‫«قسمت ۳۹: بیماری»
‫فارم‌دروید رفته بود سر کارش
‫و داشت پیاز و چغندرها رو از نو می‌کاشت.
‫ولی چون آسمون هنوز به شکل لجبازانه‌ای ‫آبی بود،
‫حس می‌کردم نمی‌فهمم این کارش ‫چه فایده‌ای داره.
‫کاشتش داره خوب پیش میره،
‫ولی وقتی بارون نمیاد فایده نداره.
‫آره.
‫تخمین زده میشه
‫که ده هزار لیتر آب در عوض یک هکتار
‫مساوی با یک میلی‌متر بارونه.
‫و هفته‌ای بیست و چهار
‫میلی‌متر نیاز داری.
‫تا حالا فیلم‌های جیمز باند رو ندیدی،
‫ولی تا حالا ندیدم یه نفر در این حد...
‫- خیلی جالبه. ‫- خیره بشه.
‫- نمی‌تونی بشینی و تا شب بهش زل بزنی؟ ‫- نه...
‫یعنی آره، پنج دقیقه و... ‫ولی خب... قیافه‌ش رو ببین!
‫واقعاً...
‫- عاشق این دستگاه شدی، نه؟ ‫- آره.
‫چیزی که برام جالبه اینه که ‫دیروز دویست هزار بذر کاشته
‫و می‌دونه تک تکشون کجان.
‫- باورنکردنیه. ‫- خب،
‫وقتی کارش تموم شد، خب؟
‫ای وای، باز حواسش پرت شد. ‫رفت سراغ سینماش.
‫- سینما! ‫- سینما، داره سینما رو تماشا می‌کنه!
‫چون بابت بارون نیومدن کاری ‫از دستمون برنمیومد،
‫کارهای دیگه‌ای رو شروع کردیم.
‫کیلب علف‌چینی و بسته‌بندی در ‫چراگاه رو شروع کرد
‫که سیلاژ درست کنه.
‫تا حالا هجده بسته شدن.
‫یعنی تو ماه‌های زمستونی، ‫غذای بیشتری گیر گاوها میاد.
‫بعدش وقتش بود که گوسفندهای ‫ایزی‌کر و بره‌هاشون رو
‫ببریم به یه چراگاه جدید.
‫- چطوری، جرمی؟ ‫- سلام، جِز.
‫- خوبی؟ ‫- آره، مشتاق دیدار. چطوری؟
‫و واسه کمک، همسایه‌ی پرورش‌دهنده ‫گوسفندمون اومد.
‫بگو کجا برم، جرمی.
‫این جرمی نه. ‫اونی که از کارش سر درمیاره.
‫یعنی وقت داشتیم وایسیم و سگ‌ ‫چوپان رو تماشا کنیم.
‫وایسید! وایسید!
‫اومدن.
‫ببین، سگه اوناها! ‫ببین، اونجاست!
‫سگ رو باش!
‫عاشق تماشای سگ‌های چوپان هستم.
‫میج! وایسا!
‫میج، وایسا!
‫وایسا!
‫میج! وایسا! خوبه. آفرین.
‫- واو! ‫- میج، خوبه!
‫وایسا. وایسا!
‫گوسفندها همه جمع شدن.
‫بره کوچولوهای خیلی نازی ‫هستن، نه؟
‫حرف ندارن.
‫باورم نمیشه...
‫تو یه پرورش‌دهنده گوسفند با تجربه هستی
‫که قبلاً ایزی‌کر نداشته
‫و تو هم همیشه از گوسفندها متنفر بودی
‫و جفتتون دارید می‌گید:
‫«خب، چرا همه‌مون ایزی‌کر نداریم؟»
‫تصمیم خوبی گرفتی.
‫- ای کاش... ‫- لعنتی!
‫- دوست داشتی تصمیم تو بوده باشه؟ ‫- نه، تصمیم خودم بود.
‫می‌دونی، دلیل خریدش... ‫مستند کانتری‌فایل بود.
‫ای بابا!
‫- بالا! برید بالا! ‫- برید، یالا.
‫وقتی بردیمشون داخل یدک‌کش...
‫بع!
‫بردیمشون به دشت جدیدشون
‫که دولت مجبورمون کرده بود توش ‫گیاهان سازگار با محیط زیست بکاریم
‫که انسان‌ها نه، بلکه گوسفندان ‫می‌تونستن بخورن.
‫یالا، بره‌ها!
‫- یالا! ‫- وای خدا، چقدر قشنگه!
‫می‌دونم!
‫اینجا رو! ‫تا حالا همچین علف‌های بلندی ندیده بودن.
‫- فوق‌العاده‌ست. چقدر تازه. ‫- باورنکردنیه، نه؟
‫چه منظره‌ای.
‫اینا کم‌کم اندازه زپلین میشن.
‫زپلین چیه؟ گورخر؟
‫گمشو.
‫خودت خوب می‌دونی زپلین چیه.
‫اوه، چیزه... ‫بز کوهی.
‫حالا که گوسفندها داشتن خوش و خرم ‫چرا می‌کردن،
‫با جانورشناس دیدلی اسکوات تو محوطه
‫قرار گذاشتم.
‫قبل از دنده عقب گرفتن اول ‫شیشه‌ها رو چک می‌کنم.
‫نمی‌دونم، حس می‌کنم فایده داره.
‫اگه یکی ماشینش رو پشت ‫ما پارک کرده باشه،
‫کافیه یه نگاه به آیینه بندازیم، ‫چک کنیم
‫و مطمئن بشیم هیچی...
‫- هیچوقت قرار نیست بیخیال بشی، نه؟ ‫- نه.
‫نه، قرار نبود.
‫چون دیروز،
‫کیلب بهترین آتوی ممکن رو داده بود دستم
‫که مسخره‌ش کنم.
‫داغون شده، نه؟
‫- این لندرور تهیه‌کننده برنامه‌ست. ‫- می‌دونم.
‫چطوری شیشه جلوش شکسته ‫و خرد شده؟
‫حتماً کار یه قرقاول بوده.
‫صد در صد.
‫- اینم کار توئه؟ ‫- همه‌ش کار خودشه.
‫- چطوری؟ ‫- داشتم بسته‌بندی می‌کردم، اینم پارک بود،
‫تو آیینه ندیدمش
‫چون قبلاً اونجا نبود و وقتی ‫دنده عقب گرفتم خوردم بهش.
‫ولی وقتی من با دنده عقب رفتم تو طویله، ‫خیلی از دستم عصبانی بودی.
‫خب معلومه.
‫ببین، یه طویله اونجاست.
‫تو رفتی توی اون طویله. ‫توی اون یکی
‫و شیشه سمت راستش ‫رو شکستی.
‫من این کار رو نکردم.
‫ساده بخوام بگم، ‫با کیلب کوپر قرارداد بستم
‫که میاد مزرعه و همه چیز رو ‫می‌شکنه و میره.
‫خیلی مزخرف میگی، ‫باورنکردنیه.
‫ضایع کردنش خیلی حال میده.
‫چند روز بعد،
‫صبح ژوئن با نعمتی از راه رسید.
‫♪ فقط عشق ♪
‫♪ می‌تونه بارون ببارونه ♪
‫♪ که مثل اشک می‌باره ♪
‫♪ از ارتفاع ♪
‫♪ عشق ♪
‫♪ روی من سلطه داره ♪
‫♪ روی من ببار ♪
‫♪ نمی‌تونم بخوابم و دراز می‌کشم ‫و فکر می‌کنم ♪
‫♪ شب مثل جوهر داغ و تاریکه ♪
‫♪ خدای من، یه بارون خنک می‌خوام ♪
‫«بارون خنک!»
