‫مسافران گرامی،
‫داریم به سمت فرودگاه لاگواردیا ‫فرود میایم.
‫لطفا سینیتون رو ببندین...
‫و کمربندتون رو...
‫واسه استراحتمون برنامه‌ای داری؟
‫کم‌خوابیم رو جبران می‌کنم.
‫تو شهری که هرگز نمی‌خوابه؟
‫مجردی؟
‫- آره. ‫- بی‌خیال بابا.
‫دختر جوان، خوشگل و مجردی ‫عین تو...
‫باید بره تو دل شهر.
‫من اهل این کارها نیستم.
‫هوم، اکلیل روی گونه‌ات ‫حاکی از این نیست.
‫دیشب کنسرت بودم ‫و مشکلی ندارم، قول می‌دم.
‫مشکلی نیست. ‫من هم از پایکوبی خوشم میاد.
‫شاید بهتر باشه با همدیگه پایکوبی کنیم.
‫پرواز ای‌ام۲۰۸، باندها پرن.
‫کل ورودی‌ها معطل شدن. ‫به ارتفاع ۱۵۰۰ متری بیاین و بمونین.
‫کاهش ارتفاع به ۱۵۰۰ متر ‫و حفظ ارتفاع به سمت شرق.
‫هدایت خودکارش رو غیرفعال کن. ‫هواپیما دست خودته.
‫- هواپیما دست خودمه. ‫- من باید برم سرویس.
‫- همه‌چی مرتبه؟ ‫- اگه قراره هی دور بزنیم،
‫نمی‌تونم نگهش دارم.
‫یه دقیقه بیشتر طول نمی‌کشه.
‫مگه این که از پسش بر نیای.
‫- بر میام. ‫- بین خودمون می‌مونه.
‫عین اکلیل رو گونه‌ات خفن خانم.
‫[خروجی]
‫پره.
‫وای!
‫از ای‌ام۲۰۸ به مرکز. ‫موتور اصلی یک رو از دست دادیم.
‫ای‌ام۲۰۸، ارتفاعت چنده؟
‫دارم از ۶۰۰ متر به ۹۰۰ متر می‌رسم.
‫ای‌ام۲۰۸، ترانسپوندرت می‌گه ‫ارتفاعت رو به کاهشه.
‫مرکز، اختلال بصری شدیدی داریم.
‫دریافت شد ای‌ام۲۰۸. ‫می‌خوای وضعیت اضطراری اعلام کنی؟
‫جریان چیه؟
‫کاپیتان کلارک کجاست؟ ‫باید زود بیاد.
‫با تلاطم ضربه خورد ‫و بی‌هوش شد،
‫ولی من تونستم بهش کمربند بزنم.
‫به همه بگو کمربندشون رو ببندن ‫و محکم بشینن.
‫باشه.
‫ارتفاع کم. افزایش ارتفاع. ‫ارتفاع کم. افزایش ارتفاع.
‫پرواز ای‌ام۲۰۸، صدام رو داری؟
‫ارتفاع کم. افزایش ارتفاع.
‫پرواز ای‌ام۲۰۸، لطفا جواب بده.
‫مانع. مانع.
‫پرواز ای‌ام۲۰۸، لطفا جواب بده.
‫افزایش ارتفاع.
‫از ای‌ام۲۰۸ به مرکز.
‫من فرود اضطراری می‌کنم.
‫از خود گذشتگیت تحسین‌آمیزه آنا.
‫تحریک احساسی و حرکتی ‫در این مرحله خیلی حیاتیه...
‫و خورخه دقیقا به همین نیاز داره.
‫آره، سه هفته شده.
‫هیچی نشده. ‫پسرم کی به هوش میاد؟
‫هر کسی متفاوته. ‫مدت زمان مشخصی تعیین نشده.
‫ولی حال خورخه خوبه.
‫همچنان بازپروری شدید رو ادامه می‌دیم،
‫تحت نظرش داریم ‫و صبر می‌کنیم.
‫دکتر ولف، چند هفته است...
‫خورخه بهبود عصبی خاصی نداشته.
‫تحت شرایط کنونی، ‫این همه امیدواری...
‫نگرانم می‌کنه.
‫به روند درمان اعتماد کن دکتر پورتر.
‫روند درمان همیشه شامل ‫باخ و چماز می‌شه؟
‫راستش، آره. عذر می‌خوام.
‫سلام. به این زودی کجا می‌ری؟
‫وای، خانواده یکی از مراجعان قدیمیم ‫باهام تماس گرفتن.
‫قرار بود هفته پیش ‫از هادسون اوکس مرخص بشه،
‫ولی جواب درستی بهشون نمی‌دن...
‫- که چرا هنوز اونجاست. ‫- تو هم الان داری می‌ری اونجا؟
‫- اگه تو بذاری. ‫- کارول، هادسون اوکس...
‫همون‌جایی که اون زنیکه خبیث ‫با بروشورهاش اومده بود.
‫همیشه تو راهروهامون کمین کرده...
‫و بیماران روانمون رو می‌قاپه.
‫می‌ترسم اگه بری اونجا، ‫دیگه هیچ‌وقت نبینیمت.
‫الکی امیدوارم نکن.
‫خودت باهام کاری داشتی؟
‫نه. فقط حالت رو پرسیدم.
‫انگار امروز خبر خاصی نیست.
‫چه خبر؟
‫گزارش کارت اعتباریم رو ‫بررسی می‌کنم.
‫همون کارت اعتباری که به سم دادی،
‫همون بیمار اسکیزوفرنی بی‌خانمان.
‫- چقدر خرج کرده؟ ‫- عیبی نداره.
‫بهش نیاز داره.
‫اریکا کینی، زود باش بسوزونش!
‫سلام خانم‌ها. ‫روز آزمایش اعتیاد اجباری مبارک.
‫جریان چیه؟
‫قانون بیمارستان عمومی برانکس...
‫حکم می‌کنه شش ماه یه‌بار ‫آزمایش اعتیاد بگیریم.
‫دو ساله که بخش اعصاب آزمایش نگرفته.
