‫اصلا؟ اون پسره چی؟ ‫اون هم ساختگی بود؟
‫می‌تونن زندانیم کنن.
‫همین الان و همین‌جا زورشون رو زدن. ‫ولی حقیقت اینه که کسی نمرده.
‫هیچ‌کس نمرده! هیچ‌کس.
‫حالا مارگو و دار و دسته‌اش اومدن ‫به جماعتی که اینجا جمع شدن...
‫کمک و یاری می‌رسونن.
‫این موضوع رو بهونه کردن ‫تا حق ما رو ازمون بگیرن.
‫می‌خوان آزادی عزیزمون رو بگیرن. ‫جنایت واقعی اینه.
‫نور، سایه، نور.
‫دم، بازدم.
‫تقلا نکن. بذار بگذره.
‫همزمان که نفس می‌کشی، ‫تحرکات بدنت رو حس کن.
‫دم. بازدم. دم. بازدم.
‫سلام داداش. ‫می‌خوای حاضر شی بیای؟
‫خونه جدیدت چندان بدک نیست، نه؟
‫بالکن داری؟
‫اتاق مستر داره؟
‫روی بالش برات شکلات هم می‌ذارن؟
‫به نظرت خنده‌داره؟ ‫وضعیت من برات شوخیه؟
‫- بیلی. ‫- من کمکتون کردم.
‫چاقو رو براتون آوردم. ‫مگه قرار نبود هوام رو داشته باشین؟
‫- آروم باش. آروم. ‫- می‌دونی چه حسی داره...
‫که کل دنیا دنبالت بگرده؟
‫گوش کن. ما اصلا خبر نداشتیم ‫قراره این خبر رو نشر بدن، خب؟
‫جون تو قسم.
‫- باور کن کار ما نبود. ‫- شما اصلا من رو به حساب میارین؟
‫این حرف درست نیست، خب؟ ‫پس واسه چی اینجام؟
‫- اومدم کنارت باشم بیلی. ‫- نه، نه، نه، نه، نه.
‫- من کنارتم. ‫- داروهام رو ریخت دور، خب؟
‫داروهام رو می‌خوام. خوابم نمی‌بره. ‫دارم از کمردرد می‌میرم.
‫خوابم نمی‌بره. حتی نمی‌تونم... ‫برین بگیرین. برام بیارین.
‫- همین الان! ‫- مورد شماره سه توی راهه.
‫- الو؟ آره، می‌دونم که... ‫- داره وارد برج می‌شه.
‫این صرفا برای شما بازیه، ‫ولی می‌دونین چیه؟
‫من دیگه نیستم، خب؟ بریدم. نیستم. ‫هر کاری دلتون می‌خواد بکنین،
‫چون دیگه پیشنهادتون رو نمی‌خوام!
‫بیلی. منم، دنم.
‫گوش کن، هیچی عوض نشده. ‫قرارمون هنوز سر جاشه.
‫این گوشی که الان دستته رو باید ‫با تمام وجود ازش محافظت کنی، خب؟
‫اگه خواستی حرف بزنی، جی‌پی همین‌جاست. ‫شبانه‌روزی در دسترسه. خب؟
‫بیلی، قبوله؟ بگو.
‫باشه.
‫پیش کازمو بمون. خودت باش. ‫بهش نزدیک شو.
‫ازش حرف بکش.
‫هر حرفی درباره بمب‌ساز ‫یا کارخونه بمب‌سازی بود...
‫چطوری وقتی اینجا زندانیم کرده ‫باید ازش حرف بکشم؟
‫- فقط طاقت بیار بیلی. ‫- من...
‫خودش میاد پیشت.
‫- وایستا، یکی داره میاد. ‫- کارنه.
‫رفیقت کارنه. داره برات صبحونه میاره.
‫ظاهرا همبرگره.
‫دیدی؟ ما مراقبتیم. ‫چند ثانیه باهات فاصله داریم.
‫اگه به هر دلیلی نتونستی ‫به گوشیت دسترسی پیدا کنی،
‫و حس می‌کردی در خطری، ‫فقط بهمون یه علامت بده.
‫- علامت بدم؟ چطوری؟ ‫- آره، دستت رو مشت کن...
‫و جلوی دهنت بذار و سه تا ‫سرفه کوتاه بکن. الان بکن.
‫دوباره.
‫آفرین پسر. ‫حالا برو چاشنی‌ها رو پیدا کن.
‫تو یکی هم تمرکز کن.
‫باید سفت و محکم باشی. ‫دستور بده. باهاش همدردی نکن.
‫گندت بزنن!
‫باز داری با خودت حرف می‌زنی؟
‫بیلی؟
‫دعوامون شد.
‫سر کدوم مورد؟
‫بگو.
‫خب، گمونم سر...
‫اینکه جیک می‌خواست بره.
‫مسائل دیگه رو از قلم ننداز.
