‫از تابستونی که مرد شروع می‌کنم.
‫سخته بخوام...
‫در موردش صحبت کنم.
‫باید بودی و می‌دیدی.
‫متوجه فرق بین نظم و آشوب می‌شی؟
‫فرقش اندازه شیشه‌ای ‫به ضخامت پنج میلی‌متره.
‫گم‌شید!
‫منظورم شیشه ویترین مغازه‌ایه. ‫همین و بس.
‫فرق بین نظم و آشوب همینه.
‫برید عقب! برید!
‫تابستون اون سال بود ‫که این شیشه رو شکوندن.
‫این روند چند شب روز ادامه داشت.
‫همین ارول که بهش ارادت داری، ‫جزو سرکرده‌های اون گروه بود.
‫تا اینکه سه هفته بعد از اون جریانات...
‫همسایه‌شون تماسی می‌گیره.
‫تو یکی از واحدهای طبقه پایین دعوا شده.
‫خانمه داره جیغ می‌کشه.
‫انگار شوهره داره با پا به در می‌کوبه!
‫بسیارخب، جلوت رو ببین. ‫من رو نگاه کن.
‫من رو نگاه کن، زود باش.
‫- جلوت رو نگاه کن. ‫- پت، زود باش.
‫الو، آتیش‌نشانی؟ ‫تو از جات تکون نخور.
‫- من رو ببین. ‫- پت، بلند شو.
‫بلند شو پت. زود باش، بلند شو.
‫پت!
W W W . M O V I E S H O . C O M
‫داری می‌ترسونیش. ‫بیا اینجا.
‫پس ازش خوشت اومده لیسا؟
‫لیسا؟
‫آره. عاشقشم.
‫خب، نظرت چیه؟ بابا؟
‫بابا؟
‫بله؟ دارم... ‫دارم نگاهش می‌کنم.
‫خب؟
‫خوبه. واقعا قشنگه، آره.
‫ولی گوش کن، ‫سر قرارمون که می‌مونی، نه؟
‫الان دیگه صاحبش شدی. ‫یعنی خودت باید پیاده‌روی ببریش.
‫باید حواست به غذاش باشه ‫و مسئولیتش رو قبول کنی، خب؟
‫ببین، اشکالی نداره که آدم کارهای خوب بکنه.
‫هیچ مشکلی نداره.
‫اصلا بد نیست.
‫لیسا؟
‫مامانت هم چنین خواسته‌ای داشت.
‫فقط می‌خواست تو خوشحال و خوشبخت باشی.
‫کی از سر کارت برمی‌گردی؟
‫زیاد طول نمی‌کشه.
‫دیروز و پریروز هم همین قول رو دادی.
‫آره، ولی زود میام خونه. ‫بهت قول می‌دم زود بیام.
‫شب به خیر بابایی.
‫شب به خیر قربونت برم.
‫ارول ماتیس، شما رو به اتهام...
‫قتل آدلاید باروز بازداشت می‌کنم. ‫حق دارین سکوت اختیار کنین...
‫ولی تمام گفته‌های شما ممکنه ‫علیه خودتون مدرک بشه.
‫ولش کنین! ولش کنین!
‫- پتی! ‫- بهش دستبند بزن.
‫- پتی. ‫- آروم باش قربونت برم.
‫- زود باش. ‫- مامان!
‫من هم دارم میام.
‫پشت سرتم.
‫خب، پس نامزدش رو بازداشت کردین.
‫خوبه. بسیارخب.
‫زیاد واسه بررسی پرونده وقت نداریم. ‫بیست و چهار ساعت مهلت داریم.
‫ما هم پشتتیم دن.
‫یعنی چی؟ اینکه می‌گی پشتم هستین؟
‫مگه این پرونده چه فرقی داره؟
‫خب، استثنائا سر این پرونده ‫حواشی زیادی به وجود اومده.
‫حواشی؟ منظورت چیه؟
‫مقامات اصرار دارن باهاش کاری کنن ‫تا بقیه ازش عبرت بگیرن.
‫چون ما مجریان قانون در جریانات اخیر ‫چندان مفید جلوه نکردیم.
‫ازش عبرت بگیرن؟ ‫به خاطر شورش‌ها می‌گی؟
‫خودت فکرش رو بکن.
‫پنج شب همه‌جا غارت شد ‫و اموال عمومی صدمه دید.
‫تازه معلوم نیست چقدر جنایت انجام شده.
‫باورم نمی‌شه.
‫پس چرا نشه ماجرا رو ‫جور دیگه‌ای روایت کرد؟
‫دستور کارمون اینه.
‫ملت رو بکشیم بالا؟
‫گناهکار جلوه‌شون بدیم؟ ‫دستور کارمون اینه؟
‫- می‌خوایم چنین پیغامی برسونیم؟ ‫- نه.
‫صرفا دارم زمینه این تصمیم رو ‫برات شرح می‌دم.
‫تصمیمش کاملا با خودته.
‫دست‌ها و لباسش خونی شده بود؟
‫آره، خون قربانی روی متهم بوده.
‫ولی لزوما به این معنی نیست ‫که با چاقو زده باشدش، نه؟
‫شاید قربانی رو بغل کرده بود.
‫- آره، حتما. ‫- ولی چنین ادعایی مطرح می‌کنن.
‫اینجاست. تو همین ماشین نشستن، ‫پسره هم عقب نشسته.
‫بوم.
‫سابقه جنایی داشته؟
‫آره، همسایه‌هاش سال ۲۰۰۵ ‫ازش شکایتی کرده بودن.