‫الان همین گیرمون اومده!
‫بارون خنک!
‫حس خوبی داره، نه؟
‫و برای ناامید نشدن،
‫تصمیم گرفتیم اندگیم رو بفرستیم ‫تو دشت‌ها
‫که به بقیه گله ملحق بشه.
‫اندگیم، کمک کن دیگه.
‫- آره، هل بده، رفیق. ‫- بجنب!
‫- هل بده! ‫- تو می‌تونی!
‫برو، رفیق.
‫- ببینش. ‫- چه سالم به نظر میاد. بپا...
‫باهوش به نظر میاد، نه؟ ‫زمستون خوبی داشته.
‫آره.
‫رفیق، باید بگم، ‫ما واقعاً کارمون رو بلدیم.
‫اگه سوار کردن
‫گاو تو یدک‌کش جایزه داشت،
‫فکر کنم الان مدال طلا رو بردیم.
‫هنوز هم با اختلاف بهترین حیوون مزرعه‌ست.
‫ریچارد هم بمونه برای خودت،
‫همه چی بمونه برای خودت، ‫ولی اون بی‌نظیره.
‫هی! می‌خوام یه کاری کنم که ‫چند ماهه انجام ندادم. حاضری؟
‫چی؟
‫برف‌پاک‌کن. ‫یادم رفته بود به چه دردی می‌خورن.
‫هی، بچه‌ها، بابایی اومده خونه!
‫گاوها و گوساله‌ها خیلی ذوق کردن.
‫- حاضری؟ ‫- آره.
‫اوه، سلام.
‫اوه، ببینش. چقدر خوشحاله که به ‫بچه‌هاش ملحق شده.
‫عاشق وقتی هستم که دُم یه ‫گوساله میره بالا، انگار میگه، «ببین چقدر سریعم.»
‫مثل اسپویلر ماشین.
‫ام...
‫لعنتی...
‫می‌دونی اینجا گیر کردیم دیگه؟
‫ها؟
‫دارن می‌دوئن.
‫رفتن از بارون زیر درخت‌ها پناه بگیرن!
‫چه روز شادی: داره بارون میاد،
‫- و ببین اندگیم چقدر خوشحاله. ‫- آره!
‫دعا کردیم بارون ادامه داشته باشه،
‫ولی روز بعد...
‫هوا مثل قبل شد.
‫و چون هنوز کاری از دستم برنمیومد،
‫تصمیم گرفتم خودم رو مشغول ‫یه حواس‌پرتی کنم،
‫یه پروژه شخصی که چند سال بود ‫تو فکرش بودم.
‫یکی از چیزهایی که از وقتی ‫کشاورزی رو شروع کردم
‫یه مقدار ناراحتم می‌کنه،
‫اینه که وقتی اینجا رو می‌گردید،
‫چندتا پرنده آوازخون می‌بینید،
‫می‌دونید، مثلاً زردپره لیمویی و ‫سهره طلایی و گنجشک، ولی...
‫کم پیش میاد که
‫پرنده‌های سنتی مزرعه ‫رو ببینید.
‫و چند روز پیش داشتم درباره‌ش با ‫یه دختر تو روستای بغلی صحبت می‌کردم
‫که پرنده‌نگر خیلی پیگیریه.
‫و گفت، «خیلی خب، ببین، میام
‫و ببینم چه خبره.»
‫ولی مشکل پرنده‌نگرها اینه که
‫شبیه ارتش می‌مونن:
‫هیچوقت دوست ندارن ساعت یازده ببیننت.
‫یا بگن، «بیا نهار بخوریم و بعدش ‫بریم سر کارمون.»
‫همیشه میگن، «خیلی خب، اول صبح می‌بینمت.»
‫و واسه همین، طرفای ساعت چهار صبح، ‫هانای پرنده‌نگر رو دیدم،
‫که چون تو پرچین صدا شنیده بود ‫ذوق‌زده بود.
‫می‌دونم خیلی از مردم کشور ‫میان دیدلی اسکوات.
‫ولی این دوازده هزار کیلومتر رو ‫سفر کرده
‫که بیاد اینجا به این بیشه.
‫- و امیدواره که... ‫- چی هست؟
‫یه سسک باغی. اوه...
‫متخصص‌های پرنده واقعاً عاشق ‫سسک‌ها هستن
‫چون خیلی خوشگلن. و صداشون شبیه ‫ماریا کری روی دور تنده.
‫سسک باغی؟
‫- از آفریقای جنوبی. ‫- آفریقای جنوبی؟
‫آره. سال بعد هم برمی‌گرده.
‫مگه اینقدری نیست؟
‫چرا، خیلی فسقلی هستن، ‫حوصله سر بر هستن،
‫ولی صدای خیلی قشنگی دارن.
‫سسک سرسیاه هم هست که یه ‫سسک دیگه‌ست.
‫این چیه؟ لیست صداهایی که شنیدی؟
‫آره. این یکی صدای الیکاییه.
‫شبیه یه پرنده مسلسلیه.
‫اونطور که من فهمیدم، ‫این کار پرنده‌نگری نیست،
‫پرنده‌شنویه.
‫آره، کار الان ما بررسی آوازه‌شونه.
‫البته یه اسم فنی نیست.
‫ولی می‌دونم. ‫اه! برنامه پرنده‌های مرلینم.
‫بیا بریم اونجا چون سسک‌های باغی ‫اینجا وقت می‌گذرونن.
‫این پرنده...
‫چکاوک آسمانی بزرگه.
‫وقتی رنگش زرد میشه یعنی ‫همون لحظه صدای پرنده رو شنیده.
‫همین رو نوشته.
‫این یکیه.
‫[سسک باغی] ‫ایناها. سسک باغی، راست میگه!
‫اون برنامه هم نداره.
‫من خیلی دوست دارم... ‫همیشه هم گفتم که...
‫اوه! گوش کن!
‫می‌تونی صدای دنده عقب ‫ماشین رو بشنوی؟
‫یه پرنده‌ست، ولی صدای دنده عقب ‫ماشین رو میده!
‫- اون؟ ‫- آره.
‫سسک گلوسفید معمولیه.
‫اوه، سسک گلوسفید معمولی.
‫[سسک گلوسفید معمولی]
‫سسک گلوسفید معمولی!
‫از برنامه مرلین هم سریع‌تر تشخیص داد.
‫وقتی به صورت عادی راه میری هم ‫مدام گوش می‌کنی؟
‫اوه، ببین، چکاوک آسمانی بزرگ.
‫ام...
‫[چکاوک آسمانی بزرگ] ‫خب، من نمی‌بینم.
‫اینا رو از کجا یاد گرفتی؟
‫ام، یه مدت طولانی تو یه بوته ‫تو آفریقا زندگی می‌کردم
‫و دوست و رفیقی نداشتم و ‫یه پرنده توی موهام زندگی می‌کرد،
‫- و به صدای پرنده‌ها گوش می‌دادم. ‫- چی؟
‫ام، به صداشون گوش می‌دادم چون...
‫- نه، یه پرنده توی موهات بود. ‫- آره.
‫یه پرنده در حال آشیونه ساختن دیدم
‫و لونه‌ش رو باد برد.
‫کل دسته‌ش ولش کرده بودن و ‫در غیر این صورت می‌مُرد.
‫منم با خودم گفتم، خیلی خب.
