‫خب، اولین چیزی که باید ‫درباره‌م بدونید اینه...
‫من از هر کسی دزدی نمی‌کردم.
‫قانون داشتم.
‫قانون شماره یک، ‫طرف باید پولدار باشه.
‫جوری که چندرغاز براش مهم نباشه.
‫قانون شماره دو، ‫طرف باید تنها باشه.
‫بدون شاهد.
‫آها، و قطعاً بچه نداشته باشه.
‫راستش رو بخوای، ‫معمولاً سراغ پیرمردها نمی‌رفتم،
‫ولی خب چی بگم؟
‫گرسنه بودیم ‫و اون طعمه‌ی فوق‌العاده‌ای بود.
‫پولدار، تنها، حواس‌پرت.
‫وای! ببخشید، آقا.
‫باید جلوی پامو نگاه می‌کردم. ‫بذارید کمکتون کنم.
‫فکر نکنم.
‫تقصیر من بود.
‫خیلی راحت بود.
‫گمونم باید حدس می‌زدم.
‫ببین، می‌دونم که پلیس‌ها این روزا ‫سابقه بدی پیدا کردن،
‫ولی به نظر میاد تو از اون ‫پلیس‌های خوب باشی،
‫واسه همین گفتم شاید بتونیم ‫اینو یه سوءتفاهم ساده بگیریم.
‫به جرم دزدی بازداشتت می‌کنم. ‫لازم نیست چیزی بگی...
‫صبر کن!
‫در واقع یه چیز خیلی کوچیک هست
‫که می‌خوام بگم.
‫هی!
‫برگرد اینجا!
‫هی، برگرد اینجا!
‫همون‌ جا وایسا!
‫باورم نمیشه این دفعه ۴۰ تا بردی.
‫خدایی، تو و این کارت‌های قرعه‌کشی. ‫رازت چیه؟
‫گمونم خوش‌شانس به دنیا اومدم.
‫یه روزی میاد که می‌تونیم ‫هر شب این‌طوری غذا بخوریم.
‫نه هر شب. فکر هیکلم باش!
‫و قراره بریم توی یه کاروان ‫کنار دریا زندگی کنیم.
‫دیگه لازم نیست برای اون ‫خانواده احمق مرسیه کار کنی.
‫می‌خوام زندگی‌ای رو بهت بدم ‫که لیاقتش رو داری.
‫قول میدم.
‫چی کار می‌کنی؟
‫ما دوتا علیه دنیا، مگه نه، مادربزرگ؟
‫همیشه.
‫چی شده، عزیزم؟
‫سکه‌م. سکه شانسم.
‫[از من به تو نصیحت. پلیس اسمتو نمی‌دونه. ‫این ممکنه عوض بشه.]
‫[چیزی گم کردی؟ ایستگاه مرکزی، ساعت ۰۷:۰۰. ‫قطار به مقصد مورهارت. فردا]
‫می‌تونیم مسیرمون رو برگردیم.
‫نه، پیدا میشه.
‫من کجام؟
W W W . M O V I E S H O . C O M
‫اطرافت رو نگاه کن، داداش!
‫واقعاً هیچی اینجا نیست. ‫فقط جنگله.
‫خب، منو مقصر ندون.
‫گفتن توی مورهارت پیاده شو.
‫ببین، اینجا مورهارته.
‫درسته. کارت عالی بود، داداش. ‫تو یه برهوت واقعی گیر افتادیم.
‫خب، اگه بخوایم بین اینجا
‫و بازداشتگاه پلیس یکی رو انتخاب کنیم، ‫فکر کردم که...
‫چی؟
‫تو کی هستی؟
‫دقیقاً همین سوال رو ‫می‌تونم از خودت بپرسم.
‫کجا داری میری؟ وسط حرف ما ‫که هنوز تموم نشده.
‫بی‌ادب.
‫فقط از روی کنجکاوی، ‫بهت نگفتن که سوار قطار بشی،
‫مثلاً با یه پیام مرموز توی کامپیوترت؟
‫از من به تو نصیحت.
‫و وقتی اون پیام رو گرفتی، ‫احتمالاً درگیر یه کار...
‫از نظر اخلاقی چالش‌برانگیز نبودی؟
‫اگه بودم چی؟
‫ببین رفیق، به نظر میاد جفتمون رو ‫یه نابغه‌ی خبیث کشونده اینجا،
‫پس منطقی نیست که هر چی ‫می‌دونیم رو بریزیم رو دایره؟
‫تنها چیزی که می‌دونم اینه که هر کی هست، ‫باید چیزی که دزدیده رو پس بگیرم.
‫اصلاً چیزی از ما ندزدیده.
‫و هر کاری لازم باشه می‌کنم تا لوم ندن.
‫وگرنه زندگیم رسماً نابود میشه.
‫این... این فکر احمقانه‌ای بود.
‫یه مشت بچه که دارن ‫توی جنگل راه میرن؟
‫این دقیقاً داستان تک‌تک ‫فیلم‌های ترسناکیه که تا حالا ساخته شده.
‫هی، آقای مرموز، اصلاً از کجا ‫می‌دونی داری راه درست رو میری؟
‫نمی‌دونه.