‫امیدوارم خوب آب خورده باشین.
‫- اخراجم می‌کنن. ‫- معلوم نیست.
‫من واسه بنزودیازپینم نسخه ندارم.
‫آخرین باری که خوردی کی بود؟
‫هفته پیش که رفته بودم اورژانس.
‫خیلی‌خب. ببین چی می‌گم.
‫تا بدنت رو پاک‌سازی می‌کنیم ‫دیگه بنزو نخور.
‫امروز سوار آسانسور نشو، ‫نرو اورژانس...
‫و کلا کاری نکن که اضطرابت تشدید بشه.
‫بعدش باید خیلی جدی بررسی کنیم.
‫- خیلی‌خب. ‫- بچه‌ها، یه هواپیما سقوط کرده.
‫دارن بیمارانش رو میارن اینجا. ‫تو اورژانس بهمون نیاز دارن.
‫- کل پرسنل... ‫- خب، اون نقشه رو بی‌خیال شو.
‫سقوط هواپیما، چندین مجروح. ‫چهل بیمار تو راهن.
‫هر بار این کله‌خراب‌ها ‫کنترل رو گم می‌کنه،
‫من باید جونم رو به خطر بندازم ‫تا کانال رو عوض کنم.
‫همچنان اخبار جدید از این ماجرا رو ‫در اختیارتون قرار می‌دیم،
‫و اطلاعات جدید از جراحات...
‫و تلفات احتمالی به دستمون می‌رسه.
‫الان دارین تصاویر...
‫هواپیمای آتلانتیک مریدیان رو می‌بینین...
‫که به دل رود هادسن رفت، هفت...
‫شانس آوردین امروز صبح ‫نرفتین شنا دکتر ولف.
‫خیلی‌خب بچه‌ها، ‫تقسیم وظایف می‌کنیم!
‫به همکارانم بخش اعصابم بگم، ‫امروز وقت خوره بودن نیست.
‫- درمان کنین و برین. ‫- منظورش اینه که بیماران رو...
‫چه مشکل عصبی داشته باشن چه نه ‫درمان می‌کنین.
‫ضمنا، چون سانحه پرجراحته، ‫بدون نظارت کار می‌کنین.
‫وقت ارائه به پزشک مافوق ندارین.
‫اگه بهم نیاز داشتین ‫من هواتون رو دارم.
‫کمربندتون رو ببندین.
‫پرواز پرتلاطمی داریم.
‫[اورژانس]
‫وای نه، «اتوبوس مجروحان سرپا» نه.
‫چرا همیشه جراحات شدید رو ‫می‌برن «بلوو»؟
‫پتوی گرم بیارین. ‫ببینین هیپوترمی نداشته باشن.
‫ابزار درمان بریدگی موجوده.
‫اگه جراحتشون شدید بود ‫منتقل کنین.
‫- چشم. ‫- چشم.
‫بفرمایین اینجا.
‫- سلام. ‫- اصرار داشت...
‫آخر از همه نجاتش بدیم،
‫می‌گه نمی‌تونه چشمش رو باز کنه.
‫احتمالا با سوخت هواپیما برخورد کرده.
‫کاپیتان، من دکتر ولف هستم.
‫این مسافران خوش‌شانسن ‫که شما رو داشتن.
‫نه، من روسیاهشون کردم. ‫چشمم روسیاهم کرد.
‫یه مشکل جدی هست.
‫زندگیم کابوس شده.
‫بیا اینجا.
‫بیا اینجا بشین، خب؟
‫خوبی؟
‫هوم، آره.
‫می‌شه چشمت رو معاینه کنم؟
‫خیلی‌خب. به من نگاه کن.
‫چی می‌بینی؟
‫همه‌چی وارونه است.
‫در حین پرواز این‌جوری شد.
‫ظاهر چشمت عادیه، ‫ولی توصیفت...
‫به پدیده به شدت نادری مربوطه...
‫که اسمش متامورفوپسیای بصری وارونه است.
‫باید سریع چند آزمایش بگیریم.
‫بیا. این باید گرم نگهت داره.
‫نمی‌تونم سمت راستم رو حرکت بدم.
‫اختلال بینایی و ضعف یک‌جانبه.
‫زود یه کد سکته اعلام کن!
‫ببین، متأسفانه احتمالا دچار...
‫سکته مرگباری شدی.
‫باید زود دراز بکشی، خب؟
‫خیلی‌خب، بریم. ‫داره از دست می‌ره.
‫باید زود به اسکنر برسونیمش.
‫- کد سکته تو اورژانس. ‫- همگی برین کنار!
‫برین کنار! برین کنار!
‫عذر می‌خوام.
‫اِل، اسکن‌هات سکته رو رد کردن،
‫پس باید باز هم آزمایش بگیریم ‫تا مطمئن بشیم.
‫فعلا اگه واقعا سکته باشه،
‫من موظفم بهت بگم دارویی ‫به نام تی‌پی‌ای هست...
‫که ممکنه بینایی و قوتت رو برگردونه.
‫ولی باید همین الان بهت بدیم.
‫هرچی بیشتر صبر کنیم ‫تأثیرش کمتره.
‫بدین.
‫پیچیده‌تر از این حرف‌هاست.
‫اگه اشتباه کرده باشیم،
‫اگه دچار سکته نشده باشی، ‫ممکنه پی‌تی‌ای...
‫خون‌ریزی مرگباری ایجاد کنه، ‫مخصوصا پس از آسیب وارده.
‫با اجازه، من شاهد معجزات تی‌پی‌ای بودم.
‫تحقیقات خارق‌العاده‌ای ‫این حرف رو تأیید می‌کنن.
‫ممنون دکتر پورتر.
‫این کد سکته تحت نظر ‫من و تورنه.
‫تو اومدی ثبتش کنی.
‫یعنی می‌نویسی، حرف نمی‌زنی.
‫تصمیمت چیه دکتر اعصاب؟
‫غریزه‌ام می‌گه تی‌پی‌ای ندیم.
