‫- ایوری اینجا چیکار می‌کنه؟ ‫- از یه سری چیزها نباید خبر دار بشی.
‫بی‌نام‌ها خیلی شرورن.
‫کاسپین چیکار کرده؟
‫لئوپارد.
‫اگه من جات بودم این رو مخفی نگه می‌داشتم.
‫همه‌ی داوان‌ها می‌رن کروک‌هیون. سرنوشتمونه.
‫- کارت تماس بی‌نام. ‫- کارت تماس؟
‫سکه‌ای که یک سمتش سوخته.
‫واسه همین تو اینجایی! تو با بی‌نام‌هایی!
‫نابودت می‌کنم.
‫پونزده دقیقه تا منع رفت و آمد.
‫لطفا به اتاق خوابتون و یا یه جای امن برید.
‫جین شن، احتیاط.
‫وی شیان، خطر.
‫جین جی، فوری.
‫مدل اول رو تکمیل کردی.
‫هیچی یاد نگرفتی؟
‫من از تمرینات پیروی کردم.
‫جلوی حمله‌ات رو گرفتم.
‫وارد اتاق امن شدم.
‫شانس آوردی.
‫اگه من نباشم که ازت محافظت کنم چی؟ هان؟
‫کم‌کم دارم می‌ترسم که ‫مامان هرگز برنمی‌گرده.
‫ولی ترس نقطه‌ی ضعفه، ‫و من هم لاکت هستم.
‫ما ضعف نشون نمی‌دیم.
‫ضعف بقیه رو نمایان می‌کنیم.
‫[جاسوس بی‌نام‌ها؟]
‫یعنی بی‌نام‌ها مثل یه جور ‫شبکه‌ی مرگبار مخفین؟
‫اصلا چی می‌خوان؟
‫قدرت. پول.
‫که دنیا نابود بشه.
‫چرا انقدر سوال می‌پرسی؟
‫خب چرا کسی جلوشون رو نمی‌گیره؟
‫چون نامرئین.
‫شبکه‌ی کلک‌بازها تنها کسایین ‫که می‌تونن باهاشون روبرو بشن.
‫واسه همین می‌خوان ما رو نابود کنن.
‫سکه‌های سوخته...
‫گفتی سر صحنه‌ی جرائمشون می‌ذارن دیگه؟
‫فهمیدم قضیه چیه.
‫باور نمی‌کنی که «ایشان» رو ربوده باشن.
‫فکر می‌کنی یکی از اون‌هاست. ‫فکر می‌کنی من هم از اون‌هام.
‫تو نه.
‫یا ایشان.
‫من هستم.
‫باز هم قفل من رو عوض کردی.
‫جهت احتیاط. تو هدف باارزشی هستی.
‫در جریانم. مامان نمی‌ذاره یادم بره. ‫حالا که حرفش شد...
‫خودت بهتر می‌دونی و لازم نیست بپرسی.
‫آره می‌دونم، پروتکل ماموریته.
‫باز هم کاری هست پنلوپه؟ ‫چون من خیلی دیرم...
‫به یه نفر توی کلاسم خیلی مشکوک شدم.
‫اینجا مدرسه‌ی کلک‌بازهاست.
‫همه مشکوکن.
‫تمرکز کن که تحت‌تعقیب‌ترین بمونی.
‫حواست پرت نشه.
‫قسم می‌خورم اصلا اسم بی‌نام‌ها ‫رو نشنیده بودم، تا این که...
‫تو یکی از چهار مریتی، ‫و اتفاقا...
‫آره، می‌دونم، خب؟
‫کل شب بیدار موندم و سعی کردم بفهمم...
‫چون امکان نداره که تصادفی باشه.
‫پس از کجا آوردیش؟
‫قضیه همینه.
‫نمی‌دونم.
‫فقط، اونجا بود.
‫روی طاقچه کنار بقیه‌ی وسایل مادربزرگ.
‫باید اون سکه رو قایم کنی. دفنش کن.
‫چون اگه کسی بفهمه ‫دست توئه گابریل...
‫دیره.
‫پنلوپه می‌دونه.
‫اوه.
‫آقای خان عذرخواهی کردن...
‫اما ایشون به ناچار بازداشت شدن. ‫[فریبکاری]
‫بدین ترتیب، وظیفه‌ی من ‫یعنی، آقای هریس هستش که...
‫شما به با هنر فریبکاری آشنا کنم.
‫خان فکر کرده گولمون زده؟
‫فریبکاری یعنی چی؟
‫گول زدن یعنی انسان بودن.
‫همه دروغ می‌گن.
‫هیچکس اون کسی که تظاهر می‌کنه نیست.
‫در واقع، همه‌ی شما الان نقاب به صورت دارید.
‫پس بیایید یه بازی بکنیم.
‫می‌خوام یه کاری بکنیم که ‫اسمش رو گذاشتم «افشای کامل».
‫می‌خوام دو نفری گروه تشکیل بدید...
‫و ۴۸ ساعت وقت دارید که ‫روی هم‌گروهیتون تحقیق کنید...
‫بفهمید که چی رو مخفی کرده و سپس در اینجا...
‫در تنگ بازجویی من با هم روبرو بشید.
‫بهترین رازی که کشف نشده ‫باشه، ده امتیاز کلکی به همراه داره.
‫خب بذار ببینم درست فهمیدم...
