‫» ترجمه از الهام صدر «
‫نابودش کردن.
‫ولی حالا راه مخفیگاه تادرا رو می‌دونیم.
‫می‌تونیم جنازه‌ی گمشده‌ها رو برگردونیم.
‫ممنون، آساگیری.
‫قبلش که داشتم اینور و اونور می‌دویدم...
‫حملات تناگا-آشیناگا ‫فقط وقتی اومدم اینجا متوقف شد.
‫اوناهاش.
‫ارباب تناگا-آشیناگا.
‫مـ... می‌خوای منو بکشی؟
‫صداش جوونه. بچه‌ست؟
‫شاید. بستگی داره چی بگی.
‫چقدر بی‌رحمه. اون واقعاً یه بچه‌ست؟
‫همه‌چیز رو بهتون می‌گم.
‫حرف می‌زنم، پس لطفاً منو نکشید.
‫جدی؟ واقعاً فقط یه بچه‌ست.
‫تو ارباب تناگا-آشیناگا هستی؟
‫آره، اربابشونم.
‫کی هستی؟ اینجا چی‌کار می‌کنی؟
‫اسمم تادرا کِن‌ـه.
‫شنیدم اینجا خونه‌ی بابام بوده.
‫چی گفتی؟
‫بابات؟
‫آقای درا، این بچه‌ی توئه؟
‫نه، نه، نه! صبر کن، صبر کن! صبر کن!
‫یادم نمیاد...
‫یادم نمیاد بچه‌دار شده باشم!
‫پس چرا مکث کرده بودی؟
‫اسم مامانت چیه؟
‫آببا تسفایه.
‫خارجیه؟!
‫اهل اتیوپیه.
‫آره، قطعاً نمی‌شناسمش!
‫این بچه‌ی من نیست!
‫ام، شما آقای تادرا ریو هستی، درسته؟
‫بابام در موردت بهم گفته بود.
‫من پسر تادرا روئی، تادرا کن هستم.
‫روئی؟ این اسم به گوشم خورده.
‫اسم جدم و بابامه.
‫وقتی بچه بودی زیاد می‌اومد دهکدۀ هیگاشی، ‫پس احتمالاً یادت میاد...
‫وایسا ببینم، تو پسر بابامی؟!
‫چند سالته؟!
‫سیزده.
‫ما بیست و دو سال اختلاف سنی داریم!
‫وقتی قایم شده بودم حرف‌هاتون رو شنیدم.
‫اون پسره دوقلوی دهکدۀ هیگاشیه، نه؟
‫پسر آقای مینه و خانم ناگیسا.
‫بابام در موردشون بهم گفته بود.
‫پدر و مادر منو می‌شناسی؟
‫نه دقیقاً.
‫بابام بهشون یاد داد چطور ‫از حصار دهکدۀ هیگاشی فرار کنن.
‫وایسا، وایسا، وایسا! چی؟
‫- هیچ‌وقت اینو نگفته بود! ‫- واقعاً؟!
‫بهم بگو! پدر و مادرم الان کجان؟!
‫ببخشید!
‫صبر کن...
‫اگه پدر و مادر دوقلوها در نهایت ‫به کاگموری‌ها ملحق شدن،
‫دهکدۀ هیگاشی فکر نمی‌کنه ‫تادراها جاسوسِ کاگموری‌ان؟
‫اوه، نمی‌دونم از کجا شروع کنم.
‫هیچی نگو.
‫نیازی نیست چیزهایی که نباید رو بشنوم.
‫چون جونم رو نجات دادین ‫وانمود می‌کنم هیچی نشنیدم.
‫نه به آسوما می‌گم، نه به دهکدۀ هیگاشی.
‫لطف می‌کنی.
‫بگذریم، می‌ذارین برم خونه؟
‫اگه دیمونِ آسوما اینجا بوده،
‫راه ورود رو بلدن و اینجا دیگه امن نیست.
‫کشتن یه جاسوس الان چیزی رو عوض نمی‌کنه.
‫می‌خوای چی‌کار کنی، یورو؟
‫منظورت چیه؟
‫این پیرز... خانم، ‫هویتت رو به تناگا-آشیناگا لو داد.
‫اوه، مشکلی نیست.
‫به نظر نمیاد بخواد ما رو بکشه.
‫فقط براساس اینکه می‌خوان بکشنش یا نه ‫آدم‌ها رو می‌بخشه؟
‫یه‌کم بی‌احتیاطیه.