‫حدود ۴۵ درجه از مسیر منحرف شده.
‫ببین، جی‌پی‌اس مشکل داره.
‫انگار کل این منطقه ‫از روی نقشه پاک شده.
‫داریم می‌ریم اونجا، نه؟
‫شما هکر هستید؟
‫چی باعث شد اینو بگی؟
‫دستمون رو شده، داداش. بهتره اعتراف کنی.
‫آره. ما در واقع برادران کریم هستیم.
‫من اید هستم، اونم اد.
‫برادران کریم؟
‫اسطوره‌های هک؟
‫نه؟
‫و تو کی هستی؟
‫سیگنال قطع شد.
‫یه نفر بلاکش کرد. نگاه کن.
‫صفحه نمایش کلاً رفت.
‫این کل ماجرا یه تله‌ست.
‫به زودی فقط اون گوشی نیست ‫که از کار میفته.
‫گم شدیم...
‫توی وسط یه جنگل. هیچ راهی هم ‫برای کمک خواستن نداریم.
‫حتی هیچ‌کس نمی‌دونه ما اینجاییم.
‫به جز...
‫خودشون.
‫هرکی که باشن.
‫یه هزارتوئه.
‫کل این جنگل یه هزارتوئه.
‫آره، درسته. خیلی خفنه.
‫تله نیست.
‫یه امتحانه.
‫بیاین بریم. می‌دونم باید از کجا بریم.
‫هوی!
‫مرحله اول تموم شد! لول‌آپ.
‫ببخشید، دقیقاً چطوری این کار رو کردی؟
‫یه حدس شانسی بود.
‫چه جای عجیبی برای مجسمه.
‫ازکیل لاکت، ۱۷۸۱ تا ۱۸۵۷.
‫این ازکیل قضیه‌ش چیه؟
‫یه کمکی می‌دید؟
‫یه جوک بشنویم؟
‫چندتا بچه لازمه که یه در رو باز کنن؟
‫یکی که قفل رو باز کنه
‫و اون سه تای دیگه هم همین‌طوری ‫مثل احمقا وایسن نگاه کنن.
‫تو همونی هستی که ما رو آوردی اینجا؟
‫معلومه که نه، داداش. ‫منم تو همون قایقی‌ام که تو هستی.
‫از من به تو نصیحت.
‫از ایستگاه دنبالتون بودم.
‫حدود 20 کیلومتر.
‫داشتن تعقیبمون می‌کردن! ‫می‌دونستم.
‫چرا تا الان خودتو نشون ندادی؟
‫فکر کردم تله‌ست و همه‌تون ‫به طرز فجیعی می‌میرید.
‫نه.
‫این الکیه.
‫قفل اصلی باید یه جای دیگه مخفی شده باشه.
‫یارو فلزیه.
‫چرا داره به دیوار اشاره می‌کنه؟
‫اونقدرها هم که به نظر میای احمق نیستی.
‫لعنتی! کلاً رنگش فرق داره.
‫نگاه کنید و یاد بگیرید، اسکُلا.
‫هی!
‫بیدارم! بیدارم! بیدار...
‫وای...
‫سرگیجه گرفتم.
‫صبر کن.
‫چهار نفرتون؟
‫الان با همید؟ ‫فکر نمی‌کردم تا چند ساعت دیگه ببینمتون.
‫خب، یه کمکی بکنید، میشه؟
‫آره، حتماً. ما هم همین‌جوری سوار ‫یه قایق تصادفی می‌شیم!
‫با یه غریبه‌ی عجیب‌غریب.
‫شاید بهتر باشه اول بگی کی هستی ‫و چرا اینجاییم.
‫اولی که راحته.
‫من میکی‌ام، ولی اجازه ندارم ‫بقیه رو براتون بگم.
‫فقط وظیفه‌م اینه که آدما رو ‫برسونم به جزیره.
‫توی جزیره چه خبره؟
‫آینده‌تون.
‫ولی جایی که داشتیم می‌رفتیم ‫فقط آینده‌مون نبود.
‫داشتیم می‌رفتیم به یه دنیای ‫کاملاً جدید،
‫یه میلیون کیلومتر دورتر از اون ‫چیزی که می‌شناختیم.
‫دنیایی که هیچ‌وقت باور نمی‌کردم ‫وجود داشته باشه...
‫تا وقتی که با چشم‌های خودم دیدمش.
‫به کروک‌هیون خوش اومدید!
‫خب، شماها، لطفاً همه وسایل ‫الکترونیکی‌تون رو تحویل بدید.
‫انگار دستمو قطع کنن.
‫واقعاً؟ می‌تونیم ترتیبش رو بدیم، پسر.
‫بده من.
‫داداش، این دوربین عکاسیه.
‫قرار نیست باهاش زنگ بزنم که!
‫خیلی خب، بجنبید.
‫بیاید، حرکت کنید!
‫بریم!
‫انگار یه جور عمارت شیک و پیک باشه!
‫ولی چرا اون یارو قایق‌سوار گفت ‫این آینده‌مونه؟
‫حدس می‌زنم هتل لوکس نباشه.
‫بقیه فاز زندان رو حس نمی‌کنن؟
‫الان که حسش می‌کنم.
