‫آنچه گذشت...
‫دوباره سوفیا رو دیدم.
‫سوفیا مدت قابل توجهی همراهت بود.
‫یه نسخه خیالی ازش ساختی ‫تا کمکت کنه.
‫اون واقعیه. ‫فقط هنوز ندیدمش.
‫خب، اهل این شهر نیستی؟
‫تازه از کالیفرنیا اومدم.
‫اطلاعات مامان بیولوژیکیته.
‫اسم مامانم جونه.
‫من هم تقریبا مطمئنم خودت شروع کردی.
‫بو می‌گه هنوز آمادگیش رو ندارم.
‫خب، نظر خودت چیه؟
‫دارم بررسی می‌کنم.
‫جاش، من می‌خوام مطب شخصی داشته باشم.
‫باهام شریک شو.
‫[پیتزا فروشی]
‫«ترجمه از کیارش»
‫بیرون سرده.
‫حالت خوبه پیرمرد؟
‫سلام مربی. ‫داشتم می‌رفتم خونه.
‫هفتاد و دو...
‫بیست...
‫چهارده...
‫[مرکز طبی تاملینسون]
‫هفتاد و دو... بیست... چهارده...
‫هفتاد و دو...
‫بیست...
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫[یادداشت‌های بیمار] ‫[نیویورک]
‫پدرت هم هیچ‌وقت هیچی رو دور نمی‌ریخت.
‫خب، این‌ها همه بایگانی بیمارهامن.
‫تک‌تک پرونده‌های اینجا داستان دارن.
‫خب، همیشه فکر خوبیه که آدم ‫خونه‌اش رو قبل از تعطیلات...
‫مرتب کنه.
‫خب، صندلی کنار پنجره رو ترجیح می‌دی ‫یا کنار راهرو؟
‫پنجره.
‫راستش، خودم می‌تونم ‫کارهای سفرم رو بکنم مامان.
‫معلومه که می‌تونی.
‫وای خدا جون.
‫این زن بیچاره واقعا شوهرش رو ‫با کلاه اشتباه گرفته بود.
‫شبان توماس.
‫نمونه خارق‌العاده‌ای از گلیوبلاستوما بود.
‫زنی که از بدنش خارج شده بود...
‫نقاش کوررنگ...
‫شبیه اسم قسمت می‌مونن.
‫نحوه نوشتنت راجع به بیمارانت...
‫خیلی از خصوصیات پزشکیت رو بروز می‌ده.
‫تو با دلت کار می‌کنی الیور.
‫واسه همین حس می‌کنم ‫یه کارم درست بوده.
‫خیلی از کارهات درست بوده مامان.
‫این تو رو یاد چی می‌اندازه؟
‫سندرم ادرار شربت افرا!
‫وای خدایا. ون، ضدعفونی‌کننده خوردن ولف رو ‫از دست دادی.
‫اذیت نکن. ‫یه‌کم ناراحت نیستی که نبودی؟
‫نچ.
‫راستی،
‫شنیدم با کیتی دعوات شده.
‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫سخت گذشته، ولی دارم تمام تلاشم رو ‫می‌کنم تا باهاش کنار بیام.
‫همون روزی که دعواشون شد ‫رفت بیرون.
‫امان از دستت دنگ. ‫خیلی سریع کنار میای.
‫آره. خب، زندگی همینه دیگه.
‫آدم باید در لحظه زندگی کنه.
‫- هوم. ‫- عه، سلام.
‫- سلام. ‫- آماده‌این؟
‫- آره. ممنون جون ماری. ‫- اوهوم.
‫قهوه فرانسویت تو محله سانی‌ساید ‫نظیر نداره.
‫ممنون عزیزم.
‫از دیدنت خوشحال شدم.
‫کی می‌خوای بهش بگی کی هستی؟
‫اِم...
‫بهم اعتماد کن کینی.
‫اصلا خوشت نمیاد یه روزی بیدار بشی...
‫و از همه حرف‌های نزده پشیمون بشی.
‫اِم...
‫عذر می‌خوام. من دکتر لازم دارم.
‫انگار دارن تو سینه‌ام...
‫یه زیپ رو می‌بندن.
‫خیلی‌خب. بخش تروما رو خالی کنین! ‫یه برانکارد بیارین!
‫آقا، با من بیا.
‫- خب؟ ‫- آخ!
‫- راحت دراز بکش. ‫- بفرما.
‫دایسکشن رو حذف می‌کنیم. ‫برمی‌گردیم!
‫- برین کنار! ‫- آره، هوات رو داریم.
‫تا حالا عمل داشتی؟
‫نه، نه. چطور؟
‫خیلی‌خب. آماده‌ایم.
‫ریشه‌اش گشاد شده ‫و درون‌لایه‌اش گرفته.
‫- ای بابا! سه جراح سی‌تی خبر کنین!
‫آقا، رگ اصلی خروجی قلب،
‫آئورت، بریدگی خطرناکی داره.
‫بدون عمل باز قلب ‫صد در صد مرگباره.
‫پس باید رضایت بدین ‫تا بتونیم ادامه بدیم.
‫نه، نه. وایستا. ‫من رضایت نمی‌دم.
