‫[قسمت چهارم: بازی با آتش]
‫[معاون رئیس هیئت مدیره، ‫ژون جی یول و مدیر ارشد فناوری، جیمز]
‫[دوستی‌ای فراتر از شراکت]
‫[معاون رئیس ژون جی یول] ‫جیمز مخترعی تکرارنشدنی در هوش‌مصنوعیه.
‫تمام تلاشمون رو کردیم ‫که اون رو بیاریم.
‫[سه بازدید] ‫[آینده‌ی هامو در نوآوری در فناوری]
‫اول از همه، ممنون که من رو آوردید.
‫مرسی.
‫می‌دونی، واقعا حس می‌کنم که آقای ژون...
‫احتمالا توی دفتره دیگه نه؟
‫بذار امروز سر راهش سبز نشم.
‫سلام آقای نو!
‫جالبه که اینجا بهت برخوردم.
‫دفتر کوچیکیه، نه؟
‫آقای نو، امروز خیلی خوش‌شانسی!
‫بذار برات یه قهوه بخرم.
‫- نه، من... ‫- چی می‌خوای؟
‫آمریکانو؟ لاته؟
‫طرفدار آیس‌کافی هستی؟
‫من هم همینطور.
‫چطوری می‌تونه به روی خودش نیاره؟
‫می‌دونم که من رو دید.
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫خیلی‌خب...
‫به خودت مسلط باش.
‫چیزی نیست.
‫مثل همیشه رفتار کن.
‫بزن!
‫اون یارو جیمز...
‫خیلی توی رسانه‌ها هست.
‫قطعا آوردن اون خیلی برات مفید بوده.
‫می‌شه فقط تیراندازی کنیم؟ صحبت کاری نکنیم.
‫بزن!
‫خیلی نزدیک بود!
‫شلیک آخر نزدیک بود بخوره به هدف.
‫انقدر پیر شدم که نمی‌تونم ماشه رو بکشم.
‫اسلحه خیلی سنگینه.
‫به جاش یه اسلحه کمری بهت بدیم؟
‫شلیک به هدف الکی نیست.
‫چیزی که ارزش شکار کردن ‫داشته باشه ثابت نمی‌شینه.
‫بابا ذاتا یک تک‌تیراندازه.
‫اولین باری که من رو بردی شکار...
‫همون موقع با خودم عهد بستم.
‫تو آدم ترسناکی هستی، واسه همین...
‫بهتره سرم به کار خودم باشه.
‫بی‌خیال.
‫چرا شما رقابت نمی‌کنین؟
‫یه بار نشونم بدید که چقدر بلدید.
‫حتما مثل جنگ بوده.
‫مردم نگران بودن برعلیه هم بشن.
‫پس واقعا وقت تصمیم‌گیریه.
‫ما طرفدار کی هستیم؟
‫ولی واقعا به این بستگی داره که...
‫خانم جو از کی حمایت کنه دیگه، نه؟
‫ولی ظاهرا خوشش نمیاد طرف کسی رو بگیره.
‫زیادی واسه چنین کاری بانظمه.
‫آقای آن.
‫اومدم خانم!
‫چطوری طبیعی رفتار کنم؟
‫این هیچیش طبیعی نیست.
‫کلاس هنر؟
‫نمی‌دونستم که...
‫مدل نقاشیه.
‫پرونده‌ی لیم ها کیونگ در ‫آزمایشگاه تحقیق و توسعه...
‫می‌خوان داخلی بهش رسیدگی کنن؟
‫آره، چون مختصره.
‫تیم منابع انسانی آزمایشگاه ‫تحقیقات رو انجام می‌ده...
‫و مرکز فقط نتایج رو بررسی می‌کنه.
‫بیا خودمون بهش رسیدگی کنیم.
‫- من هم میام. ‫- باشه.
‫صبر کن، چی؟
‫می‌خوای خودت بری اونجا؟
‫بعد این که جیمز به مرکز ‫تحقیق و توسعه پیوست...
‫جوری بهش زرق‌وبرق ‫دادن که انگار سیلیکون ولیه.
‫می‌خوام خودم ببینمش. ‫یکم هوای تازه هم بخورم دیگه.
‫امروز نوبت چند تا جلسه دارم.
‫عه، که اینطور؟
‫خب در اون صورت...
‫کسی هست که بیاد بریم آزمایشگاه؟
‫تیم‌های یک و دو درگیر حسابرسی‌هان.
‫کسی بیکار نیست.
‫منطقیه.
‫خیلی‌خب...
‫کسی توی تیم سه هست که مشغول حسابرسی نباشه؟
‫ببخشید، من اخیرا بخاطر استرس...
‫خیلی دلدرد دارم.
‫وای، خیلی بده.
‫هیچکس نیست؟
‫دارم روانی می‌شم.
‫خیلی‌خب...
‫باهاش روبرو می‌شم.
‫- می‌دونی... ‫- امروز هوا خیلی خوبه، نه؟
‫آره ولی خانم...
‫چطوره بزنیم بغل استراحت ‫کنیم و اودون بخوریم؟
‫یادمه یه جایی بود که خورشت ‫خیلی معرکه‌ای داشت...
‫یادمه کنار این قصربادی‌ها بود.
‫- دیروز... ‫- خواهشا مجبورم نکن حرف بزنم.
‫باید وقتی رانندگی می‌کنم تمرکز کنم.
