‫آنچه گذشت...
‫با خانم تورس صحبت کردم.
‫واسه درمان خورخه برنامه جدید ریختیم.
‫دیگه در غیاب من با هیچ خانواده...
‫دیگه‌ای حرف نمی‌زنی.
‫این واکنش غیرمنطقیه.
‫از دفتر من برو بیرون.
‫زود باش!
‫وقت بیشتری می‌خواست.
‫تو همین رو بهش دادی.
‫عمرش رو طولانی‌تر کردی.
‫انگار مرگش رو طولانی‌تر کردم.
‫میشل، ما خیلی با هم خوب بودیم.
‫- چی شد؟ ‫- ارتباط برقرار نکردیم.
‫- دوباره خوب شدین؟ ‫- آره. همین‌طوره.
‫مرد سی ساله دچار اسکیزوفرنی...
‫که از درد سینه هر روزه شاکیه.
‫- جریان چیه؟ ‫- از علائم نارسایی کبده.
‫درست و غلطش مهم نیست،
‫اگه کسی کاملا تنها باشه، ‫اصلا نمی‌تونه...
‫پیوند کبد داشته باشه.
‫سم، چند نفر اومدن ملاقاتت.
‫من تو هادسون اوکسم. ‫نمی‌ذارن خارج بشم.
‫- آخ! ‫- دیگه تقلا نمی‌کنی.
‫مگه نه الیور؟
‫[خدمات سلامت رفتاری هادسون اوکس]
‫فرار امشبت...
‫من رو یاد اون حرکتت...
‫تو جشن بیمارستان انداخت.
‫یادت میاد؟
‫اون موقع با خودم گفتم: ‫«این بابا خیلی قویه!»
‫ولی قصدم تعریف بود.
‫الان پرستاری که بهش حمله کردی ‫باید بخیه بخوره.
‫من رو خلاف خواسته‌ام نگه داشتین.
‫می‌خوام برم.
‫قبلا این صحبت‌ها رو داشتیم الیور.
‫من نگرانم که تو ‫از وقتی اومدی پیشمون...
‫هیچ پیشرفتی نکردی...
‫ضمنا، باید بگم با پای خودت اومدی.
‫تو بدگمانی. ‫موضع دفاعی داری.
‫نمی‌ذاری کمکت کنیم.
‫دیگه باید روراست باشیم ‫که چرا اینجایی.
‫یا راجع بهش صحبت می‌کنیم...
‫یا باز همین آش و همین کاسه است.
‫[سه ماه پیش]
‫طولش بده.
‫من رو بذار پایین!
‫تا حالا پزشک ناظری اون‌جوری ‫سرم داد نزده بود تری.
‫اذیت‌کننده بود.
‫غیرحرفه‌ای بود. ‫لب مرز روان‌پریشی بود.
‫دکتر ولف کاملا پاش رو ‫از گلیمش درازتر کرده.
‫آره. منصفانه است.
‫ولی ما مدت زیادی ‫از جلساتمون رو...
‫صرف صحبت راجع به رئیست کردیم.
‫خیلی‌خب، باید یادت باشه ‫انباشته کردن خشم...
‫عین این می‌مونه ‫که سم بخورم...
‫و انتظار داشته باشم ‫اون یکی بمیره. آره.
‫خب...
‫شما همکارین، درسته؟
‫آره. باید همزیستی رو یاد بگیرین.
‫به نظرم تو رو اشتباه شناخته.
‫پیشنهاد بدم؟
‫سعی کن خود واقعیت رو ‫نشونش بدی.
‫از پس این کار بر میام.
‫یه‌کم نابالغانه نیست؟
‫هنوز غذاهای شکرگزاری مونده.
‫برام مهم نیست.
‫من عاشق این وقت سالم...
‫درخت‌های نورانی راکفلر سنتر،
‫ویترین‌های خیابان پنجم،
‫جشن عید بیمارستان خودمون.
‫آخه کریسمس خاطرات شیرین ‫زیادی رو یادم می‌اندازه.
‫وای!
‫مثلا الیور کوچولوی من ‫از مدرسه برگشته بود...
‫و عجیب‌ترین آویز تزئینی ‫دست‌ساز رو آورده بود.
‫عجیب نیست. ‫تنگستنه.
‫- آها. ‫- باید فلز رو با کلرید آهن می‌سوزوندم...
‫تا نماد شیمیاییش رو ‫روش حک کنم.
‫واسه کلاس سومی ‫کار خیلی بزرگیه.
‫هوم.
‫خب، می‌دونم خیلی ‫از زرق‌وبرق و شرایط...
‫جشن‌های بیمارستان متنفری،
‫پس بهت اجازه می‌دم امشب شرکت نکنی.
‫یه هدیه کریسمس زودهنگام کوچولو ‫از طرف خودمه.
‫- شرطش چیه؟ ‫- شرطی نداره.
‫عزیزم، خودم می‌دونم...
‫تو از من کمک نمی‌خوای.
‫خدا می‌دونه خودم ‫هیچ‌وقت در حین بحران...
‫به مادر خودم رو ننداختم.
‫- ولی می‌خوام درک کنی عیبی نداره... ‫- مامان، بس کن.
‫از پس جشن بر میام،
‫فقط این‌قدر سرزده نیا اینجا...
‫تا روانم رو تحلیل کنی.
‫مجبورم نکن قفل‌ها رو عوض کنم.
‫[بیمارستان عمومی برانکس]
‫لبخند مگاواتیت می‌تونه بحران انرژی رو ‫حل کنه.
‫- چرا این‌قدر خوشحالی؟ ‫- طعم شیرین آزادی رو چشیدم.
‫پس از ماه‌‌ها جلسه سر حضانت، ‫اموال و نفقه،
‫طلاقم امضا، تأیید و تحویل داده شده.
