‫اولین قانون طبیعت ‫انتخاب طبیعیه،
‫بقای اصلحه.
‫بقا یا انقراض گونه‌های مختلف رو ‫تعیین می‌کنه.
‫بابا؟
‫[کنسرو لوبیا]
‫برخی گمون می‌کنن ‫احتمال بقای زرنگ‌ترین...
‫یا قوی‌ترین گونه‌ها بیشتره،
‫ولی نه‌خیر.
‫بقا با توانایی وفق یافتن تعیین می‌شه.
‫بابا؟!
‫ذهن می‌تونه کاری کنه ‫جسم در راه بقا...
‫بیش از توانش مایه بذاره؛
‫ولی به چه قیمتی؟
‫من و موریس هنوز داریم ‫با مایا لونه‌بازی می‌کنیم.
‫این هفته من باید بیرون از خونه باشم.
‫یه‌جوری می‌گی «لونه‌بازی» ‫انگار معنیش رو بلدم.
‫ای بابا، کل والدین مطلقه این روزها...
‫همین کار رو می‌کنن.
‫یه هفته در میون می‌ریم خونه...
‫که مایا همون‌جا بمونه ‫و زندگیش ثبات داشته باشه.
‫هنوز خونه پیدا نکردم.
‫قهوه‌ات هنوز گرمه؟
‫یه قاشق جو دوسر ‫و دو قاشق شکر برام بریز.
‫خودت که سلیقه‌ام رو بلدی.
‫اِم...
‫مایا چطوره؟
‫خب، دختر قوی‌ایه،
‫ولی خودت که نوجوان‌ها رو می‌شناسی.
‫باطنشون خیلی با ظاهرشون فرق می‌کنه.
‫مطمئنم بعد از چند عشق نافرجام ‫و یه سفر کوتاه به کابو...
‫حالش بهتر می‌شه.
‫ما از این حرف‌ها نمی‌زنیم.
‫بگذریم، تو چطوری؟
‫ای خدا، تعجبی نداره که مجردی.
‫از بس وسیله داری، ‫تو خونه‌ات جا نیست.
‫ولف، کی می‌خوای پای یکی دیگه رو ‫به زندگیت باز کنی؟
‫باز کردم.
‫- بیمار ناشناس صداش می‌کنیم. ‫- خیلی‌خب.
‫زیاد حرف نمی‌زنه، ‫ولی ممکنه...
‫مشکل از جدول حروف باشه. ‫صحبتمون خیلی آروم پیش می‌ره.
‫ضمنا، گمون نکنم فعلا بهتر بشه.
‫- همین رو می‌گم دیگه. ‫- ممکنه هر لحظه تسلیم بشه...
‫و دوباره بفرستنش مرکز ‫مراقبت درازمدت؛
‫ولی اگه بتونیم اسمش رو...
‫تو یکی از این طرح‌های آزمایشی ‫رابط مغزی بنویسیم،
‫این فناوری عصبی می‌تونه ‫افکارش رو در آن واحد...
‫به نوشته یا صوت تبدیل کنه.
‫فناوری عصبی؟
‫گمون کنم تحقیقات دانشگاه ‫هیوستون‌تیلوتسون رو می‌گی؟
‫آره، آره، همون تحقیقات گادسون رو می‌گم.
‫سایمون رو می‌شناسم.
‫می‌تونم باهاش صحبت کنم ‫ببینم کمکی از دستم برمیاد یا نه.
‫عه، واقعا؟
‫به من کمک کنی یا به خودت؟
‫یعنی کارول داره عین دوران کابو می‌شه؟
‫وای خدا. ‫این حرف‌ها رو بذار کنار.
‫ای خدا. چقدر پیر شدیم.
‫اصلا یادم نیست کارول مجرد چیکار می‌کرد.
‫شاید الان فرصت خوبی باشه ‫که یادت بیاد.
‫گمون کنم قراره مطمئن بشیم ‫واقعا حس‌آمیزی آینه‌ای داری...
‫یا خودت ادعا می‌کنی ‫یه «ف‌ف‌ح» هستی.
‫عه، عضلاتت رو سفت کردی؟
‫نه، تمرکز کردم.
‫اصلا «ح‌ف‌ف» چیه؟
‫ای بابا، «ف‌ف‌ح» مخفف فرد فوق‌حساسه.
‫شما هم حس نمی‌کنین ‫انگار تو فیلم «مرگ‌بازان»ـیم؟
‫- آخه من خیلی دوستش دارم. ‫- نتونستم تماشا کنمش.
‫وقتی آدم تک‌تک ضربات ‫و مشت‌ها رو حس می‌کنه،
‫تماشای فیلم ترسناک خیلی سخت می‌شه.
‫باورم نمی‌شه پسر. ‫چه‌جوری با این وضع دوام آوردی؟
‫خب، کل امتحانات دانشکده پزشکی رو ‫بیست می‌شدم،
‫ولی آزمون‌های عملی رو خراب می‌کردم.
‫خیال می‌کردم اگه بفهمم ‫دردم چیه درست می‌شه،
‫ولی وقتی کل احساسات بیمار رو...
‫حس می‌کنم و واسه همین ‫نمی‌تونم کمکش کنم،
‫تشخیص صحیح به چه دردم می‌خوره؟
‫می‌تونی یه سری راهبرد مقابله‌ای رو ‫امتحان کنی...
‫مدیتیشن، تمرکز رو یه تکیه‌گاه احساسی...
‫یا مثبت‌اندیشی درونی.
‫کافیه ببینی کدومشون ‫به دردت می‌خوره.
‫یا طبق تجربه من، ‫یه چیزی خیلی کارم رو بهتر می‌کنه.
‫می‌دونیم. ورزش می‌کنی.
‫- راه‌حلش رو پیدا می‌کنیم وان. ‫- دکتر ولف؟
‫خیلی‌خب.
‫دکتر ولف، وقت بازی تمومه.
‫- پزشک زنان کارمون داره. ‫- پزشک زنان کارم داره؟ واسه چی؟
‫سارا کیم دانش‌آموز سال آخر ‫دبیرستان بلووده؛
‫ولی این همه راه تا اینجا اومده ‫که سونوگرافی کنه،
‫- آخه اگه... ‫- اگه می‌رفت...
‫بیمارستان خودشون،
‫کل شهرشون خبردار می‌شد.
‫آفرین. اخبار تو شهر کوچک زود پخش می‌شه.
‫سارا، عیبی نداره در حضور همکارانم ‫هم یه نگاهی بندازم؟
‫راحت باشین. هرچی بیشتر ببینمش، بهتره.
‫بی‌صبرانه مشتاق روزی‌ام ‫که بتونم بغلش کنم.
‫بچه‌ای در کار نیست.
