‫آنچه گذشت...
‫از هیئت پزشکی باهام تماس گرفتن.
‫شکایتی ثبت شده ‫که اصول اخلاقی رو زیر پا گذاشتی.
‫من گزارشتون داده بودم.
‫می‌دونم. دلایل خودت رو داشتی. ‫خوشحال می‌شم ادامه بدیم.
‫یعنی چی که «اگه کارول می‌تونه ‫استاد دینا باشه»؟
‫یعنی دکتر دنگ ‫دکتر پیرس رو گزارش داده بود.
‫ولی معلومه باهاش کنار اومدن.
‫دکتر دنگ چیکار کرده بود؟
‫آخه چرا به من نگفتی؟
‫چون به تو مربوط نبود ولف.
‫ما همه‌چی رو به هم می‌گیم. ‫چرا این رو نگفتی؟
‫نترس. ‫من نوآ رو می‌شناسم.
‫می‌دونم.
‫تو کی هستی؟
‫- سوفیا هستم. ‫- داشت درمانت می‌کرد.
‫خواب‌های خیلی عجیبی می‌بینم.
‫دکتر لازم داری. ‫چطوره من درمانت کنم؟
‫در ازاش،
‫می‌تونی برام تعریف کنی ‫پدرم طی سی سال اخیر...
‫چیکار می‌کرده.
‫قبوله.
‫جاش دکتر بو پدروسا رو ‫معرفی نکرد؟
‫تعریفت رو زیاد شنیدم دکتر.
‫آره، من هم تعریفت رو زیاد شنیدم.
‫همکارت دکتر ولف رو دیدم. ‫آدم خوبیه.
‫انگار خیلی به بیمارانش اهمیت می‌ده.
‫آره، خیلی اهمیت می‌ده.
‫♪ لالای لالای لای ♪
‫♪ لالای‌لای لالای‌لای ♪ ‫♪ لای‌لالای لالای‌لای ♪
‫سلام عزیزم.
‫نچ.
‫اتاق‌خواب رو گشتی؟
‫نه، من که چنین حرفی نزدم. ‫من...
‫باشه. سعی می‌کنم...
‫قبل از طوفان خودم رو برسونم خونه...
‫خیلی‌خب.
‫خداحافظ.
‫اذیت نکن. ‫تو دیگه چت شده؟
‫بی‌خیال دیگه. ‫اذیتم نکن.
‫[احتیاط] ‫[فشار بالا ممکن است جراحت ایجاد کند]
‫آخ!
‫[احتیاط] ‫[فشار بالا ممکن است جراحت ایجاد کند]
‫[هشدار] ‫[کفش و جلیقه امنیتی الزامی است]
‫هفته بعد همین موقع می‌بینمت.
‫باشه. هفته بعد می‌بینمت.
‫- یه لحظه. ‫- باشه.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫آره، از دیدنت خوشحالم. ‫حالم خوبه.
‫- آره، همه‌چی خوب بود. ‫- خیلی‌خب.
‫حتما. از این طرفه. ‫بفرمایین.
‫[استفاده از گوشی، پیجر، لپ‌تاپ و باقی] ‫[ابزار الکترونیکی اکیدا ممنوع است]
‫یه لحظه وقت داری؟
‫می‌شه فرم‌های پذیرش...
‫کل بیماران امروز دکتر ولف رو بدی؟
‫می‌دونم خودش ازم می‌خواد.
‫خبری پخش شده کارول.
‫سعی داشتن من خبردار نشم،
‫ولی می‌گن هیئت‌مدیره ‫به زودی رأی‌گیری می‌کنه...
‫تا من رئیس بعدی باشم یا نه.
‫دیگه «موقت» نداره. ‫رئیس خالی.
‫ایول! ‫خب، منطقیه.
‫تو بدون هیچ مشکلی...
‫ژانویه رو که شلوغ‌ترین وقت ساله ‫پشت‌سر گذاشتی.
‫- کی بهت خبر داد؟ ‫- سیلوا.
‫این هم منطقیه.
‫وای کارول... ‫کارول، خیلی می‌خوام جور بشه.
‫یعنی امنیتم بیشتر می‌شه، ‫ساعت کاریم منعطف می‌شه،
‫کل چیزهایی که واسه زندگی بهتر...
‫لازم دارم فراهم می‌شه.
‫زندگی بهتر؟
‫آره.
‫ولی ببین، ممنون می‌شم کمکم کنی.
‫شهرداران و رؤسای بیمارستان نیویورک رو...
‫با یه چیز می‌سنجن... ‫نحوه مقابله با طوفان.
‫شهرداری الان راهنمای سفر ‫طوفان امروز رو منتشر کرد،
‫پس من کل کارهای مدیریتی...
‫و ویزیت‌های خارج از بیمارستان رو ‫تعلیق می‌کنم.
‫این‌جوری وقت داری از مدرک پزشکیت ‫هرطور لازم بود استفاده کنی.
‫می‌خوام امروز خوب پیش بره.
‫آها، باشه جاش، ‫هرچی تو بگی.
‫ولی خودت می‌دونی من از رزیدنسیم...
‫به بعد دیگه طبابت ‫غیر روان‌پزشکی نکردم دیگه؟
‫حافظه عضلانی واقعیه.
‫ضمنا، واقعا انتظار ندارم...
‫مشکلی پیش بیاد.
‫به جز...
‫اون یکی ابر طوفانی در چه حاله؟
‫- ولف رو می‌گی؟ ‫- آره.
‫همون‌طور که گفتی ‫حافظه عضلانی دارم.
‫از پسش بر میام.
‫می‌خواین دینا و چارلی رو صدا کنم؟
‫لازم نیست.
‫خیلی‌خب.
‫خب، این فهرست بیماران امروز بخشمونه،
‫دو نفر از بیماران قبلیمونن... ‫خانم هنری،
‫بارداره و صرعش تحت کنترله،
‫خانم گراهام هم هست که سکته کرده بود ‫و واسه معاینه بازپروری اومده،
‫بعدش هم سراغ بستری‌هامون می‌ریم.
‫عالیه. خب، ظاهرا چیزی نیست ‫که از پسش بر نیاین.
‫اگه مشکلی پیش اومد ‫خبرم کنین.
‫چشم.
‫دکتر دنگ.
