‫جو اینا... ‫[گزارشی درباره‌ی مدیر حسابرسی، جو اینا]
‫[جو اینا با یکی از همکارانش سر و سری دارد]
‫یعنی صادق نیست؟
‫[جو اینا]
‫فقط به حرفم گوش کنین.
‫این واقعاً بی‌انصافیه.
‫من اولش گفتم نه.
‫اما فروشنده گفت این توی صنف ما یه چیز عادیه.
‫مدیر جو،
‫مدیر جو، با تمام احترامی که براتون قائلم.
‫خواهش می‌کنم.
‫التماستون می‌کنم. فقط همین یه بار.
‫بچه‌هام هنوز کوچیکن ‫و زنم کارش رو ول کرده تا بزرگشون کنه.
‫خواهش می‌کنم.
‫قبل از گرفتن اون پورسانت ‫باید به فکر خانواده‌ت می‌افتادی.
‫الان اونا رو بهونه نکن تا دلم رو به رحم بیاری.
‫چی؟
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫زیاده‌روی نکن.
‫گربه هم گیر بیفته چنگ می‌ندازه.
‫لعنتی!
‫چیه، اومدید تماشا؟
‫نکنه واقعاً امیدوار بودید بزنه توی گوشم، نه؟
‫خیلی بی‌رحمه.
‫اون زن بی‌رحم توی کارش صادق نبوده؟
‫امکان نداره.
‫دستیار مدیر نو.
‫بله؟
‫گفتی یه چیزی می‌خوای بهم بگی.
‫اوه، راستش...
‫خب، تا وقتی بفهمم قضیه از چه قراره...
‫عقب‌نشینی استراتژیک.
‫می‌خواستم عذرخواهی کنم.
‫دیروز توی کارائوکه پام رو از گلیمم درازتر کردم.
‫واقعاً متأسفم، خانم جو.
‫خب...
‫فکر کنم منم خیلی مراعاتت رو نکردم.
‫یه برگ برنده مثل تو رو گذاشتم روی یه کار محدود.
‫حتماً خیلی روی مخت بوده.
‫باشه.
‫مسئولیت‌های بیشتری بهت می‌دم.
‫اوه، وایسا.
‫چرا این کار رو می‌کنی؟
‫خدایا.
‫اوه، منظورم اینه که...
‫چرا دیروز اون‌طوری بهش پریدی؟
‫جدی می‌گم، مراقب باش.
‫بعد از دیدن بلایی که سر مدیرکل سو اومد،
‫تازه می‌فهمم چرا مردم بهش می‌گن «ام‌جی‌وای‌اس».
‫مخفف اینه: «سر به سر جو اینا بذاری کارت تمومه.»
‫ام‌جی‌وای‌اس!
‫[ام‌جی‌وای‌اس]
‫پسر، فقط با فکر کردن بهش...
‫به هر حال،
‫می‌تونی اینم ببری؟
‫حالا که داری می‌ری.
‫می‌دونی که هوات رو دارم، مگه نه؟
‫از پسش برمیای!
‫لعنتی.
‫ام‌جی‌وای‌اس، برو بابا.
‫به هر حال همه‌مون فقط کارمندهای حقوق‌بگیریم.
‫[گزارشی درباره مدیر حسابرسی، جو اینا]
‫[جو اینا با یکی از همکارانش سر و سری دارد]
‫بسیار خب.
‫اگه معلوم بشه اون گزارش واقعیه،
‫برگ برنده‌ای رو توی دستم دارم ‫که می‌تونه اون رو بکشه پایین.
‫این می‌تونه همون فرصتی باشه که منتظرش بودم.
‫باشه، جو اینا.
‫بذار ببینیم این بازی چطوری پیش می‌ره.
‫بالاخره می‌فهمیم کی نابود می‌شه.
‫[قسمت سوم: زنی پر از شگفتی]
‫اداره یه میدون جنگه.
‫هر روز، می‌جنگیم تا زنده بمونیم و برنده بشیم.
‫اولین قانون هر جنگی اینه که بدونی کی طرف توئه.
‫تشخیص دادن دوست از دشمن.
‫اما...
‫صبح بخیر، خانم.
‫اوه، موهاتون رو رنگ کردین.
‫بیست سال جوون‌تر شدین.
‫اوه، سلام.
‫آقای سانگ هیون، دیروز زیاد غذا خوردین؟
‫برو یه چیزی واسه هضمش بخور.
‫سر کار، تشخیص دوست از دشمن...
‫- خسته نباشید. ‫- کار خیلی راحتی نیست.
‫بعضی وقت‌ها دشمنت ‫با یه چهره‌ی دوستانه ظاهر می‌شه.
‫این اواخر سرت شلوغ بوده؟ باید زودتر همدیگه رو ببینیم.
‫منابع انسانی و حسابرسی ‫باید با هم تبادل اطلاعات کنن، می‌دونی که؟
‫فکر خوبیه.
‫یه وقتی بریم یه چیزی بخوریم.
‫عالیه.
‫باشه، مراقب خودت باش.
‫اوه، خانم...
‫متحد امروز می‌تونه دشمن فردا باشه.
‫داری همه‌ی اینا رو تنهایی می‌کشی؟
‫تازه اومدی؟ من هر روز این کار رو می‌کنم. خوبم.
‫اما...
‫مراقب باش. کمرت رو داغون می‌کنی.
‫نگران کمر من نباش.
‫می‌دونی، بحث زور نیست. قلق داره.
‫این‌طوری. این‌طوری.
‫کاملاً علمیه.
‫با این حال، خوبه که اینجایی.
‫اما یه چیز قطعیه.
‫لحظه‌ای که تصمیم بگیرم کسی دشمنمه،
‫تبدیل به دشمنم می‌شه.
‫حالا...
‫شمشیرم رو غلاف نگه می‌دارم
‫و منتظر یه ضربه‌ی بی‌نقص می‌مونم
‫علیه هدف شماره یکم، جو اینا. ‫[گزارشی درباره مدیر حسابرسی، جو اینا]
‫مدیر جو درخواست داده
‫از این به بعد از جلسات مدیران اجرایی کنار گذاشته بشه؟
‫بله.
‫حسابرسی هامو فقط اسمش حسابرسیه. ‫واقعاً اصلاً استقلال نداره.
‫اول باید ساختار گزارش‌دهی رو اصلاح کنیم.