‫سعی می‌کنم بشم مامان این ‫سهره کوچولو.
‫و جواب هم داد، ولی خب من ‫شده بودم تمام دنیاش
‫و هر وقت بیدار بود روی من ‫زندگی می‌کرد،
‫و وقتی می‌خوابید و چرت می‌زد
‫توی موهام لونه درست می‌کرد.
‫و این قضیه سه ماه ادامه داشت.
‫پس با یه پرنده توی موهام ‫وقت می‌گذروندم.
‫آخرش چی شد؟ ‫پر کشید و رفت؟
‫نه، خب، هر روز دوازده ساعت
‫به مدت دو ماه با خودش دسته‌ش رو ‫تعقیب می‌کردم و آخرش یاد گرفت چطوری
‫یه سهره باشه و برگشت به دسته‌ش.
‫و اون مدت مجبور شدم به تمام ‫صداهای طبیعت گوش بدم
‫چون بیشترشون صداهای درنده‌ای بودن ‫که ممکن بود بکشنش
‫و مارها و چیزهایی که ممکن بود ‫خود منم بکشن.
‫و همه صداها رو یاد گرفتم ‫و معتاد شدم.
‫بعد بهش توضیح دادم که چرا ‫به تخصصش نیاز دارم.
‫فکر نکنم کمبود پرنده‌های ‫آوازخون داشته باشیم.
‫- تعدادشون زیاده. ‫- آره.
‫- پرنده‌های مزرعه هستن. ‫- آره.
‫من خیلی به پرنده‌های مزرعه ‫که تمام سال اینجان علاقمندم
‫و واسه همین می‌خوام برم و یه نگاه ‫به اون پرچین بندازم.
‫پرنده‌های مزرعه کدوما هستن؟
‫خروس‌کلی و چاخ‌لق جزوشون ‫هستن، ولی دیگه چی؟
‫چکاوک آسمانی، سهره سینه‌سرخ، ‫زردپره مزرعه، زردپره لیمویی.
‫چندتاشون در خطر انقراض قرار دارن؟
‫اوه، الان سیزده‌تاشون در لیست ‫قرمز قرار دارن.
‫- از بین شصت... ‫- از بین بیست پرنده.
‫بیشترشون توی لیست قرمز هستن.
‫و نه اینکه در معرض انقراض باشن، ‫بلکه به شدت تو خطرن.
‫مثلاً قمری خانگی: ‫نود و نه درصدشون از بین رفتن.
‫- آها. ‫- کبک چیل: نود و دو درصدشون.
‫و نکته اینه که دلیل اینکه ‫تو لیست قرمز هستن،
‫اینه که روش‌های کشاورزی، ‫شدت گرفتنشون بیشتر شده،
‫صد و نود هزار کیلومتر پرچین در ‫طی هفتاد سال گذشته نابود شده.
‫تو زمستون دارن از شدت گرسنگی می‌میرن ‫چون به اندازه کافی غذای طبیعی ندارن.
‫ولی مطمئنم می‌تونیم کمکشون کنیم.
‫در ضمن، مثلاً یه جاش...
‫اوه، صدای زردپره لیمویی رو شنیدم.
‫- وقتی داشتی صحبت می‌کردی؟ ‫- آره.
‫[زردپره لیمویی]
‫بعدش رفتیم به یکی دیگه ‫از بخش‌های مزرعه،
‫و هانا داشت اطلاعات جالبی رو ‫درباره بادخورک‌ها در اختیارم می‌ذاشت.
‫اولین پروازشون: ‫سه سال بدون فرود اومدن.
‫- سه سال؟ ‫- سه سال.
‫تو آسمون بچه میارن، ‫غذا می‌خورن و می‌خوابن.
‫- چطوری می‌تونن بخوابن و... ‫- اوه، وایسا، ببین.
‫میشه ماشین رو نگه داریم، ‫چون واقعاً...
‫دستور داد ماشین رو نگه دارم
‫و وقتی ماشین هنوز در حال حرکت بود ‫پرید بیرون.
‫یه پرنده خاص گیرمون اومده!
‫- چی هست؟ ‫- تا حالا صداش رو در واقعیت نشنیده بودم.
‫- چی هست؟ ‫- زردپره مزرعه.
‫هیجان‌انگیزترین اتفاق دنیاست.
‫و انگار می‌خواست هانا رو زیادی ‫خوشحال کنه،
‫این زردپره مزرعه یه حضور ‫ویژه داشت.
‫- اوناها. ‫- اوه، آره!
‫- اون زردپره مزرعه‌ست. ‫- زردپره مزرعه!
‫خیلی باحاله!
‫این تور شاد رو با سر زدن به دشتی که
‫تحویل یکی از نقشه‌های محیط‌زیستی ‫دولت داده بودیم به پایان رسوندیم.
‫این تلخه‌ست. ‫بخشی از برنامه دولت بود.
‫کیلب... ببین، اومده سیلاژ ‫درست کنه.
‫- لعنتی. ‫- چیه؟
‫وحشتناکه.
‫الان تو ماشینت بالا میارم.
‫کجاش راه رو اشتباه رفته؟
‫چکاوک آسمانی و بقیه پرنده‌ها
‫تو محصولات لونه می‌سازن.
‫پس... اه.
‫اگه دو هفته دیگه صبر می‌کردی، ‫هیچکدومشون رو نمی‌کشت.
‫ولی احتمالش هست که اگه زود ‫سیلاژ تولید کنید،
‫تموم جوجه‌ها رو بکشید.
‫گفت
‫اگه الان علف‌ها رو ببره
‫و تبدیلش کنه به سیلاژ برای ‫غذا دادن به گاوها تو زمستون،
‫اینجوری علف‌ها فرصت می‌کنن ‫رشد کنن
‫و سالی دو بار می‌تونه سیلاژ ‫تولید کنه.
‫آره، عالیه، خوش به حالش.
‫حالا به جای پرنده‌های زنده، ‫جوجه‌های مُرده گیرمون میان.
‫ام...
‫دیروز اینا رو بُریده. ‫فکر کنم امروز میاد ببردشون.
‫یعنی این وقت سال اینجا پر جوجه میشد
‫- یا تخم؟ ‫- جوجه.
‫- و کیلب لهشون کرده؟ ‫- آره.
‫ببین، یه چکاوک آسمانی اونجاست،
‫احتمالاً داره برای خانواده مُرده‌ش ‫گریه می‌کنه.
‫صحیح...
‫دشت بعدی که نوبت سیلاژش ‫بود دشت جی‌اس۴ بود
‫که گوسفندها رو برده بودیم توش.
‫و چون زاویه دید هر دوشون ‫رو درک می‌کردم،
‫با هانا فرداش رفتیم اونجا،
‫یعنی بعد از جابجا شدن گوسفندها،
‫که جلوی کیلب رو بگیریم.
‫- عصر قشنگیه، نه؟ ‫- زیباست.
‫واقعاً...
‫اگه بحث له کردن پرنده‌های توی ‫لیست قرمز نبود،
‫که در خطر انقراض هستن، واقعاً ‫عصر آرامش‌بخشی میشد.
‫- من دارم نهایت تلاشم رو می‌کنم. ‫- می‌دونم!
‫فکر کن یه چکاوک آسمانی بودی و ‫می‌دیدی اون داره میاد سمتت.
‫کی؟ کیلب؟
‫هانا، این کیلبه.
‫هانا، خوشبختم.
‫سلام.
‫حالا که همه دور هم جمع شده بودیم، ‫یه جلسه تشکیل دادم.