‫نمی‌دونم همزمان دو کار رو انجام بدم. ‫حرف زدن حواسم رو پرت می‌کنه.
‫پس بیا ساکت باشیم، خب؟
‫- ولی همچنان... ‫- گفتم که حرف نزنیم.
‫ببین، نزدیک بود خروجی رو رد کنم!
‫فقط خودت داری حرف می‌زنی.
‫تخلف کارت شرکت، ۵۷۲۵۰ وون.
‫چهار مورد تخلف حضور و غیابی.
‫بفرما دوباره بررسی کن.
‫باشه.
‫[استفاده‌ی شخصی از کارت شرکت]
‫کی رو عصبانی کردی؟
‫- ببخشید؟ ‫- مشخصا این حسابرسی هدفمنده.
‫بحث سواستفاده از کارت شرکت...
‫دیگه واسه این که بررسی بشه خیلی قدیمی شده.
‫پنج دقیقه یا ده دقیقه تاخیر؟
‫یه سفر ساده به بانک...
‫که واسه حضور و غیاب به ‫دفتر مرکزی گزارش داده نشده.
‫به کی بدی کردی که...
‫یه محقق ارشد سال چهارمی هدفش شده؟
‫حسابرسی یه بخش مستقله.
‫لازم نیست احتیاط کنی. بگو.
‫قطعا رازداری تضمین می‌شه.
‫راستش من...
‫هی، اینجا چه خبره؟
‫خوشحال شدم دیدمتون. من جیمز هستم.
‫- سلام جیمز. خوشوقتم. ‫- سلام.
‫خوشوقتم.
‫می‌دونی، راستش در مورد تو زیاد شنیدم.
‫رئیس حسابرسی جو، خیلی می‌خواستم ببینمت.
‫معذرت می‌خوام جیمز، ‫ولی ما وسط یه جلسه هستیم.
‫متوجه‌ام.
‫وای، تو چیکار کردی؟
‫خانم جو. ها کیونگ خیلی دختر خوبیه.
‫بهش سخت‌نگیر، خب؟
‫خیلی‌خب...
‫عجله کنید بریم!
‫نظرتون با یه قهوه توی دفتر من چیه؟
‫خوبه نه؟
‫- باشه. ‫- آره.
‫خیلی‌خب، اونجا می‌بینمتون.
‫- عالیه. بریم بچه‌ها. ‫- خداحافظ.
‫بفرما بشین.
‫اون چیزی که می‌خواستی بهمون بگی...
‫می‌خوای ادامه بدی؟
‫من حرفی ندارم.
‫به همه‌چیز اعتراف می‌کنم.
‫قهوه رسید.
‫عه مرسی.
‫- آمریکانوی داغ دیگه؟ ‫- مرسی.
‫- بیا، بفرما. ‫- مرسی.
‫من...
‫این خیلی خوبه.
‫- پس اون چیز معروف... ‫- آقای هونگ؟
‫- آره، خیلی خوبه. ‫- کی قراره...
‫گزارش فصلی مخارج تیم یک رو ثبت کنید؟
‫هی یونگ.
‫امروز ولش کن. روز بچه‌هاست.
‫روز بچه‌ها؟
‫یعنی رئیس بخش حسابرسی امروز نیست.
‫وقتی که رئیس نیست ما ‫همه‌چیز رو اداره می‌کنیم.
‫ما اداره می‌کنیم.
‫اون که نیست. واسه همین می‌خوام ‫ظهر نصف روز رو مرخصی بگیرم.
‫دیوانه شدی؟
‫دستیار مدیر یون رو ببین.
‫از قبل برنامه‌ی مرخصی نیم‌روزش رو ریخته.
‫استفاده از مرخصی با حقوق ‫در چنین روزی احمقانه است.
‫درسته.
‫هنوز خیلی چیزها رو باید یاد بگیرم.
‫- کی لازمه که... ‫- سلام.
‫ببخشید.
‫چی شد که افتخار دادین اومدین؟
‫آره خب...
‫اومدم به بخش حسابرسیمون یه سری بزنم.
‫اینجا قدرت دست شماست.
‫رئیس حسابرسی، جوی معروف کجاست؟
‫واسه کاری رفته بیرون از شرکت...
‫ولی خیلی طول نمی‌کشه...
‫- پس گمونم تا عصر برمی‌گرده. ‫- عه جدا؟
‫چطوره وقتی برگشت یه شام ‫گروهی غافلگیرانه داشته باشیم؟
‫می‌گن فصل سنگدانه. چطوره با نوشیدنی بخوریم؟
‫به حساب من!
‫خیلی‌خب، یه جایی پیدا ‫کنین و برام پیام بفرستین.
‫- حتما. مرسی. ‫- مرسی.
‫باید مرخصی نصف روز می‌گرفتم.
‫این اولین شام از زمان برگشتش به مرکزه دیگه؟
‫وای، رئیسمون اصلا لازم ‫نیست ارتباطی داشته باشه.
‫ارتباط‌ها خودش میان سراغش.
‫- خیلی خفنه. ‫- وای، باید بهش خبر بدم.
‫ببخشید.
‫به نظرم حرفی که می‌خواستی بزنی رو نزدی.
‫اگه حس بدی داره که ‫توی شرکت حرف بزنی...
‫چطوره یه جایی بیرون حرف بزنیم؟
‫توی بخش حسابرسی ما یه جمله‌ای داریم.