‫شوهرت هم همین کار رو می‌کنه؟
‫نه، اون فقط یه کارمند ساده‌ست.
‫حتی نمی‌دونه من این کار رو می‌کنم.
‫پس احتمالاً می‌تونیم بذاریم بره.
‫هرجور راحتی.
‫ممنون.
‫پس واسه همین بود کاگموری‌هایی که ‫تادراها رو تعقیب می‌کردن غیبشون می‌زد، هان؟
‫دلم نمی‌خواد این‌طوری بمیرم.
‫قبل از رفتنم، می‌تونم لااقل اونایی که ‫تعقیب‌تون می‌کردن رو دفن کنم؟
‫اونا خانواده‌ای ندارن که براشون مراسم بگیره.
‫آره، حتماً. هر جا خواستی دفنشون کن.
‫منم کمک می‌کنم.
‫خیلی راحت از کشتن حرف می‌زنی و بعد ‫به دشمن‌هات کمک می‌کنی جنازه‌هاشون رو دفن کنن.
‫اصلاً درکت نمی‌کنم.
‫باید جنازه‌ها رو دفن کرد، ‫وگرنه طاعون میاره.
‫طاعون می‌تونه کل روستا رو نابود کنه.
‫اوه، پس در همچین شرایطی زندگی کرده.
‫درضمن، می‌خوام از اینجا بری ‫تا بشنوم «کِن» چی می‌خواد بگه.
‫راست و چپ، کمکمون کنین.
‫همین‌قدر عمیق کافیه؟
‫با دست‌خالی می‌کنی؟
‫انگار نیازی به ابزار نداریم.
‫ام...
‫- داداش... ‫- بهم بگو ریو.
‫آقای ریو.
‫ممنون که تناگا-آشیناگا رو شکست دادی.
‫حالا که فکرش رو می‌کنم، ‫برای بستن قرارداد با دیمون‌ها از خون استفاده می‌شه.
‫وقتی ارباب نمی‌میره، ‫چطوری قرارداد رو مسالمت‌آمیز فسخ می‌کنن؟
‫همه طرفین موافقت می‌کنن که ‫قرارداد فسخ بشه.
‫بعدش همه‌چیز برمی‌گرده به حالت اولش.
‫پس با حرف زدن حلش می‌کنن؟
‫آره. بهشون می‌گیم ارباب چون راحت‌تره،
‫ولی در این زمینه برابریم.
‫دیمون‌ها هم احساسات دارن.
‫فهمیدم. حق با توئه.
‫در مورد شما هم همین‌طوره؟
‫آره. اگه می‌خواستی، ‫برمی‌گشتیم ورودی دهکدۀ هیگاشی.
‫قرارداد ما یه‌سری محدودیت‌ها داره،
‫ولی چون الان آزادیم که اینور و اونور بریم، ‫یه‌کم تو ذوقمون می‌خوره.
‫راستش رو بخوای، دوست داریم بعد از ۴۰۰ سال ‫یه‌کم از دنیای بیرون لذت ببریم.
‫گوش کن بچه.
‫همه‌ی دیمون‌ها مثل ما منطقی نیستن.
‫نباید خودسر دیمون‌های عجیب‌وغریب رو آزاد کنی.
‫می‌دونم کارم اشتباه بود!
‫خوبه. «مُهر» می‌تونه هر دیمون شروری رو،
‫بدون یه قرارداد دردسرساز، ‫فوراً مهروموم کنه.
‫«شکست» دیمون‌های سرگردون به وجود میاره،
‫ولی مُهر اونا رو به حالت باستانی‌شون برمی‌گردونه ‫و مهروموم می‌کنه.
‫یه‌جورایی قدرت مهربونیه.
‫برگشتیم شهر.
‫الان توی دنیای عادی هستیم.
‫می‌تونی تنهایی بری خونه، نه؟
‫آره، معلومه.
‫فعلاً.
‫سلام منو به کاگموری آسوما برسون، ننه.
‫من استعفا می‌دم.
‫خب...
‫کِن، هرچی می‌دونی بهمون بگو.
‫اولاً، من نمی‌دونم ‫پدر و مادر آقای یورو کجان.
‫حتی نمی‌دونم بابای خودم کجاست.
‫اصلاً نمی‌دونم زنده‌ست یا نه.
‫چی؟ تو هم نمی‌دونی کجاست؟
‫نه.
‫چون گفتی جدته، فکر کردم مُرده.
‫من نگفتم مُرده.
‫گفتم این دیمون مال خاندان تادراست، ‫ولی نگفتم مال منه.