‫تبریک می‌گم، ‫تو افتخار داری...
‫پنجاه چارت معوقه رو که انگار...
‫دکتر ولف بهشون اهمیتی نمی‌ده ‫تکمیل کنی.
‫وای، چیکار کردم که این‌قدر شانس آوردم؟
‫- سلام. ‫- تو کجا بودی کینی؟
‫داشتم با دکتر ولف ‫برنامه امروز رو مرور می‌کردم.
‫چرا من رو صدا نکرد؟
‫ظاهرا یکی به جز من ‫به فهرست سیاه دکتر ولف اضافه شده.
‫به گروه خوش اومدی.
‫چرا ولف باید من رو کنار بذاره؟
‫احتمالا از دهن من در رفت...
‫که تو دکتر پیرس رو ‫گزارش داده بودی.
‫وایستا ببینم، چیکار کردی؟
‫به دکتر ولف گفتی من دوست صمیمیش رو ‫گزارش دادم؟
‫اتفاقی بود.
‫گاهی به حرف می‌افتم ‫و دست خودم نیستم.
‫من آدم مردم‌داری‌ام.
‫نه‌خیر، فقط دنبال غیبتی.
‫شاید، ولی عمرا اگه بدونی ‫کدوم دکتر آی‌سی‌یو داره طلاق می‌گیره.
‫کی؟
‫- وای. ‫- دلم واسه دوران خوش رزیدنسی تنگ شده.
‫منظورم قبل از پیدا شدن ‫این دوقلوی سمیه.
‫اوهوم. ‫همه‌چی درست می‌شه.
‫راست می‌گی.
‫شش ساعت دیگه،
‫می‌رم خونه و با کیتی ‫«شکار همسر» تماشا می‌کنم.
‫طاقت یه شیفت نفرت ولف رو دارم.
‫راستش، مدیر همین الان گفت ‫به‌خاطر طوفان...
‫همگی دو شیفت اجباری داریم.
‫پس راحت باشین.
‫آموس؟
‫چی شد؟ ‫عه. وای.
‫یه اتاق خالی کنین... زود باشین!
‫دوربین حرکات غیرعادی بدن، ‫حالت خواب...
‫و حتی علائم کابوس رو ‫تحت نظر می‌گیره.
‫فقط حواست باشه ‫من خوب بیفتم.
‫می‌دونستی هیچ موجود زنده‌ای...
‫بدون خواب عاقل نمی‌مونه؟
‫این رو وسط بی‌خوابی خونده بودم.
‫از بس لب مرزم ‫که این رو تو لابی برداشتم.
‫به هادسون اوکس میاد ‫عین تفرجگاه باشه.
‫آره، خب، این‌جوری جذبت می‌کنن.
‫ببین سوفیا، خیلی‌ها با مشکلات خواب ‫دست و پنجه نرم می‌کنن.
‫دلیل نمی‌شه به بستری ‫تو آسایشگاه روانی نیاز داشته باشن.
‫ما ته و توش رو در میاریم.
‫چرا این‌قدر با من مهربونی؟
‫خب، ما قرار گذاشتیم.
‫من فقط دارم به قول خودم ‫عمل می‌کنم.
‫ضمنا، تو واسه سلامت روانم ‫مفید بودی.
‫می‌خوای تو هم شب اینجا بمونی؟
‫ناخن‌هات رو درست می‌کنم.
‫خیلی وسوسه‌انگیزه،
‫ولی ظاهرا باید برم اورژانس.
‫قبوله.
‫یادآوری دوستانه کنم، ‫آخرین دکترم...
‫بی‌خبر ولم کرد و رفت.
‫عین بابات من رو تنها نذار.
‫من عین پدرم نیستم.
‫بیمارانم رو تنها نمی‌ذارم.
‫چند ساعت دیگه ‫بهت سر می‌زنم.
‫استراحت کن.
‫[آزمایشگاه درمان خواب] ‫[مزاحم نشوید]
‫سطح داروی حمله‌ات عالیه.
‫می‌تونی بری.
‫ایول.
‫گمون کنم چند هفته دیگه ببینیمت.
‫کسی نمیاد دنبالت؟
‫چرا، قطار خط چهار.
‫ببخشید خانم هنری، ‫ولی چون بارداریت خطرناکه،
‫به نظرم بهتره اینجا منتظر بمونی ‫تا طوفان تموم بشه.
‫منظورت اینه که مجبورم تو این تخت...
‫که انتظار نداشتم این‌قدر راحت باشه بمونم...
‫و نمی‌تونم خودم رو ‫به زور از وسط کولاک...
‫به شوهر ناتوان و دو بچه‌مون ‫که از مدرسه برگشتن برسونم؟
‫- تجویز دکتره. ‫- وای، خدایا شکرت.
‫یه‌کم دیگه میام بهت سر می‌زنم.
‫اصلا عجله نکن.
‫در رو باز بذارم یا ببندم؟
‫لطفا ببند.
‫جراحت عمیق گردن...
‫از نزدیک با دستگاه میخ‌زن.
‫ولی اگه قرار باشه چنین اتفاقی بیفته، ‫به نظرم بهتره تو موتورخونه...
‫بیمارستان رخ بده، مگه نه آموس؟
‫آره، فقط نه این یکی.
‫وای.
‫فرضیه‌مون اینه که میخ به فکش خورده...
‫و به طرز معجزه‌آسایی پریده بیرون.
‫هنوز سی‌تی آنژیوگرافی نرفته، ‫ولی فعلا نشانه‌ای...
‫از آسیب شدید به رگ‌ها نیست.
‫خیلی‌خب، چه کمکی از دستم بر میاد؟
‫آموس از بی‌حسی پای راستش ‫شکایت می‌کرد.
‫من مشکل مرکزی تشخیص ندادم،
‫گمون نکنم به این جراحتش ‫مربوط باشه، ولی...
‫خیلی‌خب. آموس...
‫ظاهرا صبح خیلی پرماجرایی داشتی.
‫- حالت چطوره؟ ‫- می‌خوام زنم رو طلاق بدم.
‫چه خبر ناراحت‌کننده‌ای.
‫منظورم پات بود.
‫هنوز...
‫- عافیت باشه. ‫- ایش، از فصل آنفلوآنزا متنفرم.