‫ولی اون زمان نوجوان بود، ‫محکومیت جنایی نگرفت.
‫- می‌شه گزارشش رو ببینم؟ ‫- آره، حتما.
‫با پدرش درگیر شده بود، ‫ولی طرف از پسرش شکایت نکرد.
‫ارتباطش با قربانی چی بوده؟ ‫یا اصلا شریک دیگه‌ای داشته؟
‫- یا اصلا این بچه... ‫- پاتریک.
‫- اونجا سابقه‌ای نداره؟ ‫- نه.
‫ولی پسره تو اتاق‌خواب بود، ‫در قفل بود و کلیدی هم پیدا نکردیم.
‫لابد سروصدا رو شنیده بود.
‫طفلکی لابد کل درگیری رو شنیده.
‫دختره خانواده‌ای نداشته؟
‫نه، تو پرورشگاه بزرگ شده. ‫از این مورد مطمئن شدیم.
‫- مطمئن شدین که ارول پدرش نیست؟ ‫- صد در صد.
‫پاتریک از شوهر سابق دختره است... ‫که ظاهرا آدم معتادی بوده.
‫تو انبار کاه دنبال سوزن می‌گردیم.
‫دختره که انگار از آقایون ‫سیاه‌پوست خوشش می‌اومد.
‫اذیتم نکنین، حرف بدی که نزدم.
‫صرفا دارم می‌گم هر کسی ‫علایق خاص خودش رو داره دیگه.
‫البته خودم ندارم. ‫صرفا یکی رو می‌خوام از تنهایی در بیام.
‫بسیارخب، باشه. باید فیلم دوربین‌ها رو ‫به عنوان مدرک نشون بدیم، خب؟
‫در همین حین باید استشهادیه جمع کنین. ‫با شاهدان مصاحبه کنین.
‫از مصاحبه با تماس‌گیرنده گرفته ‫تا بازبینی از صحنه جرم.
‫باید ببینیم کسی شاهد بوده ‫یکی از واحد خارج شده یا نه.
‫فهرستی از تمام افرادی که در اون منطقه ‫سابقه خشونت دارن رو می‌خوام.
‫نمونه دی‌ان‌ای ساکنان خونه رو می‌خوام. ‫می‌دونم خواسته‌هام زیادیه،
‫ولی اگه زود دست به کار بشیم، ‫شاید مدرکی فیزیکی پیدا کنیم.
‫- مگر اینکه خودش بخواد اعتراف کنه. ‫- شاید.
‫رئیس، معذرت می‌خوام‌ها. ولی...
‫می‌شه بدونم مشکلت چیه؟
‫مشکل من چیه؟ ‫تونی جان، مشکلم این سطح از خشونته.
‫رد گازگرفتگی رو دیدی؟ ‫از غیب که ظاهر نشده.
‫به این آدم نمیاد حتی بتونه ‫چاقو تو دستش بگیره.
‫- فعلا که معلوم نیست. ‫- معلوم نیست؟
‫نه بار این آدم تو ایست بازرسی تفتیش شد. ‫نه بار!
‫حتی یه بار هم سلاحی همراهش نبوده.
‫پس مشکلم...
‫تونی خان، مشکلم اینه ‫که دنبال حقایق می‌گردم.
‫سابقه خشونتش رو نشونم بده.
‫خب؟ حالا راضی شدی؟ ‫پس دل به کار بده.
‫خب، قبل از اینکه شروع کنیم، ‫موکل بنده...
‫استشهادیه خلاصه‌ای تنظیم کردن ‫که مایل هستن براتون قرائت کنم.
‫«بنده حاضرم در خصوص پیگیری قتل نامزدم،»
‫«یعنی آدلاید باروز،»
‫«در تاریخ بیستم سپتامبر ۲۰۱۱ ‫با شما همکاری کنم.»
‫«اما به علت ترومای شدیدی ‫که از مرگ ایشان متحمل شده‌ام،»
‫«هیچ‌یک از جزئیات بازه‌ای ‫که وارد واحد آپارتمانم،»
‫«یعنی آپارتمان مانینگهام ‫پلاک ۶۱۶ شده‌ام...»
‫«تا لحظه‌ای که در بیمارستان ‫به هوش آمدم، به خاطر ندارم.»
‫بسیارخب، شهادتتون رو لحاظ می‌کنم.
‫ولی محض اطلاعتون باید بگم ‫نتایج اسکن مغزی که از شما گرفتیم،
‫شواهدی دال بر ترومای فیزیکی ‫به سر شما نشون نمی‌ده.
‫متوجهین که چرا بازداشت شدین...
‫آقای ماتیس؟
‫نامزدتون آدلاید باروز ‫که پنج سال زندگی مشترک داشتین،
‫در آپارتمان مشترک خودتون، ‫یعنی مانینگهام پلاک ۶۱۶،
‫بر اثر پنج ضربه با چاقو کشته شده.
‫آقای ماتیس اذعان داشتن ‫که در زمان وقوع قتل...
‫خانم آدلاید باروز، ‫در آپارتمان حضور نداشتن.
‫ایشون در جای دیگه‌ای ‫به دنبال شغل می‌گشتن.
‫دنبال شغل می‌گشتن؟
‫پس قبلش رو یادت میاد؟
‫فقط قبلش رو یادمه.
‫بسیارخب، پس کجا بودی؟
‫تو سلمونی وی‌آی‌پی کاتز بودم.
‫آها، پس سلمونی بودی.
‫اونجا کسی رو دیدی؟
‫در بازه‌ای که اونجا بودی، ‫با کسی صحبت کردی؟
‫- بله. ‫- با مردی به نام مصطفی دمیر صحبت کردن.