‫خیلی خب، پیاده شید.
‫- هوراس، بزنش به شارژ. ‫- چشم، قربان.
‫به رئیس خبر بده چهار تا مهمونش رسیدن...
‫دریافت شد.
‫همین ‌جوری واینستید مگس بگیرید.
‫بدوید، یالا برید تو.
‫بهش دست نزن.
‫ببین چی خزیده تو.
‫مریت‌ها. ‫حتماً هستن.
‫بوی گندشو میدن.
‫باید کاری کنیم احساس راحتی کنن.
‫هوم.
‫«انگیزه، وسیله رو تعیین می‌کنه.»
‫آره، این... این شعار ماست.
‫ببخشید، این... این باید خیلی گیج‌کننده باشه.
‫- حتی طاقت‌فرسا. ‫- آره، آره.
‫ولی بیاید، همه ‌چی رو توضیح می‌دیم.
‫خب، پس اینجا یه مدرسه‌ست.
‫کروک‌هیون فقط یه مدرسه نیست.
‫قدیمی‌ترین آکادمی کلک‌بازها تو دنیاست، ‫و انحصاری‌ترین‌شون.
‫آره.
‫در تئوری.
‫تمام کلک‌بازها تا پنج دقیقه دیگه باید ثبت‌نام کنن،
‫وگرنه فرض می‌کنیم یه متجاوز هستید.
‫آخه این چه منطقی داره؟
‫ما رو با تهدید به لو دادن ‫به پلیس آوردن اینجا،
‫بعد می‌خوان یاد بدن خلافکار بشیم؟
‫خلافکار نه.
‫کلک‌باز.
‫کل قضیه همینه. ‫از مهارت‌هامون برای کار درست استفاده می‌کنیم.
‫چطوری بگم که حتی یه مریت هم بفهمه؟
‫خلافکارها، آدم‌بدا. آره.
‫ما، آدم‌خوبا.
‫مریت چیه؟
‫خب، اون...
‫ممنونم، ادگار.
‫بقیه‌ش رو ما می‌گیم.
‫خوشحالم که کمک کردم، ویسپر. ‫و خانم جریکو.
‫- همیشه از کمک کردن خوشحال میشم. ‫- بعداً می‌بینمتون.
‫همه کلاس‌های فریبکاری لغو شد.
‫با من بیاید. از این طرف.
‫صبر کن. یه لحظه وایسا.
‫اون بهت گفت ویسپر؟ ‫همون ویسپر معروف؟
‫ما رو یه ویسپر هک کرد.
‫همونه دیگه.
‫برای تاوان گناهام، ‫درس نفوذ سایبری میدم.
‫منم درس نفوذ میدم.
‫ببخشید، فقط می‌خوام مطمئن شم، ‫یعنی شما از مهارت‌هاتون برای کار درست استفاده می‌کنید؟
‫این یعنی شما مثلاً ‫برای دولت کار می‌کنید؟
‫یه همزیستی پیچیده‌ست.
‫رسماً که وجود نداریم.
‫غیررسمی، حدود ۲۰۰ ساله که ‫برای امنیت جهانی
‫حیاتی بودیم.
‫بیاید.
‫وای!
‫تازه وارد بُعد پنجم شدیم؟
‫از دوقلو رسیدیم به هشت‌قلو، داداش! ‫تازه، شبیه پنج‌کوادریلیون‌قلوئه!
‫همین‌ جوریش هم دیدن شما ‫تو یه آینه عذابه.
‫این دیگه جهنم شخصی منه.
‫این چیه؟
‫بهش میگیم اسپکولاریوم.
‫یه میون‌بر و یه مسیر فرار،
‫و یه دوره آموزشی حیاتی
‫برای تقویت جهت‌یابی فضایی‌تون.
‫یه کلک‌باز تراز اول باید ‫تمام حواس شش‌گانه‌ش دقیق باشه.
‫چرا به مسیر فرار نیاز دارید؟
‫چرا نداشته باشیم؟
‫هنوز نمی‌فهمم چرا اینجاییم.
‫چرا ما؟
‫مجتمع کلک‌بازها همیشه دنبال ‫افراد تازه می‌گرده.
‫شما چهار تا از بین هزاران نفر ‫به خاطر مهارت‌هاتون گلچین شدید.
‫مهم‌تر از همه اینکه، شماها فقط ‫برای دلایل درست دزدی می‌کنید.
‫از این طرف.
‫وقتشه رئیس رو ببینید.
‫عذر می‌خوام. امیدوار بودم ‫شخصاً بهتون خوش‌آمد بگم،
‫ولی شما وظایفتون رو ‫خیلی زودتر از انتظار انجام دادید.
‫کاسپین لاکت، مدیر جدیدتون هستم.
‫و البته، خوب می‌دونم شما کی هستید.
‫اید و اد اوکورو،
‫جیا او،
‫و گابریل ایوری.
‫اجازه بدید آقای خان، ‫رئیس بخش فریب‌مون رو معرفی کنم.
‫تو بودی! همون یارو باکلاسه.
‫و تو، تو حتی پلیس هم نبودی.
‫فرار خیلی خوبی بود.
‫۲۴ ساعت گذشته یه امتحان بود.