‫اون چیه؟
‫ماده مغزیه.
‫گفتی میخه کجا رفته بود؟
‫وای.
‫خب، میخ رو پیدا کردیم.
‫خارق‌العاده است.
‫معاینه اعصابش کاملا عادی بود.
‫کاملا هوشیار بود، ‫هیچ ضعفی نداشت.
‫حتی مسکن هم نخواست.
‫فقط یه آمپول کزاز بهش زدیم، ‫همین و بس.
‫به هر حال باید در اسرع وقت ‫آموس رو عمل کنیم.
‫میخ باعث می‌شه مغزش ورم کنه.
‫ممکنه خیلی زود مرگبار باشه. ‫من اتاق عمل رو آماده می‌کنم.
‫می‌شه شما در همین حین تزریق...
‫اسمش چی بود؟
‫لوتیراستام و سفتریاکسون؟
‫آره. مرسی دکتر ولف.
‫حالت خوبه دکتر نیکولز؟
‫من خوبم، خوبم. ‫فقط...
‫به فکر برنامه عملم هستم.
‫این اسکن واقعا خیلی نادره.
‫یه ساعت دیگه آموس رو ‫تو اتاق عمل می‌بینم.
‫[هویت خود را تأیید کنید]
‫دکتر ولف، ‫یه خبر کوتاه از خانم هنری بدم،
‫همون بیمار باردارمون ‫که اومد درمانگاه سرعمون...
‫آماده ترخیص بود،
‫ولی سردرد شدیدی گرفت.
‫معاینه اعصابش عادی بود. ‫علائم خطرناکی نداشت.
‫اسکن لازم نداره.
‫- فشارش چنده؟ ‫- عادیه. پروتئینوری نداره.
‫پس سردردش نشانه پیش‌اکلامپسی نیست؟
‫نه، ولی حالش خوب نیست.
‫همچنان حواسم بهش هست.
‫خیلی خوبه.
‫دکتر ولف.
‫من دکتر پیرس رو گزارش کرده بودم.
‫تصمیم راحتی نبود...
‫و از اون به بعد تقریبا هر روز ‫ذهنم رو درگیر کرده.
‫ولی خودم و خودش ‫صحبت کردیم...
‫و به کارمون ادامه می‌دیم.
‫می‌شه ما هم همین کار رو بکنیم؟
‫نه.
‫خیلی‌خب، بیاین شروع کنیم بچه‌ها.
‫آموس، خیالت راحت باشه.
‫می‌دونی کار کی خیلی درست بود؟
‫جری رایس.
‫باباش کارگر ساختمون بود.
‫جای توپ سمتش آجر پرت می‌کرد.
‫قدرت دستش رو بالا برد.
‫می‌دونستی؟ ‫اصلا شنیده بودی؟
‫بس کنین بچه‌ها، من...
‫اِم...
‫بچه‌ها، من باید برم بیرون.
‫آموس، خیلی عذر می‌خوام.
‫مجبوریم عملت رو عقب بندازیم.
‫- حالم خیلی خوب نیست. ‫- چی؟
‫[قرص انرژی‌زا]
‫جاش، حالت خوبه؟
‫نمی‌دونم چی شد.
‫حتما همین ویروسیه که شایع شده.
‫خب، اگه لازمه بری خونه...
‫نه، شاید نتونم آموس رو ‫جراحی کنم،
‫ولی همچنان می‌تونم ‫به کارهای ریاستی برسم.
‫همین‌جا تو دفترم قرنطینه می‌شم...
‫و از شانس خوبم، ‫تو رو داریم که اون بیرون...
‫چشم و گوشم باشی کارول.
‫تو هم حالت بده ولف؟
‫نه. مهم نیست.
‫حالا که آموس جراح جدید لازم داره، ‫به میا بگیم؟
‫صلاحیتش رو داره.
‫میا الان سومین جراحی ‫پی‌درپی‌اش رو تموم کرد،
‫پس از نظر قانونی ‫دیگه نمی‌تونه و...
‫راریک هم فلوریداست.
‫خب، پس کی می‌مونه؟
‫آموس باید امروز عمل بشه.
‫بو چطوره؟ ‫اون برانکسه.
‫آره، درسته. هست.
‫ولی آب‌وهوا خیلی بده.
‫خب، مجبوریم این ریسک رو قبول کنیم.
‫منظورم به‌خاطر آموسه.
‫ببین، جراحی پیچیده‌ایه. ‫فرصت زیادی نداریم.
‫راست می‌گه. ‫بو تنها گزینه آموسه.
‫باشه. تماس می‌گیرم.
‫لطفا دارین می‌رین در رو ببندین.
‫مرسی.
‫دکتر ماینور، لطفا تماس بگیرین.
‫چرا هنوز بهم این همه سیم وصله؟
‫دکتر نیکولز نمی‌تونست ‫عملت کنه.
‫یه دکتر از بیرون خبر کردیم.
‫باید خیلی زود برسه.
‫آها، بذارین خودم حدس بزنم،
‫برگردم به همون جهنم اورژانس،
‫چون بخش اعصاب و روان پره؟
‫- دقیقا. ‫- درسته.
‫دکتر ولف، اگه کار تعمیرات من ‫به اندازه...
‫درمان بیماران شما طول می‌کشید،
‫تا الان اخراج شده بودم.
‫تا حالا این جنبه‌ات رو ندیده بودم آموس. ‫خوشم اومد.
‫من یه تکه از ذهنم رو ‫تو دستمال به دکتر ولف دادم.
‫بذار یه تکه هم به تو بدم دکتر تورن.
‫این که به جای دکتر پیرس...
‫جاستین رو با خودت بردی جشن ‫خیانت محسوب می‌شد.
‫چت شده؟
‫سلام عزیزم.
‫خب، تو کمد رو گشتی؟
‫خب، ببین چی می‌گم. ‫برام مهم نیست.
‫باید کم‌کم آدم بالغ مستقلی باشی.
‫نه. به حد کافی حرف زدی. ‫الان نوبت منه.
‫من سال‌هاست طرف رو می‌شناسم، ‫ولی تا حالا نشنیدم...
‫بیش از «سلام» دوستانه ‫چیزی بگه.
‫از نظر اعصاب مشکلی نداره، ‫ولی انگار این میخ تو سرش...