‫مثل شغلم که...
‫که نمی‌تونی بحثش رو باز کنی.
‫آره، ولی بدون اینکه وارد جزئیات بشم...
‫حس می‌کنم خیلی‌ها بهم تکیه کردن.
‫- خانواده‌ات هم بهت تکیه کردن. ‫- تکیه کرده بودن.
‫باید با فعل ماضی گفت.
‫ما شروع کردیم مقصر پیدا کنیم. ‫یا حداقل من اینطوری شدم.
‫بعد...
‫صد درصد تقصیر من بود. ‫واسه همین... شرمنده‌ام.
‫وقتی اینطوری عذرخواهی می‌کنی ‫خیلی بزگوارانه به نظر میای.
‫ولی راستش تو کلا یه‌کم...
‫نمی‌تونین اونچه که واقعا توی ‫سرتون می‌گذره رو بیان کنین؟
‫دقیقا.
‫آخه واقعا خیلی پرروییه که بگیم...
‫الان منم که نمی‌تونم بیان کنم؟
‫چون واقعا... بی‌خیال. ‫ما خیلی وقت پیش با پیامدهاش کنار اومدیم.
‫الان یعنی چی؟
‫یعنی وقتی اوضاع سخت می‌شه، ‫اینکه حرف نزنیم...
‫از اینکه دعوا کنیم بهتره. نیست؟
‫- تازه... ‫- بس کن.
‫وایستا. تو همیشه...
‫منکر نشو. تو می‌خواستی همینطوری باشه،
‫و حالا من همین رویکرد رو پیش گرفتم.
‫امان از دستت.
‫بیاین در موردش صحبت کنیم.
‫من اول بگم؟ عجب. باشه.
‫خیلی‌خب. عه...
‫حس می‌کنم تو جیکوب رو نادیده گرفتی.
‫راستش رو بخوای چون یه نگاه ‫به زندگیش انداخت و دید...
‫که پیش باباش راحت‌تره و اونجا رو ‫دوست داره، نقل مکان کرد.
‫من هم بودم می‌رفتم. ‫تو بودی نمی‌رفتی؟
‫تو کلا آشوب ساطع می‌کنی.
‫محیط خونه کثافت رو ‫پر از آشوب می‌کنی،
‫ما هم باید زندگیمون رو کنیم ‫و وانمود کنیم هیچی نشده.
‫فحاشی نداریم.
‫ببخشید. درسته.
‫خیلی‌خب. نوبت توئه.
‫عزیزم، پسر خودمه. ‫پسر تو که نیست، پسر منه.
‫آره.
‫ولی دیگه همون هم نیست، نه؟
‫از خانواده‌اش چی؟ خبری نشده؟
‫گزارش کالبدشکافی ندادن. ‫هیچ عکسی منتشر نکردن.
‫فقط یه مشت عکس جعلی ‫توی خبرگزاری‌ها گذاشتن.
‫اصلا وجود داشته؟ این پسره واقعیه؟ ‫یا نکنه اون هم ساختگیه؟
‫می‌تونن زندانیم کنه.
‫همین الان و همین‌جا زورشون رو زدن. ‫ولی حقیقت اینه که کسی نمرده.
‫هیچ‌کس نمرده!
‫...همین چند تا آدم بی‌مغزی ‫که پشت سرم وایستادن.
‫- مشکلشون چیه؟ ‫- می‌فهمم.
‫توی کل اخبار پخش کردن. انگار...
‫«ما کی باشیم نظر بدیم؟ ‫نکنه قضیه بو داره؟»
‫- می‌فهمم. ‫- بعد می‌گن «نور، سایه، نور.» خب؟
‫- دقیقا... ‫- عین «طول مردگانه.»
‫- انگار ما داریم... ‫- داریم صداش رو بلندتر می‌کنیم.
‫عه، عه. چیه؟ لوس شدین؟
‫کیم، از چاقو خبری نشد؟
‫چرا، الان وینی از آزمایشگاه ‫بهم زنگ زده بود.
‫خب؟
‫اوضاع خوب نیست. البته سلاح قتله. ‫روی چاقو خون ریخته، ولی...
‫ولی چی؟
‫اثر انگشت نداره.
‫همین رو کم داشتیم.
‫چند تا تیکه جزئی داره. ‫قابل شناسایی و رهگیری نیست.
‫- پس برگشتیم سر خونه اول؟ ‫- متاسفانه.
‫ولی با این حال طرف که ‫یه پا تیم کوچولو نبود، نه؟
‫همون پسره رو می‌گم. روهان.
‫تا خرخره توی دردسر بود.
‫پونزده سالش بود.
‫اون گزارش تظاهرات اعتراضی رو دیدی؟
‫هفت نفرشون تحت نظارت شدیدن.
‫- باشه کیم. ‫- باورم نمی‌شه.
‫- الان نباید بری سر کارت؟ ‫- کلا دارم می‌گم.
