‫[تجربه‌ی غذای معبد یونهیانگ، ۲۰۱۳]
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫[بانوی مرحوم، جو کیونگ هی]
‫مامان، هوای این بالا خیلی خوبه.
‫هی! لطفاً دست و پام رو باز کن! زود باش!
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫تو رو خدا دیگه بازم کن!
‫باید از اینجا برم!
‫مامان!
‫- باید از اینجا برم! ‫- مامان!
‫ولم کن!
‫دارید چیکار می‌کنید؟
‫نه!
‫اگه از اونجا بپری، ‫فقط واسه بقیه دردسر درست می‌کنی.
‫مسیر کوهنوردی دقیقاً اون پایینه.
‫پسر، حتماً خیلی سخت بوده تا این بالا بیای.
‫چرا از همون اراده‌ت واسه ادامه‌ی زندگی استفاده نمی‌کنی؟
‫فقط از هوای تازه لذت ببر و برو پایین. ‫به هر حال مسیر برگشت خیلی قشنگ‌تره.
‫فکر کنم ساعت کاری اتوبوس‌ها تموم شده.
‫جدی؟ امکان نداره...
‫مسیرت کجاست؟
‫من می‌رسونمت.
‫سوار ماشین پسری ‫که تا یه قدمی پریدن از صخره رفته، نمی‌شم.
‫خیلی ترسناکه.
‫نه ممنون.
‫حق داری.
‫هی.
‫بیا یه وقت دیگه دوباره همدیگه رو ببینیم. زنده.
‫سلام، من لی تائه کوان هستم، از کارمندهای جدید.
‫مشتاقم که باهاتون همکاری کنم.
‫و در آخر...
‫جو اینا که اینجاست، ‫در واقع توی این دوره‌ی استخدامی نفر اول شد.
‫یه نابغه‌ی تمام‌عیاره.
‫تمام تلاشم رو می‌کنم که ناامیدتون نکنم.
‫مشتاقم که باهاتون همکاری کنم.
‫ممنونم.
‫شما دو تا چرا این‌قدر ساکتین؟
‫اینا، باید برای مدیر ژون یه نوشیدنی بریزی.
‫اوه، باشه.
‫شنیدم تو شاهزاده‌ی گروه هامو هستی.
‫همون وارث افسانه‌ای نسل سوم.
‫پس لابد اینم شنیدی که من دقیقاً ‫از خانواده‌ی سلطنتی نیستم.
‫پس...
‫همین باعث شده بود قبلاً زندگی برات اون‌قدر سخت بشه؟
‫به هر حال، بیا خوب با هم کار کنیم.
‫مدیر ژون جی یول.
‫خیلی دلم می‌خواست دوباره ببینمت.
‫خوب شد که زنده موندم.
‫منظورت چیه؟
‫جی یول از همون اول این پروژه رو مدیریت کرد.
‫فقط امضاش مونده، ‫حالا دارین اعتبارش رو ازش می‌گیرین؟
‫اینا، موقعیت‌سنج باش.
‫از وقتی ژون سونگ یول اومده، ‫همه موفقیت‌ها رو دارن به اسم اون می‌زنن.
‫که چی؟ اینطوری دیگه مشکلی نیست؟
‫- اگه رئیس بفهمه... ‫- بی‌خیال.
‫این قضیه فقط به این خاطر پیش میره ‫که خود رئیس اجازه داده.
‫تو در مورد...
‫مادر ژون جی یول هم شنیدی، درسته؟
‫مردم فکر می‌کنن اون نقطه‌ضعف‌هایی داره.
‫واسه همینه که همه تحت هر شرایطی ‫طرف پسر دوم رو می‌گیرن.
‫برو دبی و قرارداد رو ببند. ‫دو ساعت دیگه پرواز داری.
‫- جدی میگم، باید عجله کنی. ‫- اینا.
‫داری برای خودت دردسر درست می‌کنی.
‫و اینکه این پروژه من نیست.
‫پروژه‌ی شرکته.
‫با این حال، این خیلی بی‌انصافیه.
‫همه‌ی کارهاش رو تو کردی.
‫همین که تو می‌دونی برام کافیه.
‫اونا واقعاً بدترینن. تک‌تک‌شون.
‫اینا.
‫من قراره...
‫توی این شرکت ازت محافظت کنم.
‫هر اتفاقی هم که بیفته،
‫من پشتت هستم، ژون جی یول.
‫این قضیه خیلی حرصم میده.
‫پس... شما دو تا با هم دوست بودین.
‫آره. بودیم.
‫چرا جدا شدید؟
‫خب...
‫اون یکی رو پیدا کرد که بیشتر به دنیای اون می‌خورد،
‫و منم می‌خواستم زندگی خودم رو بکنم.
‫همون داستان همیشگی.
‫همه‌چی مال گذشته‌ست.