‫الان، ما کاملاً تابع مدیریتیم.
‫شنیدن این حرف برام راحت نیست.
‫فکر نمی‌کنم بتونم با این موافقت کنم.
‫راستش ترجیح می‌دم
‫زیر نظر ما بمونین.
‫ممنون می‌شم بهش فکر کنین.
‫کلی کار عقب‌افتاده دارم، ‫پس با اجازه‌تون مرخص می‌شم.
‫خیلی مستقل به نظر می‌رسه.
‫بعدی، منابع انسانی.
‫خب...
‫رئیس درخواست کرده
‫مدیر اجرایی ژون سونگ یول به دفتر مرکزی برگردونده بشه.
‫امروز صبح شخصاً باهام تماس گرفت. ‫[گزارش ویژه پرسنل اجرایی]
‫بله.
‫در جریانم.
‫بله، البته.
‫حدس می‌زدم در جریان باشین،
‫نایب رئیس.
‫با این حال، قبل از ارسال برای تأیید ‫باید با من هماهنگ می‌کردی.
‫برای یه همچین چیزی.
‫عذر می‌خوام. کوتاهی از من بود.
‫شخصاً،
‫نگران خطرات...
‫برگردوندن اون بلافاصله بعد از پایان حکم تعلیقیش هستم.
‫رئیسه؟
‫[رئیس]
‫بله، پدر. جی یولم.
‫شماره رو اشتباه گرفتم؟
‫عذر می‌خوام. چون توی جلسه‌ایم، من جواب دادم.
‫اگه دیدیش، امضاش کن و بفرستش بالا.
‫راجع به اون...
‫منابع انسانی یه سری نگرانی‌ها داره.
‫شاید یه خورده زود باشه.
‫ممکنه واکنش منفی داشته باشه، ‫بگن همه‌ش ظاهرسازیه.
‫اخیراً سهام ساخت‌وساز رو دیدی؟
‫باید ارزش کارش رو بدونی.
‫مجبورم نکن حرفم رو تکرار کنم.
‫خسته نباشید، همگی.
‫- فردا می‌بینمتون. ‫- خسته نباشید.
‫کسی پایه شام هست؟
‫زنم گفت می‌تونم بیرون غذا بخورم.
‫هیچ‌کس؟
‫- فردا می‌بینمتون. ‫- شب بخیر، قربان.
‫انگار کسی پایه نیست.
‫همه رژیمن یا چی؟
‫باشه.
‫باشه، فهمیدم.
‫[ضبط آغاز می‌شود]
‫پروژه «بی‌نام». تعقیب هدف، آغاز شد.
‫یه راست می‌ری خونه؟
‫کیمباپ مثلثی، ‫[اقلام خریداری‌شده]
‫یه قوطی نوشیدنی،
‫و قرص ضداسید معده؟
‫سر در نمیارم.
‫آهای، آقا.
‫مزاحمی؟ بی‌پولی چیزی هستی؟
‫شنیدی؟
‫مدیر اجرایی ژون سونگ یول، برادر نایب رئیس،
‫داره برمی‌گرده دفتر مرکزی.
‫شنیدم رئیس اون رو به نایب رئیس ترجیح می‌ده.
‫احتمالاً چون اون پسریه که از زن فعلیش داره.
‫این کاملاً محرمانه‌ست، اما...
‫مادر نایب رئیس ژون جی یول.
‫شنیدم به خاطر بیماری روانی عملاً بیرونش کردن.
‫می‌گن مایه ننگ خانواده بوده.
‫حتی حرف و حدیث هست که بیماریش ارثیه.
‫- پس نایب رئیس... ‫- بی‌خیال.
‫شما جوونا چرا این‌قدر زود قضاوت می‌کنین؟
‫تنها چیزی که باید بهش فکر کنیم اینه.
‫وقتی مدیر اجرایی ژون برگرده، ما باید طرف کی باشیم؟
‫راستش...
‫احتمالاً بهتره طرف مدیر اجرایی ژون باشیم، نه؟
‫نایب رئیس بودن فقط یه اسمه. ‫اون حتی هیچ سهمی هم نداره.
‫وایسا.
‫تند نرو.
‫نایب رئیس حمایت زنش رو داره.
‫خانواده‌ش گروه سجانگن.
‫رئیس بی‌دلیل اون ازدواج رو ترتیب نداده.
‫نمی‌تونی همچین قدرتی رو نادیده بگیری.
‫درسته.
‫پس واقعاً گفتنش سخته.
‫یه چیز قطعیه.
‫به زودی یه طوفان عظیم توی این شرکت به پا می‌شه.
‫مراقب خودتون باشین.
‫قربان؟
‫- یه لحظه بیا اینجا. ‫- چیه؟
‫بیا اینجا.
‫چیه؟
‫این رو با خودت ببر.
‫این چیه؟
‫مال شام مدیرانه. کلی ازش اضافه اومده.
‫زنت داره دوقلو بزرگ می‌کنه.
‫خیلی سرش شلوغه.
‫فقط ببرش خونه.
‫به لطف شما، ‫منم یه بار غذای مدیرها رو می‌چشم.
‫اینم بگیر.
‫ناقابله. برای بچه‌ها لباس بخر.
‫نه، نه. اونا به اندازه کافی لباس دارن.
‫وقتی پدرم فوت کرد خیلی بهمون کمک کردین.
‫حتی نتونستم درست ازت تشکر کنم. فقط بگیرش.
‫واقعاً چیز خاصی نبود. مشکلی نیست.
‫- یالا. ‫- نه، نمی‌تونم این رو قبول کنم.
‫- نه، باید قبول کنی. ‫- خانم، بس کنین.
‫گفتم نکن.
‫اون چیه؟
‫چی دارم می‌بینم؟
‫امکان نداره.
‫این خیلی ناجوره.
‫یه کیمباپ مثلثی، یه قوطی نوشیدنی.
‫همیشه فقط همینا رو می‌گیره، نه؟
‫فکر می‌کردم فقط زیاد اهل غذا نیست.
‫که این‌طور.
‫انگار خیلی به غذا علاقه نداره.
‫هی، راستی...
‫تا حالا با یه مرد اومده؟
‫نه، تا حالا ندیدم. یا با یه زن حتی.
‫اون همیشه تنهاست.
