‫بیست سال پیش، ‫[جسد یک دختر پیدا شد]
‫خون‌آشام‌ها، که در گذشته اعتقاد داشتند ‫موجودات خیالی هستند، در دنیا ظاهر شدند.
‫خودشون رو به شکل انسان درآوردن، ‫به‌طور بی‌نقص در جامعه ادغام شدند،
‫و در زیر سایه تاریکی ‫حملات خود به انسان‌ها رو آغاز کردند.
‫مردم از خون‌آشام‌ها می‌ترسیدند، ‫شایعات شایعاتِ جدیدتری رو به دنبال خود آوردند.
‫خون‌آشام‌ها قدرت‌هایی ‫فراتر از درک و تصور انسان را دارند.
‫آدم‌هایی که گاز گرفته شدند ‫خودشون خون‌آشام شدند.
‫راهی برای کشتنِ اون‌ها وجود نداره.
‫امکان داره خون‌آشام‌ها همسایه‌ی ما باشن.
‫رفته‌رفته، مردم از هر چیز کوچکی می‌ترسیدند.
‫«قسمت اول: جلسه»
‫خانم سوها، به آکادمی دلسیز خوش آمدید.
‫آکادمی ما یه مدرسه شبانه‌ست.
‫کلاس‌ها از نه شب شروع میشه.
‫شاید اول دشوار باشه، ‫ولی خیلی سریع عادت می‌کنید.
‫بله خانم.
‫باید عذرخواهی کنم.
‫معمولا این وقت از سال ‫دانش آموز انتقالی نداریم.
‫ساختمون خوابگاه جدید اتاق خالی نداره،
‫بنابراین توی خوابگاه قدیمی ‫واستون یه اتاق آماده کردم.
‫یه‌کم بهم‌ریخته‌ست.
‫موردی نداره.
‫ضمنا، قوانین آکادمی اجازه نمیده ‫بعد از طلوع آفتاب از آکادمی خارج بشید.
‫احتمالا به خاطر امنیت‌تون هم ‫بهتره جایی نرید.
‫همین چند وقت پیش ‫یه قتل این اطراف اتفاق افتاد.
‫طبق شایعات، کار یه خون‌آشام بوده.
‫خب، مدرسه‌ی ما ‫به آزمون ورود سخت و موشکافانه‌اش معروفه.
‫امکان نداره هیچ‌کدوم از دانش آموزها، ‫یا هیئت علمی یا کارمندها خون‌آشام باشن.
‫ببخشید.
‫همین جاست.
‫ببخشید که باید تنها زندگی کنید.
‫اگه توی ساختمون جدید اتاق خالی شد، ‫کارهای جابجایی رو انجام میدم...
‫راستش اینجا رو ترجیح میدم.
‫ممنون.
‫اینجا اتاق منه.
‫عالیه!
‫ریورفیلد برجسته‌ترین مدرسه کشوره.
‫نه تنها این مورد، بلکه به خاطر ‫ریشه‌کن کردنِ کامل خون‌آشام‌ها معروف هستن.
‫بنابراین هیچ‌کس در مورد من ‫اشتباه برداشت نمی‌کنه.
‫دیگه مجبور نیستم فرار کنم.
‫این دفعه، می‌تونم یه زندگی عادی ‫توی مدرسه داشته باشم!
‫اگه اتاقم کثیف باشه کی اهمیت میده؟
‫تازه، به خاطر قدرتی که دارم...
‫اون خون‌آشامه!
‫آ... اومدم کتاب بردارم.
‫ها؟
‫اون‌طوری که به‌نظر میاد نیست!
‫صبر کن! سوء تفاهم شده!
‫من خون‌آشام نیستم.
‫لطفا، حرفم رو باور کن...
‫باور می‌کنم.
‫خون‌آشام‌ها نمی‌تونن وارد مدرسه بشن، مگه نه؟
‫مطمئنم همه همین حرف رو میزنن، ‫اما دلم نمی‌خواد کسی بهم مشکوک بشه.
‫تازه، توی دنیا از هیچی ‫به اندازه خون‌آشام‌ها نفرت ندارم.
‫اوه، راستی...
‫اومده بودی کتاب برداری، آره؟
‫کجا گذاشته بودی؟
‫همه جا رو مرتب کردم.
‫لازم نیست. خودم پیداش...
‫اینه؟
‫وای، خیلی قدیمیه.
‫آره. به افسانه‌های باستانی علاقه‌مندم.
‫واقعا؟ به‌نظر جالب میاد.
‫منم دوست دارم بخونم.
‫اگه مایل باشی، ‫شاید بتونیم درباره‌اش حرف بزنیم...
‫ببخشید. زیاد حرف میزنم.
‫آخه خیلی خوشحالم.