‫مصطفی دمیر.
‫چرا این مسئله رو نمی‌دونستیم؟
‫قربان، قبل از اینکه اقدامی کنیم ‫خودم با کاردونا صحبت کرده بودم.
‫هیچ اشاره‌ای به شاهد نکرده بود.
‫بسیارخب، پس فورا به اونجا برین.
‫این فرد مصطفی نام رو پیدا کنین.
‫حتما پیداش می‌کنیم. ‫نگران نباشین رئیس.
‫نه، نه کیم. ‫می‌خوام حقایق روشن بشه.
‫بهتره الان دست به کار بشیم...
‫- تا بخوایم بعدا دنبالش بگردیم، خب؟ ‫- چشم.
‫قربان، معاون کمیسر تماس گرفتن.
‫سه بار تماس گرفته بودن.
‫سلام دن، فرمانده بلوم هستم. ‫خوشحال شدم که شنیدم دستگیرش کردین.
‫صرفا خواستم برات آرزوی موفقیت کنم.
‫همونطور که می‌دونی توجه مطبوعات ‫به این پرونده جلب شده...
‫بابا، کجایی؟
‫خودت قول دادی در مورد املت ‫با مارسلا صحبت کنی.
‫سلام دن، دوباره لوری‌ام.
‫- صرفا خواستم اضافه کنم که اگه... ‫- املت؟
‫آها، املت رو می‌گی. ‫باشه، بسیارخب.
‫- می‌شه گوشی رو به مارسلا بدی؟ ‫- باشه.
‫- مرسی قربونت برم. ‫- با افسر تحقیقات هگارتی کار داشتم.
‫از دفتر روابط عمومی تماس می‌گیرم.
‫ببینید، در خصوص این حواشی که...
‫- مارسلا؟ ‫- بله، الو؟
‫ببین، صرفا خواستم بگم...
‫البته قبلا هم در موردش صحبت کرده بودیم. ‫ولی محض یادآوری...
‫- خواستم بگم گوجه نزن. ‫- گوجه نزنم؟
‫نه، اصلا گوجه نزن.
‫دن، باز منم.
‫ببین، می‌خوام بپرسم ‫اصلا اتهامی به این یارو می‌چسبه؟
‫می‌شه دوباره گوشی رو به لیسا بدی؟ ‫دستت هم درد نکنه.
‫سلام عزیزم، ردیف شد. ‫باهاش صحبت کردم.
‫کی برمی‌گردی خونه؟
‫زود میام.
‫قربان، مصطفی دمیر تو اتاق چهارمه.
‫تونی و کیم دارن ازش سوال می‌پرسن،
‫مایلید خودتون باهاش صحبت کنین ‫یا بهشون بگم ادامه بدن؟
‫آره.
‫الان یعنی خودشون ادامه بدن ‫یا خودتون وارد عمل می‌شین؟
‫خودشون ادامه بدن. راستی دنیس...
‫پرستاری که تو سنت لوک ‫شیفت بوده رو پیدا کن.
‫ببین کی وقتی بستری بود ‫به عیادتش رفته بود.
‫مثلا اگه پدرش بوده، ‫می‌خوام بدونم چقدر و چه زمانی پیشش بوده.
‫هگارتی هستم.
‫سلام. جولی از بیمارستان ‫سنت لوک هستم.
‫پاتریک باروز رو به بخش مراقبت برگردوندن.
‫حالش چطوره؟
‫خب، طی یک روز اخیر بهتر شده. ‫به هوش اومده.
‫می‌دونم الان موقعیت مناسبی نیست...
‫ولی به نظرتون می‌تونم ‫کمی باهاش گپ بزنم؟
‫یه لحظه اجازه بدین ‫از تیم مراقبتش بپرسم.
‫- لطفا صدای اتاق چهار رو وصل کنین. ‫- چشم قربان.
‫بسیارخب، الان می‌خوام ‫چند عکس بهت نشون بدم رفیق.
‫اگه بینشون عکس مردی رو دیدی ‫که در روز مذکور اونجا بوده،
‫با علامت عکسش رو مشخص کن.
‫رفیق، کل روز که وقت نداریم. ‫عکسش هست یا نیست؟
‫همینه؟ آره؟
‫متشکرم آقای دمیر.
‫- معاون ارشد هگارتی؟ ‫- بله؟
‫دکتر کانر فرمودن اشکالی نداره. ‫ولی بیشتر از چند دقیقه نشه.
‫- لطف کردین. ‫- وظیفه بود.
‫خیلی‌خب، می‌تونی بری.
‫بیا دیگه، راه بیفت.
‫اینقدر سلانه‌سلانه راه نرو.
‫رفته.
‫کجا رفته؟
‫از تو سوراخ رفت.
‫سلام پاتریک.
‫اسمم دنه.
‫مامور پلیسم.
‫حالت خوبه؟
‫مامانم کجاست؟
‫مامانت اینجا نیست.
‫ارول کجاست؟
‫گرسنه‌ای؟
‫آره.
‫پس نشونه خوبیه.
‫هوس چه غذایی کردی؟
‫پاستا؟ سیب‌زمینی سرخ‌کرده؟
‫بستنی؟ ژله؟
‫ژله دوست ندارم.
‫باشه حالا، اینقدر به ژله بیچاره سخت نگیر.
‫خونه خودتون کی آشپزی می‌کرد؟
‫ارول.
