‫این چه خوابی بود جداً...
‫خوب استراحت کردی؟
‫یادآوری می‌کنم، امروز شیفت عادیه.
‫از پسش برمیای!
‫درسته. کار.
‫کابوسم واسه همین بود.
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫بفرمایید، اینم آیس آمریکانوی شما.
‫خب...
‫الان بهتری؟
‫بهتر از چه نظر؟
‫اون بلبشوی همین بیرون رو یادته؟
‫یهو غش کردی افتادی.
‫و عکس‌هات پخش شدن.
‫مردم بهت لقب «پسر غشیِ هامو» رو دادن.
‫و واقعاً قضیه بی‌وفایی بود، نه؟
‫شوهر زنه؟ معاون مدیر سان توی بخش مواد غذایی؟
‫حالا چی می‌شه؟
‫می‌گن توی بخش حسابرسی به این چیزها رسیدگی می‌کنی.
‫- دا یونگ. ‫- بله؟
‫انگار سفارش‌ها دارن تلنبار می‌شن.
‫ببخشید!
‫هی، دستیار مدیر نو!
‫پسر غشی هامو؟
‫نگاهش کن، تو که کاملاً خوبی.
‫- کامل خوب شدی؟ ‫- آره، خوب شدم.
‫گفتن پیگیر پرونده‌های فساد بشی، درسته؟ ‫چطوری این‌طوری شد؟
‫- فکر می‌کردم توی حسابرسی داری می‌ترکونی. ‫- ببین.
‫«بی‌وفایی» نیست. پی‌ام‌ئه.
‫یعنی اخلاق عمومی.
‫بفهم داری در مورد چی حرف می‌زنی.
‫دستیار مدیر نو.
‫بله، منشی پارک.
‫شنیدم چی شده.
‫حالت خوبه؟
‫خوبم.
‫خدا رو شکر.
‫اوه خدایا، دستیار مدیر نو!
‫الان اومدی؟
‫انقدر از دیدنت خوشحالم که ممکنه غش کنم.
‫خانم جو.
‫این چیزی نیست که بشه باهاش شوخی کرد.
‫چرا که نه؟ فکر کنم حقش رو داشته باشم.
‫اینکه الان صحیح و سالم اینجایی
‫فقط به خاطر اینه که من...
‫با این دو تا دستم تو رو نگه داشتم، باشه؟
‫حتی مچم رگ‌به‌رگ شد و به طب سوزنی نیاز پیدا کردم.
‫چه افتخار بزرگی.
‫چیز مهمی نیست.
‫بذارین گزارش انضباطیِ معاون مدیر سان رو سریعاً رد کنم.
‫اون قضیه حل شده.
‫ببخشید؟
‫سر و تهش هم اومد.
‫خوشمزه و گوارا. ماسیگو.
‫از طریق فناوری غذایی متمایز و پیشرفته‌ی هامو
‫که مستقیماً محصولات رو از مزرعه به سفره میاره، ‫ما قویاً معتقدیم ماسیگو...
‫قراره به برند پیشگام...
‫صنایع غذایی هامو تبدیل بشه ‫و ترندهای جهانی غذا رو شکل بده.
‫با همین عرایضم رو تموم می‌کنم.
‫ممنونم.
‫ممنون.
‫ممنون از شما.
‫تمام تلاشمون رو می‌کنیم.
‫باشه، ولی بازم با عقل جور درنمیاد.
‫معاون مدیر جونگ به کارخونه تبعید می‌شه
‫در حالی که معاون مدیر سان جایگاهش رو حفظ می‌کنه؟
‫حتی از پروژه هم کنار گذاشته نمی‌شه؟
‫[جو اینا]
‫راستش، بین این دو نفر، معاون مدیر سان که متأهله،
‫خیلی بیشتر از معاون مدیر جونگِ مجرد باید جوابگو باشه.
‫دقیقاً بر اساس چه معیاری؟
‫سان همیشه عملکرد خوبی داشته
‫و داره برند جدید و مهمِ بخش مواد غذایی رو رهبری می‌کنه.
‫و معاون مدیر جونگ؟
‫جدا از هر دردسری که سان درگیرش کرده،
‫سوابق و جایگاهش چنگی به دل نمی‌زنه.
‫تا جایی که به شرکت مربوط می‌شه، ‫معاون مدیر جونگ...
‫اینجا صلاحیت کمتری داره.
‫موافق نیستی؟
‫ولی از نظر اخلاقی...
‫اخلاقی؟
‫تو چی کاره‌ای، پلیسی؟ قاضی‌ای؟
‫مگه این شرکت به وجود اومده ‫تا به مردم مدال افتخار بده یا مجازاتشون کنه؟
‫تنها چیزی که برای یه شرکت مهمه اینه که...
‫هر کارمند چقدر براش سودمندی داره.
‫اینجا، اخلاق و اصول یعنی همین.
‫چیه، انتظار داشتی
‫مثل فیلم‌ها روزگار جوابشون رو بده و دلت خنک شه؟
‫دوروها تحقیر بشن و از خجالت قایم بشن؟ ‫یه همچین چیزی؟
‫خیلی خام‌تر از اونی هستی که به نظر میای.
‫پس چرا من رو مسئول این کار کردید؟
‫اینجور کارها.
‫اصلاً به درد آدمای ساده‌لوح نمی‌خورن.
‫اتفاقاً، تو براش ایده‌آلی.
‫- منظورتون دقیقاً... ‫- نذار زیاد بره روی اعصابت.
‫واسه معاون مدیر سان کسر حقوقِ بیشتری بریدن.
‫و آبروش هم که کلاً رفته.
‫همه‌ی اینا توی ارزیابی عملکردش تأثیر می‌ذاره.
‫اگه کار به طلاق هم بکشه، ‫باید با عواقب قانونیش هم دست‌وپنجه نرم کنه.
‫بسیار خب.
‫پرونده‌ی مختومه دیگه نیازی به پیگیری نداره،
‫پس بیا بعدی رو عالی پیش ببریم.
‫ببخشید؟
‫سایت کمپانی‌لایف دات کام.
‫چکش نکردی؟ ‫بخش کامنت‌هاش غلغله‌ست.
‫[قسمت دوم: من بهترینم]
‫یه کاری برای بخش اف بکنین دیگه.
‫هامو چیه مگه، پاتوق عیاشیه؟
‫- خیلی چیزهای چندشی اونجا دیده شده. ‫- بخش اف؟
‫همه می‌دونن.
‫پارکینگ زیرزمینیِ دفتر مرکزی.
‫- هیچ دوربینی اونجا رو نمی‌گیره، نه؟ ‫- اینا چیه؟
‫- عمراً اونجا پارک کنم. ‫- چطور این قضیه برای همه تازگی داره؟
‫طبقه منفی چهار پارکینگ، بخش اف،
‫نگو اونجا پاتوق زوج‌های شرکته.
