‫«ترجمه از محمد سید»
‫وای خدا!
‫کارتر رو بردار و از اینجا برو.
‫- همه‌چیز از دست رفت. ‫- مهم نیست.
‫از نو شروع می‌کنیم.
‫متأسفم.
‫[آنچه گذشت...]
‫راستش رو بخوای،
‫ما معمولاً آغل رو برای کمتر از ۵۰ رأس باز نمی‌کنیم.
‫خب، ۶تا می‌شه ۵۰‌تا، ‫۵۰‌‌تا می‌شه ۱۵۰تا.
‫تا برسی به ۱۵۰‌تا، دیگه همینه که هست.
‫تو خبرچینی می‌کنی، وِس؟
‫در مورد چی حرف می‌زنی؟
‫زدی کشتی‌ش!
‫دامپزشک خوبی هستی؟
‫فکر کنم باشم، بله.
‫پس کارِت رو بکن.
‫آزادی که بری.
‫تو برام وثیقه گذاشتی؟
‫من اوریانا هستم.
‫اینجا می‌تونیم یه زندگی خوب داشته باشیم، مگه نه؟
‫یه کاری می‌کنیم که خوب بشه.
‫[مسافرخانۀ وسترن]
‫خیلی‌خب.
‫آره.
‫[ظرفیت تکمیل است]
‫حله. ممنونم.
‫[۸ روز بعد از آتش‌سوزی]
‫چمدونت رو ببند.
‫کجا می‌ریم؟
‫گشنشه.
‫خب، من به هر کسی که می‌شناختم زنگ زدم.
‫خب؟
‫واکر بهم گفت یه گزینۀ مناسب توی تگزاس هست.
‫تگزاس؟
‫آره.
‫کجای تگزاس؟
‫چی بگم... ‫یه شهر کوچیک به اسم ریو پالوما.
‫حدود یه ساعت تا مرز فاصله داره.
‫مساحتش چقدره؟
‫پنج هزار جریب، ‫(معادل ۲ هزار هکتار)
‫گاوهای آنگوس سیاه
‫به تعداد ۱۷۵ رأس.
‫چقدر می‌خوان؟
‫تقریباً تمام پولی که داریم.
‫مطمئناً از بازسازیِ اینجا ارزون‌تر درمیاد.
‫این‌جوری به همون زندگی‌ای که می‌خوایم می‌رسیم، عزیزم؟
‫اگه موفق بشیم، آره.
‫می‌خوای بریم یه دوری بزنیم؟
‫نمی‌خوام حتی یه شب دیگه رو اینجا بگذرونم.
‫ما تمام تلاشمون رو برای اینجا کردیم، مگه نه؟
‫اوهوم.
‫عزیزم.
‫مونتانا همیشه خونۀ ما می‌مونه.
‫خیلی‌ها می‌خواستن اینجا رو بخرن.
‫خانوادۀ جکسون ۲۰ ساله که دنبالشن،
‫ولی اونا اینجا رو تبدیل می‌کردن ‫به یه مکان بی‌روح.
‫من نمی‌خوام این دامداری
‫تبدیل بشه به چیزی که نتونم بشناسمش.
‫ما می‌خوایم همین‌طوری که هست حفظش کنیم.
‫این رؤیا که یه روزی ‫با گوشت گاوهامون مردم رو سیر می‌کنیم...
‫بزرگ‌ترین افتخار و دلخوشی بیلی ‫قبل از مرگش بود.
‫ریپ، من مطمئنم که تو می‌تونی ‫این رؤیا رو محقق کنی.
‫فقط همین برام مهمه.
‫چون بیلی تنها چیزی بود که برام اهمیت داشت.
‫بله، خانم.
‫کارتر، چهارتا اسب توی اون اصطبل هست.
‫لطف کن زینشون کن.
‫این استخوون‌های پیر ‫شاید مثل یه قاطرِ خسته حرکت کنن،
‫ولی...
‫دلم می‌خواد یه سواریِ آخر ‫دور دامداری‌مون داشته باشم
‫قبل از اینکه مال شما بشه.
‫چشم.
‫عزیزم،
‫من می‌رم به پسرک توی زین کردن کمک کنم.
‫من پدرت رو نمی‌شناختم.
‫البته مشهور بود و...
‫یه چیزهایی بعداً توی روزنامه‌ها خوندم.
‫هیچ‌کس درست و حسابی نمی‌شناختش.
‫ولی مرد بزرگی بوده.
‫مردی که به گمونم خیلی با بیلی فرق نداشته.
‫منم این‌طور فکر می‌کنم.