‫مامانت و ارول با هم ‫خوب رفتار می‌کردن، آره؟
‫یعنی از دست هم عصبانی نمی‌شدن؟
‫دعوا نمی‌کردن؟
‫تا حالا نشده بود ارول صداش رو بالا ببره؟
‫یادت میاد وقتی صداش رو بلند می‌کرد ‫چه حرفی می‌زد یا چیکار می‌کرد؟
‫یه شب... ‫با هم دعواشون شد.
‫چطور دعوایی بود؟
‫داد می‌زدن.
‫در مورد چی صحبت می‌کردن؟
‫پول.
‫پول؟
‫آره.
‫پاتریک...
‫ارول چی می‌گفت؟
‫به مامانت چی می‌گفت؟
‫خبری نشد؟
‫چرا، حالش رو به بهبودیه.
‫حالش خوبه؟
‫از چیزی خبر داره؟
‫ببینید خانم ماتیس، ‫من فقط دنبال حقایقم.
‫پسرم آدم خوبیه.
‫خودش رو وقف این پسر کرده بود.
‫آقای ماتیس حضور ندارن؟
‫خیر.
‫باید سر کارشون برمی‌گشتن.
‫- بسیارخب. ‫- آره.
‫مطبوعات جنجال به پا کردن.
‫- این چیه؟ ‫- صفحه هفتم رو ببین.
‫خب، طرف چی شد؟
‫طرف؟ کدوم طرف؟
‫همونی که باهاش صحبت کرده بودم.
‫- همون که صاحب سلمونی بود. ‫- آره، با آقای دمیر صحبت کردیم.
‫ولی تو رو نمی‌شناخت. ‫به خاطر که نمی‌آورد.
‫خلاصه... الان هم در خدمت شماییم.
‫من همین آدم رو دیده بودم. ‫باهاش صحبت کرده بودم.
‫خودت چطور؟ احیانا چیز جدیدی ‫به خاطر نیاوردی؟
‫می‌دونی اسم این کار چیه دیگه، نه؟
‫- این کارها واسه چیه؟ ‫- اسمش غارت از مغازه مردمه.
‫عکس من نیست. ‫لابد یکی فوتوشاپش کرده.
‫پس تو غارت از مغازه‌ها نقشی نداشتی؟
‫تو خونه جنابعالی اقلام ‫فروشگاهی رو پیدا کردیم...
‫که برچسب فروشگاهشون ‫هنوز جدا نشده بود.
‫احیانا بابت تک‌تک اون‌ها ‫رسید خرید داری دیگه؟
‫من دزد نیستم.
‫معذرت می‌خوام، این مسئله ‫چه ربطی به پرونده داره؟
‫در مورد دعواهایی ‫که با آدلاید داشتی...
‫- دعوا؟ ‫- آره، می‌خوای در موردش صحبت کنی؟
‫- ما که دعوایی نداشتیم. ‫- ارول...
‫صرفا می‌خوام کمکت کنم.
‫هیچ سو پیشینه‌ای از خشونت خانگی...
‫یا هر نوعی از پرخاش‌گری ‫علیه موکلم وجود نداره.
‫آره، ولی رد گازگرفتی روی قربانی ‫با دندون‌هات مطابقت داره ارول.
‫- گازگرفتی؟ ‫- می‌شه توضیح بدی؟
‫ولم کنین. این چه حرفیه؟
‫همون روز همسایه‌ای ‫با سامانه اورژانس تماس گرفت...
‫و گزارش درگیری توی خونه شما رو داد.
‫- کار من نبود! ‫- مگه نگفتی یادت نمیاد؟
‫- می‌دونم، ولی... ‫- پس از کجا معلوم؟
‫- می‌دونم که من نبودم! ‫- همینطوری می‌دونی؟
‫پس یادت میاد؟
‫عجب.
‫قشنگ شد.
‫فهمیدی چی شد؟ ‫می‌خوان برام پاپوش بدوزن.
‫ببین، گوش کن چی می‌گم.
‫هیچ مدرکی علیهم وجود نداره ‫که بخواین باهاش محکومم کنین.
‫من عاشق آدلاید بودم.
‫قرار بود عروسی بگیریم.
‫- قرار بود عروسی بگیرین؟ ‫- آره.
‫انگشترت کجاست؟
‫شوخیت گرفته دیگه؟
‫ناسلامتی نامزدم مرده! ‫قاتلش هم آزادانه داره می‌چرخه!
‫اون آدم آزاده، ‫جنابعالی هم من رو گرفتی!
‫برگشتی ازم در مورد انگشتر می‌پرسی؟! ‫بی‌خیال رفقا!
‫نامزدم مرده! دیگه زنده نیست!
‫یه کاری بکنین!
‫حالا چیکار کنیم؟
‫با دادستانی جلسه می‌ذاریم ‫تا ببینیم نظر اون‌ها چیه.
‫شاید بهمون چراغ سبز بدن ‫تا بهش اتهام وارد کنیم.
‫خوبه. خوشحالم کردی. ‫«کار من نبود، من که دزد نیستم!»
‫ولم کن بابا. ‫این آدم مادرزادی دروغ‌گو بوده.
‫ولی دلیل نمی‌شه قاتل باشه.
‫خیلی از آدم‌های امثال این ‫با حیوان فرقی ندارن.
‫باورت بشه یا نه، ‫داریم تو این جنگ شکست می‌خوریم.
‫باز شروع شد.
‫چیه؟
‫حواست به خودت باشه.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫حواست به حرف‌زدنت باشه.
‫من که این حرف‌ها رو... ‫جلوی هر کسی نمی‌زنم.