‫واقعاً؟
‫راستی،
‫حافظه‌ی خوبی داری.
‫مشتری‌هات رو خوب یادت می‌مونه.
‫نه، فقط اونه که یادم می‌مونه.
‫فقط اون؟ چرا؟
‫چون خوشگله.
‫چی؟ «خوشگل؟»
‫منظورت... اونه؟
‫آره، فکر کنم زیبایی سلیقه‌ایه.
‫حتماً سلیقه‌ی تو اینطوریه.
‫یه بستنی دیگه می‌خوای؟
‫نه. برام نوشیدنی بخر.
‫- رینا، ماشین همراهمه... ‫- می‌خوام با نامزدم بخورم.
‫کجا بریم پرنسس‌های من؟
‫کجا باید بریم؟
‫- از این طرف. ‫- از این طرف؟ بریم که رفتیم.
‫اینجا اقیانوسه.
‫حالا کجا بریم؟
‫به سمت عقب؟
‫داریم کجا می‌ریم؟
‫کدوم طرفی؟
‫- این طرف؟ ‫- دخترها.
‫از وقت خوابتون گذشته. ‫برین و دندوناتون رو مسواک بزنین.
‫مامان‌هیولا عصبانی شده. فرار کنین!
‫جونتون رو بردارین و در برین!
‫بدویین...
‫پسر. بچه بزرگ کردن توی سن من شوخی نیست.
‫سخت نگیر.
‫تا زمانی که دانشگاهشون تموم شه باید پول دربیاری.
‫آره.
‫عزیزم.
‫این غذا خیلی خوشمزه‌ست. مزایای شرکت بزرگه، نه؟
‫دوستش داری؟
‫شاید چون خودم نپختم بیشتر می‌چسبه.
‫نوش جان.
‫بیشتر از اینا بیار خونه، عزیزم.
‫باشه.
‫دیدن اینکه ازش لذت می‌بری خوشحالم می‌کنه.
‫بفرما.
‫برگشتی؟
‫دیر کردی.
‫برنامه‌ای داشتی؟
‫نه، فقط اضافه‌کاری بود.
‫چرا این‌قدر از سوپرمارکت خرید کردی؟
‫اوه، این؟
‫فروشنده‌هه تلکه‌ام کرد.
‫این همه خرید کردی؟
‫چی؟
‫جدی؟ اون هنوز بچه‌ست.
‫پدر و مادرش اصلاً خبر دارن؟
‫فرستادنش خارج درس بخونه ‫و اون وقت داره این کارا رو می‌کنه؟
‫سخت نگیر. به نظر میاد کارش رو خوب بلده.
‫با این زبونش؟ حتماً یکی رو حساب عاشق خودش کرده.
‫چیزی نیست بابا، بی‌خیال.
‫من فقط...
‫منظورم اینه که...
‫به هر حال، باید بهتر از اینا غذا بخوری.
‫فقط یه چیزی سفارش بده.
‫من قبلاً شام خوردم. ‫این فقط یه میان‌وعده نصف‌شبیه.
‫یدونه می‌خوای؟
‫یکی بخر دو تا ببر بود.
‫چه جور آدمی...
‫هر شب فقط یه کیمباپ مثلثی برای شام می‌خوره؟
‫این چه چیزی رو در موردش نشون می‌ده؟
‫احتمالاً یکی که بی‌پوله.
‫نه، نه لزوماً.
‫اتفاقاً درآمد خوبی داره.
‫پس...
‫یکی که فقط برای زنده موندن غذا می‌خوره؟
‫یعنی، می‌خوره چون مجبوره، ‫نه به خاطر اینکه دلش می‌خواد.
‫حتی اگه به نظر برسه همه‌چی دارن،
‫از درون خالی‌ان.
‫برای همین...
‫حتی وقتی غذا می‌خورن، انگار غذا نمی‌خورن،
‫و حتی وقتی می‌خوابن، انگار استراحت نمی‌کنن.
‫داری در مورد کی حرف می‌زنی؟
‫بهتره در مورد خودت نباشه، ‫که داری با این میان‌وعده‌های نصف‌شبی سر می‌کنی.
‫الو، سونگ هی.
‫سلام.
‫ببخشید این موقع شب زنگ زدم،
‫ولی تابلوی اعلانات ناشناس شرکت رو دیدی؟
‫همش داره پست‌هایی درباره نایب رئیس ‫و مدیر اجرایی ژون میاد بالا.
‫[جنگ هامو: شرایط افسانه‌ای داره رقم می‌خوره] ‫[ژ و س مامان‌های متفاوتی دارن؟]
‫دفتر اطلاعات!
‫یه کاری در مورد این بکنین!
‫سریع این پست‌ها رو پاک کنین.
‫اگه لازمه کلمات کلیدی رو مسدود کنین.
‫یه کاری کنین که مردم حتی نتونن ‫چیزهایی مثل «مادر تنی» رو تایپ کنن!
‫با مخفف‌نویسی دورش می‌زنن.
‫و اگه خیلی سانسور کنیم،
‫منابع انسانی به خاطر کنترل افکار عمومی ‫مورد انتقاد قرار می‌گیره.
‫و سایت کمپانی‌لایف دات کام هم ‫به هر حال از کنترل ما خارجه.
‫بی‌خیال.
‫من که نمی‌گم کنترلش کنین.
‫یعنی واقعاً تنها راهش همینه؟
‫می‌دونی، آدما فقط یه دهن دارن.
‫یه فکری بکنید. فکر کنید!
‫داره دیوونه‌ام می‌کنه.
‫قربان.
‫بله؟
‫می‌شه یه نگاهی به این بندازین؟
‫چی؟
‫این دیروز پست شده.
‫نظرتون چیه یکم پیاز داغش رو زیاد کنیم؟
‫ممکنه توجه‌ها رو جلب کنه.
‫«عشق در میان‌سالی؟»
‫وایسا.
‫این خط فک خیلی آشناست.
‫سرگروه تیم مو؟
‫ایول.
‫یه لحظه.
‫با همین می‌ریم جلو.
‫پس...
‫«پسری که از زن‌های مسن خوشش میاد.»
‫یا...
‫«فساد سرگروه تیم حسابرسی...» ‫این کوبنده‌تر نیست؟
‫اما افشای اطلاعات شخصی ممکنه یه کم...
‫همینه که تاثیرگذارش می‌کنه.
