‫گوش کنین. یکی الان پیام داد.
‫مستقیما می‌خونم. توی پیام گفته: ‫«شاید مشکل تویی.»
‫«تو و بقیه دایناسورهای عصر حجری ‫که نمی‌تونین بی‌خیال گذشته بشین.»
‫رفتار بریتانیایی همینه.
‫ظاهرا مشکل ماییم. ‫کایل، تو چه جوابی بهش می‌دی؟
‫نه آقا. ما مشکل نیستیم.
‫ما ناخواسته تحریک شدیم ‫تا وارد یه جنگ تمدنی بشیم،
‫که اصلا و نباید توش ببازیم. ‫من همسنگرتم سرباز. من باهاتم.
‫ما توی این نبرد جهانی کنار همدیگه‌ایم.
‫داریم به وضوح می‌بینیم ‫چی به سر لندن اومده.
‫که این دروغ‌ها افشا می‌شن.
‫من هم با شمام. اینکه...
‫برامون مایه افتخاره...
‫افتخاره که کنار شما خدمت کنیم.
‫راستش رو بگم کایل؟
‫من شخصا از روش زندگیم خوشم میاد،
‫و حاضرم براش بمیرم.
‫اون روز من رو بازداشت کردن.
‫تلاش خوبی بود رفقا.
‫هر کاری که شما می‌کنین ‫فقط ما رو قوی‌تر می‌کنه.
‫گور بابای پلیس.
‫خونه‌ام رو از کجا بلد بودی؟
‫من یه‌سری توانایی‌های ویژه دارم.
‫ممکن بود یکی ببینه.
‫- چیه؟ ‫- دلتنگت بودم.
‫بس کن.
‫جدی نباید انقدر بهم زنگ بزنی.
‫- داری شبیه مزاحم‌ها می‌شی. ‫- تو بهم زنگ زدی.
‫آره، حالا هر چی. ‫ای بابا. بعدا می‌بینمت.
‫واسه این ماموریت باید همه باشیم، یادت رفته؟
‫آره. باشه.
‫- سر کار می‌بینمت. ‫- می‌بینمت.
‫یه قایق یدک‌کش ۹۰۰ سانتیه.
‫سیاه و سفیده. ‫با کد «آلفی بوکانان» جواب می‌ده.
‫دریافت شد.
‫آخرین بار شرق واپینگ دیده شده.
‫فقط تحت نظر بگیرین.
‫ردیابیش کنین و گزارش بدین.
‫به هیچ عنوان بهش نزدیک نشین.
‫پس راست می‌گن؟
‫واقعا به نظرت روی قایق قایمش کردن؟
‫اطلاعات اینطور نشون داده. ‫پس باید امیدوار باشیم.
‫چشم‌هات رو باز نگه دار.
‫پل ساوت‌وارک تا پل لندن ایمن شده.
‫سراغ پل تاور می‌ریم. تمام.
‫خاکریز واپینگ ایمن شد. ‫داریم سراغ رتکلیف می‌ریم. پایان.
‫عه، عه، عه. وایستا، وایستا. وایستا.
‫پیدات کردم.
‫پیداش کردین؟ قایق رو پیدا کردین؟
‫آره، الان توی راهیم. ‫چند تا چاشنی انفجار دیدی بیل؟
‫شیش تا؟ هفت تا؟
‫گفتم که دارن بمب می‌سازن. ‫آتش‌افروز همینه.
‫اصلا باورم نمی‌شد.
‫خونسرد باش. خوبه. ‫کار خوبی کردی.
‫حالا چی می‌شه؟
‫یگان خنثی‌سازی داره میاد.
‫وارد می‌شن، قایق رو می‌گردن، ‫مواد رو برمی‌دارن، بازداشت می‌کنن،
‫بعدش جنابعالی که دوست خوبمی، ‫تا موقع ناهار برگشتی خونه.
‫- جدی؟ ‫- جدی.
‫آخر کارمونه. طاقت بیار.
‫- حالت خوبه؟ ‫- صبح به خیر رئیس.
‫اوضاع چطوره؟
‫داریم تخلیه می‌کنیم.
‫تیم انفجار چی شد؟ ‫- داره مدیریت ریسک می‌کنه.