‫وقتی به مصیبت‌هایی که شماها ‫تحمل کردین فکر می‌کنم...
‫مثلاً اون آتیش‌سوزی توی دیلن...
‫اینا همون تیکه‌های شکسته‌ای هستن...
‫که یه روزی...
‫همین‌جا براتون یه موزاییک زیبا می‌سازن.
‫اینجا همین الانش هم قشنگه، جینی.
‫من معنی امانتداری رو می‌فهمم.
‫من و شوهرم امانتدار خوبی می‌شیم.
‫خوبه.
‫حالا...
‫یه چیز دیگه هست که باید ‫در موردش حرف بزنیم.
‫عه؟ چیه؟
‫اسمش آزول راموس‌ـه.
‫[دامداری ادواردز]
‫شروع می‌کنیم: هزار یک، هزار دو، نبود؟
‫هزار و پونصد. دو هزار دلار...
‫نوشیدنی خنک.
‫ممنون، عزیزم.
‫حالت خوبه؟
‫آره. آره.
‫چهار، حالا پنج.
‫چهار هزار و پونصد، از اینجا.
‫چهار هزار و پونصد؟
‫چهار هزار و پونصد اینجا.
‫چهار هزار و پونصد؟
‫حالا پنج هزار دلار.
‫این دوستم از کشتارگاهه.
‫سلام.
‫خریدار شماره ۲۲۳.
‫یه خرس گریزلیِ لعنتی توی لباس گوچی!
‫جدی؟
‫گاو نر آنگوس سیاه داریم. ‫با وزن ۸۶۱ کیلوگرم...
‫ما اینو می‌خوایم، عزیزم.
‫برو بریم.
‫چقدر پیشنهاد می‌دین؟
‫چهار، حالا پنج.
‫پنج هزار دلار. خانم؟
‫شش هزار دلار.
‫شش و نیم.
‫حالا هفت. هفت شد.
‫حالا هشت هزار‌تا، همین‌جا.
‫نُه...
‫حالا ده. روی ده.
‫دوباره.
‫روی ۱۰.۵ هستیم.
‫۱۱ نبود؟ کسی نمی‌خواد؟
‫فروخته شد به ایشون
‫با قیمت ده هزار و پونصد دلار.
‫خریدار ۱۰۶، مرد سیاه‌پوش.
‫خریدار ۱۰۶.
‫واقعاً ممنونم که «بولت» رو خریدین.
‫ارسال هم دارین؟ ‫می‌خوام در طول روز ببرمش.
‫- با کمال میل. ‫- آدرس و شماره تلفنم رو می‌نویسم.
‫وقتی راه افتادین بهم زنگ بزنین.
‫چشم، آقا.
‫نهایتاً دو سه روزه برمی‌گردم.
‫این‌دفعه نه.
‫تصمیم خودش بود.
‫فکر کنم همین‌جا باشه.
‫- فکر می‌کنی؟ ‫- دقیقاً همون‌جای کوفتیه!
‫اگه نظر منو بخوای، ‫می‌گم حتی بهتون لطف کردم.
‫تشکر لازم نیست، کثافت.
‫اون پشت داری به این فکر می‌کنی
‫که با اون بیل بکوبی تو سرم؟
‫هان؟
‫درسته؟
‫شاید از اول برنامه‌ت همین بوده.
‫ها؟
‫ولی تو توی کل عمرت هیچ چاله‌ای نکندی.
‫این‌جور کارها بهت نمیاد،
‫مگه نه؟
‫جیگرش رو هم نداری که همچین ضربه‌ای بزنی.
‫ولی جفتمون می‌دونیم...
‫که من جیگرش رو دارم.
‫چیه؟
‫وامونده دقیقاً همون‌جا بود!
‫فردا می‌ری.
‫چرا این زرده؟
‫آب الکترولیت‌دار‌ـه.
‫شبیه ادرار اسبه.
‫خب، شایدم باشه.
‫لعنت به همه‌تون.
‫راب‌ویل کجاست؟
‫نمی‌دونم.
‫وِس کجاست؟
‫اونم نمی‌دونم.
‫چرت نگو.
‫چند روزه نیستن.
‫خب...
‫سرکارگر کیه؟
‫گاوچرون ارشدِ چِت.
‫از اون بپرس.
‫وِس حالت طبیعی نداشت،
‫با یه دختره رفت.
‫نمی‌دونم والا.
‫اصلاً رفت تو آسمون.
‫یکی از این گزینه‌ها رو انتخاب کن ‫و دهنت رو ببند.
