‫آنچه گذشت...
‫- چرا این کار رو می‌کنی؟ ‫- چیکار؟
‫آدرس محل سکونت پدرته.
‫می‌دونستم بالاخره دیدار می‌کنیم.
‫- ولی تو کی هستی؟ ‫- سوفیا.
‫می‌خوای بری هادسون اوکس ‫تا سوفیا رو نجات بدی؟
‫پرونده‌ات رو گیر آوردم. ‫می‌دونم از کارت عبور جور کنیم.
‫باید از اینجا بریم.
‫دوباره پرونده رو ببین. ‫ما یه نفریم.
‫تو بیماری از خودت در آوردی ‫که بتونی نجاتش بدی.
‫تحت نظر من، دکتر ولف ‫رئیس بخش اعصاب می‌مونه.
‫در همین راستا، مایلم روند اتمام رزیدنسی...
‫دکتر چارلی پورتر رو آغاز کنم.
‫الیور، ملاقاتی داری.
‫«ترجمه از کیارش»
‫اون شب، پسرک دید یه گرگ واقعی ‫داره دور گله‌اش می‌چرخه.
‫فریاد زد: «گرگ! گرگ!»
‫اما هیچ‌کس نیومد.
‫گرگ هم کل گله‌اش رو خورد.
‫کسی حرفش رو باور نکرد.
‫درسته.
‫درس اخلاقی داستان هم اینه که... ‫گوسفند نباید حیوان خونگی باشه.
‫چون گرگ‌ها رو جذب می‌کنه.
‫وقت خوابه.
‫طوفان اصلا ترس نداره.
‫شما اینجا بمونین، من هم...
‫زود برمی‌گردم.
‫کسی اینجاست؟
‫زود باشین. برین زیر تخت قایم بشین.
‫من می‌ترسم.
‫- مامان! ‫- خیلی‌خب.
‫من نمی‌ذارم هیچی اذیتتون کنه.
‫خیلی‌خب. ‫این زیر قایم بشین.
‫تکون نخورین.
‫- مامان، من می‌ترسم. ‫- اینجا بمونین.
‫چی شده؟
‫مامان!
‫دست از سرمون بردار!
‫[اتاق بیمار] ‫[سی۱۰۸]
‫سلام، اسم من الیوره.
‫اِم... کمکی از دستم بر میاد؟
‫ازمون دور شو!
‫الیور، همون‌جا که هستی بمون.
‫رگان، باید آروم بگیری.
‫- رگان، باید آروم بگیری. ‫- نه!
‫آروم باش.
‫الیور، لطفا برگرد تو اتاقت!
‫رگان، بس کن!
‫آروم باش!
‫صبح به خیر دکترها.
‫- من باید برم. ‫- خیلی‌خب.
‫صبح به خیر جاستین.
‫اگه این مطب رو نگیریم می‌میرم.
‫باغ پشت‌بومش رو ببین.
‫آها، این اتاق واسه پرستاری خوبه.
‫- دکتر پدروسا. ‫- دکتر لاندون.
‫چه غافل‌گیری خوش‌آیندی.
‫ببخشید بی‌خبر اومدم، ولی...
‫وای، اینجا قبلا دفتر من بود.
‫خیلی‌خب. ‫فرمش رو برات می‌فرستم امضا کنی.
‫خیلی از دیدنت خوشحال شدم دکتر.
‫شایعاتی شنیده بودم ‫که تردمیل داری،
‫ولی انتظار نداشتم دکتر پدروسا رو ‫اینجا ببینم.
‫آره، خب، معمولا به رئیس سابق بیمارستان...
‫گزارش عبور و مرور نمی‌دن.
‫- ولف چطوره؟ ‫- به زودی میاد خونه...
‫و ترجیح می‌دم فضای موفقیتش رو ‫فراهم کنم.
‫اهدافمون هم‌سوئه.
‫خب، در روند اخراج دکتر پورتر ‫به کجا رسیدی؟
‫شنیدم تو مراسم چی شده بود.
‫شنیدم آدرس خونه نوآ رو ‫به الیور داده بود.
‫چارلی نباید وقتی الیور برمی‌گرده ‫اینجا باشه.
‫آره، خب، ‫من نگرانیم رو به هیئت‌مدیره اعلام کردم...
‫و یه پرونده مرور رسمی ایجاد کردن. ‫اما اخراج رزیدنت راحت نیست.
‫مخصوصا رزیدنت کاردرست.
‫خب، من چارلی رو استخدام کردم. ‫من آوردمش اینجا.
‫پس اگه لازم باشه ‫تنهایی از شرش خلاص بشم،
‫باور کن همین کار رو می‌کنم.