‫و خیلی نگران نباش.
‫اون به هر حال یه پی‌ان‌یو‌ئه.
‫پی‌ان‌یو؟
‫آره، یه اصطلاح توی منابع انسانیه.
‫«آدم به دردنخور.»
‫دقیقاً همون معنی رو می‌ده که به نظر می‌رسه.
‫چقدر بی‌رحمانه.
‫وقتی یه گزارش این‌قدر صفحه داره، ‫گوشه‌اش رو این‌طوری تا می‌کنی.
‫کار رو برای مقامات بالاتر راحت‌تر می‌کنه.
‫- چیه؟ ‫- هیچی.
‫من این‌طوری سرگروه تیم شدم.
‫لابد به خاطر همینه که من هنوز فقط یه مدیرم.
‫[جو اینا]
‫[پروفایل منابع انسانی گروه هامو: جو اینا]
‫[بدون سوابق هزینه‌های فرهنگی، تفریحی]
‫[بدون استفاده از مرخصی باحقوق]
‫[بدون استفاده از کارت شرکتی]
‫اون هیچ‌وقت مرخصی نمی‌گیره...
‫از هیچ مزایایی استفاده نمی‌کنه...
‫به زور غذا می‌خوره...
‫اصلاً برای چی زنده‌ست؟
‫ترسوندمت، نه؟
‫نزدیک بود قبض روح شی.
‫این تفریحته؟
‫جواب داد.
‫وای، تویی که بهش رسیدگی می‌کنی؟
‫بله.
‫فقط بعضی وقتا نگهش می‌دارم.
‫به طرز عجیبی باملاحظه‌ای.
‫خوشگله.
‫بوی خوبی هم می‌ده.
‫چون خوشگله.
‫خب...
‫این‌طورم نیست که خوشگل نباشه.
‫وایسا.
‫الان داشتی به من نگاه می‌کردی و لبخند می‌زدی؟
‫اوه، من فقط...
‫به نظرت خنده‌دار میام، دستیار مدیر نو؟
‫نه، فقط... ‫اون کاری که قبلاً کردی خنده‌دار بود.
‫اون‌طوری که ترسوندیم.
‫هرچی بیشتر بهش فکر می‌کنم، خنده‌دارتر می‌شه.
‫هرچی بیشتر نگاهت می‌کنم، ‫بیشتر می‌فهمم چقدر شوخ‌طبعی.
‫اوه، متوجه شدی؟
‫حس ششم خوبی داری.
‫نمی‌فهمم چرا همه می‌گن ترسناکم. ‫من اتفاقاً خیلی آدم باحالی‌ام.
‫مگه نه؟
‫بله.
‫شعورت بالاست.
‫وای، بدجور قند خونم افتاده.
‫انبار تنقلات خانم یون کجاست؟
‫چی؟
‫هنوز اینجاست، نه؟
‫می‌دونی، اون جعبه آب‌نبات.
‫شکلات و این‌جور چیزها.
‫چرا این باز نمی‌شه؟
‫وایسا...
‫از قصد داشتی قایمش می‌کردی؟
‫اگه نمی‌خواستی ازش بردارم، کافی بود بگی.
‫این‌طوری قفلش کردی؟ الان معذب شدم.
‫خیلی واضح داشتم نشون می‌دادم.
‫خودت متوجه نشدی.
‫اوه، ببخشید.
‫چیه؟
‫قربان، بهتره یه نگاهی به این بندازین.
‫[این قضیه توی کافه‌تریای شرکت بوده؟] ‫[خیلی رسوایی بزرگیه]
‫سرگروه تیم مو، زدی روی دست همه.
‫«پسری که از زن‌های مسن خوشش میاد؟» ‫[پسری که از زن‌های مسن خوشش میاد، چقدر عجیب]
‫انگار یه لقب جدید پیدا کردی.
‫منم یه لقب باحال این‌شکلی دارم.
‫نه، نه.
‫آخه چرا باید از زن‌های مسن خوشم بیاد؟
‫اون عکس... همه‌ش به خاطر زاویه‌ی دوربینه. ‫اشتباه به نظر می‌رسه.
‫واقعاً هیچی بین من و اون نیست.
‫امکان نداره...
‫چه خر تو خری شد.
‫این چیزی نیست که بشه با خنده ازش گذشت.
‫دستیار مدیر آن.
‫بله؟
‫تو به این رسیدگی می‌کنی.
‫دستیار مدیر نو مسئول اخلاق عمومی بود،
‫اما چون توی یه تیم هستن، ‫مناسب نیست اون انجامش بده.
‫وایسا، من قراره در مورد چی تحقیق کنم؟
‫پرونده‌ی سرگروه تیم مو گوانگ ایل.
‫دارین پرونده تحقیق باز می‌کنین؟
‫معلومه. این‌قدری مهم هست ‫که تابلوی اعلانات شرکت رو منفجر کرده.
‫اما این فقط یه سوءتفاهمه.
‫این اصلاً پرونده محسوب نمی‌شه.
‫من کاملاً بی‌گناهم. تو که من رو می‌شناسی.
‫بله، می‌تونی حین تحقیقات این رو توضیح بدی.
‫تا اون موقع، از وظایفت تعلیق می‌شی.
‫مدیر چا سونگ تائه ‫مسئولیت تأییدیه‌های تیم ۳ رو به عهده می‌گیره.
‫همین.
‫واسه چی همین‌جا وایسادین و زل زدین؟
‫مرخصین.
‫این درست نیست.
‫واقعاً درست نیست.
‫من اومدم.
‫همه خوابن؟
‫بچه‌ها خوابیدن؟
‫این تویی، نه؟
‫نگو که...
‫غذاهایی که دیروز خوردم رو اون داده بود.
‫- آره؟ ‫- خب، اون...
‫وای، اصلاً چطوری این رو توضیح بدم؟
‫با این طرز کار کردنش،
‫به نظر نمیاد از اونایی باشه که سوتی می‌دن.
‫دارم الکی وقتم رو تلف می‌کنم؟
‫چی؟
‫نمی‌ره خونه؟
‫خدایا.
‫خب،
‫اوناهاش.
‫کلاس هنر؟ ‫[کلاس هنر امروز، ساعت ۹ شب]
‫ببخشید.
‫شما دارین می‌رین داخل؟
‫اوه، نه. ببخشید.