‫ظاهرا سارا تو سه ماه دوم بارداریه،
‫شش ماهه دچار آمنوره است،
‫متوجه حرکات جنین شده ‫و حتی بدنش اسید لاکتیک تولید کرده.
‫با این حال، جنینی در کار نیست.
‫اگه نتیجه آزمایشش منفی بشه،
‫سنش مهم نیست، ‫ظاهرا بارداری کاذبه.
‫بارداری کاذب همین‌جوریه.
‫هم سارا هم بدنش ‫باور دارن بارداره.
‫ممکنه دارویی مصرف کنه...
‫که سطح پرولاکتینش رو افزایش بده، ولی...
‫باز هم دلیل نمی‌شه ‫یه دختر نوجوان...
‫خیال کنه اتفاقی افتاده...
‫که واسه خیلی از هم‌سن‌هاش ‫کابوس محسوب می‌شه.
‫دقیقا واسه همین سارا رو ‫به دست شما می‌سپرم.
‫«شما» یعنی دکتر پیرس دیگه؟
‫تخصص ایشون واسه درمان...
‫چنین بیماری روانی‌ای بیشتره.
‫اگه یادت باشه،
‫دست من به‌خاطر...
‫یه بیمار ناشناس بنده.
‫من که نیستم، این یکی با توئه.
‫عالیه. ‫وقتی بهش گفتیم باردار نیست،
‫باید همه‌جوره کمکش کنیم.
‫حتما باید به همین زودی بهش بگیم؟
‫بهتره بذاریم سارا خیال کنه بارداره...
‫و خودمون دلیل اصلیش رو کشف کنیم.
‫خوشحال، باردار و راضی از نوجوانی...
‫که ممکنه دچار فروپاشی احساسی بشه بهتره.
‫آره، می‌بریمش بخش خودمون ‫که چند آزمایش دیگه بگیریم.
‫ممنون دکتر آلوارز.
‫اومدین بچه‌ها!
‫خیلی خوشحالم که اومدین!
‫خیلی‌خب. آماده‌این؟
‫داشتم به کارهام می‌رسیدم...
‫که یه مشت دختر نوجوان محاصره‌ام کردن ‫و سراغ سارا رو گرفتن.
‫خستگی، آمنوره، حالت تهوع، استفراغ.
‫- همه‌شون باردارن. ‫- یعنی شلوار جین فاق‌کوتاه...
‫و عهد بارداری دوباره مد شده؟
‫خیلی‌خب، واسه همه‌شون آزمایش ادرار، ‫بارداری و سونوگرافی می‌نویسیم.
‫تنها اتفاق عجیب‌تر ‫از بارداری همه‌شون،
‫باردار نبودن همه‌شونه.
‫- با هم ست کردیم. ‫- دقیقا!
‫خیلی باحاله.
‫سال ۱۵۱۸، زنی تو خیابون‌های استراسبورگ ‫شروع به حرکت کردن.
‫چندین هفته رقصید ‫و نمی‌تونست دست برداره.
‫این بیماری رقص به چهارصد قربانی ‫سرایت کرد...
‫که خیلی‌هاشون از حمله قلبی، ‫سکته یا خستگی مردن.
‫طی چندین قرن، ‫موارد متعددی از صومعه‌هایی...
‫که همه‌شون به گاز گرفتن ‫غیر قابل کنترل دچار شدن ثبت شده.
‫سال ۲۰۱۲ هم یه گروه ‫هلهله‌چی در شمال ایالت...
‫یهو دچار تیک‌های عصبی شدن.
‫- بله...؟ ‫- ببخشید می‌پرم وسط حرفتون، ولی...
‫اولا، این ارائه رو آماده داشتین؟
‫دوما، حالا که نتیجه آزمایش ‫و سونوگرافی همه‌شون...
‫منفی شده، ‫منظورتون اینه که...
‫به اختلال روان‌زاد جمعی دچار شدن ‫که قبلا هیستری همه‌گیر نام داشت.
‫خیلی نادره، ولی در تمام عصرها ‫گریبان بشر رو گرفته...
‫و خیلی به ندرت تکرار می‌شه.
‫- پس سارا چی می‌شه؟ ‫- سارا. سارا.
‫سارا عین باقی دخترها نیست.
‫یه نمونه نادر از بارداری کاذبه...
‫که قبلا بارداری هیستری نام داشت...
‫و زیرمجموعه اختلال روان‌زاد جمعیه.
‫خیلی‌خب، یعنی فرضیه‌مون ‫بارداری هیستری همه‌گیره؟
‫درسته که تشخصیمون...
‫دلیل اصلی رو در نظر نگرفته، ‫ولی علائمشون...
‫حملات، تیک عصبی ‫یا حتی مرگ...
‫اصلا شوخی‌بردار نیست دکتر نش.
‫خب، چه‌جوری درمانش کنیم؟
‫به احتمال زیاد، ‫این همه‌گیری از یکی شروع شده...
‫که بیماری پنهانی داره...
‫و اگه تشخیص داده نشه، ‫بدتر می‌شه.
‫باید اون شخص رو شناسایی ‫و درمان کنیم.
‫احتمالا بعدش علائم گروهیشون رفع بشه.
‫ولی باید در وهله اول...
‫یه آسیب روانی مشترک پیدا کنیم،
‫مثلا فقدانی که همه‌شون توش شریک باشن.
‫تنها خصوصیت مشترکشون ‫دبیرستان بلووده.
‫ممکنه تقصیر یه دبیر بد ‫یا قلدر مدرسه‌شون باشه؟
‫گمون کنم باید بریم سفر.
‫یا می‌تونیم تو بیمارستان ‫ازشون آزمایش بگیریم.
‫ببین دانا، من هم عین...
‫همه بچه‌های خرخون ‫از دبیرستان متنفر بودم،
‫ولی وان راست می‌گه. ‫اگه با محیط آشنا بشیم،
‫راحت‌تر بیمار اولیه رو پیدا می‌کنیم...
‫و می‌فهمیم چطوری سرایت کرده.
‫احتمالا محیط بیمارستان ‫صرفا استرس و علائمشون رو...
‫تشدید کنه.
‫بهتر نیست من بمونم ‫و جداول رو تکمیل کنم؟
‫- خودم رو فدای گروه می‌کنم. ‫- ای بابا.
‫تو که می‌دونی بهت نیاز داریم. ‫ناهارت رو بردار دی.
‫برمی‌گردیم دبیرستان!
‫- یوهو! ‫- هورا.
‫متوجهم. داریم تمام تلاشمون رو می‌کنیم...
‫که این مسئله مهم رو حل کنیم.
‫دارن از سازمان کنترل سموم ‫و آژانس حفاظت از محیط زیست میان...
‫که ببینن کپک، مسمومیت آب، ‫پنبه نسوز، نشتی گاز...