‫- ناز دارن. ‫- خودم باهاشون تا می‌کنم.
‫سلام برِن. اوضاع چطوره؟
‫تشریف بیارین قربان.
‫خب، همه از قایق فاصله بگیرن.
‫از اسکله دور نگهش دارین.
‫دریافت شد.
‫حداقل صد متر برین عقب.
‫همه رو از قایق مظنون درو نگه دارین ‫تا پاول بگه که امنه.
‫- فهمیدین؟ ‫- داریم می‌ریم.
‫مطمئن شید این قایق‌ها امن هستن.
‫خب بچه‌ها، گوش کنین. ‫خونسرد باشین.
‫سکوت رادیویی برقرار کنین. ‫فقط قراره مشاهده کنیم، یادتونه؟
‫تکرار می‌کنم، بی‌سیم‌ها رو خاموش کنین. ‫هیچ ردی به جا نذارین.
‫وارد محوطه مذکور می‌شیم.
‫رئیس، هر موقع آماده بودیم ‫پیشروی کنیم بهت می‌گم.
‫می‌دونی، حس می‌کنم حتی ‫توی خواب صدای کازمو رو می‌شنوم.
‫گوش کن.
‫ها؟ پس اون‌ها که فراموش کردن چی؟
‫می‌بینی؟
‫هنوز تصویرش جلوی چشممه ‫که اون روز داشت می‌رفت.
‫ژاکت کوچولوش رو پوشیده بود، ‫زیپش رو تا چونه بالا داده بود.
‫من رو دید که داشتم از پشت پنجره ‫بهش نگاه می‌کردم و دست تکون داد.
‫انگار... انگار می‌دونست ‫دیگه قرار نیست برگرده.
‫موضوع چیه؟
‫می‌دونی چند وقته لن بیکر ‫توی پلاک پنج ساکن بود؟
‫سه ماه.
‫اکتبر ۱۹۹۳ نقل مکان کرد.
‫قبل از منفجر کردن کافه، ‫سه سال وقت گذاشت.
‫وایستا ببینم. ‫پس کازمو این بابا رو نمی‌شناخته؟
‫آره. ولی می‌گه با ژاکت کوچولوش ‫براش دست تکون داده.
‫یعنی داره داستان می‌سازه؟
‫گفتم که. حتما همینطوره. ‫خدا می‌دونه چی توی سرش می‌گذره.
‫تخلیه انجام شد رئیس.
‫پاول، ادامه بده.
‫چند ثانیه با قایق مورد نظر فاصله داریم.
‫خیلی‌خب. در رو امتحان می‌کنیم.
‫قفله.
‫سوئیچ بچه‌ها. ‫دنبال سوئیچش بگردین.
‫پیدا کردم.
‫آره. خیلی‌خب.
‫دنبال یه کیف سبز بگردین.
‫فعلا نیست...
‫وایستا.
‫آره، کیف رو دیدم.
‫خالیه.
‫تکرار کن جن.
‫اینجا نیست. توی کیف نبود.
‫همه یگان‌ها دست نگه دارین. ‫چاشنی‌ها توی قایق نیستن.
‫یا بیلی از خودش در آورده، ‫یا شبانه تخلیه‌اش کردن.
‫پاول، تیم پزشکی قانونی رو ‫واسه قایق خبر کن.
‫شاید مدارک فیزیکی مونده باشه.
‫دریافت شد. پزشکی قانونی منتظره.
‫از مرکز به یگان وی‌چهار،
‫چشم‌آبی و مظنون شماره دو از آپارتمان ‫خارج شدن و دارن سمت شما میان.
‫یگان چهار، به گوشم. ‫سوژه شماره دو رو دیدم.
‫- رئیس؟ ‫- بگو فین.
‫بیلی و نایجل راه افتادن.
‫وایستا، دارن کجا می‌رن؟ ‫راهی اسکله شدن؟
‫نه، ظاهرا دارن می‌رن شرق.
‫می‌رم دنبالشون.
‫حواست بهشون باشه. ‫شاید بتونیم چاشنی رو پیدا کنیم.
‫- اومد... ‫- به‌به.
‫قاتل عزیزمون که شبیه بچه‌هاست.