‫دختر خودمی!
‫انگار جفتمون دلیلی واسه پایکوبی داریم.
‫بچه‌هام کریسمس پیش منن.
‫کم‌کم دارم روزی رو متصور می‌شم ‫که خودم و ایمی بتونیم دوستانه بزرگشون کنیم.
‫- خب، آمین. ‫- آره.
‫چطوره امشب تو جشن...
‫- پیروزیمون رو گرامی بداریم؟ ‫- پشتت رو بپا. پشتت رو بپا.
‫هیچ‌وقت به نوشیدنی رایگان ‫نه نمی‌گم.
‫من باید برم. ‫امشب می‌بینمت؟
‫- باشه. ‫- خیلی‌خب.
‫سه... دو... یک.
‫تازه از انجام وظیفه ‫در اورژانس برگشته.
‫به بخش اعصاب خوش برگشتی.
‫دیگه هیچ‌وقت ترکمون نکن.
‫نمی‌کنم. چه کمکی از دستم بر میاد؟
‫یه کبد اضافی نداری؟
‫فعلا می‌تونی با کل بیمارستان‌ها...
‫در شعاع هشتصد کیلومتری زنگ بزنی.
‫واسه هیچ‌کس مهم نیست ‫که خانواده سم ازش حمایت می‌کنن.
‫همه طرح‌های پیوند گمون می‌کنن ‫به‌خاطر اسکیزوفرنیش...
‫ریسک بزرگیه.
‫واسه همین تور بزرگ‌ترین پهن می‌کنیم.
‫من چندتا از پناهگاه‌هایی رو ‫که توشون بوده پیدا کردم.
‫تأییدنامه شخصیتش رو ‫برام می‌فرستن.
‫ببینیم به دردش می‌خوره یا نه.
‫- عالیه. ‫- ممنون.
‫زودتر تمومش کن دیگه.
‫دارم سعی می‌کنم.
‫ببین، من وقت این کارها رو ندارم.
‫امشب افتتاحیه است و باید برگردم سر تمرین.
‫عمرا بذارم اون نینای عوضی ‫جام رو بگیره.
‫ندیده ازش متنفرم. ‫من دکتر ولف هستم.
‫اومدم معاینه عصبی کنم.
‫اسم خودت...
‫«پری آب‌نباته»؟
‫ببخشید.
‫نه، من بدجوری طرفدار باله شهرم.
‫وقتی بچه بودم ‫مامانم من رو هر سال...
‫- به تماشای «فندق‌شکن» می‌برد. ‫- مایه خوشحالیه.
‫می‌شه لطفا تشریفات رو کنار بذاریم...
‫و زودتر من رو ترخیص کنین؟
‫اِم...
‫آره. باشه.
‫خب جولیت، تو پرونده‌ات نوشته...
‫مدت زیادی تو آی‌سی‌یوی اینجا مونده بودی، ‫آخه به‌خاطر سینه‌پهلوی شدید،
‫دچار سپتیسمی و نارسایی تنفسی شده بودی،
‫ولی بر خلاف حرف دکترت ‫زودتر رفتی؟
‫اون جریان مال بیش از سه ماه پیشه...
‫و هیچ ربطی نداره.
‫سلام. من دکتر پورتر هستم.
‫ظاهرا به جفتمون واسه معاینه خبر دادن.
‫آها، من معاینه می‌کنم. ‫تو می‌تونی بری.
‫اگه دو دکتر سرعت رو افزایش می‌ده، ‫راحت باشین و بمونین.
‫شنیدیم افتادی و سرت ضربه دیده.
‫الان حالت چطوره؟
‫بی‌خیال. ‫من هیچ‌وقت نمی‌افتم.
‫هم‌بازیم وسط حرکت بزرگمون ‫تعمدا من رو انداخت.
‫خیلی احمقه و عاشق بازیگر جایگزینمه.
‫از همون روز اول با من مشکل داشتن.
‫زورا، کارگردان هنریم، ‫خیال می‌کنه بدگمان شدم.
‫زورا فلین؟ ‫خیلی کله‌گنده است.
‫آره. ‫تا پای مرگش همون‌جاست.
‫احتمالا بعدش هم جسدش رو ‫تو فرمالدهید فرو می‌کنن...
‫و تا ابد روی یه صندلی می‌چسبوننش.
‫از این فکرها تو سر دکتر ولف ننداز.
‫خیلی‌خب، فقط...
‫سعی کن آروم باشی.
‫نفس عمیق بکش. ‫نفس عمیق بکش.
‫چشمم داره می‌سوزه.
‫چرا چشمم داره می‌سوزه؟
‫انگار منجمد شدم.
‫چرا اینجا این‌قدر سرده؟
‫یه چیزی شده.
‫اینجا کجاست؟!
‫جولیت، اینجا بیمارستانه.
‫نه، نه! باید برگردم!
‫باشه. خیلی‌خب.
‫باید زود سی‌تی اسکن بگیریم.
‫جولیت الان تو عکس‌برداریه.
‫در حین معاینه‌مون،
‫حالش عوض شد، گیج شد ‫و به هم ریخت.
‫داریم آزمایش می‌کنیم ‫تا مطمئن بشیم...
‫زمین خوردنش باعث خون‌ریزی مغزی...
‫یا مشکلات جدی دیگه‌ای ‫نشده باشه.
‫بدترین موقع حالش بد شد.
‫گفت هم‌بازیش تعمدا انداختش.
‫معلومه که چنین حرفی زده.
‫جولیت عاشق قربانی بودنه.
‫نه. وحشت کرد، ‫حالتش خراب شد...
‫و میکائیل رو هم انداخت زمین.
‫تقصیر خودش بود.
‫خیلی در تدریس بخشنده نیستین، مگه نه؟
‫دیگ به دیگ می‌گه روت سیاه.