‫همه هستن، فرقی نداره.
‫هیچ دوربینی اون سمت نیست، کاملاً تاریکه،
‫خیلی کم ماشینی توی طبقه منفی چهار پارک می‌شه.
‫بهتر از این نمی‌شه.
‫انگار توی این کار حسابی واردی، آقای چا.
‫فقط از لابه‌لای شایعات شنیدم.
‫اول از همه، باید این رو تأیید کنیم.
‫نمی‌شه بر اساس شایعات تحقیقات راه انداخت.
‫فهمیدم.
‫چطوری تأییدش کنیم؟ از طریق کی؟
‫تیممون یه شبکه‌ی «هیومینت» راه انداخته.
‫گفتی هیومینت؟
‫[هیومینت: اطلاعات جمع‌آوری‌شده از طریق منابع انسانی ‫مثل مخبران یا رابط‌های داخلی]
‫از کجا شروع کنم اصلاً؟ ‫[لی سون هوا، نظافتچی دفتر مرکزی]
‫همیشه پیش میاد.
‫مچشون رو می‌گیری، ولی آدم انقدر معذب می‌شه ‫[او سوک هون، نگهبان]
‫که خودت رو می‌زنی به اون راه که انگار ندیدی.
‫بخش اف. ‫[کیم دا یونگ، کارمند کافه اچ]
‫همه بهش می‌گن پاتوق بچه‌ها.
‫[اخطار ممنوعیت پارک برای تعمیرات]
‫آره، دقیقاً همون ناحیه.
‫یعنی اون نقطه یه جورهایی هیجان‌انگیزه؟
‫آدمای بالغ با شغل‌های حسابی، ‫میان اینجا وقت تلف می‌کنن؟
‫دقیقاً.
‫اگه...
‫چیز عجیبی دیدین، خبر بدین عالی می‌شه.
‫حتماً. مراقب خودتون باشین.
‫بله.
‫خب...
‫هیومینت ما تأیید کرده که این اطلاعات موثقه.
‫هیومینتِ مزخرف.
‫- فقط بیا بریم غذا بخوریم. ‫- اوه، باشه.
‫منوی امروز کافه‌تریا تونکاتسو، ‫سوپ میسو، و سیب‌زمینی آب‌پزه.
‫من توی کافه‌تریا غذا نمی‌خورم.
‫پس بذار چند تا جای نزدیک رو سرچ کنم.
‫- زحمت نکش. ‫- ولی من...
‫[امشب...]
‫امشب برنامه‌ای داری؟ تولدته.
‫با نامزدت می‌ری بیرون؟
‫نه اتفاقاً.
‫خیلی مرموز شدی.
‫همه‌ش با خودم میگم یکی مثل تو ‫از چه جور پسری خوشش میاد..
‫غذای کافه‌تریا داره روزبه‌روز بدتر می‌شه.
‫موافق نیستی؟ فردا می‌ریم بیرون غذا می‌خوریم.
‫- هی. ‫- بله؟
‫اونجا، اون شوهرت نیست؟
‫آقای کوان؟
‫آره، خودشه.
‫چرا نمی‌ری بهش سلام کنی؟
‫میونه‌تون شکرآب شده؟
‫دعوا نکردیم. خوبیم.
‫جی یون،
‫وقتی چند سال از ازدواجت بگذره،
‫حتی دستش رو هم می‌گیری حس عجیبی داره.
‫تو همیشه خیلی شلوغش می‌کنی.
‫ولی شما دو تا خیلی باحالین.
‫اون موقع که با هم دوست بودین،
‫قایمش می‌کردین ‫و طوری رفتار می‌کردین که انگار کلاً غریبه‌اید.
‫الان کل اداره می‌دونن ازدواج کردین،
‫بازم فاصله‌تون رو حفظ می‌کنین؟
‫بحث اینه که کار و خونه رو از هم جدا نگه داریم.
‫آره، حتماً، ‫انگار خونه همون جاییه که معجزه اتفاق میفته.
‫بی‌خیال.
‫شما دو تا باهمدیگه صمیمی‌اید؟
‫برو بابا.
‫اون مال تازه‌عروس و دامادهاست. ما فقط خانواده‌ایم.
‫شما دو تا همه‌ش پیش هم بودید.
‫چرا همه‌ی زن و شوهرها آخرش این شکلی می‌شن؟
‫اگه همیشه آتیش رو زیاد نگه داری ذوب می‌شی، رفیق.
‫[دستیار مدیر یون سو یونگ] ‫[پیام جدید دریافت شد]
‫امشب دورهمی دانشگاهه. دیر میام.
‫باشه.
‫خیلی عذر می‌خوام!
‫مشکلی نیست.
‫چم شده؟
‫واقعاً متأسفم.
‫نگرانش نباش. پیش میاد.
‫خانم سان.
‫دارم میام، قربان.
‫- بازم ببخشید. ‫- اشکالی نداره، برو.
‫- چقدر می‌چسبه. ‫- خیلی می‌چسبه.
‫- مگه نه؟ ‫- جون سو!
‫اینجا!
‫- خوش‌تیپ‌تر شدی! ‫- پارسال دوست، امسال آشنا!
‫- تو که اصلاً عوض نشدی. ‫- تو واقعاً عوض شدی.
‫کلاً یادم رفت بگم جون سو هم قراره بیاد.
‫تقصیر من بود.
‫نگرانش نباش.
‫بابا بی‌خیال، اون جدایی مال عهد بوقه.
‫خیلی وقته ندیدمت، سو یونگ.
‫دقیقاً مثل همون موقعی.
‫هیچی‌ت عوض نشده.
‫بسه دیگه. الان خیلی پیرتر به نظر میام. مگه نه؟
‫اصلاً.
‫خیلی خوشگلی.
‫درست مثل قبل.
‫- بین شما دو تا چه خبره؟ ‫- ببخشید، من همیشه بانمکِ جمع بودم.
‫اوه، بی‌خیال.
‫- شما دو تا اصلاً عوض نمی‌شین. ‫- داری فازِ جمع رو به هم می‌زنی.
‫بفرما.
‫واسه منم بریز.
‫بیاین شروع کنیم.
‫وقت رأی دادنه.
‫[نتایج نهایی: اعلام سومین نجات‌یافته]
‫چطوری رتبه‌ش اومد پایین؟
‫جایزه‌ی اون مأموریت خیلی بالاست.
‫دور اول رأی‌گیری جهانی نهاییِ «بویز تو پلنت»
‫الان در جریانه. ‫[دور اول رأی‌گیری جهانی نهایی]
‫برای فینال جهانی بویز تو پلنت...
‫صبر کن، دوباره رأی دادن مجازه؟
‫برید توی صفحه‌ی بویز تو پلنت،
‫قسمت رأی‌گیری رو باز کنید، ‫یه شرکت‌کننده رو انتخاب کنید...