‫قراردادش با جدمه،
‫و اون بدون اینکه به من انتقالش بده ‫غیبش زد.
‫واسه همینه که وقتی در خطر بودی ‫واکنشی نشون نداد.
‫می‌دونی، چون دیمون‌ها معمولاً ‫از اربابشون محافظت می‌کنن.
‫بابام محض احتیاط ‫همه‌چیز رو در مورد دیمون‌ها بهم یاد داد.
‫هرازگاهی به مامانم سر می‌زد.
‫اوهوم.
‫و بعد دوباره غیبش می‌زد.
‫آره، آره.
‫چند وقت پیش، مامانم مُرد.
‫نتونستم با بابام تماس بگیرم،
‫واسه همین کاملاً تنها شدم.
‫با خودم فکر کردم برای اینکه ‫بتونم تنهایی زنده بمونم باید قوی‌تر بشم،
‫واسه همین تصمیم گرفتم ‫دیمون‌های قدرتمندی گیر بیارم.
‫جایی که تناگا-آشیناگا مهروموم شده بودن رو ‫پیدا کردم و باهاشون قرارداد بستم،
‫ولی معلوم شد خیلی شرورن.
‫چون اربابشون بودم ‫نمی‌تونستن بهم صدمه بزنن،
‫ولی به حرفمم گوش نمی‌دادن.
‫حس کردم نمی‌تونم بذارم ‫توی این دنیا ول بگردن، واسه همین...
‫پس توی «خونه‌ی گمشده» گیرشون انداختی.
‫آره. ورود و خروجش رو بلد بودم.
‫من ده سال پیش این کار رو ‫از جدم به ارث بردم.
‫همون موقعی بود که پدر و مادر یورو ‫از روستا فرار کردن.
‫یهو اعلام کرد همه‌ی کارهای خاندان تادرا ‫به عهده‌ی منه و جیم شد.
‫از اون موقع دیگه خبری ازش ندارم.
‫لعنت بهش.
‫کارهای خانوادگی رو انداخت گردن من
‫و فرار کرد چون نمی‌خواست ‫با عواقب لو رفتن قضیه روبه‌رو بشه.
‫وایسا ببینم، تو اون موقع به دنیا اومده بودی؟
‫در مورد کار زیاد حرف نمی‌زد،
‫ولی وقتی نوشیدنی می‌خورد غر می‌زد.
‫خانم ناگیسا مال دنیای بیرونه، نه؟
‫واسه همین فهمید بابا هم مال این پایینه.
‫به‌هرحال، تهدیدش کرد ‫تا بهش بگه چطوری می‌تونه بره بیرون.
‫می‌گفت ظاهرش مهربونه، ‫ولی در واقع خیلی ترسناکه.
‫ایول، مامان.
‫اونم از سنت دوقلوهای دهکدۀ هیگاشی ‫خوشش نمی‌اومد.
‫ولی فقط راه فرار رو بهشون گفت.
‫کار دیگه‌ای با اون زوج نکرد.
‫ولی این حقیقت رو عوض نمی‌کنه که ‫از دستور دهکدۀ هیگاشی سرپیچی کرد.
‫بااین‌حال، چون مدت‌ها با کاگموری‌ها جنگیده بود،
‫جایی برای رفتن نداشت.
‫شاید بازنشستگی تنها راهش بود.
‫هانا، ما اومدیم.
‫یورو؟
‫حالت خوبه؟! زخمی شدی!
‫فقط یه خراشه.
‫ببخشید بدون اینکه چیزی بگم رفتم.
‫خیلی نگرانت بودم!
‫خیلی خوشحالم که سالمی.
‫هانا واقعاً نگرانم شده بود.
‫آدم خیلی خوبیه.
‫چقدر خوبه که مجبور نیستیم پول دوا دکتر بدیم!
‫تعجب می‌کنم بعد از اینکه رفتی ‫با کاگموری‌ها دعوا راه بندازی،
‫سالم برگشتی، آقای درا.
‫خیلی اتفاق‌ها افتاد.
‫بعداً توضیح می‌دم. فعلاً بذار استراحت کنم.
‫رفته بود قمار؟
‫و ولگردی؟
‫سلام. از دیدنتون خوشبختم.
‫من قراره پیش شما بمونم.
‫اسمم تادرا کِن‌ـه.
‫تادرا؟
‫بچه‌ی مخفی؟
‫آقای درا، چقدر پول داری؟
‫داری حساب می‌کنی ‫طلاق بگیری چقدر گیرت میاد؟
‫پول ندارم، ولی زمین و خونه دارم.