‫خب، بچه‌ها.
‫ام، خوانده، خواهان.
‫منم قاضیم.
‫می‌خوای بری و همه علف‌ها ‫رو ببری.
‫- و میگی اگه بره اونجا... ‫- برای علف‌چینی.
‫- همه رو نابود می‌کنه... ‫- بیست و چهار جوجه.
‫از زاویه دید چکاوک آسمانی بخوایم ‫نگاه کنیم، به صورت میانگین چهار تخم می‌ذارن.
‫و احتمالاً با زردپره مزرعه شش‌تا ‫لونه ساختن،
‫پس به صورت کلی میشه ‫بیست و چهار جوجه.
‫- تو این زمین؟ ‫- تو این بیست و یک هکتار، همه‌ش.
‫پس کی می‌تونم این دشت رو ‫تبدیل به سیلاژ کنم؟
‫چهار و نیم هفته بعد از اینکه ‫تخم گذاشتن و بچه‌هاشون به دنیا اومدن،
‫یعنی شونزده ژوئیه.
‫- خیلی خب، پس هفده روز دیگه. ‫- آره.
‫می‌تونی قبل از تولید سیلاژ ‫هفده روز صبر کنی؟
‫نه راستش.
‫الان میگم چرا.
‫مواد مغذیش الان عالیه
‫چون همه‌ش سبزه و این حرفا.
‫اگه هفده روز صبر کنیم،
‫با این گرما، همه جا خشک میشه ‫و پژمرده میشه.
‫واسه همین، کل ارزش‌های ‫غذاییش رو از دست میدیم.
‫غذای گاو کم میاد. ‫همین الانش هم کمه.
‫ممکنه مجبور بشیم از ذخیره زمستونیمون ‫بهشون غذا بدیم
‫چون علف کم داریم.
‫تو الان تلخه‌های چکاوک آسمانی رو ‫بُریدی،
‫پس باید تصمیم بگیری که می‌خوای
‫قتل‌عام پرنده‌های مزرعه ادامه بدی...
‫نه، نه، باید یه تصمیم بگیریم.
‫ببخشید، تو می‌خوای امشب کارت ‫رو تموم کنی،
‫همین الانش هم ساعت از ‫هفت و نیم گذشته.
‫پس...
‫باید یه تصمیم بگیرم.
‫- یه توافق دارم. ‫- من... اوه، چی؟
‫زنجیر رو ببند.
‫- زنجیر چیه؟ ‫- مثلاً
‫روی ماشین علف‌چین، به جلوش، ‫یه زنجیر آویزون می‌کنی که
‫دو متر ازش جلوتره.
‫پس وقتی صداش میاد،
‫قبل از اینکه به لونه پرنده برسه...
‫آره، ولی اگه جوجه باشن چی؟
‫آره، جوجه‌ها احتمالاً می‌میرن، ‫ولی مامان و باباشون...
‫- آره، پس... ‫- خیلی خب، پس زنجیر قرار نیست...
‫راستش بیشتر مناسب آهوهاست.
‫من دارم سعی می‌کنم روی چکاوک‌های آسمانی ‫تمرکز کنم چون می‌دونم اینجان.
‫چون می‌تونی صداشون رو بشنوی.
‫- من نمی‌بینمشون. ‫- فقط خودت می‌شنوی.
‫- ما... ‫- من نمی‌شنوم.
‫- من فقط صدای... ‫- ببین، یکی هم اونجاست!
‫- اونجا داره می‌خونه. ‫- اون چکاوک آسمانیه. ببینش.
‫آره، چون بچه‌هاش اونجان، ‫نه اینجا.
‫- خیلی خب... ‫- بگذریم، بحث اینه که...
‫پس زنجیر قرار نیست بچه‌ها ‫رو نجات بده.
‫مهم‌ترین نکته اینه که علف‌ها ‫رو بلندتر برش بزنی،
‫یعنی تقریباً دوازده سانت.
‫فکر نکنم بتونم، چون بستر زمین...
‫فکر نکنم کمکی به زنده موندن ‫جوجه‌ها بکنه.
‫بستر علف‌چین زمین رو طی می‌کنه.
‫- منم دارم این کار رو می‌کنم. ‫- بستر چیه؟ نمی‌فهمم چی میگی.
‫بستر علف‌چین.
‫ببین، اگه بریم اون پشت...
‫بعدش کیلب ما رو برد که منظورش ‫رو بهمون نشون بده.
‫این بخشش میفته روی زمین. ‫منظورم به اینه.
‫- این تخته‌ست. ‫- تیغه‌ها کجان؟
‫ایناها، ببین.
‫این می‌چرخه، درسته؟
‫بعد سر پرنده رو قطع می‌کنه
‫و بعدش بقیه پرنده میفته زمین.
‫- مثل اسمش‌برگر. ‫- ممکنه بره زیرش.
‫چرا نمی‌تونی همه‌ش رو بلند کنی؟
‫چون اینجوری نیست دیگه. ‫طراحی شده روی زمین قرار بگیره.
‫نمی‌تونی این رو ببری بالا که ‫بشه دوازده سانت؟
‫- نه. ‫- چرا؟
‫چون این تثبیت‌کننده‌ست.
‫همین ثابت می‌کنه که وقتی پرنده‌ها ‫لونه ساختن، چقدر براشون خطرناکه.
‫می‌خوام بگم همه علف‌چین‌ها ‫همین شکلی هستن.
‫آره، واسه همین جمعیتشون تو ‫کشور شصت و سه درصد کم شده
‫چون همه دارن اینجوری علف می‌چینن.
‫می‌دونی می‌تونم چیکار کنم؟
‫اینا میرن پایین، و این بخشش ‫جلوی دسته، می‌بینی؟
‫عجب وضعی.
‫علف‌ها رو می‌چینم دیگه. ‫کلاً دو دقیقه طول می‌کشه.
‫- یعنی میگی، «سریع می‌میرن.» ‫- نه، نمی‌میرن.
‫وقتش بود بحث و دعوا رو ‫تموم کنیم و تصمیم بگیریم.
‫امشب علف‌ها رو نچین.
‫- خب؟ ‫- باشه.
‫ببینم می‌تونم یه نقشه بکشم یا نه.
‫لعنتی.
‫یه نقشه می‌خواستم که بتونه ‫چکاوک‌های آسمانی رو بدون
‫آسیب زدن به مزرعه نجات بده.
‫ولی وقت نداشتیم نقشه‌ای بکشیم،
‫چون فرداش،
‫باید می‌رفتیم سراغ پرنده‌های دیگه.
‫یالا. از این طرف.
‫تا حالا غازها رو دور هم جمع کردی؟
‫- به شکل عجیبی نه. ‫- منم همینطور.
‫لیسا برای شب غازهاش در کافه
‫یه عالمه غاز دیگه خریده بود.
‫و الان باید می‌رفتن به ‫محل زندگی جدیدشون.
‫خیلی مسخره راه میرن.
‫حس می‌کنم آمیشم. ‫می‌دونی یعنی چیه؟
‫از کجا می‌دونی آمیش‌ها چطوری هستن؟
‫وقتی طویله می‌سازن تماشا می‌کنم. ‫سرعتشون بالاست.
‫خیلی زیباست.
‫میشه هر روز این کار رو انجام بدیم؟
‫- من که از خدامه. ‫- خیلی باحاله.
‫دور نشید، غازها.
‫غازها!
‫ببینید، رفتن!
‫و رسیدن. هم سایه دارن، ‫هم آب، هم خونه.