‫نمی‌خوام بدنم رو باز کنین.
‫سلام. می‌دونستی می‌شه ‫از صمغ درخت پاپلیلو...
‫که مال سایولیتاست، واسه درمان ‫نقرس و کشیدگی عضلانی استفاده کرد؟
‫- همه می‌دونن ولف. ‫- عه، ببخشید.
‫من دارم می‌رم تعطیلات. ‫می‌رم مکزیک.
‫آره. نسخه جدیدم مرخصی می‌گیره ‫و سفر می‌کنه.
‫هادسون اوکس حساب نبود.
‫گفتم حالا که تو رئیس موقتی،
‫درخواست رسمی ثبت کنم.
‫نمی‌خواد موقت رو بگی.
‫کارم از دیشب رسمی شد.
‫عه، مبارکه. ‫عالیه.
‫خب... ‫لیاقتت بود نیکولز...
‫ممنون.
‫جاشوا، یه وضعیت اورژانسی ‫خانوادگی داریم.
‫مامان و بابا الان تو راهن،
‫پس باید بالغانه رفتار کنی...
‫و یه‌بار هم که شده ‫طرف من رو بگیری.
‫مسئله خصوصی خانوادگیه.
‫ولف، ایشون خواهرم سریناست.
‫ولف اینه؟ عجب.
‫نباید بری به بن‌سای‌هات برسی؟
‫من سرخس پرورش می‌دم. ‫خیلی فرق دارن.
‫دی‌ان‌ای شما مشترکه؟
‫می‌بینم که سرینا از الان ‫داره چاه رو مسموم می‌کنه.
‫«چاه رو مسموم می‌کنه»؟
‫بابا دیشب چند ساعت گم شده بود.
‫ممکن بود از سرما بمیره.
‫آروم باش. جریان چیه؟
‫سلام دکتر. اینجا میز نوشیدنی ندارین؟
‫اینجا دفتر منه، یادته؟
‫دکتر ولف همکارم هستن.
‫بانی نیکولز هستم.
‫- خیلی خوش‌وقتم. ‫- همچنین. بله.
‫اگه هر کمکی از دستم بر میاد...
‫مشکلی نداریم.
‫می‌تونی بری.
‫اِم...
‫ببین مامان، من اخیرا چند بار ‫با دکترهاش تماس گرفتم.
‫ولی تو گفتی افت شناختیش...
‫از آخرین وقت دکترش خیلی کم بوده.
‫- نمی‌خواستم تو رو هم نگران کنم. ‫- سرینا، می‌شه لطفا...
‫اون... بس کنین بچه‌ها.
‫- بس کنین. این چه سیستمیه؟ ‫- خودت می‌دونی...
‫که نمی‌خواد این‌جوری دیده بشه.
‫- آقای نیکولز؟ ‫- به من زل نزن!
‫[خروجی]
‫این داداشمون واسه دایسکشن آئورتش...
‫جراحی سی‌تی لازم داره، ‫ولی رضایت نمی‌ده.
‫اما نمی‌خواد بره خونه و بمیره،
‫واسه همین الان تو اورژانسم ‫آی‌سی‌یو راه انداختم...
‫و سعی دارم زنده نگهش دارم.
‫می‌شه لطفا تأیید کنی...
‫که صلاحیت تصمیمات طبی نداره...
‫تا بتونم بفرستیمش اتاق عمل؟
‫ببینم چه کاری از دستم بر میاد.
‫آقای کالدول،
‫من دکتر پیرس، روان‌پزشک بیمارستان هستم.
‫دکتر تورن وضعیتت رو برام شرح داد.
‫تو جوانی و به جز این مشکل ‫خیلی سالمی.
‫می‌تونی سالیان سال سالم زنده بمونی.
‫متوجهی که جونت بدون این عمل در خطره؟
‫من عمل قلب باز نمی‌خوام.
‫وقتی بچه بودم ‫بابام همین عمل رو داشت.
‫سال‌ها عذاب کشید.
‫نمی‌ذارم خودم اون‌جوری بشم.
‫حالا اگه به معنای مرگم باشه، ‫پس می‌میرم.
‫راستش، من هم همیشه...
‫تصویر خودم رو تشخیص نمی‌دم.
‫حداقل یکی هست ‫که درکم کنه.
‫می‌شه حالا بریم خونه؟
‫اخیرا بیشتر و بیشتر گیج می‌شه.
‫حتی وقتی تو خونه‌ایم،
‫مدام می‌گه می‌خواد بره خونه.
‫من هی بهش می‌گم خونه‌ایم.
‫بعدش عصبانی می‌شه، ‫گاهی خشن می‌شه.
‫واسه همین پرستارهایی که استخدام می‌کنم ‫مدام استعفا می‌دن؟
‫این مکالمه‌ها مهم هستن،
‫ولی بیاین سعی کنیم به‌جاش ‫با خود دوک صحبت کنیم.
‫این تغییر خلقی که همسرت توصیف می‌کنه...
‫خیلی بین بیماران آلزایمر رایجه.
‫اصلا خجالت نداره.
‫ولی باید ابزار مدیریتش رو پیدا کنیم.