‫واقعا باعث ایجاد تغییراتی ‫تو شخصیتش شده.
‫هوم. شاید واقعا باید...
‫ببینین، می‌دونم منظورتون چیه.
‫هوم؟ برین دکتر پیرس رو بیارین دیگه.
‫جای این که بگی...
‫- شنیدی که چی گفت. ‫- آره.
‫امروز چی شده؟
‫خیلی خسته‌ام. ‫هنوز ناهار هم نشده.
‫بیمارستان تو زمستون همینه...
‫وای بر من. آنفلوآنزا، میوکاردیوم ‫و موارد اورژانسی.
‫آره، ولی مشکل بیماران جدید نیستن.
‫بیماران خودمونن ‫که دارن بدتر می‌شن.
‫حتما یه چیزی شایع شده.
‫به‌خاطر طوفانه. ‫مردم رو دیوانه می‌کنه.
‫از این بابت مطمئنی؟
‫منظم باشین!
‫واقعا وای بر ما!
‫آره. ‫سلام، سیلوا هستم از طبقه سه.
‫این بالا یه‌کم کمک لازم داریم.
‫اولش خیلی عادی شروع کردم.
‫داشتم طبقه پایین ‫دریچه‌های تهویه قدیمی رو عوض می‌کردم...
‫و به قنات‌های روم باستان ‫فکر می‌کردم.
‫چنگیز خان نابودشون کرده بود؟
‫می‌دونستی حرم‌سرا داشت؟ ‫چند صد همسر داشت.
‫من شخصا زنان مو تیره رو ترجیح می‌دم.
‫مادر خودم بلوند بود و...
‫چرا؟ ‫چرا دارم این‌ها رو بهت می‌گم؟
‫من فقط ازت پرسیدم روزت ‫قبل از این سانحه چطور بود.
‫ظاهرا میخی که تو مغزته...
‫تو قشر پیش‌پیشانی قرار گرفته...
‫که مسئولیت امور اجرایی رو به عهده داره،
‫مثل تصمیم‌گیری و کنترل شخصی.
‫جراحت مغزی روی هر کسی ‫تأثیر متفاوتی می‌ذاره.
‫ولی ظاهرا واسه تو یه مقدار ‫از خودداریت کاسته.
‫خودداریم از چی؟ ‫خفه شدن؟
‫از سنجیده حرف زدن.
‫داری افکارت رو نسنجیده بیان می‌کنی،
‫چه بخوای چه نخوای.
‫زنم خیلی خوشحال می‌شه.
‫بعد از عمل دوباره عین سابق می‌شم؟
‫تا عمل نکنی اصلا معلوم نیست.
‫آموس.
‫آموس؟
‫کمک کنین! دو میلی‌گرم لورازپام...
‫و بسته تنفسی بیارین.
‫آهای؟! کسی نیست؟
‫حافظه عضلانی.
‫خیلی‌خب.
‫بیا این‌ور.
‫ساکشن دیواری.
‫مجرای تنفسیش رو پاک می‌کنم.
‫زود باش.
‫بیا، بیا، بیا.
‫با آمبوبگ بهش اکسیژن برسون. ‫آماده لوله‌گذاری بشیم.
‫داروش باید زود اثر کنه.
‫زود باش آموس. ‫نفس بکش و طاقت بیار.
‫زود باش.
‫[احتیاط] ‫[زباله تیز]
‫خیلی‌خب.
‫وای.
‫امان از دستت روان‌پزشک. ‫نمی‌دونستم از این کارها بلدی.
‫[اورژانس]
‫وای دکتر پدروسا، ‫ممنون که تو طوفان اومدی.
‫برف و بوران واسه پزشک معنایی نداره.
‫- حال جاش چطوره؟ ‫- خودت که دکتر نیکولز رو می‌شناسی،
‫همیشه سعی می‌کنه ‫سرسخت‌تر جلوه کنه.
‫بو. ‫بیمارت با این که...
‫داروی ضدتشنج مصرف کرده بود ‫دچار حمله شد.
‫الان مشکلی نداره، ‫ولی نگران ادم مغزیش هستیم.
‫متوجه شدم. ‫خیلی‌خب، من رو ببرین پیش جاش.
‫حال بیمار رو باهاش مرور می‌کنم...
‫و اتاق عمل رو راه بندازیم.
‫خیلی‌خب. بریم.
‫[بخش ب اورژانس]
‫ببخشید معطل شدی خانم هنری.
‫چه کمکی از دستم بر میاد؟
‫- مطمئن چیزی نیست، ولی... ‫- نه، بهم بگین.
‫حس می‌کنم تنفسم به مشکل خورده.
‫هوای اینجا خیلی خشکه. ‫احتمالا واسه همینه.
‫ولی الان بررسی می‌کنیم.
‫- چطوره؟ ‫- اکسیژنت عالیه. صد در صده.
‫بذار گوش کنم، خب؟ ‫می‌تونی صاف بشینی؟
‫نفس عمیق بکش.
‫عزیزم، خیلی خس‌خس می‌کنی. ‫آسم داری؟
‫تا حالا که نداشتم. ‫حال بچه‌ام خوبه؟
‫علائمت عالیه،
‫ولی انتظار نداشتم خس‌خس کنی.
‫یعنی چی؟
‫دقیقا مطمئن نیستم، ‫ولی ته و توش رو در میاریم.
‫پس همین‌جا بمون، خب؟
‫- جاش. ‫- جاش.
‫- چی شده؟ ‫- چی شده؟
‫می‌دونم خیلی مسخره است،
‫ولی گمون کنم دارم ‫سکته می‌کنم.
‫باید زود ببریمش اورژانس.
‫بریم.
‫آره، متوجهم، ولی تا الان ‫پشت خط منتظر بودم.
‫لطفا همگی توجه کنین.
‫- حتما، آره، آره، می‌تونم منتظر بمونم. ‫- باشه، متوجهم.
‫- باشه. باشه، با کمال میل منتظر می‌مونم... ‫- آهای!
‫شما همگی مشغول کار خودتونین،
‫ولی من اینجا تنها کسی‌ام ‫که از تمام بیماران...
‫مقداری اطلاعات دارم...
‫و مشاهداتم نگرانم کرده.
‫بیمار ۳۰۲ درد سینه داره.