‫تامی، دلیلی داره که پشتم وایستادی
‫یا فقط می‌خوای آسیب ببینی؟
‫چِت.
‫بیولا می‌خواد باهات حرف بزنه.
‫جانم؟
‫همین الان.
‫تامی،
‫فعلاً تو رئیسی.
‫شنیدین که چی گفت.
‫باید دام‌ها رو داغ بزنیم.
‫بیا اینجا.
‫آره، تو. بیا.
‫بله؟
‫گاوچرونی بلدی؟
‫من گاوچرونم.
‫دائم‌الخمری؟
‫بودم.
‫دیگه لب به هیچی نمی‌زنم.
‫خوبه. می‌خوای کار کنی؟
‫لازمه بهت بگم که
‫- توی زندان، خدا رو بیشتر... ‫- من در موردِ
‫خدا نپرسیدم. پرسیدم می‌خوای
‫دوباره کار کنی یا نه.
‫مجبورم کار کنم.
‫خب، کار با اسب‌ها رو بلدی؟
‫افتخار حضور توی طرحِ ‫«رام کردنِ اسب در زندان‌های تگزاس» رو داشتم.
‫زکریا هستی، درسته؟
‫زکریا ماس.
‫خب، زکریا، فقط یه سؤال ازت دارم.
‫اعتقادات مذهبی‌ت، مانع از گاوچرونی‌ت می‌شه یا نه.
‫نه، آقا.
‫خدا گاوچرون‌ها رو دوست داره.
‫کاملاً حق با توئه.
‫سوار ماشین شو بریم.
‫شنیدم که به این زودی برگشتی.
‫اگه انقدر تند تند بیای ‫شاید همین‌جا مشغول به کار شدی‌ها!
‫امیدوار بودم که مسیر درست رو بهم نشون بدی.
‫به کجا؟
‫به یه کشتارگاه.
‫که البته متعلق به بیولا جکسون نباشه.
‫پس با بانوی اولِ ریو پالوما آشنا شدی، آره؟
‫مختصراً.
‫خب، مثل یه غذای جدید...
‫بیولا...
‫طول می‌کشه تا آدم بهش عادت کنه.
‫برای همین معروفم به اینکه دوستام رو ‫می‌فرستم جای دیگه.
‫جای دیگه کجاست؟
‫من یه جایی نزدیک «سن آنتونیو» سراغ دارم.
‫خب، می‌تونی من رو بهشون معرفی کنی؟
‫اگه بخوام پول این مادیان رو بگیرم ‫فکر می‌کنم بهتر باشه این کار رو بکنم.
‫نظرت با الان چیه؟
‫می‌دونی، اون‌قدر هم مغرور نیستم ‫که رشوه ندم، اِورت.
‫آدم‌ربایی هم می‌کنم.
‫خب، من...
‫خیلی‌خب.
‫خودت رانندگی می‌کنی.
‫ولی باید توی راه یه جا وایستیم.
‫مشکلی نیست.
‫آروم باشم؟!
‫شوخی‌ت گرفته لامصب؟
‫آره، گور بابای «آروم باش»، آستین لوییس.
‫تازه هنوز روی سگم بالا نیومده!
‫حالا می‌ذاری همین الان برم وِس رو ببینم!
‫چه مرگته آخه؟!
‫من یه هفته‌ست ندیدمش.
‫باور کن، «ویت»، اون اینجا نیست.
‫خواکین هم همین رو بهت می‌گه.
‫خانم آیرز.
‫ویتنی؟
‫برگردین سراغ کارِتون.
‫هوم.
‫یه دقیقه می‌شینی؟
‫بشینم؟
‫باشه. بیا.
‫بیا، عزیزم.
‫خیلی‌خب.
‫وِس چند روزه که پیداش نیست.
‫ازش بعیده.
‫امیدوار بودیم که دلتنگ خونه شده باشه.
‫با دلیل موجه.
‫اون فقط دلتنگ این خوابگاه لعنتی می‌شه.
‫می‌گن کجاست؟
‫چیزی نمی‌گن.
‫اگه هم بگن، فقط شایعه‌ست.
‫خواهش می‌کنم.
‫بگو دیگه، باید بدونم.
‫شاید رفته پیش یه زن.
‫ولی اینا فقط شایعه‌ست.
‫نه.
‫وِس اصلاً قدیس نیست،
‫ولی این پسربچه عوضش کرد.
‫از آستین بپرس.
‫وِس عاشق پدر بودنه.
‫محاله ولمون کرده باشه.
‫اصلاً تو کَتَم نمی‌ره!