‫چه خبر؟
‫- قراره بریم سفر. ‫- سلام رفیق.
‫جای خوبیه؟
‫یه جور حالت جشن گرفتن ‫و اردوی آموزشی داره.
‫شرمنده دیر کردم. کار داشتم.
‫- کار؟ چه کاری داشتی؟ ‫- آره.
‫اینکه بعد از چک‌های دی‌بی‌اس ‫اینطوری اومدی، موجب رسوایی ملیه.
‫دلیل جشنمون چیه؟
‫کی می‌خواد بگه؟
‫رفیق، ملت دارن بیدار می‌شن.
‫ملت؟ کدوم ملت؟
‫ملت خوب. ملت واقعی.
‫بالاخره دارن دقت می‌کنن.
‫ببخشید، این چیه؟
‫اسمش بریوشه.
‫بریوش؟ ظاهر زشتی داره.
‫در کل غذا که خوردیم.
‫- بیلی... ‫- بیلی، بپر بیا.
‫- توی جلوی من باش. ‫- دنبالمون بیاین، خب؟
‫باشه داداش. حله.
‫کاز، می‌شه صحبت کنیم داداش؟ ‫کارم مهمه.
‫الان وقت نیست. ‫سوار مینی‌بوس شو.
‫مشکلی نیست. ‫بعدا می‌گم.
‫راستی داداش. این رو بگیر.
‫- فین، لطفا گزارش بده. ‫- دارن می‌رن.
‫کاروان به سمت شرق راه افتاد. ‫سوژه شماره یک ماشین و مینی‌بوس داره.
‫شیان، اوضاع چطوره؟ نظارت می‌کنی؟
‫به گوشم. گوشی چشم‌آبی روشنه.
‫سیگنال میاد. داریم گوش می‌دیم.
‫«جشن گرفتن و اردوی آموزشی؟»
‫جی‌پی.
‫رفتن خوش بگذرونن. چرا نرن؟
‫کازمو داره کیف می‌کنه. ‫معروف شد.
‫- سلبریتی شده. ‫- آره، یه سلبریتی روانی شده.
‫می‌خوام بری تعقیبشون کنی.
‫جای فین رو بگیر.
‫پشتیبانی فنی رو از شیان بگیر.
‫تو هم برو.
‫بی‌خیال. همین رو بفرست ‫بره پرستاری مامور رو کنه.
‫ببین، بمب‌ساز گم شده. ‫نمی‌خوام کس دیگه‌ای رو گم کنم.
‫جون کو؟
‫گفت باید برگرده سمت هکنی.
‫واسه چی/
‫مامان کریس یه مشکلی داشت.
‫سر بیلی فیلدینگ داشت ‫داد و بیداد راه می‌نداخت.
‫می‌گفت قاتل فراریه.
‫- اشلی جونز؟ ‫- آره.
‫- همون پرونده حومه هکنی؟ ‫- دقیقا.
‫چرا جون درگیرش شده؟
‫باشه.
‫جی‌پی!
‫مواظب رفتارت باهاش باش.
‫با کی؟
‫جون رو می‌گم.
‫آخر و عاقبت نداره.
‫جدی؟ چطور مگه؟
‫چون زیادی نرم و لطیفی.
‫سلام.
‫- کجاست؟ ‫- پشت ونه.
‫مرسی.
‫اشلی.
‫تعریف کن. یا باید با من ‫طرف بشی، یا خود قاضی.
‫من هم هزار تا کار سرم ریخته.
‫گندش بزنن.
‫- چیه؟ ‫- آجیل ندارم.
‫آهای! کی‌بمب، ‫آجیل و خشکبار رو بهم می‌دی؟
‫- بداخلاق. ‫- چه مرگته؟
‫- می‌دونی این چیه؟ چی؟
‫عین پرنسس‌ها رفته عقب ‫بغل کازمو نشسته.
‫حالا به ما نگاه ‫بالا به پایین می‌کنه، مگه نه؟
‫به خیالت دست راستش شدی، نه؟
‫بی‌شعور. قشنگ زد به پنجره کوبید.
‫تو می‌خوای؟ میوه خشک‌هاش خوبه.