‫تابه‌حال نشده بود ‫کسی منو توی اون حالت ببینه
‫و مشکوک نشه.
‫بفرما.
‫ممنون. تا بعد.
‫چی... آره. تا بعد.
‫اسمت...
‫فرصتِ خوبی واسه پیدا کردن دوست بود.
‫باز گند زدم.
‫اسمت چیه؟
‫چی؟
‫اسم من؟
‫سوها! اسمم سوهاست!
‫سوها؟ اسم بامزه‌ای داری.
‫نمی‌خوای اسم منو بدونی؟
‫چی؟ معلومه که می‌خوام!
‫اسم من هلی‌ـه. کلاس دوازدهم هستم.
‫از آشناییت خوشوقتم.
‫آره. منم از آشناییت خوشوقتم.
‫خب، من دیگه میرم.
‫هلی...
‫چی؟ دانش آموز انتقالی؟
‫خبر نداری، جینو؟
‫دختره، درسته؟
‫آره. توی خوابگاه قدیمی می‌مونه ‫که انبار ماست.
‫چی؟ دیگه نمی‌تونیم بریم اونجا.
‫اگه باهاش دوست بشیم، میشه.
‫شیون، تو مهارت ارتباطی خوبی داری.
‫خب، آره.
‫صبر کن ببینم. ‫مگه وسایلِ ما اونجا نیست؟
‫بهتره بریم برداریم.
‫آره.
‫انگاری تو با اون دوست شدی.
‫کی با کی دوست شده؟
‫هلی و دانش آموز انتقالی.
‫جدی میگی؟
‫رفتم باهاش سلام و علیک کردم.
‫اسمش سوهاست.
‫هلی، سولون راست میگه.
‫نباید با دانش آموزهای دیگه دوست بشیم.
‫اینکه به بقیه نزدیک بشیم ‫هیچ سودی نداره.
‫حرفت رو می‌فهمم، ‫ولی یه جورایی فرق داره.
‫شبیه ماست؟
‫نه، محاله.
‫گونه‌های ما نمی‌تونن وارد...
‫هیچ‌کس شبیه به ما نیست.
‫فقط ما هستیم.
‫می‌دونم...
‫ولی به طرز عجیبی به سمتش کشیده شدم.
‫داری جدی میگی، هلی؟
‫عشق در نگاه اول بود؟
‫به نظرتون می‌تونیم ‫چنین احساساتی رو تجربه کنیم؟
‫تازه...
‫حتی اگه بهشون نزدیک بشیم...
‫هیچ‌وقت ما رو نمی‌پذیرن.
‫دقیقا.
‫و اینکه با اون ارتباط داشته باشیم ‫ممکنه جونِ ما رو به خطر بندازه.
‫صبر کنید.
‫اصلا توی اتاق من چیکار می‌کنید؟
‫هلی... اینجا رو خیلی دوست دارم.
‫به دانش آموز انتقالی نزدیک نشو. باشه؟
‫سوها.
‫حتی اینجا، من...
‫تو سوها هستی، درسته؟
‫تعریفت رو شنیدم.
‫به اینجا منتقل شدی، آره؟
‫من شیون هستم.
‫بیا دوست باشیم.
‫حتما. از آشناییت خوشوقتم.
‫شیون بچه دردسر سازیه. ‫توصیه نمی‌کنم با اون دوست بشی.
‫به‌جاش می‌تونی با من دوست بشی. ‫من جینو هستم!
‫باشه.
‫هی، جینو.
‫بچه‌ها!
‫من جان هستم. ضمنا...
‫به حرفِ سولون توجه نکن.
‫چی؟ تو هم، جان؟
‫اصلا با اون موافق نیستیم.
‫دقیقا.
‫اینکه با دانش آموز انتقالی مهربون باشیم ‫یه امر خیلی عادیه.
‫بچه‌ها...
‫آره. ممنون.
‫خیالم راحت شد.
‫چیکار می‌کنید؟ بریم.
‫باشه. تو برو.
‫سوها، چیزی لازم داشتی؟
‫ها؟ آره...
‫می‌خواستم اطراف مدرسه رو ببینم.
‫می‌خوای اطراف رو نشونت بدم؟
‫تا کلاس شروع بشه وقت داریم.
‫چی؟ مطمئنی؟
‫منم میام! منم میام.
‫آره، همگی بریم.
‫طبیعتا باید اطراف رو نشونش بدیم.
‫دقیقا. بریم.
‫واسه اینکه بخواید اطراف آکادمی رو نشونش بدیم ‫باید دسته‌جمعی برید؟
‫بد اخلاقی نکن.
‫تو هم بیا، سولون.
‫من نمیام.
‫باشه. مجبور نیستی.
