسم کسیه که با خواست خودش...
‫به دانشکده پزشکی اهدا کرده...
‫که هر کی می‌خواد دکتر بشه ‫یاد بگیره...
‫و یه روزی به مردم کمک کنه.
‫خیلی‌خب.
‫خب، از ترقوه شروع می‌کنی.
‫جناغش رو که رد کردی، ‫قلبش رو می‌بینی.
‫کار راحتی نیست کله‌گنده.
‫باید عمیق‌تر از این حرف‌ها برش بزنی.
‫دکتر ولف. کارم داشتی؟
‫آره، ۲۰ دقیقه پیش صدات کردم. ‫چقدر طولش دادی.
‫سر عمل بودم. ‫چیکار داری؟
‫آها، باید بابت بیمارم جسی ‫ازت مشورت بگیرم.
‫افت حس عمقی حاد و شدید داره.
‫خودش وقت جراحی گرفته بود، ‫ولی الان نمی‌تونه راه بره.
‫داره سریع وخیم می‌شه. ‫به عمرم چنین چیزی ندیدم.
‫قراره همین‌جوری باشه؟ ‫فقط...
‫فقط وقتی چیزی لازم داشته باشی ‫باهام صحبت می‌کنی؟
‫اذیت نکن دیگه. ‫مدام بی‌تفاوت از کنارم رد می‌شی.
‫- چی؟ کی؟ ‫- امروز...
‫سه بار بی‌تفاوت رد شدی.
‫- چرا می‌شمری؟ ‫- بی‌ادبیه، خب؟
‫- بی‌ادبیه. بی‌ادبی. ‫- نه.
‫من ادراک‌پریشی چهره‌ای دارم.
‫یه بیماری عصبیه.
‫یعنی چهره افراد رو تشخیص نمی‌دم.
‫خیلی‌خب، پس چیکار می‌کنی؟
‫- چطوری ملت رو تشخیص می‌دی؟ ‫- با خصوصیات منحصر به فرد.
‫تیپشون و حرکات بندشون ‫لوب گیجگاهیم رو تحریک می‌کنه یا...
‫چین چشمت عمیقه ‫و رنگ پوستت خیلی سفیده.
‫می‌خوای نبضت رو بگیرم؟
‫عین سابق نادیده‌ام بگیر.
‫خیلی‌خب. خودت عین من بلدی ‫ام‌آرآی رو بررسی کنی دکتر ولف.
‫جفتمون می‌دونیم مشکلی نداره.
‫- پس چرا صدام کردی؟ ‫- خب، گاهی اوقات...
‫نابغه‌ترین دکترها ‫هم مشورت لازم دارن.
‫نیکولز... من نگرانشم.
‫خب، امیدوارم همین که لازم نیست ‫چیزی رو ببریم...
‫خبر خوبی باشه.
‫مربی، می‌شه یه سوال شخصی ‫ازت بپرسم؟
‫خیلی‌خب جناب «ای‌اس‌پی‌ان.» بپرس.
‫وقتی بازنشسته شدی، تو اوج بودی.
‫نکنه مصدومیتی رو مخفی کرده بودی؟
‫نه، صرفا آماده بودم.
‫خب، امکان نداره به همین راحتی بوده باشه.
‫آخه ستاره بودی. ‫متوسط امتیازاتت...
‫آره خب، از ول کردن بازی می‌ترسیدم؛
‫ولی وقتی ولش کردم، ‫فهمیدم کار درستیه.
‫وقتی مربی‌گری رو شروع کردم، ‫حس خوبی بهم دست داد.
‫فهمیدم از اول عمرم...
‫قرار بود چیکار کنم.
‫ببین...
‫من اون قدیم‌ها کوارتربک بودم.
‫- لیگ برتر دانشگاهی بازی می‌کردم. ‫- عجب!
‫چی شد که روپوش تن کردی؟
‫اِم، ضربات زیادی به سرم وارد شد.
‫هوم. خب، حتی اگه سرت ‫یه کم ضربه خورده باشه،
‫هنوز سالمه.
‫اگه دیگه نتونم راه برم...
‫اگه نتونم تکون بخورم...