‫یا مشکل محیطی دیگه‌ای داریم یا نه.
‫ایشون دکتر ولف هستن. ‫خودشون و عصب‌شناسان تحت‌نظرشون...
‫از شهر اومدن اینجا دخترها رو ‫تحت نظر بگیرن...
‫و دلیل این مشکل رو پیدا کنن.
‫ممنون مدیر اوونز.
‫مطمئنم نگرانی همه‌تون به جاست،
‫ولی قبلش یه خبر خوش بهتون بدم.
‫هیچ‌کدوم از دخترهاتون باردار نیستن.
‫فقط خیال می‌کنن باردارن.
‫- چی؟ ‫- ها؟
‫خیلی زود حقیقت رو بهشون می‌گیم؛
‫ولی باید قبل از نگران کردنشون، ‫دلیلش رو درک کنیم.
‫با یه روز صبر کردن چیزی عوض نمی‌شه.
‫سارا سال بعد می‌ره ام‌آی‌تی.
‫دیوانه نیست.
‫اصلا مگه تحت‌نظر گرفتنشون ‫نگران‌کننده‌تر نیست؟
‫لیلی پاییز پارسال کاپیتان تیم بود ‫و به مسابقات ایالتی رسیدن.
‫چرا تازه فهمیدم ‫دخترم «خیال می‌کنه» بارداره؟
‫اختلال روان‌زاد جمعی بی‌دلیل رخ نمی‌ده.
‫همیشه یه دلیلی داره.
‫باید در حین پیدا کردن بیمار اولیه،
‫یه سری عامل استرس‌زای دیگه رو ‫هم از قبیل فشار کاری...
‫و حمایت نزدیکان ‫تا فشار والدین...
‫در نظر بگیریم.
‫چی؟
‫بیاین بذاریم دکتر ولف ‫و گروهش کارشون رو بکنن...
‫و به دخترهامون کمک کنن.
‫خودمون هم می‌تونیم عادی جلوه کنیم ‫تا ازشون محافظت کنیم.
‫با کمال میل به هر سوال مهمی پاسخ می‌دم.
‫زود باش برو. خودت رو نجات بده.
‫- باشه. ‫- هرچی لازم داشتی،
‫- وقت و بی‌وقت، بهم زنگ بزن. ‫- ممنون.
‫- جریان چیه؟ ‫- این دیگه چه وضعشه؟
‫- وای خدا. ‫- سوالی ندارین؟
‫یعنی چی که بهشون نمی‌گیم؟
‫من و دکتر مارکوس می‌خوایم ‫چند سوال ازت بپرسیم...
‫که عوامل استرس روزمره‌ات رو درک کنیم.
‫می‌دونم خودم سال آخر ‫اصلا حال خوشی نداشتم.
‫آره بابا، من هم نداشتم. ‫از نمرات و انتخاب دانشگاه گرفته...
‫تا عشق و عاشقی ‫و دبیرهای رو اعصاب.
‫هیچ‌کدوم این چیزها اذیتت نمی‌کنه؟
‫گمون کنم همه‌شون اذیتم می‌کنن.
‫سرم با برنامه‌ریزی واسه بچه‌داری گرم بود.
‫خب، با حرف و حدیث بقیه چه حسی داری؟
‫وقتی من سال سوم بودم، ‫یکی از دخترها باردار شده بود...
‫و همه «دگراسی» صداش می‌کردن.
‫«رجینا جورج» جلوی دخترهای بدجنس ‫دبیرستان ما...
‫معصوم محسوب می‌شد.
‫نسل هزاره همینه دیگه.
‫شخصیت منفی اصلی «کیدی هرون» بود.
‫من از نسل زدم‌ها!
‫متولد چه سالی هستی؟
‫دهه نود.
‫- یعنی قرن ۱۹۰۰.
‫این یکی واقعا تقصیر خودت بود.
‫پدرش چطوره؟ ازت حمایت می‌کنه؟
‫نچ. این بچه خدادادیه.
‫خب، حالا که خدادادیه،
‫تو کلاستون پسر خوشگل ندارین؟
‫- چطور؟ دنبال شوهری؟ ‫- نه، نه بابا.
‫واسه خودت می‌گم. ‫من که با کارم...
‫ازدواج کردم.
‫ببین لیلی. ‫لیلی، من درک می‌کنم، خب؟
‫بارداری گاهی اوقات سخته. ‫آخه تو دبیرستانی هستی.
‫هنوز کلی آینده داری.
‫آها، نمی‌خوای...
‫چیز دیگه‌ای راجع به بدنم ‫بهم بگی جناب مرد؟
‫تو اینترنت نوشته خطر پره‌اکلامپسی...
‫واسه مامان‌های نوجوان بیشتره.
‫راست می‌گه؟
‫تو نمی‌خواد نگرانش باشی.
‫اگه راست می‌گین، ‫پس چرا کلی دکتر...
‫دنبال خودم و دوستانم راه افتادن؟
‫کنجکاویم ببینیم ‫همه‌تون چه‌جوری با چنین...
‫تغییر بزرگی تو زندگیتون کنار میاین.
‫ممکنه ترسناک باشه.
‫می‌خوایم مطمئن باشیم ‫بهتون رسیدگی می‌شه.
‫اون‌قدرها هم بد نیست.
‫شرکت نکردن تو آزمون دو ‫از مزایاشه.
‫موافقم.
‫من از هر چیزی که باعث بشه ‫تو ورزش گروهی شرکت نکنم راضی‌ام.
‫شنا رو امتحان کردی؟ ‫شاید برات خوب باشه...
‫چرا این‌قدر براتون مهمه؟
‫شما که من رو نمی‌شناسین. ‫هیچ وجه اشتراکی نداریم.
‫واقعا چرا اومدین اینجا دکتر ولف؟
‫نمی‌خوام خیلی حرف بزرگونه بزنم، ولی...
‫نگران نیستی که خیلی زود بزرگ می‌شی؟
‫ببینین، می‌دونم با خودتون چی می‌گین.
‫مادری کار سختیه، ‫مخصوصا تو ۱۷ سالگی؛
‫ولی دبیرستان وحشتناکه.
‫چند بار گمون می‌کردم دوام نمیارم؛
‫ولی حالا که مادر شدم، ‫همه‌چی منظم و مرتب شده.
‫زندگیم دیگه حول محور آزمون ورودی دانشگاه ‫یا مراسم مدرسه نمی‌چرخه.
‫دیگه یه هدف واقعی دارم.
‫من رو از درون عوض کرده.
‫چنین هدف محکمی خیلی نادره.
‫حسودیم می‌شه.
‫جدای از بیمارانم،
‫همیشه یه‌کم حس...
‫بی‌هدفی داشتم.
