‫» ترجمه از الهام صدر «
‫بیدار شو، ننه. بیدار شو!
‫الان وقت خوابیدن نیست!
‫- بیدار شو! ‫- آخ!
‫چی؟! تادرا!
‫می‌تونی تکون بخوری؟
‫- آماده‌ی فرار باش. ‫- چی؟
‫اینجا کجاست؟
‫اونا دیگه چی‌ان؟!
‫انگار دیمون‌های تو نیستن.
‫ناسلامتی دوست‌هات رو کُشتن.
‫اونا دوستم نیستن.
‫اون دیمون‌ها رو نمی‌شناسم.
‫پس پای طرف سومی وسطه؟
‫لعنتی.
‫چطوری و واسه چی ‫وارد خونه‌ی گمشده‌ی خاندان شدن؟
‫انگار همدیگه رو می‌شناسین.
‫خیلی وقت پیش همدیگه رو دیدیم.
‫توی شمال داشتن دردسر درست می‌کردن،
‫واسه همین به یه راهب مسافر ‫و کسی که قدرت مُهر رو داشت کمک کردیم...
‫تا توی کوه یامو مهروموم بشن.
‫کوه یامو؟
‫الان بهش می‌گن کوه باندای.
‫بعد از فوران تغییر شکل داد.
‫مگه قرار نبود ‫توی کوه یامو مهروموم شده باشین؟
‫آره، درسته.
‫چند روز پیش یه ارباب مهربون ‫مهر رو باطل کرد.
‫بالاخره بعد از بالای هزار سال آزاد شدیم.
‫هنوز بابت اون کار بهتون بدهکاریم.
‫سگ‌های ولگرد.
‫بعدش چی به سرِ اون راهب اومد؟
‫نمی‌دونیم. شنیدم توی کوه کویاست.
‫طبق افسانه‌ها،
‫دست‌دراز و پادراز ‫با پاهای گنده‌شون زمین‌ها رو لگدمال می‌کردن
‫و با پاشیدن آب دریاچه‌ای که با دست‌هاشون برمی‌داشتن، ‫سیل راه می‌نداختن درسته؟
‫این دیگه چه چرندیاتیه؟
‫این مدتی که ما مهروموم شده بودیم،
‫این روستایی‌های لعنتی ‫پشت‌سرمون چرت‌وپرت گفتن.
‫ما از این شوخی‌های مسخره نمی‌کنیم.
‫بهمون تهمت زدن.
‫فقط چند تا آدم خوردیم.
‫عاشق گوشت بچه‌هاییم.
‫اونجا یه جوون خوشمزه می‌بینم.
‫انگار داره گوشت‌تلخ می‌شه، ‫ولی مهم نیست.
‫خب، کدومتون ارباب راست و چپه؟
‫هان؟ چی؟
‫اگه راست و چپ اینجان، ‫یعنی دوقلوها به دنیا اومدن؟
‫اونی که قدرت مهر رو داره ‫ممکنه بین‌شون باشه، دست‌دراز.
‫ما دیگه مهروموم نمی‌شیم، پادراز.
‫راست و چپ! بهتون دستور می‌دم!
‫- شکست‌شون بدین! ‫- چی؟!
‫چرا باید به حرفِ...
‫اطاعت، ارباب!
‫اون مرد ارباب‌شونه.
‫بعداً سر فرصت اون جوونه رو می‌خوریم.
‫اول این یکی رو می‌کشیم!
‫داره یه چیزی پرتاب می‌کنه سمت‌مون!
‫مثل همیشه زیاد وول می‌خورن.
‫از مهر استفاده نمی‌کنن.
‫شاید اصلاً صاحبش اینجا نیست.
‫این تموم زوریه که ‫خودت تنهایی می‌تونی بزنی.
‫این بار از مهر و راهب خبری نیست.
‫۱۲۰۰ ساله که این کینه رو به دل داریم.
‫وقتشه تاوان پس بدین.
‫خیلی ترسناکن!
‫آقای درا!
‫هی، یورو.
‫خوشحالم بدون اینکه بهت بگم فرار کردی.