‫خوشبختانه، قبول شدید.
‫حالا همه‌تون اینجایید.
‫ویسپر و خانم جریکو، ‫لطفاً تشریف بیارید اسلحه خونه.
‫گذاشتی فکر کنم دارم میرم زندان.
‫- هدف همین بود. ‫- تو از من دزدی کردی.
‫قربان، شما از من دزدی کردید.
‫همه اون برنامه رو چیدی...
‫تغییر قیافه، اون پلیس قلابی...
‫واسه من؟
‫هر کاری لازم بود می‌کردیم.
‫فقط یه چیز، آقای لاکت، قربان.
‫صمیمانه از پیشنهادتون ممنونیم،
‫ولی فکر نکنم والدین‌مون ‫خیلی با اینکه بیایم یه مدرسه واسه...
‫خلافکارها، راضی باشن.
‫خلافکار نه، آقایون. کلک‌باز.
‫طبیعتاً، شما باید تا آخر عمرتون ‫مخفی بمونید.
‫نمی‌تونید از ما بخواید این کارو کنیم.
‫اگه اونا حقیقت رو بفهمن، ‫ممکنه کشنده باشه.
‫ما دشمن‌های خیلی خطرناکی داریم.
‫نگران مادربزرگتی.
‫نباش. ما باهاش حرف زدیم.
‫چی کار کردید؟
‫در مورد بقیه هم همین‌طوره. ‫بهش چی گفتید؟
‫تا جایی که اونا می‌دونن،
‫شماها الان دارید امتحان ‫آکادمی سنت جود رو میدید.
‫اگه قبول کنید، بهشون میگید
‫که بهتون بورسیه کامل دادن، ‫که از همین الان شروع میشه.
‫امشب رو وقت دارید،
‫خوب فکر کنید.
‫آره، من نیازی به فکر کردن ندارم.
‫عمراً بتونم مادربزرگمو ول کنم.
‫شدنی نیست.
‫سکه‎‌مو برمی‌دارم و میرم.
‫در هر صورت ممنون.
‫ناامیدم کردی، آقای ایوری.
‫ولی متاسفانه الان نمی‌تونی بری.
‫جنگل بعد از تاریکی هوا ‫اصلاً جای امنی نیست.
‫فردا اول صبح.
‫مگه اینکه نظرت عوض شه.
‫نه، عوض نمیشه.
‫نمی‌تونم.
‫آقا.
‫یادآوری به دانش‌آموزان سالن غذاخوری، ‫لطفاً همه بسته‌بندی‌ها رو بازیافت کنید
‫و قاشق‌چنگال‌های دزدی رو ‫به آشپزخونه برگردونید.
‫ظروف نقره برای تمرین ‫کلک‌بازی نیست.
‫اون نگاهت رو می‌شناسم.
‫یه زمانی منم مثل تو بودم.
‫ولی بهم اعتماد کن،... خیلی عجیبه که ‫چقدر زود اینجا برات خونه میشه.
‫ممنون، ولی من خونه دارم.
‫اون پنلوپه‎‌ست، ‫یه لگسی تمام‌عیار.
‫لگسی؟
‫آره. تو و من، رفیق، ‫ما مریتیم.
‫ما به یه دلیل اینجا هستیم ‫و فقط یه دلیل.
‫چون ما حرف نداریم.
‫همین‌طور خودت رو گول بزن، لئون.
‫ولی بیشتر کلک‌بازا، مثل ایزابلا، ‫همگی لگسی هستن.
‫پدر و مادرا یا پدربزرگ و مادربزرگاشون ‫همه اینجا درس خوندن.
‫بعضی‌هامون نسل‌اندرنسل اینجا بودیم.
‫هفت نسل...
‫در مورد من.
‫قبلاً هم رو دیدیم. ادگار دلاکومب هستم.
‫اینم..
‫دوریان مک‌آرتور. فقط نسل سومه.
‫و تو کی هستی؟
‫گابریل ایوری.
‫یه مریت.
‫آفرین به تو. بی‌صبرانه منتظرم ببینم ‫توی کلاس چه غلطی می‌کنی.
‫خب، دلم نمی‌خواد ناامیدت کنم، ادگار،
‫ولی من قرار نیست اینجا بمونم.
‫ببخشید، ولی بهت پیشنهاد موندن ‫توی کروک‌هیون دادن،
‫و تو می‌خوای ردش کنی
‫که مثلاً چی کار کنی؟ ‫برگردی به دله‌دزدی از مغازه‌ها؟
‫دوچرخه بدزدی؟
‫دمت گرم، این یکی خوب بود! ‫خیلی خب، دوریان.
‫شوخی نکردم.
‫ممنون. ‫حالا که دیدمت،
‫مطمئن شدم که تصمیم درستی گرفتم.
‫می‌بینی؟ همین‌جوری راحت میان تو.
‫انگار همه‌ چی رو توی یه سینی نقره‌ی دزدی ‫گذاشتن جلوشون.
‫یه مشت بچه‌رانت‌خوار نورچشمی.
‫این واقعاً ناعادلانه‌ست.
‫داداش، ما هنوز بخشی از این جاییم.