‫بابا؟
‫بابا!
‫آهای. ولف.
‫من اگه جات بودم از اون نمی‌خوردم.
‫- عین مال تو. ‫- آخی!
‫نشانگان قفل‌شدگی ‫به‌خاطر سکته پل مغز.
‫بیماری زمینه‌ای دیگه‌ای نداره.
‫خب، باید اعتراف کنم ‫بیمار ناشناستون...
‫گزینه مناسبی واسه «اینترمایند»ه.
‫دقیقا. حالا که بدنش ‫توان انتقال افکارش رو نداره،
‫شاید این بتونه دورش بزنه.
‫کارهامون رو دنبال می‌کردی.
‫از کارهای خارق‌العاده خوشم میاد سایمون،
‫ولی این هم می‌دونم ‫که نام‌نویسی بیماری...
‫که اسمش رو هم نمی‌دونیم ‫یه‌کم غیرعادیه.
‫واسه همین اومدم اینجا ‫که توضیح بدم.
‫الیور ولف؟ ‫دکترش اونه؟
‫ببین، خودت می‌دونی ‫من همه‌جوره کمکت می‌کنم،
‫- ولی ولف... ‫- اسمش رو شنیدم.
‫طرف اهل همکاری نیست.
‫بارها و بارها ساز خودش رو زده.
‫مهم نیست چقدر نابغه است،
‫این خصوصیاتش قشنگ نیستن.
‫ببین، خودم اول از همه ‫اعتراف می‌کنم...
‫ولف نقص‌های خودش رو داره.
‫به مدیریت حساسیت داره. ‫یه‌دنده است.
‫گیاهانش رو به اکثر افراد ترجیح می‌ده؛
‫ولی علاوه بر همه این‌ها، ‫به عمرم ندیدم دکتری...
‫این‌قدر سخت ناامید بشه.
‫تحقیقات تو هم حاکی از ناامید نشدنه.
‫کلاس بعدیم اون سر دانشگاهه.
‫- فکرهام رو می‌کنم. ‫- ممنون.
‫نمی‌دونم از تماشای انجام تکالیفم...
‫چی دستگیرتون می‌شه، ‫ولی راحت باشین.
‫من عاشق بوی کتابم.
‫واقعا می‌تونم صبح تا شب اینجا بمونم.
‫عه. حالت خوبه؟
‫خیلی‌خب.
‫در امانم.
‫چیزیم نیست.
‫حتی تو روزهای بد ‫هم اطلاعات خوبی کسب می‌کنم.
‫در امانم. چیزی نیست.
‫حتی تو روزهای بد ‫هم اطلاعات خوبی کسب می‌کنم.
‫سلام.
‫نمی‌دونم چی شده، ‫ولی...
‫حال من همیشه با شکلات بهتر می‌شه.
‫هوم.
‫وای. اِم...
‫تا حالا این‌قدر تحقیر نشده بودم،
‫ولی...
‫مرسی.
‫می‌تونم برم یه‌جای دیگه منتظرت بمونم.
‫فقط می‌خواستم بدونی ‫هوات رو دارم.
‫می‌تونی بمونی.
‫اگه بخوای.
‫شرمنده که شاهد اون حالم بودی.
‫معمولا حملات پانیکم رو بروز نمی‌دم،
‫ولی اینجا خیلی یاد گذشته افتادم.
‫اولین بار تو دبیرستان بهم دست داد.
‫می‌فهمم. ‫هنوز هم کلی قلدر وحشی داریم.
‫من بدون دوستانم ‫یه روز هم دوام نمی‌آوردم.
‫- چی شده سارا؟ ‫- دکتر ولف! لطفا بیاین کمک!
‫آخ!
‫سارا، حالت خوبه؟ ‫وای خدایا.
‫سارا، می‌دونی اینجا کجاست؟
‫تاکی‌کاردیش بالای صد و سیه.
‫از سابقه پزشکیش معلومه ‫اختلافش خیلی زیاده.
‫- باید آمبولانس بیاد. ‫- چشم.
‫سارا، چی شده؟
‫همه‌جا سیاهه.
‫نمی‌بینم.
‫چی شده؟
‫نتیحه آزمون اعصاب مغزیش کاملا عادیه.
‫ام‌آرآی چیزی نشون نداده، ‫یعنی هنوز به نتیجه نرسیدیم؛
‫ولی دکتر مارکوس ‫چند نمونه خون دیگه هم می‌گیره...
‫که چیزی از قلم نیفته.
‫ولی بچه‌ام چی؟ ‫حالش خوبه؟
‫تو اینترنت خونده بودم ‫نابینایی ممکنه...
‫حاکی از مشکل در بارداری باشه.
‫مهم‌ترین سوال اینه ‫که بچه من خوبه؟
‫جای خوبی اومده.
‫حالا که بیناییش برگشته،
‫باید بفهمیم چرا نابینا شده بود.
‫می‌شه دراز بکشی ‫و دستت رو دراز کنی سارا؟
‫مرسی.
‫راحت باش.
‫خیلی‌خب.
‫من دکتر خوبی‌ام. ‫من دکتر خوبی‌ام.
‫چیزی نیست. ‫من ردیفش می‌کنم دکتر مارکوس.
‫خیلی‌خب. بفرمایین.
‫رگش پیدا نیست. ‫احتمالا آب بدنش کم شده.
‫چیزی نیست.
‫خبری نشد دکتر کینی؟
‫سطح هورمونشون عادیه.
‫سرعت رسوب گلبول قرمز ‫و پروتئین واکنشی سی‌شون ثابته...
‫و نتیجه افتالموسکوپشون حرف نداره.
‫هیچ‌کدوم علائمشون هم ‫به بیماری زمینه‌ای...
‫مربوط نیست، ‫یعنی نابینایی...
‫هم یه اختلال عصبی دیگه است.
‫ولی چون همچنان نگران ‫اتفاقات احتمالی هستیم،
‫کل دخترها رو امشب بستری کردیم ‫که تحت نظر باشن.
‫من الان می‌رم آخرین ولی رو ‫راهی کنم.
‫یعنی دیگه نمی‌ریم مدرسه؟
‫- دوباره طاقت «دوباره ۱۷» رو ندارم. ‫- چیزیت نمی‌شه.
‫من بهشون جوراب مخصوص ‫و برچسب نام دادم...
‫که چهره‌کوریتون مشکلی ایجاد نکنه دکتر ولف.
‫- ایول. اریکا ترکونده. ‫- خیلی‌خب، احتمالش خیلی زیاده...
‫که یکی از این دخترها بیمار اولیه باشه.
‫علائم خطر جلوی چشممونه.
‫فقط باید زودتر دلیلش رو بفهمیم.