‫اینجا کتابخونه‌ست.
‫وای. از اونی که انتظار داشتم بزرگ‌تره.
‫این کلاس‌های سال نهمی‌هاست.
‫کلاس سال دهمی‌ها هم نزدیکه.
‫کلاس‌های یازدهمی و دوازدهمی‌ها بالاتره.
‫واقعا؟
‫ضمنا، منم مثل تو کلاس دهم هستم.
‫سولون رو بی‌خیال...
‫جان و جینو کلاس یازدهم هستن.
‫هلی کلاس دوازدهمه.
‫تازه دو تا دوستِ کلاس نهمی ‫به اسم جاکا و نوآ داریم.
‫با اینکه پایه‌های تحصیلی متفاوتی هستید، ‫رابطه خیلی نزدیک و صمیمی‌ای دارید.
‫آره. همه تو یه بهزیستی بزرگ شدیم.
‫از بچگی با هم بودیم.
‫هیچ‌کدوم پدر و مادر نداریم.
‫که اینطور. متاسفم.
‫اینجا زمین ورزشیه.
‫مسابقات شبانه نزدیکه، ‫همه دارن از جون مایه می‌ذارن.
‫نوآ و جاکا احتمالا اونجا باشن.
‫که اینطور.
‫واسه مسابقات آینده خیلی هیجان دارن، ‫خودشون تمرین می‌کنن.
‫جفت‌شون از باخت نفرت دارن.
‫هیچ‌کس از به اندازه تو از باختن بدش نمیاد.
‫خب، مطمئنم امسال هم برنده میشیم.
‫که اینطور. ضمنا، چیز...
‫اوه، توپ بود.
‫رفیق، نزدیک بودا.
‫ببخشید! حالتون خوبه؟
‫خوبید؟
‫نوآ، جاکا!
‫کار شما بود؟
‫آره.
‫شانس آوردیم سمتِ جان رفت.
‫حواستون رو جمع کنید.
‫ببخشید.
‫توپ‌مون...
‫شرمنده.
‫خب، تا بعد.
‫سوها، حالت خوبه؟
‫آم، من...
‫ببخشید. حالت خوبه؟
‫آره! ممنون!
‫آم، ممنون که اطراف رو نشونم می‌دید.
‫خواهش می‌کنم. به منم خوش گذشت.
‫فکر کنم یه چیزی یادم رفت.
‫باید برم اتاقم!
‫ها؟
‫فکر کردم از خجالت می‌میرم.
‫ممنونم.
‫بابتِ چی؟
‫وقتی توی زمین بودیم و توپ به سمتِ ما اومد،
‫لباسم رو گرفتی و منو کشیدی عقب، درسته؟
‫هدفم این نبود که توپ بهت نخوره!
‫می‌خواستم گرد و خاک لباس فرمتو بگیرم!
‫مشتاقِ...
‫اصلا به فکر دوستی با ما نباش.
‫ها؟
‫ما با هیچ‌کس دوست نمیشیم.
‫مخصوصا تو.
‫این حس عجیب چیه؟
‫چرا انقدر به اون جذب شدم؟
‫در هر صورت، دیگه با ما حرف نزن.
‫چی؟
‫فکر کنم منظورِ هلی رو فهمیدم.
‫به طرز عجیبی به سمتِ اون جذب شدم.
‫دقیقا.
‫نمی‌تونم توضیح بدم، ولی انگار ‫با قدرتِ مرموزش ذهنم رو کنترل می‌کرد.
‫دقیقا. یه‌جورایی...
‫دلت می‌خواد تمام دار و ندارتو بهش بدی؟
‫آره!
‫دقیقا!
‫اسم این عشقه؟
‫همه‌مون در نگاه اول عاشق شدیم؟
‫ما چنین احساسی رو تجربه نمی‌کنیم.
‫درسته. ‫تازه، یه جور قدرتِ خاص حس کردم.
‫چِت شده؟
‫باشه. دیگه سلام نمی‌کنم.
‫موردی نداره. می‌تونی سلام کنی.
‫کوتاه صحبت می‌کنم.
‫اگه طولانی هم شد اشکال نداره. ‫هر کاری می‌خوای بکن.
‫بد برداشت نکن.
‫وقتی گفتم نباید دوست باشیم، ‫منظورم این نبود که ازت بدم میاد.
‫ما صرفا...
‫اصلا بی‌خیال.
‫حتی اگه سعی کنم جلوی بقیه رو بگیرم، ‫عمرا به حرف من گوش بدن.
‫حرفم رو جدی نگیر.
‫خیلی‌خب. برم.
‫ها؟
‫سوها، با هم بریم؟
‫چی؟ اما...
‫چون روز اولِ منه نگرانم شده؟
‫سلام، هلی!