‫بهش می‌گیم ‫«تحقیقات، بررسی، تصمیم‌گیری، دفاع.»
‫مثل پلیس‌ها تحقیق می‌کنیم...
‫مثل بازپرس‌ها بررسی می‌کنیم...
‫مثل قاضی‌ها قضاوت می‌کنیم...
‫و از مشاورهای حقوقی مثل ‫وکیل مدافع‌ها دفاع می‌کنیم.
‫اگه چیزی داری که دوست داری بگی...
‫از همون لحظه...
‫ما وکیل مدافعت می‌شیم.
‫پس...
‫خطری نداره که به ما ایمان داشته باشی.
‫ولی تو همچنان واسه شرکت کار می‌کنی.
‫اون موقع هم همین بود.
‫گفتن «بهمون اعتماد کن و همه‌اش رو بگو.»
‫بله؟
‫صبر کن.
‫منم.
‫آقای نو، پیش خانم جو هستی؟
‫گوشیش رو جواب نمی‌ده.
‫الان پیش من نیست.
‫بهت زنگ می‌زنم.
‫باشه.
‫آقای نو.
‫زود بیا! کلی چیز باحال اینجاست!
‫جیمز!
‫بیا!
‫اصلا چطور چنین چیزی رو درست کردی؟
‫جیمز، تو فضایی هستی؟
‫رازه.
‫واقعا واسه ما هم سواله.
‫نحوه‌ی فکر کردنش باورنکردنیه.
‫دقیقا. خیلی زود کره‌ای یاد گرفت.
‫واقعا نابغه است.
‫بی‌خیال. دارید زیاده‌روی می‌کنید.
‫- جیمز، کره‌ای حرف زدنت عالیه! ‫- می‌دونم.
‫اینا.
‫گلف بازی می‌کنی؟
‫معلومه.
‫خیلی‌خب، چون...
‫قراره لحظه آخری شام با مدیرعامل ژون.
‫به خانم جو خبر بده.
‫اگه بتونی من رو ببری ‫بهت صد هزار وون می‌دم.
‫ببخشید.
‫جیمز، یادت نره.
‫من از بخش حسابرسیم.
‫بدون پول بازی می‌کنیم ولی...
‫چطوره هر کی که باخت اون یکی بزنه توی سرش؟
‫فهمیدم.
‫- خیلی‌خب، باشه. ‫- باشه.
‫رئیس لی سیونگ هیون...
‫داره واسه یه مراسم شام ‫دوم توی نیویورک آماده می‌شه.
‫مدیرعامل چئون از گروه روابط عمومی...
‫مشغول کنترل پوشش رسانه‌ها ‫در مبحث مشکل رهبریه.
‫با روزنامه‌نگارها صمیمی شده.
‫معاون رئیس چوی وو تائه از بخش شیمیایی...
‫ظاهرا درخواست استخدامی از ‫یه شرکت خارجی دریافت کرده.
‫ما حواسمون بهش هست.
‫اوضاع بین مدیر ما و مدیر هان چطوره؟
‫سر انتخاب شرکت حسابداری ‫درگیر رقابت قدرت شدن.
‫ظاهرا به تفاهم رسیدن.
‫شنیدم قراره به زودی از طریق ‫دفتر برنامه‌ریزی ثبتش کنن.
‫ظاهرا مدیرعامل ژون سونگ یول مداخله کرده.
‫سونگ یول؟
‫آره.
‫مدیرعامل ژون اخیرا یکی یکی...
‫با اعضای مهم هیئت مدیره جلسه داشته.
‫داره زحمت می‌کشه.
‫امشب میاد جلسه‌ی شام حسابرسی.
‫توی دفتر حسابرسی؟
‫وای، داره من رو می‌کشه.
‫منشی پارک، چی شد که ‫اومدی بخش محقر ما...
‫سلام.
‫واسه مراسم شام حسابرسی امشب...
‫نایب رئیس هم قراره به ما ملحق بشه.
‫از اونجایی که نایب رئیس ‫غذای خام نمی‌خوره...
‫پیشنهادم اینه بریم رستورانی ‫که گوشت سرو می‌کنه.
‫همچنین نوشیدنی هم سرو کنن.
‫وقتی که رزرو کردید ‫آدرسش رو برام ایمیل کنید.
‫من می‌رم دیگه.
‫- باشه. ‫- فهمیدم.
‫مراقبت کنید.
‫چرا یهویی همه...
‫به بخش ما علاقه‌مند شدن؟
‫صبر کن، مدیرعامل ژون...
‫آهان!
‫ما رستوران ساشیمی رزرو کردیم.
‫مدیرعامل ژون سنگدان می‌خواست، ‫واسه اینه.
‫خیلی گند زدیم.
‫خیلی‌خب، ولی صبر کن...
‫آماده‌سازی شام کار تیم سومه.
‫بذار تیم سه بهش رسیدگی کنه.
‫سلام بچه‌ها.
‫واقعا داریم سر این فکر می‌کنیم؟
‫مدیرعامل گفت سنگدان می‌خواد...
‫و نایب رئیس هم نمی‌تونه غذای خام بخوره.
‫ظاهرا محدودیت به سلیقه ارجحیت داره.
‫منطقیه دیگه، نه؟
‫پس یه جایی رزرو می‌کنم که گوشت سرو کنه.
‫ببخشید.
‫به اون سادگی که فکر می‌کنی نیست.
‫هی یونگ...