‫اگه بیمار اولیه‌مون درمان نشه،
‫احتمال دائمی شدن اختلالش خیلی زیاده.
‫ببین...
‫جیکوب بهم گفت تو مدرسه ‫حالت خراب بود.
‫- خوبی؟ ‫- اوهوم.
‫♪ ماه کامل راهمون رو روشن می‌کنه ♪
‫♪ می‌دونه اومدیم آواز بخونیم ♪ ‫♪ و بازی کنیم ♪
‫♪ نورش دل و ذهنمون رو روشن می‌کنه ♪
‫♪ نورش درون وجودمون می‌درخشه ♪
‫♪ ماه کامل راهمون رو روشن می‌کنه ♪
‫♪ می‌دونه اومدیم آواز بخونیم ♪ ‫♪ و بازی کنیم ♪
‫♪ نورش دل و ذهنمون رو روشن می‌کنه ♪
‫♪ نورش درون وجودمون می‌درخشه ♪
‫♪ ما دست به دست هم می‌دیم... ♪
‫یاد دوران آکاپلای خودم افتادم.
‫اکسی‌توسین.
‫آواز گروهی عامل تفکر گروهیه،
‫چون اکسی‌توسین ترشح می‌کنه.
‫هورمون صمیمیت و وابستگیه.
‫مسیرهای عصبی مربوط...
‫به هماهنگی و ارتباط رفتاری رو شکل می‌ده.
‫مغز رو از منظر بیوشیمی آماده تشکیل...
‫و سرایت هیستری همه‌گیر می‌کنه.
‫یعنی نه تنها یه مانع اجتماعی ‫این دخترها رو از دنیا جدا کرده،
‫یه مانع بیولوژیکی هم هست؟
‫دقیقا. باید واسه بررسی ‫وابستگی ناشی از اکسی‌توسینشون...
‫باید عضو گروهشون بشیم.
‫چه‌جوری؟ یگان ویژه نیروی دریایی ‫هم جلوی این دخترها کم میاره.
‫باید باهاشون صمیمی بشیم.
‫دیگه به گروهشون نظارت نمی‌کنیم.
‫الان دیگه عضوش می‌شیم.
‫خب، کارت انتخابیتون ‫درسی که بیش از همه...
‫رو دوش روحتون سنگینی می‌کنه رو ‫نشون می‌ده.
‫[ملکه شمشیر]
‫کمال‌پرستی. نوبت شماست.
‫[شوالیه چوب‌دستی]
‫عقده روانی قهرمان.
‫ایول.
‫احساسات بیش از حد.
‫[به دار آویخته]
‫ترس از ثبات.
‫من موافق نیستم.
‫دکتر ولف. نوبت شماست.
‫[مرگ]
‫خب، ظاهرا کارت بدیه. ‫بده؟
‫نه. نه لزوما.
‫کارت مرگ نشانگر پایان کلی نیست، ولی...
‫نشانگر یه پایانه.
‫مثل مناسک گذار...
‫یا یه تغییر مهم می‌مونه.
‫همه دارن لحظه به لحظه می‌میرن.
‫سوال اینجاست که چه‌جوری ‫بعد از فقدانشون دوام بیاریم؟
‫لیلی. وای خدایا!
‫- لیلی! ‫- بهش حمله دست داده.
‫- یه دستگاه تنفسی بیارین! ‫- زود باشین.
‫- باید دستگاه بیاریم. ‫- باشه.
‫من دارمش.
‫- حالش خوبه؟ ‫- یه‌کم دورشون رو خلوت کنیم.
‫دستگاه لازم داریم!
‫چی به سرم اومد؟
‫گمون می‌کنیم یه حمله روانی...
‫غیرصرعی بهت دست داد.
‫درسته ترسناکه، ولی هیچ...
‫سیگنال آسیب‌زننده‌ای ‫به مغز نمی‌فرسته.
‫به احتمال زیاد ناشی از استرس بوده.
‫به زودی باقی سیم‌ها رو هم می‌کنیم.
‫بچه‌ام چی؟
‫آره.
‫هوم.
‫آفرین.
‫ای خدا، با دیدنت خیلی یاد ‫خواهر کوچکم می‌افتم.
‫یعنی چه‌جوریه؟ ‫خیلی بامزه و خوشگله؟
‫دقیقا منظورم همین بود.
‫خیلی بامزه و خوشگله...
‫و همیشه من رو نگران می‌کنه.
‫من استرس ندارم، خب؟
‫می‌فهمم مادر شدن استرس‌زاست،
‫ولی همه‌مون می‌خواستیم مادر بشیم.
‫خیلی دلمون می‌خواست.
‫اولش سارا نابینا شد.
‫الان من این‌جوری شدم.
‫اگه همه‌مون داریم مجازات می‌شیم چی؟
‫هرچی بشه، من هوات رو دارم؛
‫ولی لیلی، اگه بخوام کمکت کنم،
‫باید همه‌چی رو بدونم.
‫اسم «جادوگرتاک» رو شنیدی؟
‫خیال می‌کنن محفل جادویی دارن.
‫با یه مشت نوجوان عادی طرف نیستیم.
‫- خیال می‌کنن جادوگرن. ‫- از همون‌ها که جارو دارن؟
‫چند ماه پیش طلسمی اجرا کردن ‫که با همدیگه باردار بشن،
‫معلوم شد چرا از پدر هیچ‌کدومشون خبری نیست.
‫طلسمه باعث شد خودبه‌خود باردار بشن.
‫از نظر پزشکی غیرممکنه،
‫ولی معلوم شد چرا این‌قدر ‫به هم وابسته‌ان.
‫- دلیل آواز خوندنشون هم معلوم شد. ‫- دلیل فال‌گیریشون هم معلوم شد.
‫انگار «سابرینا، جادوگر نوجوان» رو...
‫با «بارداران جوان» ترکیب کردن.
‫این رو ببینین.
‫♪ ای ماه مبارک، ♪ ‫♪ ای مادر زمین، ♪
‫♪ موهبت فرزند رو به ما عطا کنین ♪
‫لیلی گفت امشب ‫یه طلسم دیگه رو امتحان کردن،
‫ولی تأثیر عکس گذاشت.
‫عه، چه عالی. ‫دقیقا یعنی چی؟
‫نمی‌دونه، ‫فقط می‌ترسه...
‫بدنشون نفرین شده باشه...
‫و همین‌جوری مریض و مریض‌تر بشن.
‫نابینایی، حمله عصبی.
‫امشب کلی بدبختی داریم.
‫واسه آخر شب برنامه ریختی؟
‫نتایج مدرسه رسیده، ‫من هم دارم می‌رم...
‫با مدیر اوونز مرورشون کنم.
‫پس که این‌طور. یعنی...
‫بیمارستان رو ول می‌کنی؟
‫نه، بیمارستان رو ول نمی‌کنم.
