‫«ترجمه از میثم موسویان»
‫وای.
‫[سه سال پیش]
‫عجب اتاق جنگلی‌ایه، نه؟
‫الویس به گرد اینم نمی‌رسه.
‫هی! هرکی اونجاست...
‫اِ... توی جنگل... اِ... کار انجام شد.
‫رفیقم دانته جنس رو رسوند. ‫اومدیم پولمونو بگیریم!
‫الو؟
‫بفرمایید داخل.
‫شما پروفسور لوکانین؟
‫خودمم.
‫و اونی که پشت سرته هم راما‌ست.
‫هی، منظور بدی نداشتم...
‫ببر سفید مو‌سپید.
‫ذاتاً منزویه.
‫هرچند آدم شک می‌کنه نکنه فقط ‫چون از نوع خودش خیلی کم مونده
‫دیگه امیدشو از دیدن یکی ‫مثل خودش از دست داده.
‫آه، ولی آیا اصلاً درباره‌ی ‫اون گربه حرف می‌زنم؟
‫هوم؟
‫پولتون آماده‌ست.
‫دنبالم بیاید.
‫بگو ببینم، دانته،
‫تو توی این همه کاری که انجام دادی،
‫تا حالا تجربه‌ای با چیزی ‫که بشه اسمشو گذاشت...
‫جادوگری؟
‫منظورت چیزی مثل شعبده‌ست؟
‫نه، هیچ‌وقت به ‫شعبده‌بازا اعتماد نداشتم.
‫این همه دستمال بلند به ‫چه دردشون می‌خوره آخه؟
‫اوه، خیلی خوب بود.
‫ولی توی جهانی که همه‌چیز فقط انرژیه،
‫ذراتی که توی یک گردباد ‫کیهانی کنار هم حرکت می‌کنن،
‫اینکه فکر کنیم ‫فقط با دست‌هامون می‌تونیم لمس کنیم،
‫یا فقط با چشم‌هامون ‫می‌تونیم ببینیم خنده‌داره.
‫پس چی هستی؟
‫یه جور جادوگر یا همچین چیزی؟
‫نه، این مجسمه‌هایی که اینجا می‌بینی،
‫از ماکای، قلمرو اهریمن‌ها اومدن.
‫مواد اون دنیا
‫ذاتاً توانایی دستکاری انرژی کوانتومی دارن.
‫«جادو» اون‌طوری که تو می‌شناسی، وجود نداره.
‫فقط تعداد کمی انسان بودن ‫که چنین قدرت‌هایی بهشون داده شد.
‫یا یاد گرفتن چطور ازش استفاده کنن.
‫بیشترشون می‌خواستن باهاش سلطه پیدا کنن.
‫ولی یکی دونستن اهریمن‌ها با شرارت، ‫فقط از نادونی ماست.
‫هیچ شر ذاتی‌ای توی قدرت اهریمنی نیست.
‫کاملا برعکس.
‫انرژیشون از حقیقت درونی‌ترین ‫هسته‌ی هستی جاری می‌شه.
‫این‌که همه‌ی ما بخشی از همون نوری هستیم ‫که همه‌چیز دیگه هم از همونه.
‫دختر خوبی هستی، موشی.
‫ترفند جالبی با میمونه داشتی.
‫می‌دونی ما ساعتی پول می‌گیریم
‫و از نظر فنی هنوز ‫وقت ما رو خریدی، آره؟
‫یه استعداد درونت داری، دانته.
‫ولی از توانایی‌هات بی‌فکر استفاده می‌کنی،
‫و خودتو از چیزی که ‫می‌تونی بشی محروم کردی،
‫پشت این پوسته‌ی دروغین و بدبینانه،
‫و پشت عطش انتقامت پنهان شدی،
‫به این امید بیهوده که شاید بتونه کفه‌ی ‫چیزی که از دست دادی رو برابر کنه.
‫تو چی از چیزی که من از دست دادم می‌دونی؟
‫وقتی به راه نور قدم بذاری، ‫قدرت واقعیت رو پیدا می‌کنی.
‫وقتی یاد بگیری برای چیزی ‫بیشتر از خودت زندگی کنی.
‫می‌تونم این راه رو نشونت بدم.
‫اگه اجازه بدی.
‫باشه پروفسور.
‫من کلاه‌برداری رو از صد کیلومتری می‌فهمم.
‫فقط می‌خوای از این بچه سوءاستفاده کنی
‫تا قدرتاشو برای خودت به کار بگیری.