‫ما قراره نفوذ سایبری و فریب ‫و کَلک‌بازی یاد بگیریم!
‫و آخرش، عضو یه شبکه‌ی مخفی می‌شیم
‫که قراره پولدارمون کنه!
‫منظورت اینه که به شکست مجرمان ‫و برقراری عدالت کمک کنیم.
‫آره، اونم هست، معلومه.
‫واقعاً هیچ‌کدومتون ناراحت نیستید که
‫باید تا ابد به خانواده‌تون دروغ بگید؟
‫مادربزرگت می‌دونه دزدی می‌کنی؟
‫آره، داری شوخی می‌کنی دیگه.
‫خب، پس چه فرقی داره؟
‫خب، اون یه دروغ مصلحتی کوچیک بود، ‫ولی این...
‫آخه این قراره یه زندگی ‫کاملاً مخفی باشه.
‫عمراً اگه بخوابم تخت بالایی!
‫خودت که می‌دونی از ارتفاع بدم میاد!
‫نه به اندازه‌ی من! کی بود که بالای ‫برج ایفل غش کرد، داداش؟
‫فقط چون تو بودی که یک ساعت بود ‫غذا نخورده بودی.
‫اون که حساب نیست! ‫[گابریل ایوری]
‫گابریل، تو قضاوت کن، باشه؟
‫خیلی خب.
‫شیر یا خط؟
‫آقا.
‫لاکت دوباره دزدیدش! چی شد؟
‫سکه‌م! چرا فقط از من دزدی می‌کنه؟
‫یه لحظه وایسا.
‫یعنی می‌خوای بگی اون چیزی که ‫این‌همه راه براش اومدی،
‫زندگیت رو براش به خطر انداختی...
‫یه سکه بود؟
‫نه یه سکه‌ی معمولی.
‫[جعل]
‫چرا ازم جاسوسی می‌کنی، ایوری؟
‫- نه، جاسوسی نمی‌کردم. داشتم... ‫- چی؟
‫- دنبال... ‫- کی؟
‫لاکت.
‫چرا؟
‫چون اون یه دزد و کلاهبردار حرفه‌ایه.
‫یه کم احترام بذار. ‫اون مدیر مدرسه‌ته.
‫در واقع نه، چون من نمی‌مونم.
‫پس واسه من، اون فقط یه آدم ازخودراضی ‫توی یه کت‌وشلوار بیخوده،
‫که دوست داره با ذهن بچه‌ها بازی کنه.
‫وقتی فکرشو می‌کنی، واقعاً افتضاحه.
‫داری در مورد بزرگترین کلک‌باز ‫نسل خودش حرف می‌زنی.
‫اوهوم، ایول بهش. نوش جونش.
‫اصلاً می‌دونی چقدر خوش‌شانسی ‫که اینجایی؟
‫و همه ‌چی رو به باد میدی.
‫خیلی ناسپاسی.
‫خیلی نادونی.
‫آخه چی توی تو دیدن؟
‫انصافا بدک نیست.
‫ولی یه چیزی سر جاش نیست.
‫نمی‌تونم دقیق بگم چی...
‫ممنون، ولی نیازی به نقد کسی ‫مثل تو ندارم.
‫یه نصیحت دوستانه؛ نری دفتر لاکت.
‫عاقبت خوبی برات نداره.
‫ممنون، ولی نیازی به نصیحت کسی ‫مثل تو ندارم.
‫چشم‌هاشه. اونا...
‫توی اون یکی تابلو سبزترن.
‫عصر بخیر، آقای ایوری.
‫چی از جونم می‌خوای؟
‫اولین بار برای این بود که بیارمت اینجا، ‫دومین بار برای این بود که نگه‌ت دارم.
‫قبلاً گفتم، نمی‌تونم.
‫با دزدیدن سکه‌م چی عوض میشه؟
‫با نشون دادن اینکه چقدر ‫باید یاد بگیری.
‫من هر چی که باید بدونم رو می‌دونم.
‫تو مثل یه پتک کندی. ‫حتی یه لحظه هم فکر نکردی
‫که چرا سکه‌ت رو برداشتم ‫یا هوشمندانه‌ترین راه برای پس گرفتنش چیه.
‫فقط مثل یه آدم جن‌زده ‫تو مدرسه راه افتادی،
‫و تمام ضعف‌هات رو جار زدی.
‫چه ضعفی؟
‫تو همه رو به چشم یه تهدید می‌بینی.
‫تو یه دزد ازخودراضی بدقلقی که ‫عاشق باج‌گیری از بچه‌هاست.
‫تو واقعاً یه تهدیدی.
‫سکه‌م رو بدید، آقا.
‫من اینجا نیستم که تهدیدت کنم، گابریل.
‫اینجام که نجاتت بدم.
‫نجات از چی؟
‫طاقت ندارم ببینم یه استعداد ‫داره هدر میره.
‫واقعاً فاجعه‌ست اگه بخوای
‫باقی عمرت رو به عنوان یه دزد خرده‌پا ‫تلف کنی.
‫یعنی وقتی می‌تونم بیام اینجا ‫و یه دزد حرفه‌ای بشم؟
‫دزد نه، ایوری. یه کلک‌باز.
