‫پدر، این چیه؟
‫یه راهروئه که «چپ» و «راست» رو ‫به قلعه وصل می‌کنه.
‫اصلاً روحمم خبر نداشت همچین چیزی اینجاست.
‫ارباب این راهروی مخفی رو ‫همون موقعی ساخت که این دهکده یه قلعه بود.
‫افراد کمی ازش خبر دارن.
‫به هیچ‌کس در موردش نگو.
‫فقط وقتی که مجبوری ازش استفاده کن.
‫پایگاه‌های «چپ» و «راست» خروجی دهکده، ‫دقیقاً بالای سر ماست.
‫گوش کن چی می‌گم، یورو.
‫چپ و راست همیشه هوات رو دارن.
‫ما تموم این مدت اینجا بودیم ‫و حواسمون بهت بود، یورو.
‫از این به بعد، ما دیمون‌های تو هستیم.
‫شما... «چپ» و «راست» هستین؟
‫» ترجمه از الهام صدر «
‫پس این بچه‌ننه اربابمونه؟
‫این‌جوری نگو، راست. ‫داری اربابمون رو ناراحت می‌کنی.
‫سلام، چپ و راست.
‫از دیدنتون خوشبختم.
‫تو «درا» هستی، خادم دیمون‌ها.
‫حواسمون به تو هم بوده.
‫اون پرنده‌ها رو زمین زدیم ‫چون انگار می‌خواستن بهت آسیب بزنن،
‫اما اونا چی بودن؟
‫اونا وسایل نقلیۀ دنیای مُدرن پایین کوه هستن.
‫ولی الان واسه گپ زدن وقت نداریم.
‫حداقل دو خطر بزرگ پیداشون شده.
‫کمکمون کنین سریع و سالم ‫از کوه پایین بریم.
‫درا.
‫تو اربابمون نیستی.
‫ارباب ما یوروئه.
‫ما از دستورات اون اطاعت می‌کنیم.
‫می‌دونم، ولی الان وقت ندارم ‫شرایط رو بهش توضیح بدم.
‫ایش.
‫شما دیمون‌های کی هستین؟ ‫اون پیرمرده؟
‫اون هیولای دندونی دیگه چیه؟!
‫چی گفتم بهتون؟ اونا اینجان!
‫تازه بعد از اینکه با نارنجک زدمشون هم ‫هیچیشون نشد!
‫جون‌سختیِ دیمون‌های منو دست‌کم نگیر.
‫و بهشونم نگو هیولا. بی‌ادبیه.
‫بذار ببینم...
‫یه پسر شونزده ساله. تو یورو هستی؟
‫من؟ من هفده سالمه.
‫البته با حساب‌وکتابِ سنتی.
‫از نظر دنیای بیرون تو شونزده سالته.
‫چی‌چی؟
‫که این‌طور. پس تو داداشِ آسا هستی.
‫آسا؟
‫من اینجام تا بقیه رو بکُشم.
‫چرا باهام نمیای؟
‫شماها اهالی دهکده رو کشتین؟
‫خودِ خودمونیم.
‫ارباب یورو، تو فقط لب تر کن ‫تا هرچی دستور بدی اطاعت کنیم.
‫من هیچ دستوری بهتون نمی‌دم.
‫شما نگهبانان الهی دهکده‌این.
‫جرئت نمی‌کنم بهتون دستور بدم.
‫ولی دو تا درخواست دارم.
‫اول اینکه، حتماً یه عده‌ای زنده موندن.
‫ببرینشون یه جای امن.
‫و دوم اینکه...
‫اون فسقلی مال منه. بهش دست نزنین.
‫غیر از اینا، هر کاری دلتون می‌خواد بکنین.
‫شانس آوردیم، چپ.
‫ارباب جدیدمون کاری به کارمون نداره.
‫حله!
‫ننه یاماها.
‫ما هیچ‌وقت نمی‌بخشیمت.
‫تقاص کاری که کردی رو پس می‌دی.
‫اون کار به کارمون نداره.
‫حله!
‫اهالی دهکده رو به جای امنی می‌برم.
‫مراقب باش. نیمه‌ی دیگه‌م یه‌کم جوشیه.
‫چی؟!
‫من فقط دارم دستورات اربابم رو اجرا می‌کنم.
‫هر کاری دلم بخواد می‌کنم.
‫تیر دوم!
‫این دیمون‌ها خیلی جون‌سختن.
‫- می‌رم سراغش! ‫- هی!
‫ای بابا!
‫چرا داره این‌جوری می‌شه؟
‫تو رو خدا بیاین از این کوه بریم پایین.
‫هی، زنده‌ای؟ هی.
‫اوه، زنده‌ای.
‫این باید خونِ یکی دیگه باشه.
‫تو که زخمی نشدی. خوبه.