‫نگفته بودی قبلا هر روز شنا می‌کردی؟
‫اصلا نمی‌دونستم...
‫هادسون اوکس چنین امکانات خوبی داره.
‫ای بابا، نداریم. نجات غریق‌ها رو ‫به‌خاطر کاهش بودجه از دست دادیم.
‫ولی با خودم گفتم می‌تونیم ‫پامون رو بذاریم تو آب...
‫تا مشتاق انجام یه چیزی باشی.
‫لازم نیست.
‫هادسون این وقت سال خیلی سرده.
‫گمون کنم عضویتم تو «وای» هم تموم شده.
‫خب، من باهات روراست ‫حرف می‌زنم ولف.
‫ورود مجدد به جامعه گاهی سخته.
‫ارتباط مجدد با چیزهایی ‫که تو رو تعریف می‌کنن...
‫الان از همیشه مهم‌تره.
‫نترس که...
‫بخوای بپری تو دل آب.
‫مشتاق تماشای تئاتری‌ان ‫که شنیدن خیلی محبوبه...
‫- «همیلتون.» ‫- عجب.
‫ببینین، می‌دونم روان‌پزشکی ‫تخصص دکتر پیرسه،
‫اما خانمه یه جراحت سر داره...
‫و نمی‌گه چه‌جوری مجروح شده.
‫آقائه چی؟
‫ظاهرا ازش محافظت می‌کنه، ‫بیش از حد اهمیت می‌ده،
‫تمام علائم هشدار خشونت خانگی رو داره. ‫بیمار می‌گه...
‫با دکتر زن راحت‌تره، اینه که...
‫همه دکترهای زنی ‫که می‌شناختی رو صدا کردی.
‫آره.
‫بیاین. ‫سلام ویتنی، زیک،
‫گروه عصب‌شناسی و روان‌پزشکیمون ‫اومدن معاینه‌تون کنن.
‫- می‌شه بهشون بگین چی شده؟ ‫- من خیلی دست و پا چلفتی‌ام.
‫باورم نمی‌شه داریم ماه‌عسلمون رو ‫تو اورژانس می‌گذرونیم.
‫قرار بود الان تو «سرندیپیتی»...
‫شکلات داغ یخ‌زده بخوریم.
‫آها.
‫می‌شه لطفا دستت رو برداری ‫تا ببینم؟
‫اون یکی رو بهشون بگو.
‫- من بهت آسیب زدم. تو... ‫- نه.
‫نه، من چیزیم نیست.
‫کلی آدم تو این اتاق هست.
‫ویتنی، می‌شه تنها گپ بزنیم؟
‫چطوره شما دنبال من بیاین؟
‫می‌تونم ببرمتون کافه‌تریا...
‫و آب یا خوراکی بخورین.
‫گرسنه‌این؟
‫عروسیتون مبارک.
‫ممنون. ‫بهترین روز عمرم بود.
‫اما بعدش مشکلی پیش اومد.
‫آسیب دیدی.
‫زیک اصلا خشن رفتار نمی‌کنه؟
‫وای نه، نه، نه، نه، نه، ‫اون‌جوری نیست.
‫راستش...
‫آغاز زندگی مشترک؟
‫راستش، داشت خوب پیش می‌رفت.
‫به هم محبت می‌کردیم و...
‫آره، یهو... ‫خیلی دردم اومد...
‫و بدنم وحشت کرد.
‫کنترلم رو از دست دادم.
‫الان همه‌چی رو خراب کردم، ‫دیگه...
‫نه، نه. هیچی خراب نشده.
‫درستش می‌کنیم، خب؟
‫خیلی‌خب.
‫[مرکز سلامت رفتاری هادسون اوکس]
‫بفرمایین. ‫لطفا نفر بعدی.
‫این از داروی شما.
‫آها، شما از اون خانمی ‫که اونجاست چی می‌دونین؟
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- ممکن بود ببیندت.
‫شما ازش می‌ترسین؟
‫نه. ولی نباید به زوزه‌کش ‫هادسون اوکس اشاره کنی.
‫حداقل بذار قبلش ‫داروی آسمم رو بگیرم.
‫- لقب خیلی مسخره‌ایه. ‫- چیه؟
‫- تو زوزه‌اش رو نشنیدی؟ ‫- نه.
‫من هشت ماه پیش ‫که تازه اومد، اینجا بودم.
‫صورتش عین جادوگرها افتاده بود.
‫بعدش چند هفته ناپدید شد.
‫الان هم برگشته و ببین دیگه.
‫صورتش نیفتاده.
‫به جز جادوی سیاه ‫چه توضیحی براش داری؟
‫خب، فلج عصب صورت ‫از علائم جالبیه...