‫اِل، خیلی چیزها رو نمی‌دونیم.
‫به نظرم باید یه ام‌آرآی بگیریم...
‫تا بتونیم بهتر شرایط رو درک کنیم...
‫اگه غریزه‌ات اشتباه باشه، ‫ممکنه تا ابد معلول بشم؟
‫ازت می‌خوام بهم اعتماد کنی.
‫اِم...
‫نه. نه. چی؟ ‫چرا این‌قدر سخته؟
‫حتما شوخیت گرفته.
‫- خوبی کینی؟ ‫- نه.
‫تورن گفت بیام بخیه «شستی» رو پیدا کنم،
‫ولی اصلا پیدا نمی‌کنم.
‫منظورش «شصتی» بود، ‫یعنی شش ممیز صفر.
‫آها. ممنون.
‫- خواهش می‌کنم. ‫- ببین.
‫- تو قبلا ورزشکار بودی. ‫- قبلا؟
‫سیلوا امروز آزمایش اعتیاد می‌گیره.
‫به تو اتهام نمی‌زنم، ولی حتما ‫هم‌تیمی‌هایی داشتی...
‫که با مصرف قبول شدن.
‫امان از دستت کینی. ‫هنوز بنزو مصرف می‌کنی؟
‫من همه‌شون رو دیدم،
‫ادرار اهدایی، ادرار مصنوعی، ‫مواد افزودنی.
‫هیچ‌کدومشون جواب نمی‌ده. ‫اصلا فکرش هم نکن.
‫خیلی سخته. ‫سرگیجه دارم.
‫هوات رو دارم شصتی.
‫بیا.
‫دکتر پیرس!
‫لطفا کارول صدام کن.
‫دکتر آملیا فردریک، ‫رئیس مراقبت روان هستم.
‫قبلا تو بیمارستان عمومی برانکس ‫دیدار کردیم.
‫آره، یادمه.
‫از دیدار مجددت خوشحالم آملیا.
‫چه غافل‌گیری خوش‌آیندی.
‫فقط کاش می‌دونستم داری میای.
‫خیلی خوشحال می‌شم ‫اینجا رو نشونت بدم.
‫وای، نمی‌خوام وقتت رو بگیرم.
‫می‌خواستم سراغ هکتور مارتینز رو بگیرم.
‫از مراجعان من بود.
‫آها، آره، هکتور رو می‌شناسم.
‫آدم خیلی خوبیه ‫و داره کلی پیشرفت می‌کنه.
‫خب، درست به اطلاع خانواده‌اش نرسوندن...
‫کی مرخص می‌شه.
‫واسه همین اومدم. ‫می‌خواستن من هم نظر بدم.
‫وای، عجیبه، آخه ما همیشه ‫بررسی برنامه ترخیص رو...
‫به اطلاع خانواده‌ها می‌رسونیم.
‫در هر صورت، با کمال میل ‫می‌برمت دیدن هکتور.
‫- عالیه. ‫- این طرفه.
‫خبرش همه‌جا پخش شده.
‫صد و شصت و دو نفر مسافر هواپیما.
‫همگی زنده‌ان.
‫ممنون. ‫ممنون که بهم گفتی.
‫چه‌جوری وقتی همه‌چی وارونه بود،
‫هواپیما رو سالم فرود آوردی؟
‫به ابزارم اعتماد کردم. ‫به خلبان‌ها همین رو یاد می‌دن.
‫جالبه.
‫آخه خبر مهم دیگه‌ای برات دارم.
‫نتیجه ام‌آرآی همین الان اومد.
‫عادیه.
‫حالا باید باز هم آزمایش بگیریم...
‫تا این علائم رو تشخیص بدیم،
‫ولی قطعا دچار سکته نشدی.
‫نظر دستیارتون راجع به تی‌پی‌ای درست بود.
‫دستیار؟
‫دکتر ولف رو می‌گی؟
‫هوم.
‫ولف آدم عجیبیه،
‫ولی کارش درسته.
‫ابزار پزشکی متحرکه.
‫می‌تونی بهش اعتماد کنی.
‫من که می‌کنم.
‫تموم شد؟ داره از پیشم می‌ره؟
‫تبش به ۳۹ درجه رسید ‫و الان فشار خونش افتاده.
‫دوباره عفونت کرده. ‫یه لیتر بهش بزنیم...
‫و کل داروهای مربوطه رو ‫از جمله وانکومایسین و زوسین بزنیم.
‫می‌دونم ترسناکه،
‫ولی عفونت واسه امثال خورخه ‫که خیلی مریضن پیش میاد،
‫مخصوصا چون این همه مدت ‫بیمارستان بوده.
‫می‌تونیم درمانش کنیم.
‫دکتر ولف کجاست؟
‫داره به بیماران اورژانس رسیدگی می‌کنه.
‫من با پرونده پسرتون آشنایی کامل دارم.
‫می‌تونین بهم اعتماد کنین.
‫چه غلطی کردی؟
‫ممکن بود همه‌مون رو به کشتن بدی.
‫ممکن بود پایین‌تنه‌ام رو از دست بدم.
‫- عه، برو کنار! ‫- من اطمینان حاصل می‌کنم...
‫جواز خلبانیت رو از دست بدی.
‫آهای، اینجا چه خبره؟
‫می‌خوام جواب بگیرم.
‫نه، اگه آروم نگیری، ‫می‌بندیمت.
‫حداقل باید به همه شما توضیح بده.
‫قبول کنین.
‫مگه نه؟
‫لازم نیست چیزی بگی، خب؟
‫اونجا؟ ‫بهمون بگو چی شد.
‫من لبنیات...
‫من لبنیات گوجه‌فرنگی پنیر...
‫مربای آهن‌ربا. من...
‫چش شده؟
‫اِل، ببین من رو.
‫باند کجاست؟ ‫باند کو؟
‫دیدین؟ حالش خوب نیست. ‫قابل اعتماد نیست.
‫بهش گلوکز بزنیم.