‫نتایج دی‌ان‌ای و اثرانگشت‌ها کجان؟
‫دی‌ان‌ای و اثرانگشت‌ها؟
‫آره، شواهد صحنه جرم رو می‌گم. ‫دیگه کی تو واحد آپارتمان بود؟
‫دیروز که همه این موارد رو مرور کردیم.
‫تمام کسایی که سو پیشینه داشتن ‫رد اتهام شدن.
‫اصل کاری رو دستگیر کردیم.
‫لیسا از توله‌سگش خوشش اومد؟
‫خب، خودم که نمی‌تونم ‫بوی سگه رو تحمل کنم.
‫حداقل اون خوشحاله.
‫آره. حالا «خوشحال» دیگه اغراقه.
‫هضم مسائل براش آسون نیست.
‫یازده روز.
‫از وقتی نتایج عکس‌برداری اومد ‫یازده روز می‌گذره.
‫راستش در نهایت ‫هیچ فرصتی هم پیش نمی‌اومد.
‫دن، ظاهرا خبرهای بدی ‫از دادستانی بهت دادن، درسته؟
‫[فرمانده بلوم]
‫- دقیقا چی گفتن؟ ‫- بله، خب...
‫گفتن فعلا نمی‌شه متهمش کرد.
‫باید مدارک فیزیکی بیشتری ‫جمع‌آوری کنیم.
‫چرا بی‌خیال نمی‌شن؟
‫- تو هم ازشون بیشتر وقت گرفتی دیگه؟ ‫- آره، آره، آره.
‫همین الان دارن درخواستم رو بررسی می‌کنن.
‫بابا، کی برمی‌گردی خونه؟
‫- زود میام. ‫- بابا، توله‌سگمون می‌خواد کنارش باشی.
‫نکنه این مدت که ندیدمت ‫زبون سگ‌ها رو یاد گرفتی؟
‫رئیس، الان پیش سرپرست بخشم.
‫قربونت برم... ‫خب؟ اطلاعاتی بهمون دادن؟
‫مارسلا تو اتاق‌خوابتون بود. ‫داشت لباس‌های مامان رو می‌گشت.
‫خیلی‌خب...
‫بیمارستان گزارشی...
‫- از شرایط روانیش بهمون داد... ‫- چی؟
‫...گفتن ممکنه ارول ‫برای کسی خطرناک باشه.
‫بابا؟
‫پس مجموعا بیست و چهار ساعت ‫می‌شه بازداشت نگهش داشت...
‫- بیست و چهار ساعت؟ ‫- ...بعدش اگه اتهام نخوره باید آزاد بشه.
‫بیست و چهار ساعت چیه؟ سه روز می‌خوام. ‫بهشون بگو سه روز وقت می‌خوام.
‫- مشکلی پیش اومده آقای هگارتی؟ ‫- ای خدا.
‫نشنوم به لباس‌های خانمم دست زدی، خب؟
‫دن، اگه خواسته زیادی ازت داریم، ‫اگه هنوز آمادگیش رو نداری...
‫هیچ‌کس تو رو مقصر نمی‌دونه، خب؟
‫نه. منظورم اون نبود.
‫- کی برمی‌گردی خونه؟ ‫- زود میام. زود برمی‌گردم...
‫ما پشتتیم دن، خودت که می‌دونی.
‫زود میام.
‫پشتم هستین. باشه.
‫باشه.
‫حدس زدم چیزی نخورده باشین آقا، ‫واسه همین...
‫اینقدر آقا و قربان نکنین. ‫خسته شدم.
‫از روی عادت بود.
‫خب، نگاهی به مدارک انداختم. ‫البته می‌دونم نظرم رو نپرسیدی...
‫- ولی در هر صورت می‌خوای بگی، ها؟ ‫- خب...
‫بگو. می‌شنوم.
‫به نظرم با وجود فقدان شاهد، ‫به علاوه رد خون و گازگرفتگی...
‫- گازگرفتگی؟ ‫- و تماس‌های اضطراری...
‫پسری که اونجا تو خونه بوده ‫و فراری که از صحنه جرم صورت گرفته...
‫تصادفی که با وانت کردن... ‫یعنی تمام این موارد...
‫نمی‌شه دقیق گفت چی شده، نه؟ ‫معلوم نیست جریان چی بوده.
‫الان عمدی بوده؟ ‫یا صرفا خل شده بود؟
‫چون محض اطلاعت بگم ‫تا حالا بهش صدمه‌ای نزده بود.
‫تا جایی که من بررسی کردم، ‫حتی آزارش به مورچه هم نرسیده بود.
‫صرفا می‌گم چه از دیدگاه شخصی ‫و چه دیدگاه کلی...
‫می‌خوای بگی طرف رو پیدا کردیم.
‫دنیس.
‫قربان، تیم و کانر بهم نتیجه تحقیقات...
‫در مورد کسی که وقتی مظنون بستری بود ‫به عیادتش رفته بودن رو بهم گفتن.
‫گفتن: «فقط مادرش بود.»
‫کس دیگه‌ای نبود؟ باباش چطور؟
‫هیچ‌کس. خودشون گفتن. مووی شو M O V I E S H O . C O M
‫آقای ماتیس؟
‫اینجا قایم شده بودین؟
‫چیکار می‌کنین؟
‫گیاه می‌کارم.
‫پس گیاه می‌کارین.
‫خوبه دیگه. ‫حالتون بهتر شده، درسته؟
‫داشتم سوابق ارول رو بررسی می‌کردم.
‫اگه اشتباه نکنم سال ۲۰۰۵ ‫با هم درگیر شده بودین، درسته؟
‫ارول تازه از مدرسه اخراج شده بود.
‫همسایه‌ها باهامون تماس گرفتن ‫و گزارش درگیری دادن.