‫می‌شه برای یه دستشویی وایستیم؟
‫تقریباً ۱۵۰ کیلومتر ساکت بودی.
‫نمی‌دونم تا حالا زندونی بودی یا نه،
‫ولی می‌تونم بهت بگم یه‌کم سکوت
‫بهترین صداییه که بعد از مدت‌ها می‌شنوم.
‫[خطر] ‫[معدن ناامن]
‫چِت، می‌دونستی که قدمت این دامداری برمی‌گرده
‫به قبل از سقوط «آلامو»؟
‫بله، خانم.
‫اون گاو شاخ‌بلند اونجا، ‫از اجداد اولین گاوهامونه.
‫سال ۱۸۳۶، یه مهاجر کاتولیک ایرلندی دزدیدتش.
‫این میراث با شهامت اون ساخته شد.
‫و من خیلی سخت کار کردم تا ازش محافظت کنم.
‫بله، خانم.
‫من می‌خوام باور کنم
‫تو همون مردی هستی که برای حفظ این میراث کمکم می‌کنه،
‫تا ازش محافظت کنم. هستی؟
‫هستم.
‫یعنی... می‌تونم باشم.
‫محافظت می‌کنم.
‫خوبه.
‫با برقراری دوبارۀ قانون و نظم توی خوابگاه شروع کن.
‫دیگه سؤالی نباشه، دیگه مسخره‌بازی نباشه.
‫من شکست رو تحمل نمی‌کنم.
‫نمونه‌ش پسرم رو ببین.
‫ناامیدتون نمی‌کنم.
‫تو اونجا بودی.
‫جانم؟
‫با راب‌ویل...
‫اون شب.
‫حالا حرف هم رو می‌فهمیم.
‫بله، خانم.
‫خوبه.
‫می‌تونی بری.
‫با ماشین‌سواری مشکلی ندارن.
‫مشکلشون با سرعته.
‫آهسته و پیوسته برو.
‫نیازی نیست تند بری.
‫دارم زیر ۱۱۰تا می‌رم.
‫آره، بهت نمیاد از اونایی باشی ‫که توی لاین کندرو می‌رن.
‫خب، قبلاً نبودم.
‫الان چی؟
‫خیلی‌خب.
‫- پاستیل؟ ‫- نمی‌خورم.
‫ممنون.
‫خیلی‌خب.
‫[نوشتۀ روی کلاه: گرگ‌های دریایی] ‫[نیروی دریایی آمریکا]
‫گرگ‌های دریایی؟
‫خیلی از اقیانوس دوریم.
‫آره، درسته.
‫من خلبان نیروی دریایی ‫برای گردان حملۀ هلی‌کوپتری بودم.
‫دلتای «مکونگ». ‫(واقع در ویتنام)
‫نگران نباش. نمی‌پرسم.
‫خب، اشکالی نداره بپرسی.
‫فقط...
‫چیز زیادی برای گفتن نیست.
‫جَوون بودم و...
‫دنبال یکی می‌گشتم که نجاتش بدم
‫و یه دلیلی برای جنگیدن.
‫خیلی وقت پیش بود.
‫شرط می‌بندم مدال هم داری.
‫چندتایی.
‫برای چی؟
‫حماقت بی‌اندازه‌م.
‫باید بهشون افتخار کنی.
‫خب...
‫هیچ‌وقت نباید اون کلاه رو دربیاری.
‫فقط سر میز شام درمیارمش.
‫♪ آره، گیتارهام ♪
‫♪ ماشین‌هام ♪
‫♪ آهنگ‌های روستایی ♪
‫♪ اینا تنها چیزهایی هستن ‫که بهم انگیزه می‌دن ادامه بدم ♪
‫[دامداری داتون]
‫دامداری ادواردز رو خریدین؟
‫بله.
‫یه تخت‌خواب تاشو توی اون انبار علوفه هست.
‫چیز خاصی نیست،
‫ولی کارِت رو راه میندازه.
‫ممنونم، آقا.
‫خیلی هم ریلکس نباش.
‫امروز کلی کار داریم.
‫چشم، آقا.
‫عجب! پیر شدی.
‫قد کشیدی.
‫خوشحالم از دیدنت، پسر.
‫نمی‌دونم چطور این کار رو کردی...
‫ولی ممنونم.
‫این اسبِ امروزته.
‫هی.
‫ریپ آدمای احمق رو تحمل نمی‌کنه.
‫خب؟ فقط آماده باش، سریع باش، کاردرست باش.
‫همه‌چی خوب پیش می‌ره.
‫ممنون آزول.
