‫» ترجمه از الهام صدر «
‫می‌خوام به حساب اون بخورم.
‫خیلی‌خب.
‫ما که تا وسط شهر اومدیم.
‫بد نیست یه‌کمم خوش بگذرونیم.
‫وقتشه دنیا رو بشناسیم.
‫وقتشه دنیا رو بشناسیم!
‫اسب‌های دنیای بیرون خیلی بزرگ و سریعن.
‫عادت کردن به سواری گرفتن ازشون زمان می‌بره.
‫از اون اسبی که اول شد خوشم اومد.
‫می‌دونی قیمتش چقدره؟
‫بی‌خیال. هانا طلاقم می‌ده.
‫هر چی برای زندگی ‫توی پایین‌شهر لازم داری برات می‌خرم.
‫اسب و گاو.
‫فقط دام و طیور نباشه.
‫غیر از اونا، چیزی که بیشتر از همه نیاز دارم تیره.
‫توی خونه‌ت یه کمان دارم، ‫ولی تیر ندارم.
‫تیر؟ از کجا باید بخریم؟
‫اگه وسایل لازم رو داشته باشم، ‫خودم می‌تونم درست کنم.
‫[هوندای شاد]
‫همه‌ی اینا فروشیه؟
‫آره.
‫[ابزار]
‫برای ساختن تیر چی لازم داری؟
‫بامبوی تیر، نخ و یه چاقو.
‫برای نوک تیر هم ‫می‌تونم از آهن یا سنگ استفاده کنم.
‫برای پرهاش چی؟
‫پرهای اون قرقاولی که ‫چند روز پیش بهت فروختم رو داریم.
‫- گوزن درسته هم می‌فروشن؟ ‫- گوزن؟
‫می‌خوام پوست و دل‌وروده‌ش رو بجوشونم ‫تا چسب حیوانی درست کنم.
‫تو رو خدا این کار رو نکن.
‫همسایه‌های آپارتمان شاکی می‌شن.
‫از این استفاده کن.
‫چسب چوبه.
‫این چیه؟
‫نگاه کن.
‫چقدر کار راه بندازه!
‫[صندوق]
‫خوش اومدین.
‫این پایین همه‌چی پیدا می‌شه.
‫یکی، دو تا، سه تا.
‫ممنون.
‫رئیس،
‫دارم توهم می‌زنم. ‫می‌شه یه استراحتی بکنم؟
‫چی؟ مسخره‌بازی در نیار و کارت رو بکن.
‫دارن ازم بیگاری می‌کشن!
‫اون دختره تونست ما رو ببینه.
‫به نظر نمی‌رسید دیمون‌ داشته باشه.
‫همون‌طور که چپ گفت، ‫فقط اتفاقی تونست شما رو ببینه.
‫آدم‌ها وقت‌هایی که کم‌خوابی دارن ‫ممکنه دیمون‌ها رو ببینن.
‫[پوشاک]
‫بهتره لباس هم بخریم.
‫مترسک؟!
‫خوشم میاد لباس‌های این پایین ‫کلی جا و جیب دارن.
‫هرچی دوست داری بردار.
‫من مشکی رو ترجیح می‌دم. ‫لکه‌ی خون رو نشون نمی‌ده.
‫عجب آدم خفنی، لباس‌هاش رو ‫جوری انتخاب می‌کنه که لکه‌ی خون معلوم نشه.
‫- لباس زیر چی؟ ‫- اینا چیه؟
‫بهشون می‌گن زیرشلواری.
‫مدل پیشرفته‌ی همون لُنگن.
‫از اینا خوشم نمیاد. لنگ رو ترجیح می‌دم.
‫ببخشید. لنگ هم دارین؟
‫نه، متأسفانه.
‫آهان، راستی.
‫وقتی توی کوهستان تنهایی شکار می‌کردم، ‫چند بار راهزن‌ها بهم حمله کردن.
‫همون‌طور که بابام یادم داده بود، ‫هر کی می‌خواست منو بکشه، می‌کشتمش.
‫جنازه‌ها رو خاک می‌کردم ‫یا می‌نداختم توی رودخونه که آب ببره،
‫ولی همیشه یه جای کار می‌لنگید.
‫بالاخره معمای اون قضیه رو حل کردم.
‫همه‌ی راهزن‌هایی که بهم حمله می‌کردن، ‫زیادی تروتمیز بودن.