‫بیست و خرده‌ای ساله ‫که این قضایا وجود داره،
‫رفقای خودتون رو ‫از بالای ساختمون پرت کردن.
‫رفیق چیه؟ کدوم رفیق؟
‫لیبرال‌ها، دغدغه‌مندها، ‫کسایی که ادعا دارن با بقیه فرق دارن.
‫آها، فهمیدم.
‫خودش رفته بود اونجا.
‫تصمیمات آدم پیامد دارن.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫باورتون نمی‌شه لری توی هکنی فیلدز ‫چی داشت بهم می‌گفت.
‫نه، نمی‌دونیم کیم. لری داشت ‫توی هکنی فیلدز چی بهت می‌گفت؟
‫ظاهرا کازمو تامپسون اونقدر هم ‫که فکر می‌کردیم پرت و پلا نگفته.
‫جدی؟ اون‌وقت چرا کیم؟
‫همون عکسه.
‫«نور، سایه، نور.»
‫ساختگی بود.
‫«ظاهرا.»
‫یکی که نمی‌دونم کی بوده، ‫ممکنه از طبقه هشتم بوده باشه،
‫برداشته بود اون عکسه رو...
‫- «دستکاری» کرده بود. ‫- تو واقعا اندازه گاو حالیت نیست.
‫- خبر داری؟ نه، نه. ‫- جی‌پی.
‫پسره توی بغل همین آدم مرد.
‫حالا گریه نکن رفیق.
‫مامانت پیشته.
‫عوضی.
‫الان بیچاره شدیم یا نه؟
‫شدیم؟
‫گندش بزنن.
‫- ببخشید، ببخشید. ‫- اشکال نداره.
‫عوضی‌ها.
‫- یادت رفت... که... ‫- نه.
‫ممنون.
‫آیوی. سلام.
‫ما واضح‌ترین دستورالعمل‌ها رو ‫درباره انتشار اطلاعات نادرست داریم.
‫نباید جواب بدیم و درگیر بشیم. ‫ولی نظر خودت چیه؟
‫راستش رو بگم...
‫باید قید این دستورالعمل‌ها رو زد.
‫چون نمی‌تونیم سرمون رو زیر برف کنیم. ‫داره آشوب به پا می‌شه.
‫نظرت درباره مامان پسره چی بود؟
‫زینب؟
‫کلا پنج دقیقه باهاش حرف زدم.
‫ناخن‌کاره.
‫- خیلی جوونه. ‫- امروزیه؟ دوستانه است؟
‫- یعنی...؟ ‫- یعنی حاضره کنفرانس مطبوعاتی بیاد؟
‫- کار دردناکیه. ‫- دردش مهم نیست.
‫باید علنی بشه. دروغ‌ها برملا بشه. ‫توی نطفه خفه بشه.
‫از طرف دیگه نباید ساده‌انگاری کنیم. ‫اگه به نظرت فشار زیادی براش داره...
‫ببین، دست بر قضا...
‫قراره واسه جلسه توجیهی ‫یه سر تا اداره بیاد.
‫باید رویکرد مدبرانه‌ای پیش بگیریم.
‫یعنی من ازش بخوام ‫که کنفرانس مطبوعاتی بیاد؟
‫لطفا.
‫مگه نمی‌خواستین نزدیکشون نشم؟
‫اون موقع فرق می‌کرد.
‫باهاش حرف می‌زنی؟
‫ببین، باید خیالت رو راحت کنم و بگم ‫که نمی‌خوام تقصیرات رو گردن بگیری...
‫نه که تو اصلا تقصیری...
‫اگه قراره همچین کاری کنیم،
‫می‌خوام یکی رو بیارم ‫که در جریان قرارشون بده.
‫یکی از دوست‌های وکیلمه.
‫جای نگرانی نداره. ‫قبلا باهاش کار کردم.
‫زبان پنجابی هم بلده.
‫باشه. من که مانعی نمی‌بینم.
‫صبح به خیر.
‫[تظاهرات امروز لندن]
‫[این عکس از همون رویداده!]
‫آقا. آقا.
‫آقا!
‫من همین‌جام سیسیلی. ‫لازم نیست داد بزنی.
‫مری عبدل رو اذیت کرده.
‫عبدل!
‫کجایی رفیق؟
‫بیا برات تمیزش کنم رفیق.
‫جسارت نباشه، ولی چقدر مونده؟
‫انگار چهل سالی مونده.
‫ببخشید، وقتی خونه نیست ‫خیلی مضطرب می‌شه.
‫خوبی بابا؟
‫آها. آها.
‫دقیقا قراره چی بشه؟
‫قبلش همه‌چی رو باهات هماهنگ می‌کنیم.
‫که می‌تونیم... تمرین کنیم، خب؟
‫که کجا بشینی. چه حرفی بزنی.