‫- اصلا نخوردم. ‫- نخوردی؟
‫- بیا. امتحان کن. ‫- این نارگیله.
‫کارن، دوباره پرتش نکن...
‫- تصادف می‌کنیم. ‫- باشه.
‫جون آدم‌های بی‌گناه رو... بازیچه نکن.
‫مگه بچه‌ای؟
‫[نایت‌واکر: ازت یه کاری می‌خوام.] ‫[عمر: سلامممم. بستگی داره چی باشه.]
‫[نایت‌واکر: این زنه کیه؟]
‫[هری مشغول نوشتن است]
‫[هری: ازش چی می‌خوای؟]
‫[نایت‌واکر: اسم، جزئیات، هر چیزی که بود.]
‫[رالدر: قطعا پلیسه.] ‫[هری: عوضی رو باید کشت.]
‫[عمر: خوک عوضی.] ‫[رالدر: دنیای جدیدت اینطوری شده عوضی.]
‫برو.
‫ببین اشلی. به نظرم، آم...
‫اشلی، عه...
‫[جی‌پی: هگارتی می‌پرسه کجایی!]
‫باید برم سر کار. ‫بعدا بهت سر می‌زنم.
‫شرمنده.
‫من از این دعوا مشاجره‌ها خوشم نمیاد.
‫دعوا و مشاجره؟
‫آره.
‫صرفا... ‫بعضی وقت‌ها صداهای توی سرم می‌گن...
‫«اینطوری می‌تونی دخترت رو ‫پیشت نگه داری» می‌دونی؟
‫آره.
‫آره، می‌فهمم. درکت می‌کنم.
‫ولی اشلی، بعضی وقت‌ها نمی‌خوای...
‫مثلا اینکه...
‫امتحان کردم.
‫رفتم پیشش.
‫ولی موضوع کلا اون پسره بود.
‫انگار ما همه داریم دور ‫رنج‌های اون خوشحالی می‌کنیم...
‫رفتی پیشش؟
‫زندان رو می‌گم. ‫ملاقات بیلی رفتم.
‫که سنگ‌هام رو وا بکَنم.
‫ولی خر بودم.
‫[دنیل هگارتی: بهت نیاز داریم.]
‫من باید... ببخشید. ‫باید برم، ولی صحبت می‌کنیم. خب؟
‫فقط می‌شه اون آب رو بهم بدی جون؟
‫مرسی.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫شنیدم رفتی کارهای بیهوده کنی.
‫خودت رو مشغول کردی.
‫فکر نمی‌کردم از این مدل‌ها باشی.
‫آره، ولی با اتفاقات اخیر خیلی ‫احساسات متفاوت دارم. غیر از اینه؟
‫می‌فهمم، چند روز اخیر سخت بود.
‫- ولی نزدیک شدیم. ‫- واقعا؟
‫آره. وقتی ماموریت تموم شه، می‌دونی...
‫تو هم به مجرم می‌رسی. ‫منظورم مجرم میدون سافولکه.
‫آره. متوجه منظورت شدم.
‫بهت قول دادم. سرش هم می‌مونم.
‫امروز صبح دیدیش؟
‫- کی؟ ‫- «کازمونات» رو می‌گم.
‫گفت «گور بابای پلیس.»
‫آره، می‌دونم. ‫ولی هیچی نمونده.
‫با وجود اینکه وضعیت قایق خوب نبود، ‫ولی داریم پرونده رو می‌بندیم که تموم شه.
‫چیه؟ چی توی سرته جون؟
‫هر چیزی هست بگو.
‫وسوسه‌ام نکن.
‫حال مادر قربانی خوبه؟
‫اسم داره‌ها.
‫اشلی.
‫آره. دقیقا.
‫حالا... حرفی زد؟
‫آره.
‫داشت تجدید خاطرات می‌کرد.
‫ولی... یه چیزی خورده بود ‫که آروم بشه.
‫خلاصه...
‫خوبه که یاد خاطرات می‌کنه.
‫بسیارخب...
‫الان... راه میفتم.
‫آره. در اسرع وقت بیا. ‫همینطوری دستمون خالیه.
‫شرمنده اش.
‫اشکالی نداره کوچولو.