‫چه‌جوری وقتی نصف اوقات ‫اصلا نمی‌دونم...
‫چه خبره ‫باید تو مدیریتش کمک کنم؟
‫درست صحبت کن مرد جوان!
‫عزیزم، جاش فقط می‌خواد کمک کنه.
‫می‌دونستی پسرت...
‫به تازگی رئیس بیمارستان شده؟
‫بهش افتخار نمی‌کنی؟
‫رئیس؟ ‫اون فقط به فکر کاره.
‫بالاخره کی می‌خوای زن بگیری...
‫و به زندگیت سر و سامون بدی؟
‫شب درازی داشتیم.
‫چطوره بریم کافه‌تریا ‫و قهوه بخوریم؟
‫باشه، باشه.
‫بابات سنتیه؟
‫نه خیلی.
‫ولی خیلی هم به روز نیست.
‫به‌خاطر سبک زندگی مدرن منه ‫که ارتباطمون...
‫زیاد نیست.
‫یعنی ممکنه چیزی رو از قلم انداخته باشیم؟
‫ترک خونه، گم شدن...
‫آخه این شدت پیشرفت...
‫به نظرم عادی نیست.
‫بذار من دکترش بشم.
‫کامل معاینه‌اش می‌کنم.
‫اطمینان حاصل کنیم ‫اتفاق درمان‌پذیری نیفتاده...
‫که شدتش رو بیشتر کرده.
‫ببین، ردیفش می‌کنیم.
‫هرچی باشه.
‫آقای نیکولز، می‌تونین ‫حروف «گل» رو برعکس بگین؟
‫نه. ‫من رو کلی اذیت کردین.
‫می‌خوام برم خونه، همین الان!
‫خیلی‌خب. می‌تونین آدرس ‫خونه‌تون رو بنویسین؟
‫ولی می‌تونیم استراحت کنیم،
‫بهتون وقت بدیم ‫تا افکارتون رو منسجم کنین.
‫خیلی‌خب.
‫می‌دونی بیشتر از همه چی رو یادمه؟
‫تو آلاسکا مستقر شده بود.
‫من از خدمه یه اف۱۵ بودم.
‫شما تو دهه هفتاد ‫که داشتن واسه...
‫مقابله با شوروری نقشه می‌کشیدن ‫آلاسکا بودین؟
‫معلومه.
‫ببین...
‫می‌شه دیگه برم خونه؟
‫دوک، وقتی می‌گی خونه،
‫منظورت جاییه که الان سکونت داری...
‫یا احساس راحتی و امنیت؟
‫چطوره معنای خونه واسه خودت رو ‫برامون بکشی؟
‫باشه.
‫اگه تاریخ باشه چی؟
‫- ۷/۲/۲۰۱۴. ‫- هوم.
‫شاید دوم ژوئیه دوازده سال پیش ‫اتفاق مهمی افتاده بود.
‫خب، می‌دونیم دوک قبلا ارتشی بود.
‫شاید مختصات جی‌پی‌اسه.
‫اون عدد حتی ممکنه ‫بلیت برنده بخت‌آزمایی باشه.
‫چرا کسی مهم‌ترین مسئله رو ‫بیان نمی‌کنه؟
‫ولف داره بابای جاش رو درمان می‌کنه.
‫آها، به نظرت این لحظه...
‫نقطه عطفی در تاریخ بیمارستانه؟
‫آره، ولی شنیدم ‫بو به نیکولز گفته مطب شخصی بزنن.
‫اگه قبول کنه چی؟
‫هوم.
‫وای!
‫مارگو که اون شب دیدمش اومده اینجا، ‫تعقیبم می‌کنه!
‫می‌دونستم یه ریگی به کفشش هست.
‫بهم نگاه نکن! ‫بالا رو ببین، موقعیت ساعت دو!
‫سلام.
‫دینا بودی، درسته؟
‫از دست من قایم شده بودی؟
‫چی؟ نه.
‫داشتم دنبال لنزم می‌گشتم.
‫پیداش کردم.
‫بگو ببینم. ‫راجع به محل کارم صحبت کرده بودیم؟
‫- زیادی نوشیدنی خورده بودم. ‫- آره.
‫گمون کنم گفتی برترین انترن ‫بیمارستان عمومی برانکسی...
‫و همه تکنسین‌های اورژانس دنبالتن.
‫عجیبه. ‫معمولا از این حرف‌ها نمی‌زنم.
‫راستش،
‫لازم نبود این همه راه بیای...
‫تا ازم عذرخواهی کنی.
‫این‌طور نیست. ‫من اومدم داداشم رو ببینم.
‫خیلی عذر می‌خوام. ‫نمی‌دونستم تو بیمارستانه.
‫می‌تونم شماره اتاقش رو ‫برات پیدا کنم.
‫- اسمش چیه؟ ‫- دکتره... الیور ولف.
‫وای!
‫من می‌برمت دفترش.
‫هوم.
‫دینا، طرف خواهر ولف بود؟!
‫آره.
‫من اصلا نمی‌دونستم خواهر داره.
‫ای خدا، من عاشق این شغلم.
‫- نخند. ‫- خیلی عذر می‌خوام.