‫چایی؟
‫بابا، نمی‌خواد.
‫مراسم یادبود روهان چی شد؟
‫کلی آدم ادعا کردن که نمرده.
‫الان این فرصت رو داریم ‫که شایعات رو از بین ببریم.
‫ولی نمی‌خوام دروغ بگم. ‫خطرات خودش رو داره.
‫قراره سوالاتی بپرسن...
‫که ممکنه بی‌ادبانه یا فضولی باشه.
‫مثلا چی؟
‫مثلا درباره خودت، درباره روهان.
‫- چه سوالی؟ ‫- اینکه چطور براش مادری کردی،
‫چطوری بزرگش کردی.
‫این حرف‌ها...
‫- خیلی زننده است. ‫- می‌دونم.
‫ببخشید، ولی پررویی محضه.
‫می‌دونیم. ولی قضاوتت می‌کنن. ‫رفتارت رو تحلیل می‌کنن.
‫من دیگه نمی‌کشم.
‫زینب، در نهایت تصمیمش با خودته.
‫خودت انتخاب می‌کنی.
‫ولی حق انتخابی ندارم، نه؟
‫چون مامانشم.
‫اگه من حقش رو نگیرم، کی بگیره؟
‫یعنی کار اونه؟ کارنه؟
‫چاقوی اون بود. ‫یعنی اون روهان رو زده؟
‫یا حداقل دستشه. ‫واسه یکی دیگه نگهش داشته.
‫در هر صورت مشکل بزرگیه.
‫این یارو کارن با خودش می‌گه: ‫«کی برش داشته؟»
‫«کی چاقوم رو از کمد برداشته؟»
‫آخرین بار هم بیلی اونجا بوده.
‫می‌دونه که پسره تنها توی برجه. ‫پس چیکار کنیم؟
‫طبق برنامه پیش برو.
‫هیچ کاری نکنم؟
‫صرفا خواستم جوابت رو بدم.
‫گندش بزنن.
‫حالش چطوره؟
‫دیشب کلا خوابش نبرد. ‫ساعت سه صبح بهم زنگ زد.
‫خب. چی گفت؟
‫ظاهرا روهان چند روز قبل از مرگش، ‫یه‌سری از لباس‌های زینب رو دور ریخته بود.
‫- چی؟ ‫- آره. یه‌سری خرت و پرت بود.
‫تاپ پولکی بود.
‫فقط یه بار اینطوری شد.
‫ولی بهش گفت داره ‫حرمت خودش رو از بین می‌بره.
‫دیگه کی از این خبر داره؟
‫هیچ‌کس.
‫به نظرم افراطی نشده بود.
‫صرفا یه پسر نوجوون بود ‫که سر مامانش حساس شده بود.
‫مامانش هم توی سن کم ‫به دنیا آورده بودش.
‫فهمیدم. خب؟
‫فقط خواستم بهت هشدار بدم.
‫که به نظر خیلی پریشون میاد.
‫باشه. باهاش حرف می‌زنم.
‫باشه. ولی جون، ‫یه چیز دیگه رو نگفتم.
‫چیه؟
‫فقط خواهشا بزرگش نکن، خب؟
‫چیه سونیا؟ چی شده؟
‫سلام.
‫خوبی؟
‫می‌دونی بهم چی گفتن؟
‫«لبخند نزن.»
‫فقط می‌خوان اطمینان حاصل کنن ‫که برداشت اشتباهی از رفتارت نشه.
‫آره، این رو که بهم گفتن.
‫برداشت اشتباه نشه؟
‫الان واقعا گیج شدم.
‫آها.
‫- چیه؟ ‫- فهمیدم چی شد.
‫با پوششم مشکل دارین؟
‫- نه. ‫- چرا، دارین.
‫- نه، یعنی... ‫- می‌دونی چیه؟
‫من نیستم. نمیام کنفرانس.
‫- وایستا. ‫- اصلا نمی‌تونم، خب؟
‫- من... ‫- وایستا. لطفا به حرفم گوش کن.
‫خب؟ همه‌چی درست می‌شه.
‫به خودت یادآوری کن چرا اومدی.
‫واسه من یا کس دیگه‌ای نیومدی.
‫واسه اون اومدی.
‫به خاطر اونه.
‫چه خبره؟
‫شما دو تا ردیفین؟
‫- آره. ردیفیم. ‫- آره، آره.
‫خوبه.
‫خب، همونطور که می‌دونین ‫نتونستیم اثر انگشتی...
‫از این سلاح قتل پیدا کنیم.
‫ولی دیشب بعد از ماجرای کارن، ‫فرستادم آزمایشگاه دوباره بررسیش کنه.
‫خب؟
‫روش دی‌ان‌ای لمسی اجرا کردن ‫و متوجه شدن بخش پایینی دسته‌اش...
‫یه بخش قابل شناسایی داره.
‫- مال خود کارن بود؟ ‫- نه.