‫و چند سوال ایجاد می‌کنه.
‫- با اجازه. ‫- یه دقیقه وایستا.
‫الیور، یه دقیقه وقت داری؟
‫واسه شما کلی وقت دارم.
‫شنیدم داری راجع به یکی ‫از بیمارانمون فضولی می‌کنی.
‫- رگان؟ ‫- فضولی؟ نه.
‫الان راجع به چی صحبت می‌کردین؟
‫حریم خصوصی بیمار نمی‌ذاره بگم.
‫اون مال رابطه دکتر و بیماره.
‫تو اینجا دکتر نیستی.
‫بیماری.
‫حداقل تا یکی دو روز دیگه هستی.
‫درسته، اِم، ‫می‌خواستم ازتون بپرسم...
‫اگه هنوز آمادگی رفتن نداشته باشم چی؟
‫اگه نیاز داشته باشم ‫یه‌کم بیشتر بمونم چی؟
‫من نمی‌خوام قبل از این که آماده باشی بری.
‫اگه مایل باشی ‫می‌تونم با بیمه‌ات صحبت کنم.
‫واقعا؟ به نظرم اون‌جوری ‫خیالم راحت می‌شه.
‫خیلی‌خب.
‫ممنون.
‫ای بابا!
‫سلام.
‫با خودم گفتم می‌خوای پسش بگیری.
‫بچه‌هاتن؟
‫- بودن. ‫- می‌شه بپرسم چی شد؟
‫فقط می‌خواستم ازشون محافظت کنم.
‫مقابل چی؟
‫مقابل چیزی که تو اون خونه ‫زندگی می‌کرد.
‫همین که به اون خونه نقل‌مکان کردیم ‫حسش کردم.
‫یه چیزی اون‌جاست.
‫یه چیز خبیث.
‫خیال می‌کردم می‌تونم با شخصا ‫جذب کردنش ازشون محافظت کنم.
‫جواب هم داد.
‫الان درون منه.
‫منم که تسخیر شده.
‫- جانم؟ ‫- اسم مشکل جسمانیه.
‫در این شرایط...
‫بدنت درد بیش از حدی تجربه می‌کنه.
‫کاملا جسمانیه ‫و تقصیر تو نیست.
‫ولی چرا؟ ‫من عاشقشم.
‫پس چه مشکلی دارم؟
‫پردازش حسمون ‫راجع به احساسات و عواطف...
‫معمولا ساده نیست،
‫اما وقتی پای شرم وسط باشه،
‫پیچیده‌تر هم می‌شه.
‫خیلی از درمان‌جویان من ‫که پیشینه مذهبی شدیدی داشتن،
‫گاهی باید خیلی چیزها رو ‫فراموش می‌کردن.
‫آخه ما این همه مدت صبر کردیم...
‫تا ازدواج کنیم.
‫گزینه‌های درمانی زیادی وجود داره...
‫گفت‌وگو درمانی، ‫فیزیوتراپی،
‫دارو...
‫و در موارد شدید، ‫بوتاکس هم کمک می‌کنه.
‫من قبل از عروسی ‫چروک ابروم رو بوتاکس کردم.
‫خیلی‌خب، من یه متخصص...
‫و یه روان‌پزشک تو یوتا رو ‫بهت معرفی می‌کنم...
‫و فعلا می‌ذاریم نوروتوکسین‌ها...
‫فقط تو صورتت بمونن. خب؟
‫وایستین. نه.
‫خودتون کمکم می‌کنین؟
‫آخه...
‫اگه دکتر خفن نیویورکی ‫نتونه درمانم کنه،
‫گمون نکنم هیچ‌کس بتونه.
‫واقعا مامان؟
‫سر این مسئله باهام دعوا نکن.
‫«فیبروزا.»
‫من «پولیپ» رو ازت قبول کردم.
‫ضمنا، من مادرتم ‫و بهت زندگی دادم.
‫حسابش کن.
‫اِم...
‫می‌دونم چقدر از این‌جور جاها متنفری.
‫خیلی ارزشمنده که اومدی.
‫خودم هم مطمئن نیستم ‫چرا این‌قدر می‌ترسیدم.
‫گمون کنم به‌خاطر اون همه ‫خاطرات پدرت بود.
‫اما این‌بار فرق می‌کنه.
‫وقتی می‌بینم اینجا ‫چقدر برات مفید بوده،
‫یه زخم خودم هم درمان می‌شه.
‫این مال توئه.
‫اِم...
‫تو فکرشم یه‌کم بیشتر بمونم.
‫عه.