‫غار سنسا.
‫می‌دونم. هنوز وسطش همونجوریه؟
‫نه!
‫پارسال فقط از نصفش استفاده کردم.
‫امسال، باید از کلش استفاده کنم.
‫ول کن تو رو خدا.
‫وای خدا، جرمی، ‫کی اینا رو گذاشته اینجا؟
‫چی؟
‫وسایل نمایش اینجان.
‫شوخی می‌کنی؟ هاها، خیلی خندیدم.
‫نه، شوخی نیست. ‫به خدا...
‫ای وای، پلکانشون رو شکوندم.
‫آره، باید بازم آمپول لاغری بزنی.
‫آره، پلکان مانجارو.
‫فکر کنم چون تعدادشون زیاده ‫کشاورزی به خاطر سرگرمی به حساب نمیان.
‫- ام، خب. ‫- تقریباً سرگرم‌کننده‌ست.
‫شب غازها که پارسال موفقیت‌آمیز بود، ‫به نظرم سرگرمی نیست.
‫کیلب رفت چون فکر می‌کرد ‫کارمون تموم شده،
‫ولی اینطور نبود.
‫ای وای، حصار افتاد.
‫لعنتی، نه، نه.
‫- لیسا، بدو. ‫- غازها!
‫- اون سمتی. برید! ‫- یالا!
‫جمع شدن. خب...
‫وای خدا.
‫- نه. عه. ‫- احمق‌ها. بیاید.
‫- نه، نه. ‫- بیاید اینجا.
‫لعنتی.
‫خیلی مسخره‌ست.
‫وصل شد؟
‫آره.
‫خب، حالا جاشون امنه.
‫الان برای اولین بار برق می‌گیردشون.
‫اوه.
‫آخی، غازهای طفلک!
‫بهرحال، الان از دست روباه‌ها ‫در امون بودن.
‫کارمون که تموم شد، ‫با چارلی رفتیم به
‫بقیه تازه‌واردهای دیدلی اسکوات ‫سر بزنیم.
‫سلام، الاغ‌ها!
‫نوه‌م تصمیم گرفته که اسمشون ‫بیل و بن نیست.
‫اسمشون بن و بنه.
‫حس می‌کنم...
‫- انگار اومدم باغ‌وحش، باغ‌وحش مزرعه‌ای. ‫- بیخیال.
‫- الاغ داشتن هیچ عیبی نداره. ‫- انگشتت درد نمی‌گیره...
‫اوه، سلام!
‫- دست زدی ببینی چقدر نرم هستن؟ ‫- می‌دونم، خیلی جالبه.
‫می‌دونم بهش میگی «باغ‌وحش ‫حیوانات اهلی،» و این حرفا...
‫نه، شوخی می‌کنم. خیلی عالیه!
‫می‌دونی، خیلی‌ها همین بخش ‫از کشاورزی رو فراموش می‌کنن،
‫- که باید ازش لذت برد. ‫- آره.
‫مثلاً از حیوانات، پرنده‌ها.
‫بازم هست؟
‫وقتی هویج می‌خورن به صداش ‫گوش بده.
مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫تو ماشین، چارلی رو در جریانِ
‫مشکل کیلب و هانا و اختلافشون
‫سر پرنده‌ها قرار دادم.
‫می‌بینی سر چه دوراهی هستم؟
‫اگه الان علف‌ها رو بچینیم: ‫سیلاژ گیرمون میاد،
‫ولی کل چکاوک‌های آسمانی و ‫زردپره‌های مزرعه
‫و بقیه پرنده‌هایی که تو مزرعه ‫لونه ساختن رو می‌کشیم.
‫وقتی دشت‌های جی‌اس۴ پر کاسنی هستن ‫توشون راه رفتی؟
‫- اصلاً شدنی نیست. ‫- آره.
‫به یه لشکر و سیصد سال وقت لازمه ‫تا اونجا لونه چکاوک آسمانی پیدا کنیم.
‫ام، الان نمی‌دونم،
‫ولی می‌تونن با پهپاد
‫و سیستم گرمایشی کبک چیل رو ‫پیدا کنن.
‫پس وقتی مردم واسه کبک‌های چیل ‫برنامه داشته باشن،
‫یه پهپاد می‌فرستن تو آسمون.
‫می‌تونی شبونه بفرستیشون تو ‫آسمون و بفهمی کجان.
‫اوه.
‫خب، کی پهپاد داره؟
‫آره، خودمون داریم.
‫سریع رفتم کریس که مسئول ‫بلند کردنشه رو پیدا کنم.
‫چارلی گفت اگه پهپاد گرمایشی ‫داشته باشیم،
‫می‌تونه لونه چکاوک‌های آسمانی ‫رو پیدا کنه.
‫- آره. ‫- توی دشت.
‫به صورت فرضی آره.
‫می‌دونیم تو کدوم دشت هستن.
‫پس مطمئنید توی دشت هستن دیگه؟
‫- آره. ‫- آره.
‫یه سری از پهپادهامون دوربین ‫حرارتی دارن،
‫این یکی نه، ولی اندازه‌ش ‫همینقدریه.
‫- که مزاحم پرنده‌ها نمیشه. ‫- آره.
‫ولی به یه سناریو خیلی ‫خاص نیاز دارید.
‫برای اینکه دوربین حرارتی ‫کار کنه،
‫باید یه تفاوتی رو بین یه چیز ‫داغ و سرد ببینه.
‫پس باید اول صبح و قبل از
‫طلوع آفتاب که زمین رو گرم می‌کنه ‫کارمون رو انجام بدیم.
‫خب، مثل اینکه دمای یکشنبه ‫شونزده درجه‌ست.
‫شدنیه.
‫باید چهار صبح کارمون رو شروع کنیم.
‫[هزینه اضافی]
‫یعنی قبل از طلوع آفتاب و گرم شدن زمین.
‫باید امیدوار باشیم که پرنده‌ها
‫یه سیگنال گرمایشی بدن.
‫پرنده‌ها جوری طراحی شدن که ‫گرما رو با بال و پرشون حفظ می‌کنن...
‫قبل از اینکه کشیده بشم تو یه سیاه‌چاله‌ی
‫پهپادی و فنی...
‫پیشنهاد کریس رو قبول کردم.
‫و فردا صبحش ساعت چهار،
‫رفت سر کارش،
‫آماده بود که عملیات چکاوک آسمانی ‫رو آغاز کنه.
‫وقتی کریس زمین رو گشت،
‫عکس‌ها تو مرکز فرماندهی دانلود شدن،
‫و می‌تونستم ببینم چیزی پیدا کرده یا نه.
‫ام، خیلی خب، زمین سرد،
‫که ساعت چهار و نیم صبح بود، صورتیه.
‫خیلی از گوسفندها اونجان.
‫ولی این بخش‌های زرد و سبز
‫بخش‌های گرما هستن.
‫یعنی
‫احتمالاً لونه چکاوک آسمانی هستن.
‫واقعاً جالبه.
‫امکان نداشت خودمون پیداشون کنیم.
‫اوه، یکی دیگه.
‫ایناها، ببینید.
‫باورنکردنیه.
‫بگذریم، این عکسا رو گرفتیم.
‫اینجاش خیلی هوشمندانه میشه.
‫حس می‌کنم تو فیلم جیسون بورنم.
‫این یکی از پنج لونه چکاوک آسمانیه که
‫تو محوطه طویله پیدا کردیم.
‫باید بذاریمش
‫کنار گوگل مپ.