‫چیز خاصی نبود.
‫آره، می‌گفتن اغلب شب‌ها ‫شما دو تا دعوای پدر و پسری داشتین.
‫از دست شما.
‫من که نمی‌خوام باهاتون بگو مگو کنم.
‫تمام تلاشم رو کردم ‫تا درست بارش بیارم، خب؟
‫باورتون می‌کنم. ‫کار آسونی هم نیست.
‫خدایی نکرده فکر نکنین اومدم از شیوه ‫تربیتتون ایراد بگیرم. باور کنین.
‫- همسر خودم... ‫- چیه؟ طلاق گرفتین؟
‫فوت کردن.
‫شش ماه پیش فوت کردن.
‫دو هفته آخر عمرش کنار خودمون بود.
‫خب، بابتش... ‫بهتون تسلیت می‌گم.
‫- فرزندی هم دارین؟ ‫- یکی داریم.
‫یه دختر دارم. ‫بیشترین کسی که اذیت شد خودش بود.
‫خب...
‫می‌خواین با دخترتون چیکار کنین؟
‫می‌پرسین باهاش چیکار می‌کنم؟
‫مگه می‌شه با بچه‌ای که تمام ‫آرزوهاش به باد رفته کاری کرد؟
‫براش یه سگ خریدم.
‫- سگ؟ ‫- آره، واقعا خوش خیالم، نه؟
‫خب، آدم باید تحت هر شرایطی...
‫تمام تلاشش رو بکنه.
‫این رو بگیرین. نگاه کنین.
‫این رو از کجا آوردی؟
‫تو خونه نامزدش بود. ‫می‌تونین نگهش دارین.
‫یعنی یه نسخه ازش داریم. ‫این می‌تونه دست شما بمونه.
‫زیاد با پسرتون بهتون سر می‌زد؟ ‫کمکتون می‌کردن؟
‫لابد خیلی براش مهم بودین.
‫آره.
‫آخه خودتون که از زندگیش خبر داشتین.
‫هیچ فک و فامیلی نداشت.
‫تو پرورشگاه بزرگ شده بود.
‫ولی شما رو پیدا کردن.
‫براش مثل پدر نداشته‌اش بودین.
‫ارول پسرمه.
‫ولی آدلاید چطور؟
‫کی به اون کمک کنه؟
‫هیچ‌کس؟
‫آقا؟
‫هفده سالش بود.
‫هفده ساله...
‫ارول، پسر خودم،
‫حسابی مواد کشیده بود. ‫اومد تو خونه.
‫دوست‌هاش بیرون خونه منتظر بودن.
‫بهم گفت بابا، پول لازم دارم.
‫شما چی بهش گفتین؟
‫گفتم خیال کردی سر گنج نشستیم؟ ‫دیگه پولی برامون نمونده.
‫جنابعالی همه‌اش رو به باد دادی.
‫نمی‌خوام این تو پرونده ثبت بشه.
‫کار ارول بود؟
‫با چاقو بهتون حمله کرد؟
‫عاقبت پسربچه چی می‌شه؟
‫آینده پاتریک چی می‌شه؟
‫قراره با اون آدم ‫زیر یه سقف زندگی کنه؟
‫حالا خودشه؟ ‫طرف رو درست گرفتیم؟
‫چون اگه مطمئن نیستین، ‫هیچ اشکالی نداره. فقط لب تر کنین...
‫نه، مطمئنم خودشه.
‫صد درصد اطمینان دارم.
‫بسیارخب.
‫خوبه، ولی همچنان زیاد وقت نداریم. ‫هفت ساعت مهلت برامون مونده.
‫بیمارستان روانی گزارشش رو داده...
‫و دادستانی انتظار داره تو همین مهلت کم، ‫نتیجه غایی رو بهشون بگیم.
‫خب، حالا باید چیکار کرد؟
‫ارول.
‫می‌خوایم ببینیم آیا می‌شه کمکت کرد ‫تا اون روز رو به خاطر بیاری یا نه.
‫تا بهمون کمک کنی.
‫پس اگه اجازه بدی، برمی‌گردیم به آپارتمان، ‫یعنی جایی که نامزدت مرد.
‫وکیلت در تمام مدت ‫قراره کنارت باشه.
‫اشکالی نداره؟
‫بفرما.
‫خیلی‌خب.
‫عجله نکن.
‫بریم نگاهی بندازیم.
‫[مبارک باشه ستاره‌ی هفته!]
‫- می‌شه کمک کنم؟ ‫- معلومه.
‫آفرین.
‫- واقعا می‌گم. ‫- دوستت دارم.
‫چیزی یادت نیومد؟
‫نه. هیچی.
‫واقعا؟
‫بسیارخب.
‫خدایا، ببین چه وضعی شده. ‫یه لحظه اجازه بده ببینم.
‫- مارکو، ماشین رو بیار. ‫- چشم.
‫[لیسا: کی برمی‌گردی خونه؟]
‫- خیلی‌خب، بریم. ‫- چشم.
‫- راس. ‫- خوبی رفیق؟
‫ممنونم که در این راستا کمکمون کردی. ‫ارزش تلاش کردن داشت.
‫شرمنده که نتیجه‌ای نداشت.
‫شنیدم تو مایل‌اندوی زندگی می‌کنی، درسته؟
‫تقصیر خودمه. خانمم خونه رو ازم گرفت. ‫دوباره مجبورم تو خوابگاه بمونم.
‫واقعا مسخره است دیگه. ‫الکی اینقدر به خودت سختی دادی.
‫نه، اشکال نداره.