‫می‌خوای از هم دیگه آتو جمع کنیم؟
‫چون امکان نداره.
‫اگه مشخص‌ بشه که حرف‌هاتون دروغ بوده...
‫شخص مقابل ده امتیاز می‌گیره.
‫فرض کنید یه بازی درست ‫یا غلط با پیامد سنگینه.
‫باز هم نه.
‫و این لباس مبدل داغون چیه دیگه؟
‫ممنون که پرسیدی جیا.
‫واسه اینه که منظوری رو برسونم.
‫تشخیص دادن ریش و لهجه‌ی الکی راحته...
‫ولی برداشتن واقعی نقاب یه نفر...
‫اونه که مهارت می‌خواد.
‫بریم انتخاب کنیم پس.
‫بذار من کمکت کنم نیکی. ‫گابریل خیلی تهاجمیه.
‫بیا.
‫اد مال تو شد.
‫مرسی پنلوپه.
‫من چطوری از اون بازجویی کنم؟
‫من اصلا نمی‌تونم باهاش حرف بزنم.
‫به خودت فشار نیار داداش. ‫من راهنماییت می‌کنم.
‫می‌دونی که حرف زدن ابرقدرت منه.
‫[افشای کامل، آمیرا در ‫مقابل جیا، اد در مقابل نیکی...]
‫[اید در مقابل ادگار، ‫گابریل در مقابل پنلوپه]
‫چهل ساعت دیگه تو می‌ری...
‫و زندگیم به شدت بهتر می‌شه.
‫تو چیزی نداری جز...
‫یه سکه‌ی سوخته.
‫تبانی با آمیرا.
‫- دیشب بهت گفتم. در مورد سکه چیزی نمی‌دونم. ‫- آره می‌دونم.
‫آره خبر نداری. صرفا سکه ‫رو روی طاقچه‌ی مادربزرگ...
‫همراه وسایلش پیدا کردی. ‫بهتر تلاش کن ایوری.
‫جاسوسیم رو کردی.
‫تازه‌کاری.
‫فرض می‌کنم مادربزرگ اسم رمزه.
‫مادربزرگ مادربزرگمه دیگه.
‫واقعا مشکلت چیه؟
‫مشکلم اینه که تو همه‌چیز رو خیلی...
‫بهم ریخته می‌کنی!
‫من چیزی واسه مخفی کردن ندارم.
‫ولی تو خیلی چیزهای بیشتری ‫از امتیاز از دست می‌دی ایوری.
‫اگه زندانیت نکنن، حداقل بیرونت می‌کنن.
‫[چهل ساعت تا افشای کامل]
‫نمی‌تونم خیلی حرف بزنم. مادربزرگ. ‫فقط یه دقیقه وقت دارم.
‫با اون پنلوپه‌ی بداخلاق کنار اومدی؟
‫آره، دارم روش کار می‌کنم.
‫مادربزرگ، سکه‌ی شانسم رو یادته؟
‫همونی گمش کردی؟ آره معلومه. پیداش کردی؟
‫آره...
‫توی اون یکی شلوارم بود.
‫می‌گم، یادته از کجا آوردیش؟
‫چرا یهویی می‌خوای این رو بدونی؟
‫شما قوانین کروک‌هیون رو زیرپا گذاشتید.
‫تماس شما قطع شد.
‫چرا تماسم رو قطع کردی؟
‫دهن‌لقی تاوان داره.
‫اصلا یعنی چی؟
‫مگه تو نباید سر کلاس باشی دوست من؟
‫تو از سکه خبر داشتی.
‫تو و بقیه. ولی چیزی نگفتی.
‫- لازم نیست نگران باشی. ‫- آره، من واسه چی اینجام؟
‫و با یه جواب الکی دست به سرم نکنید.
‫ببین، ما با سکه پیدات کردیم.
‫یکی از مامورهامون وقتی جیبش رو زدی دیدش.
‫و خیلی زود فهمیدیم که نمی‌دونی که اون چیه.
‫ولی خوشبختانه استعداد محشرت رو کشف کردیم.
‫واسه همینه که اینجایی.
‫گاهی‌اوقات این سکه‌ها، میفتن دست مرمد.
‫صرفا همین.
‫از اونجا که تقلید ‫صادقانه‌ترین نوع چاپلوسیه...
‫بنابراین جاعل باید شخصی ‫که ازش تقلید می‌کنه رو... ‫[جعل]
‫دوست داشته باشه و تحسین کنه.
‫عه، آقای ایوری.
‫ببخشید آقا، من...
‫بهانه‌ات فایده‌ای نداره.
‫حالا کنار آمیرا بشین.
‫امروز توی سر کلاس جعل داریم ‫یاد می‌گیریم که دست‌خط رو جعل کنیم.
‫که مهارتی ساده‌ اما حیاتی ‫برای یک کلک‌باز جوانه.
‫توی تنگ بازجویی موفق باشی...
‫چون من قبل این که بتونم ‫راه برم فریبکاری رو تمرین کردم.
‫تو یه خوره‌ی کامپیوتر بیش‌فعالی.
‫نمی‌تونی نقاب من رو برداری، ‫خودت هم نقابی نداری.
‫آره، ولی فرض کن کل رفتارم ‫یه شخصیت متظاهرانه باشه.