‫پس کی بود؟
‫«مارکو ریولی.»
‫مارکو ریولی دیگه کیه؟
‫ارتشی سابق. تفنگدار سلطنتی بود.
‫کیم، پیداش کن. ‫با شیان صحبت کن.
‫شناساییش کن، رهگیریش کن. ‫مال همین اطرافه.
‫- ببین کجا می‌ره و کی رو می‌بینه. ‫- باشه.
‫تو هم سوابقش رو در بیار.
‫شغلش، ارتباطاتش، مراوداتش.
‫هر چیزی که این طرف رو ‫به کازمو یا یکی ربط بده پیدا کن.
‫امیدوارم نیاز به گفتن نداشته باشه، ‫ولی این قضیه رو به کسی نگو.
‫فقط خودمون سه تا و شیان بدونن.
‫تا بیشتر دستگیرمون بشه. ‫گفتم که، یه اطلاعات جزئی بوده.
‫چشم رئیس.
‫[مارکو ریولی]
‫[کلانتری مرکزی لندن]
‫خیلی‌خب، خوبه. چشم.
‫ببخشید، واسه گوشواره‌هامه. ‫در بیارم بهتر نیست؟
‫نه، خوبه. همینطوری خوبی.
‫باشه.
‫خیلی‌خب. حاضری؟
‫اولش قراره کلی نور فلش بهت بخوره، خب؟
‫این طرفی بیا. مرسی.
‫[بیانیه مطبوعاتی زینب حسین]
‫[کنفرانس مطبوعاتی زینب حسین]
‫خب، زینب قراره بیانیه کوتاهی بخونه.
‫اسم من...
‫زینب حسینه.
‫می‌خوام حقایقی رو براتون بازگو کنم.
‫من پسری دارم.
‫اسمش محمد روهان حسین بود.
‫که نوزده روز پیش...
‫- خوب دروغ می‌گه. دمش گرم. ‫- توی همین شهر به ضرب چاقو کشته شد.
‫خب، حالا سوالاتتون رو بپرسین.
‫تو بپرس ریچل.
‫ریچل اشتون هستم.
‫صمیمانه تسلیت می‌گم.
‫ولی سوال پیش میاد،
‫چرا پسرتون بین افراطی‌ها ‫و رادیکل‌ها قرار گرفته بود؟
‫پسرم بچه بود. عین همه بچه‌های دیگه.
‫حتما خیلی دلتون براش تنگ شده.
‫عه...
‫آره. شخصیت جالبی داشت.
‫مثلا اینکه همیشه با «رو» بازی کردن ‫شوخی می‌کرد و...
‫همه رو می‌خندوند.
‫مادرم که الان فوت شده، ‫ولی همیشه می‌گفت...
‫روهان خودش رو توی دل آدم جا می‌کنه.
‫کارش درسته. کاش من بلد بودم ‫عین این دروغ بگم.
‫کریستین تیلور هستم.
‫یه میم توی اینترنت پخش شده ‫که نوشته «هیچ‌کس نمرده.»
‫بله. خودم دیدم.
‫خیلی از مخاطبان توی اینترنت ادعا می‌کنن...
‫که روهان یه شخصیت خیالیه.
‫باورم نمی‌شه.
‫جواب شما به این افراد چیه؟
‫لازم نیست جواب بدی.
‫جوابم چیه؟
‫جوابم اینه: «داداش...»
‫«انقدر توی اینترنت چرخیدی ‫که مغزت گندیده و به فنا رفته.»
‫باورم نمی‌شه. ‫کاز، جوابش رو نمی‌دی؟
‫این واقعیه. این واقعیه. ‫این هم واقعیه.
مووی شو M O V I E S H O . C O M
‫همه‌اش.
‫چرا انقدر گوشش رو می‌کشه؟
‫کجا؟
‫قبلش.
‫اینجا.
‫دوباره بذار.
‫ببین.
‫زنیکه عوضی. بیا اندی.
‫من چیکار کنم؟
‫با دست‌های خودم نبش قبرش کنم؟
‫پسرم ساختگی نبود.
‫چه دلیلی داره؟ ‫چرا باید دروغ بگم؟
‫راهش بنداز اندی.
‫روی آنتنیم.
‫چه جوابی بدم که شما ‫این دروغ‌ها رو نگین؟
‫وانمود کنم که وجود نداشته؟
‫وجود داشت.
‫پسرم بود.
‫خیلی ممنون. تموم شد. ‫دیگه سوالی پرسیده نمی‌شه.
‫اندی، فیلمش رو داری؟
‫آره. روی آنتنی.
‫دروغ و توهم تلویزیونی!
‫«حتما خیلی دلتون براش تنگ شده.»
‫مگه مشخص نیست ادا در میاره؟
‫«خوب جواب دادم قربان؟»
‫مدرک قطعی و واضح وجود داره ‫که این طراحی شرکتی ام‌اس‌ام...