‫وقتی داری بهم خبر می‌دی ‫یواشکی کلمه اختصاری اضافه نکن.
‫اما اگه حس می‌کنی زمان بیشتری ‫نیاز داری، استفاده کن.
‫- بریم. ‫- لطفا بهش بگو از طرف ماست.
‫ممنون.
‫خودش اصلا نمی‌دونه ما اومدیم.
‫حالا که حرفش شد، ‫از دستم عصبانی نشو.
‫اما بدون اجازه رفتم تو خونه‌ام.
‫نامه‌هات داشتن انباشته می‌شدن.
‫اِم... ‫یه دقیقه وایستا.
‫عذر می‌خوام.
‫شما رگان رو می‌شناسین؟
‫من لوسی‌ام. ایشون رکسه. ‫ما بچه‌هاشیم.
‫آها، من از دوستان مامانتونم.
‫دوست؟ ‫اولین بارشه.
‫- رکس. ‫- دکتر هم هستم...
‫و خیلی خوشحال می‌شم ‫یه‌کم بیشتر از مامانتون...
‫اطلاعات داشته باشم ‫و بدونم قبل از روان‌پریشی چطور بود.
‫راستش رو بخوای، ‫من اصلا قبلش رو یادم نمیاد.
‫چند وقته که اینجاست؟
‫طی سیزده سال اخیر ‫مدام بستری و ترخیص می‌شه.
‫من سعی دارم لوسی رو ‫قانع کنم اینجا بهترین جا...
‫واسه اقامت درازمدت مامانه.
‫من برعکس رکس ‫زمانی رو یادمه...
‫که مامان فرق می‌کرد.
‫اون تشخیص نمی‌ده، ‫ولی هنوز در اعماق وجودش همونه.
‫چرا شما هنوز اینجایین؟!
‫برین، برین، برین!
‫آهای!
‫برین!
‫زوزه‌کش هادسون اوکس، ها؟
‫واقعا خوب انتخابشون می‌کنی.
‫توهم، کاتاتونی، آمیختن صدا،
‫تغییر حالت صورت ‫و حتی تیک عصبی.
‫از نظر تاریخی، ‫این‌ها همگی علائم...
‫تسخیر اهریمنی‌ان، درسته؟
‫اما الان می‌دونیم علائم عصبی‌ان.
‫مثال خیلی خوبی از میل ذاتی ما...
‫به ربط دادن مسائل فیزیولوژی ‫به فلسفه...
‫و معنا بخشیدن به درد و رنجه.
‫بازم به ذکر نیست...
‫انسفالیت خودایمنی ‫اکثر مواقع به جان زنان می‌افته...
‫که در عین حال قربانیان اصلی ‫جن‌گیری بودن.
‫ببخشید، نمی... ‫تو که گمون نمی‌کنی دارم...
‫به نظرم پر بیراه نمی‌گی.
‫آره.
‫ضمنا، تو تنها دکتری هستی...
‫که واسه پیدا کردن سوزن ‫تو این انبار کاه روان،
‫به اسکن‌های گرون نیازی نداری.
‫به بررسی ادامه بده.
‫خودت که می‌دونی ‫مجبور نیستی اینجا باشی.
‫می‌دونم. ‫خودم می‌خوام اینجا باشم.
‫من رئیسم و کارم ‫مراقبت از دکترهامه.
‫آره.
‫دکتر لاندون، از دیدنت خوشحالم.
‫هوم.
‫این چیه؟
‫درخواست جذب رزیدنت ‫در دانشگاه نیویورک؟
‫از پررقابت‌ترین...
‫کارهای عصب‌شناسی کشوره.
‫به خودت می‌رسه...
‫اما به یه شرط.
‫دیگه پات رو ‫تو بیمارستان عمومی برانکس نمی‌ذاری.
‫اصلا هم فکرش رو نکن ‫که به پسرم نزدیک بشی.
‫یه آدرس بود.
‫اصلا گمون نمی‌کردم ‫کار به اینجا بکشه.
‫وقتی استخدامم کردین، ‫خیلی سپاس‌گزار بودم.
‫اما ببین چه‌جوری جبران کردی.
‫اگه کمدت تا ۲۴ ساعت آینده ‫خالی نباشه،
‫ترتیبی می‌دم تا عین قدیم ‫بیرونت کنن.
‫رگان؟
‫ببخشید که این‌قدر بی‌اجازه اومدم،
‫اما وقت زیادی تا ترخیصم نمونده.
‫می‌شه لطفا ‫یه ساعت برام بکشی؟
‫رگان، به نظر من مشکل تو ‫فرادنیایی...
‫یا حتی روانی نیست.