‫کیه؟
‫بعدش...
‫سلام. بیا بریم یه چیزی بخوریم. ‫خیلی وقت بود ندیده بودمت.
‫داری اینجا چیکار می‌کنی؟
‫مگه دوباره باهم دوستیم؟
‫تو می‌خوای دوباره با هم دوست باشیم؟
‫اگه نه، فراموشش کن.
‫تو همیشه، بدون استثنا، ‫کاملاً یه طرفه به قاضی می‌ری.
‫همینطوری یه دفعه گفتی: «بیا دوست باشیم»، بعدش غیبت زد.
‫دو سالِ آزگار گذشته، حالا اومدی دم در خونه‌ام واسه چی؟
‫- «بریم یه چیزی بخوریم؟» ‫- خب که چی؟
‫وقتی رفتم نابود شدی؟
‫اصلاً برام گریه کردی؟
‫معلومه که نه.
‫فقط گذاشتی برم
‫با اون فازِ «هر جور راحتی»ت.
‫مطمئنم حتی پلک هم نزدی، ‫چه برسه به گریه کردن، آقای بی‌خیال.
‫این رو بخور. همه‌چیز رو فراموش کن.
‫خوبه، نه؟
‫اتفاقاً بدک نیست.
‫باید یه مدت اینجا بمونم.
‫- چی؟ ‫- فقط بذار بمونم.
‫فکر کن این نوشیدنی واسه اجاره‌ست.
‫احتمالاً بالای ۳ میلیون وون می‌ارزه.
‫زده به سرت؟
‫برو بیرون.
‫خونه‌ی من که مسافرخونه نیست.
‫واقعاً هیچ جای دیگه‌ای رو ندارم.
‫به مشکل خوردم و از آپارتمانم اومدم بیرون،
‫و پیدا کردن یه جای جدید هم الان منطقی نیست.
‫خانواده‌م، خودت که می‌دونی چطوری‌ان...
‫هیچ‌وقت هیچ کاری برام نکردن.
‫می‌فهمم،
‫ولی نمی‌تونی همین‌طوری بمونی خونه‌ی یه پسر. ‫اصلاً درست نیست.
‫- بذار واست یه اتاق توی هتل بگیرم. ‫- واسه چند شب؟
‫معلوم نیست این قضیه چقدر طول بکشه.
‫ده میلیون اضافه داری که بدی؟
‫انگار جوابت یه نه‌ی گنده‌ست.
‫باشه، می‌رم.
‫شاید توی یه سونا بخوابم،
‫یا اصلاً کنار خیابون دراز بکشم.
‫اگه یه آدم تصادفی هم افتاد دنبالم؟ خب چی می‌شه،
‫باهاش می‌رم. توی موقعیتی نیستم که بخوام ناز کنم.
‫مراقب خودت باش.
‫این قضیه موقتیه.
‫به محض اینکه مشکلت حل شد، می‌ری.
‫اتاق کوچیکه مال من.
‫بزرگه مال تو باشه.
‫ممنون.
‫وایسا ببینم!
‫انگار غیر از اینم می‌تونست باشه؟
‫این همه پررویی رو از کجا آورده؟
‫می‌شه یه نگاهی به دوش بندازی؟
‫فکر کنم دوباره داره چکه می‌کنه.
‫باشه، یه نگاهی بهش می‌ندازم.
‫هیچ‌وقت واقعاً چیزی رو درست نمی‌کنه...
‫اون پستی که راجع به پارکینگ ‫توی کمپانی‌لایف گذاشته بودن رو دیدی؟
‫[جدی؟ اینجا پارکینگه، نه هتل!]
‫آره، خوندمش.
‫بعضی آدما واقعاً باورنکردنی‌ان.
‫ما حتی توی خونه‌ی خودمونم انقدر راحت نیستیم، ‫اونوقت وضع اونا توی اداره اینه؟
‫می‌خوای بریم ببینیم چه خبره؟
‫من خیلی خسته‌ام.
‫منم همینطور.
‫چراغ رو خاموش کن.
‫خودت خاموشش کن.
‫به نظر میاد لاغر شدی.
‫صورتت حتی کوچیک‌تر هم شده.
‫از استرسه؟ به خاطر جو ایناست؟
‫بچسب به همون نوشیدنی‌ای که با خودت آوردی.
‫نوشیدنی‌های من رو دیگه کش نرو.
‫واقعاً انقدر روی مخت رفته؟
‫چرا آخه؟
‫به خاطر اینکه تو رو کرده «متخصص بی‌وفایی»؟
‫بی‌وفایی نه، اخلاق عمومی.
‫هنوز نفهمیده من کی‌ام.
‫توی تیم ۱ یه پرونده داشتم، خب؟
‫همه چی توی پوشه‌ی تحویلی بایگانیه ‫و وقتی بره سراغش،
‫می‌فهمه من چقدر به درد بخورم و من رو برمی‌گردونه.
‫البته به شرطی که کارش خوب باشه.
‫بی‌خیال،
‫آدمی مثل من نباید گیرِ اینجور مسائل باشه.
‫مشکلش چیه؟
‫به نظر میاد دقیقاً توی تخصص خودته.
‫اخلاق عمومی، بی‌وفایی، هر چی که اسمش رو می‌ذاری.
‫چطوری... چی؟
‫یه لحظه وایسا.
‫اتفاقاً، تو براش ایده‌آلی.
‫هی.
‫این دقیقاً همون حرفیه که جو اینا بهم زد.
‫چطوری من براش بهترین گزینه‌م؟
‫ماجراهای عشقی و دراما.
‫تو رسماً توش استادی.
‫اون اصلاً چیزی در مورد من نمی‌دونه.
‫کِی تا حالا من رو توی یه همچین موقعیتی گیر انداخته...
‫وایسا...
‫اون سایه...
‫نکنه دیدتش؟
‫پس واسه همین...
‫من رو انتخاب کرده؟
‫امکان نداره.
‫یا شایدم داره؟
‫یعنی ممکنه؟
‫موی مشکیِ لخت.
‫تاپ سفید.
‫اون یه جور یونیفرمه؟
‫واقعاً نمی‌شه گفت.
‫شاید اون نبوده باشه.
‫چرا اینجوری نگاه می‌کنی؟
‫چیزی روی پشتمه یا چی؟
‫فقط اومدم یکم قهوه بخورم، همین.
‫به نظر میاد یه چیزی فکرت رو مشغول کرده.
‫آقای نو.
‫اگه ذهنت درگیر چیزی شده، ‫راحت باش و حرفت رو بزن.
‫باشه.
‫بهتر از اینه که بشینی اینجا و الکی فکر و خیال کنی.
‫خانم جو.
‫راستش، یه لحظه وایسا.
‫عمراً بتونم بپرسم: ‫«تو دیدی توی راهرو پیش کسی بودم؟»
‫بگو.