‫نمی‌خوام دخترانم رو روسیاه کنم.
‫بزرگ شدن اینجا خیلی سخته.
‫دوره و زمونه هم واسه بچه‌ها سخت شده.
‫خوب می‌شم؟
‫ببین مربی جی،
‫از من بشنو، هنوز قراره کلی مربی‌گری کنی،
‫خب؟ تا وقتی اینجایی، ‫خودمون تیمت می‌شیم.
‫تا درستش نکنیم ‫دست‌بردار نیستیم.
‫قول می‌دم.
‫بهتره یه کم استراحت کنی.
‫گمون کنم دلیلش رو فهمیدم.
‫دلیلش اسموتیه. ‫جسی دائما می‌خوره...
‫و کلی مکمل توش می‌ریزه.
‫بعدش دوباره خونش رو بررسی کردم...
‫و ویتامین ب۶ـش خیلی زیاده.
‫پس ممکنه پریدوکسین سمی ‫ویتامین ب۶...
‫عامل آسیب به حس عمقیش باشه،
‫یعنی...
‫جای امید هست.
‫اخیرا زیاد می‌خوابید.
‫یه ماهه سر کلاس نیومده.
‫پیت همیشه همینه دیگه.
‫لازم نیست نگران نمراتش باشه. ‫والدینش آشنا دارن.
‫معلومه که آشنا دارن.
‫ببینم یخچالش کپک زده یا نه.
‫ممکنه میکوتوکسین ‫هم تأثیر داشته باشه.
‫بوی چیه؟
‫یه ذره بوی ماریجوآنا میاد ‫و رو فرش نوشیدنی ریخته.
‫یاد قدیم‌ها افتادم.
‫وای، خیلی وقته ‫این‌ها رو یه نفس نخوردم.
‫می‌دونی چی می‌گم؟
‫آره.
‫وای خدایا. تا حالا این‌ها رو ‫یه نفس نخوردی.
‫اِم...
‫اصلا اهل مهمونی نبودی؟
‫- تو دانشگاه خوش نمی‌گذروندی؟ ‫- ببین، خیلی خوشحال می‌شدم...
‫تو مهمونی‌ها شرکت کنم.
‫خیلی خوشحال می‌شدم ‫والدینم آشنا داشته باشن.
‫خیلی خوشحال می‌شدم ‫کلاس‌هام رو بپیچونم...
‫و صبح تا شب مواد مصرف کنم، ‫ولی سرم گرم بود،
‫داشتم جون می‌کندم ‫تو دانشکده پزشکی قبول بشم...
‫و همزمان دو جا کار می‌کردم ‫که شهریه‌اش رو بدم.
‫اختلاف طبقاتی اینجا بیداد می‌کنه!
‫- اژدهائه. ‫- ای وای.
‫تو هم داری می‌بینیش؟
‫جسی؟
‫چیزی نمونده بدنت پاک‌سازی بشه...
‫تا ببینیم علائمت بهبود پیدا می‌کنن یا نه.
‫- جسی؟ ‫- مربی جی؟
‫فقط داشتیم بهش سرم می‌زدیم. ‫جریان چیه؟
‫یه دقیقه پیش به‌هوش بود.
‫ریه‌اش مشکلی نداره، ‫اشکال از سرم نیست.
‫سیرش اکسیژنش رو به کاهشه...
‫و واکنشی نشون نمی‌ده. ‫ترالی اورژانس رو بیارین.
‫بجنبین، بجنبین!
‫نفسش بالا نمیاد!
‫بجنب وان. ‫بجنب وان. بجنب.
‫- نبض نداره. ‫- من احیای قلبی‌ریوی می‌کنم.
‫نمی‌تونیم تا ابد ماسک بذاریم. ‫باید همین الان تو نای‌اش لوله بذاریم.
‫- بی‌هوشی چی شد؟ ‫- اومدیم.
‫بدوین، بدوین.
‫طاقت بیار مربی جی. طاقت بیار. ‫طاقت بیار مربی.
‫هوات رو داریم.
‫بدنش رو پاک‌سازی کردیم، ‫امیدوار بودیم...