‫بیمار ۳۰۶ حالت تهوع داره.
‫بیمار ۳۰۸ درد شکمی داره.
‫همین الان هم بیمار ۳۱۰ من ‫هیپوکسی داره،
‫ولی اکسیژن خون ‫و گاز خون شریانیش عادیه.
‫نمی‌دونم جریان چیه،
‫ولی به نظر من شبیه شیوع آنفلوآنزا نیست.
‫سیلوا راست می‌گه. ‫آنفلوآنزا نیست.
‫با احتساب همه‌چی، ‫ظاهرا ممکنه...
‫مسمومیت با کربن مونوکسید باشه.
‫سیلوا، کربوکسی هموگلوبین...
‫- گاز خون شریانی اما چند بود؟ ‫- پونزده درصد.
‫نشانه قطعی استشمام کربن مونوکسیده.
‫باید تخلیه کنیم.
‫خیلی‌خب بچه‌ها، بیاین سریع ‫و امن حرکت کنیم.
‫اول بیمارانتون رو تخلیه کنین.
‫طبقه سه کد نارنجی داریم.
‫[آزمایشگاه درمان خواب] ‫[مزاحم نشوید]
‫اولین سری تخت‌ها رفتن اورژانس.
‫اما هنری که باردار بود چی؟
‫اون رو اول از همه جابه‌جا کردیم،
‫آخه خیلی مستعده.
‫خیلی‌خب، خوبه. ‫یعنی سی و پنج بیمار.
‫همه رفتن.
‫جی، چی دستگیرت شد؟
‫خب، میانگین کربن مونوکسید اینجا ‫هشتصد بخش در میلیونه.
‫خوب شد به موقع متوجه شدین.
‫استشمامش ممکنه مرگبار باشه.
‫خیلی‌خب، کل کادر این طبقه...
‫باید چند ساعت اکسیژن‌درمانی بشن...
‫تا تمام آثار کربن مونوکسید ‫ازشون پاک بشه.
‫از جمله خودت. ‫به همه بگو.
‫حتما.
‫باقی طبقات بیمارستان امنه؟
‫آره، ظاهرا فقط همین طبقه است.
‫من حدس می‌زنم دلیلش ‫بیش از یه قرن نوسازی...
‫و سامانه تهویه‌ای باشه ‫که با زور و بلا سرپا مونده.
‫راستش، تعمیرکارمون آموس...
‫داشت تو زیرزمین کار می‌کرد...
‫که اون سانحه براش پیش اومد.
‫من اگه جات بودم اون پایین ‫دنبال منشأ نشتی می‌گشتم.
‫ولی چرا حسگرهای کربن مونوکسیدمون ‫فعال نشدن؟
‫ای بابا، اون حسگرها خیلی حساسن.
‫وقتی زمستون باشه ‫و آمبولانس‌ها اینجا بمونن،
‫ممکنه با دود اگزوزشون هم فعال بشن.
‫احتمالا یکی آژیرش رو خاموش کرده...
‫و یادش رفته روشنش کنه.
‫طوفان بی‌نقصی بود.
‫- مرسی جی. ‫- خواهش.
‫دکتر پیرس.
‫قایق نجاتت رسید.
‫بالاخره اومدی.
‫خیلی‌خب، فهمیدیم مشکل چیه.
‫تو طبقه سوم نشت کربن مونوکسید داشتیم.
‫- چی؟ تخلیه کردیم؟ ‫- آره، آره. همه سالمن.
‫آتش‌نشانی نیویورک اومده ‫نشتی رو پیدا کنه.
‫الان نگرانی اصلیمون تویی.
‫با احتساب وخامت علائم قلبیت...
‫و همین که امروز خودت رو ‫تو دفترت حبس کردی،
‫گمون می‌کنیم تو بیش از همه...
‫مواد سمی استشمام کرده باشی.
‫منطقیه.
‫کربن مونوکسید با اون حجم ‫می‌تونه شبیه سکته عمل کنه.
‫یعنی خوبه که از قبل ‫ماسک اکسیژن داشتی.
‫بو، خیالت از جاش راحت باشه، ‫ولی آموس هنوز بهت نیاز داره.
‫جهت احتیاط همین پایین...
‫یه اتاق عمل تروما فراهم کردیم.
‫باشه. زود برمی‌گردم، باشه؟
‫ببینین، حواستون بهش باشه.
‫خیلی عذر می‌خوام کارول.
‫باید به یه بیمار دیگه سر بزنم.
‫- خدا رو شکر. ‫- تعمیرکاره پیدام کرد.
‫خیلی‌خب، بیا زود بریم اورژانس.
‫گفتی اونجا تنها نمی‌ذاری، ولی گذاشتی.
‫کدوم گوری بودی؟
‫خیلی عذر می‌خوام. ‫دکتر نیکولز مریض شده بود.
‫خیال می‌کردم سکته کرده.
‫من رو وسط نشتی کربن مونوکسید ‫تو اتاق درمان خواب ول کردی...
‫تا بری واسه رئیست قهرمان‌بازی در بیاری؟
‫- عجب. ‫- نه، ما...
‫ما از نشتی گاز خبر نداشتیم.
‫ممکن بود بمیرم.
‫خیال می‌کردم خیر سرت نابغه‌ای.
‫خیال می‌کردم خیر سرت ‫بهترین پزشک جهانی.
‫ناجی‌ای.
‫ولی عین بابات شیادی.
‫هنوز خس‌خس می‌کنی، ‫ولی داری بهتر می‌شی.
‫جریانش قطع شد.
‫ماسک اکسیژن نمی‌ده.
‫حتما لوله‌اش گرفته.
‫خب، انگار مشکلی نداره.
‫منبع اصلی اکسیژنمون خالی شده؟
‫امکان نداره این‌طور باشه.
‫بیماران خیلی زیادی همزمان اکسیژن لازم دارن.
‫الان می‌گم چیکار کنیم.
‫به تهیه‌کننده گازهای پزشکی ‫بگو اکسیژن تحویل بده.
‫- همیشه آماده‌ان. ‫- الان با نمایندگی شهر صحبت کردم.
‫کامیون‌هاشون تو این هوا ‫حرکت نمی‌کنن.
‫گفتن بیمارستانمون باید حداقل ‫تا بیست و چهار ساعت...