‫اما مدرک بیشتری لازم دارم.
‫می‌دونم گیج‌کننده است، ‫اما اگه درست فهمیده باشم،
‫احتمالا عذابت درمانی داره.
‫کل نورون‌هات و آدمی که بودی...
‫تحت حمله‌ان رگان.
‫مغزت آتش گرفته.
‫وای خدا.
‫گمون کنم به بازده نزولی رسیدیم.
‫[رگان شا] ‫[افزایش میدان دید]
‫[هادسون اوکس]
‫وایستا ببینم. این که...
‫این بیمار که تو هادسون اوکسه.
‫بله، در نوامبر داشتیم ضرر می‌دادیم.
‫بعدش خیلی زود ‫مراجعانم افزایش یافتن...
‫رگان باید تو یه بیمارستان غیر روان‌پزشکی ‫معاینه کامل بشه.
‫باید بعدا باهات تماس بگیرم.
‫بیماریش احتمالا عصبیه، ‫شاید خودایمنی باشه،
‫ممکنه ضایعه‌ای بزرگ ‫یا حتی لنفوم باشه.
‫اما هرچی بیشتر درمان نشه، ‫بدتر می‌شه.
‫خیلی‌خب. آروم باش.
‫به نظرت تک‌تک دکترها ‫طی دهه اخیر اشتباه کردن؟
‫علائم افزایش فشار درون‌جمجمه‌ای داره،
‫مشکل میدان دید ‫و التهاب عصب اپتیک داره.
‫واسه همین نمی‌تونم ‫با اطمینان بگم،
‫اما یه حسی بهم می‌گه، ‫بین یک تا پنج‌درصد بیمارانی...
‫که می‌گن اسکیزوفرنی دارن...
‫در واقع یه بیماری عصبی پنهان...
‫و کاملا درمان‌پذیر ارگانیک دارن.
‫دقیقا.
‫اما من به فکر اون نود و نه درصد دیگه‌ام.
‫فرض کن اگه رگان رو ببری تا درمانش کنی،
‫به باقی بیماران روانمون ‫چه پیامی می‌دی.
‫حداقل براش استروئید بنویسین.
‫اگه واقعا عصبی باشه، ‫موقتا کمکش می‌کنه.
‫اما اگه بیماری روان باشه...
‫که هست، استروئید فقط روان‌پریشیش رو ‫بدتر می‌کنه.
‫یادته وقتی خودت ‫تازه اومده بودی،
‫چیزهایی می‌دی که واقعا وجود نداشتن؟
‫این نمایش رگان خیلی شبیه همونه.
‫من باهاش بازی ذهنی راه نمی‌اندازم، ‫تو هم نمی‌اندازی.
‫ببینین. به کمکتون نیاز دارم.
‫می‌خوام کمکت کنم.
‫باقی بیماران اینجا هم ‫می‌خوان کمکت کنن.
‫هرکی استروئید مصرف می‌کرد، ‫در حد توانش بهت اهدا کرد.
‫ششصد میلی‌گرم پردنیزون.
‫اگه درست فهمیده باشم، ‫این کمکت می‌کنه کمتر گیج بشی،
‫بیشتر به خودت بیای.
‫اما اگه اشتباه کرده باشم،
‫ممکنه حالت رو خیلی بدتر کنه رگان.
‫من دیگه از این مسئله نمی‌ترسم.
‫نقشه‌ات جواب نمی‌ده.
‫مصرف دارو...
‫خیلی شرم‌آوره.
‫تراپی هم انگار...
‫یه‌راست از «مکاشفه یوحنا» در اومده.
‫من خیال می‌کردم ‫وقتی عروسی کنیم،
‫همه‌چی خودبه‌خود درست می‌شه.
‫اما الان این‌جوری شده و من اصلا...
‫حس می‌کنم هیچ امیدی نیست.
‫خیلی‌خب.
‫گاهی بدن ما بهتر از خودمون می‌فهمه.
‫باید صبور باشی ‫و بهش گوش بدی.
‫ویتنی، تقصیر تو نیست.
‫اگه باشه چی؟
‫گمون کنم فهمیدم چرا این‌جوری شده.
‫من...
‫من پیرو دینمون نبودم.
‫وقتی زیک مأموریت بود، ‫از اصول دین جا موندم.
‫اون موقع قصد ازدواج نداشتیم.
‫انگار یه چیزی جسمم رو ‫تسخیر کرده بود...
‫و کلا یه آدم دیگه شده بودم.
‫اما خوش می‌گذشت.
‫ولی بعدش احساس افتضاحی داشتم.
‫قسم خوردم اون راز رو ‫با خودم به گور می‌برم.