‫واسه این بوده که تمام ‫افکار مستقل و منطقی رو...
‫با این مغز تحت‌الحمایه بن اند جدی ‫به اشتباه بیفته!
‫این برآمدگی رو می‌بینین؟ هدفونه.
‫داره از مقامات بالا می‌شنوه ‫که چه جوابی بده.
‫این ناشی‌بازی‌ها چیه؟
‫چرا این رژیم انقدر کمر همت بسته تا...
‫ما که ساکنان اصیل و واقعی ‫این جزیره‌ی زمانی با شکوه بودیم...
‫انقدر درگیر عذاب وجدان بشیم؟
‫فقط بهمون اخبار جعلی با...
‫بازیگرهای جعلی ‫و نقش‌های جعلی می‌خورونن.
‫هیچ‌کس نمرده!
‫[همه‌اش ادا بود.] ‫[مشخصه الکیه.]
‫هیچ‌کس نمرده.
‫[آمار: ۱۰۵،۰۰۰ بازدیدکننده]
‫کسی نمرده.
‫توی کل اینترنت پخش شده.
‫حتی صفحه اصلی چند تا ‫خبرگزاری هم رفته.
‫اصلا چطور ممکنه؟
‫نمی‌دونم سونیا.
‫من چیکار کنم؟
‫به زینب زنگ بزنم؟
‫نمی‌دونم.
‫باشه. ببین، باید قطع کنم.
‫می‌تونستم پیشگیری کنم.
‫کاش یه چیزی می‌گفتم. ‫پیشگیری می‌کردم.
‫ببین، به کسی نگو این حرف رو زدم،
‫ولی خبرهای خوبی دارم.
‫قربان، واقعیت داره؟
‫- چی واقعیت داره؟ ‫- نتیجه خون روی چاقو؟
‫مظنون قتل داریم؟
‫قراره بازداشتش کنیم دیگه؟
‫- جون... ‫- یعنی اگه کار خودش باشه...
‫باید به مقامات تحقیقاتی ارشد بگیم.
‫- مدارکمون کافی نیست. ‫- هر چقدر بیشتر صبر کنیم...
‫- مدارک جزئیه. ‫- داریم فرصت‌های...
‫- پزشکی قانونی رو هدر می‌دیم. ‫- کافی نیست.
‫- حتی اگه بود، اقدام درستی نمی‌بود. ‫- قربان. این چه کاریه؟
‫اگه همین الان بریم این آدم رو ‫به اتهام قتل دستگیر کنیم،
‫دار و دسته کازمو غیب می‌شن. ‫برمی‌گردیم سر خونه اول.
‫ببخشید، ارتباط این یارو ریولی ‫با دار و دسته این پرونده چیه؟
‫- به هم ربطی ندارن. ‫- چاقو. ربطشون همونه.
‫اون چاقو توی کمد کارن بود.
‫گوش کن...
‫هر چیزی وقت و مکانی داره، خب؟
‫اول باید کلک این چاشنی‌ها رو بکَنیم،
‫بعدش می‌ریم... یعنی می‌ری...
‫این بابا ریولی رو دستگیر می‌کنی. ‫بهت قول می‌دم.
‫قول می‌دی؟
‫تا اون موقع این دروغ‌ها ‫همچنان پخش می‌شن،
‫و یه مشت بیکار اینترنتی کثافت...
‫گوش کن چی می‌گم. ‫کار ما اینجا درست کردن دنیای واقعیه، نیست؟
‫بمب‌های واقعی که آدم‌های واقعی رو می‌کشن.
‫این دنیای وارونه‌ای که وجود داره... ‫چی فکر کردی؟
‫فکر کردی در جا قراره وارد عمل بشیم ‫و طرف رو به اتهام قتل پسرت دستگیر کنیم؟
‫- پسر من نیست. ‫- بهش اتهام می‌زنیم؟
‫سرش رو روی نیزه می‌ذاریم؟
‫فکر کردی بعدش اون دلقک‌ها بی‌خیال می‌شن؟
‫- معلومه که نمی‌شن. ‫- نمی‌شن.
‫چون حقیقت یه پول قدیمیه. ‫که این‌ها به حساب نمیارنش.
‫بهشون حقیقت رو بدی چیکار می‌کنن؟
‫انقدر خزعبل پر می‌کنن...
‫که کسی ندونه باید کجا وایسته ‫یا واسه چی کیف و حال کنه.
‫نه، ببخشید. ولی نه. ‫این... این حرف مسخره است.
‫- شرمنده‌تم. ‫- می‌تونیم از نفوذی حفاظت کنیم.
‫می‌تونیم بگیم که این مدارک ‫از نفوذی ما نیومده.
‫می‌گیم از نتیجه آزمایشگاه بوده. ‫از شاهد اومده.
‫- خطرناکه. ‫- قربان، ما یه قراری داشتیم!