‫اگه تحت ام‌آی۶ تعلیم دیده باشم چی؟
‫ای بابا.
‫نه، نه، نه، نیکی.
‫کاملا در مورد کیو‌های فرفریش اشتباه کردی.
‫داری تنبلی می‌کنی.
‫ببخشید آقای پالومبو.
‫یه سوال، چرا انقدر با ما مریت‌ها مشکل داری؟
‫بابام طوری بزرگم کرده که با ارزش‌های ‫کلک‌بازی زندگی کنم. توی میراثمونه.
‫واسه همین این که صرفا ‫یکی رو از خیابون بیاری...
‫و اسمش رو بذاری کلک‌باز...
‫مسخره‌بازیه.
‫آهان، فهمیدم!
‫هوم؟
‫با بابات مشکل داری.
‫آفرین پنلوپه.
‫با دست‌خط نیکی هیچ فرقی نداره.
‫آمیرا و داجر با هم راحت شدن.
‫بالاخره حرفمون رو فهمید. نمی‌خوایمش.
‫اگه چیزی واسه مخفی کردن نبوده، ‫چرا تماسم رو قطع کردن؟
‫می‌ترسیدن چی بگه؟
‫شاید نگران بودن تو ممکنه چی بگی.
‫نمی‌تونی از کلک‌بازی با یه آدم ‫معمولی حرف بزنی. این قانون اوله.
‫اون در مورد من چی می‌نویسه؟
‫از کجا می‌دونی در مورد توئه؟
‫چون خیلی درگیره.
‫بدک نیست.
‫شاید باید همون کاری رو ‫باهاش بکنی که با بقیه می‌کنه.
‫درسته.
‫باید بتونم یه چیزی پیدا کنم ‫که برعلیه‌اش استفاده کنم.
‫یه چیزی که مخفی کرده.
‫دفاعت رو بیار بالا عزیزم. بالا.
‫به حرکت ادامه بده. هیچوقت پشت نکن.
‫یادت نره که حمله ممکنه از هر جایی بیاد.
‫اگه پاش رو از خط بیاره ‫جلوتر زنگ خطر رو می‌زنم.
‫ولی من اون امتیازها رو می‌خوام.
‫پس فعلا مثل یه شاهین تماشاش می‌کنم، ‫پرونده‌ی خودم رو پیش می‌برم.
‫آفرین دخترم.
‫بعد به بابا پیشنهادش می‌کنم.
‫کاری می‌کنم بهم افتخار کنه.
‫هر دوتون افتخار کنید.
‫مامان؟
‫با کی حرف می‌زنی؟
‫از کجا فهمیدی اینجام؟
‫تعقیبم کردی؟
‫مشخصا.
‫تازه‌کار که نیستم.
‫چرا انقدر نزدیک ایستادی؟
‫باید هم رو تعقیب کنیم.
‫یه فکری دارم، چطوره نکنیم؟
‫یعنی توی افشای کامل شرکت نکنیم؟
‫آهان، تو از اون‌هایی هستی ‫که تکالیفشون رو انجام می‌دن؟
‫ببین قضیه از این قراره.
‫من بلد نیستم دروغ بگم. دروغ بقیه ‫رو هم متوجه نمی‌شم. پس نیستم دیگه.
‫از صداقتت خوشم اومد. حداقل یه تنوعی دیدم.
‫به خاطر داشته باشید که تمام ‫غذاهای امروز گیاهی هستند.
‫می‌شه شخصی که جلوی ون قصاب ‫رو گرفته خودش رو معرفی کنه؟
‫داداش، داری بیش از حد بهش فکر می‌کنی.
‫فقط برو پیشش...
‫یه چیز جالب بهش بگو، ‫یخ بینتون رو بشکن.
‫تا به خودت بیای می‌بینی ‫داری باهاش حرف می‌زنی.
‫ببین، تنهاست.
‫از این لحظه استفاده کن.
‫می‌دونستی...
‫یه حقیقت جالب در مورد ‫دنباله‌ی فیبوناچی اینه که...
‫اولین بار توی ریاضیات باستانی هندی...
‫دویست سال قبل از میلاد مسیح بهش اشاره شده؟
‫اوه!
‫اگه سکه مال اون بود، چرا ‫از اون در موردش نپرسیدی؟
‫چون صرفا یه سکه است.
‫اصلا قدیمی نمی‌شه؟
‫این که دختر لاکت باشی. ‫مجبور باشی همیشه بی‌نقص باشی.
‫لازم نیست باشم. هستم.
‫به لطف ژنم و برنامه‌ای پیچیده.
‫چرا فقط در مورد مادربزرگت حرف می‌زنی؟ ‫والدینت چی پس؟
‫اون والدمه.
‫یعنی عملا مامانمه.
‫مامان تو چشه؟
‫چون می‌دونیم بابات کجاست، ولی...
‫اون نیست. مشغول کاره.
‫چرا مامانت رو مادربزرگ صدا می‌کنی؟
‫چیز مهمی نیست. وقتی من ‫رو به دنیا آورد سنش زیاد بود...
‫نمی‌خواست مردم چیزی بگن.
‫واسه همین به مامانت می‌گی مادربزرگ؟
‫بی‌خیال ایوری. بیشتر تلاش کن.
‫یهو بیا ده امتیاز رو مستقیم بده بهم دیگه.