‫باله دنیای بی‌گذشتیه.
‫پتانسیل جولیت...
‫خارق‌العاده است.
‫ولی اعتراف می‌کنم ‫اخیرا نگرانش بودم.
‫قبلا بی‌باک بود.
‫دیگه نیست.
‫راستش رو بخواین، ‫از وقتی از بیمارستان شما...
‫ترخیص شده، ‫دیگه عین سابق نشده.
‫خب، راستش رو بخواین،
‫همین که باز هم اجرا می‌کنه ‫خارق‌العاده است.
‫دچار سپتیسمی شده بود، ‫لوله‌گذاری شده بود.
‫اگه قبول می‌کرد بمونه، ‫بیشتر بستریش می‌کردیم.
‫ولی شما فرم ترخیصش رو ‫امضا کردین.
‫ای بابا، داشت بهتر می‌شد.
‫اون زمان رو واسه تمرین لازم داشت.
‫خب، کاش وقت می‌ذاشت...
‫و واسه معاینه بعدیش می‌اومد.
‫فقط به‌خاطر شدت شرطی‌زداییش...
‫ممکنه دچار مشکلات زیادی شده باشه.
‫خیلی وقته من تو این کارم...
‫و مشکلش ترس از صحنه است ‫که خیلی رایجه.
‫خوش‌بختانه، واسه همین بازیگر جایگزین داریم.
‫آها.
‫خیلی ممنون. ‫دارم میام.
‫یه پناهگاه تو مات هیون ‫از سم اطلاعات داره.
‫مدارکم رو لازم دارن،
‫پس باید شخصا برم اونجا.
‫امشب جشن بیمارستانه.
‫من مهمون دکتر ولف رو قاپیدم،
‫گمون کردم دلیلی واسه ‫پایکوبی داشته باشیم.
‫به نظرت مامانت می‌تونه ‫مواظب بچه باشه؟
‫وای، نمی‌دونم. ‫دقیقه نودیه.
‫آها. نه. عیبی نداره.
‫آره. نه، کاملا درک می‌کنم. ‫باشه واسه من.
‫باشه.
‫تا حالا مارکوس رو ‫با لباس رسمی دیدی؟
‫البته من هوات رو دارم میش،
‫پس می‌دونی جای تو ‫با اون خانم‌ها می‌جنگم تا نزدیکش نشن.
‫ولی جهت احتیاط ‫که تعدادشون خیلی بیشتر باشه،
‫احتمالا بهتره بیای.
‫ببینم چه کاری از دستم بر میاد.
‫داداش، اصلا دل‌ربایی بلد نیستی...
‫اصلا.
‫دکتر پیرس، باید من رو ببری خرید.
‫تو خوش‌تیپ‌ترین دکتر ‫بخش‌های خارجی هستی.
‫ممنون آملیا.
‫چی شده که افتخار دیدارت نصیبم شده؟
‫دارم واسه امشب ‫تغییرات دقیقه نودی اعمال می‌کنم.
‫هادسون اوکس حامی مالی جشنمونه.
‫آره. دکتر لندون بهم گفته بود.
‫- خیلی باحاله. ‫- اوهوم.
‫مدل موش رو بگو.
‫وای! خیلی شیکه!
‫فقط می‌خوام بیمارستان برانکس بدونه...
‫هادسون اوکس هواتون رو داره.
‫هر وقت بیماری نیازمند ‫بستری درازمدت بود،
‫ما درجا در خدمتتون هستیم.
‫خیلی لطف دارین.
‫ولی ما تمام تصمیماتمون رو ‫بسته به بیمار می‌گیریم.
‫- معلومه. خودتون صلاحشون رو می‌دونین. ‫- اوهوم.
‫عذر می‌خوام؟
‫چه دسته‌گل خوشگلی.
‫چه مناسبتیه؟
‫از طرف ولفه.
‫من...
‫امروز رسما مطلقه شدم.
‫خدایا شکرت.
‫من مال خودم رو ‫سه سال پیش نهایی کردم.
‫اصلا به عقب نگاه نکردم.
‫هنوز تو برنامه‌ها حساب نساختی؟
‫وای، گمون نکنم آمادگی ‫اون کارها رو داشته باشم.
‫نه، نه، نه، نه، نه.
‫من می‌تونم راهنماییت کنم ‫که تو هیچ گودالی نیفتی.
‫اول از همه بگم ‫دوربین هفت سانت اضافه می‌کنه.
‫- وای. ‫- وای. سلام دکتر ولف.
‫- دیدارتون مایه افتخاره. ‫- ببخشید.
‫چهره‌کوری دارم و عجله دارم.
‫یه بالرین دارم ‫که راحت وا نمی‌ده.
‫بد نیست یه‌کم از جادوی کارول رو ببینه.
‫وقتت آزاده؟
‫- آره. ‫- خوبه.
‫جولیت، دقیقا قبل از غش کردنت چی شد؟
‫انگار جای دیگه‌ای رفته بودی.
‫در حین اجرا خیلی رخ می‌ده.
‫وسط تمرینم،
‫ولی یهو انگار...
‫به جای دیگه‌ای منتقل می‌شم.
‫گاهی انگار دارم یخ می‌زنم، ‫می‌لرزم،
‫استخونم یخ زده...
‫و انگار بدنم یخیه.
‫گاهی اوقات دیگه ‫انگار دارم خفه می‌شم.
‫نفسم بالا نمیاد.
‫نمی‌تونم جیغ بزنم.
‫ولی بدترین چیزش رو هنوز نگفتم.
‫سعی می‌کنم فرار کنم.
‫اما بعدش درد شدیدی حس می‌کنم،
‫انگار مدام به پشتم چاقو می‌زنن.
‫بعدش تموم می‌شه.
‫تا دوباره رخ بده.