‫صدمه دیدی؟
‫چرا دروغ گفتی که ارباب راست و چپی؟
‫الان هدفشون تویی.
‫من سرپرستتم.
‫تازه، خواهر کوچولوی بامزه‌ت ‫ازم خواسته مراقبت باشم.
‫حتی راست و چپ هم فیلم بازی کردن.
‫می‌دونی که منم بلدم بجنگم.
‫می‌خوای این‌طوری با تناگا-آشیناگا بجنگی؟
‫مسخره‌بازی درنیار!
‫تو با کاگموری‌ها هستی ‫یا دهکدۀ هیگاشی؟
‫وقت نداریم.
‫بنال دیگه!
‫کاگموری‌ها.
‫کاگموری‌ها همه مثل هم نیستن.
‫کدوم کاگموری؟
‫پسر دوم، آسوما!
‫روستایی که قدرت‌های «شکست» و «مهر» رو ‫تولید می‎کنه، می‌تونه به کارش ادامه بده.
‫نباید وجودشون رو نفی کنیم.
‫بااین‌حال،
‫باید زیر نظر یه سازمان مناسب باشن.
‫اون؟
‫بهم گفته بهتون آسیبی نزنم، ‫مخصوصاً به بچه‌ای که مهر رو داره
‫و تا جایی که ممکنه تعقیب‌تون کنم.
‫لعنتی!
‫آخه چرا باید قاتی دعوای دیمون‌ها بشیم؟
‫خیلی‌خب.
‫حداقل به نظر میاد ننه قصد کشتن‌مون رو نداره.
‫می‌تونی ببینی‌شون، ‫پس باید صاحب دیمون باشی درسته؟
‫درسته.
‫پس کمک‌مون کن.
‫دیمون‌هات رو احضار کن و بجنگ.
‫نمی‌تونم. دیمون‌هامون رو جا گذاشتیم.
‫اگه می‌آوردیم‌شون، ‫راست و چپ متوجه می‌شدن.
‫امروز خودمون تنهایی داشتیم تعقیب‌تون می‌کردیم.
‫به هیچ دردی نمی‌خوری!
‫این بچه قبلاً گفت.
‫اینجا «خونه‌ی گمشده»ـست، نه؟
‫نمی‌تونیم تناگا-آشیناگا رو ‫همین‌جا ول کنیم و بریم؟
‫نمی‌شه.
‫اگه اونا و ارباب‌شون بفهمن...
‫چطور باید بیان و برن، ‫به مشکل برمی‌خوریم.
‫پس می‌رم دنبال اربابشون و می‌گیرمش.
‫اولویت دیمون‌ها محافظت از اربابشونه،
‫پس اربابشون قاعدتاً باید همین اطراف باشه، نه؟
‫آره.
‫در ضمن اونا فکر می‌کنن ‫تو بچه‌ای و دست‌کم می‌گیرنت.
‫آره. فکر کنم بتونم راحت ‫این اطراف بچرخم.
‫و چون فکر می‌کنن تو ارباب راست و چپی،
‫اصلاً توجهی به من ندارن.
‫باشه، من با راست و چپ همکاری می‌کنم ‫تا حواس تناگا-آشیناگا رو پرت کنم.
‫تو برو دنبال ارباب‌شون.
‫بریم، ننه.
‫باشه. چاره‌ی دیگه‌ای ندارم.
‫چاقوهای مخفی!
‫بیاین زودتر قال قضیه رو بکنیم تا بتونم برم.
‫باید واسه شوهرم شام درست کنم.
‫زن‌های خونه‌دار خیلی ترسناکن.
‫بدون اینکه بفهمن ‫قایمکی می‌رم توی اسلحه‌خونه. مووی شو M O V I E S H O . C O M
‫اون دست‌های وامونده‌ش تا کجا کِش میان؟
‫پسر... خونه‌م رو نابود کردن.
‫ولی الان می‌تونم برم توی اسلحه‌خونه.
‫اربابِ تناگا-آشیناگا...
‫کو؟ کجاست؟
‫پیداش...