‫آدم‌بزرگ‌هایی که توی کوهستان زندگی می‌کنن،
‫زیر ناخن‌ها و لای انگشت‌هاشون ‫چرک و کثیفی‌ایه که با شستن پاک نمی‌شه.
‫ولی دست‌های تک‌تک اون راهزن‌ها
‫مثل تو تمیز بود، و تو مال این پایینی.
‫تازه یکیشون ‫از همین زیرشلواری‌ها پوشیده بود.
‫مگه تو دزد سر گردنه‌ای؟
‫اونا می‌اومدن کوهستان تا منو بکشن.
‫اگه بعد از اینکه...
‫یه روستایی می‌کشتت برمی‌گشتی، ‫اعتمادت بهشون رو از دست می‌دادی.
‫ولی اگه یه غریبه تو رو می‎کشت، ‫قدرت «مهر» رو به دست می‌آوردی
‫و دهکده هم می‌تونست کنترلت کنه.
‫هنوز نمی‌دونیم ‫دهکده راهزن‌ها رو فرستاده یا نه.
‫ولی نمی‌تونم کاملاً بهشون اعتماد کنم...
‫اگه وقتی توی کوهستان تنهایی، ‫اتفاقی بیفته چی؟
‫با اینکه خودم می‌خوام.
‫فقط من و چند نفر دیگه می‌دونیم ‫چطور از حصار دهکدۀ هیگاشی رد بشیم.
‫خوبه. این‌طوری دایره‌ی مظنون‌ها ‫خیلی کوچیک می‌شه.
‫بهشون حمله می‌کنیم؟
‫آره. پیش‌دستی می‌کنیم.
‫حدس می‌زدم همچین چیزی بگی.
‫موقع شکار، ‫هر کی اول بهترین موقعیت رو بگیره برنده‌ست.
‫- بگذریم، آقای درا. ‫- بله؟
‫دارن تعقیب‌مون می‌کنن.
‫آره. فکر کنم سه نفرن.
‫یک، دو، سه.
‫نوبتی دارن تعقیب‌مون می‌کنن.
‫از کاگموری‌هان؟
‫پسر، اینا هم عجب جونورهایی‌ان.
‫پشت‌سرت رو نگاه نکن.
‫فهمیدم.
‫آقای درا، گفتی نمی‌خوای کسی پیدات کنه،
‫ولی توی اون عکسی که آسا گرفت بودی.
‫ممکنه از اون عکس ‫برای شناساییت استفاده کنن.
‫آهان، اون که مهم نیست.
‫عمارت‌هایی مثل اون، ‫کلی پول بابت دوربین امنیتی می‌دن.
‫پول می‌دن؟
‫وقتی تصمیم گرفتم برم اونجا،
‫خودم رو واسه اینکه بالاخره ‫یه‌جا صورتم رو ببینن آماده کرده بودم.
‫داداش...
‫برنامه‌ی ادیت عکسم کو؟
‫پیداش کردم.
‫آسا، تو قبلاً از تادرا عکس گرفتی، نه؟
‫درا توی عکس نیست.
‫ممکنه خطرناک باشه.
‫اگه اطلاعاتی ازش داشته باشیم...
‫چی؟ توی عکس نیست؟
‫نه.
‫توی اون عکس با داداشت نبود؟
‫نه.
‫هارو، فیلم دوربین مداربسته‌ی دروازه رو ‫دنبال تادرا بگرد.
‫اگه داداشم توش هست، ‫اون تیکه‌ها رو برام بفرست.
‫اون یارو ریشوئه با کاپشن چریکی، آکیشیماست.
‫می‌گفت می‌تونه برامون کارهای خلاف جور کنه.
‫به‌خاطر یه کار نون‌وآب‌دار باهامون تماس گرفت.
‫اینم تاریخچه‌ی تماس‌هامه.
‫می‌تونی ببینی که ‫دیشب نصفه‌شب بهم زنگ زده.
‫به منم همون موقع‌ها زنگ زد.
‫فکر کنم به هر کسی که نزدیک بود ‫و می‌تونست سریع بیاد زنگ زده.
‫همون‌طور که گفتیم، ‫اولین باره بقیه‌ی اعضای تیم رو دیدیم.
‫نصفه‌شب، همون موقعی که ‫مبارزه‌مون با یورو تموم شده بود
‫و داشتیم با ماشین می‌اومدیم اینجا.
‫همون موقع بود که آقای جین بهم زنگ زد.