‫به نقاشی علاقه داره؟
‫- سلام. ‫- صبح بخیر.
‫وای، ترسوندیم.
‫آقا؟
‫اوه، ببخشید.
‫سورپرایز.
‫وایسا... اینجا خوابیدی؟
‫با زنت دعوات شده یا همچین چیزی؟
‫می‌تونستی بری توی استراحتگاه بخوابی.
‫اینجا چیکار می‌کنی، سرگروه تیم مو؟
‫اوه، سلام.
‫دیشب یه سری کار پیش اومد و نتونستم برم خونه.
‫جای دیگه‌ای به ذهنم نرسید برم.
‫واسه همین اداره رو انتخاب کردی؟
‫تو اصلاً حد و مرز حالیت نیست، نه؟
‫غذای شرکت رو می‌بری بیرون می‌خوری ‫و توی اداره می‌خوابی.
‫لطفاً برو بیرون.
‫همین الان.
‫ببخشید؟
‫کسی که تحت تحقیقه حق نداره ‫هر وقت دلش خواست بیاد توی اداره.
‫برای سرگروه تیم حسابرسی، ‫این خیلی بی‌ملاحظگیه، نظر خودت این نیست؟
‫خانم پیون،
‫یه درخواست رد کن تا دسترسی سرگروه تیم مو ‫به حسابرسی محدود بشه.
‫- این یکم... ‫- قانون شرکت اینه.
‫و حسابرسی اینجاست تا اجراش کنه.
‫بله.
‫اشتباه از من بود. همین الان می‌رم.
‫عذر می‌خوام.
‫فقط کفش‌هام. یه ثانیه.
‫ببخشید.
‫خانم پیون، لطفاً کارت شناساییم پیش تو باشه.
‫هیون گیو، می‌تونی این جعبه رو برام جابه‌جا کنی؟
‫متأسفم.
‫واقعاً متأسفم.
‫عذر می‌خوام.
‫ببخشید.
‫تو مو گوانگ ایلی، درسته؟
‫بله، شما؟
‫من رو نمی‌شناسی؟
‫توی مراسم ختم پدربزرگم همدیگه رو دیدیم.
‫اوه، پسر بزرگ خانم اوم. سلام.
‫از همون موقع و اون رفتارهات باید می‌فهمیدم.
‫همکار، برو بابا.
‫کی اون‌طوری هوای خانواده‌ی یه پیمانکار رو داره؟
‫همه‌ش نقشه بود، نه؟
‫فکر کنم سوءتفاهم شده. ‫این‌طوری نیست...
‫سوءتفاهم؟ گفتنش برای تو راحته.
‫مامانم اخراج شد. همه‌چیزش رو از دست داد.
‫تو توی شرکت بزرگت حالت خوب می‌مونه،
‫اما اون چی؟
‫ولم کنید. ولم کنید!
‫آقا...
‫فکر کردی ارزشی نداره، عوضی؟
‫هی، نمی‌تونی اینجا این کارها رو بکنی.
‫خب، انگار خیلی هم عالی شد.
‫می‌تونی بیای جای بابام ‫و از این به بعد خرج خانواده‌م رو بدی.
‫خوبه، نه؟ بابا؟
‫آقا...
‫ولم کنید.
‫خواهش می‌کنم، فقط ولم کنید.
‫اول آروم باش.
‫رفتی سراغ مامان من؟
‫توی این سن و سال؟ این دیگه خیلی پستی بود.
‫می‌گن فقط به خاطر استرس بوده، یه چیز موقتی.
‫یکم استراحت کن.
‫می‌خوای برم یه چیزی بگیرم بخوری؟
‫بیا فقط بریم.
‫استراحت کن.
‫تا حالا این‌قدر درمونده ندیده بودمش.
‫حتماً داغون شده.
‫از روی مهربونی یه کاری کرد،
‫حالا بهش می‌گن بی‌وفا بوده ‫و یه قشقرقی به پا کردن.
‫این‌قدر مسخره‌ست که حتی نمی‌تونه از خودش دفاع کنه.
‫واقعاً اعصاب‌خردکنه.
‫تابلوی اعلانات که الان بدترم شده.
‫می‌گن هیچ‌کس واسه بابای یه خانم کافه‌تریایی ‫این‌قدر مایه نمی‌ذاره
‫مگه اینکه با هم سر و سری داشته باشن.
‫خیلی نامردیه.
‫مردم چشون شده؟
‫- سلام. ‫- سلام.
‫سرگروه تیم مو اونجاست؟
‫- حالش خوبه؟ ‫- معلومه که نیست.
‫نتیجه‌ای داشت؟
‫هیچ مدرکی دال بر فساد نیست.
‫اما مدیر جو هنوزم می‌خواد کارهای انضباطی رو پیش ببره.
‫اگه فسادی نیست، چرا مجازاتش کنه؟
‫به هر حال توی محیط کار بی‌نظمی به وجود اومد،
‫و داره به بیرون هم درز می‌کنه، آبروی شرکت رو می‌بره.
‫این کجاش تقصیر اونه؟
‫اون اینجا قربانیه. این یه جورهایی پاپوش درست کردنه.
‫موافقم، اما مدیر جو...
‫- پس... ‫- وایسا.
‫الان دیگه تحمل یه ضربه دیگه رو نداره.
‫و این اقدام انضباطی رو... ‫ما نمی‌تونیم قبول کنیم.
‫و اگه نکنیم قراره چیکار کنیم؟
‫با هم می‌ریم، به عنوان یه تیم، ‫و از مدیر جو می‌خوایم لغوش کنه.
‫آره.
‫بیاین جلوش وایسیم.
‫منظورم اینه که...
‫گفتنش خجالت‌آوره،
‫اما وقتی توی رمزارز همه‌چیزم رو باختم ‫و نمی‌تونستم قسطام رو بدم،
‫اون کمکم کرد.
‫و وقتی یه رئیس این‌طوری توی دردسر می‌افته، ‫تیم باید پشتش باشه.
‫اگه یه روزی این اتفاق برای من بیفته، ‫احتمالاً با منم همین‌طور رفتار می‌شه.
‫دقیقاً.
‫این فقط مشکل اون نیست. مشکل همه‌مونه.
‫به نظرم یه‌کمی داریم تند می‌ریم.
‫باید یه قدم بریم عقب ‫و منطقی به قضیه نگاه کنیم...