‫شرم‌آوره.
‫آره، من ترجیح می‌دم بدونم ‫یکی داره ازم استفاده می‌کنه،
‫و در عوض پول بگیرم.
‫هوم.
‫اگر این تنها چیزیه که از من قبول می‌کنی...
‫مگر این‌که اون میمونه فروشی باشه.
‫باشه، خوشحال شدم معامله کردیم.
‫مرسی بابت نمایش نور ترسناک.
‫بیا بچه.
‫پس از همون راه سختش پیش می‌ریم.
‫به همون اندازه‌ی پدرت لجبازی.
‫این دیگه چی بود؟
‫چی... تو خودت که...
‫می‌دونم، اتفاقی بود. فقط ‫به‌خاطر پیروزی جوگیر شده بودم.
‫همه‌ی سربازای شرکت‌های نظامی خصوصی ‫این‌طوری پیروزیاشونو جشن می‌گیرن؟
‫شاید... شاید یه وقت حرف زدیم. ‫وقتی دنیا در حال تموم شدن نباشه.
‫آره، حتماً. هر وقت اون موقع شد.
‫اوه، ورجیل. باید برگردم اونجا.
‫کاری از دستت برنمیاد.
‫تا ما برسیم، مبارزه تموم شده.
‫ورجیل از پس خودش برمیاد.
‫اون مثل توئه.
‫فقط احمق نیست.
‫اصلاً شاید الان کار آریوس رو تموم کرده باشه.
‫اون تو رو شکست داد، مگه نه؟
‫دلیلش این بود که خودم اجازه دادم.
‫تو برادرتو ول نمی‌کنی،
‫داری کاری رو می‌کنی که خودش می‌خواست.
‫باید آرکانا رو تا جایی که ‫می‌شه از آریوس دور نگه داریم.
‫اون یارو می‌تونه به هر جا پورتال باز کنه. ‫دور بودن کافی نیست.
‫باید نابودش کنیم.
‫چطور؟ ورجیل گفت حتی ‫مونداس هم نمی‌تونه این کارو بکنه.
‫مگر این‌که کسی رو بشناسی ‫که از پادشاه جهنم قوی‌تر باشه.
‫یه پروفسوری بود یه بار براش کار کردم.
‫لو... یه چیزی.
‫قدرتاش عجیب بود.
‫دیدم یه میمون رو توی جنگلی که توی ‫عمارتش رشد کرده بود با ذهنش کنترل کرد.
‫چی داری می‌گی برا خودت؟
‫اگه کسی بتونه این چیزو ‫نابود کنه، اون پروفسوره.
‫نمی‌دونم این باعث می‌شه کدوم‌مون ‫خل‌تر به نظر برسیم، ولی بهت اعتماد دارم.
‫بزن بریم.
‫خدا رو شکر سالمید.
‫نگران بودم که من...
‫بابت کامیونت معذرت.
‫اوه، اصلاً نگران اون نباشید. ‫شرکت بیمه داره.
‫حالا شماها این وسط بیابون ‫چه غلطی می‌کنید، هان؟
‫حتما دنبال این بودین ‫یکی سوارتون کنه، آره؟
‫از لباس‌هاتون معلومه.
‫دو تا طرفدار پانک راک جوون عاشق.
‫آره، یه همچین چیزی.
‫اه.
‫ببینید، اگه کاری از دستم برمیاد...
‫بیمه‌ی شرکتتون اونا رو هم پوشش می‌ده؟
‫عجب.
‫واقعا یه جنگل اینجاست.
‫اوه، بابت بی‌ادبی راما عذر می‌خوام.
‫کم پیش میاد نصف‌شب یه خانم اینجا بیاد.
‫شاید چون یه ببر لعنتی توی خونه‌ت آزاده.
‫خوشحالم دوباره می‌بینمت، پسر اسپاردا.
‫از اول می‌دونستی من کی‌ام،
‫و همون موقع نمی‌تونستی بهم بگی؟
‫خیلی دردسر کمتر می‌شد.
‫خیلی.
‫واقعاً خیلی.
‫نمی‌تونستم چیزی رو بگم که هنوز حقیقت نداشت.
‫بین فهمیدن این‌که کی هستی ‫و تبدیل شدن به اون، فرق هست.
‫گور بابای این.
‫کمکی ازش برنمیاد.
‫فقط یه عوضیه ‫که مبهم و چرت‌وپرت حرف می‌زنه.