‫خیلی‌خب. اِل، می‌تونی بهم بگی ‫امروز چندمه؟
‫جیغ‌جیغو، هفت‌هفت‌صفر. هوم.
‫دستت رو سمت من بگیر ‫و جلوی فشارم مقاومت کن، خب؟
‫مشکل کانونی نداره.
‫مواد زده. شک ندارم.
‫بهشون بگو دیشب کجا بودی.
‫آزمایش مواد ازش گرفتین دیگه؟
‫با پرواز بعدیت...
‫می‌ری زندان.
‫چیزی نیست.
‫مأمور بلوم و کورتز...
‫از هیئت ملی ایمنی ترابری هستیم.
‫باید با اِل پارکر صحبت کنیم.
‫هیچ داروی تجویزی یا سرخود ‫مصرف نمی‌کنی؟
‫من لیز...
‫لیزینوپریل برای...
‫فشار خون بالا و...
‫ملاتونین برای خواب مصرف می‌کنم.
‫همه‌شون تأییدیه دارن.
‫هیچ‌کدومشون هم معلولیتی ‫ایجاد نمی‌کنن.
‫این کارتون چقدر طول می‌کشه؟ ‫خودتون که می‌بینین حالش خوب نیست.
‫قبل از پرواز متوجه ‫مشکل حرکتی نشدی؟
‫نه.
‫اولین تماس اضطراریت کی بود؟
‫هوم، تقریبا...
‫ساعت ۷:۱۴ صبح.
‫دقیقا قبل از فرود.
‫کمک‌خلبان پارکر وقتی اومد اینجا ‫به نظرتون چیزی مصرف کرده بود؟
‫- نه. ‫- نه.
‫پس چرا این‌جوری حرف می‌زنه؟
‫زبان‌پریشی دلایل مختلفی داره،
‫ولی باید سریعا باز هم معاینه بشه.
‫باید بذارین درمانش رو ادامه بدیم.
‫به محض این که نتیجه ‫آزمایش سم‌شناسی اومد،
‫- یه نسخه ازش می‌خوایم. ‫- حتما.
‫- می‌تونین تشریف ببرین. ‫- اِل، بیا. بیا...
‫عه، اون اینجا می‌مونه. ‫ما باز هم سوال داریم.
‫شما دوتا می‌تونین برین.
‫دو ساعت پیش داشت کلا چرت‌وپرت می‌گفت...
‫و اگه عکس‌برداری سکته‌اش ‫عادی نبود، منطقی‌تر بود.
‫هیچ توده‌ای نیست، چیزی جدا نشه. ‫کلامش درست شد،
‫علائمش هم عین هیچ‌کدوم ‫از توکسیدروم‌هایی که من می‌شناسم نیست.
‫من موادی‌ها رو می‌شناسم. ‫اون از اون‌ها نیست.
‫باید تا خودشون سرخود نتیجه نگرفتن، ‫حلش کنیم.
‫خانم تورس؟
‫فشار خون خورخه بعد از تزریقات بهتره.
‫همین که خبر دیگه‌ای داشتیم ‫بهتون می‌گم.
‫پسرم زنده می‌مونه؟
‫این که هنوز به هوش نیومده خوب نیست.
‫واقعا احتمالش هست...
‫که اصلا عین سابق نشه.
‫به نظرم وقتشه از خودمون بپرسیم...
‫خود خورخه حاضر بود ‫چقدر سختی بکشه؟
‫من نمی‌خوام عذاب بکشه.
‫یه وقتی می‌رسه...
‫که دکترها دیگه به نفع بیمار ‫عمل نمی‌کنن...
‫و فقط اذیتش می‌کنن.
‫خودش نمی‌خواست ‫این‌جوری زندگی کنه.
‫چون خودم در این زمینه ‫تجربه شخصی دارم،
‫می‌شه یه پیشنهادی بدم؟
‫ما داریم عفونت خورخه رو درمان می‌کنیم...
‫و امیدواریم و همچنان بهتر بشه.
‫ولی اگه بدتر شد،
‫پیشنهاد می‌کنیم دیگه عملی انجام نشه.
‫می‌ذاریم خورخه در آرامش...
‫و با وقار از دنیا بره.
‫ممنون.
‫خیلی از دیدنت خوشحالم هکتور.
‫چند وقته اومدی اینجا؟ ‫یه ماه می‌شه؟
‫این همه گذشته؟
‫آره. قرار بود یه هفته پیش مرخص بشی.
‫چی شد؟
‫آمادگیش رو ندارم که برم.
‫تا وقتی اینجا باشم، ‫فقط خودم دیوانه نیستم.
‫نه‌خیر. ما این‌جوری نمی‌گیم.
‫«ما» اون کلمه رو نمی‌گیم. ‫می‌دونم.
‫ولی بقیه همچنان می‌گن.
‫سر کارم می‌گن،
‫اون‌هایی که جلوشون رد دادم ‫همگی می‌گن.
‫چه‌جوری می‌خوام برگردم پیششون،
‫برگردم پیش خانواده‌ام ‫و وانمود کنم همه‌چی عادیه؟
‫کار سختیه،
‫ولی از پسش بر میای.
‫بخشی از تعهدت به درمان...
‫فراگیری ابزار مقابله با شرایط مختلفه.
‫- آگاهی، سرگرمی، علاقه. ‫- آگاهی، سرگرمی، علاقه.
‫آره هکتور، حتی اگه قوی‌ترین آدم‌ها...
‫اون ابزار رو از دست بدن،
‫توانایی گذر از موانع رو از دست می‌دن.
‫رمزش فراگیری ابزار مختلفه...
‫تا همیشه آماده باشی.
‫تو هم یکی از بهترین ابزار دنیا رو داری،
‫خانواده‌ای که دوستت داره.
‫با من تماس گرفتن.
‫آره. می‌خوان بری خونه.
‫واقعا؟
‫خیلی زیاد.
‫سلام، خانم تورس در چه حاله؟
‫داریم عفونتش رو درمان می‌کنیم، ‫ولی قبول کرد...
‫اگه خورخه بدتر بشه،
‫دیگه با عمل خاصی دخالت نکنیم.