‫چه ساعتی وارد عمارت شدین؟
‫فکر کنم بین ۱:۳۰ ‫تا یه‌کم مونده به ۲:۰۰ بود.
‫این همون موقعیه که ‫اومدی تا پات رو درمان کنی.
‫درسته.
‫دورتادور این عمارت حصاره.
‫فقط اعضای خاندان و مهمون‌هاشون می‌تونن ‫اون ساعت از دروازه وارد بشن.
‫اون موقع یکی از کاگموری‌ها دم دروازه بود ‫که شما رو دعوت کنه داخل؟
‫آکیشیمای ریشو تنها کسی بود که اونجا بود.
‫راستش، دروازه‌ی غربی باز بود.
‫راحت اومدیم تو.
‫مگه نه؟
‫بهمون گفته بودن عمارت پر از دیمونه،
‫پس وقتی بریم تو، راحت قاتیشون می‌شیم.
‫صبر کن، صبر کن، صبر کن. کدوم دروازه؟
‫چی؟ دروازه‌ی غربی دیگه.
‫این عمارت اصلاً دروازه‌ی غربی نداره.
‫چی؟ ولی داره.
‫نداره.
‫عمارت کاگموری دروازه‌ی غربی نداره.
‫کل سمت غربش دیواره.
‫فویوکی.
‫بله، آقا.
‫داری با شریک‌هام چی‌کار می‌کنی؟
‫نگران نباش. اونا رو نمی‌کشه.
‫این جفت دیمون، کوری-هنگه هستن.
‫اسم‌های فعلیشون آکای و میدوری‌ـه.
‫ارباب فعلی‌شون تاچیکاوا ماکوتو هستش.
‫متولد ۴ مِی ۱۹۹۷.
‫یه‌سری دروس مقطع کارشناسی رو ‫در دانشگاه دخترانه‌ی آریاکه گذرونده.
‫در حال حاضر ساکنِ...
‫- شینکیبا، منطقه کوتو در توکیوئه. ‫- چی...
‫یه خواهر و یه برادر کوچیک‌تر داره.
‫پدر و مادرش آگوست ۲۰۰۸ طلاق گرفتن،
‫و حضانت کاملش به مادرش سپرده شده.
‫مادرش در حال حاضر بیمارستان بستریه.
‫خودش هم الان بیکاره.
‫- این کار رو قبول کرده ‫- صبر کن، صبر کن، صبر کن.
‫- تا پول بیمارستان مادرش رو بده. ‫- اوه، ببخشید.
‫اصلاً درست نیست ‫اطلاعات شخصی یه زن رو فاش کنی.
‫یا یه مرد رو.
‫ویسپر، می‌شه یه لحظه حرف نزنی؟
‫حتماً.
‫خب، خوبه.
‫این دیگه چه کوفتی بود؟
‫اِمبریس، بعدی.
‫یواش.
‫من همیشه یواشم.
‫اسم جفت: یین-یانگ.
‫در حال حاضر اسم تکی ندارن.
‫ارباب فعلی‌شون خانم آساست.
‫ارباب قبلی‌شون هامورا کنیچی‌ـه.
‫متولد ۱۶ ژوئن ۱۹۹۲.
‫در حال حاضر ساکنِ...
‫که این‌طور.
‫بدهی قمار، هان؟
‫جفتشون دارن راست می‌گن.
‫واقعاً سر کار با هم آشنا شدن.
‫این کیه که داره قانون حفاظت ‫از اطلاعات شخصی رو زیر پا می‌ذاره؟
‫کورویا فویوکی.
‫این جفت دیمون، «لیست سیاه» هستن.
‫با لمس کردن دیمون‌ها،
‫اطلاعات ارباب‌های قبلی‌شون رو استخراج می‌کنن.
‫الان می‌دونیم که شما فقط یه مشت مزدورین ‫که هیچ ربطی به مغز متفکر ندارین.
‫اگه آه در بساط ندارین، ‫چرا واسه ما کار نمی‌کنین؟
‫چی؟
‫یعنی... از کار بدمون نمیاد، ولی...
‫نمی‌خوای مجازاتمون کنی؟
‫باید مثل اسب کار کنین.
‫هزینه‌ی بیمارستان مادرت زیاده؟
‫آ... آره. درمان بیماریش سخته.
‫ما تموم هزینه‌هاش رو می‌دیم.
‫بذار فقط روی خوب شدنش تمرکز کنه.