‫پاک یادم رفته بود! نمی‌تونی منو ببینی.
‫نگران نباش. من هیولا نیستم.
‫می‌برمت یه جای امن.
‫اوه؟
‫جدی؟
‫همه تا منو دیدن غش کردن.
‫می‌دونی؟ به آدم برمی‌خوره خب!
‫اونا به بزرگترها هیچ رحمی نکردن، ‫ولی به بچه‌ها آسیبی نزدن.
‫تو می‌تونی منو ببینی، نه؟
‫یه سلام خشک‌وخالی هم نمی‌کنی؟
‫قدرت خطرناکی داری.
‫اگه دلت دعوا می‌خواد، باهات می‌جنگم... ‫ولی دستور اربابم اینه که...
‫بچه‌های این دوره‌زمونه ‫اصلاً به حرف آدم گوش نمی‌دن!
‫اون دختر...
‫شوخیت گرفته! ‫دو نفر به یه نفر!
‫دومی؟!
‫آسا!
‫لعنتی!
‫گابی!
‫ممنون، آسا.
‫تکون نخور!
‫تو کی هستی؟ حرف بزن.
‫من خواهرتم، آسا.
‫دروغگو! آسا که انقدر گنده نیست!
‫توی دنیای بیرون ‫دسترسی به تغذیه خیلی بهتره.
‫آسا هیچ‌وقت این‌جوری اخم نمی‌کنه.
‫من سختی‌های زیادی کشیدم.
‫یه‌کم بی‌اعصابم، خب؟
‫هی!
‫خوب نیست اعضای خانواده با هم دعوا کنن!
‫بوی خون این دختره ‫دقیقاً بوی خون تو رو می‌ده، یورو.
‫- شماها خواهر و برادرین. ‫- چی؟!
‫پس اون آسایی که توی قلعه‌ست کیه؟
‫یه آسای قلابی.
‫ده سال پیش، بعد از اینکه پدر و مادرمون ‫منو برداشتن و از دهکده فرار کردن،
‫ننه و بقیه ترسیدن تو هم فرار کنی.
‫واسه همین یه آسای قلابی درست کردن ‫تا تو رو اینجا پابند کنن.
‫تو برادر بزرگترِ مهربون و دلسوزی هستی.
‫تا وقتی آسا توی دهکده بود، ‫ول نمی‌کردی بری.
‫اون آسا قلابیه.
‫حالا که تجدید دیدار احساسیتون تموم شد،
‫می‌شه عقب بکشی، آسا؟
‫آقای درا!
‫اونا فقط دنبال توئن.
‫ما هنوز نمی‌دونیم این آسای مثلاً واقعی ‫چه کارهایی از دستش برمیاد.
‫و اگه بمونی، ‫ممکنه دهکده خسارت بیشتری ببینه.
‫هنوزم یه عده زنده موندن، مگه نه؟
‫هی.
‫دیگه به اهالی دهکده صدمه نزن.
‫می‌ذارم این فسقلی بره، ‫پس عقب‌نشینی کن.
‫- باشه. ‫- آسا!
‫تا بعد.
‫آخ...
‫چرا نمی‌گیریمش؟
‫چون زخم‌هات نیاز به رسیدگی دارن ‫و می‌دونیم که اون الان جاش امنه.
‫آخ...
‫خوبی؟
‫می‌دونی؟ داداشت بدجور بی‌رحمه.
‫آره.
‫- کارش درسته. ‫- آره.
‫اون زنده‌ست.
‫آره.
‫اون زنده‌ست.
‫داداشم زنده‌ست.
مووی شو M O V I E S H O . C O M
‫حصار داره برمی‌گرده.
‫باید سریع از کوه بریم پایین.
‫صدای اون هلیکوپترها خیلی بلند بود.
‫قضیه چی بود؟
‫شاید یکی نیاز به کمک داشته.
‫خیلی‌ها توی این کوه‌ها گم می‌شن.
‫خیلی‌هاشونم هیچ‌وقت پیدا نمی‌شن.
‫شاید مثل همون داستان ترسناکه‌ست.
‫همونی که...
‫دهکده‌ی گمشده!
‫آره، همون.
‫کوهنوردها یهو سر از یه دنیای دیگه درمیارن.
‫یه دهکده‌ای اونجاست که ‫اصلاً نباید اونجا باشه.
‫حتی اگه بعداً برگردن هم ‫هیچ اثری ازش نیست.
‫سلام!
‫اوه.
‫سلام.
‫اونا باربر کوهستان بودن؟
‫یا شکارچی‌های سنتی؟
‫[مسیر پیاده‌روی دهکدۀ قدیمی هیگاشی]
‫باد خیلی شدیده.
‫بیا برگردیم پایین.
‫دیگه نمی‌تونیم دهکده رو ببینیم.
‫حتماً دوباره رفته توی حصار.