‫می‌تونی روم حساب کنی.
‫عجب! تو هم اسپانیایی حرف می‌زنی، آره؟
‫جنوب تگزاسه، آقا.
‫از نون شب واجب‌تره.
‫خب، چطور می‌گن «سوار شید»؟
‫- «مونتنسه». ‫- خب...
‫یالا «مونتنسه».
‫اون تلیسه‌هایی که باردار نیستن رو ‫از بلک راک میاریم،
‫و می‌بریمشون سمت میسترس.
‫یه گاو نر جدید داره برامون میاد.
‫بریم به کارهامون برسیم.
‫چشم آقا.
‫[دبیرستان ریو پالوما]
‫پیامت رو خوندم.
‫می‌خوای به یه فروشگاه نوشیدنی دستبرد بزنی؟
‫جبر دارم.
‫هیچ‌وقت به دردت نمی‌خوره.
‫ولی این...
‫هوم.
‫همه‌جور مشکلی رو حل می‌کنه.
‫بیا.
‫- باشه. ‫- آه.
‫از سر راهم بکش کنار، پسر.
‫نمی‌دونم از اینکه وِس فرار کرده کی بیشتر ناراحته،
‫تو یا زنش.
‫بی‌خیال شو دیگه لعنتی.
‫مشکل اینه که تو بی‌خیال نمی‌شی.
‫داری برای همه‌مون دردسر درست می‌کنی.
‫تو که خوب می‌دونی وِس فرار نکرده.
‫امروز حوصلۀ این چرت‌وپرت‌هات رو ندارم.
‫هی! تمومش کنید!
‫- خفه‌خون بگیر، آشغال. ‫- وگرنه چی؟
‫- هی! ‫- آه!
‫حرفم توصیه نبود که!
‫یه دستور کوفتی بود.
‫اهل دعوایی، پسر.
‫خوشم اومد.
‫ولی یه‌ذره هم عقل تو کله‌ت نیست.
‫آه!
‫به گمونم باید با کتک ‫یه‌کم عقل تو کله‌ت فرو کنم، هان؟
‫به وضعیت این دوتا رسیدگی کنید.
‫اگه نمُردن، ‫می‌خوام تا یه ساعت دیگه روی اسب باشن.
‫بله، آقا.
‫نگران نباش، «فیلیپه».
‫این خانم، بی‌آزاره.
‫کلودیو. این دوستم بث‌ـه.
‫ممنون که بهمون وقت دادی، کلودیو.
‫اِورت بهم گفت که بهترین ‫استیک‌های تی‌بون رو تو کل ایالت می‌بُری.
‫- همین‌طوره. ‫- خب، من شش‌تا گاو آنگوس بیرون دارم
‫که نمی‌دونم باید کجا ببرمشون.
‫من و شوهرم داریم یه دامداری کوچیک راه میندازیم.
‫باکیفیت، خانوادگی.
‫مثل شغل شما.
‫اوه.
‫اون بچه از دیوار راست بالا می‌ره، اِورت.
‫بذار نشونت بدم چی‌کار می‌کنم.
‫برای جذب بهترین خریدارها، ‫به بهترین بُرِش‌ها نیاز دارم.
‫آنگوسِ اصولیِ درجه یک.
‫گاوهای گوشتی‌تون چقدر سن دارن؟
‫- حدود ۲۲ ماه. ‫- خوبه.
‫کار رو با ریب‌آی، ‫فیله و تی‌بون شروع می‌کنیم.
‫- با بافت مرمری. ‫- پس می‌دونی چی می‌خوای.
‫- خواستن نیست، نیازه! ‫- همون قیمت بازار باهاتون حساب می‌کنم،
‫کاملاً منصفانه و شفاف.
‫ممنونم.
‫- چقدر طول می‌کشه؟ ‫- سه هفته.
‫نظرت با دو هفته چیه؟
‫هی! هی!
‫آهای!
‫آروم.
‫هی!
‫هوی.
‫هوی!
‫زندانی، هنوزم یه گاوچرونی.
‫معلومه که هستم.
‫حس خوبی داره.
‫هوم؟
‫باهاش راحتی؟
‫می‌تونم باهاش کار کنم.
‫داری منو اذیت می‌کنی؟
‫شاید یه کوچولو.
‫خوشم اومد.
‫هوم.
‫تو واقعاً پر از سرّ و رازی، کارتر.
‫یه‌جورایی خوش‌تیپی، یه‌جورایی هم نیستی.
‫قهرمانِ پارکینگ،
‫تیرانداز ماهر.