‫خودکفا باشه.
‫محفظه‌های اکسیژن سیارمون...
‫فوقش تا چند ساعت دوام میاره.
‫همه محفظه‌های اکسیژن رو جمع کنین.
‫جیره‌بندی کنین و به بدحال‌ترین‌ها بدین.
‫تو رئیسی کارول.
‫بهت اعتماد دارم.
‫معلوم شد فضولی سیلوا ‫تو کار همه...
‫یه‌جورهایی نجاتمون داد.
‫حتما این حرفم تأثیر کربن مونوکسیده، ‫ولی آفرین سیلوا.
‫البته اگه دوباره بهم خیانت کنی،
‫خودم لب‌هات رو به هم می‌دوزم خبرچین.
‫ببخشید که تو دردسر انداختمت دکتر دنگ.
‫قول می‌دم از غیبت ‫برای کار خیر استفاده کنم،
‫نه کار شر.
‫اگه امروز کلا نمی‌فهمیدم ‫داریم مسموم می‌شیم چی؟
‫ممکن بود بمیریم.
‫هوم.
‫خب، اگه امروز مرده بودیم،
‫بزرگ‌ترین پشیمونیتون چی می‌شد؟
‫من پشیمون می‌شدم که این‌قدر ‫به نظرات بقیه اهمیت دادم.
‫ولف از دستم عصبانیه، خب که چی؟
‫اگه بهترین دوست من بود، ‫من هم عصبانی می‌شدم.
‫هوم.
‫گمون کنم من پشیمون می‌شدم ‫که اصلا نتونستم...
‫خانواده بیولوژیکیم رو ببینم.
‫نمی‌دونستم فرزندخونده‌ای کینی.
‫به نظرم اگه می‌خوای خانواده‌ات رو ببینی، ‫باید اقدام کنی.
‫پشیمونی تو چیه پورتر؟
‫نبردن قهرمانی باشگاه اسکواشتون؟
‫من...
‫گمون کنم پشیمون می‌شدم ‫که با خودم...
‫و احتمالا همه شما ‫مهربون‌تر نبودم.
‫- تو چی سیلـ... ‫- وایستا ببینم.
‫داری وسط نشتی گاز تحمیقمون می‌کنی؟
‫ای وای.
‫اگه خیال کردی می‌تونی ‫این شرایط مرگ و زندگی رو...
‫به یه عذرخواهی ضعیف تبدیل کنی...
‫که چندین ماه بی‌رحمی ‫و مخالفتت رو...
‫جبران کنه، ‫اصلا از این خبرها نیست.
‫حضور تو اینجا رو مسموم می‌کنه...
‫و با نافرمانیت تهدیدمون می‌کنی.
‫ضمنا، وقتی بهت گفتم ‫ما بیمارانمون رو...
‫«دیوانه» خطاب نمی‌کنیم ‫مسخره‌ام کردی.
‫یادت نره که مصرف بنزودیازپینت رو ‫هم به رخت کشید.
‫- آره. ممنون. ‫- خواهش.
‫تازه اون موقع هنوز نفهمیده بودیم...
‫به‌خاطر انتقام کینه‌جویانه‌ات ‫از ولف اومدی اینجا.
‫مردی که الگوی همه ماست.
‫آره. تلاش خوبی بود، ولی نه‌خیر.
‫همون‌طور که گفتم، ‫من پشیمونی‌هایی دارم.
‫من می‌خواستم بگم ‫بزرگ‌ترین پشیمونیم...
‫رفیق نشدن با پورتره.
‫خب سیلوا، هنوز وقت داریم.
‫[نظافت شخصی را رعایت کنید]
‫برین کنار! ‫حالش خیلی بده!
‫سینه‌ام.
‫قلبم یه مشکلی داره.
‫دچار تاکی‌کاردی بطنی شده. ‫دستگاه شوک بیارین و آمیودارون آماده باشه.
‫مشکل جدیدی داریم. ‫بی‌هوشی اما...
‫و تاکی‌کاردی جاش ‫علائم کربن مونوکسید زیادن.
‫اکسیژنی که بهشون دادیم ‫کافی نیست.
‫بیشتر لازم داریم.
‫ولی اکسیژنمون رو به اتمامه.
‫فقط اکسیژن بیشتر نمی‌خوان، ‫باید تحت فشار اکسیژن بیشتر دریافت کنن.
‫چه‌جوری این کار رو بکنیم؟
‫ببرینشون زیرزمین.
‫دکتر ولف، شما از کجا می‌دونستین...
‫بیمارستان برانکس ‫محفظه هایپرباریک داره؟
‫یکی از مزایای پدر و مادر پزشکه.
‫من کل دوران کودکیم ‫این پایین گم می‌شدم.
‫انگار خیلی قدیمیه.
‫این محفظه در واقع واسه درمان...
‫حفاران تونل رود هادسون استفاده می‌شد.
‫امروزه به ندرت از این محفظه‌ها ‫استفاده می‌شه،
‫ولی اگه مسمومیت شدید ‫کربن مونوکسید پیش بیاد،
‫می‌تونه درمان نجات‌بخشی باشه.
‫ولی از کجا بدونیم این یکی کار می‌کنه؟
‫خب، چاره دیگه‌ای نداریم.
‫تو این طوفان نمی‌تونیم جاش...
‫و خانم هنری رو به موقع ‫به بیمارستان دیگه‌ای برسونیم.
‫پس باید کار کنه.
‫اون تو زیاد جا نیست.
‫آره، واسه همین شما بیرون محفظه...
‫پیچ‌هاش رو کنترل می‌کنین.
‫توش فقط واسه یه پرستار...
‫و یه پزشک ناظر جا هست.
‫این پیچ فشاره.
‫این پیچ اکسیژنه.
‫این عقربه‌ها رو می‌برین بالا...
‫تا بیشترین حد فشار و اکسیژن ممکن رو ‫وارد کنین...
‫تا جایگزین کربن مونوکسید تو بدنشون بشه.
‫ترکیب کربن مونوکسید و خون ‫مستحکم‌تر از اکسیژنه.
‫واسه همین خطرناکه.
‫در نتیجه، در شرایط وخیم ‫باید با فشار جداش کنیم.