‫می‌شه برنگردیم؟
‫اگه واقعاً بخوای، می‌تونی برنگردی.
‫ولی یکی که می‌دونسته چطوری پیداش کنه ‫حصار رو شکسته.
‫اونا دنبال تو بودن، ‫پس اونجا قایم شدن فایده‌ای نداره.
‫برگشتنم فایده‌ای نداره.
‫می‌ریم دنیای پایین ‫قاتیِ جمعیت می‌شیم.
‫از این طرف.
‫واای!
‫ممنون که منتظر موندی، هانا.
‫قضیه چیه، سنپای؟
‫می‌دونستم قراره یه آدم با خودت بیاری، ‫ولی حرفی از دیمون‌ها نزدی!
‫اون می‌تونه ما رو ببینه.
‫ببخشید.
‫تو راه برات تعریف می‌کنم.
‫ما رو از اینجا ببر.
‫یورو در خطره.
‫این یکی از دوقلوهاست؟
‫و اینا هم چپ و راستن.
‫این چیزه چیه؟
‫یه تیکه آهنه.
‫اصلاً گوش نمی‌دن.
‫از آشنایی باهات خوشبختم، یورو.
‫همچنین.
‫من هانا هستم. من و سنپای درا با هم ‫به‌عنوان خادم دیمون‌ها کار می‌کنیم.
‫چپ و راست، این دوروبر ‫کسی که دیمون داشته باشه هست؟
‫نه. هیچ‌کس نیست.
‫ایول. پس بریم یه جای شلوغ.
‫سوار شو، یورو.
‫این دیگه چیه؟
‫ازم می‌خوای برم ‫توی این دستگاه عجیب‌غریب؟
‫آره.
‫بهش می‌گن ماشین.
‫یه وسیلۀ نقلیه توی دنیای پایینه.
‫ام، از آهن و این‌جور چیزها ساخته شده ‫و این خانم هم راننده‌شه، و...
‫توش اسب داره و خیلی تند می‌ره!
‫آهان.
‫پس این‌جوری کار می‌کنه.
‫فهمیدم.
‫جدی؟
‫سواریمون دیر کرده.
‫هنوز که توی حصار نیستیم، هستیم؟
‫چون آنتن داریم ‫پس باید بیرون باشیم.
‫[ما کنار تابلوی 2 کیلومتری ‫مسیر پیاده‌روی دهکدۀ قدیمی هیگاشی هستیم]
‫حتی اگه هنوز توش بودیم هم، ‫باز می‌تونستیم به‌زور بازش کنیم.
‫اوناهان.
‫ممنون که منتظر موندین.
‫انگار توی بد دردسری افتادین.
‫ممنون که اومدی، جین.
‫ممنون که این‌همه راه ‫تا بالای کوه اومدی، آقای جین.
‫شنیدم دیمون‌های جدیدی پیداشون شده.
‫شاید بهتر بود منم باهاتون می‌اومدم.
‫بذارینش روی برانکارد.
‫گابی، زخم‌هات در چه حاله؟
‫خون‌ریزیشون بند اومده.
‫یه نوک تیر توی شونه‌مه.
‫می‌شه بعداً درش بیاری؟
‫تیری که به پام خورد ‫از اونورش زد بیرون.
‫جراحاتت شدیدن.
‫جوری حرف نزن انگار پشه نیشت زده.
‫من خوبم.
‫به درد عادت دارم.
‫خب، از اونجایی که برادرت همراهت نیست...
‫فرار کرد.
‫ولی از وجودش مطمئن شدی، آره؟
‫اون صحیح و سالمه.
‫رفت پایین کوه. ‫شما بهش برنخوردین؟
‫نه، با اینکه تموم مسیرها رو بسته بودیم.
‫پس از یه راه دیگه فرار کردن.
‫شاید هنوز توی کوهستان باشن.
‫اگه هلیکوپتر داشتیم...
‫دو تا هلیکوپتر ‫و همۀ سربازهامون رو از دست دادیم.
‫اون پیرمرد حسابی جوش میاره.
‫طاقت بیار، جین.
‫برادرِ آسا با یه مرد میانسال ‫به اسم درا فرار کرد.
‫درا.
‫احتمالاً همونیه که ‫سربازها رو هم کشته.
‫آقای کاگموری، نکنه درا...؟
‫خاندان تادرا.
‫چرا باید روزی رو انتخاب می‌کردیم که ‫یه خادم دیمونِ تادرا اونجا باشه؟
‫کاش منم دیمونِ خودم رو می‌آوردم.
‫بگذریم، ما چپ و راست رو آزاد کردیم،
‫چند تا هلیکوپتر رو انداختیم ‫و تو راه اینجا دیمون‌های دشمن رو از پا درآوردیم.
‫بیشتر سربازهایی که دیدم رو کشتم، ‫ولی خیلی زیاد بودن.