‫گمون نکنم ولف تأیید کرده باشه.
‫من باهاش صحبت می‌کنم.
‫ولی خانم تورس حق داره بدونه ‫چی می‌شه.
‫به احتمال زیاد همین چرخه ‫دردناک و عذاب‌آور ادامه پیدا می‌کنه...
‫و بعدش می‌میره، ‫خودش هم ورشکسته می‌شه.
‫عجب.
‫عمرا بتونی ولف رو قانع کنی.
‫هیچ‌وقت بی‌خیال بیمار نمی‌شه،
‫ولی بیماری که مد نظر رئیس هم هست؟
‫پس قبول داری. ‫فاصله کاری رو از دست داده.
‫آره، ولف بیش از حد وابسته می‌شه.
‫ولی در عین حال، همیشه سعی می‌کنه ‫به ناامیدها امید بده.
‫بهشون فرصت مبارزه بده.
‫تنها چیزی که از ناامیدی بدتره، ‫امید واهیه.
‫نقطه عکس مبارزه هم تسلیم نیست،
‫صلح و آرامشه.
‫ببخشید، ولی من باید...
‫کمرتون درد می‌کنه؟
‫نه، دارم سعی می‌کنم دید اِل...
‫به دنیا رو درک کنم.
‫- این چیه؟ ‫- یه فیلم پخش شده.
‫تو رسانه‌های اجتماعی محبوب شده.
‫به نظرم تا یه ساعت دیگه ‫از اخبار هم پخش می‌شه.
‫کمک‌خلبانمون دوازده ساعت...
‫قبل از فرود اضطراری تو هادسن ‫مشغول این کار بود.
‫هنوز نتیجه سم‌شناسیش نیومده؟
‫نتیجه اولیه منفیه، ولی اون همه ‫مواد جدید پایکوبی‌ها رو شناسایی نمی‌کنن.
‫حالتون خوبه دکتر ولف؟
‫زود تورن و اِل رو بیار اینجا.
‫من یه فکری دارم.
‫[خدمات سلامت رفتاری هادسون اوکس]
‫راستش، تا مدت‌ها سازمان‌های ‫مراقبت سلامت روان...
‫مؤسسات بی‌روح دولتی بودن.
‫خب بعدش اون‌ها تعطیل شدن ‫و تا چند دهه،
‫فقط ثروتمندترین بیماران می‌تونستن ‫تو بتی فورد...
‫یا امثالش با هزینه ماهانه ‫چند ده هزار دلاری اقامت کنن.
‫ما سعی داریم مراقبت طولانی‌مدت رو...
‫در دسترس همه قرار بدیم.
‫من بدون پول بزرگ شدم...
‫و مجبور بودم شاهد عذاب مادرم باشم،
‫آخه مراقبت به‌صرفه در دسترس نبود.
‫واسه خودم مأموریت تعیین کردم...
‫که هیچ‌کس نباید اون‌جور...
‫ناتوانی رو تحمل کنه.
‫خب، معلومه کارت اینجا نتیجه می‌ده.
‫واسه هکتور خیلی خوب بوده.
‫خیلی خوشحالم که این حرف رو ازت شنیدم.
‫رضایت بیمار مهم‌ترین المان ماست.
‫تنها نگرانیم اینه ‫که اگه اینجا بمونه،
‫دیگه نمی‌تونه روابطش رو...
‫با دنیای بیرون حفظ کنه،
‫واسه همین به نظرم آمادگی ترخیص داره.
‫من موافقم.
‫همین الان روند ترخیصش رو آغاز می‌کنم.
‫- عالیه. ‫- وای کارول، خیلی ممنون...
‫که بهمون سر زدی. ‫واقعا امیدوارم بتونیم...
‫بیشتر با همدیگه کار کنیم.
‫می‌شه بغلت کنم؟
‫به خدا مواد مصرف نکردم.
‫سال‌هاست پاک پاکم.
‫فقط با پایکوبی آروم می‌شم.
‫می‌تونم عین زمان پرواز ‫از دنیا جدا بشم.
‫مشکل اینجاست که این سانحه ‫باعث شده کل زندگیت رو...
‫- موشکافی کنن. ‫- بگو ببینم.
‫قبل از وارونگی بیناییت، ‫چیز عجیب دیگه‌ای ندیده بودی؟
‫روی کل ساختمون‌های منهتن...
‫نقاط سیاه افتاده بود.
‫می‌خوام برام یه چیزی بنویسی.
‫- چی؟ ‫- هر چیزی،
‫فقط یه جمله کامل بنویس.
‫داریم چیکار می‌کنیم؟
‫اون بازرس‌ها می‌گن...
‫اون فیلم براشون مدرک کافیه.
‫موادی هست که غیر قابل شناساییه...
‫و ممکنه باعث بشه بیمار ‫ادعا کنه وارونه می‌بینه،
‫اما در واقع فقط تحت تأثیر مواده.
‫نه، من می‌خوام اِل ‫مدرک موثقی ارائه بده...
‫که مغزش واقعا وارونه کار می‌کنه.
‫[چی داره به سر من میاد؟
‫اِل، این ثابت می‌کنه ‫بینایی تو وارونه نیست.
‫مغزت داره وارونه پردازش می‌کنه.
‫من دلیلش رو می‌دونم.
‫بینایی وارونه، ‫حالت کما،
‫اختلال گفتار، ضعف،
‫همه‌شون علائم یه چیزن...
‫یه میگرن قاعده‌ای ‫نادر و پیچیده.
‫میگرن؟ ‫من به عمرم سردرد هم نداشتم.
‫خب، معمولا میگرن‌های پیچیده...
‫سردرد به همراه ندارن،
‫اما اختلالات عصبی به نام آئورا ‫به همراه دارن.
‫اون قناط سیاهی که دیدی ‫آئورا بودن،
‫از علائم هشدار میگرن بودن.
‫از مرموزترین پدیده‌های مغز انسانه.