‫والدین واقعیت کین؟
‫- اون مادر واقعیمه. ‫- مادر خونیت!
‫نمی‌دونم، واسم مهم نیست.
‫دروغگو!
‫قیافه‌اش رو ببین.
‫نمی‌خوان من رو ببینن.
‫من چرا باید بخوام ببینمشون؟
‫والدینتن. ناسلامتی به دنیا آوردنت.
‫مادربزرگم من رو بزرگ کرده!
‫بیا در مورد دروغگوی واقعی حرف بزنیم. خب؟
‫بابات. چرا وقتی سکه رو ازم دزدید...
‫- بهم نگفت که اون چیه؟ ‫- ازت دزدید؟
‫اوهوم. از اولش هم ‫همینطوری من رو آورد اینجا.
‫تظاهر کرد که یه آقای شیک‌پوشه.
‫البته منصفانه بخوام خیلی تظاهر نبود.
‫تلاش واسه تشخیص سکه سخت نبود.
‫الان خودت رو لو دادی.
‫پدرم عمرا خودش کاری رو بکنه.
‫از خودش بپرس.
‫ازش بپرس ازم چی دزدید؟ ‫هیچی توی داستانش با عقل جور در نمیاد.
‫هیچی توی داستان تو ‫هم با عقل جور در نمیاد...
‫پس یا مادربزرگی که ‫می‌گی دروغگوئه و یا خودت.
‫اون عمرا بهم دروغ بگه.
‫در واقع می‌تونیم همین ‫الان بهش زنگ بزنیم...
‫ولی بابات تلفنمون رو قطع کرد.
‫پس خودت دروغگویی.
‫لطفا همه‌ی کلک‌بازها ‫برن جلوی تنگ بازجویی...
‫که یه افشای کامل به نمایش گذاشته باشه. ‫با تفاوت خیلی کم.
‫قضیه‌ی تو...
‫ادگار...
‫همش یه پوششه.
‫پشت اون نقاب بی‌رحمانه‌ات ‫صرفا یه بچه‌ای که ترسیده...
‫و دنبال تایید پدرشه.
‫چون می‌دونی که هرگز جای ‫پسر موردعلاقه‌اش رو نمی‌گیری.
‫همین بهت انگیزه می‌ده ‫که از مریت‌ها متنفر باشی.
‫همین واسه همه کارهات بهت انگیزه می‌ده.
‫گیرم انداختی.
‫مایکل یه قهرمان بود.
‫قهرمان من بود.
‫قهرمان همه بود.
‫و بعد یه مریت خیلی بی‌رحمانه کشتش.
‫وای. به نظر خیلی خفن بوده.
‫حیف که هرگز وجود نداشته.
‫دروغ‌سنج من به سه چیز رو اندازه می‌گیره.
‫نبض، کف دست و مردمک چشم...
‫و ۹۸ درصد دقت داره.
‫شما همه باید می‌تونستید نشانه‌های ‫کلیدی یه دروغگو رو تشخیص بدید.
‫آراستگی، مرتب کردن موها با دست...
‫لمس لب‌ها...
‫و تکرار.
‫مایکل قهرمان بود. قهرمان من بود. ‫قهرمان همه بود.
‫سه بار از کلمه‌ی قهرمان استفاده کرد.
‫باورم نمی‌شه گول خوردی.
‫محشر بود ادگار!
‫خودم هم تقریبا گول خوردم!
‫نمی‌دونم چرا غر می‌زنی.
‫واسه فریبت پنج امتیاز بهت می‌دم...
‫ولی همه منتظریم که نقاب اید رو برداری.
‫لازم نیست نقابش رو بردارم.
‫ترسناک‌ترین رازی که مخفی کرده...
‫اینه که یه بار شکستن لیوان ‫موردعلاقه‌ی مامانشون رو...
‫انداخت گردن برادر دوقلوش.
‫لیوان پلاتی جوبز؟ کار تو بود؟
‫تلاش ضعیفی بود ادگار. بیشتر پیش برو.
‫بیایید یه استراحتی از ‫افشای کامل داشته باشیم...
‫و از طریق الهام به ‫خودمون یادآوری کنیم...
‫که استاد واقعی فریب در شبکه‌ی کلک کیه.
‫هارولد وزمار، یه نابغه که ‫دو سال به صورت پوششی...
‫با یه باند خلافکار آرژانتینی کار می‌کرد...
‫و عملا از کار بیکارشون کرد.
‫[کارمن لاکت]
‫نه...
‫ببخشید.
‫سدریک گو، که هر نقشی رو بازی کرده، ‫از یه گنگستر سه‌گانه گرفته...
‫تا سفید چین در فنلاند.
‫کارمن، اون مامانته.
‫چرا خان اون عکس رو رد کرد؟ چی شد؟
‫چیزی نشد. رفته ماموریت.
‫و تو آخرین نفری هستی که دوست ‫دارم در این مورد باهاش حرف بزنم.
‫پنلوپه، می‌خواستم که...
‫هر چیزی که هست، پاسخم منفیه!
‫واسه افشای کامل با ایوری گروه شدم.
‫امیدوارم ازم نخوای که ‫واسه فریبکاری کمکت کنم.
‫عمرا نسبت به بقیه بهت برتری بدم.
‫مشخصا.