‫قرار؟
‫جون، وقتی داشتی می‌اومدی اینجا ‫تابلوی روی در رو نخوندی؟
‫اینجا بخش اطلاعاتیه. بخش پیشگیریه.
‫ما آتیش‌ها رو قبل از اینکه ‫روشن بشن، خاموش می‌کنیم.
‫این پسره مرده، خب؟ ‫قرار نیست زنده بشه.
‫واقعا براش ناراحتم.
‫ولی واقعیت همینه.
‫ولی واسه اینکه حال تو بهتر بشه، ‫من نمی‌ذارم سمفایر دود بشه!
‫اگه مواد منفجره‌ای نباشه چی؟
‫اگه به خاطر تو و این مردد بودنت ‫ریولی رو از دست بدیم چی؟
‫این خانمه جواب‌هایی که ‫دلش می‌خواست رو داد جون.
‫چیکارش می‌شد کرد؟ مجبورش می‌کردی؟
‫می‌شه بریم یه جای دیگه؟
‫رئیس.
‫واسه چی الان دنبال مارکو ریولی نیستی؟
‫دنبالش بودم. هنوز هستم.
‫رفتم خونه‌اش. ‫ماشینش بود. خودش نبود.
‫موضوع اینجاست. ‫شماره پلاکش رو دادم بررسی کنن.
‫همین یک ساعت پیش دیدن ‫که از سوپرمارکت بیرون اومده بود.
‫رفتم اون مغازه که هویتش رو تایید کنم.
‫- خب؟ ‫- ببین.
‫- مارکوئه. ‫- آره. ببین داره چی می‌خره.
‫رئیس، اشتباه می‌کنم؟
‫پراکسید هیدروژن، نیتروگلیسرین، ‫واکنش شیمیایی. چیکارش باید کرد؟
‫زیر یخ می‌ذارنش.
‫گمونم بمب‌سازمون رو پیدا کردیم.
‫پنج دقیقه دیگه می‌رسیم خونه‌اش.
‫تیم خنثی‌سازی بمب داره ‫بررسی‌های ایمنی رو می‌کنه.
‫نمی‌خواد بگی. خونه نیست.
‫آره. چراغ‌ها خاموشه. ‫هنوز اثری ازش نیست.
‫تیم خنثی بمب بررسی‌ها رو انجام داد. ‫می‌شه رفت داخل.
‫باشه.
‫با عجله رفته.
‫کیم.
‫دنبال همین بودیم. ‫ولی الان کجاست؟
‫کجا بمبش رو می‌سازه؟
‫پیداش کنین.
‫سلام.
‫توی رستوران سالوینو ‫از خود بیخود شدم.
‫جدی؟
‫مگه قرار نبود کمتر خرج کنی؟
‫چرا، ولی...
‫بهت زنگ زدم.
‫می‌دونم.
‫آره، می‌دونم. ‫بعد گفتم: «اصلا ولش کن.»
‫«موقع درست کردن شام عذرخواهی...»
‫«که در حد دون کورلئونه باشه، ‫باید سنگ تموم گذاشت.»
‫- آره. ‫- آره.
‫خیلی حرف‌های بدی زدم.
‫ببخشید.
‫نمی‌خوام از پیشم بری.
‫لئو.
‫چیه؟
‫باید دوش بگیرم.
‫آره، راحت باش. برو...
‫ولی زیاد طولش نده. ‫چون می‌خوام فلامبه کنم.
‫شوخی بود.
‫یا نکنه نبود؟
‫کریس؟
‫اینجا رو باش. عجب وضعی داری.
‫کازمو توی ماشین منتظره.
‫برو حاضر شو.
‫می‌خوایم دور بزنیم.
‫رئیس، کازمو با بیلی راه افتاده.
‫خبر خوب اینه که گوشیش رو ‫با خودش برده.
‫دسترسی از راه دور داری؟ ‫می‌خوام بشنوم چی می‌گن.
‫الان وصلت می‌کنم.
‫زیاد ترافیک نیست کاز.
‫- ده پونزده دقیقه دیگه می‌رسیم. ‫- ای بابا.
‫بیلی رو هم برده؟
‫نمی‌ترسی تو رو با من ببینن؟
‫قبول دارم. هیجان‌انگیزه، نه؟
‫خب، چی می‌بینی؟
‫خیابون بیرگام.
‫تعمیرات موبایل.
‫کارتن‌خواب. ساندویچی کثیف.
‫نه رفیق.
‫چیزی که داری می‌بینی یه تهاجمه.
‫انگار دیگه سفیدپوست وجود نداره.
‫کبابی. رستوران‌های پاکستانی.
‫صدای عربی حرف زدن.
‫با این جماعت ریشو که ‫می‌شینن اسپرسو می‌خورن.
‫براشون که مهم نیست.