‫می‌تونین کمکم کنین؟
‫یه سری از نکات مهم ‫بستری جولیت تو آی‌سی‌یو.
‫لوله‌گذاری شده بود، ‫دلیلی بر احساس خفگیشه.
‫تبش رو با بسته‌های یخ ‫کاهش داده بودن،
‫واسه همین روی صحنه یخ می‌زنه.
‫یه پونکسیون کمری هم داشت...
‫که با چاقو خوردن به پشتش ‫به یاد میاره.
‫منظورت چیه؟
‫بیمارمون از سه هفته بستری شدن...
‫تو بیمارستان دچار اضطراب سانحه ‫آی‌سی‌یو شده.
‫اوهوم. ‫یاد گذشته می‌افته،
‫البته یاد وقایع اصلی نمی‌افته،
‫بلکه یاد توهمات خودش...
‫در بی‌هوشی می‌افته ‫که هذیان می‌گفت.
‫ذهنش می‌خواد ‫بلاهایی که سرش اومده رو...
‫منطقی جلوه بده.
‫احتمالا مواجهه درمانی بهترین گزینه ‫عبورش از این حالت باشه،
‫ولی خودش باید تلاش کنه.
‫احترامتون واجبه،
‫ولی اگه به آی‌سی‌یو ‫ربطی نداشته باشه چی؟
‫اون بازیگر تئاتره.
‫من می‌شناسمشون. ‫با چندتاشون رفت‌وآمد داشتم.
‫سبک زندگی خیلی سختیه...
‫رژیمشون، ساعت‌ها سرپان،
‫محرک‌های خاصشون که به کنار.
‫تو رزیدنت سال دومی...
‫و راجع به مشکل روانی ‫با رئیس بخش روان صحبت می‌کنی؟
‫فقط یه فرضیه دیگه ارائه می‌دم، ‫کارمون همینه.
‫ترجیح می‌دم فرضیه‌های دیگه‌ات رو ‫بیان نکنی.
‫وگرنه چی می‌شه؟ ‫باز هم سرم داد می‌زنی؟
‫راحت باش، خیلی خوشحال می‌شم ‫این‌دفعه شاهد داشته باشم.
‫من با خانواده تورس اشتباه کردم.
‫چرا نمی‌تونی بی‌خیالش بشی؟
‫چون چیزی نمونده بود اشتباهت ‫به قیمت جون بیمارم تموم بشه!
‫بسه!
‫خودت هیچ‌وقت اشتباهی نکردی...
‫که به قیمت جون بیمار تموم بشه؟
‫کارم با رزیدنتم خوب پیش نمی‌ره.
‫می‌خوام چارلی پورتر ‫از گروهم حذف بشه.
‫اگه از بیمارستان بیرون بشه عالیه.
‫آروم باش.
‫کار خاصی کرده ‫که این‌جوری می‌گی؟
‫آره. متکبره.
‫دائم باهام مخالفت می‌کنه.
‫من رو زیر سوال می‌بره.
‫معتقده طبابت به روش خودش...
‫- تنها راهه. ‫- درست می‌گی.
‫مگه می‌شه با چنین کسی کار کرد؟
‫دکتر پورتر بدون مشورت با من ‫سعی کرد خورخه تورس رو...
‫- به آسایشگاه منتقل کنه. ‫- ولی نکرد.
‫گمون کنم تو ادبش کردی، ‫کارت همینه.
‫ببین، اختلاف نظر...
‫واسه اخراج طرف کافی نیست ولف.
‫اگه به نظرت پزشک بدیه،
‫وظیفه خودته که بهترش کنی.
‫در حالت عادی باهات موافق بودم،
‫ولی از من بشنو جاش، ‫به پورتر امیدی نیست.
‫نگرانی گریبانت رو گرفته مارکوس؟
‫من و میشل خیلی با هم خوبیم،
‫ولی معلومه داره مردد می‌شه.
‫تازه، خودم دلش رو شکسته بودم.
‫متعهد نبودم. ‫آماده نبودم، متوجهی؟
‫می‌ترسیدم بابا باشم.
‫ولی...
‫دوباره گند نمی‌زنم.
‫می‌خوام ازش بخوام ‫با من زندگی کنه.
‫وای! حرکت مهمیه.
‫خوشم اومد.
‫فقط می‌خوام از نو شروع کنیم، متوجهی؟
‫سرپرستار، لطفا با اپراتور تماس بگیر.
‫خیلی‌خب. چرا حس می‌کنم ‫الان خودت مردد شدی؟
‫چی شده؟
‫امان از حس‌آمیزی آینه‌ای.
‫واسه شکرگزاری که رفتم خونه تو دالاس،
‫با یکی از پزشکان گروه قبلیم ‫ارتباط برقرار کردم.
‫صحبت کردیم...
‫و دعوتم کرد تو طرح رزیدنسیشون ‫شرکت کنم.
‫عجب. تو تگزاس؟
‫درمانگاه ورزشی درجه‌یک دارن.
‫کارم همچنان اعصابه، ‫فقط در عرصه ورزش.
‫اصلا تصور نمی‌کردم ‫به این زودی‌ها برگردم خونه،
‫ولی این شغل آرزوهامه.
‫پس چرا حس می‌کنم ‫نمی‌خوای بری؟
‫پسر، واسه چی اینجا موندی؟
‫آها. به‌خاطر منه، مگه نه؟
‫پسر...
‫گفتی لوله‌گذاری تجربه ترسناکی بود.
‫بیا از اونجا شروع کنیم.
‫می‌خوام نور رو با چشمت دنبال کنی...
‫و برام خوب تعریف کنی.
‫قبل از بی‌هوشیم...
‫نمی‌تونستم نفس بکشم.
‫وقتی لوله‌گذاری کردن، ‫وحشت کردم.