‫راجع به پارکینگ، برنامه‌مون چیه؟
‫منابع ما تأیید کردن که اون شایعات واقعیت داره.
‫چطوره یه تابلوی «رفتار نامناسب ممنوع» بزنیم؟
‫این‌طوری که هیچی گیرمون نمیاد.
‫یه نفر باید گیر بیفته.
‫افراد رو گیر بندازیم؟
‫و دقیقاً چطوری قراره این کار رو بکنیم؟
‫نمی‌تونم برم اونجا کمین کنم و منتظر بمونم که.
‫کمین؟
‫این واقعاً مسخره‌ست.
‫تیم حسابرسی که نیروی انتظامی نیست.
‫مراقبت و زاغ‌سیاه چوب زدن واسه یه حسابرسی، جدی؟
‫دقیقاً، نه؟
‫منم همین رو می‌گم.
‫منظور منم دقیقاً همینه.
‫گرچه شنیدم چند سال پیش، یه حسابرس ‫از پهپاد استفاده کرده تا عکس بگیره.
‫خدایی، چه جور حسابرسی این کار رو می‌کنه؟
‫اینجا که باشگاه تفریحی نیست. درسته؟
‫قهوه‌ت رو سر بکش و راه بیفت.
‫لباسم گیر کرده. پاهام...
‫هیچ ماشین دیگه‌ای توی پارکینگ شرکت موجود نبود.
‫باید ماشین خودم رو می‌آوردم.
‫اگه این صندلی رو تا ته بکشم عقب، ‫جلو فضای بیشتری برات باز می‌شه.
‫- نه، نگران نباشین. ‫- یه لحظه، فقط بذار...
‫- یه ثانیه... ‫- واقعاً مهم نیست.
‫ببخشید.
‫خدایی، اصلاً داریم چیکار می‌کنیم؟
‫تو هم همین‌طور.
‫اون همه خرخونی توی دانشگاه واسه این نبود.
‫نمره‌های خوب، یه رزومه‌ی قوی، ‫آخرشم ختم بشه به اینجا؟
‫دانشگاه من که اصلاً شبیه مال تو نبود،
‫و توی رزومه‌ام هم چیز خاصی نیست.
‫برنامه‌ی استخدام محلیِ کارخونه‌ی سوهائه ‫من رو آورد اینجا. کاملاً شانسی بود.
‫توی مصاحبه بهشون گفتم،
‫«خونِ سفید توی رگ‌هام جریان داره!»
‫و اونا هم از این انرژیِ کلاسیک خوششون اومد.
‫خونِ سفید!
‫- پرنده‌ی عروسکیِ شرکت، درسته؟ ‫- آره.
‫- پس لقبِ گلبول سفید واسه همینه. ‫- زدی به هدف.
‫یه آدم باهوش مثل تو احتمالاً حس می‌کنه
‫وظایف تیم ۳ براش خیلی کوچیکن،
‫ولی بودن توی گروه هامو، ‫جایی که همه آرزوش رو دارن،
‫و مخصوصاً توی دفتر حسابرسیِ دفتر مرکزی، ‫که بهترینِ بهترین‌هاست،
‫همین به تنهایی برام یه دنیا ارزش داره.
‫هنوزم هر روزش برام مثل یه نعمته.
‫هی، گلبول سفید.
‫بله.
‫چشم‌هام فقط برای مدت طولانی بسته بودن. خواب نبودم.
‫یادت میاد
‫جو اینا...
‫روز اولش چی پوشیده بود؟
‫یه لحظه بهم وقت بده...
‫حافظه‌م واسه این چیزا بی‌نظیره.
‫باشه.
‫سعی کن یادت بیاد.
‫چی تنش بود؟
‫خب از کمر به پایین،
‫شلوار تیره.
‫بالاتنه چی؟
‫اون بالا...
‫اونم مشکی.
‫- مطمئنی؟ ‫- صددرصد.
‫اوه، چه عالی.
‫مشکی.
‫ولی یه لحظه وایسا...
‫شایدم یه بلوز سفید بوده.
‫جدی...
‫سفید؟
‫شایدم نه؟
‫چی؟
‫تیره بود؟
‫تیره؟
‫نه، بی‌خیال اون.
‫سفید بود.
‫قطعاً سفید.
‫داری باهام شوخی می‌کنی؟
‫تقریباً مطمئنم سفید بود.
‫یا شایدم نبود؟
‫- کلاً فراموشش کن. ‫- آره.
‫می‌رم قهوه بگیرم. فقط بیدار شو.
‫باشه.
‫هنوزم نمی‌تونم بیخیال این حس بشم.
‫اصلاً دارم چیکار می‌کنم؟
‫حتی اگه دیده باشه، خب که چی؟
‫مهم نیست.
‫مگه جرم کردم.
‫فراموشش کن.
‫اوه، زهره‌ترکم کردین!
‫چرا انقدر جا خوردی؟
‫خیلی یهویی بود.
‫وایسا...
‫اون دیده...
‫مطمئناً دیدتش، مگه نه؟
‫نو کی جون.
‫چیه؟
‫گفتی توی اداره همدیگه رو نمی‌شناسیم.
‫کسی اینجا نیست.
‫بازم جو اینا برات دردسر درست کرده؟
‫قیافه‌ت که خیلی داغونه.
‫تقریباً.
‫واسه قبرم یه جای گرم و آفتاب‌گیر پیدا کن.
‫چرا بدون اینکه بجنگی تسلیم می‌شی؟
‫یه راه فراری برات هست.
‫منظورم مدیر اجرایی کیمه.
‫برنامه‌ی شامِ معاون رئیس‌جمهور کنسل شده،
‫واسه همین دنبال یه پایه می‌گرده واسه نوشیدنی خوردن.
‫اوه، سلام قربان.
‫من نو کی جون هستم، دستیار مدیر.
‫جو اینا...
‫هیچ‌وقت کوتاه نمیاد، حتی جلوی کله‌گنده‌ها.
‫فکر می‌کنی بقیه‌مون جربزه‌ش رو نداریم ‫که این‌قدر جسور باشیم؟
‫زندگیِ کارمندی این‌جوریه دیگه.
‫آره، درسته.
‫با مقامات بالاتر هم همین کار رو می‌کنه؟
‫حداقلش اینه که فقط به زیردست‌هاش زور نمی‌گه.
‫اوه، چه به ضعیف‌ترها سخت بگیره چه هر چی،
‫و راستش، چطور یه نفر می‌تونه ‫انقدر قدرت قضاوتش افتضاح باشه؟
‫منظورم اینه که تو، بهترین نیروی ما، ‫گیر افتادی توی تیم ۳،
‫که پیگیر اخلاق عمومی باشی؟
‫آخه اخلاق عمومی؟ بین این همه کار؟
‫دقیقاً همینه.
‫خیلی سخت گذشته، قربان.