‫نمی‌فهمی شرایط چقدر بحرانیه؟
‫آینده‌ی کل دفتر حسابرسیمون ‫به این انتخاب منو بستگی داره.
‫با عجله تصمیم‌گیری نکن.
‫حالا که مدیرعامل اول گفته، ‫سنگدان رو انتخاب کنیم؟
‫کسی که اول دعوت کرده گزینه‌ی خوبیه.
‫همچنان نایب رئیس در اولویته...
‫این بی‌ادبی نیست؟
‫این بزرگ‌ترین بحران کاری منه.
‫خوبه.
‫آفرین!
‫الان داری چیکار می‌کنی؟
‫من می‌گم این پرونده جزئیات بیشتری داره.
‫تو هم شک کردی که یه حسابرسی هدفمند بوده!
‫باید فورا بهش رسیدگی کنیم.
‫الان وقت بازی نیست.
‫بزن بریم.
‫ضربه‌ی خوبی بود!
‫نمی‌بینی الان سخت مشغول کارم؟
‫خوب بود جیمز.
‫آره. خوب بود جیمز.
‫- بعدی تویی؟ ‫- آره.
‫خیلی‌خب، بزن بریم اینا.
‫- آره. ‫- آقای نو.
‫پیام‌هات رو ندیدی؟
‫گوشت یا سنگدان؟
‫فقط یه جواب بده.
‫چرا خانم جو انقدر سرش شلوغه؟
‫الان داره...
‫توی یه رقابت سطح بین‌المللی شرکت می‌کنه.
‫در سطح بین‌المللی چیکار می‌کنه؟
‫خب...
‫باشه، فهمیدم.
‫هنوز هم جوابی نگرفتیم؟
‫واقعا باید یه جایی رزرو کنیم.
‫خیلی استرس دارم.
‫ببین، موهام داره از استرس می‌ریزه.
‫چیکار کنم؟
‫فقط...
‫بیایید هر دو رو بگیریم.
‫گوشت و سنگدان.
‫یعنی مثل بوفه؟
‫بررسی کردم...
‫هیچ جایی این نزدیکی ‫نیست که هر دو رو سرو کنه.
‫نه.
‫کبابی‌ای که جشن پایان سال پارسال رفتیم...
‫کبابیه ولی مادرزن ‫مالکش از خلیج می‌فرسته...
‫سنگدان هم دارن.
‫منوی مخصوص این فصلشونه.
‫- چی، جدا؟ ‫- بذار ببینم.
‫پیداش کردیم!
‫بذار ببینم.
‫نگاه کن.
‫دایه، چرا الان می‌گی؟
‫باید قبل این که موهام می‌ریخت می‌گفتی.
‫هی، خیلی خوب بود. ‫راستش امروز خیلی بهم خوش گذشت.
‫به من هم خیلی خوش گذشت.
‫همچنین...
‫باید بگم...
‫امروز واقعا تحت‌تاثیر قرار گرفتم.
‫واقعا به نظرم شما رهبر خوبی هستین.
‫راستش خیلی خوشحال شدم شنیدم. ‫مرسی.
‫نزدیک ده هزار کارمند دارید.
‫ولی همچنان...
‫می‌دونید چطور با کارمندان تازه‌کاری...
‫مثل لیم ها کیونگ وقت بگذرونید.
‫آره، یعنی...
‫چی بگم...
‫چون افرادم رو دوست دارم.
‫یه لحظه بهم وقت بدید.
‫خانم. راننده‌ی ما...
‫شما رو به سئول برمی‌گردونه.
‫- باشه. ‫- آره.
‫- بریم؟ ‫- اینا. بیا به دیدنم.
‫دلم برات تنگ می‌شه.
‫حتما جیمز.
‫مراقبت کن. خب؟
‫می‌بینمت.
‫خیلی‌خب.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ جیمز.
‫سوار شو. زود!
‫لطفا اون ماشین رو تعقیب کن.
‫- دو برابر کرایه تا سئول رو می‌دم. ‫- حتما.
‫کمربندت رو ببند.
‫می‌دونستم.
‫داری جیمز رو تعقیب می‌کنی دیگه؟
‫زود باش. بگو بهم دیگه.
‫قضیه‌ی امروز چی بود؟
‫نمی‌خواستی با جیمز صمیمی بشی، نه؟
‫توی آزمایشگاه...
‫یه نگاهی به تاریخچه‌ی ‫استفاده‌ی کارت جیمز انداختم.
‫[پرونده‌ی خصوصی جیمز] ‫شرکت فرستاده بودش هتل بارون...
‫ولی رسیدها مال هتل رزا بود.
‫واسه همین به جیمز مشکوک شدی؟
‫از اولش مشکوک بود.
‫محقق جوانی مثل خانم لیم ‫هدف حسابرسی هدفمند بشه.
‫ولی جیمز، خب می‌دونی چطوریه دیگه. ‫حتی اگه جیمز به قضیه مربوط باشه...
‫مافوق‌ها سعی می‌کنن قضیه رو بپوشونن.
‫اگه قضیه خراب بشه، ‫لازم نیست بگم چه بلایی سرت میاد.
‫دقیقا.
‫باید مطمئن بشم که گند نمی‌زنم.
‫بیا.
‫- ورود شما تکمیل شد. ‫- مرسی.
‫مرسی.
‫آقای نو.
‫بدو.
‫چی؟
‫باید شماره‌ی اتاقش رو بفهمیم.