‫واسه همین نمی‌تونیم ‫بیماران رو ببریم بیرون...
‫که هوای تازه بخورن؟
‫اکسیژن باید تحت فشار باشه...
‫و این اون فشار رو تولید می‌کنه.
‫دقیقا. دکتر پورتر، این محفظه اکسیژن رو ‫به محفظه متصل کن.
‫گمون کنم این آخرین محفظه باشه،
‫پس وقتی اکسیژنش تموم شد چی می‌شه؟
‫در اون صورت جاش و خانم هنری می‌میرن.
‫این تنها امیدمونه.
‫وایستا.
‫دکتر پدروسا.
‫آموس از اتاق عمل در اومده ‫و حالش خوبه.
‫می‌خوام اون تو پیش جاش باشم. ‫تعارف ندارم.
‫فقط واسه یه دکتر جا هست.
‫جاش؟
‫تصمیمش با خودته. ‫می‌خوای کی بیاد؟
‫می‌خوام بو بیاد.
‫دکتر ولف، بهتره شروع کنیم.
‫ولف، الان وقت بدیه ‫که اشاره کنم...
‫تنگناهراسی شدید دارم؟
‫فقط نفس بکش سیلوا. ‫ولی زیادی نکش.
‫هرچقدر می‌تونی واسه بیمارها ‫اکسیژن نگه دار.
‫الان دارم محفظه رو با اکسیژن پر می‌کنم.
‫اولین سطح فشار رو اضافه می‌کنم.
‫حس هر افزایش فشاری...
‫عین غواصی عمیق‌تر زیر آبه.
‫تمام تلاشتون رو بکنین ‫تا آب دهنتون رو قورت بدین...
‫و هوا رو از گوش میانیتون خارج کنین.
‫جفت بیمارها دارن دچار برادی‌کاردی می‌شن.
‫وقت زیادی نداریم.
‫دوباره فشار رو افزایش بده.
‫آخ! وای!
‫هر افزایش فشاری ‫محفظه رو زودتر تخلیه می‌کنه.
‫نگرانم زودتر از انتظارمون ‫اکسیژن تموم کنیم.
‫آره، افزایش فشار حجم رو کاهش می‌ده.
‫واسه همین محفظه اکسیژن ‫در غواصی زودتر تموم می‌شه.
‫اصلا نمی‌شه قوانین فیزیک رو دور زد.
‫فقط باید احتیاط کنیم.
‫این گرما عادیه؟
‫گمون کنم نفس اما داره تنگ‌تر می‌شه.
‫آره، هوای فشرده ‫عامل افزایش دماست.
‫موقتیه، ولی آماده باش ‫در صورت لزوم لوله‌گذاری کنی.
‫دکتر ولف، کمتر از یه دقیقه ‫اکسیژن باقی مونده.
‫خب، الان نباید تسلیم بشیم.
‫وقتی ضربان قلب ‫و تنفسشون...
‫عادی شد ‫می‌فهمیم داره اثر می‌کنه.
‫ولف. جاش داره ایست قلبی می‌کنه.
‫فشار رو یه سطح دیگه افزایش بده.
‫وای.
‫اکسیژنمون ته کشید. ‫تموم شد.
‫جاش.
‫ولف.
‫علائمشون داره عادی می‌شه.
‫داره اثر می‌کنه. ‫فشار رو کاهش بدین.
‫تونستیم کربن مونوکسید رو ‫جایگزین کنیم بچه‌ها.
‫خوب می‌شین.
‫خب، کامل معاینه‌ات کردیم...
‫و با اطمینان می‌گم خودت و بچه‌ات...
‫سالمین و هیچ اثری تو بدنتون باقی نمونده.
‫خانم هنری...
‫خیلی شرمنده‌ام که خودم بهت گفتم بمونی.
‫ولی تو جونم رو نجات دادی.
‫تو محفظه؟ ‫خیلی سخت بود.
‫نه، نه. قبلش رو می‌گم.
‫کربن مونوکسید باعث شده بود ‫خس‌خس کنم.
‫گوگل کردم و دیدم خس‌خس از علائم...
‫مسمومیت کربن مونوکسید نیست، ‫مگه این که آدم آسم داشته باشه.
‫مدام به پزشک زنانم می‌گفتم...
‫هر از گاهی خس‌خس می‌کنم،
‫ولی هیچ‌کس توجه نمی‌کرد.
‫خب، شاید ما اتفاقی مسمومت کنیم،
‫ولی هیچ‌وقت بهت بی‌توجهی نمی‌کنیم.
‫واسه همین این همه راه...
‫از وست‌چستر تا اینجا میام.
‫شما حتی تو هرج‌ومرج ‫هم بیشتر اهمیت می‌دین.
‫حالت چطوره آموس؟
‫انگار یه میخ از سرم در آوردن.
‫معلوم شد اون لهجه‌داره جراح خوبیه.
‫خوب شد حال رئیس بد شد.
‫انگار هنوز داری افکارت رو...
‫نسنجیده بیان می‌کنی.
‫خب، ذهن دهنم مستقله.
‫خب، ممکنه از این به بعد همین‌طور باشی.
‫چه حسی داری؟
‫راستش...
‫من همیشه آدمی بودم ‫که سرم تو کار خودم بود.
‫عین مگس روی دیوار.
‫حالا مردم حرف‌هام رو می‌شنون.
‫یه‌کم طول می‌کشه عادت کنن.
‫- مخصوصا زنم. ‫- خب...
‫گاهی آدم باید خودش رو ‫در شرایط...
‫خیلی دشواری قرار بده...
‫تا بتونه با خودش یا بقیه صادق باشه.
‫می‌تونی حرف دلت رو بزنی آموس.
‫خب، خوبیش اینه...
‫که هر بار به زنم بگم عاشقشم،
‫خودش می‌دونه راست می‌گم...
‫و از مدل موی جدیدش متنفرم.
‫شاید بتونیم واسه زوج‌درمانی ‫بیایم پیشت.
‫مهمون خودمین.
‫مرسی دکتر پیرس.
‫ببین، زیاد نگران نباش.
‫تو خانم باکلاس و خوش قد و بالایی هستی.
‫دوباره عشق رو پیدا می‌کنی.
‫سلام.
‫برات چای آوردم.
‫مجبور نیستی اینجا بمونی.