‫دیگه چی پشت اون چشمات قایم کردی؟
‫ببین، متأسفم که تو رو قاتیِ
‫مسخره‌بازی‌های خودم توی رودئو کردم.
‫آممم...
‫فقط خوشحالم که قاتیِ یه ماجرایی شدم.
‫می‌دونی، هیچ‌کس قرار نیست ‫کار رو برات راحت کنه، کارتر.
‫باید خودت این کار رو بکنی.
‫فقط باید بگی: «جهنم و ضرر!»
‫«گور بابای همه.»
‫هر غلطی که دلت می‌خواد بکن.
‫رئیس.
‫راب‌ویل توی کمپ ترک اعتیاد بستری شده.
‫همونی که توی «سدونا»ست؟
‫آره، امکانات پنج ستاره، ‫همون‌طور که خواستی.
‫بابام از این موضوع خبر داره؟
‫کارهای روزمرۀ کسب‌وکار ما
‫به اون ربطی نداره.
‫این دامداری قلمرو منه، نه اون.
‫جمع‌وجور کردنِ کثافت‌کاریِ راب‌ویل ‫داره سخت می‌شه.
‫خب، از چه نظر؟
‫از این نظر که از دامداری ادواردز پا شده و رفته! ‫(جسد رو می‌گه)
‫خب، به نفعته زودتر پیداش کنی.
‫این تقصیر برادر منه، نه خودم.
‫یه روز یه آتیشی به‌پا می‌کنه ‫که نمی‌تونم خاموشش کنم.
‫خب، اگه نذاشته بودی اون ملک
‫از چنگمون بپره، الان این مشکلو نداشتیم.
‫خانوادۀ ادواردز هیچ‌وقت ‫از ما خوش‌شون نمی‌اومد.
‫دامداری رو فروختن به اون زوجِ اهل مونتانا.
‫دختر فرماندار مرحوم.
‫همدیگه رو دیدیم.
‫یه سر اومد کشتارگاه.
‫برای چی؟
‫برای کشتن و تیکه کردنِ گاوهاش،
‫حداقل چیزی که به من گفت این بود.
‫تا اوضاع پیچیده‌تر نشده،
‫باید بفهمی اونا چی می‌دونن.
‫سرکارگر جدیدت
‫به این زودی یکی از کارگرها رو ‫راهی بیمارستان کرده.
‫آستین؟
‫هوم.
‫اوضاعش چقدر وخیمه؟
‫دست شکسته، دنده‌های شکسته.
‫چی شد؟ داشت سؤال‌پیچ می‌کرد؟
‫زن وِس رفت به دیدنش.
‫زنه هم داشت پرس‌وجو می‌کرد.
‫خب پس برو یه فکری برای این قضیه بکن
‫قبل از اینکه تبدیل به یه آتیش‌سوزی خانمان‌سوز بشه.
‫بفرما بشین.
‫نه، وقت ندارم بشینم.
‫خانم، بفرمایید بشینید.
‫- یکی الان میاد به کارتون رسیدگی می‌کنه. ‫- شوهرم گم شده، خب؟
‫و پسر کوچیکم پیش یکی از دوستامه
‫که نیم ساعت دیگه شیفتش شروع می‌شه
‫و من باید برگردم پیشش، پس می‌شه لطفاً
‫- این اطلاعات کوفتی من رو ثبت کنی؟ ‫- کمکی از دستم برمیاد؟
‫اگه یکی کمک کنه که عالی می‌شه.
‫من کلانتر وید هستم. مشکل چیه؟
‫شوهرم، وِس آیرز.
‫توی دامداری تن‌پتال کار می‌کنه.
‫از خوابگاه غیبش زده.
‫شب خوابیده، ولی صبح ازش خبری نبوده.
‫دیگه هم نیومد خونه.
‫می‌شه بیاید توی دفترم؟
‫خب، چند وقته که پیداش نیست؟
‫اون‌قدر هست که بدونم یه مشکلی پیش اومده.
‫کسی موقعِ رفتن دیده‌ش؟
‫خب، کسی چیزی نمی‌گه.
‫یعنی... گفتن شاید گذاشته رفته،
‫باید با خودش خلوت می‌کرده.
‫کی اینو گفت؟ سرکارگر بود؟
‫پسر مالک دامداری.
‫می‌خواست بگه شاید دوباره لب به نوشیدنی زده
‫ولی اصلاً حقیقت نداره.
‫- از این بابت مطمئنید؟ ‫- وِس نیازی به خلوت کردن با خودش نداره.
‫به دستمزدش و دوش گرفتن نیاز داره.