‫سیلوا، می‌شه یه دقیقه ‫وقتت رو بگیرم؟
‫تو اون رو می‌بینی؟ ‫واقعیه؟
‫آره. می‌بینمش.
‫خوبی دکتر ولف؟
‫آره، خوبم، آره. ‫ممنون.
‫چند روز پیش اومده بودم اینجا ببینمت،
‫ولی جرئت نکردم.
‫من مارگو ویلیامز هستم.
‫پدرم از من برات گفته؟
‫نه، نگفته بود.
‫ولی خودم چند عکس خانوادگی دیدم...
‫و فهمیدم جریان از چه قراره.
‫تو خواهر منی.
‫- خواهر ناتنی. ‫- خیلی‌خب.
‫بارها مجبور بودم وانمود کنم...
‫به شکل‌گیری سنگ آذرین علاقمندم.
‫تک‌فرزند بودم و کلی فشار روم بود.
‫مطمئنم بی‌نهایت خوشحال می‌شد...
‫که روی تو تأثیر موندگاری داشت.
‫آره، خب، گمون کنم ‫این‌جوری این همه سال...
‫که نبود، حس می‌کردم بهش نزدیک‌ترم.
‫تازه همین دو هفته پیش ‫به من گفت تو وجود داری.
‫تو شهر خودمون با موتور تصادف کرد.
‫شهرتون کجاست؟
‫شهرستان مارین.
‫بیمارستان برانکسِ من ‫مانت زایونه.
‫بابا اونجا کار می‌کرد. ‫من هم می‌کردم.
‫گفتی تصادف کرده بود.
‫حالش خوبه؟
‫کاش من مجبور نمی‌شدم ‫این رو بهت بگم.
‫دوام نیاورد.
‫از دنیا رفت.
‫خیلی تسلیت می‌گم.
‫راستش، خودم فرصت زیادی نداشتم ‫که باهاش کنار بیام.
‫من سی سال وقت داشتم.
‫تو وصیت‌نامه‌اش چندتا چیز رو به تو داد.
‫ظاهرا یه واحد سری داره...
‫که باید جمعش کنم.
‫احیانا می‌خوای کمکم کنی؟
‫آره، معلومه.
‫ممنون...
‫که اومدی اینجا.
‫ممنون که بهم گفتی.
‫امنیت دوک اولویت اصلی منه.
‫همه اشیاء تیز رو قایم کردم،
‫همه آینه‌ها رو جمع کردم.
‫همه غذاهاش رو می‌پزم ‫و حواسم هست غذای کافی بخوره.
‫مامان، می‌تونیم برات کمک بیاریم.
‫خودت که می‌دونی من پولش رو می‌دم.
‫ای بابا، خودم دوست دارم.
‫راستش، وقتی غذا می‌خوره ‫از همیشه خوشحال‌تره.
‫به نظرم تلاشتون خیلی تحسین‌آمیزه.
‫اما گاهی اولویت امنیت ‫بر استقلال...
‫روی عزیزانی که ازشون مراقبت می‌کنیم ‫تأثیر منفی می‌ذاره.
‫وقتی بابای خودت نباشه ‫این حرف‌ها برات راحته.
‫سرینا...
‫عیبی نداره.
‫من پیشنهاد می‌کنم ‫به تعادل برسیم.
‫بذارین تو یه سری از کارهای خونه کمک کنه.
‫خیال می‌کنی اصلا زمانی بوده...
‫که مجبور نشم ازش بخوام ‫آشغال‌ها رو ببره بیرون؟
‫نه بابا. با کمال میل خودم می‌برم، ‫چون ازش متنفرم.
‫می‌تونه بمونه.
‫می‌شه بپرسم دوک ساز می‌زنه؟
‫اولین بار که دیدمش، ‫تو یه مهمونی بودیم.
‫یه بانجو انداخته بود دور گردنش...
‫و آهنگ «سایمون و گارفانکل» رو زد.
‫همون موقع با خودم گفتم: ‫«من زنش می‌شم.»
‫موسیقی گاهی ابزار حسی قدرتمندیه.
‫من قبلا با بیماران دیگه ‫که زوال عقل داشتن باهاش موفق شدم.
‫- دوک، اجازه هست؟ ‫- خواهش می‌کنم.
‫♪ تام، به موقع سوار هواپیمات شو ♪
‫♪ می‌دونم که سفرت خوب انجام می‌شه ♪
‫♪ با هواپیما بیا مکزیک ♪
‫♪ لای‌لالای لالای‌لای ♪
‫♪ من اینجام ♪
‫♪ تنها پسر زنده نیویورکم ♪
‫♪ نیمی از اوقات نیستیم ♪
‫♪ ولی نمی‌دونیم کجا می‌ریم ♪
‫- ♪ نمی‌دونیم کجا می‌ریم ♪ ‫- ♪ نمی‌دونیم کجا می‌ریم ♪
‫بابا؟
‫دلم برات تنگ شده پدر.
‫بیا بریم خونه.
‫عیبی نداره که بذاری فرض کنه...
‫نه، نه.
‫بابا، منم...
‫جاش. من پسرتم.
‫من پسر ندارم!