‫فقط خواستم بدونم وقتی ‫استخدامش کردی ازش چی دزدیدی؟
‫کی گفته استخدامش کردم؟
‫اون گفته.
‫گفته با ظاهر مبدل رفتی...
‫و یه چیزی ازش دزدیدی.
‫نگفت چی.
‫حرف کی رو بیشتر باور می‌کنی؟
‫یه جیب‌بر که می‌خواد گولت بزنه...
‫یا پدر خودت؟
‫[سی و شش ساعت تا افشای کامل]
‫واقعا در مورد دوقلوهای ‫احمق بدشانسی آوردیم نه؟
‫توی افشای کامل رد می‌شم.
‫سخته لحظه‌ای رو پیدا کنم که پیش هم نیستن.
‫اصلا نمی‌شه جداشون کرد.
‫واسم سواله...
‫من این نگاه رو می‌شناسم.
‫تو یه نقشه داری.
‫هوم.
‫سی و شش ساعت دیگه به همه ‫می‌گه که من جاسوس بی‌نام‌هام.
‫هیچ‌جوره نمی‌تونم جلوش رو بگیرم.
‫مثل یه ماشینه.
‫یه ربات.
‫پلک نمی‌زنه.
‫احساسات طبیعی انسانی نداره.
‫اصلا نمی‌تونم بفهمم به چی فکر می‌کنه.
‫یا چی می‌نویسه.
‫می‌نویسه...
‫همینطوری باید...
‫اینطوری می‌فهمم چی مخفی می‌کنه.
‫- چی؟ ‫- پشت ماسکش.
‫باید دفترش رو بدزدم.
‫هر روز یه کارهای تکراری رو می‌کنه.
‫ناهار، تمرین...
‫تمرین جعل.
‫دفتر رو توی اتاق مطالعه‌اش می‌ذاره.
‫شرمنده رفیق. اون قفل رو نمی‌شه باز کرد.
‫پس سه راه داری.
‫یک، کل این ایده‌ی مسخره رو بی‌خیال شی.
‫دو، در رو از جا در بیاری.
‫یا سومی؟
‫کلیدش رو بدزدی.
‫جیا، کپی گرفتن از روی کلید چقدر سخته؟
‫یه بچه‌ی پنج‌ساله هم ‫می‌تونه چشم‌بسته انجامش بده.
‫می‌خوام یه دعوا درست کنی.
‫با کی؟
‫خب داشتم فکر می‌کردم، ‫به نظرم باید آتش‌بس کنیم.
‫فهمیدم که هیچ رازی نداری...
‫واسه همین دیگه تحقیق نمی‌کنم. پکس کنیم؟
‫نمی‌دونم یعنی چی، ولی با آتش‌بس موافقم.
‫ولی باید بگم، در مورد اون ‫قضیه‌ی داداش مرده‌ات...
‫خوب گولم زدی.
‫خب اگه باعث می‌شه حس بهتری داشته باشی...
‫من هم نزدیک بود داستانت در مورد ‫کار کردن واسه ام‌آی۶ رو باور کنم.
‫جدا؟
‫مرسی رفیق.
‫- خیلی واست ناراحت شدم. ‫- چیزی نیست.
‫صرفا یه لیوان یادبود چینی ‫استخوانی با تولید محدود بود.
‫من هم یه برادر کوچیک‌تر دارم.
‫صبر کن. تو بزرگ‌تری دیگه؟
‫فقط سیزده دقیقه.
‫فکرش رو می‌کردم. از رفتارت مشخصه.
‫خب قضیه‌ی تو و برادرت چیه؟
‫که یه نفر موردعلاقه‌ات باشه.
‫انقدر سعی نکن ازم بازجویی کنی! ‫مشکلت چیه؟
‫مشکلم اینه که یه مریت ‫عجیب‌وغریبی که...
‫هیچ احترامی واسه برنامه‌ی درسی ‫ کلک‌بازها قائل نیستی.
‫حداقل من یه خوره‌ی لگسی ‫نیستم که قیافش طوریه که...
‫انگار ماشین سگش رو زیر گرفته.
‫- هی هی هی، مشکل چیه؟ ‫- من خوره‌ام؟ که اینطور؟
‫ناراحت‌کننده است که چقدر ‫سطح خودشون رو پایین میارن، نه؟
‫دخالت نکن جیب‌بر.
‫- ببین چیکار کردی جیا. ‫- نکن.
‫بذار کمکت کنم. بیا.
‫همین‌جاست. سعی می‌کنم بگیرمش.
‫ببین، به کمکت نیاز ندارم، خب؟
‫خودم از پسش برمیام. به ‫کمک امثال تو نیاز ندارم.
‫پس نمی‌خوای که... ‫یعنی چی که یکی مثل من؟
‫- دقیقا می‌دونی منظورم چیه. ‫- نه، نمی‌دونم یعنی چی.
‫- پسش بده لطفا. ‫- پسش می‌دم. بیا.
‫- بیا. ‫- می‌شه شما دو تا برید عقب؟
‫بچه‌ها، بیایید به پنلوپه یکم فضا بدیم.
‫فکر خوبیه.
‫شرمنده.
‫[بیست و چهار ساعت تا افشای کامل]
‫ببخشید که عجیب‌وغریب صدات کردم.
‫عجیب‌وغریبم.
‫می‌دونم که بهم می‌گی بهم ربطی نداره...