‫زود برو.
‫سوار آسانسور شد.
‫تو کجایی؟
‫من طبقه‌ی پنجم.
‫هنوز اونجایی؟
‫زودتر بدو!
‫چی؟
‫بی‌خیال.
‫طبقه‌ی نه، طبقه‌ی ده...
‫طبقه‌ی سیزده...
‫طبقه‌ی سیزده پیاده شد.
‫فهمیدم. اتاق ۱۳۰۷.
‫عزیزم!
‫زود باش.
‫زود بیا اینجا.
‫بیا.
‫ببینش. چقدر عرق کردی.
‫دویدی چون دلت واسم تنگ شده بود؟
‫آره عزیزم.
‫خیلی گرمه.
‫شما دو تا خیلی به هم میایید.
‫دوست دارید اتاقتون چطور باشه؟
‫نمای شهر و پارک رو داریم.
‫اتاق ۱۳۰۶ لطفا.
‫ببخشید؟
‫راستش...
‫امروز سالگرد ماست.
‫سالگرد زمانی که اومده بودیم اتاق ۱۳۰۶.
‫یه لحظه لطفا.
‫- حتما. ‫- چه قشنگ.
‫حیف شد.
‫اتاق ۱۳۰۶ پره...
‫و اتاق کنارش یعنی ۱۳۰۷...
‫تازه همین الان رزرو شده...
‫اتاق ۱۳۰۸ چطوره؟
‫این موجوده ولی...
‫از اونجایی که امروز سالگردتونه...
‫می‌تونیم اتاقتون رو...
‫به اتاق مخصوص هتلمون ارتقا بدیم...
‫نه مرسی. اتاق ۱۳۰۸ لطفا.
‫ولی این اتاق خیلی نمای محشری داره.
‫من فقط می‌خوام...
‫نزدیک اون اتاق مخصوصمون باشم.
‫لطفا انجامش بدید.
‫اون اتاق واسه ما خیلی مهمه.
‫خیلی خاطرات باارزشی داریم.
‫حتما.
‫بذارید فورا ببرمتون.
‫از این سمت.
‫بازیگریت تا الان حرف نداشت...
‫چرا یهویی منصرف شدی؟
‫دیدی چی شد دیگه.
‫وای.
‫[سنگدان مخصوص فصل]
‫چطوره نایب رئیس رو دور از مدیرعامل بشونیم؟
‫اینطوری نشستن سر میز زشت می‌شه. نمی‌شه.
‫اگه اینطوری کنیم چی؟
‫میزها رو جدا کنیم...
‫این سمت بخش سنگدان، این سمت بخش گوشت.
‫اینطوری خیلی بدجور نمی‌شه؟ ‫جداشون کنیم؟
‫- نه؟ ‫- آره.
‫توی دردسر افتادیم.
‫کسی اومده؟
‫اومدین آقا!
‫چطوری بشینیم؟
‫هر طوری شما راحت باشید.
‫امان از این نسل.
‫خیلی‌خب، من اینجا می‌شینم.
‫اصلا صندلی وسط چطوره؟
‫نه، اینجا خوبه. می‌تونم همه رو ببینم.
‫بیایید به مرور جای صندلی‌ها رو عوض کنیم.
‫حتما.
‫نایب رئیس اومد.
‫ عصربخیر آقا. ‫- خوش‌اومدین.
‫- عصربخیر آقا. ‫- عصربخیر آقا.
‫بد نیست زودتر بیای.
‫داریم از گرسنگی می‌میریم.
‫همه بشینن.
‫حتما.
‫همه بشینن.
‫خیلی صبر کردید؟
‫اصلا.
‫تازه غذا رو سفارش دادیم. ‫الان میاد.
‫این هم فهرست نوشیدنی.
‫اگه چیزی میل داشتید آقا.
‫شوخیه دیگه؟
‫مگه می‌شه نوشیدنی نخورد؟
‫واسه کار باید نوشیدنی خورد دیگه نه؟
‫آره، نوشیدنی خوبه.
‫هر کسی هر چیزی که دوست داره بخوره.
‫عالیه.
‫اینا کجاست؟ نمی‌بینمش.
‫آره، گمونم هنوز طبقه‌ی پایین باشه.
‫الان بهش زنگ می‌زنم که بررسی کنم.
‫- به جاش به آقای نو زنگ بزن. ‫- فهمیدم.
‫آقای نو از تیم ما پیششه.
‫هر دو واسه سفر کاری رفته بودن.
‫خیلی گرممه.
‫چرا لباست رو در میاری؟
‫چون مجبورم کردی از پله‌ها بیام.
‫خیلی عرق کردم.
‫گرممه.
‫منم.
‫سلام.
‫پیش خانم جو هستی؟
‫آره، یه لحظه صبر کن.
‫هیون گیو می‌خواد با شما صحبت کنه.
‫چی شده؟
‫منم.
‫شما الان کجا هستید؟
‫الان توی یه اتاق هتلم.
‫نایب رئیس و مدیرعامل هر دو اومدن مراسم شام.
‫به نظرت کی می‌تونی بیای؟
‫قراره اینجا بخوابم.
‫چی؟
‫من و آقای نو به شام نمی‌رسیم.
‫سلام من رو به مدیرها برسون.
‫ولی یه لحظه صبر کن...
‫ولی...
‫چی گفت؟
‫خب قضیه اینه که...
‫با آقای نو رفته هتل.