‫خودش تنهایی نمی‌فهمه چی نوشته،
‫من هم تا صبح صبر نمی‌کنم،
‫بیست و چهار ساعت ‫لباسم رو عوض نکرده بودم.
‫باید عوض می‌کردم.
‫- عجب. ‫- زود برمی‌گردم.
‫مدیر اوونز خوش‌تیپه؟
‫بی‌طرفانه نظر بده.
‫من خیلی عجله دارم کارول،
‫ولی این‌طور که من متوجه شدم،
‫چونه مربعی داره، ‫نگاه مهربونی داره...
‫آره، اگه بی‌طرفانه بگم، خوش‌تیپه.
‫- چیه؟ ‫- هیچی.
‫ولی این لباست...
‫خیلی به رفتارت نمیاد،
‫البته مهم نیست، ‫چون زود برمی‌گردی.
‫آره.
‫خب، صبح می‌بینمت،
‫البته اگه امشب مورد اورژانسی پیش نیاد.
‫صبح می‌بینمت کارول. ‫بیمارستان رو ول نکردم.
‫خیلی‌خب!
‫من از این لباس خوشم میاد.
‫هیچی تو آب نیست.
‫کپکی در کار نیست.
‫رنگتون هم سرب نداره.
‫نتیجه همه‌شون منفیه، ‫یعنی درست می‌گفتیم.
‫پس دلیلش چی بوده؟
‫حس می‌کنم بچه‌هام رو ‫روسیاه کردم.
‫کاش معلم‌های مدرسه شبانه‌روزی...
‫من هم عین تو بودن.
‫خب، کاش زمان شیوع ‫مونونوکلئوز عفونی...
‫دکترهامون عین تو بودن.
‫- همون تب غده‌ای رو می‌گی؟ ‫- آره.
‫از تخصص من خارجه.
‫تب رو نمی‌گم. نه، نه. ‫خودم بارها تب کردم.
‫البته خیلی تب نکردم، ‫اصلا مگه فرقی می‌کنه؟
‫به هر حال...
‫در جواب سوالت بگم...
‫می‌تونه یه سری...
‫دلیل احتمالی داشته باشه،
‫ولی به احتمال زیاد فقدان سنگینی بوده...
‫مثلا یکی از والدین یا مربی‌ها.
‫یا یکی از همکلاسی‌هاشون؟
‫یکی از دانش‌آموزانمون ‫چند ماه پیش ترک تحصیل کرد.
‫دختر نازی بود. والدینش می‌گفتن ‫بهتره تو خونه درس بخونه.
‫جریان چیه؟
‫یکی از بارداران کاذب ‫داره زایمان کاذب می‌کنه.
‫- برین کنار، برین کنار. ‫- زود باشین!
‫- باید کمکش کنین. ‫- نباید بلایی سرش بیاد.
‫وایستین ببینم. این دیگه کیه؟
‫نباید پشت‌سر دانش‌آموزانم حرف بزنم.
‫آخه با سارا و بقیه‌شون دوست بود.
‫شاید توش حکمتی بود.
‫دیگه درگیر این بدبختی‌ها نشد.
‫احیانا اسمش رو یادته؟
‫معلومه. سامانتا لی.
‫سامانتا لی کیه؟!
‫سابقه پزشکی نداره.
‫با بقیه نیومده بود.
‫معاینه‌اش نکرده بودیم. ‫حتما یواشکی اومده تو.
‫ترسیده بودیم. ‫نمی‌دونستیم چیکار کنیم.
‫بریانا، باید والدینش رو خبر کنی.
‫احتمالا باید بهش آرام‌بخش بزنیم.
‫- چیزیت نیست. ‫- آخ!
‫- ببین من رو. ‫- وای. وان، حالت خوبه؟
‫داره زایمان می‌کنه.
‫نه. کاذبه. خیالاتی شده.
‫نه. جدی می‌گم. ببین.
‫واقعا داره زایمان می‌کنه.
‫بخش زنان رو خبر کردم. ‫دارن میان،
‫ولی گفتن اگه تونستیم، ‫ببریمش اتاق عمل.
‫فرصت این کارها رو نداریم.
‫باید نفس بکشی.
‫نفس بکش. ‫الان زایمان می‌کنی.
‫حالش خوب می‌شه؟
‫- باورم نمی‌شه. ‫- از پسش برنمیام.
‫نمی‌خوام. ‫تمومش کنین.
‫سارا، لطفا اون یکی دستش رو بگیر.
‫بهت نیاز داره.
‫وان، مطمئنی از پسش برمیای؟
‫هواش رو داشته باش. ‫آماده باش. عجله نکن.
‫اسمت سام بود، درسته؟
‫باید باهام همکاری کنی، خب؟
‫من فقط اومدم دوست‌هام رو ببینم.
‫آمادگیش رو ندارم. ‫نمی‌تونم.
‫چیزی نیست، چیزی نیست، ‫کل دوست‌هات جمع شدن،
‫والدینت دارن میان، ‫ولی فعلا...
‫ازت می‌خوام هرچی درد حس می‌کنی رو...
‫به دستت منتقل کنی و فشارش بدی، خب؟
‫خوبه. آفرین سام. ‫کارت حرف نداره، خب؟
‫ببین، همه‌مون هوات رو داریم، خب؟
‫آماده‌ای چسب‌زخم رو بکنیم؟
‫- نه. ‫- نفس بکش.
‫همه با شماره سه کمکش می‌کنیم. ‫آماده‌این؟
‫- همه با هم. یک... ‫- از پسش برمیای.
‫دو، سه!
‫بیمار اولیه‌مون رو پیدا کردیم.
‫[سام]
‫پنج ماه پیش، ‫سامانتا لی...
‫خیال کرد سه ماهه که بارداره.
‫همون‌طور که می‌دونیم، ‫دبیرستان محیط استرس‌زاییه...
‫و مملو از اضطرابه.
‫وقتی والدین سام باخبر شدن،
‫نذاشتن دیگه بره مدرسه ‫و واکنش زنجیره‌ای عجیبی...
‫آغاز شد که هیچ‌کس پیش‌بینی نمی‌کرد.
‫بچه‌ها،
‫نمی‌خوان بذارن بیام مدرسه.
‫- چی؟ ‫- دخترهامون نه تنها باید...
‫با مدرسه نیومدن دوستشون ‫کنار می‌اومدن،
‫بلکه باید با بزرگ شدن سام ‫دور از خودشون دست و پنجه نرم می‌کردن.
‫هم دوستیشون رو از دست دادن، ‫هم معصومیتشون رو.
‫جادوگران داستانمون حدود یه ماه پیش ‫یواشکی رفتن طلسمشون رو اجرا کنن.