‫ممنون!
‫می‌شه بدهی منم بدی...
‫برای پولت باید سخت کار کنی.
‫می‌تونی با کمک ‫به تمیز کردن عمارت شروع کنی.
‫بـ... بله، آقا!
‫مطمئنین باید بذاریم زنده بمونن؟
‫مشکلی نیست.
‫می‌دونیم کی هستن ‫و اطلاعات شخصی‌شون رو داریم.
‫به‌عنوان سربازهای مصرفی نگهشون دار.
‫بله، آقا.
‫با بقیه‌ی دیمون‌دارهایی که گرفتیم چی‌کار کنیم؟
‫اونایی که دیمون‌هاشون ‫در حمله کشته شدن رو
‫مجبور کنین بعداً با دیمون‌های جدید قرارداد ببندن.
‫و با استفاده از لیست سیاه ‫اطلاعاتشون رو دربیارین.
‫اگه فهمیدین مغز متفکر کیه،
‫خودش و هر کی که بهش ربط داره رو بکشین.
‫بله، آقا. مووی شو M O V I E S H O . C O M
‫هی خانم. می‌تونم دیمون‌هام رو پس بگیرم؟
‫براشون اسم انتخاب کردی؟
‫اوه، ام...
‫اوهاگی و دایفوکو؟
‫چی؟
‫چه بانمک.
‫چیه؟ شیرینی‌جات دوست دارم، خب؟
‫از کسی با قیافه و رفتار تو، ‫انتظار همچین اسم‌های صلح‌آمیزی نداشتم.
‫خفه شو!
‫اینو کسی می‌گه که ‫اسم دیمون‌هاش آی و ماکوتوئه.
‫اسم دندون‌های تو چیه؟
‫جو ویلیام فردریک گابریل اول ‫و کرک داگلاس اولدگلیو گابریل دوم.
‫انقدر این اسم‌ها درازن که آدم ترش می‌کنه.
‫ببخشید، ببخشید، ببخشید!
‫خب؟ به نظر میاد پشیمونه ‫و اسم‌های بانمکی هم روتون گذاشته.
‫می‌خواین برگردین پیشش؟
‫نمی‌خوان برگردن.
‫چی؟
‫آدم‌ها به این زودی عوض نمی‌شن.
‫یه‌کم دیگه پیش خودم نگهشون می‌دارم.
‫به کارت برس.
‫«شکست» از اینکه نگهشون داشتی ‫اعتراضی نداره؟
‫نه. تا الان که چیزی نگفته.
‫انگار با یین-یانگ سازگاریم.
‫چرا برای همیشه نگهشون نداریم؟
‫هرچی چشم بیشتری مراقبت باشن، بهتره.
‫راست می‌گی.
‫هنوز ممکنه دشمنی توی عمارت باشه.
‫[جلسه در حال برگزاری است] ‫[وارد نشوید]
‫نزدیک بود.
‫وقتی از برنامه عقب افتادیم، هول کردم.
‫ببخشید که به دردسر افتادی، ناکاگامی.
‫سری بعد بهتر عمل می‌کنم.
‫سری بعد چی‌کار کنیم؟
‫آدم بیشتری استخدام کنیم؟
‫می‌تونم چند تا پاره‌وقت بهت معرفی کنم ‫که می‌تونن زود شروع کنن.
‫نه، کس دیگه‌ای رو لازم ندارم.
‫فهمیدم که گابی و آسا ‫اتفاقاً خیلی هم به درد می‌خورن.
‫به کمک نیاز نداری؟
‫نه، یه کاریش می‌کنم.
‫راستی، این دفعه واقعاً فکر کردم ‫به زمان تحویل کار نمی‌رسم.
‫تا حالا انقدر لب‌مرزی کار رو تحویل نداده بودم.
‫همه‌ی دستیارهام مریض شدن ‫و فایل‌هام هم پریدن.
‫اون‌قدر از برنامه عقب بودیم ‫که دست‌پاچه شدم.
‫آره، نزدیک بود فاجعه بشه.
‫چونه زدن با چاپخونه هم کار راحتی نبود.
‫بابت این دردسرها واقعاً شرمنده‌م.
‫دفعه‌ی بعد برنامه‌م رو بهتر مدیریت می‌کنم.
‫به دستیار بیشتری هم نیاز ندارم.
‫گابی و آسا تازگی‌ها دارن بهم کمک می‌کنن ‫تا صفحه‌هام رو تموم کنم.