‫بی‌میلیت برای اعتماد کردن رو درک می‌کنم.
‫پدرت هم دو چهره‌ی متفاوت داشت.
‫حالا که حرف پدر شد،
‫تسلیت منو بابت رفتن دوستت انزو ‫به دنیای بعد بپذیر.
‫اومدیم اینو بهت بدیم.
‫فکر کردیم شاید بلد باشی چطور...
‫آرکانای مدالیا. ‫از کجا آوردینش؟
‫یه پایگاه مخفی توی یه کوه یه جایی.
‫از یه پولدار روانی به اسم آریوس گرفتیمش.
‫آریوس؟
‫یعنی پس...
‫آره، بقیه‌شونم دستشه.
‫اگه این اینجاست، ‫پس خود آریوس هم خیلی دور نیست.
‫اون چی بود؟
‫نشان انرژی مدالیای واقعی رو مخفی کردم،
‫و نسخه‌های تقلبیشو توی ‫سراسر قلمرو پخش کردم.
‫اون حروم‌لقمه تاجر مرگ ‫دیگه نمی‌تونه ردشو تا اینجا بگیره.
‫وقتمون کمه.
‫اگه آریوس هر چهار آرکانا رو داشته باشه،
‫وقتی خورشیدگرفتگی ترکیبی فردا شروع بشه، ‫اسطوره آشوب رو برمی‌گردونه.
‫آره، شنیدیم.
‫و اگه آرگوساکس برگرده و مونداس رو بکشه،
‫دیگه خودم نمی‌تونم این کارو بکنم.
‫مردی که با انتقام هدایت می‌شه، ‫شمشیرشو در تاریکی تکون می‌ده
‫و خیال می‌کنه هرچی می‌زنه دشمنشه،
‫بدون این‌که ببینه واقعاً کیو زخمی می‌کنه.
‫فقط مونداس نیست که باید بترسه.
‫بازگشت آرگوساکس موج عظیمی ‫از انرژی کوانتومی آزاد می‌کنه
‫که قدرت نابود کردن یه شهر رو داره.
‫بعدش شروع می‌کنه به تغذیه.
‫و منظورت از تغذیه...؟
‫برای رسیدن به شکل نهایی خودش،
‫آرگوساکس به سوخت نیاز داره، ‫نیروی حیات موجودات دیگه.
‫میلیون‌ها نفر می‌میرن.
‫از کجا اینا رو می‌دونی؟
‫چون تولدش یه تمدن کامل رو بلعید.
‫وقتی قلمروی ما هنوز به ماکای متصل بود،
‫شهرهای عظیم باستانی‌ای وجود داشتن که ‫انسان‌ها و اهریمن‌ها کنار هم توش زندگی می‌کردن.
‫می‌گن دانششون از خیلی جهات ‫از دانش ما هم فراتر بود.
‫تا وقتی که اسطوره آشوب ظهور کرد.
‫آرگوساکس دنیاهای باستانی رو کامل بلعید
‫تا به اوج کامل قدرتش برسه.
‫اگه برگرده،
‫سرنوشت اون‌ها، سرنوشت ما هم می‌شه.
‫نباید گذاشت آریوس قبل از خورشیدگرفتگی
‫آرکانای کامل رو پس بگیره،
‫و تنها راه مطمئن شدن از این موضوع،
‫اینه که من این قطعه رو قبل از ‫اون، از صفحه‌ی وجود محو کنم.
‫دیدی گفتم.
‫پس می‌تونی نابودش کنی؟
‫بله، ولی غلبه بر قدرت آرکانا ‫تمام مهارتم رو می‌طلبه.
‫اینجا می‌تونم انرژی کافی جمع کنم ‫تا مدالیا رو نابود کنم…
‫البته با زمان.
‫چقدر زمان؟
‫با این میزان پیچیدگی، ‫حداقل هشت ساعت.
‫باید همین الان شروع کنم.
‫لیدی، این تنها چاره‌مونه.
‫پدربزرگ، نگفتی مهمون داریم!
‫من ماتیلدام.
‫متی صدام کن.
‫بازیگر معروف آینده، ‫سوپراستار پاپ و طراح مد.
‫اوه، دانته‌م.
‫الان در حال عوض کردن شغلم.
‫بهت گفته بودم هیچ‌وقت نیای اینجا.
‫و قرار هم نیست بازیگر بشی.