‫مگه میگرن ممکن نیست ‫هر زمانی عود کنه؟
‫من دیگه به خودم اعتماد نمی‌کنم ‫پرواز کنم.
‫بیا اول داروهات رو شروع کنیم...
‫تا بعد ببینیم باید زمین‌گیر بشی یا نه.
‫گاهی دارو می‌تونه ‫جلوی علائم میگرن رو بگیره.
‫ولی برای جلوگیری کامل از وقوعشون،
‫باید ببینیم دلیل اصلی وقوع میگرن‌هات چیه.
‫اینجا دکتری داریم...
‫که این کار خوراکشه.
‫آره، خارق‌العاده است.
‫وقتی پیش خلبانه بودی،
‫خورخه تب کرده بود ‫و فشارش افتاده بود.
‫من بهش آتنی‌بیوتیک زدم...
‫و فشارش با سرم بهتر شد.
‫- آفرین. ‫- با خانم تورس هم حرف زدم.
‫با همدیگه برنامه درمان جدیدی ‫واسه خورخه ریختیم.
‫بیش از این کاری نمی‌کنیم.
‫دیگه دخالت نمی‌کنیم.
‫دکتر ولف، خانم تورس ‫نگران عذاب پسرشه...
‫و من درک می‌کنم، ‫غیرمنطقی نیست...
‫ببخشید نتونستم زودتر بیام،
‫ولی متوجه شدم امروز ‫تصمیمات مهمی گرفتی.
‫با کمال میل راجع بهشون ‫باهات صحبت می‌کنم.
‫خورخه به هوش نمیاد.
‫می‌دونم، ولی ما که مدام گفتیم، ‫همچنان ممکنه بهتر بشه.
‫من باور دارم می‌شه.
‫اگه الان بعد از این همه تلاش ‫دست برداریم...
‫دکتر چارلی اشتباه می‌کنه؟
‫اشتباه نمی‌کنه.
‫جوانه.
‫دکترهای جوان تجربه خاصی ندارن.
‫احتمالا ندیدن بیماری ‫با وخامت خورخه...
‫در نهایت بهتر بشه و بره خونه.
‫تو یه چیزی می‌گی، ‫دکتر چارلی یه چیز دیگه می‌گه.
‫خواهش می‌کنم ‫من رو با خورخه عزیزم تنها بذارین.
‫دارو تأثیر گذاشته؟
‫- خدا رو شکر. ‫- خوبه.
‫من هنوز نمی‌فهمم.
‫من تا حالا میگرن نداشتم.
‫- چرا الان؟ ‫- احتمالا داشتی.
‫فقط علائمش رو تشخیص ندادی.
‫بیا از امروز صبح شروع کنیم.
‫متوجه هیچ چیز غیرعادی نشدی؟
‫پرواز عادی بود.
‫حالم تا زمان فرود خوب بود.
‫خب، پرواز به محدوده هوایی نیویورک...
‫ممکنه استرس‌زا باشه، نه؟
‫راستش برعکسه.
‫پرواز بر فراز شهر ‫درکم رو افزایش می‌ده. از اون بالا،
‫همه‌چی این پایین کوچکه.
‫مردم، ساختمون‌ها،
‫مشکلات.، ‫از دست همه‌شون رهام.
‫چون خلبانم، ‫کنترل دست خودمه.
‫امروز صبح حس می‌کردی ‫کنترل دستته؟
‫آره. ‫تنها مشکلم خلبانمه.
‫رفتارش یه‌کم نامناسب بود.
‫نامناسب؟ از چه نظر؟
‫راجع به زندگی شخصیم ‫ازم سوال کرد.
‫مسئله خاصی نیست، ‫ولی ترجیح می‌دم...
‫تو کابین خلبانی...
‫با کسی که می‌خواد ‫دلم رو به دست بیاره نباشم.
‫خب، این اتفاق تا حالا رخ داده بود؟
‫اصلا. نه.
‫خب، ما می‌دونیم ‫تحریک‌کننده‌های احساسی...
‫ممکنه میگرن ایجاد کنن.
‫ممکنه این اتفاق با خلبانت...
‫به چیز دیگه‌ای در زندگیت مربوط باشه؟
‫خب، حتی اگه داشته باشه،
‫نظرم ممکن نیست ‫چنین حرف جزئی‌ای...
‫این‌قدر تجریکش کنه.
‫موقع پایکوبی و پرواز...
‫احساس رهایی می‌کنی.
‫زمانی بود که احساس اسارت کرده باشی؟
‫انگار نمی‌تونستی فرار کنی؟
‫تو بچگی فقط خودم و مامانم ‫تو هارتفورد بودیم.
‫چیز خاصی نداشتیم.
‫گمون کنم واسه همین ‫تصمیم گرفت زنش بشه.
‫خیال می‌کرد داره زندگی بهتری ‫برام فراهم می‌کنه...
‫ولی گمون نکنم متوجه شده بود...
‫که اون هم همیشه ‫تو اون زندگی هست.
‫یا مثلا تصمیم بگیره اون شب ‫مصرف کنه...
‫و سر مامانم یا خودم خالی کنه.
‫خیلی وحشتناکه.
‫واسه همین خلبان شدی؟
‫تا از اون شرایط فرار کنی؟
‫می‌دونستی بوئینگ ۷۶۷ عریض رو...
‫قبل از پرواز ۴۶۳ بار آزمایش می‌کنن...
‫و پنج مرحله متفاوت و حساس ‫افزایش سرعت داره...
‫و دو موتور پرت و ویتنی ‫باید روشن بشن؟
‫در همین حین، در آن واحد ‫داریم هزار داده رو...
‫تحت نظر می‌گیریم و همیشه همه این کارها ‫فقط واسه بلند شدن از روی زمینه.
‫ظاهرا سخته.
‫نیست. ‫اون بخش راحتشه.
‫وقتی مجبور بودم ‫از یه در کوچک خارج بشم،
‫وقتی کلا مامانم و خونه‌ام رو ول کردم،
‫سخت‌ترین کاری بود ‫که مجبور شدم انجام بدم.