‫سخت نگیر، باشه؟
‫می‌دونی من کی‌ام، درسته؟
‫حالا این فعلاً...
‫بین خودمون بمونه، ولی...
‫دارم یه بخش جدید راه می‌ندازم.
‫یه جورایی مرکز فرماندهیِ...
‫کلِ گروهه.
‫مدیریت استراتژیک...
‫بخش کنترل و مدیریت کل.
‫اسمش به تنهایی خیلی باابهته.
‫باابهته، نه؟
‫اسم تو هم قبلاً مطرح شده.
‫خیلی زود از اونجا خلاص می‌شی.
‫بذارین من براتون نوشیدنی بریزم قربان.
‫باشه.
‫به افتخار بخش کنترل...
‫- و مدیریت کل‌مون. ‫- آینده‌ی درخشانِ
‫حسابی چسبید.
‫من دیگه می‌رم.
‫بسیار خب، صبح می‌بینمت.
‫داره بارون میاد.
‫کی تعطیل می‌شی؟
‫من تا دیروقت کار می‌کنم.
‫یه چتر بخر و اول برو خونه.
‫الو؟
‫جون سو؟
‫اون موقع‌ها دقیقاً همین‌طوری بودیم.
‫خیلی جوون و نترس بودیم.
‫کار خوبی کردی که زنگ زدی.
‫واقعاً بدون غذای درست‌حسابی همین کافیه؟
‫تو معمولاً یه عالمه می‌خوری.
‫هر چی باشه خوبه. تا وقتی که پیش توام.
‫آره، دقیقاً.
‫ببین چقدر داره بارون میاد.
‫بیا...
‫چی؟
‫پیش هم بمونیم؟
‫فقط تا وقتی که بارون بند بیاد.
‫[ارسال]
‫[ایمیل با موفقیت ارسال شد]
‫فرستادمش.
‫امروز کارت عالی بود.
‫خسته‌ای؟
‫امروز کارت عالی بود.
‫اصلاً هم خسته نیستم.
‫راستش، الان حس خیلی خوبی دارم.
‫این اولین باری بود که اضافه‌کاری کردم.
‫واقعاً؟
‫چطوره به افتخارش بریم یه چیزی بخوریم؟
‫حتماً!
‫بیا بریم یه چیز خوشمزه بخوریم.
‫باشه. وسایلت رو جمع کن بریم.
‫عالیه.
‫[همسر]
‫گفتم بدون من برو خونه.
‫خیس آب شدی؟
‫این کار اشتباهه.
‫بارون دیگه بند اومده.
‫بیا پیش هم باشیم.
‫- چی؟ ‫- گفتم بیا پیش هم باشیم.
‫اینطوری نمی‌تونیم ادامه بدیم. ‫باید یه کاری بکنیم.
‫چت شده یهو؟
‫باشه. اول بریم خونه، باشه؟
‫سرما می‌خوریا.
‫بیا همین‌جا بمونیم.
‫همین‌جاست دیگه، نه؟ بخش اف.
‫زود باش.
‫رئیس چراغ سبز نشون داد.
‫همین روزها ممکنه از حسابرسی بری.
‫عالی بود، قربان!
‫♪ من بهترینم ♪
‫فکر می‌کنی زود تموم می‌شه؟
‫بذار ببینم می‌تونم زودتر جیم شم. ‫امشب یه غذای مشتی می‌خوریم.
‫باشه. زیاد طولش نده.
‫باشه.
‫صبح بخیر.
‫امروز هوا عالیه، مگه نه؟
‫امروز خیلی خوش‌تیپ شدی.
‫- واقعاً؟ ‫- آره.
‫شما دوتا خیلی به هم می‌آید.
‫- ممنون. ‫- متشکرم.
‫صبح بخیر.
‫صبح بخیر، آقای نو.
‫خیلی این پیراهن‌های دکمه‌دار رو دوست داری، نه؟
‫خیلی بهت میاد.
‫به نظر سرحال میای.
‫امروز اتفاق خوبی افتاده؟
‫چرا باید حالم بد باشه؟
‫روز به این قشنگی، زندگی...
‫راستش، یه خبر برات دارم.
‫تا الان حتی یه نفر هم توی پارکینگ گیر نیفتاده.
‫نکنه دوباره مثل پرونده سان داری تنبلی می‌کنی؟
‫همین‌طوری بی‌خیالش می‌شی؟
‫کارت رو بهتر انجام بده.
‫اینجا هیچ وظیفه‌ای کم‌اهمیت‌تر از بقیه نیست.
‫حتماً. فقط باهاش راه بیا.
‫به هر حال دیگه داره از زندگیم می‌ره بیرون.
‫دقیقاً.
‫ماشین خودم رو آوردم تا حسابی زاغ‌سیاهشون رو چوب بزنم.
‫بازم ناامیدت کنم؟
‫عمراً.
‫خانم جو.
‫مرکز خرید یه قرعه‌کشی بزرگ گذاشته،
‫و تلفن‌ها یه لحظه هم قطع نمی‌شن. این راسته؟
‫من این همه شرکت کردم،
‫چرا هیچی نبردم؟
‫از کِی تا حالا حسابرسی شده پشتیبانی مشتریان؟
‫آقای نو، حواست به پرونده پارکینگ باشه.
‫یه لحظه صبر کنین...
‫واسه کشیک دادن قطعاً به یه نیروی کمکی نیاز دارین، نه؟
‫یه لحظه.
‫حتی هیون گیو هم درگیر تلفن‌هاست. کسی نمونده.
‫هیچ‌کس نیست؟ چطور ممکنه؟
‫بهترین نیروی ما همین‌جا ایستاده.
‫کی؟
‫چت شده؟ داری مضطربم می‌کنی.
‫چرا که نه؟
‫فکر می‌کنی این کارها در شأن یکی مثل تو نیست؟
‫یه نفر بهم گفت هیچ کاری توی حسابرسی ‫کسر شأن کسی نیست.
‫بسیار خب، پس.
‫بیا یه کشیکِ راحت و مفید داشته باشیم.
‫بستن کمربند ایمنی دیگه یکم زیاده‌روی نیست؟
‫قرار نیست جایی بریم.
‫انتخاب خودمه.
‫احتمالاً فقط حواست پرت شده.
‫بازش کن. این‌طوری که راحت نیستی.
‫من الان کاملاً خوبم.
‫راحت‌تر از این نمی‌شم. خیلی هم راحته.
‫جداً، فقط بازش کن. ‫نذار غرورت مانعت بشه.
‫پیش میاد.
‫به هر حال اینجور چیزها تمرین می‌خواد.
‫نگران نباش.
‫معلومه که اینجور پرونده‌ها رو خوب بلدی.
‫ببخشید؟
‫طبیعیه که آشنا باشی.
‫با اینجور موقعیت‌ها.
‫خانم جو،
‫راجع به اون قضیه...