‫پس مطمئنیم همینجاست.
‫از اینجا می‌تونیم به صورت دقیق
‫با وات‌تری‌وردز محلش رو پیدا کنیم.
‫با گوشیم وارد میشم.
‫آره، ایناها.
‫تو این سه متر مربع لونه ‫چکاوک آسمانیه.
‫میرم علامت می‌زنم،
‫کیلب اونجا رو دور می‌زنه، ‫سیلاژش رو گیر میاره،
‫و جوجه‌های چکاوک‌های آسمانی ‫نجات پیدا می‌کنن.
‫مجهز به تجهیزات نظارتی لانگلی،
‫رفتم دنبال لیسا و با هم ‫رفتیم به دشت
‫که بتونیم با پرچم محل لونه‌ها رو ‫پیدا کنیم و روشون علامت بذاریم.
‫درسته.
‫هفتاد و پنج متر اونورتر.
‫اوه، این سمتی.
‫از ترس اینکه یکیشون رو له نکنم ‫با دقت قدم برمی‌دارم.
‫سی و نه متر.
‫این سمت.
‫پونزده متر.
‫فکر کنم داریم نزدیک میشیم.
‫اوه، شش متر اونورتر.
‫رسیدیم.
‫ای بابا.
‫لعنت بهش.
‫آره، تمام چیزهایی که دوربین حرارتی ‫پیدا کرده بود
‫خرابکاری گوسفندها بود.
‫پس حالا که روش واقع‌گرایانه‌ای ‫برای پیدا کردن لونه‌ها نداشتیم،
‫به جای عقلم به حرف دلم گوش دادم
‫و به کیلب گفتم دست برداره
‫تا جوجه‌ها پر بکشن و برن.
‫بعدش من و هانا یه پروژه ‫پرنده‌ای دیگه رو شروع کردیم.
‫- پس میری جلو؟ ‫- آره.
‫که یه وقت چکاوک‌های آسمانی ‫یا کبک‌های چیل رو له نکنیم.
‫آره.
‫درسته. قراره با سرعت دو و نیم ‫کیلومتر در ساعت بره
‫پس نیاز نیست بدوئی.
‫من رو نکشی.
‫خب، برو.
‫نقشه ما این بود که در حاشیه ‫لبه دشت‌ها
‫یه انباری زمستونی برای پرنده‌ها بسازیم.
‫و کار اولمون چیدن علف‌های ‫حاشیه‌های دشت
‫با استفاده از ربات کشاورز ‫و علف‌چین کشاورزی کیلب بود.
‫ببین دارم واسه اون پرنده‌های ‫کوچولو چیکار می‌کنم.
‫چیدن علف‌ها که تکمیل شد،
‫کولتیواتور رو به ربات کشاورز ‫وصل کردم...
‫که بتونه خاک خشک از نور خورشید ‫رو بشکافه.
‫صدای خوبی نیست، نه؟ ‫نباید همچین صدایی بده.
‫الان خراب میشه.
‫خب، وایسا.
‫اوه، چه باکلاس.
‫می‌خوام بذارمش روی علف واقعی.
‫آره!
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- خاک رو بیل می‌زنم، رفیق.
‫- روی حاشیه زمین؟ ‫- آره.
‫- هانا یه ترکیبی از غذای پرنده درست کرده، خب؟ ‫- خب.
‫یعنی تو زمستون که منبع ‫غذاییشون خیلی کمه،
‫بیشتر از حالت عادی تو مزرعه ‫غذا پیدا می‌کنن.
‫خیلی خب، درسته.
‫ولی نکته اینه که بلایی سر ‫محصولات پول‌ساز شما نمیاره
‫- پس نگران نباشید. ‫- باشه.
‫مشخصه.
‫زمین خیلی سفتیه. ‫الان وقت این کارهاست؟
‫- داره انجامش میده. ‫- من که نمیگم انجام نمیده.
‫ولی منظورم اینه که اصلاً ‫کارش خوب نیست.
‫چی میگی واسه خودت؟
‫چطوری می‌خوای زمین رو حفر کنی؟
‫الان فقط داری همه جا رو ‫سوراخ سوراخ می‌کنی.
‫و در واقع اومدی حاشیه زمین ‫رو داغون می‌کنی.
‫بیخیال، الان دیگه خودت اینا رو بلدی.
‫الان... پنج ساله اینجایی!
‫هیجان‌زده شدی و می‌خواستی از ‫اون آشغال استفاده کنی.
‫الان به...
عمد موهات رو یه طرفه زدی؟
‫فکر نکنم.
‫شبیه زردپره لیمویی شده، نه؟
‫بیشتر شبیه هیتلر شده.
‫برگرد سمت دوربین.
‫نمی‌دونم.
‫- عجیبه. ‫- بد شدم؟
‫به نظرم شبیه زردپره لیمویی شدی.
‫نه بابا. شبیه هیتلر چاق شده.
‫خفه شو بابا.
‫- شاید باید فرق وسط باز کنم. ‫- آره، باشه.
‫شبیه مردم دهه بیست شدی. ‫مثل مارتین بورمان.
‫اگه می‌خوای شبیه زردپره لیمویی بشی...
‫شبیه اون یارو تو اسکای اسپورتس شدم.
‫نه، مارتین بورمان تو اسکای اسپورتس نیست.
‫اون مارتین براندله.
‫تافت بزن بره بالا.
‫مارتین براندل و مارتین بورمان ‫یه نفر نیستن.
‫بعدش برگشتیم سر بیل زدن ‫خاک حاشیه زمین،
‫و کیلب واقعاً راست می‌گفت.
‫خدای من.
‫شبیه سنگفرش مودار شده.
‫آره، به نظرم امروز نباید بذرپاشی کنی.
‫ولش کن تا خاک مرطوب بشه.
‫به نظرم منظورت اینه که ‫این کار بی‌فایده‌ست،
‫و بدون بارون بذر تلف میشه.
‫آره. آره.
‫بذرپاشی بی‌فایده‌ست چون ‫رشد نمی‌کنه.
‫دو هفته بعد،
‫وقتی مطمئن شدیم که جوجه‌های ‫چکاوک‌های آسمانی از لونه‌شون در رفتن،
‫به کیلب اجازه دادم که علف‌های ‫دشت جی‌اس۴ رو بچینه،
‫که حس می‌کرد الکی وقت تلف کردیم.
‫زمین خیلی پژمرده شده.
‫اگه چهار هفته پیش این کار رو ‫انجام می‌دادیم، سیلاژ داشتیم،
‫با مواد مغذی بیشتر تو علف،
‫مثلاً شکر و این چیزها.
‫بنابراین، ممکن بود گاوها بیشتر ‫خوششون بیاد،
‫چون بیشتر به ذائقه‌شون می‌ساخت.
‫الان حس می‌کنن دارن مقوا می‌خورن.
‫ولی وقتی به صورت کلی نگاه می‌کردیم،
‫می‌دیدیم مشکل سیلاژ کیلب ‫زیاد هم مهم نیست.
‫چون فصل برداشت داشت نزدیک میشد
‫و خیلی نگران بودم.
‫این خشک‌ترین بهار در بیش از ‫صد سال بود.
‫اوایل تابستون، به صورت رسمی ‫خشکسالی رو اعلام کردن.
‫[ماه مارس]
‫[ماه آوریل] ‫و از پنج ماهی که محصولات بهاری رو کاشتیم،
‫[ماه مِه، ماه ژوئن] ‫هفتاد درصد کمتر از میانگین بارون بارید.