‫اونا می‌دزدن، ما پس میدیم. ‫اونا نابود می‌کنن، ما تعمیر می‌کنیم.
‫مهارتایی یادت می‌دیم که خلافکارها رو ‫توی بازی خودشون شکست بدی.
‫در حال حاضر، تو خوبی. ‫با کمک ما، می‌تونی عالی باشی.
‫یا می‌تونی برگردی و ‫همون آدم بی‌اهمیت قبلی باشی.
‫هیچی از زندگیم نمی‌دونی.
‫برعکس، من همه‌ چیو درباره‌ت می‌دونم،
‫حتی اینکه چقدر سرکه ‫روی چیپست دوست داری.
‫به نظر من که خیلی زیاده.
‫من می‌دونم تو یه درک عمیقی ‫از درست و غلط داری
‫و می‌دونم که مشتاقی مادربزرگت رو ‫از دست اون مرسیه‌های لعنتی نجات بدی.
‫ولی اینو بهم بگو،
‫باید چند تا جیب بزنی تا بتونی ‫کاروان کنار دریا رو بخری؟
‫توی کانون اصلاح و تربیت ‫چقدر می‌تونی به خودت کمک کنی؟
‫چون دفعه‌ی بعدی که دستگیر بشی، ‫دیگه آقای خان نیست که نجاتت بده.
‫سکه‌م.
‫الان!
‫خواهش می‌کنم.
‫خب، می‌بینم که نمی‌تونم ‫نظرت رو عوض کنم.
‫شاید بهتر باشه بهش زنگ بزنی.
‫نگرانت میشه.
‫خدانگهدار... قربان.
‫چرا درباره‌ی این مدرسه‌ی سنت جود ‫چیزی بهم نگفتی؟
‫همه‌ چی خیلی سریع اتفاق افتاد، ‫وقت نکردم توضیح بدم.
‫خب، حالا دیگه لازم نیست. ‫آقای لاکت اومد دیدنم.
‫همه چی رو بهم گفت.
‫اینکه چطور پلیس رو راضی کرد ‫که شکایت نکنه،
‫اینکه چطور مدرسه‌ای رو اداره می‌کنه ‫که زندگی بچه‌ها رو از این رو به اون رو می‌کنه.
‫نه، این حقیقت نداره.
‫بسه، گابریل.
‫دیگه دروغ نگو.
‫اون جعبه رو توی کمدت پیدا کردم.
‫۸۰۰ پوند پول دزدی.
‫و فکر کردن به اینکه من گول ‫اون داستان‌های کارت‌شانسی رو خوردم.
‫حتماً فکر می‌کنی خیلی احمقم.
‫نه. نه، من فقط می‌خواستم کمک کنم.
‫کمک؟ این کار می‌تونه همه‌ چی رو نابود کنه.
‫مادربزرگ، گوش کن.
‫نه. تو گوش کن.
‫تو تنها اتفاق خوب زندگی منی.
‫آخرین چیزی که می‌خوام اینه که ببینم ‫داری میری یه مدرسه‌ی شبانه‌روزی،
‫ولی اونا بهت پیشنهاد موندن دادن، ‫پس قبولش کن،
‫به خاطر آینده‌ی خودت.
‫آینده‌ی تو چی میشه پس؟
‫ارزش امروز کروک‌هیون تقلب ـه.
‫یادتون باشه، تقلب کنید، ‫ولی هرگز به دوست‌هاتون خیانت نکنید.
‫گابریل، وایسا.
‫پس واقعاً جدی هستی، ‫می‌خوای بری؟
‫فکر کردم شاید فقط برای ضایع کردن ‫ادگار بلوف می‌زدی.
‫به مادربزرگم قول دادم ‫دیگه هیچ‌وقت دزدی نکنم.
‫التماسم کرد که اینجا بمونم.
‫ولی موندن اینجا یعنی ‫یاد گرفتن دزدی، و دروغ گفتن به اون.
‫اینجا کروک‌هیونه، داداش.
‫هیچی اونقدر ساده نیست ‫که سیاه یا سفید باشه.
‫بریم. دیدی؟
‫آب اونقدرها هم ترسناک نیست، نه؟
‫بفرما، آمیرا. ‫برگشتی روی زمین سفت.
‫موفق باشی حالا. ‫سرت رو بالا بگیر.
‫بریم. وقتشه تماشا کنیم که چطور این ‫جوجه‌کلک‌بازا خودشون رو ضایع می‌کنن.
‫منظورش چیه؟
‫وای، مسابقه «بلوط کج». بهم اعتماد کن، ‫نمی‌خوای اینو از دست بدی.
‫اگه هنوزم می‌خوای بری، ‫بعداً می‌تونی با قایق بری.
‫فکر کردم قرار نیست اینجا بمونی.
‫هنوز تصمیم قطعی نگرفتم.
‫خب، بهتره زودتر تصمیم بگیری،
‫چون وقتی تیرت به بلوط بخوره، ‫دیگه راه برگشتی نیست.
‫گفتنش ضرر نداره ولی،
‫واقعاً امیدوارم بمونی.
‫روان‌شناسی معکوس، درسته؟
‫ادگار، نگاه کن. نگاه کن. اون... اون نیست؟
‫آمیرا داوان.