‫وقتی گفتی رفته بودی ملاقات بیلی، ‫دقیقا کِی می‌شد؟
‫- تقریبا سه ماه پیش. ‫- آره.
‫ولی کلاهبرداری بود.
‫کلاهبرداری؟ منظورت چیه؟
‫دام پهن کرده بودن.
‫جدی؟
‫- آره. ‫- منظورت چیه؟ چه دامی بود؟
‫هیچ‌کدومشون تا ثانیه‌های آخر، ‫هیچی بهم نگفتن.
‫خب؟ بعدش چی شد؟
‫بهم گفتن خوبه که ملاقاتش برم.
‫که باعث می‌شه آروم بگیرم.
‫ولی همین که رسیدم،
‫فهمیدم که اگه باهاش یه جا بشینم،
‫و پسره ابراز پشیمونی کنه،
‫به خاطر من زودتر آزادش می‌کنن.
‫نباید این کار رو ‫در حق کریس می‌کردم.
‫اشلی، کی این رو بهت گفت؟
‫کی بهت گفت که دامه؟
‫اشلی، کار کی بود؟
‫نگهبان نیکوکارم.
‫اوضاع چطوره شیان؟ ‫توی پیدا کردن چاشنی‌ها پیشرفت کردیم؟
‫فعلا نه. ولی خب... داریم تلاش می‌کنیم.
‫امشب چی داریم نایج؟
‫کاش یه‌کم گوشت گوزن هم باشه.
‫چطوری رفیق؟
‫به چی فکر می‌کنی؟
‫هیچی.
‫باز فکر دختره‌ای؟
‫نه.
‫چه مهربون.
‫گوش کن، کاش... ‫کاش می‌شد برش گردوند...
‫تا خودم بتونم دوباره بکشمش.
‫هم خودش، هم اون مامان معتادش.
‫شوخی کردم بیلی.
‫شوخی بود.
‫عمرا اگه بهش نگاه می‌کردم.
‫حتی در حد تو هم نبود نایج.
‫چراش مشخصه دیگه. مووی شو M O V I E S H O . C O M
‫رئیس، مظنونین توی جنگل ‫تتفورد پارک کردن.
‫باشه. مرسی کیم. ‫آماده بشید و تحت نظر بگیرید.
‫دریافت شد.
‫شیان، باید توی منطقه شمالی ‫سوژه‌ها آماده‌سازی کنیم.
‫الان موقعیتش رو می‌فرستم.
‫به دستم رسید. دارم میام.
‫آره. یه‌کم پرخاشگر شده بود.
‫آره.
‫ولی می‌دونستم خودم می‌برم.
‫خشم جاده‌ای نشونش دادم.
‫در این حد که نبود.
‫کیسه‌خوابم رو پهن کن.
‫چقدر گرسنمه.
‫بعدا بگم؟ خواستم الان بگم، ‫چون بعدا نمی‌شه.
‫خیلی‌خب. پسره رو می‌بینم.
‫- جی‌پی... ‫- من رسما...
‫جی‌پی؟
‫من رسما الان وسط جنگلم. ‫کلی حشره و جونور دورمه.
‫آره، ولی کجا...
‫- چی؟ ‫- کجا...
‫چی؟ صدات... جون؟
‫گوش کن جی‌پی. ‫داره دوباره اونطوری می‌شه.
‫می‌دونستم... داره دروغ می‌گه.
‫دقیقا نمی‌دونم موضوع چیه، ولی...
‫من اصلا... ‫حرف‌هات کلمه به کلمه میاد.
‫- گندش بزنن. ‫- جون.
‫- ببین...
‫اینطوری نمی‌شه. باید ببینمت.
‫الان نمی‌شه.
‫می‌تونی بیای اینجا؟ ‫نیرو کم داریم.
‫الان موقعیتم رو برات می‌فرستم. بیا.
‫- باشه. اومد. ‫- خب، هر موضوعی که هست،
‫- با هم حلش می‌کنیم، خب؟ ‫- باشه.
‫- می‌بینمت.
‫خیلی‌خب. خداحافظ.
‫آره. عین یه جور سربازخونه ‫یا پادگان ارتشیه.
‫تقریبا متروکه است.