‫لابد خوششون میاد ‫فرهنگ بقیه رو تصاحب کنن.
‫ما بومی‌هاییم که یادمون رفته...
‫که ما زمانی بزرگترین ‫کشور تاریخ جهان بودیم.
‫همین صد سال پیش، ‫یکی که همسن تو بود...
‫داشت یه مملکت به بزرگی ‫ولز رو اداره می‌کرد.
‫حالا مجبور شدیم تا ‫ساوتند آن سی عقب‌نشینی کنیم و بگیم:
‫«نه، بفرمایید. تعارف نکنید.»
‫«بیاین با زن‌های ما ازدواج کنین.»
‫آموزه‌های تنوع‌پذیری.
‫تعصب‌های ناخودآگاه.
‫روش زندگیمون رو یادمون رفته.
‫آره، تاسف‌باره...
‫ولی واقعا خنده‌داره، نه؟
‫چه می‌خندی، چه گریه می‌کنی، ‫باید یه غلطی در قبالش بکنی بیلی.
‫خب نایجل، همین‌جا برو سمت چپ.
‫قربان، بریم بازداشتشون کنیم؟
‫به اتهام پناه دادن به فراری؟
‫نه.
‫وایستین.
‫حتما دلیلی داره ‫که انقدر خطر کرده.
‫همین بغل می‌زنی کنار؟
‫همین‌جا.
‫شیشه رو بده پایین.
‫- مگه چیه؟ ‫- نه، ولشون کن.
‫ببین، اونجا که می‌بینی ‫جاییه که من توش بزرگ شدم.
‫اون زمان همه مواظب هم بودن.
‫کسی در خونه‌اش رو قفل نمی‌کرد.
‫بگم چرا؟
‫همسایه‌هاتون مهربون بودن؟
‫نه بیلی.
‫چون همه انگلیسی‌تبار بودیم.
‫پنج. همون پلاک پنج. ‫خونه‌اش همون‌جا بود.
‫- خونه کی؟ ‫- لئونارد.
‫ملقب به لن. ‫عجب اسطوره‌ای بود.
‫می‌ذاشت شنبه‌ها ماشینش رو بشورم.
‫یه آهن قراضه‌ای بود که نگو. ‫ولی حسابی اسپرتش کرده بود.
‫نظرت چیه؟ یه‌کم قدیمیه، ‫ولی قشنگه. قبول داری؟
‫آره؟
‫خب، این رو لن بهم داده بود.
‫ما یه‌جور...
‫ارتباط خاصی داشتیم.
‫بزن به چشمت.
‫اگه خم بشه چی؟
‫حالا بزن به چشمت.
‫سلام عرض شد. اینجا رو باش.
‫- آره. ‫- آره، قشنگه.
‫انگار هنوز می‌بینمش.
‫عین همون روز که رفت،
‫ژاکت شیکش رو پوشیده بود ‫و زیپش رو تا چونه داده بود بالا.
‫یه نگاه به بالا کرد و دید ‫که دارم از پنجره نگاهش می‌کنم و...
‫برام دست تکون داد...
‫انگار می‌دونست قرار نیست برگرده.
‫چرا؟ مگه چی شد؟
‫از همین‌جا می‌شد ‫آتیش‌سوزی سن‌پال رو دید.
‫بمب دستی داشت.
‫کار لن بود. هر سه تاشون.
‫بریک‌لین، قصابی خاورمیانه‌ای،
‫با اون کافه سوسولیه ‫که توی شوردیچ بود.
‫خبر خوب این بود که دیگه ‫کیک اسفنجی درست نکردن، نه؟
‫ببین، تو من رو یاد لن می‌ندازی.
‫من؟
‫آره. آره.
‫چون اون آدم... قد علم کرد.
‫یه حسی بهم می‌گه ‫تو هم قراره قد علم کنی.
‫حالا پسش بده.
‫دله دزد.
‫خب، بریم نایج.
‫بریم سراغ بهترین بخشش.
‫دارن می‌رن.
‫دستور چیه رئیس؟
‫چیکار کنیم؟
‫دنبالشون می‌ریم.
‫جلوی پات رو بپا.
‫چاشنی بمبه.
‫هفت تا ازش داریم.
‫از پشت کامیون افتاده بود.
‫عمرا اگه بفهمن از کجا خوردن.
‫نظرت چیه بیلی؟
‫قبوله.
‫هر پیشنهادی داری قبوله.
‫تمام یگان‌ها، یه شناور نه متری ‫داره از اسکله واپینگ خارج می‌شه.
‫از سمت شرق به طرف ‫بارکینگ و تیلبری می‌ره.
‫ممکنه حامل مواد منفجره باشه.
‫با احتیاط کامل نزدیک بشین.
‫[میدان سافولک: واقعا چه رخ داد؟]
‫[تروریسم دولتی را متوقف کنید.]
‫[دستگاه ردیابی]
‫بیلی.