‫خیلی‌خب. ‫اینجا رو نگاه کن.
‫- الان برمی‌گردم. ‫- باشه.
‫سه بار باهاش صحبت کردم.
‫چیزی مصرف نکرده. ‫دچار روان‌پریشی نشده.
‫ثابت کرده تواناییش رو داره.
‫نمی‌تونم جور دیگه‌ای جلوه بدمش.
‫یعنی چی می‌شه؟ ‫بذاریم بمیره؟
‫فقط کافیه یه تکه کاغذ رو امضا کنی...
‫تا جونش رو نجات بدی.
‫خیال کردی نمی‌خوام این کار رو بکنم؟
‫تورن، من تا حالا یه‌بار ‫کارم رو بابت...
‫رفتار غیر اصولی به خطر انداختم.
‫دوباره این کار رو نمی‌کنم.
‫اگه نمی‌خواد زنده بمونه، حقشه.
‫ولی من همدستش نمی‌شم.
‫بانجو، ها؟
‫چند سال پیش بیماری داشتم ‫که می‌نواختش.
‫خوشم میاد سرگرمی‌های بیمارانم رو ‫دنبال کنم.
‫خدایا.
‫کلی یادگاری از تو نگه داشتن.
‫خواهش می‌کنم بگو اتاق‌خواب سرینا رو ‫دفتر کردن.
‫- کارگاه مادرم شده. ‫- آها.
‫به این عکس‌ها که نگاه می‌کنم،
‫فقط بچه غمگینی رو می‌بینم...
‫که به هر دری می‌زنه ‫تا با باباش ارتباط برقرار کنه.
‫خیال می‌کردم اگه راهش رو ادامه بدم، ‫ممکنه برام احترام قائل بشه.
‫بیسبال بازی کردم. ‫به ارتش پیوستم.
‫شاید حالت بهتر بشه ‫که بدونی من هم همین کار رو کردم.
‫البته واسه من ‫جواهرات و سنگ‌های معدنی...
‫و باخ و موتور بود.
‫به نظرم این که دوک تو رو ‫با پدر خودش اشتباه گرفت...
‫یعنی سعی کرد باهات ارتباط برقرار کنه.
‫شاید.
‫سال‌ها تنها خواسته‌ام این بود...
‫که یه مکالمه واقعی با بابام داشته باشم،
‫می‌خواستم من رو بشناسه ‫و بهم افتخار کنه.
‫ساده‌لوحانه خیال می‌کردم بیشتر وقت دارم ‫که باهاش ارتباط برقرار کنم.
‫متوجهم هیچ راه‌حل ساده‌ای وجود نداره،
‫ولی سونوگرافی متمرکز با میکروحباب...
‫ممکنه از سرعت پیشرفت ‫زوال عقلش بکاهه.
‫خودت می‌دونی نظر جاش ‫راجع به درمان‌های آزمایشی چیه.
‫با خودم گفتم شاید بهتر باشه ‫تو بهش بگی.
‫خودم قبلا این رو به سرینا گفته بودم.
‫- آها. ‫- من اون همیشه...
‫چی می‌گن... خیلی جور بودیم؟
‫بگذریم، نظر تخصصی می‌خواست،
‫من هم بهش گفتم با احتساب ‫سن و زوال عقل پیشرفته دوک،
‫سونوگرافی متمرکز منطقی نیست.
‫متأسفم. کاش می‌تونستم کمک کنم.
‫لطفا از جاش بپرس ‫کار دیگه‌ای از دستم بر میاد یا نه.
‫آها، تو دفترشه، اگه می‌خوای ‫خودت باهاش صحبت کن.
‫خبر نداری؟
‫جاش مطب شراکتیمون رو به هم زد.
‫ول، نمی‌دونم این چه وضعشه.
‫من قبلا...
‫آمادگی چنین کاری رو نداشتم.
‫امیدوارم به اهدافش برسه.
‫خیلی حیف می‌شه اگه بهشون نرسه.
‫جایگاه بیسباله.
‫دیدتون رو عوض کنین.
‫اعداد هفتاد و دو، بیست و چهارده ‫براتون معنای خاصی ندارن؟
‫- نه. ‫- این آمار بیسبال دبیرستان باباست.
‫هفتاد و دو ضربه موفق، ‫بیست هوم‌ران.
‫چهارده تصاحب پایگاه.
‫داریم به یه جایی می‌رسیم.
‫من می‌دونم این بیماری ‫گاهی خیلی سخته،
‫خیلی چیزها رو از دوک گرفته،
‫از همه‌تون گرفته.
‫ولی اون هنوز همون‌جاست.
‫آلزایمر باعث شده هیپوکامپش ضعیف بشه.
‫همون بخش از مغزه...
‫که می‌ذاره خاطرات جدید شکل بده.
‫اما خاطرات درازمدتش هنوز سالمن.
‫می‌دونم چقدر می‌خوایم ‫دوک رو به زمان حال بیاریم...
‫و بهش جهت بدیم،
‫ولی من مایلم این‌جوری به دوک کمک کنم...
‫و به زمانی برگردونمش...
‫که قوی‌ترین خاطراتش شکل گرفتن...