‫مجبور شدن نگهم دارن. ‫وحشتناک بود.
‫خیلی‌خب. از همون‌جا شروع کنیم.
‫باز هم نور رو دنبال کن ‫و بهم بگو چی می‌شه.
‫بدنم آروم نمی‌گرفت.
‫صدای زورا رو تو ذهنم می‌شنیدم.
‫- «خیلی خشکی.» ‫- هوم.
‫چه حسی بهت دست می‌داد؟
‫انگار شکست خوردم.
‫احساس ضعف می‌کردم ‫که اون‌قدر ترسیدم.
‫اسم این احساسات ‫خودباوری منفیه.
‫ولی این رو هم یادمه ‫که تو ذهنم به زورا گفتم خفه شو.
‫- آها. ‫- از خودم دفاع کردم.
‫این مثبت‌تره.
‫با همین پیش بریم.
‫یه‌بار دیگه اون خاطره رو ‫برام توصیف کن.
‫تو بیمارستان بودم.
‫مریض بودم.
‫حس می‌کردم نفسم بالا نمیاد.
‫عیبی نداشت. ‫باید خوب می‌شدم.
‫دکترها و پرستارها...
‫لوله‌گذاری کردن آخه...
‫می‌خواستن بهتر بشم.
‫ترسناک بود.
‫ولی خوب بود ‫که بقیه مراقبم هستن.
‫باعث می‌شه حس کنم...
‫- ارزشش رو دارم. ‫- معمولا حس می‌کنی ارزش نداری؟
‫ذات کارمون همینه دکتر پیرس.
‫واقعا هزار زن هستن ‫که منتظرن جام رو بگیرن.
‫می‌تونی جور دیگه‌ای ‫برام تعریف کنی؟
‫من کلی جون کندم ‫تا تو کار خودم بهترین باشم.
‫هزاران زن می‌خوان ‫عین من اجرا کنن.
‫ولی...
‫من تکم.
‫کاملا درسته.
‫هنوز دنبال بیمارستانی هستیم...
‫که سم رو وارد فهرستش کنه.
‫ببخشید که خبر بهتری ندارم.
‫ولی دست برنمی‌دارم.
‫نادره...
‫که این‌جوری بهش توجه می‌کنین.
‫حالا که حرفش شد،
‫چند وقته چیزی نخوردین؟
‫برین یه چیزی بخورین.
‫به خودتون برسین.
‫ممنون.
‫لطفا بیاین اتاق ۳۱۲.
‫چطوره؟
‫می‌خواستم چشمش رو ‫معاینه کنم،
‫ولی تنظیمات تنفس خوبه.
‫فقط واسه معاینه عصبی ‫و محافظت از مجرای تنفسی لوله‌گذاری شده.
‫دینا...
‫بهم بگو چی می‌بینی.
‫مردمکش یه‌طرفه بزرگ شده و راکده.
‫احتمالا ادم مغزیش ‫داره بدتر می‌شه.
‫نه، باورم نمی‌شه.
‫- دکتر نیکولز می‌تونه درستش کنه. ‫- اوهوم.
‫ما هم تو یه فهرستی ‫واردش می‌کنیم...
‫و همه‌چی درست می‌شه.
‫من امشب اجرا نمی‌کنم، مگه نه؟
‫تصمیمش با خودته جولیت.
‫ما پیشنهاد می‌کنیم...
‫یه شب بیمارستان بمونی...
‫و تا ترس‌هات بدتر نشدن ‫باهاشون روبه‌رو بشی.
‫بهش می‌گن مواجهه درمانی.
‫می‌خوایم روایت وحشتناکی رو ‫که ذهنت ساخته...
‫یا روایت زندگی واقعی عوض کنیم.
‫این همون اتاقیه...
‫که سه هفته با سینه‌پهلو توش بودی.
‫ما جزئیات کامل تک‌تک نمونه خون‌ها،
‫سرم‌ها و داروهای تبت رو داریم.
‫این‌جوری بهتر می‌فهمی...
‫اینجا چی گذشته بود.
‫یا اگه بخوای می‌تونیم ‫ترخیصت کنیم...
‫و به موقع به شب افتتاحیه برسی.
‫ما هم دعا می‌کنیم...
‫دوباره روی صحنه ‫دچار حمله نشی.
‫من نیکو هستم.
‫وقتی اینجا بودی ‫یکی از پرستارهات بودم.
‫به پونکسیون کمریت کمک کردم.
‫شاه موش.
‫خودم شاه کوتاه رو ترجیح می‌دم، ولی...
‫اگه تصمیم گرفتی بمونی،
‫می‌تونیم با هم برنامه محبوب خودم رو ‫تماشا کنیم،
‫«خانه‌داران واقعی سالت لیک سیتی.»
‫کل داستان فصل یک ‫بوی بیمارستان می‌ده.
‫برام توضیح نده. ‫نمی‌خوام بدونم.
‫من خیلی چیزها رو فدای اجرا کردم،
‫ولی الان باید همه‌چی رو ‫به خطر بندازم...
‫تا یه شب تو اتاق بیمارستان باشم؟
‫خب، اگه با رفتن از اینجا ‫همه‌چی رو به خطر بندازی چی؟
‫عملم که تموم شد،
‫لخته‌های سم باید حل شده باشن.
‫هر ثانیه که اون پیچ ‫بیشتر تو جمجمه‌اش بمونه،
‫خطر خون‌ریزی بیشتر می‌شه.
‫خطرش بیشتر و بیشتر می‌شه.
‫ما دائم تحت نظرش داریم.
‫سلام.
‫سیلوا از پرستاران بخش پیوند شنید...
‫یه کبد داره ‫به بیمارستان عمومی برانکس میاد،
‫ولی تب دریافت‌کننده‌اش بالا رفته.
‫گروه خونیش با سم یکیه.