‫ایوت، امکانش هست ‫آقای کاردونا رو تا خونه برسونی؟
‫آره، حتما. رو چشمم.
‫البته اگه خودتون مشکلی ندارین.
‫- اصلا. ‫- ایوت تا خونه می‌رسونتون.
‫کجا می‌ریم؟
‫تهویه هوای ماشین رو برات روشن کنم ارول؟
‫چرا اینجاییم؟ ‫مگه قرار نبود برگردیم بازداشتگاه؟
‫گوشیم رو گم کردم. ‫باید تو خونه رو بگردم.
‫اشکال که نداره، نه؟
‫ارول؟ چراغ خونه‌تون کار نمی‌کنه.
‫می‌شه کمکم کنی اینجا رو روشن کنم؟
‫ارول؟ تو تاریکی که نمی‌تونم ‫گوشیم رو پیدا کنم.
‫بیا دیگه.
‫ایول. دستت درد نکنه.
‫تو خودت... صاحب فرزندی نشده بودی؟
‫نه.
‫نه؟
‫- چون لازم نبود. ‫- آفرین.
‫چون پاتریک رو داشتی.
‫می‌شه بپرسم چی صدات می‌کرد؟ ‫ارول؟ بابا؟ بابایی؟
‫آره، بعضی وقت‌ها بابا می‌گفت.
‫عین بابای واقعیش بودی، نه؟ ‫بابای خوب و مهربونش بودی.
‫یادمه دخترم لیسا وقتی بچه بود...
‫خیلی سخت خوابش می‌برد، متوجهی؟
‫- شب‌ها اینقدر جیغ می‌کشید... ‫- چی می‌خوای؟
‫صرفا دارم می‌گردم.
‫- دنبال گوشیم می‌گردم. ‫- من نکشتمش.
‫به خدا قسم می‌خورم، خب؟ من...
‫- عاشقش بودم. نکشتمش. ‫- باشه، باشه.
‫الان که نمی‌خوایم تحقیقات انجام بدیم، ‫پس خواهشا بس کن دیگه.
‫همینطوری گفتم.
‫فکر کردم ممکنه... ‫نگران پاتریک باشی.
‫آره، دروغ نگم ‫واقعا دارم دیوونه می‌شم.
‫جدی؟ چی نگرانت کرده؟
‫حالش خوبه؟
‫نزدیک بود پاهاش قطع بشه...
‫و گفتن دیگه نمی‌تونه راه بره.
‫پس نه، راستش خوب نیست.
‫وای خدا.
‫- آهای. عه، عه، عه. ‫- حالم بده.
‫اشکال نداره،
‫ما که قرار نیست ‫امیدمون رو از دست بدیم، نه؟
‫بی‌خیال شو. امروزه که علم پزشکی ‫خیلی پیشرفت کرده. می‌تونن هر کاری بکنن.
‫خبرم رو می‌گیره؟
‫- خبر تو؟ ‫- آره.
‫خبر باباش؟ باباییش؟ ارول؟ ‫می‌پرسی خبرت رو می‌گیره یا نه؟
‫- نمی‌دونم. ‫- شما بهش چی گفتین؟
‫- در مورد مامانش؟ ‫- آره.
‫- از مرکز به آلفا براوو... ‫- ای بابا! یه لحظه اجازه بدین!
‫بله، شرمنده قربان. ‫دریافت شد...
‫نظر خودت چیه؟ من چی بگم؟ ‫ناسلامتی بچه شش سالشه.
‫بهش گفتم مرده. ‫نمی‌دونم تو اون سن می‌شه هضمش کرد یا نه.
‫ولی این بچه ضعیف نیست، مگه نه؟ ‫خیلی شجاع و قویه، قبول داری؟
‫عین یه شیر قویه، نه؟
‫ببین، راستش چند تا از حرف‌هایی ‫که بهتون زدم دروغ بود.
‫پاتریک شلوار جین دخترونه‌ای داشت ‫که طرح تک‌شاخ بود...
‫می‌دونم مسخره است...
‫دوست‌هاش مسخره‌اش می‌کردن،
‫واسه همین به خودم تشر زدم ‫که نمی‌تونم براش لباس تر و تمیز بگیرم.
‫شلوار؟ غارت رو می‌گی؟
‫آره.
‫پس دروغی که می‌گفتی این بود؟
‫- آره. ‫- فقط اونجا دروغ گفتی؟
‫- دروغ گفتی؟ ‫- آره!
‫خوبه، ازت ممنونم. ‫خیلی کار خوبی کردی.
‫چون پسر جان، اگه همین الان ‫به اطرافت نگاهی بندازی...
‫می‌فهمی چقدر مسئله مونده ‫که هنوز بهم نگفتی.
‫پس وقتشه باهام روراست باشی.
‫گفتم یادم نمیاد!
‫باشه.
‫کار من نبود، واقعا نبود. ‫باید حرفم رو باور کنین.
‫من که حرفت رو باور دارم. ‫باور دارم که یادت نمیاد.
‫ولی اینکه چطور آدمی هستی ‫و چه کارهایی از دستت برمیاد...
‫فقط خودت ازشون خبر داری. ‫شاید بابات هم خبر داشته باشه؟
‫الان این حرف یعنی چی؟
‫اذیتم نکن. روش فکر کن!
‫با ماشین تصادف کردی.
‫پاهای پسره رو عین بشقاب چینی شکوندی!
‫خواهشا بس کن.
‫می‌دونی چرا؟ چون مغزت ازت محافظت می‌کنه. ‫نمی‌ذاره یادت بیاد.
‫تو که نمی‌دونی چی تو مغزم می‌گذره.