‫ولی این کارها رو از کجا یاد گرفتی؟
‫سه نسله که قفل‌سازیم.
‫بابام توی تورنتو مغازه داره.
‫تاجر خیلی بدیه، پدر معمولی‌ایه.
‫قفل‌ساز خوبیه.
‫در این مورد مطمئنی؟
‫این که دفترش رو بخونی، ‫یعنی به نظرت خیلی...
‫فضولی نیست؟ زشت نیست؟ بد نیست؟
‫چرا، ولی اون توی وسایل من رو گشته.
‫که یعنی کارت درسته؟
‫نه، معلومه که درست نیست.
‫من صرفا کاری رو می‌کنم که مجبورم.
‫هیچ چاره‌ای واسم نذاشته.
‫محض اطلاع، این کارم ‫به این معنی نیست که...
‫کاری که می‌کنی رو تایید می‌کنم.
‫شرمنده پنلوپه.
‫- نمی‌دونستم اینجایی. ‫- می‌تونی بیای داخل.
‫کاریت ندارم.
‫می‌خواستم روی فریبکاریم کار کنم.
‫توی کلاس خیلی بد بودم...
‫مخصوصا در مقایسه با تو.
‫ولی خب نمی‌شه که خودم رو...
‫غرغر نکن نیکی. تحقیرآمیزه.
‫بیا، کاغذ بیار. نشونت می‌دم.
‫رازش اینه که فضای بین حروف رو رعایت کنی.
‫آسون‌ترین راهش اینه که کاغذت ‫رو بذاری روی کاغذ اصلی.
‫ولی کاغذ...
‫بابت اون موقع شرمنده.
‫که داد زدم.
‫مشکلی نداره.
‫می‌فهمم.
‫بخاطر فشاره.
‫والدین من هر دو استاد کلک‌بازین...
‫ولی خب آدم چطوری می‌تونه پا ‫جای کاسپین و کارمن لاکت بذاره؟
‫با تبدیل شدن به بهترین ‫کلک‌بازی که وجود داشته.
‫می‌تونی بشی.
‫مطمئنم.
‫مفتخرشون می‌کنی.
‫پدرت و مادرت.
‫ببخشید.
‫ترسناکه.
‫گریه نکن.
‫[جاسوس بی‌نام‌ها؟ جیب‌بر ساده.]
‫من می‌رم دفترم.
‫باید گزارش بنویسم.
‫صرفا اومدم شب‌بخیر بگم، ‫و ببینم خوبی یا نه.
‫چرا نباشم؟
‫مشخصا مشغول کاری هستی.
‫من واقعا توانایی ندارم که...
‫با ناراحتی احساسیت کنار بیام.
‫مادرت توی این جور کارها بهتره.
‫ولی اون که اینجا نیست، مگه نه؟
‫نمی‌دونم اون کجاست...
‫چون هر بار که می‌پرسم بحث رو عوض می‌کنی!
‫اصلا نمی‌دونم زنده است یا مرده!
‫تنهات می‌ذارم که حالت بهتر بشه.
‫پنج ثانیه وقت داری که توضیح بدی.
‫پس ماموریتت اینه، که دختر مدیر رو بکشی؟
‫تو می‌خواستی من رو بکشی.
‫تو یواشکی وارد اتاقم شدی ‫و توی اتاق امنم قایم شدی.
‫خودم گیرت انداختم.
‫کارت تمومه. همین الان زنگ خطر رو می‌زنم.
‫صبر کن!
‫قبل این که تهدیدم کنی، ‫به این فکر کن که چی‌ها ازت می‌دونم.
‫مثلا چی؟
‫مامانت چهار ماهه که رفته.
‫نمی‌دونی کجا رفته.
‫می‌ترسی دیگه برنگرده.
‫می‌ترسی نتونی در حد والدینت خوب بشی.
‫دفترم رو خوندی؟
‫چطور جرئت کردی؟
‫واست سواله که آیا پدرت ‫حقیقت رو مخفی می‌کنه؟
‫خیلی پلیدی.
‫آره ولی این به میل خودم نبود. ‫تو مجبورم کردی.
‫این تغییری ایجاد نمی‌کنه.
‫حرف من در مقابل حرف توئه...
‫و من خیلی ازت دروغگوی بهتریم.
‫می‌دونی چیه؟
‫زنگ خطر رو نمی‌زنم.
‫دوازده ساعت صبر می‌کنم و ‫جلوی همه دستت رو رو می‌کنم.
‫تموم شد.
‫من بردم.
‫کارم تمومه.
‫اصلا می‌شه روی پیشونیم ‫نوشت «جاسوس بی‌نام‌ها».
‫ولی نیستی که.
‫تو همونقدر با بی‌نام‌ها ‫همدستی که ایشان هست.
‫من به تو مثل برادرم اعتماد دارم.
‫آره مرسی. ولی کی حرف ما ‫رو به حرف یه لاکت ترجیح می‌ده؟
‫یعنی، باید مادربزرگم رو ببینم.
‫رودررو، که نتونن صبحتمون رو قطع کنن.
‫فقط اون می‌تونه حقیقت رو ‫در مورد این سکه‌ی مسخره بگه.
‫اون ثابت می‌کنه که من بی‌گناهم.
‫چطوری می‌خوای تا زنگ اول فردا انجامش بدی؟
‫آخرین قطار از مورهارت...