‫تو چه خبری داری؟
‫دارم به... طبقه هشتم توضیح می‌دم.
‫- خدا به دادم برسه. ‫- صدام میاد؟ رئیس؟
‫گندش بزنن.
‫- قطع شد؟ ‫- آره.
‫شیان! کجا مونده بودی؟
‫مرسی که کمک می‌کنی کیم.
‫چه خبره؟ حراجی پشت وانت راه انداختی؟
‫سیگنال صدای گوشی بیلی قطع شد.
‫- یعنی چی؟ ‫- چطور ممکنه؟
‫سیگنال قطع شده. اینجا آنتن نداره.
‫- گندش بزنن. ‫- بنابراین ابتکار به خرج می‌دیم.
‫بگیر. نظرت چیه؟
‫- بذار. ‫- چه قدیمیه.
‫تست صدا، تست صدا.
‫«آینز، زوای، درای.»
‫شلوغش نکن.
‫اومدیم یه پرچین توی اسیکس، ‫دیوار برلین که نیست.
‫نشونه بگیر و دکمه رو بزن. ‫دستت میاد.
‫خب. بریم نزدیک بشیم.
‫بریم. بدرود شیان. بدرود.
‫کتت کو؟
‫قطعا با خودم نیاورمش. مال تو کو؟
‫کتت کو؟
‫سرما اذیتم نمی‌کنه.
‫پس واسه چی از من می‌پرسی؟
‫همین... همین که... بیا بریم.
‫- کی فکرش رو می‌کرد بامبی... ‫- خیلی خوبه.
‫- انقدر لذیذ باشه؟ ‫- جدی؟
‫- خیلی خوشگله. ‫- عالیه.
‫می‌دونی ادویه چیه؟
‫می‌دونی سپاسگزاری چیه؟
‫- من سیرم. ‫- نه؟
‫- غذات رو بخور. ‫- نه. راحتم.
‫- بخور. ‫- دیگه نداریم کارن؟
‫بهش نده. به اندازه کافی خورده.
‫- ای بابا. چقدر بدجنسی. ‫- دیگه نداریم.
‫زشته بابا. اینطوری که نمی‌شه.
‫جدی؟ بده دیگه. رد کن بیاد.
‫مال من رو می‌خوای؟
‫چی داری؟
‫غذات رو ببر با نامزدت تقسیم کن.
‫نامزد داره‌ها.
‫نگفته بود؟
‫- گمشو بابا. ‫- راست می‌گم.
‫الان بهش زنگ می‌زنم.
‫- چی؟ ‫- آره.
‫شماره‌اش رو دارم.
‫چی بود؟
‫شماره‌اش چند بود؟ یادم رفت.
‫آها، ۹۹۹ بود.
‫چی می‌گی داداش؟
‫مگه دوستت نیست؟
‫این با پلیس بسته.
‫چی؟ چرت نگو بابا.
‫پسره دیوانه شده.
‫آره، ولی تو یه جاسوس کثافتی.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫واقعا جاسوسی.
‫- الان هم عین خوک عرق کردی. ‫- جدی؟ جدی؟ جدی؟
‫- بیا دیگه! ‫- ولش کن!
‫- بیا اینجا! ‫- بگیرش!
‫- بشین! بشین! ‫- بتمرگ.
‫بشین سر جات و جم نخور!
‫اسمش جون لنکره.
‫گندش بزنن.
‫- کی؟ ‫- اسم زنه جون لنکره!
‫- یعنی چی؟ ‫- از واحد جنایی دالستونه.
‫- به رئیس بگو. ‫- یا خدا.
‫- زنگ بزن، زنگ بزن. ‫- خاک تو سرم. آنتن ندارم.
‫شیان؟
‫شیان، خبر مرگمون کد قرمز داریم.
‫ببین، ببین. خودشه.
‫- یعنی چی؟ ‫- ازش عکس هم دارم. نگاه کن.
‫نگاه کن. دیدی؟
‫- گندت بزنن! ‫- خفه شو!
‫این کیه؟
‫تو عمرم این رو ندیدم.
‫ جدی؟ ‫- جدی.
‫وای خدا.
‫خودم دیدمش.