‫با این همه نفرت و ترس از اهریمنا،
‫بازیگرا خیلی بلای بدتری برای این دنیا بودن.
‫اه، چقدر خسته‌کننده‌ای!
‫هیچ‌وقت نمی‌ذاری هیچ کاری بکنم.
‫حالا بالاخره آدمای باحال اومدن اینجا،
‫اون‌وقت حتی نمی‌تونم باهاشون بازی کنم!
‫بازی؟
‫کاری که ما می‌کنیم بازی نیست.
‫جون میلیون‌ها نفر وسطه.
‫همین الان برگرد توی تختت.
‫بس کن. این اصلاً عادلانه نیست!
‫باید نوه‌م رو ببخشید.
‫راه سختی رو پشت سر گذاشته.
‫من تنها عضو خانواده‌ای هستم که براش مونده.
‫ـ حالا بذارید که... ‫ـ سکه‌ی باحالیه. چقدر می‌ارزه؟
‫واقعاً به این مرد اعتماد داری؟
‫پول رو کامل داد.
‫بیشتر مشتری‌هام این کارو نکردن.
‫الان باید بذارید تمرکز کنم.
‫تا وقتی کار تموم نشده، ‫نذارید کسی مزاحمم بشه.
‫خب، هشت ساعت چی کار کنیم؟
‫اون یه پسر بود، اون یه دختر.
‫واضح‌تر از این می‌شد؟
‫اون پانک بود، اون باله کار می‌کرد.
‫دیگه چی بگم؟
‫پسره اونو می‌خواست، ‫ولی دختره هیچ‌وقت نمی‌گفت.
‫ولی یواشکی اونم دلش پیشش بود.
‫اما همه‌ی دوستاش ‫از بالا بهش نگاه می‌کردن.
‫با لباسای گشادش مشکل داشتن.
‫اون یه پسر اسکیت‌باز بود ‫اونم گفت: «بعداً می‌بینمت، پسر».
‫صورت قشنگی داشت ‫ولی عقلش تو هوا بود.
‫لازم داشت برگرده روی زمین.
‫دوباره داری به ورجیل فکر می‌کنی.
‫حتی اگه خرگوش سفید دروغ گفته باشه،
‫و این سربازای مونداس نبوده باشن ‫که مامانمون رو کشتن،
‫بازم اون یه دیکتاتوره.
‫کل یه دنیا رو برده کرده.
‫چطور ورجیل می‌تونه…
‫براش کار کنه؟
‫وقتی یکی این‌قدر ذهنتو دستکاری کرده ‫که فقط همون‌جایی بچرخه که خودش می‌خواد،
‫راحت می‌شه نفهمی ‫واقعاً داری از کی دستور می‌گیری.
‫بازم بهونه نمی‌شه.
‫پنج ساعت دیگه مونده.
‫هنوز خبری از اسنایدلی ویپلش ‫یا گروه تشویق اهریمن‌ها نیست.
‫فکر کنم باید استراحت کنیم.
‫فکر نکنم یادم بیاد آخرین بار ‫کی واقعاً استراحت کردم…
‫اصلاً نمی‌دونم چه حسی داره.
‫آره، منم همین‌طور.
‫من دیدم که وسط یه آخرالزمان ‫واقعی هم بیخیال بودی.
‫می‌دونم فکر می‌کنی ‫هیچی رو جدی نمی‌گیرم،
‫یا برام مهم نیست.
‫نه، می‌دونم برات مهمه.
‫حتی زیادی.
‫برای همینه که ‫نمی‌ذاری جدی بشی،
‫چون از چیزی که ممکنه حس کنی می‌ترسی.
‫ولی من حسش می‌کنم.
‫باور کن، فقط…
‫رد می‌شم ازش. مجبورم.
‫مگه قدرت همین نیست؟
‫برای من نه.
‫تو سعی می‌کنی درد رو نادیده بگیری.
‫من خیلی وقت پیش فهمیدم ‫این غیرممکنه.
‫باید روی درد تمرکز کنم،
‫ازش به‌عنوان سوخت استفاده کنم.
‫درده که باعث می‌شه ‫بتونم ادامه بدم. بدون اون…
‫همینه؟
‫فقط همین باعث می‌شه ‫بی‌خیال نشی؟
‫پس دیگه چی هست؟
‫مدالیا اونجاست؟ ‫[۱ ساعت تا نابودی مدالیا]
‫بدون شک.
‫یکی برای مخفی کردنش از من ‫زحمت واقعاً لذت‌بخشی کشیده.