‫اوه، همون دخترهایی که ‫همه‌ش ازشون حرف می‌زنی؟
‫دخترهای خوبی‌ان.
‫امیدوارم بهشون حقوق بدی.
‫البته که می‌دم.
‫راستی، اتاقت چرا انقدر تاریکه، استاد هاگوره؟
‫شبیه رئیس یه سازمان خبیث شدی.
‫خونه‌مون خراب شده و یه قسمتیش برق نداره.
‫خوبه.
‫راه رفتن با اینا از اون صندل‌ها راحت‌تره.
‫هنوز دارن تعقیب‌مون می‌کنن.
‫با یه لباس عوض کردن ساده که ‫نمی‌شه تغییر قیافه داد.
‫فکر کردم می‌تونیم ورق رو برگردونیم ‫و غافلگیرشون کنیم.
‫راستی، قمه‌ت رو بی‌اجازه برداشتم
‫و توی عمارت کاگموری جا گذاشتم. ببخشید.
‫اگه بخوای توی شهر قمه‌کشی راه بندازی ‫به مشکل می‌خوریم،
‫پس فدای سرت.
‫اگه سلاح می‌خوای، بریم خونه‌ی من؟
‫خودمم دوست دارم یه سلاحی داشته باشم.
‫خونه‌ت همین اطرافه؟
‫پیاده راهی نیست.
‫لازم نیست کسایی که ‫تعقیب‌مون می‌کنن رو شکست بدیم؟
‫می‌فهمن کجا زندگی می‌کنی.
‫بذار دنبالمون بیان.
‫قصد داشتم اینجا رو ول کنم، ‫ولی یه مدت دیگه ازش استفاده می‌کنم.
‫مثل یه هزارتوئه.
‫نزدیکم بمون. وگرنه گم می‌شی.
‫بیا تو. با کفش بیا، طوری نیست.
‫هرچی می‌خوای بردار.
‫حضور دیمون‌ها رو حس می‌کنم.
‫- چی؟ ‫- آره، شرط می‌بندم.
‫خونه‌ی تادرا اینجاست؟
‫بیا زیاد دنبالشون نریم.
‫برمی‌گردیم.
‫همین آدرس رو به بالادستی‌ها گزارش می‌دیم.
‫ای بابا، بیاین دیگه.
‫حداقل یه چایی در خدمت باشیم.
‫لعنتی.
‫به خونه‌ی گمشده‌ی خاندان تادرا خوش اومدی.
‫بین این دنیا و دنیایی که ازش اومدیم ‫فقط یه لایه‌ی نازک فاصله‌ست،
‫ولی من تنها کسی‌ام که ‫راه ورود و خروج رو بلده.
‫کسی که دفعه‌ی اولشه میاد، ‫هیچ امیدی به بیرون رفتنش نیست.
‫توی این مسیرِ هزارتومانند ‫کافیه یه بار اشتباه بپیچی،
‫اون‌وقت تا زمانی که بمیری ‫همین‌جا دور خودت می‌چرخی.
‫این یکی از مأمورهای کاگموریه ‫که قبلاً تعقیب‌مون می‌کرد.
‫بی‌احتیاطی کرد و دنبال یکی از افراد تادرا راه افتاد، ‫گم شد و همین‌جا مرد.
‫مثل این همه‌جا پره.
‫اگه نمی‌خواین به سرنوشت اینا دچار بشین، ‫بگین کی هستین.
‫لعنتی.
‫هی درا. هنوزم حضور دیمون‌ها رو حس می‌کنم.
‫آره، مطمئنم.
‫اونا دیمون‌های خاندان تادرا هستن.
‫چی؟ خودِ خونه رو می‌گی؟
‫اونا چیزی رو می‌سازن ‫که بهش می‌گن «خونه‌ی گمشده».
‫مثل دهکدۀ هیگاشی، وقتی واردش می‌شی...
‫نه.
‫اونا رو نمی‌گم.
‫یه جفت دیگه اینجان.
‫به‌به.
‫به‌به، ببین کی اینجاست.
‫راست و چپ خودمون.
‫یورو، درا.
‫این آدم‌ها رو بردارین و برین عقب.
‫اینا تناگا-آشیناگا هستن.
‫شما هیچ شانسی در مقابلشون ندارین.
‫» ترجمه از الهام صدر «
‫[مروری بر قسمت بعد]
‫لعنت بهت!