‫کدوم قضیه؟
‫- منظورت چیه؟ ‫- همون چیزی که دیدین.
‫کل اون صحنه،
‫من آدم ناجوری نیستم.
‫قضیه اینه که...
‫من یه جورایی...
‫اینم از آقای نوی همیشگی ما.
‫پای هر قولی که می‌دی می‌مونی.
‫عجب صید بزرگی کردی.
‫یه ماهیِ گنده!
‫بی‌دلیل نیست که توی حسابرسی بهترینی، نه؟
‫یه لحظه صبر کن.
‫تو مستقیماً به مدیر اجرایی کیم گزارش می‌دادی، مگه نه؟
‫سال‌ها با هم کار کردین
‫و رئیست رو بدون اینکه پلک بزنی کشیدی پایین.
‫تصور کن اگه همه از تو الگو می‌گرفتن
‫چقدر اوضاع بهتر می‌شد.
‫مگه نه؟
‫ببخشید.
‫ممکنه مدیر اجرایی کیم همون‌طوری ‫که معاون مدیر سان قسر در رفت،
‫- بتونه قسر در بره؟ ‫- عمراً.
‫پرونده‌ی اون اصلاً شبیه معاون مدیر سان نیست.
‫این آدم یه مقام اجرایی داره.
‫فقط کافیه قراردادش رو فسخ کنن تا بندازنش بیرون.
‫یعنی واقعاً اخراجش می‌کنن؟
‫بازم، شرکت نمی‌تونه بدون مدیر اجرایی کیم...
‫اون آدم اصلاً هم غیرقابل جایگزین شدن نیست.
‫هیچ کاری نمی‌کنه، فقط یه بار اضافیه،
‫و فقط چون طرف رئیسه، ادعای بزرگی می‌کنه.
‫نایب رئیس بدجوری منتظر فرصت بود تا دکش کنه.
‫تو هم یه دلیل بی‌نقص رو دودستی تقدیمش کردی.
‫پس مدیر اجرایی کیم؟
‫کارش تمومه.
‫[این قسمت فقط برای پارک خودرو است]
‫[پارک ممنوع]
‫[مدیر اجرایی کیم هان سو]
‫مشترک مورد نظر در دسترس نمی‌باشد. ‫انتقال به صندوق صوتی...
‫[آبجی بزرگه]
‫[پاسخ داد]
‫- خیلی خنده‌داره. ‫- سلام آبجی.
‫کی جون؟ الو؟
‫کِی می‌رسی اینجا؟
‫توی راهم. چیزی نمونده.
‫دستگیره دستشویی هم باید تعمیر بشه.
‫باشه.
‫هی، نو کی جون.
‫به لپ‌تاپ جین یونگ هم یه نگاهی بنداز، باشه؟
‫لپ‌تاپ؟
‫کی جون، این مبل یه مشکلی داره. ‫یه نگاه بهش بنداز.
‫من فقط یه نفرم، باشه؟
‫یکی‌یکی.
‫مبل؟
‫- کدوم طرفش لقه؟ ‫- سمت چپش.
‫پسرم رو ببینین.
‫مامان، این گوشته خیلی خوشمزه‌ست.
‫چرا این‌قدر نوشیدنی می‌خوری؟
‫ببینش. به غذاش لب نزده.
‫تو که اصلاً جنبه نوشیدنی نداری.
‫دیگه نخور!
‫این‌قدر نیشگونم نگیر، جدی می‌گم.
‫فقط ولم کنین.
‫چیزی شده؟
‫آره، واقعاً. چه خبره؟
‫کسی اذیتت می‌کنه؟
‫چی؟
‫کیه؟ کدوم عوضی‌ایه؟
‫بکشونشون دادگاه، باشه؟
‫بده شوهرخواهرت پیگیری کنه...
‫- اول باید باهاشون حرف بزنیم. ‫- شکایت...
‫من برات بهشون زنگ می‌زنم.
‫بس کنین دیگه. ولم کنین.
‫اول باید اسمش رو بدونیم. کیه؟
‫اول باید باهاشون حرف بزنیم.
‫حرف بزنیم؟ ببین به چه روزی افتاده.
‫به شوهرت زنگ بزن دیگه.
‫کدوم آشغالی با پسر عزیز ما این کار رو کرده؟
‫وای.
‫- کیه؟ بهمون بگو. ‫- می‌گم باید اول حرف بزنیم!
‫یه اسم می‌خوایم. اسمش چیه؟
‫- بهمون بگو. ‫- فقط اسمش رو بگو.
‫نه، فقط تمومش کنین!
‫کیه؟
‫فقط بهمون بگو!
‫من فقط... از همه‌تون متنفرم!
‫ولم کنین!
‫نه.
‫زنگ بزن!
‫بهشون زنگ بزن! به پشتیبانی مشتریان زنگ بزن!
‫- کدوم پشتیبانی مشتریان؟ ‫- زنگ بزن به پشتیبانی مشتریان!
‫[داروسازی هامو]
‫[فایل‌های تحویلی نو کی جون تیم ۱ حسابرسی]
‫[حسابرسی قراردادهای ۲۰۲۵ داروسازی هامو]
‫[فایل‌های تحویلی نو کی جون تیم ۱ حسابرسی]
‫[فایل‌های تحویلی نو کی جون تیم ۱ حسابرسی ‫و تمام زیرپوشه‌ها برای همیشه حذف شوند؟]
‫[تأیید]
‫وضعیت مدیر اجرایی کیم تأسف‌باره.
‫از قصد سوزوندیش؟
‫نه.
‫وقتی یه چیز دیگه داشت حسابرسی می‌شد، ‫تصادفی پیش اومد.
‫چه ناامیدکننده.
‫فکر می‌کردم یه کم جسارت پیدا کردی،
‫ولی همه‌ش فقط یه شانس احمقانه بود.
‫من هنوز چیزی بهت ندادم.
‫خودت رو ثابت کن.
‫ثابت کن که شبیه مادرت نیستی.
‫عزیزم، سونگ یول اومده.
‫به پدرت سلام کن.
‫من می‌رم یه کم قهوه درست کنم.
‫پدر، پسر کوچیکتون اینجاست.
‫اوه، تو هم اینجایی؟
‫خیلی وقت بود همدیگه رو ندیده بودیم.
‫پدر، حال‌تون چطوره؟
‫قرار بود آفتابی نشی، کسی هم دنبالت نفرستاده بود.
‫چطور جرأت می‌کنی بیای اینجا؟
‫خوبه که می‌بینم هنوز همون‌طوری هستی.
‫چرا هیچ‌کدوم از شما دوتا حد وسط ندارین؟
‫یکی‌تون اون‌قدر شُله که نمی‌تونه هیچ کاری رو پیش ببره.
‫و اون یکی هیچ ترسی نداره ‫و چپ و راست دردسر درست می‌کنه.
‫خدایا.
‫خب بابا، من رفتم جلو...