‫خانم، می‌فهمم، ولی گاهی آدمای بالغ...
‫می‌خواید کمکم کنید یا قضاوتم کنید؟
‫بله، خانم آیرز، ما کمکتون می‌کنیم.
‫ولی یه پروسه‌ای داره.
‫بعد از گذشت ۷۲ ساعت ‫اطلاعات شما رو ثبت می‌کنیم.
‫الان ۷۲ ساعت گذشته.
‫یه نفر توی تن‌پتال بیشتر از ‫اون چیزی که بروز می‌ده، می‌دونه.
‫این اتهام خیلی سنگینیه.
‫آره خب، سربه‌نیست‌کردنِ یه آدم هم همین‌طوره.
‫از کجا بدونم بعدش کسی نمیاد سراغ من؟
‫همه‌چی درست می‌شه.
‫گزارش رو بنویس.
‫ما براتون رسیدگی می‌کنیم، باشه؟
‫اگه چیزی لازم داشتید بهم زنگ بزنید.
‫خیلی‌خب، چی لازم دارید؟
‫اسم شوهرتون رو برام حرف به حرف بگید.
‫خوبه!
‫زکریا، وقتی این درِ دوم رو باز کردیم،
‫می‌خوام بری کنار.
‫نمی‌گفتی هم همین کار رو می‌کردم.
‫- بیا ببینم کثافت عوضی... ‫- از اون وامونده استفاده نکن.
‫احمق.
‫واقعاً وقت این کارها رو ندارم.
‫برو خرجیِ خودتو دربیار.
‫همون‌جاست.
‫خب...
‫فکر می‌کنی کِی دوباره بتونم ببینمت؟
‫[تماس بی‌پاسخ از بابایی]
‫[بابایی: داره منو می‌فرسته کمپ]
‫[بابایی: گوشی‌ت رو جواب بده]
‫[مامان‌بزرگ: غذا آماده‌ست، بیا خونه]
‫من نامزد دارم، کارتر.
‫خوشحال می‌شم من انجامش بدم، آقا.
‫باشه.
‫آزول.
‫ممنون، آقا.
‫همه‌چی مرتبه؟
‫آره، ممنون.
‫بابام اگه تو رو
‫این‌طوری می‌دید خوشحال می‌شد.
‫می‌دونی، بعد از اون ماجرا،
‫به نظر می‌اومد کل دنیا علیه من شده.
‫ولی هکتور نه.
‫اون هیچ‌وقت نگاهش به من عوض نشد.
‫می‌دونی، اون می‌اومد ملاقاتم.
‫سومین یکشنبۀ ماه.
‫تقریباً هر ماه.
‫خودش هیچ‌وقت نگفت ‫ولی من می‌دونستم.
‫بابات یه نعمت بود.
‫نعمت خدا.
‫بله.
‫نعمت خدا.
‫عه.
‫به‌موقع اومدی. شام حاضره.
‫من شامم رو خوردم. ممنون.
‫خب، «سوزان نوریس» می‌گه ‫شب پرماجرایی توی رودئو داشتی.
‫- آره واقعاً. ‫- اوهوم.
‫یکی از شرکت‌کننده‌های گاوبازی ‫نوۀ من رو گرفته بوده و ول نمی‌کرده.
‫این چه وجهه‌ای داره؟
‫برای بیولا جکسون؟
‫خدا نکنه پیش بیاد!
‫بشین.
‫- وایمیستم. ‫- بشین!
‫همین الان!
‫بابات رو فرستادم کمپ.
‫بله، در جریانم.
‫دیگه وقتش بود که با مشکلاتش روبه‌رو بشه.
‫مشکلاتی که به‌لطف تو به وجود اومدن.
‫جانم؟
‫اوریانا لین، تو هم دقیقاً داری راه اونو می‌ری،
‫و من اینو نمی‌پذیرم، مدارا نمی‌کنم.
‫این خانواده تحمل یه بچۀ خراب‌کار دیگه رو نداره.
‫تو تحملش رو نداری.
‫همون‌طور که نمی‌تونی تحمل کنی
‫من چیزی غیر از یه آدم بی‌نقص باشم.
‫اگه می‌خوای ادارۀ این دامداری رو به دست بگیری، ‫باید بی‌نقص باشی.
‫از خدا می‌خوام که این اتفاق نیفته.
‫که هیچ‌وقت مثل تو نشم.
‫یه‌کم بزرگ شو لعنتی.
‫شامت رو بخور تا سرد نشده.
‫چشم، خانم.