‫ممکنه بهش بخوره.
‫باید به فهرست همین‌جا ‫اضافه‌اش کنیم.
‫دکتر کینی، حتی اگه به اون یکی بیمار نرسه،
‫ممکنه به یکی دیگه ‫تو فهرست برسه.
‫هیچ تضمینی در کار نیست.
‫ولی رئیس هیئت پیوند،
‫دکتر واکر، امشب واسه جشن ‫برگشته اینجا.
‫شنیدم قبلا قانع شده...
‫پرونده‌هایی رو دوباره ‫به هیئت ارائه بده.
‫ظاهرا یه‌کم احساساتیه.
‫شاید حضوری...
‫بتونیم چیزی که گروهش روی کاغذ ندیدن رو ‫نشونش بدیم.
‫تو کار خودت رو بکن، ‫ما کار خودمون رو می‌کنیم.
‫بریم لباس رسمی بپوشیم. ‫می‌ریم واسه سم کبد جور کنیم.
‫دکتر نیکولز پیشنهاد داد ‫احساسات طرف رو بر انگیزم.
‫نصیحتی نداری؟
‫اگه بعد از شنیدن داستان سم ‫طرفش رو نگیره،
‫- احساسات نداره. ‫- موافقم.
‫فقط خودت باش کینی.
‫بچه‌ها، الان رفتم پناهگاهی ‫که سم رو می‌شناسن.
‫چند بار اونجا مونده بود...
‫و ظاهرا هر ماه می‌رفت ‫بانک خون سیارشون...
‫تا خون اهدا کنه.
‫گفتن منظم می‌اومد.
‫هیچ‌وقت کم نمی‌ذاشت. ‫همه‌چی رو ثبت کردن.
‫- ببینین. ‫- وای خدایا.
‫این نشون می‌ده تعهد و نظم داره...
‫و نشون می‌ده سم ‫از پس سرکوب‌کننده‌های...
‫سیستم ایمنی ‫پس از پیوند بر میاد.
‫میشل، این خیلی مهمه! ‫ممنون.
‫خیلی خوش‌تیپ شدی.
‫آفرین.
‫خب، تو جشن می‌بینمت؟
‫خب، راستش،
‫تو فکرش بودم شاید بهتر باشه تنها بری.
‫اگه من موقع خواب لیام ‫پیشش نباشم، قشقرق به پا می‌کنه.
‫خودت که می‌دونی.
‫پس احتمالا راحت‌تره ‫من خونه بمونم...
‫و تو بری کارت رو بکنی.
‫چرا حس می‌کنم می‌خوای قبل از شروع...
‫خرابش کنی؟
‫خیال می‌کردم از همه‌چی مایه می‌ذاریم.
‫تو که می‌دونی من عاشقتم ون.
‫همیشه بودم و همیشه خواهم بود.
‫نمی‌دونم از پس یه دل‌شکستگی دیگه ‫بر میام یا نه،
‫ولی می‌دونم لیام بر نمیاد.
‫- پس... ‫- نه، نه، نه، نه.
‫دیگه دل‌شکستگی پیش نمیاد.
‫تو عشق منی.
‫ببین، به نظر من عشق ‫از خود بی‌خود شدن نیست.
‫پیدا کردن کسیه...
‫که سیستم عصبی آدم رو ‫آروم کنه.
‫من می‌خوام برات همون آدم باشم،
‫آخه تو برام همون آدمی.
‫بهت قول می‌دم، خب؟ ‫من هیچ‌جا نمی‌رم.
‫خیلی‌خب.
‫اونجا می‌بینمت.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫هوم.
‫خیلی‌خب.
‫زنی که جشن تولدش...
‫ببین، چیزی نیست.
‫مانیتور فقط ضربانت رو ‫اندازه می‌گیره.
‫اگه بخوای، می‌تونم صداش رو کم کنم.
‫نه، نمی‌خواد. باید...
‫باید کل علت‌ها رو تجربه کنم.
‫نمی‌تونم با اضطراب سانحه اجرا کنم. ‫باید بهتر بشم،
‫حتی اگه زورا بخواد چند هفته ‫کنارم بذاره.
‫خشمگین‌کننده است، مگه نه؟
‫همین که اساتیدمون مجازاتمون می‌کنن؟
‫به نظر من...
‫انگیزه‌بخشه.
‫امروز یهو به این درک رسیدم...
‫که تأییدش رو نمی‌خوام.
‫می‌خوام یه روزی ‫روی صحنه نگاهم کنه...
‫و متوجه بشه...
‫من ازش بهترم.
‫خودش الان خبر نداره، ‫ولی داره یه هیولا می‌سازه.
‫اگه دل اون رو به دست بیاری، ‫ازدواج قبلیت کلا یادت می‌ره.
‫چی؟
‫برو سراغش دکتر پیرس،
‫وگرنه یکی دیگه می‌ره.
‫کسی هدف رو ندیده؟
‫- هنوز نه. ‫- وای!
‫هیچ‌کدوم از اعضای...
‫هیئت پیوند رو پیدا نکردم.
‫ولی هیچ تحقیقاتی ‫بدون خوراکی کامل نمی‌شه.
‫موقعیت ساعت دو. واکره.
‫خیلی‌خب. الان وقتشه.
‫ولی می‌خوای خودم...
‫نه. از پسش بر میام.
‫کل روز سخنرانیم رو ‫تو ذهنم تمرین کردم.
‫در کوتاه‌مدت بدتر از این نمی‌شه.
‫خلاصه بهش گفتم ‫اگه یه‌کم بدتر بازی کنی،
‫می‌تونم بگم این بازی خیریه است...
‫و از مالیاتش معاف بشم.
‫دکتر واکر، می‌شه یه لحظه ‫باهاتون صحبت کنم؟
‫حتما.
‫با اجازه آقایون.