‫تو زمین بیسبال.
‫خاطره‌درمانی؟
‫می‌خوای ما همراه بابا ‫وارد زوال عقلش بشیم؟
‫این‌جوری هم می‌شه توصیفش کرد.
‫می‌شه این‌جوری هم گفت ‫که من بهتون...
‫مداخله‌ای به دور از فناوری ‫و کم‌خطر پیشنهاد می‌دم...
‫که نشون داده حال آدم رو بهتر می‌کنه،
‫انفراد اجتماعی رو کاهش می‌ده ‫و ارتباط شکل می‌ده.
‫اولین قرارمون سر بازی تیم «یانکیز» بود.
‫اگه به شوهرم کمک می‌کنه ‫هر کاری می‌کنیم.
‫- من می‌خوام انجامش بدم. ‫- مامان...
‫می‌گه یه مرد هفتاد ساله...
‫وسط زمستون بیسبال بازی کنه.
‫خب، من آدمی نیستم...
‫که بذارم مداخله هوا...
‫روی گزینه‌های درمانیم تأثیر بذاره.
‫واسه همین چند دوستم رو موظف کردم ‫برامون طرح دیگه‌ای ارائه بدن...
‫شبیه‌سازی تو محیط کنترل‌شده.
‫دوک، می‌دونم می‌خوای بری خونه.
‫ما هم می‌بریمت همون‌جا.
‫جاستین، آقای کالدول فوت شد؟
‫در این صورت، مایلم ‫با خانواده‌اش صحبت کنم.
‫آروم باشین. ‫دکتر پیرس هنوز تو اتاق عمله.
‫عمل؟
‫بالاخره رضایت داد.
‫نه. گمون کنم دکتر چان گفت ‫تواناییش رو نداره.
‫ولی نگین از من شنیدین. ‫نمی‌دونم.
‫[خروجی]
‫[بیمارستان عمومی برانکس]
‫بدون اطلاع من عمل کردی.
‫طرف خانواده داره. ‫نظر یکی دیگه رو پرسیدم.
‫- عذرخواهی نمی‌کنم. ‫- انتظار ندارم بکنی.
‫- خیلی‌خب. ‫- فقط خیال می‌کردم صادق‌تر باشی.
‫کارول...
‫[بخش اِی]
‫منو برات بیارم عزیزم؟
‫حتما.
‫یه فنجون قهوه هم می‌خوام.
‫احیانا قبلا ساکن بد استای...
‫- تو فالتون نبودی؟ ‫- من شمال ایالت بزرگ شدم.
‫لابد چهره‌ات کلا آشناست.
‫هوم.
‫راستش، یه لحظه وقت داری؟
‫هوم.
‫حقیقت از این قراره ‫که من متولد بروکلینم.
‫ولی به سرپرستی گرفته شدم.
‫مسلما مادر بیولوژیکیم رو به یاد نمیارم،
‫ولی بهم گفتن آدم خوبی بود...
‫و فقط نمی‌تونست من رو بزرگ کنه.
‫گمون کنم احتمالا مادرم تو باشی.
‫واقعا؟
‫ببخشید اگه حس می‌کنی ‫یهو بهت حمله کردم.
‫اِم...
‫فقط نیاز داشتم ببینمت.
‫شرمنده‌ام، ولی من هیچ‌وقت ‫بچه‌ای رو به سرپرستی ندادم.
‫قهوه‌ات رو تو لیوان بیرون‌بر می‌ریزم.
‫[رستوران تد]
‫عه، سلام.
‫سلام.
‫وای!
‫[ایگلز ایست‌تاون] ‫[قهرمانان ایالتی ۱۹۶۸]
‫[ایگلز ایست‌تاون]
‫بستنی داریم!
‫بیاین اینجا!
‫اگه بسازیش، میاد.
‫وای، این دیگه واقعا کار خیلی بزرگیه.
‫دسترسی به انبار یه گروه موتورسوار ‫مزایای خودش رو داره.
‫فقط می‌خواستم جاش اون لحظه‌ای ‫که من هیچ‌وقت با بابام نداشتم رو...
‫با باباش داشته باشه.
‫بابا.
‫خیلی خوش‌تیپ شدی.
‫عه، تو بیسبال گریه ممنوعه.
‫برو به خدمتش برس بابا.
‫دستکشت رو آوردم.
‫خب، رسما برنامه مطب شخصیم ‫با بو رو به هم زدم.
‫آره، نه... تصمیم درستی بود.
‫خیلی‌خب.
‫یهو حس می‌کنم...
‫می‌تونم تو کارم بیش از این پیشرفت کنم.
‫خب، پس چرا ناراحتی؟
‫می‌ترسم مشکلی پیش بیاد...
‫- و دوباره خراب بشه. ‫- هوم.
‫اِم...
‫جاش...
‫ولف نمی‌خواست بهت بگه، ‫ولی باباش فوت شده.
‫همین چند روز پیش فهمید.
‫حالش خوبه.
‫راستش، خیلی وقت پیش ‫واسه باباش سوگواری کرده بود.
‫منظورم اینه که به نظرم ‫الان آدمی نیست...