‫قراره شب اونجا بمونن.
‫هر دو شب اونجا می‌خوابن؟
‫آره.
‫چرا باید اینطوری بیانش کنی؟
‫اینجوری مردم اشتباه برداشت می‌کنن.
‫نمی‌تونیم در مورد تحقیقات جیمز بهشون بگیم.
‫صرفا کاری که می‌کنیم رو گفتم.
‫گمونم، ولی...
‫یه چیزی می‌شنوم.
‫چیه؟
‫داره دوش می‌گیره.
‫چی؟
‫خوبه. این دیوارها خیلی نازکن.
‫بیا اینجا پیشم بشین.
‫باشه.
‫صبر کن، یه لحظه برو اونور..
‫هر جایی می‌شینی دیگه؟
‫خیلی‌خب بیا.
‫وای، خیلی تشنمه.
‫عه، این به نظر خوب میاد.
‫به جای اضافه حقوق این رو باز می‌کنم.
‫واقعا می‌خوای نوشیدنی‌های هتل رو بخوری؟
‫قطعا.
‫یه نفر مجبورم کرد بدوم. واسه همین تشنه‌ام.
‫مشکل چیه؟
‫تو گفتی با هم رازی نداشته باشیم.
‫غذای خوبی بود. سیر شدم.
‫بابت غذا ممنون.
‫- خیلی خوشمزه بود. ‫- ممنون که دعوتمون کردی.
‫- هی مین سو. ‫- بله آقا؟
‫بیا یه موقعی با هم بیلیارد بازی کنیم.
‫بهت آوانس نمی‌دم.
‫باید توی اینستاگرام دنبالم کنی آقا.
‫باشه. اصلا همین الان بکنیم.
‫جدی؟ عالیه.
‫لطفا همراهم بیایید.
‫یه لحظه صبر کنید بچه‌ها...
‫دوست دارم که...
‫چنین کارهایی بکنم.
‫عاشق شوخ‌طبعیتونم.
‫هر دو رو دنبال کنیم.
‫بیایید یه عکسی بگیریم.
‫به نظر خوبه.
‫- بیایید توی قاب. ‫- زود.
‫- بگید سیب. یک دو سه. ‫- بیا!
‫- آقای چوی. ‫- بله.
‫لطفا داروخانه وایستید که آسپرین بگیریم.
‫چشم.
‫الان می‌رم می‌گیرم.
‫امشب خیلی بچگانه بود.
‫ناراحتی که...
‫من ازت خوشم میاد؟
‫ببین، اینجاست.
‫[سفته] ‫پارکا جونگ.
‫[پارکا جونگ] ‫شما به عنوان ضامن امضا کردید.
‫و مهر شخصیتون هم اینجا خورده.
‫من از این خبر نداشتم.
‫این کار شما جرمه!
‫برادر شما کلاهبرداری کرده.
‫حتی با وجود سپرده...
‫نصف بدهیش هم تسویه نمی‌شه.
‫از اونجایی که شما توی یه شرکت ‫بزرگ کار می‌کنین بهش یه پیشنهاد دادیم.
‫حالا که اینطوریه چطوره ‫شما شغلت رو عوض کنی؟
‫آدمی مثل تو می‌تونه کل بدهیش ‫رو توی یه ماه پرداخت کنه.
‫نایب رئیس.
‫سلام.
‫من پارکا جونگ هستم.
‫من هفته‌ی پیش به دبیرخانه منصوب شدم.
‫نمی‌دونستم شما انقدر دیروقت میایید اینجا.
‫راستش هنوز نرفتم خونه.
‫چی شده که انقدر زود اومدید خانم پارک؟
‫وقتی می‌خوام یکم تنها باشم میام اینجا.
‫این روزها اصلا نمی‌تونم ازش استفاده کنم.
‫زمانش رو ندارم.
‫راحت باش.
‫وسیله زیاد هست...
‫ولی چیزی واسه خوردن نیست.
‫حتی آب نیست.
‫نوشیدنی می‌خوری؟
‫بشین.
‫لازم نیست تظاهر کنی.
‫می‌تونی حرفت رو بزنی.
‫می‌خوای خودت اول بگی؟
‫یا من بگم؟
‫چی شده؟
‫نمی‌خوای چیزی بگی؟
‫لازم نیست بابت رفتار خوب...
‫برداشت بدی بکنی.
‫اگه واقعا خوشت نمیاد...
‫فرض کن از مزایای کارمندیه.
‫نوآوری محصول شما عالیه.
‫ولی آینده‌ی متوسط یا درازمدتش...
‫برام یکم مبهمه.
‫برای نمونه‌ کارهای هامو...
‫ایده‌های خوب مهمن...
‫ولی باید برنامه‌ی اجرایی ‫خوبی هم داشته باشید.
‫آره.
‫با برنامه‌ی نایب‌ رئیس هماهنگ ‫می‌کنم و بهتون اطلاع می‌دم.
‫حتما.
‫من یکم حالم خوب نیست.
‫اگه مشکلی نداری...
‫بپرسم...
‫از چی انقدر ناراحتی؟
‫هر روز می‌بینم که غذا نمی‌خوری...
‫نمی‌خوابی و فقط کار می‌کنی.
‫اگه من انقدر پول داشتم...
‫غذاهای خوب می‌خوردم و خوشحال بودم.
‫حرف زدنمون اشتباهه.
‫دیره. برو خونه.