‫ساعت ۱۱:۰۹ می‌ره.
‫تو از کجا می‌دونی؟
‫فقط باید یواشکی از باغبون‌ها رد بشم...
‫از دریاچه رد بشم و از جنگل بگذرم.
‫عملا روانی شدی.
‫آره یعنی، گمونم وقت دارم که برم...
‫و برگردم و...
‫سیزده دقیقه هم وقت اضافه بیارم.
‫فکر می‌کردم دزدیدن دفتر پنلوپه بده...
‫ولی این دیگه واقعا زیاده‌رویه.
‫آخه چی واسه از دست دادن دارم؟
‫واقعا؟ یا اینه...
‫یا بذارم پنلوپه نابودم کنه.
‫[ده ساعت تا افشای کامل]
‫خوبی رفیق؟
‫هی، نه، من اون قایق رو لازم دارم!
‫تو از ما نیستی! کی هستی؟
‫تمامی واحدها، کد قرمز داریم. ‫تکرار می‌کنم کد قرمز داریم.
‫از جات تکون نخور.
‫مزاحم در ساحل جنوبی، تمام.
‫اون کی بود؟
‫به تو مربوط نیست.
‫ایشان نبود. عکسش رو دیدم.
‫ولی ژاکت اون تنش بود.
‫از اون‌ها بود؟ یکی از بی‌نام‌ها؟
‫شدیدا پیشنهاد می‌کنم از این ‫برخورد به کسی چیزی نگی.
‫گمونم این بستگی داره.
‫ساکت می‌مونم...
‫ولی می‌خوام مادربزرگم رو ببینم، ‫که باهاش حرف بزنم.
‫خیلی‌خب.
‫تنها مزیت دوران نظارت اینه که...
‫ما همه‌جا چشم داریم.
‫اگه خارج از موضوع حرف بزنی قطع می‌کنیم.
‫قطع کن تا وقتی رفتم خونه همه‌چیز رو بگم.
‫الو؟
‫منم مادربزرگ.
‫سلام عزیزم. الان نمی‌تونم حرف بزنم. ‫الان...
‫سر کاری، آره، می‌دونم. یعنی...
‫حدس زدم.
‫گوش کن، سریع می‌گم.
‫به سوالم در مورد سکه جواب ندادی.
‫می‌دونی عزیزم، راستش یادم نمیاد.
‫ببین، من باید برم.
‫نه، صبر کن مادربزرگ. یه چیز دیگه.
‫از والدین اصلیم چی می‌دونی؟ کی بودن؟
‫نمی‌دونم.
‫ببخشید. بهم نگفتن.
‫تو گابریل منی. فقط همین رو می‌دونم.
‫ببین، من باید برم. خداحافظ.
‫امیدوارم موضوع خاتمه یافته باشه.
‫[یک ساعت تا افشای کامل]
‫این از طرف مادرت اومد.
‫یه سری از بهترین کلک‌بازهامون جونشون ‫رو به خطر انداختن که این رو واست بیارن.
‫امیدوارم نگرانیت تموم بشه.
‫متاسفم که این همه مدت نیستم عزیزم.
‫یه روزی توضیح می‌دم.
‫امیدوارم درکم کنی.
‫ولی این رو بهت قول می‌دم...
‫خیلی زود میام خونه.
‫مامانت که خیلی...
‫دوستت داره و بهت افتخار می‌کنه.
‫لطفا همه‌ی کلک‌بازها برن پیش آقای خان.
‫وقت افشای کامله.
‫هنوز اینجایی؟
‫من هم هستم.
‫ولی شنیدم دیشب کنار آب دستگیرت کردن.
‫لابد یه نفر دیگه بوده.
‫از اونجایی که این آخرین کلاس هفته‌ی ماست...
‫یعنی این آخرین شانستونه که...
‫نقاب حریفتون رو بردارید و ‫ده امتیاز کلکی دریافت کنید.
‫تو ادعا می‌کنی که نمی‌تونی دروغ بگی...
‫ولی همچنان به نظرم خیلی رازآلودی.
‫پس به نظرم شاید این...
‫یه دروغ دیگه باشه. ‫[آمیرا مقابل جیا]
‫در هر صورت، فهمیدم که تو ‫یکی از دو نفری هستی که...
‫واقعا اینجا بهش اعتماد دارم.
‫و من یاد گرفتم...
‫فریبکاری قطعا زشت و بی‌فایده است.
‫خب بابت...
‫صداقتت ممنون جیا.
‫خب عجیبیش اینه که نیکی، خب...
‫[اد در مقابل نیکی]
‫تو مثل یه کتاب قابل خوندنی، ‫ولی به ندرت از خودت اطلاعاتی می‌دی.
‫من کلک‌بازم.
‫اینطوری بزرگ شدم.
‫ولی در مورد خونه حرف زدی، ‫ولی هیچوقت نگفتی خونه کجاست.
‫و اون لهجه...
‫نمی‌دونم، واقعا نمی‌دونم مال کجاست.
‫[اید مقابل ادگار]
‫من و رفیقم ادگار که اینجاست...
‫آتش‌بس کردیم، نه اد؟
‫پکس. پکس.
‫به لاتین یعنی صلح.
‫باید قبول می‌کردیم که بی‌فایده است.