‫که در حال فرار باشه.
‫بریم بازی کنیم!
‫مردم همین رو می‌گن، مگه نه؟
‫ایول!
‫ایول دوک! ایول!
‫ایول دوک!
‫ببینم چیکار می‌کنی دوک.
‫خیلی‌خب، از پسش بر میای بابا. ‫بنداز، بنداز.
‫ایول.
‫امنه!
‫- ایول! ‫- وای سیلوا.
‫چه بازویی داری.
‫بیسبالم خوبه.
‫حرف نداشت!
‫حذف شدی!
‫یوهو!
‫- ایول دوک! ‫- بفرمایین.
‫یوهو! ایول بابا!
‫خیلی‌خب بابا. خیلی‌خب بابا.
‫ایول دوک!
‫ایول بابا!
‫- دوک! ‫- ایول بابا!
‫دوک.
‫من رو ببر خونه عزیزم!
‫ایول دوک!
‫موفق شدی بابا.
‫بیا. بریم خونه.
‫بریم خونه.
‫- بریم. ‫- بریم.
‫ایول دوک! بریم!
‫بیا بابا! بیا بریم!
‫خب، ظاهرا خیلی به دوک خوش گذشت.
‫بابت کل زحماتت برای خانواده‌مون ممنونم.
‫- هوم. ‫- خیلی وقت بود...
‫که اون نسخه شوهرم رو ندیده بودم.
‫دوک هنوز همون‌جاست.
‫در طول این سال‌ها ‫که زن دوک بودم،
‫هر کدوم خاطرات همدیگه رو نگه می‌داشتیم.
‫همیشه خیال می‌کردم ‫تو سال‌های طلایی عمرمون...
‫با همدیگه مرورشون می‌کنیم.
‫ولی الان داره همه‌شون رو فراموش می‌کنه.
‫خیلی غم‌انگیزه.
‫باعث می‌شه احساس تنهایی کنم.
‫حداقل می‌دونی آدم درستی انتخاب کردی...
‫تا باهاش خاطره بسازی.
‫درست می‌گی.
‫واسه بچه‌هام هم همین رو می‌خوام.
‫من...
‫خیلی افتخار می‌کنم که جراح اعصاب خوبی ‫بزرگ کردم.
‫جاش در این زمینه به باباش رفته،
‫همیشه با مغزش تصمیم می‌گیره.
‫فقط امیدوارم یه‌جایی در این مسیر...
‫به پسرم یاد داده باشم ‫دلش رو دنبال کنه.
‫پیرس.
‫سلام.
‫اگه بهم اجازه ندی ‫نمی‌تونم عذرخواهی کنم.
‫امروز کلا دلم خالی بود.
‫از بحث با تو خوشم نمیاد. ‫ببخشید.
‫من هم از دعوا باهات خوشم نمیاد آنتونی.
‫ولی شاید بلد نیستیم ‫کار رو با زندگی شخصی قاطی نکنیم.
‫کارول، یه اشتباه جزئی بود.
‫نمی‌خواستم بذارم طرف بمیره.
‫من هم خوشم نمیاد بهم دروغ بگن.
‫من شوهر سابقت نیستم.
‫من هم اون دختر خوش‌خیال ‫بیست سال پیش نیستم.
‫بیش از حد تجربه زندگی دارم،
‫بیش از حد دلم شکسته ‫و بیش از حد بار روی دوشمه.
‫باید دکمه مکث رو فشار بدم.
‫خیلی‌خب.
‫می‌تونم احترام قائل بشم.
‫فقط وقتی آماده بودی دوباره دکمه پخش رو بزنی ‫بهم خبر بده.
‫بازیت حرف نداشت.
‫که بهت یاد داده اون‌جوری پرتاب کنی؟
‫تو یاد دادی بابا.
‫راستش، هنوز یاد اون موقع می‌افتم...
‫که مربی تیم خردسالانم بودی.
‫من همیشه ضعیف‌ترین ضربه‌زن بودم،
‫ولی تو من رو تو جایگاه چهارم می‌ذاشتی ‫تا بازی رو جمع کنم.
‫یه بازی بود.
‫نهمین ضربه بود، جایگاه‌ها پر بودن.
‫سه‌تا عقب بودیم. ‫ضربه با من بود.
‫سه‌بار خطا زدم.
‫- هوم. ‫- باختیم.
‫خیلی از دستت عصبانی بودم ‫که من رو تو اون جایگاه قرار دادی.
‫اما به‌جاش گفتی تا دیروقت بمونیم.
‫بازی کنیم. ‫خودمون دوتایی.
‫همین‌جوری خوش باشیم.
‫اون شب اولین هوم‌ران زندگیم رو زدم.
‫تو هم جوری تشویقم کردی...
‫انگار جایگاه‌ها پر از هزاران هوادار بود.
‫من رو روی شونه‌ات گذاشتی.
‫کاری کردی حس کنم قهرمان لیگ حرفه‌ای شدم.
‫خیلی بهت افتخار می‌کنم.
‫ببین، دکتر شدی.
‫فکر خاصی برای زندگیت نداری؟
‫فعلا نه.
‫ولی یه فکرهایی دارم.