‫شنیدی؟
‫- چی؟ ‫- علامت داد.
‫سه بار سرفه کرد. باید وارد عمل بشیم.
‫- که چی بشه؟ ‫- نجاتش بدیم.
‫- خودم دیدمش. ‫- کجا دیدیش؟
‫یادته فرار کرده بود؟ گم شده بود؟
‫گوش کن.
‫الان می‌زنن پسره رو ‫از درخت آویزون می‌کنن.
‫شیان، در اسرع وقت ‫پشتیبانی مسلح می‌خوایم.
‫همین الان می‌خوام!
‫دریافت شد. ‫درخواست پشتیبانی مسلح دادم.
‫- چقدر طول می‌کشه؟ ‫- می‌گن سی دقیقه دیگه.
‫- سی دقیقه؟ ‫- باورم نمی‌شه!
‫دنبالش می‌گشتیم. ‫من رفتم توی آپارتمانه رو بگردم.
‫- کدوم آپارتمان؟ ‫- همون...
‫که با موتور پیک رفتم.
‫همون ساختمونی که بیلی ‫توش قایم شده بود.
‫این... این...
‫این عوضی! گوش کنین، خب؟
‫زنیکه توی همون ساختمونی بود ‫که توش قایم شده بود.
‫- خودم دیدمش! توی راهرو بود! ‫- زر می‌زنه!
‫- خفه شو! ‫- داره چرت می‌گه.
‫ببخشید، شما متوجه می‌شین؟ ‫چون من که گیج شدم.
‫برگشت گفت: «خونه‌ام اینجاست. ‫چیکار داشتی؟»
‫«دنبال کدوم پلاکی؟»
‫- پلیسه! ‫- دروغ می‌گه. همه حرف‌هاش دروغه داداش.
‫همون زنه بود!
‫چیزی تو گلوت گیر کرده؟
‫باز داره علامت می‌ده.
‫- جی‌پی، گوش کن. این‌ها پنج نفرن. ‫- دیدی؟
‫بی‌شرف‌ها تیرکمون دارن.
‫جالبه که تا حالا بهش ‫اشاره‌ای نکرده بودی کارن.
‫گفتم شاید همسایه باشه.
‫آره. ولی...
‫همین دیشب... ‫عکسش رو دیده بودم.
‫- خودم دیدمش. ‫- باشه، باشه. آره، آره.
‫ولی حرف‌هات با عقل جور در نمیاد، نه؟
‫درباره چاقو ازش بپرس.
‫- کدوم چاقو؟ ‫- همون چاقوی میدون سافولک...
‫از توی کمد دزدیدش!
‫مطمئنم تحویل پلیس داده!
‫پلیس...؟ بیلی؟ ‫چی داره می‌گه؟
‫حرفم همینه کاز. جاسوسه!
‫- چه مرگته؟ ‫- واقعا.
‫این کثافت جاسوسه!
‫اگه من جاسوسم پس چرا نیومدن؟
‫پلیس کو؟
‫چون اگه من جاسوس بودم، ‫الان همه‌تون زندان بودین.
‫مخصوصا تو یکی.
‫آخه... باشه. من عین تو نیستم.
‫من داد و بیداد نمی‌کنم.
‫من قاتلم.
‫فراری‌ام.
‫من عین بیلی کیدم.
‫تو چیکار کردی؟
‫شماها چیکار کردین؟
‫صورتتون رو رنگ کردین؟ آره؟ آره؟
‫یه نگاه به خودتون بندازین!
‫مگه... مگه قرار نبود بجنگیم؟
‫مگه ما سرباز نبودیم؟
‫پس تا کی قراره همینطوری ‫نق بزنیم و هیچ کاری نکنیم؟
‫باید بجنگیم!
‫خودم دیدمش.
‫خفه شو!
‫بشین. بخواب رو زمین.
‫داستان چیه؟
‫خودشه. واسه همین اومده بودیم.
‫راست می‌گه بچه‌ها.
‫پلیس دنبالم افتاده، نه؟
‫بوی خون رو ازم گرفتن. ‫که چی؟ چیکار کنیم؟
‫باید پیش‌دستی کنیم.
‫- آره. ‫- آره.