‫گسترش علائمش رو متوقف ‫یا برعکس کنه.
‫متأسفانه، هنوز نمی‌تونه ‫بدون کمک نفس بکشه،
‫یعنی احتمالا دلیلش ‫ویتامین ب۶ نبود؛
‫ولی با این که دلیلش رو نمی‌دونیم،
‫هنوز دنبال درمان می‌گردیم.
‫خواهر بزرگ‌تر من همیشه...
‫شکست‌ناپذیر بود.
‫- چرا این بلا داره سرش میاد؟ ‫- باید درک کنی...
‫مورد خواهرت چقدر نادره.
‫قبلا از چنین زوال‌هایی خونده بودم،
‫ولی اصلا به این سرعت نبودن.
‫ضمنا، ممکنه اصلا دلیلش رو نفهمیم.
‫منظورتون اینه که این شرایط دائمیه؟
‫هنوز نمی‌دونم؛
‫ولی می‌تونم بگم تک‌تک شما...
‫خانواده‌اش و تیمش ‫بهش امید و هدف می‌دن.
‫جسی الان به همین نیاز داره.
‫به دلیلی واسه بهبودی نیاز داره.
‫اول وان، الان هم تو.
‫شما انترن‌ها اصلا وقت‌شناس نیستین.
‫- چی شده؟ ‫- هیچی. فقط...
‫یه سر رفتم بیرون ‫یادداشت‌هام رو تکمیل کنم.
‫خیلی‌خب، ما که بیمارانمون رو ول نمی‌کنیم ‫تا یادداشتمون رو تکمیل کنیم.
‫خیال کردین حال خودم خراب نیست؟
‫من به جسی گفتم بهتر می‌شه.
‫تو چشمش نگاه کردم ‫و بهش دروغ گفتم.
‫آره، حس چندان خوبی نیست؛
‫ولی برخلاف باور عموم، ‫دکتر هم آدمه.
‫گاهی واسه بهتر شدن تو کارمون ‫به امید نیاز داریم.
‫گاهی اوقات هم باید بدونیم ‫کی امید کافی نیست.
‫خودتون چی؟
‫- ناامید شدین؟ ‫- نه. به خاطر جسی هم که شده...
‫نباید ناامید بشم. ‫تو هم نباید بشی.
‫دکتر ولف؟
‫باید ام‌آرآی پیت رو ببینین.
‫- پالینوپسیای توهم‌زاست. ‫- آره.
‫همین که اژدهائه رو ‫بیرون خوابگاه پیت دیدیم،
‫متوجه شدیم توهم تصادفی نیست.
‫خاطره محسوب می‌شه،
‫تصویریه که هر روز ‫بیرون پنجره‌اش دیده...
‫و حافظه بصری مغزش ‫مدام تصویرش رو تکرار می‌کنه،
‫حتی وقتی واقعا جلوش نیست.
‫چنین اتفاقی فقط در صورت ‫وجود ضایعه رخ می‌ده.
‫همین‌جاست. اصلا تو سی‌تی‌اسکن ‫عادی معلوم نمی‌شه.
‫یه فیستول لوب پس‌سریه...
‫که کلی خون ‫و ارتعاش سیاه‌رگی...
‫- تو لوب پس‌سری ایجاد می‌کنه. ‫- به اختلالات بصری...
‫- مثل پالینوپسیا منجر می‌شه. ‫- ممکنه اون ضایعه هر لحظه...
‫تو مغزش خون‌ریزی کنه، مگه نه؟
‫می‌رم اتاق عمل رو آماده کنم.
‫دانشجومون چطوره؟
‫اتاق عمله. ‫عملش حساسه.
‫خب، نیکولز از بهترین جراحانه.
‫آها، گفتی «از بهترین.» ‫یعنی بهش اعتماد نداری.
‫شنیدم امروز اومدن ملاقات جسی.
‫آره. خیلی مهمه ‫که ارتباطش رو...
‫- با جامعه و هدفش حفظ کنه. ‫- موافقم.
‫خودم می‌خواستم راجع بهش ‫باهات صحبت کنم.