‫مامانم چند سال پیش ‫باهام تماس گرفت...
‫تا بهم بگه اون مرده، ولی...
‫هنوز نمی‌تونم برگردم و نبخشیدمش.
‫اِل.
‫چنین زخمی باید درمان بشه.
‫حتی تو ارتفاع نه کیلومتری،
‫بدنمون به خاطر میاره.
‫ثبت می‌کنه.
‫ولی با روان‌کاوی...
‫و درک ساختار میگرن‌هات،
‫می‌تونیم علائم پررنگش رو ‫درمان کنیم.
‫ببین، خودمون می‌دونیم ‫تو آدم خیلی قوی‌ای هستی،
‫نه چون خلبانی،
‫بلکه چون مبارزی و دوام آوردی.
‫این مسئله هیچ‌وقت عوض نمی‌شه.
‫- آره. خیلی خارق‌العاده است. ‫- دقیقا!
‫هنوز منتظر نمونه ادرارتم کینی.
‫نمی‌دونم شنیدی یا نه،
‫ولی امروز یه هواپیما سقوط کرده بود سیلوا.
‫خبر دارم. ادرار.
‫- دنبال چی می‌گردی؟ ‫- آها، نه، چیز خاصی نیست.
‫فقط... یادته ساختمونم فرو ریخته بود؟
‫آره. بعدش یواشکی چندتا بنزودیازپین ‫از دینا کش رفتم...
‫تا با حملات اضطرابیم مقابله کنم...
‫و از اون به بعد دارم مصرف می‌کنم...
‫و تونستم تا آزمایش اعتیاد امروز ‫این راز رو حفظ کنم.
‫- اون واسه چیه؟ ‫- اگه این سرنگ رو...
‫به خودم بزنم و شامل خطرات کاری بشم،
‫واسه خودم فرصت جور می‌کنم.
‫- نه. اریکا... ‫- می‌دونم، می‌دونم، می‌دونم.
‫ولی ون، من کل عمرم...
‫فقط می‌خواستم دکتر باشم.
‫اگه این آزمایش رو بدم،
‫رد می‌شم ‫و اخراج می‌شم...
‫و زندگیم نابود می‌شه.
‫وایستا، نه. نه. نه، اصلا. ‫این کار رو نمی‌کنی.
‫یه سری لحظاتی بود که حس می‌کردم ‫ترسیدی یا اضطراب داری،
‫ولی خیال می‌کردم حتما اشتباه می‌کنم.
‫خیلی شرمنده‌ام که اصلا حالت رو نپرسیدم.
‫اریکا، من و تو جفتمون خطرات...
‫مصرف بنزودیازپین بدون نظارت رو می‌دونیم.
‫پس جای ادامه مخفی‌کاری،
‫شاید بهتر باشه با سیلوا صحبت کنی.
‫تشخیص دادیم اِل ‫نوعی درمان‌پذیر...
‫از میگرن پیچیده داره.
‫من دکتر اعصابشم ‫و تضمین می‌کنم...
‫با مدیریت مناسب،
‫پس از مدتی صلاحیت پرواز داره.
‫من روان‌پزشکشم و بهتون اطمینان می‌دم...
‫اصلا سابقه مصرف مواد نداشته.
‫اِل کاملا همکاری کرد ‫و کل آزمایشاتش خوب بودن.
‫خودش مقصر نبود.
‫مایلیم بدونیم خانم پارکر ‫حرف نهایی داره یا نه.
‫اِم...
‫آدم همیشه با خودش می‌گه ‫تو بحران چیکار می‌کنه.
‫من نه تنها مسئولیت کامل ‫اعمالم رو قبول می‌کنم،
‫بلکه بهشون افتخار می‌کنم.
‫من هواپیما رو وقتی بیناییم وارونه بود ‫فرود آوردم.
‫با صفر جراحت وخیم.
‫اگه آخرین پروازم باشه، ‫می‌تونم سربلند باشم.
‫خانم پارکر، ‫با این که بازرسیمون...
‫چند هفته دیگه طول می‌کشه،
‫باید باهاتون موافقت کنیم.
‫گزارشات اولیه حاکی از اینه ‫که هواپیماتون در فضای ممنوعه...
‫با یه پهپاد شخصی برخورد کرده بود.
‫ضمنا، خلبان پال کلارک...
‫عکس‌های زشتی گرفته بود ‫و متوجه این مسئله نگران‌کننده شدیم.
‫اصلا نباید وقتی هدایت خودکار...
‫غیرفعال بود ‫کابین خلبان رو ترک می‌کرد.
‫ایشون از کار بیکار شد، ‫ولی شما نمی‌شی.
‫سیلوا؟
‫من نمی‌تونم امروز آزمایش بدم.
‫انتظارش رو از تو نداشتم،
‫ولی دیگه چیز خاصی غافل‌گیرم نمی‌کنه.
‫ببین، من همه‌چی دیدم. ‫پس بگو.
‫کوکایین؟ اکستازی؟ کتامین؟
‫- بنزودیازپین. ‫- این که چیز خاصی نیست.
‫نسخه ندارم.
‫خیلی‌خب، چیز خاصیه.
‫ببین، بهت اعتماد می‌کنم حلش کنی.
‫تو دکتری و خطرات خوددرمانی رو می‌دونی.
‫داری سلامتت رو به خطر می‌اندازی،
‫قانون‌شکنیش به کنار.
‫دیگه نذار تکرار بشه.
‫شنیدی؟
‫دو هفته دیگه بیا پیشم.
‫کارم داشتین دکتر ولف؟
‫بشین.
‫چرا قبل از تغییر...
‫هدف درمان خورخه ‫باهام تماس نگرفتی؟
‫می‌دونستم سرتون شلوغه. ‫من سال دومم.
‫موظفم بیشتر با خانواده‌ها صحبت کنم،
‫- تو جلسات شرکت کنم... ‫- بس کن.
‫تو واسه انتقال بیمار من ‫به آسایشگاه...
‫بدون مشورت با پزشک ناظرت ‫برنامه‌ریزی کردی.