‫اما الان انگار ‫خدا داره مجازاتم می‌کنم.
‫هوم.
‫ببخشید قبلا بهت نگفتم.
‫فقط نمی‌خواستم دیدت بهم عوض بشه،
‫همون‌طور که اگه زیک بفهمه، ‫دیدش عوض می‌شه.
‫دید من به تو اصلا عوض نشده ویتنی.
‫باید با زیک صادق باشم، مگه نه؟
‫رگان؟
‫رگان.
‫کمک لازم دارم!
‫کد آبی تو راهرو. ‫یکی زنگ بزنه ۹۱۱.
‫کد آبی تو راهرو. ‫کد آبی تو راهرو.
‫تو چیکار کردی الیور؟
‫دور مننژیت‌هاش یه‌کم بزرگ شده،
‫چند ضایعه ماده سفید پراکنده داره.
‫تو چشمن، ولی چیز خاصی نیستن.
‫- پونکسیون کمری داشت؟ ‫- آره. کاملا عادیه.
‫پادتن‌ها هم به این زودی معلوم نمی‌شن.
‫پس به نظرم با احتساب ‫اطلاعات ناشی از تصاویر،
‫باید در اسرع وقت ‫از مغزش بافت‌برداری بشه.
‫یادداشت آزمایش‌هایی رو ‫که تو جیبش گذاشتم پیدا کردین؟
‫الان دارم می‌خونمش.
‫اما حمله‌اش چی بود؟
‫پردنیزون حمله ایجاد نمی‌کنه.
‫آخه بهش حمله دست نداده بود.
‫استروئید اثر کرده بود.
‫در طول هوشیاری موقتش،
‫بهش یاد دادم ادای حمله در بیاره...
‫تا هادسون اوکس مجبور بشه منتقلش کنه.
‫دکتر ولف توش نقش داشت.
‫عجب.
‫بیشتر به سوالم فکر نکردی؟
‫چی باعث می‌شه ‫بیش از همه حس کنی خودتی؟
‫هنوز هم بیمارها حساب نیستن؟
‫هه.
‫خب، موتورم رو فروختم.
‫پس شنا، بدن‌سازی ‫و سرخس‌هام هستن.
‫فهرست سالمیه.
‫می‌شه روراست باشم دکتر آدلر؟
‫ماهی رو هر وقت از آب بگیری تازه است.
‫وقتی با جاش تحقیقات پزشکی می‌کنم ‫حس می‌کنم خودمم.
‫خوشم میاد که درکم می‌کنه.
‫از خودم در حین همکاری با اون ‫خوشم میاد.
‫همکاری با بقیه گاهی خیلی دردناکه،
‫اما هیچ‌وقت واسه دوباره زندگی کردن ‫دیر نیست.
‫برو سمت چیزی که بهت حس خوب می‌ده.
‫لیاقتش رو داری.
‫[بیمارستان عمومی برانکس]
‫دکتر پیرس.
‫عه، ویتنی، زیک.
‫باید قبل از حرکت سمت خونه ‫یه سر به اینجا می‌زدیم.
‫خیلی بابت همه‌چی ازتون ممنونیم...
‫و متشکرم که تشویقم کردین ‫سفره دلم رو باز کنم.
‫راست می‌گفتین. ‫الان وضعمون خیلی بهتره.
‫واسه جفتتون خوشحالم.
‫این نوع روراستی خیلی خاصه.
‫محافظت ازش هم خیلی زحمت می‌خواد.
‫وای.
‫ممنون.
‫خواهش می‌کنم.
‫الان از آزمایشگاه زنگ زدن ‫و خبر خوشی دادن رگان.
‫بیماری تو کاملا درمان‌پذیره.
‫نوروسارکوید یه بیماری خودایمنیه...
‫که معمولا تو ریه ایجاد می‌شه،
‫اما تو بدن تو ‫مغزت رو تحت تأثیر قرار داده.
‫خیلی نادره، اما بی‌سابقه نیست.
‫معلوم شد چرا این همه سال ‫بیماریت رو اشتباه تشخیص می‌دادن.
‫واسه همین با استروئید بهتر شدی.
‫اما هیچ‌کدوم از داروهای روان ‫اثر نداشتن.
‫یعنی کل اون تجربه‌هام،
‫کل اون اهریمن‌ها و کابوس‌ها...
‫هیچ‌کدومشون واقعی نبودن.
‫احتمالا ریشه هیچ‌کدوم...
‫از علائمت روانی نبوده.
‫نوروسارکوید دلیل همه‌شونه.
‫خودمون بهت استروئید ‫و متوترکسات زدیم.