‫پس تو می‌خوای خودت رو بکشی کنار؟
‫چون تو برگ برنده‌ای ‫و نمی‌خوای قاطی این ماجرا بشی؟
‫[بیا روی پشت‌بوم پیش ما! خواهش می‌کنم...] ‫[تیم ۳]
‫خیلی وقت بود کسی اول من رو نکشونده بود پشت‌بوم.
‫قضیه چیه، لشکرکشی کردین؟
‫اینکه چند نفر به یه نفرین یکم نامردیه. ‫چطوره چند نفرتون بیاید جلو؟
‫خانم.
‫ما، تیم ۳، با هم اینجاییم
‫تا از طرف سرگروه تیم مو حرف بزنیم.
‫لطفاً اقدام انضباطیش رو لغو کنین.
‫لطفاً لغوش کنین!
‫اون همین الانشم درگیر انواع و اقسام شایعاته.
‫اگه اطلاعیه انضباطی صادر بشه، ‫اوضاع فقط بدتر می‌شه.
‫اون هیچ کار اشتباهی نکرده. ‫همه‌ش یه سوءتفاهم بود.
‫پام خیلی اذیتم می‌کنه.
‫کجا بودیم؟
‫آها، کار اشتباهی نکرده.
‫درسته که هیچ فسادی تأیید نشده.
‫اما غذای شرکت رو برد بیرون.
‫و با کارمند یه شرکت پیمانکار ‫بیشتر از حد مجاز پول رد و بدل کرد.
‫و این هم توی داخل و هم خارج شرکت مشکل‌ساز شد.
‫به نظرم توبیخ براش مناسبه.
‫فکر می‌کنی مردم به این جزئیات اهمیت می‌دن؟
‫اونا فقط اون اقدام انضباطی رو می‌بینن
‫و پیش خودشون می‌گن پس فسادش راسته.
‫و اگه ازش بگذریم، فکر می‌کنی صداش می‌خوابه؟
‫می‌گن: «پس حسابرسی فقط به بقیه گیر می‌ده ‫ولی هوای افراد خودش رو داره؟»
‫فکر نمی‌کنی این تبدیل به یه واکنش منفی می‌شه؟
‫قبل از اینکه مدیر حسابرسی باشین، رئیس مایین.
‫اگه رئیس مایین،
‫نباید توی همچین مواقعی مثل یه سپر دور تیمتون باشین؟
‫اگه حتی شما هم این کار رو بکنین، ‫ما چطوری باید به این شرکت اعتماد کنیم؟
‫«اعتماد؟» اینجا که کلیسا نیست.
‫تو اینجا کار می‌کنی چون حقوق می‌گیری.
‫و در قبال کاری که براش پول می‌گیری ‫مسئولیت به عهده می‌گیری.
‫سرگروه تیم مو هم جوابگوی کارهای خودشه.
‫سپر؟
‫اون واسه اینه که آدما پاشون رو ‫از گلیمشون درازتر نکنن.
‫گلبول سفید، عجب جربزه‌ای داشتی.
‫اوه نه...
‫بگو.
‫فکر کنم کارمون زاره.
‫نمی‌تونیم این‌طوری تمومش کنیم.
‫اگه حرف زدن جواب نداد،
‫وارد عمل می‌شیم.
‫اگه کلمات کارساز نیستن، توی عمل نشون می‌دیم.
‫ببخشید.
‫خانم جو.
‫انگار تیم گروهی نصف روز مرخصی گرفتن.
‫یه جورهایی اعتصاب کردن.
‫اونا ازتون می‌خوان ‫اقدام انضباطی سرگروه تیم مو رو لغو کنین.
‫یه مگس اینجاست. یه مگس کثیف.
‫اداره درست تمیز نمی‌شه؟
‫چی؟
‫همین؟
‫باشه، فهمیدم.
‫چی گفت؟
‫هیچی راستش.
‫فقط یه مگس رو کُشت و رفت.
‫همین؟
‫چقدر ما رو دست‌کم گرفته که این‌قدر بی‌خیاله؟
‫خب، جو ایناست دیگه.
‫هنوز هم کَکِش نگزیده؟
‫مهم نیست. تا تهش می‌ریم. ‫تمام مرخصی‌هامون رو تا فردا می‌سوزونیم.
‫اما...
‫اگه با مرخصی‌مون موافقت نکنه، ‫این غیبت غیرموجه به حساب نمیاد؟
‫یعنی ممکنه ما هم توبیخ بشیم؟
‫بی‌خیال، اون‌قدرا هم دیگه تند نمی‌ره.
‫این دقیقاً همون کاری نیست که داره می‌کنه؟
‫پس...
‫چطوره یکیمون بره بالا ببینه اوضاع از چه قراره؟
‫ببینیم حرف حسابش چیه.
‫کی جون، می‌خوای تو بری؟
‫من؟
‫[کسی می‌دونه چه بلایی سر «عاشق زن‌های مسن» اومد؟]
‫و در آخر،
‫مدیر اجرایی ژون سونگ یول به دفتر مرکزی برمی‌گرده.
‫لطفاً به طور کامل ازش حمایت کنید.
‫پس دیگه رسمی شد.
‫- حتماً کار رئیسه. ‫- معلومه.
‫پسر. توی یه آسمون که نمی‌شه دو تا خورشید باشه.
‫می‌بینیم که آخرش چی می‌شه.
‫خانم بو.
‫سعی کن یکم احترام بذاری.
‫مدیر بو سه یونگ.
‫وقتشه درست‌وحسابی به پرونده‌ی سرگروه تیم مو رسیدگی کنین.
‫اینترنت که توسط بخش منابع انسانی ‫و اطلاعات مدیریت می‌شه، درسته؟
‫ما که یافته‌ها رو به اشتراک گذاشتیم... ‫هیچ فسادی در کار نیست.
‫اما تابلوی اعلانات هنوزم غلغله‌ست.
‫آدما همینن دیگه.
‫- به حقیقت اهمیتی نمی‌دن. ‫- دقیقاً.
‫برای همین منابع انسانی باید ‫چیزهای نامربوط رو به درستی حذف کنه.
‫سرمون یکم شلوغه،
‫اما یه نگاهی بهش می‌ندازیم.