‫ببین، دیگه خوب شدم.
‫خب، ولف راست می‌گفت.
‫همیشه سعی می‌کنی ‫سرسخت‌تر جلوه کنی.
‫هوم.
‫تو...
‫بهم گفته بودی ‫ولف ازت بدش میاد.
‫مطمئن نیستم این‌طور باشه.
‫من و ولف...
‫قبلا دعواهایی داشتیم.
‫موقتی بودن.
‫ولی بعدش با هم کنار اومدیم، واسه همین...
‫به نظرم خیلی مهم نبود.
‫هوم.
‫خب، چرا همین رو...
‫نگفته بودی؟
‫جاش.
‫چیز دیگه‌ای هم هست ‫که تو دلت ریختی؟
‫نه.
‫شرمنده‌ام.
‫باید می‌گفتم.
‫من از ولف خوشم میاد، ‫ولی نمی‌خوام تو محیط کارت اذیت بشی.
‫ظاهرا جون جاش رو نجات دادی.
‫مشتاقم ببینم چه‌جوری ‫همین رو به رخش می‌کشی.
‫ولف...
‫می‌شه لطفا به‌خاطر دینا ‫با هم قهر نباشیم؟
‫از دعوا با تو متنفرم.
‫من هم نمی‌خوام با تو...
‫دعوا کنم.
‫خیلی خسته‌ام.
‫خب، اگه اتفاق دیگه‌ای افتاده،
‫واقعا کاش باهام حرف بزنی.
‫من امروز بدجوری گند زدم کارول.
‫چیزی نمونده بود یه بیمار رو از دست بدم.
‫اما هنری؟
‫- نه، اون خوب می‌شه... ‫- نه. اون رو نمی‌گم.
‫یه بیمار دیگه است ‫که بهت نگفته بودم.
‫اسمش سوفیاست ‫و از بی‌خوابی رنج می‌بره،
‫واسه همین واسه بررسی خوابش ‫بدون پذیرش آوردمش اینجا.
‫ولی بعدش اون‌قدر درگیر جاش شدم...
‫که وسط نشتی گاز تنها گذاشتمش.
‫وایستا ببینم، در طول نشتی گاز...
‫تو اتاق درمان خواب بود ‫و حالش خوبه؟
‫اون‌قدر خوب بود که بذاره بره.
‫دلیل بیماری شدید جاش و اما...
‫همین بود که تو اتاق در بسته بودن.
‫ولف، حالا که می‌گی تو اتاق بسته بود، ‫مطمئنی...
‫حالش خوبه.
‫جسمانی خوبه. ‫از نظر احساسی مطمئن نیستم.
‫می‌خوای من باهاش جلسه بذارم؟
‫نه. ‫شرایط حساسیه.
‫بیرون از بیمارستان باهاش آشنا شدم...
‫واسه بابام...
‫کار می‌کرد.
‫آها، خیلی‌خب.
‫متوجهم که ممکنه ‫اذیتت کنه.
‫اذیت شدن خودم مهم نیست کارول.
‫ممکن بود به‌خاطر من بمیره.
‫چند وقتی بود...
‫که سعی می‌کردم پنهانش کنم.
‫چند وقتی می‌شه.
‫ولی من اخیرا...
‫من اخیرا تو حال خودم نبودم.
‫با مشکلات بابام و چارلی و جاش و تو...
‫ببین ولف. ‫ما مشکلی نداریم.
‫من فقط می‌خوام کمکت کنم.
‫فقط کافیه درخواست کنی.
‫ببین. با من حرف بزن.
‫این چارت‌های کل بیماران...
‫امروز طبقه سومه.
‫ممنون استل.
‫این روز افتضاح رو خوب جمع کنیم.
‫اوهوم. چشم دکتر پیرس.
‫آها، یه کار دیگه هم دارم.
‫می‌شه اطلاعات مربوط...
‫به امروز تو اتاق درمان خواب رو ‫برام بفرستی؟
‫- چشم. ‫- مرسی.
‫امیدوار بودم اینجا باشی.
‫غذای تایلندی سفارش دادم.
‫خیلی بابت امروز عذر می‌خوام.
‫به اعتمادت خیانت کردم.
‫خودت رو اذیت نکن. ‫من الکی بزرگش کردم.
‫اون تجربه مشکلات رهاشدگیم رو تشدید کرد.
‫ریشه در کودکیم داره.
‫من زیاد از این حرف‌ها نمی‌زنم،
‫ولی وقتی بچه بودم و چهره‌کوری داشتم...
‫هیچ دوستی نداشتم...
‫شیفته جدول تناوبی شدم.
‫صمیمیت خاصی با گازهای نجیب پیدا کردم...
‫آرگون، نئون، هلیوم.
‫کاملا درک می‌کنم.
‫من...
‫تصور می‌کنم عین خودمن.
‫منفرد، تنها، ‫ناتوان در برقراری ارتباط.
‫نمی‌دیدمشون، ولی می‌دونستم هستن.
‫بیش از همه با گاز نجیب زنون ‫همذات‌پنداری می‌کردم،
‫آخه تا مدت خیلی زیادی ‫هیچ‌کس گمون نمی‌کرد...
‫بتونه به هیچی متصل بشه.
‫ولی معلوم شد ‫تحت شرایط خاص و شدید،
‫زنون می‌تونه با عنصر...
‫الکترونگاتیوی فلوئور ترکیب بشه.
‫گمون کنم منظورم اینه که...
‫من و تو عین فلوئور و زنونیم.
‫اون شرایط به اصطلاح خاص و شدید...
‫که باعث ترکیبمون می‌شه ‫هم باباته.
‫[طبقه سوم، اتاق درمان خواب]
‫شاید حالت بهتر بشه که بدونی...
‫بابات بهم گفته بود ‫بدون تو خیلی داغونه.
‫اِم...
‫گمون کنم خیلی از این حرف بدم نیاد.
‫ولی اصلا نمی‌فهمم چرا برگشت...
‫و دوباره رفت.
‫هر بار که می‌ره...
‫خیلی آسیب وارد می‌کنه.
‫شاید خیلی دیر نباشه...
‫که تو هم یه‌کم آسیب وارد کنی.
‫[طبقه سوم، اتاق درمان خواب]
‫سوفیا کجاست؟