‫اگه طی چند هفته آینده ‫بهتر نشه،
‫مجبور می‌شیم به فکر...
‫مؤسسات نگه‌داری درازمدت باشیم.
‫بفرستیمش به دیار فراموشی...
‫که یه تخت خالی کنین؟ ‫اصلا نمی‌شه.
‫متأسفانه تصمیمش با تو نیست.
‫خب، با کیه کارول؟
‫با مادرمه؟
‫واسه همین نمی‌خواستم اینجا کار کنم. ‫جسی بیمار منه.
‫من با توجه به هویتش، ‫اولویت‌های خودش...
‫و تصمیمات خودش ‫براش تصمیم می‌گیرم.
‫ضمنا، خوشم نمیاد ‫دستورات مادرم رو اجرا کنی...
‫- من دستورات مادرت رو اجرا نـ... ‫- ببین کارول، بیست ساله...
‫که من می‌شناسمت. ‫دروغ گفتن بلد نیستی.
‫ببین. می‌دونم از شنیدنش خوشت نمیاد،
‫ولی مادرت همیشه اشتباه نمی‌کنه.
‫ببین، وقتی سببش رو نمی‌دونیم، ‫مجبوریم فرض کنیم...
‫آسیب وارده به عصب جسی دائمیه.
‫حس عمقی واسه تنفس هم لازمه،
‫یعنی اگه دائمی باشه،
‫- نمی‌تونه نفس بکشه... ‫- دقیقا.
‫هر چی بیشتر اونجا دراز بکشه...
‫و سعی نکنه عضلاتش رو به کار بگیره، ‫ضعیف و ضعیف‌تر می‌شه.
‫اگه به مؤسسه نگه‌داری درازمدت بفرستیش،
‫اول سینه‌پهلو می‌کنه، ‫بعدش زخم بستر می‌گیره.
‫دیگه هیچ‌وقت بدون کمک راه نمی‌ره، ‫حرف نمی‌زنه و نفس نمی‌کشه.
‫تیمش هم بهش نیاز داره. ‫طاقت دیدن تسلیم شدنش رو ندارن.
‫تسلیم شدن خودش یا تو؟
‫ولف، می‌دونم سخته،
‫ولی کار همیشگیت همینه.
‫بیش از حد وابسته می‌شی.
‫اون کیه؟
‫آها، ایشون ناشناسه.
‫مدارک شناسایی نداشت، ‫سابقه پزشکی نداشت، خانواده نداره.
‫هر بار که عفونت جدیدی می‌کنه، ‫از بیمارستانی...
‫به بیمارستان دیگه منتقل می‌شه. ‫الان پیش ماست.
‫هیچ‌کس نمی‌دونه کیه ‫یا از کجا اومده.
‫تشخیصشون چیه؟
‫اِم، سکته؟
‫هرچی باشه، ‫دیگه نمی‌شه نجاتش داد.
‫نمی‌دونیم کیه، ولی از دست رفته.
‫وقتی کسی وابسته نشه، ‫همین‌جوری می‌شه.
‫از پسش برنیومدم.
‫اسکالپل رو برداشتم و خشکم زد. ‫نمی‌تونستم تکون بخورم.
‫ببین بچه جان. اشکالی نداره.
‫نه‌خیر، اشکال داره. ‫حتی نتونستم اولین برش رو بزنم.
‫- این حرف‌ها رو ول کن. ‫- نمی‌خوام ول کنم.
‫خودم می‌خوام عین تو و مامان ‫دکتر بشم.
‫خیلی‌خب.
‫دفعه بعد این کار رو امتحان کن.
‫از خودت خارج شو.
‫نگران جسدی که جلوته نباش.
‫از چیزهای کوچک شروع کن.
‫فقط رو دست خودت تمرکز کن.
‫من قبولت دارم.
‫خیلی زیاد قبولت دارم.
‫لوله جسی رو درمیاریم.
‫دیگه بهش دکس‌مدتومیدین نمی‌زنیم،
‫تنظیمات دستگاه تنفس رو ‫به حداقل می‌رسونیم،
‫لوله تنفس رو شل می‌کنیم...