‫آقای درا گفت آدم‌ها اینجا مُردن،
‫ولی واقعاً همه‌جا جنازه ریخته.
‫اگه واقعاً قصدش کشتن بود ‫راحت‌تر می‌شد پیداش کرد.
‫اربابِ تناگا-آشیناگا کجاست؟
‫لعنت بهت.
‫مثل همیشه سرسختی.
‫شاید بهتر باشه اول اربابشون رو بکشیم.
‫حق با توئه.
‫مُردن به‌عنوان دیمون‌های سرگردون...
‫توی این خونه‌ی گمشده برازنده‌شونه.
‫پادراز!
‫چی شده؟ چی شد؟
‫- چی شده؟! ‫- این چیه؟
‫پادراز!
‫ایول، شد.
‫اگه سال‌ها مهروموم بودن ‫و تازه به دنیای مدرن برگشتن،
‫با این چیزها آشنا نیستن.
‫از کینه‌ی هزارساله سر در نمیارم،
‫ولی هیچ کینه‌ای ‫به پای تکنولوژی مدرن نمی‌رسه.
‫فکر نکنین می‌تونین توی زمین من ‫هر غلطی دلتون خواست بکنین.
‫دست‌دراز!
‫این چیه؟
‫یه چیزی داره میاد سمت‌مون!
‫کجا...
‫راست!
‫چپ!
‫لعنت بهت!
‫لعنت بهتون!
‫لعنتی. از اون بالا پیدام می‌کنن.
‫اوه؟
‫یکی رو پیدا کردم!
‫پیره، ولی کارمون رو راه می‌ندازه.
‫زن‌ها از مردها نرم‌تر و خوشمزه‌ترن.
‫باید بخوریم تا ترمیم پیدا کنیم.
‫تو اول بخور، پادراز.
‫خیلی مهربونی، دست‌دراز.
‫وایسا، وایسا، وایسا!
‫بچه‌ای که باهام بود خیلی خوشمزه‌تره!
‫تازه، اون بچه همون دوقلوییه که می‌شه مهر!
‫لعنتی! بهشون گفت!
‫چی گفتی؟
‫ترجیح نمی‌دین اونو بخورین؟
‫اون بچه‌ای که باهات بود مهره؟
‫اوه؟
‫بچه‌ای که قراره مهر بشه همین‌جاست؟
‫بچه‌ای که هنوز ‫قدرت مهر رو به دست نیاورده...
‫خوبه، خودشه. برید سراغ بچه.
‫همین که دستش رو شل کنه، ‫تاندون‌های مچش رو می‌بُرم.
‫گذشته از اون، ما برای ترمیم خودمون ‫به مواد مغذی نیاز داریم.
‫بذارید اون پیرزن بره.
‫اون خانواده داره و خونه منتظرشن.
‫من یکی از اون دوقلوهایی‌ام که ‫شب و روز رو از هم جدا می‌کنن.
‫همچنین ارباب واقعی ‫راست و چپ هم هستم.
‫اگه با من کار دارین،
‫بیاین دنبالم.
‫این بچه یکی از دوقلوها ‫و ارباب واقعی راست و چپه؟
‫زنه گفت اون قراره مهر بشه.
‫پس هنوز اون قدرت رو به دست نیاورده.
‫آره. پس چی‌کار کنیم؟
‫اگه بچه رو بکشیم، ‫قدرت مهر رو به دست میاره.
‫من یکی دیگه مهروموم نمی‌شم.
‫می‌تونیم بعد از اینکه زنده شد ‫دوباره بکُشیمش.
‫اون سگ‌های ولگرد دست‌روی‌دست نمی‌ذارن ‫که این اتفاق بیفته، دست‌دراز.
‫گل گفتی، پادراز.
‫راست و چپ، هیچ کاری نکنین.
‫چی؟
‫تا من نگفتم هیچ کاری نکنین.
‫این کار خودمه.
‫هرطور راحتی!
‫اون سگ‌های ولگرد ‫واقعاً هیچ کاری نمی‌کنن، پادراز.
‫سگ‌های آموزش‌دیده‌ای هستن، دست‌دراز.