‫[ماه ژوئیه]
‫در نتیجه، وقتی با چارلی به ‫محصولات قبل برداشت سر زدیم
‫خیلی ناراحت شدیم.
‫- پیاز و چغندر. ‫- آره.
‫بهتره بگم بدون پیاز یا چغندر.
‫آخه کجای راه رو اشتباه رفتیم؟
‫- خب... ‫- دو بار محصول رو کاشتیم.
‫۱.۶ میلیون بذر پیاز کاشتیم
‫- و کلاً پنج‌تاشون رشد کردن. ‫- آره.
‫ببخشید، ببخشید، اشتباه گفتم.
‫هفت‌تاشون رشد کردن، دوتاشون اینجان.
‫خیلی ناامیدکننده‌ست، ‫چون خیلی براشون زحمت کشیدی.
‫- می‌دونم. ‫- یا دستگاه براش زحمت کشید.
‫و ناراحتم چون روبودروید
‫واقعاً قطعه جالبیه.
‫و همه میگن، «نه، آشغاله.»
‫ولی حقیقت ماجرا اینه که ‫اصلاً بارون نباریده.
‫فکر کنم سرجمع تو مارس، آوریل، مه و ژوئن
‫- بیست میلی‌متر بارون بارید. ‫- حتی سه سانت هم نمیشه.
‫- میشه... ‫- اینقدر.
‫کل بارون میشه دو سانت.
‫و در دشت خردل،
‫اوضاع بهتر نشد.
‫خیلی ناامیدکننده‌ست.
‫شبیه بیابون شده.
‫و مشکل اینه که به خردل به صورت ‫تجاری نیاز داری،
‫که یکی از پرفروش‌ترین محصولات ‫فروشگاهه.
‫پرفروش‌ترینشه.
‫لعنتی!
‫چارلی از دشت گندم هم همونقدر ‫ناامید بود.
‫می‌بینی که محصول از همیشه نازک‌تره.
‫نور بیشتری بهش وارد شده، ‫سرشون کوچیک‌تره.
‫این یه خوشه گندمه.
‫دونه‌هاش هم پژمرده شدن ‫و بی‌کیفیت به نظر میان.
‫و مشخص بود که اوضاع جو هم ‫همونقدر داغونه.
‫به اندازه کافی قد نکشیدن.
‫پونزده سانت از اونی که باید باشن کوتاه‌ترن.
‫واقعاً...
‫اگه راسل کرو از این وسط رد میشد، ‫باید بازوهاش اندازه شامپانزه بودن
‫که بتونه انگشت‌هاش رو بکشه بین اینا.
‫بعدش یکی از کلیپ‌هایی که سال ۲۰۱۹ ‫پست کرده بودم رو پیدا کردم،
‫و بیشتر بهم ثابت شد که چقدر همه چیز ‫عوض شده.
‫این واسه...
‫ژوئن پنج سال پیشه.
‫و محصول جوی اون سال رو ببینید.
‫ببینید چقدر بلندتر هستن، ‫تازه هنوز نرسیده بودن،
‫نسبت به الان.
‫من مارکوس آئورلیوسم.
‫بهرحال مجبور بودیم محصولات رو برداشت کنیم،
‫یعنی باید انبارها رو مرتب و تمیز می‌کردیم
‫که جا برای محصولات باز بشه.
‫- باید اینا رو ببریم بیرون. ‫- آره.
‫واو! واو! وایسا!
‫خیلی خب، خوبه.
‫بعد از اینکه انباری مرتب و آماده شد،
‫به چارلی و کیلب گفتم بیان ‫تو دفترم که صحبت کنیم.
‫خب، خوش اومدید.
‫- برداشت محصول... ‫- آره.
‫«برداشت.»
‫وقتش نزدیکه.
‫می‌دونم، ولی تاریخ می‌خوام.
‫چون پارسال اوضاع بهم ریخت
‫و با هم به مشکل خوردیم، ‫نمی‌خوام باز تکرار بشه.
‫- استرس داشتی. ‫- آره.
‫می‌خواستم کافه رو افتتاح کنم... ‫ولی به نظرم امسال...
‫ام...
‫فکر کنم واضحه. ‫جوی دو سر هفته بعد.
‫فکر کنم گندم‌ها هم
‫هفته بعدش آماده میشن.
‫مثلاً بیست و هشتم، دوشنبه.
‫- یا آخر ژوئیه. ‫- یا آخر ژوئیه.
‫- چطور؟ می‌خوای بری جایی؟ ‫- لعنتی.
‫آره.
‫من سرطان دارم.
‫نه.
‫آره.
‫دروغ میگی.
‫کجات؟
‫اونش مهم نیست.
‫از ماه مِه خبردار شدم.
‫یه مشکل پزشکی برام پیش اومده بود. ‫یادتونه؟ تو ماه مِه؟
‫- آره. ‫- ولی راضی نبودن...
‫می‌دونید، هفته بعدش غیبم زد ‫و بافت‌برداری انجام دادم،
‫و فهمیدن سرطان تهاجمی دارم، ولی...
‫حالا اولشه، و درمانش...
‫دعا می‌کنم بتونیم برداشت رو ‫تموم کنیم
‫و بعدش برم درمان بشم،
‫ولی خب باید وسط کار برم...
‫- تو مراقب خودت باش، من... ‫- آره، آره، آره.
‫تو برو و...
‫آره، می‌دونم، گوش کنید، ‫من احمق که نیستم.
‫پس دو سه هفته طول می‌کشه.
‫باید عمل بشم.
‫بعدش...
‫ام...
‫نمیای یا برمی‌گردی؟
‫نه، نه، جراحی زود تموم میشه،
‫ولی خب یه مدت حضور ندارم دیگه.
‫ولی این وسط، سایمون، مسئول کمباین، ‫بازنشسته شد.
‫پس امسال خودت قرار بود ‫مسئول کمباین باشی.
‫- منم قرار بود محصولات رو جابجا کنم. ‫- آره.
‫ولی الان به نظر میاد نمی‌تونم ‫محصولات رو جابجا کنم.
‫باید به لیسا یاد بدیم.
‫- آره. ‫- لیسا می‌تونه بشینه پشت فرمون تراکتور.
‫از پسش برمیاد.
‫و اگه ماشین رو خاموش کنی و بار بزنی، ‫که کلاً دو دقیقه بیشتر طول می‌کشه...
‫خب، البته بلده با ماشین در حال ‫حرکت هم بار بزنه.
‫خب، امیدوارم خیلی زود خوب بشی.
‫ممنون. قول میدم که خوب بشم.
‫- اگه به چیزی نیاز داشتی بهم زنگ بزن. ‫- باشه.
‫ضد حاله، نه؟
‫خیلی ناراحت شدم.
‫آره.
‫منم خوشحال نشدم.
‫نه، ولی آماده نبودم همچین چیزی بگی.
‫خوشبختانه، در کشاورزی،
‫وقت نمی‌کنید زیاد درگیر مسائل ‫شخصی بشید،
‫چون همیشه یه کار جدید براتون پیش میاد.
‫و کاری که فرداش باید انجام می‌دادم
‫این بود که معاینه شش ماهه گاوها ‫برای سل رو
‫با دیلوین در حال لاغرتر شدن انجام بدیم.
‫صبح بخیر.
‫عالی شدی، رفیق...
‫آره! آره، خودت هم سرحال ‫به نظر میای، نه؟
‫- خب، نه زیاد. نه مثل تو. ‫- نه.