‫و آماده می‌شیم ‫باد فشارسنج رو خالی کنیم.
‫دکتر ولف، ممکنه بمیره.
‫آره، نمی‌تونه بدون کمک نفس بکشه.
‫جسی نمی‌تونه بدن خودش رو تکون بده،
‫آخه یهو بدنش رو نمی‌بینه. ‫به هم ریخته؛
‫ولی اگه از خودش خارج بشه چی؟
‫اگه بدنش رو با حواس دیگه‌اش ‫کنترل کنه چی؟
‫از چیزهای کوچک شروع کنه، ‫رو یه عضو بدنش تمرکز کنه.
‫عضلاتش ضعیف نیستن.
‫توانایی تنفسش رو از دست نداده. ‫می‌تونه نفس بکشه.
‫فقط خودش هنوز نمی‌دونه، ‫آخه باید یاد بگیره...
‫یه طریق جدیدی با بدنش ‫ارتباط برقرار کنه.
‫هرچی بیشتر صبر کنیم، ‫ضعیف‌تر می‌شه...
‫و ناامیدتر می‌شه.
‫اگه ما قبولش نداشته باشیم،
‫خودش چطوری می‌خواد ‫خودش رو قبول داشته باشه؟
‫بریم تو.
‫بریم تو کارش.
‫حالا دیگه سخنرانی انگیزشی هم می‌کنه؟
‫چشمش سالمه، قلبش سالمه، ‫ولی نفسش بالا نمیاد.
‫جسی؟
‫می‌شه باهام تمرین کنی. ‫تمرین دوتایی خودمونه.
‫ازت می‌خوام لوله تنفست رو...
‫که در آوردیم، ‫نفست رو روی این سینی ببینی، خب؟
‫خب، ازت می‌خوام در همین راستا...
‫حس خروج از جسمت رو در بر بگیری.
‫از بیرون به خودت نگاه کن،
‫رو سینه‌ات تمرکز کن...
‫و بعدش با چشمت ‫حرکتش رو تصور کن.
‫از پسش برمیای؟
‫از خودت خارج شو.
‫با چیزهای کوچک شروع کن.
‫یه نفس بکش.
‫می‌دونم از پسش برمیای جسی.
‫می‌دونم از پسش برمیای.
‫آفرین.
‫من قبولت دارم.
‫خیلی قبولت دارم.
‫وای خدایا.
‫آفرین.
‫جسی اخیرا خیلی تمرین کرده.
‫کلی پیشرفت کرده.
‫نمی‌خوام انتظاراتتون خیلی زیاد باشه...
‫ولف.
‫مشکلی نیست. بیا نشونشون بدیم.
‫- عه، عه، عه، عه. ‫- جسی.
‫نه. خودم می‌تونم.
‫چطوره حلقه بزنیم؟
‫ایول.
‫ممنون...
‫که بی‌خیالم نشدی.
‫من هم ازت ممنونم مربی.
‫جسی.
‫وقتی جسی تونست دوباره ‫بدون کمک نفس بکشه،
‫باید از نو یاد می‌گرفت ‫باقی بدنش رو...
‫به جای حس عمقی ‫با حس بینایی و لامسه تکون بده.
‫از چیزهای کوچک شروع کردیم.
‫از یه دست و یه ورق کاغذ.
‫[جسی ویلیامز] [جسی ویلیامز] ‫[جسی ویلیامز] [جسی ویلیامز]
‫باید تمرین کرد؛
‫ولی عین بسکتبال، ‫از اصول بنیادی شروع می‌کنیم،
‫به اعضای مختلف بدن یاد می‌دیم ‫عین بازیکنان تیم،
‫حرکت واحد داشته باشن.
‫احتمالا هیچ‌وقت دلیل آسیب عصبی ‫جسی رو نمی‌فهمیم؛
‫ولی جسی داره با کلی صبر و اراده...
‫به طریق کاملا نوینی ‫با بدنش ارتباط برقرار می‌کنه.
‫اتحاد اعضای گروه خیلی تلاش می‌بره.
‫حتی شاید تا قبل از امتحانش ‫غیرممکن جلوه کنه.