‫فقط چند نفر هستن ‫که همچین توانایی‌ای دارن،
‫و فقط یکی‌شون قبلاً دانته رو استخدام کرده.
‫هه.
‫غرور محض.
‫غرور پیرمردی ‫که نمی‌فهمه دیگه از رده خارجه.
‫هی، موشی، چی می‌خوای؟
‫هی، وقت کاره، لیدی. مووی شو M O V I E S H O . C O M
‫اون بیرون چه خبره؟
‫خونه‌ی خودمه.
‫قرار نیست بدون من خوش بگذرونید…
‫هوم.
‫متی، فرار کن! متی!
‫هی،
‫یه کار خیلی مهم دارم برات.
‫می‌خوام اینو برام نگه داری، باشه؟
‫حالا برو، قایم شو!
‫اگه کسی اومد سمتت، گازش بگیر!
‫فکر کنم ورجیل شکستشون نداده.
‫از پله‌ها محافظت کن.
‫من پایین نگهشون می‌دارم. ‫هیچ‌کس رد نمی‌شه.
‫باید یه ساعت دیگه ‫برای تموم شدن کار استاد وقت بخریم.
‫فقط یه ساعت؟ حتی گرم هم نمی‌شم!
‫دست از جنگ بردارید.
‫فکر کنم وقتشه وارد صحنه بشی.
‫دانته،
‫فکر نکنم پدرم بهت گفته باشه ‫چطور من و خواهرهام رو ساخت.
‫سلول‌ها رو به هم پیوند زد،
‫اهریمن و انسان.
‫ما هر کاری تو می‌تونی ‫بکنی رو انجام می‌دیم.
‫می‌خوای فرقش رو بدونی؟
‫اوه، اینکه با کفش پاشنه‌بلند انجامش می‌دید؟
‫نه.
‫ما می‌تونیم کنترلش کنیم.
‫عقب‌نشینی کن!
‫چند ثانیه وقت خریدیم.
‫بین اونا و اون در می‌ایستیم.
‫اگه دلت خواست همین الان ‫تبدیل به اهریمن بشی…
‫می‌شدم، ولی اون زن پرنده درست می‌گفت،
‫کنترلش دستم نیست.
‫چیزی نیست که هر وقت خواستم انجامش بدم.
‫این هیجان‌انگیزه.
‫خیلی هیجان‌انگیز.
‫دارن از راهرو محافظت می‌کنن.
‫مدالیا پشت اون دره.
‫زانو!
‫تفنگ!
‫لیدی!
‫ای وای.
‫نقطه‌ضعفش رو هدف بگیر.
‫عجب. دفعه بعد از همون اول اهریمن شو.
‫نه!
‫بازم یکی دیگه ‫که نتونستی نجاتش بدی.
‫نه، دانته! از ساختمون نرو بیرون!
‫هنوزم انگار خون اسپاردا تو رگاته.
‫برید!
‫ضربان قلبت رو توی دستم حس می‌کنم ‫و از سینه‌ت بیرون می‌کشمش!
‫می‌دونی ضعفت چیه، دانته؟
‫فقط احساسات داری،
‫بدون هیچ حسابگری.
‫رو دست خوردی!
‫کیش و مات.
‫نمایش نفس‌گیری بود، اسپاردای جوان.
‫متی!
‫ولی تموم شد.
‫اسلحه‌ت رو بنداز.
‫مگر اینکه بخوای ‫مرگ دختره رو هم ببینی.
‫این شامل شما هم می‌شه، پروفسور.
‫مدالیا رو برام بیار.
‫در ازای جون نوه‌ت.
‫پروفسور لوکان بزرگ.
‫بالاخره همدیگه رو دیدیم.
‫می‌گفتم کاش تو شرایط بهتری بود،
‫ولی راستش برای من ‫شرایط خیلی هم خوبه.
‫ولش کن.
‫اول مدالیا رو بده.
‫حالا می‌فهمم چرا ‫با وجود اون‌همه ثروت و قدرت،
‫هیچ‌وقت اثری توی این دنیا نذاشتی.
‫حتی نمی‌تونی خودتو کنترل کنی.
‫پدربزرگ!
‫نگران نباش.
‫زنده‌ست، فقط توی جاییه ‫که زنده موندن توش شاید سخت باشه.
‫من همیشه به قولم عمل می‌کنم.
‫«ترجمه از میثم موسویان»