‫این به خاطر مدیر اجرایی ژونه، نه؟
‫مدام دارن راجع به اون پست می‌ذارن،
‫واسه همین تو داری توجه‌ها رو منحرف می‌کنی ‫و افکار عمومی رو شکل می‌دی.
‫حدس می‌زدم.
‫می‌خواستم ازش بگذرم، بالاخره منابع انسانیه دیگه.
‫اما...
‫دارید شورش رو درمیارید.
‫«شورش رو درمیاریم؟»
‫فکر کردی منابع انسانی چیکار می‌کنه؟
‫خب...
‫هرچند که فکر کنم به نفع من تموم شد.
‫به هر حال، شایعات شایعات رو دفن می‌کنن.
‫درسته.
‫شایعات شایعات رو دفن می‌کنن، هان؟
‫داری چیکار می‌کنی؟ ولم کن!
‫دیوونه شدی؟
‫ولم کن!
‫عقلت رو از دست دادی؟
‫[گروه چت تازه‌واردان ۲۲، ۱ پیام جدید] ‫[چت تیم ۳ حسابرسی، ۱ پیام جدید]
‫جو اینا چه جور آدمیه؟
‫- خیلی عجیبه. ‫- کلی میم براش ساختن.
‫- اصلاً سر چی دعوا می‌کردن؟ ‫- اونا همیشه از هم متنفر بودن.
‫همه این رو می‌دونن.
‫پس همه‌چیز طبق نقشه‌ی اون پیش رفت؟
‫درسته.
‫شایعات شایعات رو دفن می‌کنن.
‫زیاده‌روی نکن.
‫گربه هم گیر بیفته چنگ می‌ندازه.
‫مدیر جو.
‫باید با هم حرف بزنیم.
‫ببخشید، ساعت کاریم تموم شده.
‫فردا بیاین دفترم.
‫این شکایت دیگه چیه؟ ‫شما که من رو توبیخ کردین.
‫تو واقعاً...
‫می‌خوای من رو نابود کنی؟
‫بیا حرف بزنیم.
‫راستی...
‫مجبوری...
‫انگشت‌هات رو اون‌طوری نگه داری؟
‫برای اینکه کارت راحت‌تر بشه.
‫بین این همه انگشت...
‫بسیار خب.
‫این فقط کمک‌های اولیه‌ست، ‫پس فردا حتماً برو دکتر.
‫حالا که امروز نجاتم دادی،
‫نوش جان.
‫جونِ تو این‌قدر می‌ارزه؟
‫جونم نه. انگشتم.
‫باحال شده. خشن به نظر میام.
‫از این یکی خوشم میاد.
‫«از این یکی؟»
‫مگه از این اتفاق‌ها زیاد می‌افته؟
‫این که چیزی نیست.
‫یه بار یه نفر کل دفترم رو درب‌وداغون کرد، ‫صندلیم رو چسب‌کاری کرد و در رفت.
‫یه پیمانکار فاسد حتی با چوب گلف زد توی سرم.
‫یه جای زخم... یه جایی همین‌جا دارم.
‫می‌تونی ببینیش؟
‫جراحی لازم شد.
‫و وقتی ماموریت خارج از کشور بودم، ‫یه گروه خلافکار با چاقو تهدیدم کردن.
‫واسه همین منم...
‫اسلحه کشیدم.
‫پس اون شایعه «جوی تیرانداز»...
‫واقعیه؟
‫واقعاً به کسی شلیک کردی؟
‫خودت چی فکر می‌کنی؟
‫ترجیح می‌دم ندونم.
‫خانم جو.
‫در مورد اون اتفاقی که با مدیر منابع انسانی افتاد...
‫نه، بی‌خیال.
‫تو یه رگه‌هایی از مازوخیسم داری؟
‫از اینکه بقیه ازت بدشون بیاد لذت می‌بری؟
‫منظورم اینه که سر کار نمی‌شه دشمن تراشی نکرد،
‫اما می‌تونی کمترشون کنی.
‫تو مثل کسی به نظر میای
‫که دلش می‌خواد منفور باشه.
‫بیشتر از اون چیزی که واقعاً هستی.
‫کی دلش می‌خواد منفور باشه؟
‫بعضی وقت‌ها باید جایگاهت رو مشخص کنی.
‫یا یه قدیس باش یا تا تهش نقش شرور رو بازی کن.
‫اگه اون وسط بمونی، هم نتیجه‌ای نمی‌گیری ‫هم آدما رو از دست می‌دی.
‫می‌دونی بدترین نوع رئیس کیه؟
‫همونی که شل‌کن‌سفت‌کن درمیاره.
‫تو قطعاً از اونا نیستی.
‫ولی حتماً خیلی تنها می‌شی،
‫وقتی این‌قدر اشتباه برداشت می‌کنن.
‫تو هم در موردم اشتباه فکر می‌کردی؟
‫در چه حد؟
‫فکر می‌کردم آدم سردی هستی.
‫کسی که واسه رسیدن به خواسته‌هاش ‫احساسات بقیه رو نادیده می‌گیره.
‫اما...
‫تو راه و روش خودت رو داری
‫واسه انجام کاری که فکر می‌کنی درسته.
‫حتی اگه باعث سوءتفاهم بشه
‫و کار رو برات سخت‌تر کنه،
‫پا پس نمی‌کشی و بهونه نمیاری.
‫نباید کار راحتی باشه.
‫این‌طوری زندگی کردن...
‫خوب بلدی حرف بزنی.
‫راستش یکم تحت‌تأثیر قرار گرفتم.
‫ولی این دیگه یکم زیاده‌روی نبود؟
‫عملاً من رو یه روانی می‌دیدی.
‫بعضی وقتا همون‌طوری به نظر میای.
‫من؟
‫من عاشق آدمام.
‫اگه تست ام‌بی‌تی‌آی بدم، قطعا «ای» می‌شم. ‫من مثل یه توله‌سگ آدم‌دوستم.
‫توله‌سگ؟
‫آدما ازت می‌ترسن.
‫اون رو نخور.
‫دیدی؟ دقیقاً منظورم همینه.
‫پسش بده.
‫من یه روانی کاملم، یادت نیست؟
‫وقتی پسش می‌گیرم خوشمزه‌تر می‌شه.
‫هی، همه‌ش رو نخور.
‫شامت رو نخوردی.
‫حتی اگه گرسنه نیستی، یکم بخور.