‫هی، اون هلیه.
‫آدم محبوبیه.
‫حرفِ سولون رو جدی نگیر.
‫تقصیر تو نیست.
‫ها؟
‫چون که...
‫ما یه راز داریم.
‫ها؟ چی؟
‫الان صداتو توی ذهنم شنیدم!
‫اسمش تله‌پاتیـه.
‫قدرت ویژه‌ی منه.
‫راز ما میشه.
‫خب، امیدوارم کلاس خوبی داشته باشی.
‫ها؟ عه...
‫سوها، توی یه کلاس هستیم! خیلی خوشحالم!
‫منم همین‌طور.
‫کنار من بشین.
‫جای کسی نیست؟
‫عیبی نداره.
‫به سولون میگم جاشو عوض کنه.
‫آم...
‫از نظر تو که اشکالی نداره، مگه نه، سولون؟
‫نه! تو باید اینجا بشینی، سولون!
‫من یه جای دیگه می‌نشینم.
‫اشکال نداره. من جابجا میشم.
‫دیدی؟
‫بالاخره تموم شد.
‫سوها، بعد کلاس چیکاره‌ای؟
‫فکر کردم امروز اتاقمو تمیز کنم.
‫واقعا؟ پس بهت کمک می‌‌کنم.
‫چی؟ اما نمی‌تونم چنین درخواستی کنم.
‫کاری نداریم، همه میایم.
‫آم، جدی میگم! خودم تمیز می‌کنم!
‫نه، تو می‌تونی ناظر باشی.
‫آره. اگه با همدیگه کار کنیم، ‫توی یه‌چشم‌بهم‌زدن تموم میشه.
‫من عاشق تمیزکاری‌ام!
‫ای دروغگو!
‫تازه قبلا ما از این اتاق استفاده کردیم.
‫آره. وسایل‌مون رو همه جا گذاشتیم.
‫منم کمک میدم.
‫الان اتاق منه!
‫به اون جعبه دست نزن!
‫مراقب باش!
‫چی؟ واسه چی؟
‫بده به من.
‫ها؟
‫نگران نباش.
‫من این قدرت رو دارم، یادت میاد؟ ترسیدی؟
‫نه، اصلا.
‫ما شبیه به تو هستیم.
‫چی؟ شبیه به من؟
‫هلی، داری پیام تله‌پاتی واسش می‌فرستی؟
‫آره.
‫هی!
‫سوها.
‫در مورد قدرتم به کسی چیزی نمیگی، درسته؟
‫نه، البته که نمیگم.
‫پس رازهامون پیش هم محفوظه.
‫باشه.
‫هی، اینو ببین.
‫من این کار رو بلدم.
‫چی؟
‫راستش منم.
‫وقتی دستات سرد بشن ‫می‌تونم واست گرم‌شون کنم.
‫من این کار رو بلدم.
‫شما...
‫ها؟
‫به چی نگاه می‌کنی؟
‫من چیزی ندارم نشونت بدم!
‫ببخشید.
‫خب، من یه قدرت دارم. ‫نمی‌تونم نشون بدم.
‫باشه.
‫دست بجنبونید. ‫مگه برای تمیزکاری نیومدیم؟
‫شروع کنید.
‫تو هم کمک بده، سولون.
‫خب، ما باید بریم.
‫شب بخیر.
‫باشه. بابتِ امروز متشکرم.
‫فردا می‌بینمت.
‫تا بعد، سوها.
‫فردا می‌بینمت.
‫خوشحالم با آدم‌های مهربون آشنا شدم.
‫تازه...
‫آدم‌هایی وجود دارن که قدرت دارن ‫و خون‌آشام نیستن.
‫سوها، بیا دوست باشیم.
‫ها؟
‫منم تنهام.
‫خیلی‌خب، باشه.
‫اسم من هلی‌ـه. کلاس دوازدهم هستم.
‫از آشناییت خوشوقتم.
‫کریس، فکر کنم بالاخره ‫دارم دوست پیدا می‌کنم.
‫فکر می‌کنی داری چیکار می‌کنی؟
‫منظورت چیه؟
‫چطور تونستی قدرتت رو بهش نشون بدی؟
‫سولون، تو هم حتما یه چیزی حس کردی.
‫با این وجود، نباید چنین کاری می‌کردی.
‫باید از سوها دوری کنیم... ‫نه، از تمامی انسان‌ها.
‫ما خون‌آشام هستیم.
‫این بو رو حس می‌کنم ‫دلم می‌خواد بالا بیارم.
‫خون‌آشام‌ها کجا هستن؟
‫«قسمت دوم: هلال ماه، گرگ‌هایی که از دیوار بالا رفتند»
دانلود فیلم و سریال M O V I E S H O . C O M