‫البته اون دیمون خاندان تادراست، ‫پس اگه جدا بشیم اونا بهت نمی‌رسه.
‫دیمونی که شامل مالیات بر دارایی می‌شه؟
‫[قلمرو]
‫سلام. من دانو هانا هستم.
‫من خادم و نامه‌رسان دهکدۀ هیگاشی‌ام.
‫با یه سگ و گربه‌ی بامزه ‫این پایین زندگی می‌کنم.
‫ولی یه روز، همکارم آقای درا ‫مجبورم کرد باهاش ازدواج کنم.
‫من قرار بود با جیسون استاتهام ازدواج کنم!
‫تازه، با یه پسر که کلی دردسر داشت اومد.
‫بین قمار و عیاشی شوهرم و املاک بی‌ارزشش،
‫اصلاً وقت نکردم به نفس راحت بکشم.
‫و بدتر از همه...
‫فهمیدم یه بچه‌ی مخفی هم داره!
‫هر روز، توی این زندگی متأهلی هیجان‌انگیز ‫و غیرقابل‌ پیش‌بینی جدیدم،
‫یه چیز شوکه‌کننده‌ی جدید کشف می‌کنم.
‫بهت که گفتم، این بچه‌ی من نیست.
‫خلاصه اینکه...
‫از راست و چپ استفاده کردی ‫تا پدر و مادرت رو پیدا کنی، ولی خواهرت رو پیدا کردی
‫و سر از عمارت کاگموری درآوردی.
‫با تلاش یه گروه ثالث برای آدم‌ربایی جنگیدین
‫و قضیه رو با رئیس خاندان کاگموری حل‌وفصل کردین.
‫و تو راه برگشت، رفتی قمار و عیاشی
‫و بچه‌ی مخفیت رو هم برداشتی آوردی.
‫نه عیاشی‌ای در کار بود، نه بچه‌ی مخفی.
‫ولی قمار رو رد نمی‌کنی.
‫نه.
‫جدم فقط هیچ‌وقت در موردش بهم نگفته بود.
‫اون بچه‌ی مخفی نیست.
‫بچه‌ی غیرقانونی؟
‫یورو، درست صحبت کن.
‫جدم و مامانم خیلی وقت پیش از هم جدا شدن.
‫احتمالاً با مامان کِن ازدواج قانونی کرده.
‫هیچ‌کس حق نداره در موردش حرفی بزنه.
‫که یعنی...
‫قراره مدتی اینجا بمونه.
‫می‌دونستم!
‫جای دیگه‌ای واسه رفتن نداره.
‫دلت براش نمی‌سوزه؟
‫فکر کنم بهت گفته بودم ‫از بچه‌ها خوشم نمیاد.
‫چرا هی می‌خوای نون‌خور اضافه کنی؟
‫نیروی کمکی بیشتر باشه بهتره.
‫تازه، می‌گن بچه‌ها گنجن.
‫این پایین نرخ تولد داره میاد پایین.
‫بچه‌ها رو وادار به کار نکن.
‫اصلاً نمی‌دونیم این بچه طرف ماست یا نه.
‫مشکلی نیست. ‫حتی یذره هم تشنه‌ی خون ریختن نیست.
‫یورو، باید در قضاوت کردن آدم‌ها ‫بیشتر دقت کنی.
‫مثلاً...
‫هان؟ هی...
‫همین الان، من نمی‌خوام بکشمت.
‫ولی اگه نظرم عوض بشه و بخوام بکشمت چی؟
‫هانا، خشونت خونگی اشتباهه.
‫حالا فهمیدی، یورو؟
‫هانا وقتی عصبانی می‌شه ‫ترسناک‌ترین آدم این خونه‌ست.
‫اگه اینو می‌دونی، ‫چرا همیشه عصبانیم می‌کنی؟
‫همه‌ی کسایی که ‫به دهکدۀ هیگاشی ربط دارن این‌جورین؟
‫شاید نباید اینو بگم،
‫ولی هیچ آدم نرمالی ‫با دهکدۀ هیگاشی ارتباط برقرار نمی‌کنه.
‫حتی اگه این بچه نقشه‌ای هم داشته باشه،
‫با وجود ماهایی که اینجاییم مشکلی پیش نمیاد.
‫چی؟ ولی...
‫امم، مامانم این حساب رو برام باز کرده.
‫می‌تونین از این ‫برای خرج زندگی استفاده کنین.