‫این کار هیچ دفاعی نداره.
‫ما یه گروهیم. ‫باید یه گروه جلوه کنیم،
‫یعنی یه پیام واحد ارائه می‌دیم.
‫اگه اون پیام مختل بشه،
‫اعتماد بیماران و خانواده‌شون رو ‫از دست می‌دیم.
‫شاید خانم تورس ‫این‌دفعه گروه رو نمی‌خواست.
‫شاید نظر یکی دیگه رو می‌خواست.
‫دیگه در غیاب من ‫با هیچ خانواده‌ای...
‫صحبت نمی‌کنی.
‫دکتر ولف، احترامتون واجبه،
‫ولی این واکنش غیرمنطقیه.
‫من طبق اطلاعاتی که خانم تورس ‫از پسرش بهم داد،
‫پیشنهادی منطقی بهش ارائه دادم.
‫اگه به نظرتون این‌طور نیست،
‫شاید بهتر باشه به این فکر کنین...
‫که چرا این‌قدر دنبال درمان ‫کسی هستین که تو کماست.
‫ممکنه واسه این باشه ‫که بیمار رئیس هم هست؟
‫دکتر پورتر، بذار بهت یادآوری کنم...
‫تو به این بیمارستان اومدی ‫تا واسه من کار کنی.
‫خیال نکن چون تو این بخش راهت دادم،
‫واقعا دور میز نشستی.
‫مزیت‌های تو اینجا کاملا مشروطه.
‫تو کارآموزی. ‫تو موقتا اینجایی.
‫اینجا خونه تو نیست.
‫یه لحظه هم خیال نکن هست.
‫از دفتر من برو بیرون.
‫زود باش!
‫می‌خوای صحبت کنی؟
‫حرف خاصی نیست.
‫مسلما چارلی پاش رو ‫از گلیمش درازتر کرد.
‫ولی من هم کردم.
‫به نظر من باید درازتر می‌کردی.
‫چارلی کلا پرروئه.
‫عین امروز که می‌خواست ‫حتما به اِل تی‌پی‌ای بدیم.
‫اگه آدم بخواد کل گروه رو...
‫پشتش سوار کنه، ‫نمی‌تونه کمکشون کنه.
‫موافقم.
‫تو کار ما، همکاری گروهی ‫خیلی حیاتیه.
‫عین شما دوتا؟
‫- راستش آره. ‫- آره، دقیقا.
‫ولی بی‌شوخی، ولف،
‫درک می‌کردم سرخورده‌ای،
‫ولی داد زدن سر رزیدنت،
‫بی‌خیال دیگه. ‫تو چنین آدمی نیستی.
‫اخیرا تو دفترت می‌خوابی.
‫میزت خیلی شلخته است.
‫آره، اخیرا خیلی زیاد کار کردم.
‫چند وقته نرفتی تو هادسن شنا کنی؟
‫احتمالا از وقتی بابام رفت نرفتم.
‫پول این جلسات رو حساب می‌کنی ولف؟
‫آره.
‫- با رفاقت. ‫- هوم.
‫گاهی شجاعت یعنی رها کردن کنترل...
‫و اجازه هدایت به یکی دیگه.
‫دکتر پیرس؟
‫دکتر کینی.
‫می‌شه یه روان‌کاو خوب پیشنهاد بدین؟
‫حتما. ‫این روان‌کاو واسه خودته...
‫یا یکی دیگه؟
‫واسه خودم.
‫کمک لازم دارم.
‫گاهی اوقات هم یعنی ‫سکان رو به دست بگیریم...
‫و مسیر خودمون رو رسم کنیم.
‫این اولین قدم پس گرفتن ‫اعتماد به نفست...
‫و باور به درمان میگرنته.
‫کمک‌خلبانیت مایه افتخارمه.
‫ممنون.
‫خب، این پرواز چقدر طول می‌کشه؟
‫تا هارتفورد؟ ‫زیر یه ساعته.
‫امیدوارم خرچنگ نرم‌پوسته ‫دوست داشته باشی.
‫غذای مخصوص مامانمه.
‫در نهایت، اعتماد شجاعت می‌خواد.
‫پسرم.
‫اگه این کارت عمدی بود، ‫تکرارش کن.
‫پسرم به هوش اومده!
‫خورخه به هوش اومده!
‫خورخه به هوش اومده!!
‫بدو!
‫بجنبین! بجنبین!
‫بیاین! کمک کنین!
‫پسرم به هوش اومده!
‫بدو پسر! بدو!
‫ایول!
‫فقط می‌خواستم بهت بگم...
‫کار فرم ترخیص هکتور مارتینز رو ‫آغاز کردیم.
‫ممنون آملیا.
‫راستش، اقامت هکتور تو هادسون اوکس ‫تصمیم من نبود.
‫خانواده‌اش یکی از تبلیغاتتون رو دیده بودن.
‫ولی حالا که خودم شخصا اومدم اونجا،
‫دیدم اولویت‌هاتون درسته.
‫خیلی خوشحال شدم کارول.
‫امیدوارم هر وقت دیدی کسی نیاز داره ‫یاد ما بیفتی.
‫باشه.
‫شب خوبی داشته باشی.
‫مرسی. همچنین. خداحافظ.
‫گاهی اوقات فقط کافیه آدم ‫دنیا رو وارونه ببینه...
‫تا همه‌چی با عقل جور در بیاد.
‫[چهار ماه بعد]
‫هیچ‌کس بیش از من نمی‌خواد کمکت کنه.
‫من دکترتم. ‫تو هم خیلی بیماری.
‫ولی اگه بهم اعتماد نکنی، ‫چه‌جوری می‌خوام کمکت کنم؟
‫تک‌تک حرف‌هات دروغه.
‫حرف تو علیه حرف منه.
‫ولی من شاهدانی دارم ‫که حرفم رو تأیید می‌کنن.
‫مگه نه... هکتور؟
‫ما هنوز کلی کار داریم الیور.
‫پس راحت باش.
‫قراره یه مدت پیش ما باشی.