‫و یه اتفاق دیگه رقم زدم.
‫اون پکیج ۱ پالایشگاه گاز عربستان ‫که می‌گفتی رؤیاشه...
‫بعلاوه‌ی پکیج ۳ روش.
‫در مجموع ۸.۷۷ میلیارد دلار.
‫من گرفتمش.
‫خب، نظرتون چیه؟
‫فکر می‌کنین لیاقت این رو پیدا کردم که برگردم؟
‫شنیدم توی دفتر مرکزی هم یه جای خالی هست.
‫ناهار رو کنسل کنم؟
‫به نظر نمیاد حالتون خیلی خوب باشه.
‫خوبم.
‫ارزیابی کارکنان رو بیار
‫و یه لیست کوتاه از کسایی که واجد شرایط ترفیع هستن.
‫یه چیز دیگه...
‫یه قرار ناهار با رئیس لی هیونگ گون ‫از شرکت کیواس اینترنشنال ترتیب بده،
‫در اولین فرصت.
‫متوجه شدم.
‫می‌خواین الان راه بیفتین؟
‫سمت اردوگاه هوش مصنوعی.
‫سی دقیقه دیگه راه می‌افتیم.
‫یه لحظه، لطفاً.
‫خودم می‌تونم انجامش بدم.
‫فقط فایل‌ها رو برام ایمیل کن.
‫متوجه شدم.
‫مثل چی؟
‫نه، می‌دونی چیه، چی بود؟
‫پسر، یه کم قند لازم دارم.
‫خانم یون جعبه‌ش رو کجا می‌ذاشت؟
‫پیداش کردم. جعبه‌ی آب‌نبات خانم یون.
‫یه کم سنگینه.
‫چیز جدیدی ریختی توش؟
‫این یکی برام جدیده.
‫چیه؟
‫خوشمزه‌ست.
‫طعم انبه می‌ده؟
‫اوه راستی، هی یونگ.
‫واسه امشب کجا رو انتخاب کردیم؟
‫کباب گوشت زغالیِ کول‌کول‌ای.
‫بازم گوشت؟
‫شام خوش‌آمدگویی خانم جوئه. ‫نمی‌تونیم بریم یه جای بهتر؟
‫بودجه‌ی شام شرکت تقریباً ته‌کشیده.
‫چت شده که...
‫این‌قدر سر پول خسیس‌بازی درمیاری؟
‫آزمون خاصی دادی که این‌قدر سفت کلید صندوق رو چسبیدی؟
‫وقتی یه خدمتکار داره کل بودجه رو خالی می‌کنه،
‫چاره دیگه‌ای ندارم.
‫خدمتکار؟
‫شنیدی چی گفت؟
‫- الان به من گفتی خدمتکار؟ ‫- بهت برخورد؟
‫- مگه همه‌مون خدمتکار نیستیم؟ ‫- چت شده تو؟
‫بگذریم، آقای نو کجا رفته؟ ‫خیلی وقته پیداش نیست.
‫آقای نو امروز یه کم توی خودش بود...
‫قیافه‌اش خیلی داغون به نظر می‌رسید.
‫چپ و راست فقط آه می‌کشید.
‫انگار داشت گریه‌اش می‌گرفت.
‫- به هر حال، خیلی ناراحت به نظر می‌رسید. ‫- واقعاً؟
‫کسی ولش کرده؟
‫انگار آره.
‫آخ پسر، خیلی سخته.
‫ممنون بابت آب‌نبات.
‫اینم...
‫از اون.
‫تنها امید من.
‫طناب نجات من.
‫خداحافظ.
‫یه زمین فوق‌العاده باارزش.
‫اون موقع‌ها،
‫درست بیرون کارخونه همه‌ش زمین نمکزار بود.
‫یهو اوضاع به هم ریخت.
‫می‌دونی توی استخراج نمک چی از همه مهم‌تره؟
‫آفتاب و باد.
‫ولی وقتی جنوب شرقی رو بپوشونی،
‫سایه می‌شه و باد نمی‌تونه بوزه.
‫نمک اصلاً متبلور نمی‌شه.
‫درست همون موقع، کسی که اوضاع رو نجات داد...
‫آقای بیک بود.
‫تو هم یه چیزی بخور.
‫دارم می‌خورم. مشکلی ندارم.
‫داری من رو اینجا بد جلوه می‌دی.
‫من اینجا از همه کوچیک‌ترم.
‫جدی می‌گم، نگرانش نباش.
‫چون فکر می‌کنم ذاتاً همین‌طوری هستی.
‫که ذاتاً آدم بی‌ادبی‌ام؟
‫ببین، اون زمین قبلاً متعلق به...
‫نه، منظورم این نبود.
‫جاش عالی بود...
‫داره می‌سوزه! زود باش، بخورش.
‫- جدی می‌گم، آقای وو واقعاً یه چیز دیگه‌ست. ‫- توی تیکه انداختن خیلی ماهری.
‫اون موقعی که تازه تو چین شروع به کار کرده بود، ‫[لیست پیگیری]
‫یه بار...
‫واقعاً؟
‫یعنی چی، واقعاً؟
‫- من که هنوز چیزی نگفتم. ‫- واسه چی؟
‫بحث واسه چی نیست،
‫فقط به حرفم گوش کن.
‫خب این مرده...
‫بسیار خب، تیم ۳ حسابرسی. ‫بیاید با هم یه نوشیدنی بخوریم.
‫اوه، اومدین.
‫ممنون.
‫خب، همه با هم بخوریم؟
‫اوه، یه لحظه صبر کن.
‫- بله، همه بفرمایید بخورین. ‫- حتماً.
‫در نهایت، همه‌مون کار می‌کنیم ‫که شکممون رو سیر کنیم، نه؟
‫- بله، ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫بیا، بذار برات یکی بریزم.
‫- البته. ‫- نوش جان.
‫ممنون.
‫آقای نو، بذار برای تو هم بریزم.
‫اوه، نوشابه.
‫باشه.
‫واقعاً کلی زحمت کشیدی.
‫همه‌تون می‌دونین، نه؟
‫یه صید بزرگ کرد.
‫البته.
‫اون مایه افتخار و خوشحالی تیم ماست.
‫می‌گه افتخار و خوشحالی.
‫بیاید به افتخار برگ برنده‌ی تیم ۳ حسابرسی بخوریم.
‫بسیار خب.
‫به افتخار آقای نو!
‫خیلی می‌چسبه.
‫این نوشیدنی یه چیز دیگه‌ست!
‫بذار...
‫اینم یه لقمه واسه تو.
‫♪ بهت نیاز دارم، عزیزم، خداحافظ خداحافظ ♪
‫♪ واقعاً باید بری، وای وای وای ♪
‫♪ همه اون حرف‌ها دروغ بود ♪
‫♪ تا روزی که بمیرم منتظرت می‌مونم ♪
‫♪ فقط به خاطر اینکه نیستم تنهایی گریه نکن ♪
‫♪ برگرد پیشم، عشق من ♪
‫♪ مگه نمی‌دونی ♪ ‫[لغو]
‫حال‌وهوای جمع کلاً پرید.