‫می‌دونم همکاریمون راحت نیست.
‫با این حال، می‌خوام تلاشم رو بکنم.
‫خیلی‌خب. حالا من گمون می‌کنم ‫تهش «ولی» داره.
‫دیگه هیچ‌وقت سعی نکن ‫بدون صحبت با من...
‫بیمارم رو منتقل کنی.
‫فقط به کارول اون‌جوری گفتم ‫که تو بیشتر تلاش کنی.
‫برام مهم نیست. ‫این هم رو اعصابه.
‫راستی، بیمار ناشناس ‫مراقبت ویژه رو دیدی؟
‫- خب؟ ‫- بیمار منه.
‫الان دیگه بیمار منه.
‫با بابات تماس گرفتم.
‫- داره میاد. ‫- مرسی.
‫دکتر نیکولز می‌گه به احتمال زیاد ‫چند روز دیگه مرخص بشی.
‫تو نجاتم دادی.
‫به عبارتی، اژدهائه نجاتت داد.
‫معلوم بود یه جای کار می‌لنگه.
‫فقط باید بیشتر دقت می‌کردم.
‫خب، شانس آوردم ‫که همیشه جمعه شب‌ها...
‫تو کتابخونه بودی. ‫البته این‌جوری فرض می‌کنم.
‫چه خوب که جفتمون هنوز...
‫فرصت داریم به زندگیمون سر و سامون بدیم.
‫ممکن بود تعصبم ‫به قیمت جون پیت تموم بشه.
‫یعنی خیلی ملت رو قضاوت می‌کنم؟
‫تو حق نداری جواب بدی.
‫اریکا، یه بار اشتباه کردی. ‫پیش میاد.
‫ما انترنیم. ‫باید اشتباه کنیم.
‫وان یه کار ساده رو خراب کرد.
‫من هم به یه بیمار ‫امید واهی دادم.
‫البته مسلما من بی‌نقصم؛
‫ولی باید الگوی شما باشم دیگه.
‫- عجب. ‫- فلاناگان!
‫سه نوشیدنی قوطی بده.
‫نوشیدنی قوطی می‌خوایم چیکار؟ ‫چیکار می‌کنی؟
‫من کاری نمی‌کنم.
‫- معلومه داری یه کاری می‌کنی. ‫- فرشته کوچولوی مهربون.
‫باید این قوطی رو یه نفس بری بالا.
‫- وای. ‫- همین امشب.
‫ایول!
‫خب، احتمالا به زودی ‫بعد از عمل به هوش بیاد،
‫باید وضعیت عصبیش ‫دو ساعت یه بار بررسی بشه.
‫ممنون.
‫عه، سلام نیکولز.
‫شوخی کردم. ‫امیدوارم عمل پیت موفقیت‌آمیز باشه.
‫ممنون. راستی،
‫حالا که بالاخره من رو شناختی،
‫به کدوم خصوصیتم دقت کردی؟
‫آها، راستش، در نهایت...
‫به دست خیلی بزرگت دقت کردم.
‫واقعا چطوری با اون دستت...
‫عمل مغز و اعصاب می‌کنی؟ ‫کارت خیلی سخت می‌شه.
‫راستی، یه سوال دیگه دارم، ‫آزمایشگاه آناتومی هنوز سر جاشه؟
‫چیکار می‌کنی؟
‫خب، هم‌دلی با جسد سخت‌تره.
‫احساساتش کمتره.
‫بفرما. ‫بهترین پونکسیون کمریت رو نشونم بده.
‫خیلی ازت ممنونم.
‫حالا که الیور اومده خونه، خـ...
‫خیلی خوشحالم.
‫عمرا اگه تو قانعش نمی‌کردی،
‫قبول می‌کرد اینجا کار کنه.
‫واقعا بهت اعتماد داره.
‫واسه همین ازت می‌خوام ‫حواست بهش باشه.
‫ماریل، من پرستارش نمی‌شم.
‫یه حسی بهم می‌گفت ‫چنین حرفی می‌زنی؛
‫ولی اتفاقاتی تو گذشته پسرم افتاده...
‫که حتی تو هم ازشون خبر نداری.