‫دفترچه حساب؟
‫اون چیه؟
‫یه‌جور دفتر ثبت دارایی‌هاست.
‫این چند ساله به‌روزرسانی نشده.
‫اصلاً نمی‌دونیم موجودیش چقدره.
‫آقای درا، برو اینو به‌روزرسانی کن.
‫حله!
‫چشم، خانم!
‫یه جایی از کار ‫شروع کرد به رئیس‌بازی درآوردن واسه ارشدش.
‫برگشتم.
‫هانا، ما حتماً باید اینجا ‫مراقب کِن باشیم.
‫چی؟
‫کِن، شناسنامه داری؟
‫آره. تابعیت ژاپنی دارم.
‫اگه بخوای، می‌تونی برای همیشه اینجا بمونی.
‫خیلی ممنونم!
‫این کلی پوله.
‫بیشتر از چیزیه که یه بچه باید داشته باشه.
‫مبلغش باورنکردنیه، ولی اینو ببین.
‫این واریزی‌های ماهانه ‫برای خرجی بچه‌ست، نه؟
‫چقدر باوجدان.
‫بابات آدم خوبیه، آقای درا.
‫نه، نیست. ‫هیچ‌وقت این کار رو برای من نکرد.
‫نگاه کن. این واریزی مال همین اواخره.
‫اون هنوز صحیح‌وسالمه.
‫ایول!
‫پس بیاین پیداش کنیم.
‫مسئله اینه که...
‫کِن، از جدم عکسی داری؟
‫نه، ندارم.
‫هیچ‌وقت نذاشت ازش عکس بگیرم.
‫می‌بینین؟ ‫منم حتی یدونه عکس از صورتش ندارم.
‫بدون عکس چطوری از بقیه پرس‌وجو کنیم؟
‫اگه جدته، ‫حتماً از کلی اسم مستعار استفاده می‌کنه.
‫فکر کنم باید سعی کنیم ‫از طریق مامان کِن پیداش کنیم.
‫راستش، مامانم توی یه کلوپ ‫در کاتسوشیکا کار می‌کرد.
‫بعد از اینکه مُرد، از دوست‌هاش پرسیدم ‫می‌دونن بابام کجاست یا نه، ولی...
‫هیچ‌کس هیچی در موردش نمی‌دونست.
‫آره.
‫جای تعجب نیست که کاگموری‌ها ‫هیچ‌وقت گیرش ننداختن.
‫خب که چی.
‫مجبوریم یه راه غیرمستقیم پیدا کنیم ‫تا از زیر زبون آدم‌های دهکدۀ هیگاشی حرف بکشیم.
‫من دخالت نمی‌کنم.
‫خودتی و خودت، آقای درا.
‫آره، آره.
‫بقیه‌ش رو بسپارین به ما بزرگ‌ترها.
‫شما بچه‌ها برید شام بخورید، ‫حموم کنید و بخوابید.
‫باشه.
‫اجازه دارم این‌همه آب رو این‌طوری مصرف کنم؟
‫چقدر لذت‌بخشه ولی عذاب وجدان داره.
‫[بزرگ‌شده‌ی کوهستان، جایی که آب باارزشه]
‫آقای یورو، با اون تشک سفت مشکلی نداری؟
‫تشک‌های این پایین برای خوابیدن زیادی نرمن.
‫عذاب وجدان گرفتم منی که سربارم ‫تشک بهتره رو برداشتم.
‫تو فامیل آقای درا هستی. ‫اساساً خانواده محسوب می‌شی.
‫نیازی به رودربایستی نیست.
‫باشه...
‫امیدوارم زودتر بابات رو پیدا کنیم.
‫آره. باید بهش بگم مامان مُرده.
‫منم امیدوارم زودتر ‫پدر و مادرت رو پیدا کنیم.
‫آره.
‫اون چیه؟
‫ظاهراً مامان کِنه.
‫هنوز قبر نداره.
‫خاکسترشه؟
‫اگه کِن مشکلی نداشته باشه،
‫می‌تونیم یه جای خوب ‫روی کوه من براش قبر درست کنیم.
‫ممنون، هانای گورکن.
‫خوشحال می‌شم هر وقت خواستی برات قبر بکنم.
‫شب بخیر.
‫» ترجمه از الهام صدر «
‫[مروری بر قسمت بعد]
‫خوشحالم که صدات رو شنیدم.
‫اینجا یه خطوط کم‌رنگی هست.
‫با تیغ کشیده شدن؟
‫سلام، عمو.