‫- اوهوم. ‫- حتما.
‫- سلام. من دکتر اریکا کینی هستم. ‫- سلام.
‫متخصص اعصاب بیمارستان عمومی برانکسم.
‫می‌خواستم راجع به یکی از بیمارانمون...
‫که هیئتتون پیوندش رو رد کرد صحبت کنم.
‫سم میپسبری نارسایی حاد کبد داره ‫و تحت نظر ماست.
‫همین الان یه کبد داره می‌رسه...
‫که گمون می‌کنیم باهاش همخونی داره.
‫سم رو به موته،
‫ولی اگه اسمش رو ‫به فهرست اضافه کنین...
‫ما به دلایل متعددی...
‫تصمیم گرفتیم اون بیمار ‫مناسب پیوند نیست.
‫آره، ولی من اطلاعات جدید ‫و مفیدی دارم که ثابت می‌کنه...
‫از پس مراقبت‌های پس از پیوند بر میاد.
‫تمام دلایلمون برای رد بیمارتون ‫هنوز پابرجاست.
‫این حرف‌ها تأثیر خاصی ندارن ‫و خیلی دیر شده.
‫نمی‌تونم دوباره به هیئت ارائه‌اش بدم.
‫لطفا توجه کنین.
‫از همه‌تون ممنونم که امشب تشریف آوردین.
‫هیچ‌کدوم این اتفاقات ‫بدون مادر من که حتی...
‫بعد از بازنشستگیش ‫کل این جشن رو...
‫برنامه‌ریزی کرد ‫ممکن نبود.
‫من امشب از کل حضار سوال دارم ‫که کی لیاقت درمان داره؟
‫مردم همیشه می‌گن دکترها قهرمانن.
‫به نظر من یه‌کم بزرگش می‌کنن.
‫خودم شخصا می‌دونم ‫بیماران قهرمانان واقعی‌ان،
‫مثلا مرد جوانی به نام سم میپسبری...
‫که با بیماری روانی دست و پنجه نرم می‌کنه...
‫و در عین حال نارسایی حاد کبد داره.
‫همین الان تو یکی از اتاق‌های ‫بیمارستان عمومی برانکس...
‫داره با مرگ مبارزه می‌کنه.
‫بدون کبد جدید می‌میره.
‫اما حقیقت تلخ از این قراره ‫که بیمارانی با بیماری روانی...
‫معمولا درجا از فهرست پیوند خط می‌خورن.
‫تک‌تک بیمارستان‌های دیگه شهر...
‫یه دلیلی پیدا کردن که آقای میپسبری رو ‫تو فهرست پیوند کبد قرار ندن.
‫ولی...
‫تو بیمارستان برانکس...
‫دکترهایی چون برنارد واکر رو داریم...
‫که رئیس گروه پیوند ماست...
‫و بی‌درنگ متوجه شد...
‫این مرد جوان چه پتانسیلی داره...
‫و به صدر فهرست اضافه‌اش کرد.
‫دکتر واکر داره به سم میپسبری...
‫فرصت زندگی دوباره می‌ده...
‫و به‌خاطر امثال ایشونه...
‫که من به کار تو بیمارستان برانکس ‫افتخار می‌کنم،
‫آخه ما باور داریم همه حق درمان دارن.
‫ممنون.
‫ایول.
‫برنارد...
‫تو چه فرشته بزرگی هستی.
‫شمایی که انگیزه کمک مالی دارین،
‫پولتون خرج همین چیزها می‌شه.
‫باز هم ممنون برنارد.
‫هادسون اوکس هرچقدر کمک کنین، ‫تا صد هزار دلار اضافه می‌کنه.
‫الان چه غلطی کردی؟
‫قهرمانت کردم...
‫و کمکت کردم جون یه مرد جوان رو ‫نجات بدی.
‫ظاهرا حامیان مالیمون تأیید کردن.
‫یا می‌تونم برم روی صحنه ‫و بگم دکتر ولف اشتباه گفت...
‫و شما در واقع نمی‌خواین گوش بدین...
‫و می‌ذارین بمیره.
‫قبوله.
‫شما بردین. ‫به فهرست اضافه شد.
‫ولی این رو بدونین...
‫حافظه من خیلی درازمدته.
‫برو.
‫چه شب الهام‌بخشی بود.
‫ما هر سال یکی از بهترین ‫رزیدنت‌هامون رو دعوت می‌کنیم...
‫تا تعریف کنه چرا دکتر شده.
‫لطفا بزنین به افتخار جدیدترین عضو...
‫بخش اعصابمون، دکتر چارلی پورتر.
‫- وایستا ببینم. تو خبر داشتی؟ ‫- نه.
‫ممنون از دکتر لندون ‫که دعوتم کردین سخنرانی کنم.
‫طنز تلخیه که من تو بیمارستان کار می‌کنم،
‫آخه سال‌ها ازشون فرار کردم.
‫وقتی ده‌ساله بودم،
‫مادرم یه تومور مغزی بدخیم داشت.
‫قبل از تشخیصش،
‫یادمه همیشه خوشحال بود.
‫هر وقت وارد اتاق می‌شدم ‫چشمش برق می‌زد.
‫همیشه موقع خوابم پیشم بود.
‫قبل از این که خوابم ببره ‫بهم می‌گفت:
‫«خیلی خوش‌شانسم که مامان توئم.»
‫ولی خودم خوش‌شانس بودم.
‫ای خدا، من توان تحملش رو ندارم.
‫مامان من منحصر به فرد بود.
‫بعد از بیماریش،
‫خیلی وقت‌ها موقع خوابم پیشم نبود.
‫یادمه نور چشمش محو شد.
‫یادمه خیلی عذاب کشید.
‫ولی بیش از هر چیز، ‫دکترش رو یادمه.