‫حتی سرباز هم آورده بودن؟
‫عجب آدم‌های رومخی به نظر میان.
‫مگه نه؟ احتمالاً کار خاندان کاگموریه.
‫کاگموری‌ها؟!
‫الان دیگه اسم و قیافه‌م رو می‌دونن.
‫دلم می‌خواست زندگی آرومی داشته باشم.
‫حس می‌کنم دیمون‌ها دارن نزدیک می‌شن.
‫جدی؟!
‫یعنی افتادن دنبالمون؟
‫به این زودی؟
‫کاری باهامون ندارن.
‫از دوستان قدیمی‌ان.
‫اگه اینجایین، یعنی یه ارباب جدید پیدا کردین؟
‫آره، ازبس خیلی وقته پایین کوه نیومدیم،
‫هیچ نمی‌دونیم چه خبره.
‫چهارصد سالی می‌شه.
‫این بچه ارباب جدیدمونه.
‫اوه، چه خوب. ‫من عاشق بچه‌هام.
‫اون یکی از دوقلوهاییه که ‫شب و روز رو جدا می‌کنن.
‫خب، کار آسونی در پیش ندارین.
‫حالا می‌خواین چی‌کار کنین؟
‫از کجا معلوم؟
‫به نظر میاد فعلاً می‌خوایم ‫توی یه دهکده‌ی پرجنب‌وجوش قایم بشیم.
‫که این‌طور.
‫وقتی برگشتین برام تعریف کنین.
‫سفر به سلامت.
‫این اولین باریه که می‌بینمشون!
‫اولین باریه که می‌بینمشون! ‫اولین باریه که می‌بینمشون!
‫اونا واقعاً وجود دارن؟
‫اونا دیگه چه جونورهایی بودن؟
‫- بهشون نگو جونور! ‫- بهشون نگو جونور!
‫اون اوشیراساما بود!
‫اونا خدایان واقعین، سطحشون ‫از یه دیمون معمولی خیلی بالاتره!
‫- واقعی...؟ ‫- اصلِ اصل!
‫هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم تا زنده‌م ‫بتونم ببینمشون.
‫خیلی خوشحالم که زنده‌م.
‫می‌دونی، توی دهکده‌ی ما هم ‫باهامون مثل خدایان رفتار می‌شه.
‫این تبعیض واسه چیه؟
‫پس انواع و اقسام دیمون وجود داره.
‫دقیقاً.
‫ما انسان‌ها فقط دوست داریم ‫اونا رو در ژانرهای مختلف دسته‌بندی کنیم.
‫ژانر...؟
‫همون نوع یا دسته‌بندیه، ‫مثلاً خدایان یا ارواح.
‫بعضی‌ها مثل اوشیراساما ‫با آرامش کنار آدم‌ها زندگی می‌کنن،
‫بعضی‌ها هم واسه اربابشون شانس میارن ‫و بعضی‌ها هم تشویق به کارهای خلاف می‌کنن.
‫اون دندون مصنوعی‌هایی که بهمون حمله کردن ‫احتمالاً از نوع جنگی بودن.
‫فک بالا و پایین ‫با هم یه جفت رو می‌سازن.
‫شنیدم اگه دیمون‌ها از اربابشون ‫خوششون نیاد، درجا قورتش می‌دن.
‫متأسفم. من گذاشتم داداشم بره.
‫باهات میام تا توبیخ بشم.
‫تقصیر تو نیست، آسا.
‫تو داشتی از من محافظت می‌کردی.
‫نگران این موضوع نباشین.
‫پیرمرد همین که بفهمه اون زنده‌ست ‫و از کوهستان اومده بیرون خوشحال می‌شه.
‫نه، جدی می‌گم. اگه آسا اونجا نبود، ‫ممکن بود منو بگیرن.
‫دیمون‌هاش انقدر قوی بودن؟
‫آره، اما برادر آسا بود که ‫با تیرکمون بهم شلیک کرد.
‫اول قدرت حرکتم رو از کار انداخت، ‫بعدشم دست اصلیم رو.
‫برادرت خیلی بی‌رحمه.
‫ذهنیت یه شکارچی رو داره.
‫لعنتی.
‫داره بارون می‌باره.
‫اگه زودتر به آقای کاگموری نرسیم، ‫جا می‌مونیم.
‫بهتره عجلـ...
‫اینجا نیست.
‫تا حالا پنج بار اومدیم اینجا.
‫بدبخت شدیم. نمی‌تونیم بریم.
‫» ترجمه از الهام صدر «
‫«مروری بر قسمت بعد»
‫کارت که تموم شد سیفون رو بکش.
‫استان گونتاما.
‫چرا باید با تو ازدواج کنم؟!
دانلود فیلم و سریال M O V I E S H O . C O M