‫اشتباه نیست.
‫من...
‫ازت خوشم میاد.
‫الکی نمی‌گم.
‫بخاطر پول و جایگاهت هم نیست.
‫ازت چیزی نمی‌خوام.
‫از وضعیتت خبر دارم...
‫و می‌دونم جایگاهم چیه.
‫من فقط...
‫خواستم بدونی...
‫چه حسی دارم.
‫این حرفت رو نشنیده می‌گیرم.
‫بخاطر قضیه‌ی...
‫کلاس هنر خیلی شرمندم.
‫صدها بار پیش خودم فکر کردم...
‫دوست داشتم بمیرم...
‫یا تو رو بکشم.
‫پس تظاهر می‌کردی که...
‫باهاش مشکلی نداری.
‫ولی شرمنده.
‫گفتم شاید از نظرت فضولی کردم.
‫زیاده‌روی کردم.
‫تو اصلا خبر نداشتی.
‫چی؟
‫آهان. قضیه‌ی مدل نقاشی بودن رو می‌گی.
‫یعنی، احتمالش کم بود هم رو ببینیم...
‫واسه این که برداشت اشتباهی نکنی...
‫بابتش پول نمی‌گیرم.
‫صرفا علاقه است.
‫حتما.
‫فکر نکرده بودم که شغل دوم باشه.
‫به من ربطی نداره که نظر بدم.
‫ولی...
‫می‌شه یه چیزی بپرسم؟
‫چرا این علاقه رو دنبال می‌کنی؟
‫احساس رهایی می‌کنم.
‫هر کسی چنین چیزی داره.
‫حداقل یه راه فراری دارن.
‫آره دیگه.
‫چطوری پاهات انقدر کوچیکن؟
‫پاهام؟
‫شاید پاهای تو خیلی بزرگن.
‫فکر نمی‌کنم.
‫می‌شه بهم خیره نشی؟
‫چی؟
‫نگاه نمی‌کردم...
‫جدی می‌گم.
‫داشتم به یه چیزی فکر می‌کردم.
‫یعنی شوکه شدی؟
‫آره قطعا.
‫نه یعنی...
‫منظورم این نیست که به ‫چیز بدی فکر می‌کردم...
‫منظورم اینه که...
‫- منظور خوبی داشتم... ‫- خوب بود؟
‫نه، نه، اینطوری هم نبود.
‫اینطوری ممکنه اشتباه برداشت بشه...
‫منظورم اینه که...
‫حرفم اینه که...
‫خب هدفت چیه؟
‫می‌خوای چیکار کنم؟
‫می‌خوای برم بیرون که من رو نبینی؟
‫- راستش خوب به نظر میاد. ‫- چی؟
‫چطور...
‫ها کیونگ.
‫بیا داخل.
‫بشین.
‫بیا.
‫بشین.
‫تیم حسابرسی از مرکز اومده اینجا.
‫بخاطر تو.
‫چرا انقدر سختش می‌کنی؟
‫در مورد چی باهاشون حرف زدی؟
‫به من که اشاره‌ای نکردی؟
‫خیلی‌خب، خوبه. آفرین دختر.
‫خوبه.
‫هی، ها کیونگ. گریه نکن.
‫بذار با هم خوب باشیم.
‫لازم نیست زشتش کنی.
‫کثافت...
‫تموم نشده.
‫اینجا بمون و صدات در نیاد. خب؟
‫کیه؟
‫- اینا. ‫- سلام جیمز.
‫شما اینجا چیکار می‌کنید؟
‫دیوانه شدی؟
‫- یعنی چی؟ ‫- من شرط زدن توی سر رو بردم دیگه.
‫این که زدن معمولی نبود. مشت محکم زدی.
‫گفت می‌خواد در مورد کار حرف بزنه.
‫یه سری سوالات در مورد ‫اطلاعات تحقیقاتی داشت.
‫جای هتل یکم عجیب بود...
‫ولی جیمز توی یه هتل بود...
‫و شنیدم اونجا کلی جلسه داشته...
‫تصمیم بدی گرفتم.
‫تو کار اشتباهی نکردی.
‫انقدر به خودت سخت نگیر.
‫[جیمز، مدیر ارشد فناوری شرکت هامو] ‫چه خبره؟
‫ما از دستورات پیروی کردیم. همین.
‫منصفانه نیست.
‫جیمزه خانم.
‫جیمز...
‫مرسی.
‫از من تشکر نکن.
‫تیم حسابرسی این کار رو کرد. ‫تموم شد.
‫پس جای تعجبی نداشت.
‫یه چیزی واسم سواله.
‫وقتی که موضوع معاون مدیر سون پخش شد...
‫سون و جونگ هر دو مقصر بودن...
‫ولی فقط سون رو نگه داشتی.
‫گفتی واسه شرکت باارزش‌تره.
‫که اخلاقیات شرکتی فرق دارن...
‫و مهم اینه که چی به دست ‫میاری و چی از دست می‌دی.
‫جیمز سطحش با سون کاملا متفاوته...
‫و واسه این شرکت خیلی مهمه...
‫پس چرا انقدر شدید اقدام کردی؟
‫این چه سوالیه؟
‫این کار جرمه.
‫اون منتظرته.
‫آقای نو، اینجا صبر کن.
‫خودم به جلسه رسیدگی می‌کنم.
‫واقعا با هم گرم گرفتید.
‫یعنی...