‫دقیقاً.
‫وقتشه به این فضا تنفس مصنوعی بدیم.
‫این کار منه، نه؟
‫بیا اینجا و بشین.
‫احمق!
‫♪ تو یه احمقی ♪
‫♪ احمق احمق احمق احمق ♪ ‫♪ احمق احمق احمق احمق ♪
‫♪ خوشم نمیاد، هیچکس خوشش نمیاد ♪
‫♪ شیم‌چونگ کوچولوی شکننده ♪
‫♪ احمق احمق احمق احمق ♪ ‫♪ احمق احمق احمق احمق ♪
‫♪ خوشم نمیاد، هیچکس خوشش نمیاد ♪
‫♪ شیم‌چونگ کوچولوی شکننده ♪
‫♪ هر از گاهی به دورت نگاه کن ♪
‫♪ داری آسیب می‌بینی ولی حتی خودت هم نمی‌دونی ♪
‫♪ تو من رو تبدیل به یه آدم سلطنتی می‌کنی، ♪ ‫♪ من رو قهرمان می‌کنی ♪
‫♪ تو من رو تبدیل به نابغه می‌کنی، آره ♪
‫♪ تو این‌قدر فداکاری می‌کنی، پس چرا فقط تویی ♪ ‫♪ که آخرش بیچاره می‌شی ♪
‫♪ چون تو فقط به خاطر من نفس می‌کشی ♪
‫♪ خیلی تنها به نظر می‌رسی ♪
‫♪ تو یه احمقی ♪
‫♪ احمق احمق احمق احمق ♪ ‫♪ احمق احمق احمق احمق ♪
‫♪ خوشم نمیاد ♪
‫♪ هیچکس خوشش نمیاد ♪ ‫[لغو]
‫خانم جو.
‫این دیگه یه کم زیاده‌روی نیست؟
‫آره،
‫من پیش یه نفر بودم!
‫می‌دونم به خاطر همین من رو پیگیر اخلاق عمومی کردی.
‫ولی که چی؟
‫چطور این نقض قوانین اخلاق عمومی محسوب می‌شه؟
‫کسی اینجا هست با کسی آشنا نشه؟
‫شما تا حالا با کسی آشنا نشدی؟
‫دارم می‌پرسم تا حالا با کسی آشنا نشدید؟!
‫حالت خوبه؟
‫کل دیشب رو داشتی بالا می‌آوردی.
‫می‌گن دیروز حسابی ترکوندی.
‫صبر کن، تو از کجا فهمیدی؟
‫توی این شرکت دیوار موش داره موش هم گوش داره.
‫یه همچین داستان آبداری زود پخش می‌شه.
‫تا حالا کسی ازت متنفر نبوده، نه؟
‫تو پسر محبوب همه‌ای.
‫پسر محبوب دیگه چه کوفتیه.
‫بی‌خیال، به هر حال محیط کاریه.
‫اگه کارم رو خوب انجام بدم، ‫بالاخره فراموش می‌کنن، نه؟
‫کی جون.
‫وقتی مردم ازت خوششون بیاد، بدون دلیل خوششون میاد.
‫وقتی هم ازت متنفر بشن، ‫دیگه هیچ کاری نمی‌تونه درستش کنه.
‫الان، اون زن تحت هیچ شرایطی نمی‌تونه تحملت کنه.
‫شاید بهتر باشه فقط بذارم برم.
‫حداقل برو سر کار.
‫به هر حال باید استعفات رو حضوری تحویل بدی.
‫من امروز رو مرخصی می‌گیرم.
‫چه خوب.
‫خانم جو.
‫بابت دیروز متأسفم.
‫باید حسابی ناامید شده باشین.
‫ببخشید؟
‫بابت اینکه نتونستی وارد بخش کنترل و مدیریت کل بشی.
‫اگه اون‌قدر دلت می‌خواست از حسابرسی بری، ‫باید فقط می‌گفتی.
‫من اون‌قدرها هم غیرمنطقی نیستم.
‫پشت سرم برنامه نچین.
‫اوه، محض اطلاعت هم بگم، ‫اون بخش کلاً منحل شد.
‫وقتی مدیر اجرایی کیم اخراج شد.
‫اوضاعت چطوره؟
‫راستش فکر می‌کنم یه جورایی خیلی باحالی.
‫اگه من بودم، عمراً روم می‌شد سرم رو بالا بگیرم.
‫چرا داری آتیشش رو تندتر می‌کنی؟
‫به این فکر کن که الان چقدر براش سخته.
‫مگه نه؟
‫از اون آدماییه که یهو از کوره درمی‌رن.
‫نه، باشه؟
‫این‌طوری نیست.
‫[نامی که ما ساختیم، هامو که قبل از همه توسط دنیا شناخته شد]
‫[دستیار مدیر نو کی جون، تیم ۳ حسابرسی]
‫[بررسی مزایای پایان کار]
‫[مزایای پایان کار: ۴۰.۷۸۸.۵۶۰ وون]
‫خیلی خب.
‫یه نفس راحت می‌کشم.
‫یه کار دیگه پیدا می‌کنم.
‫عطاش رو به لقاش می‌بخشم.
‫[نامه استعفا]
‫[نام: نو کی جون]
‫[نامه استعفا]
‫باید یه چیزی بگم.
‫آقای نو.
‫برگه‌هایی که پرینت گرفتم رو تو برداشتی؟
‫[هزینه‌های لوازم‌التحریر سه‌ماهه سوم دفتر حسابرسی]
‫یه لحظه.
‫بفرما.
‫[ایمیل جدید: گزارشی درباره‌ی مدیر حسابرسی، جو اینا]
‫[مدیر حسابرسی]
‫[جو اینا]
‫[گزارشی درباره مدیر حسابرسی، جو اینا]
‫[جو اینا با یکی از همکارانش سر و سری دارد]
‫ترسوندمت، نه؟
‫اگه حتی یه درصد هم احتمال داشته باشه ‫اون گزارش واقعی باشه،
‫مهمات لازم برای نابود کردنِ جو اینا رو برای همیشه دارم.
‫- چی؟ ‫- ترسوندیم.
‫خانم‌های مسن ازش خوش‌شون میاد؟
‫بهت که گفتم، این کارها رو تمومش کن.
‫برو بیرون. همین الان.
‫باورم نمی‌شه صادق نیست.
‫تا حالا دیدی با یه مرد بیاد داخل؟
‫این همه خرید؟ واقعاً؟
‫یه طوفان حسابی توی راهه.
‫اصلاً جو اینا چه جور آدمیه؟
دانلود فیلم و سریال W W W . M O V I E S H O . C O M