‫پیچیده است.
‫کارهای خوب معمولا پیچیده‌ان.
‫می‌خوای بیشتر برام بگی؟
‫خب، جراحی اعصاب...
‫کار خیلی نبوغ‌آمیزیه.
‫کله‌شقی هم داره.
‫ولی من عاشق این کارم.
‫با خودم گفتم می‌تونیم هرچی خواستیم برداریم ‫و بقیه‌اش رو اهدا کنیم.
‫بابا همه‌چی رو جمع می‌کرد.
‫هوم.
‫به چی می‌خندی؟
‫هیچی. ‫تو اصلا...
‫عین تصوراتم نیستی.
‫خب، من خیال می‌کردم ‫تو قدبلندتر باشی.
‫وقتی اومدم اینجا ‫و عکس‌هاتون رو دیدم،
‫فهمیدم با تو و مامانت ‫زندگی خوبی داشت.
‫خیلی دردناک بود.
‫می‌خواستم باور کنم...
‫که سی سال اخیر رو ‫با سوگ من زندگی کرده.
‫نمی‌تونستم قبول کنم ‫تو کل زندگیت داشتیش...
‫و من نداشتمش.
‫شاید حالت بهتر بشه که بدونی...
‫می‌خواست نصف خاکسترش دست تو باشه.
‫طرف می‌مرد این‌ها رو مرتب می‌کرد؟
‫ببخشید. این کارهاش خیلی خودخواهانه بود.
‫- می‌دونم. ‫- کلا یه زندگی دیگه داشت.
‫- می‌دونم. ‫- یهو یه بمب سرم انداخت و بعدش مرد.
‫می‌دونم.
‫درک می‌کنم...
‫که من خوش‌شانس بودم.
‫ولی تو بچگی،
‫همیشه حس می‌کردم ‫من رو...
‫با یکی دیگه مقایسه می‌کنه.
‫الان می‌دونم.
‫تو بودی.
‫درگذشت بابات رو تسلیت می‌گم.
‫مرسی.
‫ولی چیزیم نیست.
‫اون مال منه؟
‫نه. راستش چند ماه پیش ‫واسه خودم خریده بودمش.
‫تلاش برای زنده نگه داشتنش ‫عین کابوس بود.
‫زیادی بهش آب می‌دم ‫یا آبش کافی نیست؟
‫آفتاب مستقیم و رطوبت حموم رو ‫امتحان کردم.
‫عجیبه، انگار پخش آثار باخ ‫تنها چیزی بود که کمک کرد.
‫این زندگیم رو تصاحب کرده.
‫غیرقابل پیش‌بینی، کله‌شق ‫و بی‌اعصابه.
‫هیچ‌وقت نمی‌دونم چی نیاز داره.
‫ولی همه‌اش به فکرشم.
‫اِم...
‫منظورت سرخسه؟
‫تو آدم خوبی هستی الیور.
‫باخ دوست داری.
‫آفتاب دوست داری.
‫تو هم آدم خوبی هستی.
‫ولی مطمئن نیستم ‫خودم آدم خوبی باشم.
‫تو که من رو می‌شناسی.
‫جاش، من آدم سالمی نیستم.
‫- وای. ‫- حب، می‌بینی؟ همینه.
‫ربطی به سلامت نداره.
‫سلامتی روی خوب بودن تأثیری نداره.
‫قبلا این حرف رو قبول نداشتم.
‫اصلا قبول نداشتم.
‫ولی تأثیری نداره.
‫تو واقعا...
‫آدم خیلی خوبی هستی.
‫عشق رویدادیه که مغز رو تغییر می‌ده.
‫آبشاری از مواد شیمیایی عصبی ‫جاری می‌کنه.
‫دوپامین بالا می‌ره...
‫و سرخوشی ایجاد می‌شه...
‫دکتر تورن، واسه تحقیق ‫تعامل شما با بیماری...
‫به نام آلن کالدول اومدیم.
‫یه جسد تو صندوق‌عقب ماشینی ‫که به نام...
‫آقای کالدول بوده پیدا کردیم.
‫شناسایی شد که جسد زنش بود.
‫وایستین ببینن. عذر می‌خوام. اون...
‫- اون زنش رو کشته؟ ‫- نمی‌دونیم.
‫آلن گفت شما و دکتر کارول پیرس ‫عذر موجهش رو تأیید می‌کنین.
‫اگه بتونین باهامون بیاین، ‫ازتون چند سوال داریم.
‫پونزده دقیقه دیگه صبحانه می‌دن ‫و من از بوفه وافل جا نمی‌مونم.
‫خیلی گرسنه‌ام!
‫خب، داشتم کلی...
‫به اون نوشیدنی دیروزت فکر می‌کردم کارول.
‫کدومشون رو می‌گی؟
‫بله. باید چندین آمبولانس بفرستین «زاوار.»
‫لطفا بجنبین.
‫یکی ضربان داره، ولی ضعیفه!
‫دچار حمله شده. ‫زود باش.
‫نبضش ضعیف و سریعه.
‫این چیه؟
‫«ترجمه از کیارش»
دانلود فیلم و سریال W W W . M O V I E S H O . C O M