‫جوان، زرنگ و متعهد بود ‫و الگوی من شد.
‫به بابام گفت در تمام مراحل ‫همراهمونه...
‫و واقعا بود.
‫به‌خاطر ایشونه ‫که من پزشکی خوندم،
‫نه چون مامانم رو نجات داد،
‫بلکه چون احتمال می‌داد ‫می‌تونه نجاتش بده.
‫گذاشت خانواده‌ام ‫به باورش چنگ بزنه.
‫واسه همین...
‫وقتی از دنیا رفت، ‫اصلا آمادگیش رو نداشتیم.
‫حالت خوبه؟
‫وقتی وارد دانشکده پزشکی شدم، ‫متوجه شدم اصلا امکان نداشتم...
‫مادرم از بیماریش جون سالم به در ببره.
‫فهمیدم دکترش بهش رویا فروخته بود،
‫آخه طاقت نداشت کمکش کنه ‫با حقیقت روبه‌رو بشه.
‫من معتقدم ما دکترها...
‫تو کار رویافروشی نیستیم.
‫معتقدم کار ما بیان حقیقته.
‫پس فقط امیدوارم...
‫وقتی با بیمارانم صادقم،
‫مایه افتخار مامانم باشم.
‫خانم میپسبری.
‫کجا می‌برینش؟
‫- وایستین. کجا می‌برینش؟ ‫- چیزی نیست، چیزی نیست.
‫به فهرست اضافه‌اش کردیم.
‫براش کبد جور کردیم.
‫همخونی داره.
‫الان داره می‌ره اتاق عمل.
‫باورم نمی‌شه.
‫باورم نمی‌شه!
‫بسته شد. ‫آماده حرکتیم.
‫- چیزی نیست. ‫- ممنون.
‫چیزی نیست.
‫انگار ناراحتی دکتر ولف.
‫واسه اینه که سخنرانیم ازت بهتر بود؟
‫نیومدی برام کار کنی ‫تا از بهترین دکتر یاد بگیری.
‫اومدی چیکار کنی؟ ‫مجازاتم کنی؟
‫می‌خواستم دکتری ‫که زندگیم رو نابود کرد ببینم...
‫و مطمئن بشم زندگی کس دیگه‌ای رو ‫نابود نمی‌کنه.
‫پس می‌خوای کاری کنی اخراج بشم؟
‫خب، اولین بارت که نیست.
‫چارلی، موقع درمان مامانت ‫جوان بودم.
‫داشتم یاد می‌گرفتم.
‫هنوز دارم یاد می‌گیرم. ‫ولی اون...
‫نمی‌خواست تسلیم بشه. ‫خودش نمی‌خواست تسلیم بشه.
‫می‌خواست مبارزه کنه. ‫خیلی برام عزیز بود.
‫نه، عین همیشه دنبال دل‌سوزی نباش.
‫تو دکترش بودی.
‫من پسرش بودم، خب؟
‫واسه من خیلی عزیز بود، ‫نه واسه تو.
‫من از دست دادن والد رو درک می‌کنم.
‫نه‌خیر، نمی‌کنی!
‫پدر تو زنده است.
‫فقط تصمیم گرفت پیشت نباشه.
‫این‌طور که شنیدم، دو بار.
‫تو عصبانی‌ای. ‫درک می‌کنم.
‫ولی دروغ به من، ‫نفوذ به بخش من...
‫و تلاش برای انتقام ‫اون رو زنده نمی‌کنه.
‫اگه خیال کردی فقط به‌خاطر مامانمه،
‫شاید واقعا در تک‌تک مراحل ‫همراهمون نبودی.
‫پدرم طاقت...
‫اون همه عذابی که بهش دادی رو نداشت.
‫واسه همین بدجوری نوشیدنی خورد.
‫چهار سال بعد از مرگ مامانم، ‫از بس نوشیدنی خورد مرد.
‫من از چهارده سالگی تنها بودم ولف.
‫خیلی متأسفم.
‫من نمی‌بخشمت.
‫پردازش نکردن تروما...
‫ممکنه آدم رو از پا در بیاره.
‫هوم.
‫- این چیه؟ ‫- آدرسه.
‫پدرت اونجاست.
‫پیدا کردنش خیلی سخت نبود.
‫ولی گمون نکنم ‫اصلا دنبالش رفته باشی، مگه نه؟
‫همون‌طور که گفتی،
‫پردازش نکردن تروما ‫ممکنه آدم رو از پا در بیاره.
‫پس ببینیم کی زودتر از پا در میاد.
‫دلم واسه جن شا تنگ شده.
‫الان تو زندان فدراله.
‫دوستم رفته باله.
‫به افتخار نینا ایستاده دست زدن.
‫خوش به حالش.
‫هر سگی لیاقت خوشحالی داره.
‫♪ کریسمست مبارک ♪
‫♪ یول خوشی داشته باشی ♪
‫♪ از این به بعد، مشکلاتمون ♪ ‫♪ خیلی دور می‌شن ♪
‫♪ عین قدیم‌ها همین‌جاییم ♪
‫♪ عین قدیم‌های خوش و خرم ♪
‫♪ دوستان وفاداری که برامون عزیزن ♪
‫♪ دوباره دورمون جمع شدن ♪
‫♪ در طول سال‌ها ♪ ‫♪ همگی پیش هم می‌مونیم ♪
‫قالت گذاشت؟
‫گمون کنم.
‫عیبی نداره.
‫احتمالا بیش از حد بهش فشار آوردم.
‫وقتی ببینه کیک‌بال بازی می‌کنی ‫راضی می‌شه.
‫♪ ستاره در اوج آسمان ♪
‫من می‌خوام پیتزا بخورم.
‫من عاشق پیتزام.
‫♪ کریسمست مبارک ♪
‫♪ مبارک ♪
‫♪ باشه ♪