‫باشه، بذارش همونجا.
‫اینم کلید آپارتمان.
‫بابت همه‌چیز ممنون.
‫موقع جمع کردن وسایلم ‫یه بطری از نوشیدنی‌هاتون رو برداشتم.
‫به عنوان یادگاری.
‫مشکلی که نیست؟
‫اون که مشکلی نیست، اما...
‫چرا این‌قدر یهویی؟
‫اوضاع توی خونه روبه‌راه شد؟
‫نه.
‫من فقط...
‫دیگه دلم نمی‌خواست اونجا بمونم.
‫پس کجا می‌مونی؟
‫امن هست؟
‫بهت نمی‌گم.
‫دلم می‌خواد...
‫نگران من باشی.
‫چقدر قشنگ بستش.
‫هی!
‫بیا بیشتر همدیگه رو ببینیم.
‫داداش.
‫حتماً.
‫دوباره نوشتن بیانیه...
‫یه جورهایی کیف داره.
‫- سرگروه تیم مو. ‫- بله؟
‫توی سه تا شرکت تابعه، ‫پنج تا شعبه و دوازده تا تیم کار کردی.
‫شرکت رو مثل کف دستت می‌شناسی. ‫ارتباطات خوبی هم داری.
‫و برای تیم ۳، که روزانه ده‌ها گزارش دریافت می‌کنه،
‫تو گزینه بی‌نقصی هستی.
‫و از همه مهم‌تر،
‫می‌تونی یه تیم با شخصیت‌های قوی رو رهبری کنی.
‫انتظار همچین صحبت‌هایی رو نداشتم.
‫اما...
‫این یه شمشیر دولبه‌ست.
‫این ذات بی‌خیال و راحت‌گیر تو، ‫همیشه واسه رهبریِ حسابرسی مناسب نیست.
‫بخش‌های دیگه، سوژه‌ی حسابرسی‌ان.
‫اگه مجبوری به چشم منبع ازشون استفاده کن، ‫ولی فاصله‌ت رو حفظ کن.
‫آدما منبع اطلاعاتی نیستن.
‫اونا که چاشنیِ غذای ما نیستن.
‫راستی...
‫من حساب کردم.
‫توی روزهای هفته، من فوقش دو ساعت ‫با بچه‌هام وقت می‌گذرونم.
‫اما نُه ساعت از روزم رو اینجا ‫با آدم‌های این شرکت می‌گذرونم.
‫اگه نتونم توی این مدت باهاشون گرم و صمیمی باشم،
‫اون‌وقت زندگیم یه جورایی
‫بی‌معنی می‌شه.
‫اگه کسی توی دردسر افتاده باشه،
‫هر جور بتونم کمکش می‌کنم.
‫اگه غذاشون رو قسمت کنن، با کمال میل می‌پذیرم.
‫اگه به خاطرش مجبور بشم یه بیانیه دیگه بنویسم، فدای سرم.
‫متأسفم.
‫من همین‌طوری به کارم ادامه می‌دم.
‫بدون هیچ جلب توجهی.
‫فقط از کار کردن اینجا لذت می‌برم.
‫اگه کار دیگه‌ای نیست، من دیگه رفع زحمت می‌کنم.
‫اوه، راستی.
‫اون موقع موهای مدیر منابع انسانی رو...
‫به خاطر من کشیدید؟
‫مگه فرقی هم می‌کنه؟
‫نه.
‫من دیگه می‌رم.
‫شاید...
‫تشخیص دادن دوست از دشمن توی محیط کار...
‫اون‌قدرا هم مهم نباشه.
‫دیگه نمیام اینجا.
‫یه کار بهتر پیدا کردم، پس نگران نباش.
‫نگاهش کن. خیلی عالیه.
‫وقتی دوقلوهات ازدواج کردن، ‫حتماً بهم خبر بده.
‫به پای تو نمی‌رسم، ولی هر کاری از دستم بربیاد می‌کنم.
‫معلومه.
‫مراقب خودت باش.
‫شما هم همین‌طور.
‫چیزی که مهم‌تره اینه که...
‫[مدیر حسابرسی]
‫وای، اینجا چقدر خشکه.
‫باید یکم اینجا رو تمیز کنیم.
‫تموم شد؟
‫اینم قهوه‌تون، خانم جو.
‫بذارین براتون خنکش کنم.
‫این درک رو داشته باشی ‫که یه متحد رو تبدیل به دشمن نکنی.
‫گرمتونه؟ می‌خواید بادتون بزنم؟
‫- بیا شدیدترش کنیم. ‫- شدیدتر؟
‫این‌طوری بهتره؟
‫شایدم این باشه که حاضر باشی طرف کسی رو بگیری.
‫حتی کسی مثل سرگروه تیم مو، ‫با اون شهرت و اعتبارش،
‫با یه عکس توی منگنه گیر افتاد.
‫جو اینا توی محاصره‌ی دشمن‌هاشه.
‫اون پست... ‫[شما یه ایمیل دارید]
‫[گزارشی درباره مدیر حسابرسی جو اینا] ‫[جو اینا با یکی از همکارانش...]
‫احتمالاً یه پاپوشه. ‫[سر و سری دارد]
‫آره.
‫بهتره همین‌جا دست نگه دارم.
‫ببخشید.
‫برای رفتن به داخل به اون نیاز دارین؟
‫بله.
‫اعضای کلوپ باید با خودشون بیارنش.
‫آها. ممنون.
‫اما...
‫وقتی رفت تو قطعاً این رو همراهش نداشت.
‫چطوری باید پیشش عادی رفتار کنم؟
‫داره دیوونه‌م می‌کنه.
‫عزیزم، بیا اینجا. زود باش.
‫قطعاً این پرونده ابعاد پنهانی داره.
‫روی اعصاب کی اون‌قدر راه رفتی که افتاده دنبالت؟
‫اگه خیلی سریع بری جلو و نتیجه عکس بده، ‫ممکنه توی دردسر بیفتی.
‫پس کاری می‌کنیم که نتیجه عکس نده.
‫اتاق ۱۳۰۶، لطفاً.
‫امشب رو اینجا می‌مونم.
‫چرا دو به شکی؟ ‫تو که همه‌چیز رو می‌دونی.
‫یه لحظه چشم‌هات رو ببند.
دانلود فیلم و سریال W W W . M O V I E S H O . C O M