‫- همون اتفاقیه که اینجا افتاد. ‫- نه.
‫- اتفاقی که اینجا... ‫- نه.
‫- دقیقا روی این نقطه... ‫- نه.
‫- اینجا، رو این نقطه اتفاق افتاد. ‫- نه!
‫کف همین آشپزخونه بود. ‫آره، جنازه‌اش رو دیدم.
‫وقتی وارد خونه شدم ‫دیدم چه وضعیت اسفناکی داشت.
‫مغزت تقصیری هم نداره که خواسته ‫اون صحنه رو فراموش کنه.
‫صدای چیه؟
‫صدای گوشیته؟
‫واقعا بی‌رحمی. چنین آدمی هستی، نه؟ ‫اینقدر پست‌فطرتی؟
‫با رفتار مهربون من رو تا اینجا کشوندی. ‫ادا در میاری که گوشیت رو گم کردی.
‫حال آدم رو بهم می‌زنی، خبر داری؟
‫[لیسا: کاش تو جای مامان رفته بودی.]
‫خبر مرگم سفره دلم رو جلوت باز کردم...
‫ولی جنابعالی تو روم دروغ گفتی، ‫از حرفم به نفع خودت استفاده کردی.
‫اصلا هم به نامزدم اهمیتی نمی‌دی، ‫مگه نه؟ مگه نه؟!
‫- مگه نه؟ ‫- خب دیگه، باید بریم...
‫تو مریضی.
‫هیچی در مورد ما ‫و رابطه‌ای که داشتیم نمی‌دونی.
‫آها. رابطه‌ای که داشتین؟
‫- آره، حتی نمی‌تونی درکشون کنی! ‫- آره، نمی‌تونم درک کنم...
‫- زندگیمون قشنگ بود! ‫- زندگیتون قشنگ بود، آره.
‫ببخشید که درک نمی‌کنم. ‫معذرت می‌خوام.
‫من یکی که اصلا نمی‌دونم ‫زندگی قشنگ چیه، مگه نه؟
‫فقط تو از این مسائل سر در می‌آوردی،
‫چون فقط تو خانواده داری، نه؟
‫فقط تو فک و فامیل داری؟ ‫خیال کردی هیچ عیب و ایرادی نداری؟
‫خب، پاتریک که باهات مخالفه.
‫چی؟ یعنی... چی؟
‫- باهاش صحبت کردین؟ ‫- آره.
‫صدای خودشه؟ چی گفت؟ ‫پخش کن بشنوم.
‫- صدای خودشه، می‌خوای بشنوی چی گفته؟ ‫- معلومه.
‫- می‌خوای بشنوی چی گفته؟ ‫- آره، التماست می‌کنم.
‫می‌خوای بدونی نظر پاتریک ‫در موردت چیه؟
‫- آره. ‫- پس گوش کن.
‫چی می‌گفت؟ ‫به مامانت چی می‌گفت؟
‫یه شب...
‫با هم دعواشون شد.
‫«با هم دعواشون شد.»
‫چطور دعوایی بود؟
‫- داد می‌زدن. ‫- «داد می‌زدن.»
‫در مورد چی صحبت می‌کردن؟
‫- پول. ‫- «پول.»
‫پول؟
‫آره.
‫پاتریک...
‫ارول چی می‌گفت؟
‫به مامانت چی می‌گفت؟
‫می‌گفت می‌زنم لهت می‌کنم، ‫می‌زنم لهت می‌کنم.
‫«می‌زنم لهت می‌کنم، می‌زنم لهت می‌کنم، ‫می‌زنم لهت می‌کنم.»
‫من آدلاید باروز رو کشتم.
‫چاقو رو توی گلوش فرو کردی؟
‫آره.
‫یادت میاد به جای دیگه هم ضربه زده باشی؟
‫قفسه سینه.
‫چی شد...
‫چی شد که خواستی اینطوری...
‫بهش صدمه بزنی؟
‫نظری نداری؟
‫صرفا از کوره در رفته بودم.
‫از کوره در رفته بودی؟
‫از کوره در رفتم.
‫سلام. ایشون پاتریکه.
‫مسائلی هست که آدم ‫نمی‌تونه از کسی یاد بگیره.
‫مسائلی که فقط با تجربه کسب می‌شه.
‫بعضی وقت‌ها، اگه آدم مجبور باشه ‫بیش از حد توانش بره...
‫خب، هیچ خجالتی نداره.
‫ای خیانتکار رذل! گفته بودم. ‫بهت هشدار داده بودم.
‫فقط این خبر داشت ‫و الان هم تو اینترنت پخشش کرده!
‫- چی؟ چی داری می‌گی؟ ‫- بیا خودت ببین.
‫خیلی وقت پیش نامزد دیگه‌ای داشت. ‫شبیه من بود.
‫بسیارخب...
‫می‌گفت دختره‌ی کله‌شق و نفهمی بود.
‫- این کار... کار من نبود. ‫- یعنی نمی‌تونست...
‫با همون چاقویی که سمت من کشید، ‫چندین و چند بار بهش ضربه زده بود.
‫الان هم دختره مرده.
‫بابت اون قتل یکی دیگه محاکمه شد ‫و بیست و چهار سال حبس گرفت.
‫خواهش می‌کنم، اگه می‌شه...
‫- اسم نامزدت رو بهمون بگو. ‫- نه، نه، نه، نه.
‫مدام می‌گفت این آقا...
‫که توی وایت‌کراسه...
‫می‌گفت آدم بی‌عرضه‌ایه و...
W W W . M O V I E S H O . C O M