‫به خیالشون خودشون رو باردار کردن.
‫اون‌جوری کسی جا نمی‌موند ‫و سام احساس تنهایی نمی‌کرد،
‫چون محفل جادوییشون ‫ازش حمایت می‌کرد.
‫سارا که بهترین دوست سام بود، ‫بیشتر از همه داغون شده بود.
‫چنان ناراحت بود ‫که سوگش بروز جسمانی داشت...
‫و اون هم دچار بارداری کاذب شد.
‫سام دوستی بود ‫که باقی اعضای گروه...
‫ازش تقلید می‌کردن.
‫به هر دری می‌زدن ‫که دوستیشون از بین نره،
‫واسه همین هیستری همه‌گیر...
‫بعد از اون طلسم بینشون شایع شد.
‫هر نوجوانی نوعی مناسک گذار رو ‫تجربه می‌کنه،
‫ولی این دخترها تونستن...
‫تجربه بلوغ مشترکی داشته باشن.
‫این بیماری عمیق‌ترین نوع همدلی بود.
‫خیلی‌خب. خیلی‌خب.
‫خب، کی بهشون بگیم؟
‫نباید باز هم خیال کنن باردارن.
‫کاملا درست می‌گی جیکوب.
‫اولین قدممون... ‫درک شرایطشونه...
‫که بدونن تحت هیچ شرایطی...
‫تنها نیستن.
‫دکتر مد نظرم رو پیدا کردم.
‫تو که این همه راه نیومدی ‫بهم خبر بد بدی، مگه نه؟
‫دکتر کارول پیرس...
‫امروز روز شانس خودت...
‫و بیمار ناشناستونه.
‫وای خدایا. وای خدایا!
‫باید فعلا به تشکر من راضی باشی...
‫تا بیمار ناشناسمون بتونه ‫شخصا ازت تشکر کنه.
‫به یه شرط به تحقیقاتمون می‌پیونده.
‫خیلی‌خب.
‫اگه ولف دست از پا خطا کنه...
‫و حتی یه جای یکی از گزارشات رو ‫خالی بذاره، حذف می‌شه.
‫بیمارتون هم حذف می‌شه. قبوله؟
‫از تجدید نظرت بابت اعتماد به ولف...
‫پشیمون نمی‌شی.
‫من به ولف اعتماد نمی‌کنم.
‫به تو اعتماد کردم.
‫اِم... عه.
‫باید برم سر کار. ‫فعلا؟
‫فعلا.
‫پرستار گومز به بخش کاردرمانی.
‫پرستار گومز...
‫دچار تندنفسی و تاکی‌کاردی شده.
‫- اومدم. ‫- سطح اکسیژنش عادیه.
‫ممکنه اثر پره‌اکلامپسی باشه.
‫کارول، بهش حمله پانیک دست داده.
‫خیلی‌خب، لطفا همگی برین بیرون.
‫زود باشین تنهامون بذارین.
‫سام. سام.
‫باید با من نفس بکشی.
‫بهت حمله پانیک دست داده.
‫نفسم... بالا نمیاد.
‫چرا، بالا میاد. ‫اون ساعت رو می‌بینی؟
‫می‌خوام روش تمرکز کنی.
‫یه بار دیگه.
‫چیزیت نیست.
‫می‌گذره.
‫می‌تونی با من صحبت کنی.
‫اصلا...
‫باورم نمی‌شه.
‫اگه وقتی واقعا باردار شدم، ‫از پسش برنیام چی؟
‫اگه به وقتش مادر بدی باشم چی؟
‫راستش، من هم همین سوالات رو ‫از خودم می‌پرسیدم سام.
‫چون خودم مامانم، ‫بهت قول الکی نمی‌دم،
‫آخه واقعا باید یاد بگیری؛
‫ولی بعدا هرچی که بشه، ‫دوستان و خانواده‌ات...
‫هوات رو دارن.
‫خودشون بچه‌ان و خیال می‌کنن بچه‌دار شدن.
‫چند هفته اول بعد از تولد مایا خیلی سخت بود.
‫یادمه. بی‌خوابیت بعد از تولد مایا...
‫- از تغییر شیفت هم بدتر بود. ‫- وای.
‫آدم که بچه‌دار می‌شه، ‫دیگه عین سابق نمی‌شه.
‫آدم باید خودش رو بشناسه...
‫و مامان بودن رو یاد بگیره،
‫غیرممکن نیست؛ ‫ولی کار سختیه.
‫البته این‌ها کلی آینده دارن.
‫حالا حالاها مونده تا بخوان مادر بشن.
‫چه بخوایم چه نخوایم،
‫بقا نیازمند تکامل دائمیه.
‫کسی با بارداری کاذب آشنایی داره؟
‫اسم اختلال روان‌زاد جمعی رو نشنیدین؟
‫نه. جفتشون از استرس شدید ‫نشأت می‌گیرن...
‫که باعث شدن ذهنتون ‫و بدن بعضی‌هاتون...
‫باور کنه واقعا باردارین؛
‫ولی نیستین.
‫می‌دونم هضم این حجم از اطلاعات...
‫براتون دشواره،
‫ولی من و دکتر پیرس ‫در خدمتتونیم که...
‫اون رشد واسه خیلی‌ها ‫بخشی از روند طبیعیشونه...
‫و راحت رخ می‌ده...
‫ولی این وفق یافتن واسه بعضی‌ها ‫سخت‌تره...
‫و بهای سنگین‌تری داره.
‫بیاین فقدان‌هامون رو بنویسیم.
‫هر وقت آماده بودیم،
‫می‌اندازیمشون تو آتش.
‫ما که دکتریم، می‌خواستیم ‫صحت و حقیقت...
‫احساساتشون رو تأیید کنیم.
‫لازمه بقا اینه ‫بخش‌هایی از خودمون رو که دیگه...
‫به دردمون نمی‌خورن ‫بسوزونیم.
‫هر مناسک گذاری ‫عین مرگ می‌مونه.
‫آدم باید فصل قبلی رو تموم کنه ‫تا فصل جدیدش شروع بشه.
‫یه وفق یافتن هست ‫که همیشه احتمال...
‫بقا رو افزایش می‌ده...
‫تکیه کردن به گله ‫و تنها پیش نرفتن.
‫رمز موفقیت تکامل، ‫عین بهبود یافتن،
‫عجله نکردنه.
‫[مرگ]
‫بهت میاد نون خشخاشی ‫دوست داشته باشی.
‫- عه. ‫- می‌خواستم یه سر بیام ازت تشکر کنم.
‫ظاهرا شرایط دبیرستان بلوود ‫داره عادی می‌شه،
‫البته دبیرستان ‫که هیچ‌وقت عادی نیست.
‫خب، بدون تو از پسش برنمی‌اومدیم.