‫ولی من قبل از تو شروع کردم.
‫خب، میشه به عنوان تبلیغات ‫آمپول لاغری ازت استفاده کرد.
‫آره احتمالاً.
‫پس همه‌ جز یکی باردار شدن، نه؟
‫آره، طی سی و پنج روز
‫شش‌تاشون باردار شدن.
‫- سر اندگیم شلوغ بوده. ‫- آره.
‫گوساله‌های فوق‌العاده‌ای هستن، نه؟
‫خوشگلن، مگه نه؟
‫اون یکی یه کم مریض شده،
‫فرستادمش بیرون. ‫ذات‌الریه گرفته.
‫- جدی؟ ای وای! ‫- ناراحت‌کننده‌ست، ولی به امید خدا خوب میشه.
‫- انگار ضعیف شده. ‫- آره.
‫- کیلب داره یونجه میاره. ‫- باشه.
‫اومد.
‫اینم از شام.
‫خیلی هیجان‌زده شدن. ‫بوش رو حس می‌کنن.
‫خیلی خب، بیا بیاریمشون بیرون.
‫آره، حله.
‫آزمایش اصلی سل
‫اینجوری بود که دیلوین تو ‫گردن گاوها دنبال ورم می‌گشت.
‫این شماره چنده؟
‫وایسا. هفت.
‫ولی امیدوارید که هیچکدومشون ‫ورم نکرده باشن.
‫- سالمه. ‫- حله؟
‫آره. خیلی خب.
‫برو.
‫غذا بخور.
‫آره، ببینش! ‫«اینقدر می‌خورم تا مریض بشم.»
‫- خبر خوب؟ ‫- آره.
‫چه عالی.
‫برو.
‫نمی‌خوای اندازه‌شون بگیری؟
‫چیزی برای اندازه‌گیری نیست.
‫فکر کردم انبر داری.
‫آره.
‫ولی وقتی برآمدگی رو حس کنم ‫ازش استفاده می‌کنم.
‫- برآمدگی در کار نیست؟ ‫- نه.
‫- اوه، پس حالش خوبه. ‫- خوبه.
‫- شماره یازده. ‫- آره، خوبه.
‫خیلی خب، ضخامت داره.
‫چی؟
‫- برآمدگی. ‫- یعنی... این یکی...
‫دختر خوب.
‫خیلی خب.
‫دوتا ورم یک اندازه داره.
‫خیلی خب، اندازه‌ش رو می‌گیرم،
‫و با اندازه دفعه قبل مقایسه‌ش می‌کنم.
‫درسته، دفعه قبلی بالایی یازده بود
‫و پایینی ده.
‫این دفعه هر دو دوازده هستن.
‫نمودار سله؟
‫آره. رنگ‌های متفاوت معنای متفاوتی دارن.
‫- پس قرمز یعنی بده. ‫- آره.
‫آبی و سفید غیرقاطع هستن
‫و سبز یعنی خوبه، خب؟
‫قبلاً ده و یازده بوده، خب؟
‫الان هر دوش شده دوازده و دوازده.
‫- پس یکی بهش اضافه شده. ‫- به بالایی یکی.
‫آره. و به پایینی دوتا.
‫خیلی نگران شدم، دیلوین.
‫و اگه بیای پایین، یکی اضافه شده،
‫و دوتا،
‫میشه سه‌تا، که سبزه.
‫- سبزه. ‫- سبزه.
‫سالمه.
‫اگه حتی یک میلی‌متر بیشتر بود،
‫مریض به حساب میومد،
‫ولی سالمه.
‫نزدیک بودها.
‫یعنی دیگه وقتش بود بترسی.
‫- ترسیدم دیگه. ‫- آره.
‫خوشبختانه،
‫با اختلاف کمی سالم موندی.
‫با گورکن‌ها صمیمی نشی.
‫برو.
‫برای گاو بعدی، دیلوین دوباره به ‫ابزار اندازه‌گیریش نیاز داشت.
‫باز نمودار رو درآوردی، دیلوین؟
‫آره.
‫لعنتی.
‫اینم قبوله.
‫ولی با اختلاف کم.
‫بذار بیاد بیرون. ‫هیچوقت تا حالا گاو در شرف بیماری نداشتیم.
‫نه، نه.
‫به نظرم نگران‌کننده‌ست که دوتاشون
‫همچین مشکلی داشتن.
‫خیلی خب، حالا نوبت گاو نره.
‫برو.
‫راهرو رو برای اندگیم گشادتر کن.
‫وایسا، رفیق. ‫چطوری، پسر؟
‫می‌دونم.
‫چیه؟
‫بذار ببینم.
‫نه، نگو، دیلوین. چیه؟
‫فکر کنم مریض شده.
‫لعنتی.
‫وایسا.
‫ام...
‫نه، سالمه.
‫چی؟ عوضی...!
‫دیلوین، آخرین باری که یه نفر ‫تو رو کشت کی بود؟
‫یکی از توده‌هاش اندازه هفدهه، ‫و اون یکی بیست و یک.
‫پس بالایی پنج میلی‌متر ‫بزرگتر شده،
‫پایینی پنج میلی‌متر.
‫درست لب مرزه.
‫برو.
‫ببینیم می‌تونیم با خبر خوب ‫تمومش کنیم یا نه.
‫این شماره سه هست. سالمه.
‫سالمه؟ چه خوب.
‫برو.
‫و این یکی دوقلو بارداره.
‫- می‌دونم. ‫- آره.
‫ده، سیزده.
‫- نزدیکه؟ ‫- نه.
‫- چی؟ ‫- اون...
‫خبرهای بدی دارم.
‫مریضه.
‫چی؟
‫مریضه.
‫کل مزرعه رو قرنطینه می‌کنم.
‫پس به صورت رسمی برای
‫اولین بار سل دارید.
‫خلاصه‌ش همینه.
‫وزارت‌خونه باهات تماس می‌گیره
‫و میگن چیکار باید بکنی و ‫چیکار نکنی.
‫شصت روز دیگه باید آزمایش بدن.
‫اگه دفعه بعدی جوابش قاطع نباشه،
‫آلوده در نظر گرفته میشه ‫و باید سلاخی بشه.
‫با دوقلو.
‫یعنی کل گله الان اینجا گیر کردن.
‫- پس نمی‌تونیم گاوها رو بیاریم... ‫- نه بیرون و نه داخل.
‫و برنامه بزرگمون برای بزرگتر کردن ‫گله حیوانات اهلیمون تو زمستون...
‫خراب شد.
‫اندگیم و دوتای دیگه هم ‫لب مرزن، نه؟
‫آره. لب مرز.
‫- و خودش یه شکست به حساب میاد. ‫- آره.
‫ولی با اندگیم چیکار کنیم؟
‫خب، سوال مهم همینه.
‫الان باارزش‌ترین حیوون مزرعه‌ست.
‫اگه بلایی سرش بیاد، ‫نمی‌تونیم گوساله تولید کنیم.
‫خسته شدم، رفیق.
‫ناراحت‌کننده‌ست، نه؟
‫لعنتی...
‫کشاورزی هیچوقت آسون نمیشه.
‫- و دوقلو بارداره و... ‫- دوقلو بارداره.
‫انگار همین الانش کلی بدبختی
‫روی سرم نریخته. لعنتی.
‫- غصه نخور. ‫- اوه، لعنتی.
‫گندش بزنه.
‫واقعاً نمی‌دونم...
‫لعنت بهش.
دانلود فیلم و سریال W W W . M O V I E S H O . C O M