‫کِی رسید؟
‫فکر نمی‌کردم جرات کنه آفتابی بشه.
‫داداشش یه خائنه.
‫عجیبه.
‫کارآموزها، اسم من آقای ولاسکز هست.
‫افتخار منه که بهتون ‫درس حقه‌بازی بدم.
‫شما جایی ایستادید که من زمانی ایستادم
‫در آغاز یک مسیر طولانی و کج‌ومعوج.
‫وقتی کلک‌باز شدید،
‫دیگه پایبند ارزش‌های مقدس ما خواهید بود.
‫بدزدید، اما نه از نیازمندان.
‫تقلب کنید، اما نه به دوست‌هاتون.
‫دروغ بگید، اما نه به خودتون.
‫از همین لحظه، همه‌تون برای این، ‫در رقابتید...
‫جام کلک‌بازی.
‫فرصتی که اسمتون
‫در کنار بزرگ‌ترین کلک‌بازهای تاریخ حک بشه.
‫برای یه کلک‌باز جوان، ‫هیچ افتخاری بالاتر از این نیست،
‫هیچ راهی بهتر از این نیست که خودت رو ‫به عنوان یه استعداد قابل‌توجه معرفی کنی.
‫از سال ۱۹۱۰، همه دلاکومب‌ها برنده شدن.
‫بابام پنج ساله که داره باهام تمرین می‌کنه. ‫ناامیدش نمی‌کنم.
‫دیگه بردنش دست خودته، ادگار.
‫تعطیلات قبل، به زندانی کردن ‫چند تا آدم عوضی کمک کردم.
‫تا حالا همچین حسی نداشتم.
‫تا همین امروز، هر کلک‌باز جدید ‫جایگاهش رو
‫با پرتاب یه تیر سرنقره‌ای
‫که اسم خودت روش حک شده تثبیت می‌کنه.
‫چطوری قراره از خودمون مهارت‌های خفن ‫تیراندازی دربیاریم؟
‫انگیزه وسیله رو تعیین می‌کنه، گابریل.
‫موضوع این نیست که...
‫موضوع این نیست که چی کار می‌کنی. ‫موضوع اینه که چرا انجامش میدی.
‫و هر کسی که تیرش نزدیک‌تر باشه ‫به سر تیر اصلی ازکیل
‫پنج امتیاز کلکی برنده میشه.
‫اما چون خیلی سخت‌گیر نیستیم، ‫بهتون اجازه می‌دیم دو بار امتحان کنید.
‫پس، کلک‌بازا،
‫بیاید جلو و تیرتون رو بگیرید.
‫موفق باشید.
‫امیدوارم تیرتون به هدف بخوره.
‫می‌خوام بدونی اسمت سمّه
‫و حضورت یه توهینه.
‫حدس می‌زنم تو ادگار دلاکومبی.
‫در موردت بهم هشدار داده بودن.
‫حق داشتن.
‫تصمیمت رو گرفتی؟
‫حدس بزن.
‫ای وای. ‫درخت اشتباهی بود، آقای اوکورو.
‫بعد از اون شروع به‌شدت افتضاح،
‫امیدواریم دو نفر بعدی بهتر عمل کنن.
‫هی! حداقل زدیم به درخت!
‫دو کارآموز بعدی ما...
‫- پنلوپه لاکت... ‫- آره، پنلوپه! بیا پنلوپه!
‫لاکت؟ همون...؟
‫دختر مدیره.
‫و گابریل ایوری.
‫خب، یه مریت در مقابل یه لگسی داریم.
‫فکر کردم توافق کردیم.
‫استعداد خام نیاز به پرورش داره، دیگو.
‫اینجا بهترین جا واسه اونه.
‫بیاید صادق باشیم، ‫مسابقه‌ی تو و منه.
‫یه مریت هیچ شانسی نداره.
‫تو هم همین‌طور، ادگار.
‫لطفاً، بیاید جلو.
‫تا حالا کمان دستت گرفتی؟
‫مگه چقدر می‌تونه سخت باشه؟
‫سربلندم کن.
‫کِی نکردم؟
‫وای! خوب بود، پنلوپه!
‫پنلوپه، لطفاً برو تیرت رو بیار.
‫کارش خوبه.
‫من بهترم.
‫مگه چقدر می‌تونه سخت باشه؟
‫دو کلک‌باز بعدی ما...
‫ادگار دلاکومب و جیا او.
‫می‌خوای نشونت بدم چطور نگه‌ش داری؟
‫نه، خودم سر در میارم.
‫من چینی‌ام، احمق. ‫تیراندازی تو رگ و خونمه.
‫آفرین، جیا!
‫یه تیر اول فوق‌العاده، ‫مخصوصاً برای یه مریت.
‫یکم از مسیر دور بود.
‫به خاطر باد بود. دوباره تنظیمش می‌کنم.
‫نمی‌تونی از یه مریت ببازی!
‫بجنب، ادگار!
‫نمی‌تونی از یه مریت ببازی!
‫چه غلطی می‌کنی، داوان؟
‫داشتی درست سمت اون نشونه می‌گرفتی!