‫درست وقتی که هنوز آمادگی ندارن.
‫مارکو، به مهمونی خوش اومدی داداش.
‫- مرسی. قربونت. ‫- خوشحالم می‌بینمت.
‫خب، بیا.
‫برات غذا نگه داشتم...
‫- امیدوارم خوب باشه. ‫- گندش بزنن.
‫مارکوئه. قاتل میدون سافولکه.
‫- شیان، چقدر مونده؟ ‫- هنوز بیست دقیقه مونده.
‫- خوبی مارکو؟ ردیفی؟ ‫- آره.
‫وسایل رو آوردی؟ همه هست؟
‫خب، کی می‌خواد بریم بترکونیم؟
‫گرسنه‌ای داداش؟ چون... ‫یه‌کم گوشت گوزن داریم.
‫- باشه بعدا. ‫- باشه.
‫با خودش چی آورده؟
‫مواد منفجره.
‫آره.
‫- کیم. ‫- سوژه هفت اومد.
‫مارکو، قاتل میدون سافلوک، ‫همین‌جا وایستاده.
‫تازه پشت ونش بمب داره.
‫خودش می‌گه. انگار می‌خوان...
‫نمی‌دونم. لابد توی جنگل منفجرش کنن.
‫- پشتیبانی کو؟ ‫- چند کیلومتری اینجاست.
‫اومدنشون به هیچ دردی نمی‌خوره.
‫مامور کو؟
‫پیششونه. داره... داره...
‫داره چی؟
‫خوبه... تقریبا. فکر کنم.
‫داره ضبط می‌شه؟
‫نه، نه، نه، نه، نه. ‫با گوشی یکبار مصرف زنگ زدم.
‫- چیکار کنیم؟ ‫- هیچ کار.
‫هیچ کار؟ آخه...
‫شنود کنین. بذارین کارشون رو بکنن.
‫می‌خوان تستی... ‫منفجر کنن...
‫رئیس؟
‫بده من. بده من.
‫چون من بلدم.
‫- جدی؟ ‫- آره. وقتی رفتیم جدی بترکونیم.
‫- جدی؟ ‫- هر کاری خواستی من پایه‌ام.
‫- کاز. ‫- چیه؟ چیه؟ چیزی نیست.
‫خب بیلی کید. باشه. ‫ردیفه داداش. بیا.
‫خب، نشون بده چی توی چنته داری.
‫کیسه رو بردار.
‫آروم.
‫خودشه.
‫- کارت درسته. حاضری؟ ‫- آره، حاضرم.
‫حالا دستگیرشون کنیم یا نه؟
‫چیزی نمی‌شه.
‫چیکار می‌کنی؟
‫برو عقب. چشم‌هات رو وا کن. ‫دهنت هم ببند.
‫دارم یه کار... هوشمندانه می‌کنم.
‫خیلی‌خب. بیا.
‫وقتشه... برگردیم.
‫بی‌شرف‌ها بمب دارن.
‫هیچ نکته منفی نداره.
‫طرف... مامور ماست. ‫اگه خودش رو منفجر کنه چی؟
‫لطفا بعد از صدای بوق پیغام بذارین.
‫برای ضبط مجدد پیغام خود، ‫کلید هشتگ را فشار دهید.
‫سلام. دوباره منم. کجایین؟
‫رسیدم به موقعیت.
‫بذارش اینجا.
‫آروم. عین یه شیشه شیره.
‫دیگه اصلا صداش نمیاد.
‫نه.
‫نه، نه. باورم نمی‌شه.
‫نه.
‫گندش بزنن... ‫شیان، سیگنال قطع شد.
‫زود باش جی‌پی. جواب بده.
‫راه بنداز.
‫مواظب باش.
‫گور باباش.
‫یا خدا. چیکار می‌کنی؟
‫پسره مامور ماست.
‫جی‌پی. گندت بزنن.
‫نصبش کن.
‫اینطوری.
‫کجایی؟
‫شماره‌اش اینه.
‫محوطه رو خالی کن، خب؟
‫هر موقع بهت گفتم، ‫دکمه تماس رو بزن.
‫عین آب خوردنه.
‫بیلی؟
‫- بچه‌ها! ‫- بیلی!