‫پیداش کردی؟
‫نه. نه، فقط داشتم از این‌طرف رد می‌شدم و...
‫اینجا جایی نیست که کسی همین‌جوری ازش رد بشه.
‫می‌خواستم شخصاً حقوق دو هفتۀ گذشتۀ وِس رو برات بیارم،
‫حقوق دو هفتۀ آینده‌ش رو هم بهش اضافه کردم.
‫هوم. خیلی لطف کردی.
‫این کمترین کاریه که می‌تونیم
‫برای خانوادۀ دامداریِ تن‌پتال بکنیم.
‫کلانتر هم به‌طرز عجیبی مهربون شده.
‫امروز رفتم دیدنش.
‫لعنت به تو و پولت.
‫می‌خوای در مورد چیزی حرف بزنی؟
‫نه. چیزی نیست.
‫حرفت رو بزن، کارتر.
‫محض رضای خدا، بگو دیگه! ‫چی تو فکرته؟
‫بگو پسر.
‫با یه دختر آشنا شدم.
‫خدا رو شکر.
‫یعنی... نه، این... این خبر خوبیه.
‫فقط دقیق نمی‌دونم باید چی‌کار کنم.
‫خب، تو هیچ کاری نمی‌کنی، ‫چیزی هم نمی‌گی.
‫فقط گوش می‌دی. قانونش اینه.
‫وقتی بهت یه چیز قشنگ می‌گه، گوش می‌دی.
‫بهت یه چیز بد می‌گه، گوش می‌دی.
‫و اگه اصلاً نمی‌فهمی داره چه چرندی می‌گه،
‫بازم گوش می‌دی.
‫- فقط گوش بدم؟ ‫- آره
‫می‌دونی، سال‌ها پیش،
‫از جان پرسیدم که... گفتم:
‫«راز یه رابطۀ موفق چیه؟»
‫گفت: «روز اول، حق با اونه.
‫روز دوم، بازم حق با اونه.
‫و روز سوم، تو سخت در اشتباهی.»
‫آره.
‫تا حالا...
‫تا حالا از دختری خوشت اومده که با یه پسر دیگه‌ست؟
‫سلام عزیزم.
‫استیک هنوز گرمه.
‫خب، در مورد چی حرف می‌زدین؟
‫مسائل مردونه.
‫منظورت مسائل زنونه‌ست؟
‫کارمون جور شد.
‫خوبه.
‫و فکر کنم یه کافه هم پیدا کردم.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫یه نفر اونجا منتظره که ببینتت.
‫- منو ببینه، هان؟ ‫- آره.
‫به نظرتون می‌شه منم بیام؟
‫فردا مدرسه داری، عزیزم.
‫♪ زیر بارون شدید ♪
‫- اِورت. ‫- هوم؟
‫- این شوهرم ریپ‌ـه. ‫- عه.
‫ریپ، این اِورته.
‫الان برمی‌گردم.
‫کارول، می‌شه یه نوشیدنی برای شوهرم بیاری؟
‫- منم آب گازدار می‌خورم. ‫- باشه، حله.
‫ممنون.
‫خب، چه خبر اِورت؟
‫بذار رُک بهت بگم، ریپ.
‫من کاملاً مطمئن بودم ‫که باید اون مادیان رو خلاص کنم.
‫زنت نظرش فرق می‌کرد.
‫خیلی هم قانع‌کننده بود.
‫آره، هر کی ندونه من می‌دونم. ‫باهاش زندگی می‌کنم.
‫اون کلمۀ «نه» رو خیلی راحت قبول نمی‌کنه.
‫زن منم که برای خودش
‫یه لغت‌نامۀ اختصاصی از کلمات داره.
‫فکر کنم منم همون لغت‌نامه رو دارم.
‫با توجه به اینکه جینی اون دامداری رو به شما فروخته،
‫فکر کنم بعداً متوجه شیم ‫که وجه اشتراک‌های بیشتری داریم.
‫من بیشتر از هر جایی، توی اون دامداری ‫به حیوون‌ها رسیدگی کردم.
‫دبیرستان بدجوری خاطرخواه جینی بودم.
‫ولی یک‌طرفه بود.
‫آره، دو دوره با بیلی اعزام شدم.
‫اون توی جنگ از من بهتر بود.
‫اونا مزرعۀ قشنگی ساختن.
‫آره، واقعاً همین‌طوره.
‫خیلی‌خب.
‫بیا، عزیزم.
‫آره.
‫[فرماندار، جان داتون، کشته شد]
‫[خطر] ‫[معدن ناامن]
‫«ترجمه از محمد سید»