‫داشتم هدف رو تنظیم می‌کردم!
‫وقتی کوبیدی بهم، مجبورم کردی تیر رو رها کنم!
‫هیچ‌وقت از قصد به کسی شلیک نمی‌کنی!
‫فکر کنم شایعات در موردت حقیقت دارن. ‫تو اصلاً لگسی نیستی.
‫تیر! تیر جیا رو برام بیار.
‫همون‌جا بمون.
‫بدو. بدو!
‫باشه، نگام کن. ‫نگام کن، نگام کن.
‫خوبی؟
‫- خوبی؟ ‫- آره خوبم، خوبم.
‫آفرین دختر. بیا.
‫متأسفانه بعد از اون ‫صحنه‌ی مفتضحانه،
‫آمیرا نوبتش رو از دست داد.
‫مداخله در تیراندازی یک کارآموز دیگه، ‫به‌شدت ممنوعه.
‫یعنی، جدی که نمی‌گی.
‫کسی که باید اخراج بشه دلاکومبه.
‫سعی کرد به جیا شلیک کنه.
‫آمیرا بود که نجاتش داد.
‫هی، جر نزن، گابریل،
‫فقط چون تیرت به زور خورد به درخت.
‫تصادفی بود. ‫داوان کوبید بهم.
‫بجنب، ادگار!
‫آره!
‫عالی بود، ادگار!
‫فکر می‌کنم برنده‌ی ما ادگار دلاکومب باشه.
‫زیاد مطمئن نیستم.
‫یعنی چی؟
‫قبل از اینکه پرتابش کنی، ‫اسم روی تیر رو چک کردی؟
‫آقای لاکت، قربان، شما نمی‌تونی...
‫اسمی که روی تیره...
‫گابریل ایوری ـه.
‫می‌خوام بدونی اسمت سمّه
‫و حضورت یه توهینه.
‫حدس می‌زنم تو ادگار دلاکومبی.
‫در موردت بهم هشدار داده بودن.
‫مدیر.
‫قوانین میگه
‫تیر نزدیک‌تر به هدف، برنده‌ست.
‫روی این تیر ‫اسم گابریل ایوری حک شده.
‫ادگار، جر نزن،
‫فقط چون تیرت به‌زور خورد به درخت.
‫منصفانه نیست! ‫داره بلوط کلکی رو به مسخره می‌گیره.
‫چطور اجازه میدی این کار رو بکنه؟
‫اون شکستت داد. باهاش کنار بیا.
‫کنار میام.
‫خب، پس می‌مونی؟
‫ظاهراً همین‌طوره.
‫و همه‌ش بخاطر این بود که ‫نزدیک بود تیر بخورم.
‫شب‌بخیر، کروک‌هیون. ‫خواب‌های خوب ببینید.
‫[برای کاسپین لاکت]
‫یه سال دیگه هم شروع شد، کاسپین.
‫یه کلاس دیگه از کلک‌بازهای مشتاق ‫که مغزشون رو شست‌وشو بدی.
‫اما از من به تو نصیحت...
‫یه طوفان در راهه.
‫طوفانی که نمی‌تونی ازش فرار کنی.
‫و فقط هم خودت مقصری.
‫خب، ماجرا این‌ طوری شروع شد.
‫من جیب اونو زدم، اون جیب منو زد.
‫رفتم که سکه‌ی شانسم رو پس بگیرم،
‫و وقتی به خودم اومدم ‫دیدم شدم یه کلک‌باز.
‫کراوات جدید، کت جدید، زندگی جدید.
‫حس می‌کردم شاید سکه‌ی شانسم ‫بالاخره یه شانس واقعی برام آورده.
‫فقط مشکل این بود که شانس ‫من رو نکشونده بود اینجا، درست میگم؟
‫کاسپین لاکت بود.
‫و وقتی مدیر مدرسه‌ت و همه کسایی ‫که دورت هستن کلک‌باز باشن،
‫اولین درسی که یاد می‌گیری اینه...
‫به هیچ‌ کی اعتماد نکن.
‫کاسپین چه آشی برامون پخته؟
‫تو یکی از ما نیستی. ‫جای تو اینجا نیست.
‫باید حسابی تحقیرش کنم.
‫نیومدم که دوست پیدا کنم. ‫اومدم که ببرم.
‫بازی شروع شد.
‫طوفان در راهه.
‫بی‌نام‌ها.
‫بی‌نام‌ها کی‌ان؟
‫دشمنی که از هر چیزی که کروک‌هیون ‫براش ارزش قائله متنفره.
‫تو کل شبکه‌ی کلک‌بازها رو به خطر انداختی!
‫گابریل، بزن به چاک!
‫دستاشون همین الان هم به خون ما آلوده‌ست،
‫و این‌جا رو تا خاکستر نسوزونن ول نمی‌کنن.
‫گوش بدید بازنده‌ها، به کمکتون نیاز داریم.
‫کلک‌بازا، جمع شید!
‫داری به این زودی می‌ری؟
‫فکر کردم چون استعداد دارم اینجام!
‫اینجا کروک‌هیونه. ‫همه یه چیزی رو قایم کردن.
‫ما کلک‌بازیم. ‫زیادی به صداقت بها دادن.