‫باید به مرور زمان بیشتر مصرف کنی،
‫اما انتظار داریم حالت کاملا خوب بشه.
‫می‌تونی بری خونه.
‫کسی هست که واسه هماهنگی ترخیص ‫باهاش تماس بگیریم؟
‫نه.
‫نه. ای خدا.
‫من عزیزانم رو خیلی عذاب دادم.
‫الان دیگه خونه رفتن در کار نیست.
‫من می‌دونم یکی خیلی دوست داره ببیندت.
‫نباید بعد از خاموشی ‫از اتاقمون خارج بشیم.
‫اینجا که زندان نیست.
‫نباید از زندگی کردن بترسیم.
‫گاهی آدم باید بپره تو دل آب.
‫خیلی‌خب. اصلا ما رو کجا می‌بری؟
‫از این طرف.
‫خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب، حالا شد یه چیزی.
‫اینجا دیگه چه خبره؟!
‫خیلی شانس آوردی کسی مجروح نشد.
‫استفاده از استخر بدون ناظر ممنوعه.
‫این کار حتی واسه تو ‫هم سهل‌انگارانه بود.
‫بیمارانتون بالاخره باید یه موقعی...
‫بدون ناظر زندگی کنن.
‫خب، البته اگه بذاری ‫هیچ‌کدومشون از اینجا برن.
‫الیور. خیال می‌کردم بهتر شدی.
‫اما رفتار اخیرت...
‫انگار پسرفت داشته... ‫تکانشیه.
‫راستش، من متوجه شدم ‫این‌جا اون‌قدرها هم بد نیست.
‫یه سری از پرسنل آدم‌های خوبی‌ان.
‫مشکل از هادسون اوکس نیست. ‫مشکل از توئه.
‫با این که تو قبل از اینجا اومدنت...
‫از من و کارم بدت می‌اومد،
‫من از آدم‌های بدقلق نمی‌ترسم.
‫کار من تأمین امنیت شما...
‫و هدایت روند درمانتونه،
‫انگیزه‌ام هم فقط نگرانی عمیق ‫واسه اشخاصیه...
‫که با مشکلات سلامت روان ‫دست‌وپنجه نرم می‌کنن.
‫جیب پرپول بیمارانت رو از قلم ننداز.
‫حالا که حرفش شد، ‫من با بیمه‌ات تماس گرفتم.
‫می‌خواستی بیشتر بمونی. ‫آرزوت برآورده شد.
‫همه‌چی رو هماهنگ کردم.
‫الیور.
‫خبر خوش دارم. ‫ملاقاتی داری.
‫انگار شبح دیدی.
‫چرا اومدی اینجا؟
‫مثلا می‌خوای اعلام پیروزی کنی؟
‫برعکس.
‫اومدم بگم تو بردی. ‫من دارم از بیمارستان برانکس می‌رم.
‫دانشگاه نیویورک ‫درخواست رزیدنت داده...
‫و دیگه مجبور نیستی ‫هیچ‌وقت من رو ببینی.
‫دانشگاه نیویورک.
‫مامانم گفته این کار رو بکنی؟
‫نمی‌دونم بهت چی گفته،
‫ولی اون کار رو قبول نکن.
‫گمون نکنم امکان رو داشته باشم.
‫من باهاش صحبت می‌کنم. ‫ردیفش می‌کنم.
‫تو واقعا نمی‌خوای بری چارلی.
‫اگه می‌خواستی، ‫الان اینجا نبودی.
‫واقعا چرا اومدی ملاقاتم؟
‫من اصلا نمی‌خواستم ‫هیچ‌کدوم این اتفاقات بیفته.
‫نمی‌دونم چی می‌خواستم،
‫ولی این رو نمی‌خواستم.
‫در نتیجه... عذر می‌خوام.
‫تو این کار رو با من نکردی.
‫من اومدم اینجا چون ‫خیلی پیش از پیدا شدن تو...
‫کمک نیاز داشتم ‫و کمک گرفتم.
‫شاید مهم نباشه، ‫اما من می‌بخشمت.
‫تو من رو خیلی یاد خودم می‌اندازی.
‫من اصلا شبیه تو نیستم ولف.
‫تو به اختیار حساسیت داری.
‫به خودنابودگری معتادی.
‫می‌خوای همه جز خودت رو درمان کنی ‫و عصبانی هستی.
‫خیال می‌کنی این خشم ‫دردت رو تسکین می‌ده،
‫اما تو رو با همه غریبه می‌کنه.
‫حتی با خودت.
‫بهم اعتماد کن.
‫شب مراسم گفتی ‫«ببینیم کی زودتر از پا در میاد.»
‫حقیقت از این قراره...