‫مثل یه سگ نگهبان اینجا مراقب صاحبتی.
‫تازه بعد این همه توهینی که به هم کردید.
‫چرا دعوا شروع می‌کنی؟
‫اذیتم می‌کنه.
‫کل شب بیرون بودی و یه پیام ندادی.
‫بیرون نبودم.
‫اونجا خونمه.
‫چیزی می‌خوری؟
‫هی، قضیه‌ی نایب رئیس چیه؟
‫خیلی سرحال به نظر می‌رسید.
‫راستش من هم تا حالا ‫این وجه‌اش رو ندیده بودم.
‫ولی خب جیمزه دیگه.
‫باز هم همچنان.
‫روی یکی از کارمندهاش دست بلند کرده.
‫و وقتی که طرف گزارش داده قضیه رو ‫پیچونده و هدف حسابرسی قرارش داده.
‫فرقی نمی‌کنه جیمز باشه یا هر کس دیگه‌ای، ‫باید اخراجش کنن.
‫چرا انقدر عصبانی شدی؟
‫از کی تا حالا انقدر طرفدار عدالتی؟
‫بحث عدالت نیست.
‫بحث عقل سلیمه.
‫حالا که بحث عقل سلیم شد...
‫دیشب توی هتل...
‫دقیقا پیش اینا چیکار می‌کردی؟
‫مشکل چیه؟
‫خوب بهش فکر کن...
‫چرا پیش هم بودید؟
‫عجیب به نظر نمیاد؟
‫با هم کار کردیم. همین. ‫از نتیجه‌اش مشخص نیست؟
‫حاصلش خیلی بزرگ بود.
‫آره، کار کردید.
‫ولی واقعا همین بود؟
‫دیگه چیزی نبود؟
‫یه اتفاقی رخ داده نه؟
‫چیزی نشده.
‫خیلی حرف‌های مسخره می‌زنی...
‫واسه همین یه لحظه هنگ کردم.
‫تو چته؟
‫برو بخواب بابا.
‫این هم گزارش نهایی پرونده‌ی جیمز.
‫این یکم...
‫خیلی‌خب، اگه دامنه‌‌ی ‫حسابرسی رو ببینی...
‫باشه.
‫بیا.
‫واقعا بهت میاد.
‫خیلی کارت خوب بود.
‫[ایمیل دارید. موضوع، گزارش ‫رئیس بخش حسابرسی جو اینا]
‫[جو اینا به همکارش علاقه‌مند شده...]
‫[مدرک هم ارسال شده.]
‫[جو اینا به همکارش علاقه‌مند شده...]
‫[مدرک هم ارسال شده.]
‫آقای نو.
‫امروز نمی‌ری باشگاه؟
‫امروز خبری نیست.
‫و فکر کنم قبلا نگفتم...
‫مشکلی ندارم که تو هم بیای.
‫خیلی برگزار نمی‌شه.
‫اگه تو بیای مشکلی ندارم.
‫ممنون.
‫صرفا گفتم دیگه.
‫بهش فکر نکن و بیا.
‫انقدر هم ساده نیست.
‫لزومی نداره بیام.
‫هی.
‫اینجا جای خوردن نیست.
‫داری کار اشتباهی می‌کنی.
‫حواسم هست. خب؟
‫اصلا اینجا چیکار می‌کنی؟
‫نمی‌دونم.
‫کسی نیست که باهاش حرف بزنم.
‫واقعا دوستی نداری؟
‫چه غم‌انگیز.
‫می‌خوای با هم یه چیزی بخوریم؟
‫نه، ممنون.
‫نباید به هر کسی اعتماد کنی...
‫و باهاشون یه چیزی بخوری.
‫باید برای خودت مرز تعیین کنی.
‫توی کشور غریب انقدر اعتماد نکن.
‫- چرا سر من خالی می‌کنی؟ ‫- جان؟
‫ناراحتی؟
‫چی شده؟
‫هنوز نفهمیدی اون خانم ‫خوشگله از کی خوشش میاد؟
‫هنوز نفهمیدم...
‫ولی یه پیشرفت‌هایی حاصل شده.
‫عمرا.
‫عالیه، جدی می‌گم.
‫گفتی باید بفهمی کیه...
‫که بتونی امنیت شغلت رو تامین کنی.
‫پس این چیز خوبیه دیگه؟
‫آره.
‫خوبه.
‫پس چرا انقدر ناراحت به نظر میای؟
‫این که خبر خوبیه.
‫می‌دونم.
‫نمی‌دونم چرا اذیت می‌شم. ناراحتم می‌کنه.
‫خیلی کارت خوب بود.
‫همیشه این شکلی بودم؟
‫ظاهرا.
‫واقعا هستی.
‫ظاهرا از هم خوشتون میاد دیگه. مشخصه.
‫من باید ازت عذرخواهی کنم.
‫نباید به عنوان یه مافوق چنین حرفی می‌زدم.
‫انگار دست خودم نبود.
‫یعنی حس یه طرفه بود؟
‫این کجاش منطقیه؟
‫حتی بعد این که با هم حرف زدیم...
‫گفتم شاید یه عذرخواهی کفایت کنه.
‫خواستم بدونم چیزی بین ما هست یا نه.
‫این رو می‌خوام بفهمم.
‫می‌تونیم بفهمیم.
‫مایلی؟
‫واقعا به همین سادگیه؟
دانلود فیلم و سریال W W W . M O V I E S H O . C O M