‫معلومه خیلی واسه دانش‌آموزانت ‫اهمیت قائلی.
‫معلومه تو هم خیلی واسه بیمارانت ‫اهمیت قائلی؛
‫ولی می‌خواستم ‫علاوه بر تشکر،
‫سوالی ازت بپرسم.
‫خیلی خوشحال می‌شم ‫باهم رفیق بشیم.
‫آدم درستکار کم پیدا می‌شه.
‫من مارک هستم.
‫الیور هستم.
‫می‌دونم خودت بیگل داری، ولی...
‫اگه دلت بخواد، ‫یه کافه خیلی خوب...
‫همین بغل هست.
‫اِم...
‫شرمنده. ‫خشخاشی دوست دارم.
‫با تو هم خیلی حال کردم.
‫ولی... ‫نمی‌تونم بیام بیرون.
‫آها. نمی‌دونستم این‌قدر سرت شلوغه.
‫- ببخشید. ‫- نه، نه، سرم...
‫شلوغ نیست. ‫فقط اصلا...
‫حوصله ندارم.
‫ولی مرسی که اومدی. ‫شاید بعدا تونستیم...
‫- برنامه بچینیم؟ ‫- آره. چرا که نه؟
‫مدرسه‌ام رو که بلدی.
‫باز هم مرسی الیور.
‫هنوز از بخش زنان ‫نیومدن بقاپنت؟
‫چرا بابا.
‫کارت ویزیت هم سفارش دادم.
‫وان مارکوس، متخصص زنان.
‫خب، وقتی رفتی بخش زنان،
‫پزشک‌های خردی چون من رو از یاد نبر.
‫راستش...
‫چون روی تو تمرکز کرده بودم،
‫تونستم درد سام رو حس نکنم.
‫به‌جاش احساسات تو رو حس می‌کنم.
‫باثبات، با اعتماد به نفس...
‫و شجاع بودی.
‫تو...
‫تکیه‌گاهم بودی.
‫وای، چه باحال. ‫تو هم «بهترین خنده» رو داشتی؟
‫واقعا قشنگ می‌خندی. ‫همه رو به خنده وامی‌داری.
‫عین اختلال روان‌زاد جمعی می‌مونه.
‫گمون کنم تو جایزه ‫«روشن‌ترین آینده» رو گرفته بودی.
‫حالا یه بار تو بیمارستان درخشیده ‫و خیال می‌کنه همه‌چی رو می‌دونه.
‫من...
‫جایزه «برنده نوبل احتمالی» رو برده بودم.
‫به نظرشون زرنگ بودی. ‫چقدر قشنگ.
‫اون‌جوری که تو مدرسه وحشت کرده بودی،
‫خیال می‌کردم خیلی اذیتت کرده بودن.
‫نه، نه، حمله پانیک بود.
‫آها.
‫اِم... دانا، شرمنده‌ام.
‫عیبی نداره.
‫عیبی نداره شما بدونین.
‫اِم...
‫من یه خواهر کوچک‌تر داشتم.
‫سال آخر دبیرستانم از دنیا رفت...
‫و وقتی مدیرمون اومد بهم بگه،
‫تو کتابخونه مدرسه بودم.
‫ریشه حملات پانیکم همینه.
‫الان دیگه اکثر مواقع...
‫تحت کنترلمه.
‫اسمش چی بود؟
‫الیویا.
‫لیو کوچولو.
‫ببین، خیلی شرمنده‌ام دانا. ‫نمی‌دونسـ...
‫اگه تو دبیرستان بلوود می‌دونستم، ‫اصلا...
‫نه، مشکلی نیست.
‫مدام با خودم می‌گفتم...
‫اگه اون موقع دوستی چون سام داشتم،
‫کمتر آسیب می‌دیدم یا نه؟
‫یعنی در اون صورت هم ده سال بعد ‫با دیدن کتابخونه داغون می‌شدم؟
‫- خب، الان که ما رو داری. ‫- هوم.
‫- ما محفل جادوییتیم. ‫- وای.
‫آره!
‫- ای بابا. همین یه‌باره‌ها. ‫- آخی!
‫- دیگه تکرار نشه. ‫- اوهوم.
‫من همیشه از کتابخونه متنفر بودم.
‫وای.
‫چه خبره؟
‫خب، نمی‌خواستم تا قطعی شده ‫چیزی بگم.
‫بیمار ناشناست ‫وارد تحقیقات «اینترمایند» شده.
‫- چی؟ جدی می‌گی؟ ‫- آره!
‫چی... چه‌جوری...
‫توافق ناخوش‌آیندی کردم.
‫طرف خیلی خوش‌تیپه؛ ‫ولی به هر حال، اگه کاری بکنی...
‫اگه کوچک‌ترین کاری بکنی ‫که کار گادسون خراب بشه،
‫کار من تمومه. فهمیدی؟
‫دلم می‌خواد به پات بیفتم.
‫همین که قدردان زحماتمی، کافیه.
‫راستی...
‫مرسی که گذاشتی اینجا بمونم.
‫اصلا نمی‌خواستم با افکارم تنها باشم.
‫تو اصلا این‌جوری نمی‌شی؟
‫این دخترها...
‫که با معصومیتشون...
‫دست و پنجه می‌زدن، ‫کلی از احساساتم رو برانگیخته کردن.
‫آخرین باری که بابام رو دیدم، ‫تقریبا هم‌سن خودشون بودم.
‫حرارت. سوخت. اکسیژن.
‫وای.
‫آروم باش. الیور؟
‫کلی دنبالت می‌گشتیم.
‫بابام پیداتون کرد؟
‫داره میاد؟
‫بیا ببرمت خونه.
‫هنوز ذهنم درگیره...
‫که حتما چقدر احساس تنهایی می‌کرد. ‫اصلا زیاد دنبالش نگشتم.
‫اصلا زیاد زحمت نکشیدم، ‫آخه خیلی ترسیده بودم.
‫خیلی به خودت سخت می‌گیری.
‫حس می‌کنم انگار ‫دلت می‌خواد تنها باشی.
‫آخه دور خودت رو...
‫با کتاب‌هات، گیاه‌هات،
‫سنگ‌هات و وزنه‌هات پر کردی...
‫و از دنیا فاصله گرفتی.
‫این زندگی رو عین پیله دور خودت پیچیدی؛
‫ولی کل دردهات هم همون تو ‫پیشت موندن.
‫لابد این‌جوری به یادش می‌مونم دیگه.
‫خب...
‫خب شاید بهتر باشه ‫یه روزی که آماده بودی،
‫از پیله‌ات رها بشی.
‫قدم به قدم کارول.
‫وای. بیا اینجا.
‫اینجا رو باش!
‫تو پیله منی.
‫جو رو خراب نکن.