‫همگی داریم تمام تلاشمون رو می‌کنیم ‫تا خودمون رو جمع و جور کنیم.
‫عجیبه که...
‫این سمت ماجرا هستم.
‫فقط می‌خواستم بگم ممنونم...
‫که زندگیم رو نجات دادی...
‫و باقی‌مونده‌اش رو بهم دادی.
‫لوسی و رکس رو دیدی؟
‫نه. هنوز نه.
‫بعد از اون همه کارم، ‫من فقط می‌خواستم ازشون محافظت کنم.
‫تقصیر تو نبود.
‫می‌دونم. ‫هنوز دارم با مشکلاتم می‌جنگم.
‫فقط ظاهرشون عوض شده.
‫کسی که بودم اذیتم می‌کنه.
‫مغز بادوام‌ترین و وقف‌پذیرترین ‫عضو بدن ماست.
‫مغز تو هم دوباره مال خودته،
‫برای اولین بار پس از مدت‌ها.
‫بیش از هر چیزی...
‫می‌خوام بچه‌هام رو ببینم.
‫فقط نمی‌دونم اون‌ها هم ‫می‌خوان من رو ببینن یا نه.
‫خب، چون خودم...
‫بابام مشکل روانی داشت...
‫می‌تونم بگم بیش از هر چیزی...
‫می‌خوان تو رو ببینن.
‫عه، آفتاب از کدوم طرف در اومده.
‫بیمارستان برانکس بهت میاد.
‫می‌دونی کجا بیشتر بهم میاد؟
‫- هوم. ‫- مطب شخصی جدیدمون.
‫خوب شد گفتی...
‫پارامژان بادمجون آوردم.
‫مطب به ما نرسید، مگه نه؟
‫باز هم مطب پیدا می‌شه.
‫لازم نیست عجله کنیم.
‫دفعه قبل که می‌خواستیم ‫مطب شخصی بزنیم دیر جنبیدیم.
‫اهدافمون فرق داشت.
‫حالا که شرایط محیاست، ‫خیال می‌کردم اهدافمون یکسانه.
‫هست. ‫من هم می‌خوام مطب شخصی بزنیم.
‫ببین، من مطب شخصی می‌خوام.
‫می‌خوام تو محله گرون باشه، اتاق پرستار ‫داشته باشه، شب‌ها بی‌خوابی بکشم.
‫می‌خوام تجهیزات پزشکی انتخاب کنم ‫و با منشیم دعوا کنم.
‫من هم همه این‌ها رو می‌خوام. ‫همیشه می‌خواستم.
‫درسته. ولی...
‫گمون نکنم مطمئن باشی.
‫الیور خوش‌شانسه ‫که مادری چون شما داره.
‫همه خانواده‌ها این‌قدر حامی نیستن.
‫البته، من باید نگرانیم راجع به پسرتون رو ‫باهاتون در میون بذارم.
‫نگرانی؟
‫یه مقدار پسرفت داشته.
‫بعد از خاموشی بیرون بود.
‫دزدکی وارد نواحی ممنوعه شد.
‫حتی به دلایلی باور دارم...
‫داروهای یه بیمار دیگه رو دزدیده.
‫ظاهرا عین سابق شده.
‫بیمه سخاوت به خرج داده ‫و پیشنهاد داده...
‫هزینه یه ماه دیگه ‫بستری شدنش رو بده،
‫البته مسلما اگه شما صلاح بدونین.
‫هوم.
‫با پدر الیور،
‫سال‌ها طول کشید تا نشانه‌های...
‫زمان بردنش به بیمارستان ‫و خونه آوردنش رو...
‫تشخیص بدم.
‫اما در نهایت...
‫با یه نگاه فهمیدم.
‫الان هم می‌فهمم.
‫آماده است.
‫بهبود یافتن به ندرت ‫خطی پیش می‌ره...
‫و معمولا یادمون می‌ره چقدر دردناکه.
‫اما برعکس جسم،
‫ذهن به طریقی در نقاط آسیب‌دیده...
‫قوی‌تر از قبل ظاهر می‌شه.
‫نمی‌دونم بیشتر از دیدن کدومتون خوشحالم.
‫چه‌جوری...
‫با خودم گفتم باید یه‌جوری بری خونه.
‫- ممنون. ‫- هوم.
‫خب، برنامه چیه؟
‫اولین کاری که می‌خوای بکنی چیه؟
‫باید برم سوفیا رو نجات بدم.
‫شوخی کردم.
‫می‌خوام زندگیم رو بکنم.
‫می‌خوام با عزیزانم بهتر رفتار کنم.
‫[الف ولف]
‫«ترجمه از کیارش»