‫که تو عمق مخفی‌ای نداشتی ‫که در موردش تحقیق کنم.
‫درست نیست که من چیزی ‫در مورد خودم بروز ندادم.
‫هر دو در مورد برادرهامون حرف زدیم.
‫ولی تو اسم برادرت رو نگفتی.
‫که چقدر از نظرمون روی مخن.
‫نگفتم روی مخه.
‫طرف مقابل من آدمیه که ‫مغزش پر از ایده‌ است...
‫ولی پیش برادرش گیر افتاده که جلوش رو گرفته.
‫صبر کن. من این رو نگفتم.
‫شرمنده، حق با تو بود اد.
‫تو گفتی «بی‌احتیاط و شلخته.»
‫نوشتمشون.
‫آره، اگه صادق باشم...
‫کاش اد همیشه انقدر محتاط نبود.
‫«گاهی‌اوقات بیشتر مانع ‫می‌شه تا این که کمک کنه.»
‫انگار یه دستم پشتم بسته است.
‫[پنلوپه در مقابل گابریل]
‫دیشب کجا بودی؟
‫- سعی کردم فرار کنم. ‫- چرا؟
‫که برم دیدن مادربزرگم.
‫چرا؟
‫بخاطر سکه‌ی شانسم.
‫- می‌خواستم ببینم از کجا آوردش. ‫- چرا؟
‫که یه چیزی رو اثبات کنم.
‫ولی کنار ساحل گیر افتادی، ‫پس نتونستی باهاش حرف بزنی.
‫در واقع زدم.
‫با تلفن بابات.
‫پس جوابت رو گرفتی؟
‫یادش نیومد.
‫و حرفش رو باور کردی؟
‫چرا نکنم؟
‫الان به موهات دست زدی، ‫لبت رو لمس کردی...
‫هر دو نشانه‌ی دروغه، ‫مگه نه آقای خان؟
‫آفرین پنلوپه.
‫دروغ نمی‌گفتم. من...
‫راستش واقعا یادم نیست.
‫نمی‌دونم.
‫فکر می‌کنی بهت دروغ گفته.
‫نه.
‫مطمئنی که گفته.
‫دیشب کنار ساحل، شخص ‫دیگه‌ای هم اونجا بود؟
‫نه.
‫چرا اومدی کروک‌هیون؟
‫- چون بابات جیبم رو زد. ‫- دروغه!
‫من با اعتمادبه‌نفس کامل تایید می‌کنم. ‫چون من اونجا بودم.
‫چی دزدید؟
‫سکه‌ی شانسم.
‫و دوباره وقتی رسیدم اینجا ازم دزدیدش.
‫و بهم هشدار داد که پیش خودم بمونه.
‫می‌دونی که دارم حقیقت رو می‌گم.
‫نه، نمی‌دونم.
‫می‌دونی که دروغگوی واقعی کیه.
‫ظاهرا پنلوپه نتونسته ‫نقابت رو برداره گابریل.
‫خب، حالا تو فرصت داری ده امتیاز برنده بشی.
‫عروسک‌های ترسناک از سرتاسر دنیا جمع می‌کنه.
‫همین؟
‫هوم...
‫هوم.
‫خب پنج امتیاز رو به صورت مساوی...
‫بین ادگار و نیکی تقسیم می‌کنم. ‫به هر دوتون تبریک می‌گم...
‫تحت‌تعقیب‌ترین جدیدمون شمایید.
‫شرمنده پنلوپه. ناراحتی‌ای در کار نیست.
‫واست کاری نداشت. می‌تونستی تحقیرم کنی.
‫می‌تونستی امتیاز بگیری.
‫- ولی یه سری چیزها از امتیاز مهم‌تره. ‫- مثلا چی؟
‫مثلا این که همه اینجا دارن دروغ می‌گن.
‫یعنی، من فکر کردم اینجام چون کارم خوبه.
‫می‌دونی، چون لیاقت دارم اینجا باشم.
‫ولی الان همه‌چیز رو زیر سوال می‌برم.
‫یعنی، بابات. سکه‌ام.
‫مادربزرگم!
‫دقیقا از مادربزرگت چی پرسیدی؟
‫که سکه رو از کجا آورده؟ ‫که در مورد والدینم چی می‌دونه؟
‫چرا در مورد والدینت پرسیدی؟
‫چون تو کنجکاوم کردی.
‫آره خب، بهت جوابی نداد...
‫و می‌دونی که داره دروغ می‌گه.
‫پدر تو هم دروغ می‌گه.
‫حالا می‌فهمی؟
‫ببین، می‌دونم پرونده‌ات ‫رو کجا می‌تونیم گیر بیاریم.
‫چرا باید کمکم کنی؟
‫کمکت نمی‌کنم.
‫یه دلیلی داشته که پدرم تو رو انتخاب کرده.
‫یه دلیلی که می‌خواد مخفیش کنه.
‫و حس ششمم می‌گه این‌ها همه به هم مربوطن.
‫پس باید بفهمیم تو کی هستی...
‫و واقعا واسه چی اینجایی.
‫مطمئن باشید جناب وزیر. ‫این مسئله رو حلش می‌کنیم.
‫هیچکس نمی‌تونه از جزیره ‫خارج بشه یا بهش وارد بشه.
‫یه طوفان در راهه.
‫طوفانی که نمی‌تونی ازش فرار کنی.