‫اون پاها چطوری بدون چشم ‫انقدر خوب حرکت می‌کنن؟
‫حتی اگه چشم‌هام نبینن، ‫دست‌دراز چشم‌های منه!
‫حتی اگه پاهام نتونن حرکت کنن، ‫پادراز هرطور دلم بخواد حرکت می‌کنه!
‫ما دو ذهنیم در یه بدن!
‫این شکل واقعی ماست!
‫تناگا-آشیناگا!
‫لعنتی. خیلی گنده‌ن، ‫ولی زیادی وول می‌خورن.
‫خیلی سریعن.
‫نمی‌تونم هدف بگیرم‌شون.
‫چی؟
‫دیدیمت اونجایی.
‫بعد از اینکه بچه رو خوردیم، ‫دل‌وروده‌هات رو می‌ریزیم بیرون.
‫خیلی‌خب.
‫یورو!
‫حالا چطوری بکشیمش؟
‫اول دست چپش رو از جا بکنیم؟
‫زبونش رو بکشیم بیرون ‫که نتونه از راست و چپ کمک بخواد؟
‫نکنه این بچه از همین الان ‫قدرت مهر رو داره؟
‫اون مرد دروغ گفت که ارباب راست و چپه.
‫یعنی واسه اینکه مطمئن شن پیروز می‌شن،
‫دروغ گفتن که مهر نداره؟
‫گیج شدین، نه؟
‫باعث شد یه لحظه تردید کنین، ‫ولی همین برامون کافیه.
‫راست و چپ این فرصت رو از دست نمی‌دن.
‫الان می‌تونین حرکت کنین!
‫هر کاری می‌خواین بکنین!
‫تقاص آسیب زدن به اربابمون رو پس می‌دین!
‫دست‌دراز! کجا رفتی؟
‫جواب بده، دست‌دراز!
‫هنوزم هیچی نمی‌بینم!
‫چی شده، دست‌دراز؟
‫پا... من اینجام...
‫کمکم کن، پا...
‫دست‌دراز!
‫پس یادگارشون اینه.
‫خیلی قوی‌ان.
‫اگه در راه خیر ازشون استفاده می‌شد، ‫می‌تونستن خدایان معروفی بشن.
‫یورو، حالت خوبه؟
‫بگی‌نگی.
‫بلوفت گرفت.
‫آره.
‫قدرت «شکست» آسا ‫با باز و بسته کردن دستش کار می‌کرد،
‫پس حدس زدم مهر برعکسش باشه.
‫انگار درست حدس زدم.
‫بیشتر از چیزی که انتظار داشتم ترسوندشون.
‫اینکه بتونی همچین هیولاهایی رو ‫توی یه لحظه مهروموم کنی، خیلی ترسناکه.
‫شاید مهر واقعاً قدرت خطرناکی باشه.
‫جنگیدن با تناگا-آشیناگا بدون مهر دیوونگی بود.
‫فکر نمی‌کردم بتونم شکست‌شون بدم، ‫ولی حدس زدم بتونم از دستشون فرار کنم.
‫هرچند که هدفت فقط فرار کردن نبود.
‫آره. بهت که گفتم، این کار خودم بود.
‫همینه.
‫این همون دیمونیه که از وقتی ‫عمارت کاگموری رو ترک کردیم، حسش می‌کردیم.
‫حضورش انقدر ضعیف بود ‫که نمی‌تونستیم جاش رو دقیق پیدا کنیم.
‫آدم فرستادن دنبالمون ‫تا حواسمون پرت اونا بشه؟
‫تعقیب‌کننده‌ی واقعی‌مون این پروانه بود؟
‫این دیمون آسوماست.
‫دقیق بخوام بگم، ‫بخش کوچیکی از اونه.
‫نابود کردن این یدونه پروانه ‫هیچ آسیبی بهش نمی‌رسونه.
‫» ترجمه از الهام صدر «
‫[مروری بر قسمت بعد]
‫واقعاً؟!
‫ببخشید!
‫آقای درا، این پسرته؟
‫من اصلاً نمی‌شناسمش!
‫بچه‌ی من نیست!