‫مطمئنی؟
‫منظورت چیه؟
‫به ما یه گزارش رسیده.
‫که تو درگیر یه ارتباط نامناسب توی محیط کار شدی.
‫اون عکس‌ها مال شما دو تا بودن، هان؟ ‫تو و نایب رئیس.
‫اومدی.
‫خیلی وقته ندیدمت،
‫نایب رئیس.
‫دلم برات تنگ شده بود.
‫اون همون روزی بود که از خارج برگشت.
‫فقط بعد از مدت‌ها همدیگه رو دیدیم. ‫هیچ چیز خاصی نبود.
‫«هیچ چیز خاصی نبود؟»
‫چیزی که من اونجا دیدم این نبود.
‫یعنی این احساسات فقط از طرف ‫نایب رئیس یک‌طرفه‌ست؟
‫یا شما دو تا...
‫هنوزم به هم حس دارین؟
‫ممنون میشم اگه دیگه سرزده پیدات نشه.
‫اینا.
‫ولم کن.
‫ولم کن!
‫من و نایب رئیس فقط همکاریم.
‫نه چیزی بیشتر، نه کمتر.
‫من دیگه هیچ حسی بهش ندارم.
‫راستش، بعد از اینکه گزارش به دستمون رسید، مشکوک شدم.
‫واسه همین پیگیرت شدم، تعقیبت کردم،
‫حتی دور و بر خونه‌ت کشیک دادم.
‫حدس می‌زدم.
‫داری شهرتت رو به عنوان برگ برنده‌ی حسابرسی ثابت می‌کنی.
‫البته انتظار نداشتم طرف نایب رئیس باشه.
‫خب؟
‫به عنوان مسئول بخش اخلاق عمومی چه نتیجه‌ای گرفتی؟
‫نمی‌دونم.
‫دلم می‌خواد هرچیزی که...
‫گفتی رو باور کنم.
‫اینکه همه‌چی بین شما دو تا تموم شده.
‫مهم نیست اون چه حسی داره،
‫تو دیگه حسی بهش نداری.
‫اما شاید...
‫فقط منم که دلم می‌خواد این رو باور کنم.
‫فقط یکم بهم وقت بده.
‫سعی می‌کنم منطقی به این قضیه فکر کنم.
‫[قسمت هفتم: برای عشقش]
‫- پنج تا لیوان نوشیدنی. ‫- پنج تا لیوان نوشیدنی.
‫- پنج تا هم لیوان کاغذی. ‫- پنج تا.
‫- دو تا قاشق. ‫- اوه، آب گازدار.
‫آب گازدار؟
‫- اون رو اضافه نکرده بودم. ‫- واسه نوشیدنی‌مون.
‫باشه. لطفاً آب گازدار هم اضافه کنید.
‫آره، و...
‫آقا، چرا هی می‌ری و میای؟ ‫دیگه دارم دیوونه میشم.
‫می‌دونی، این اولین اردوی کاری ما بعد از یه عمره.
‫داشتم فکر می‌کردم،
‫این اردو جداً یه کباب و باربیکیو کم داره.
‫وگرنه یه‌جورایی بی‌مزه میشه.
‫- تو اینطور فکر نمی‌کنی، گلبول سفید؟ ‫- آره، یکم ناامیدکننده میشه.
‫- مگه نه؟ ‫- آره.
‫آبجی،
‫یازده نفر با ماشین‌های خودشون میرن، ‫و بقیه هم با اتوبوس.
‫باشه.
‫پس اون لیست رو واسه راننده بفرست.
‫گرفتم.
‫شما دو تا از کِی با هم اینقدر صمیمی شدین؟
‫چیزهای جالبی توجهت رو جلب می‌کنه.
‫کارهایی که باید می‌کردی رو تموم کردی؟
‫چرا هنوز اینجایی؟
‫به کل تیم حسابرسی پیام دادی یا نه؟
‫دارم می‌فرستم آبجی. دیگه انقدر غر نزن.
‫هی یونگ، واقعاً فکر کنم ‫باید گوشت شکم یا گردن خوک بگیریم.
‫- باشه، باشه. ‫- پس یکم بخریم؟
‫- من گوشت گردن می‌گیرم. ‫- عالیه، یه تیکه‌ی کامل بخر.
‫معاون مدیر نو کی جون بود، درسته؟
‫میشه بهش اعتماد کرد؟
‫به نظر خیلی مغرور میومد.
‫آره، قطعاً از اون آدمای حرف‌گوش‌کن نیست.
‫اون موقع منظورش چی بود؟
‫«چیزی که تو بهش میگی غیرممکن، ‫اون‌قدرها هم غیرممکن نیست.»
‫دوباره چی غیرممکن بود...
‫و چی نبود؟
‫چرا نایب رئیس گروه هامو...
‫این‌قدر پیگیر یه معاون مدیر ساده‌ست؟
‫نباید چیزهای مهم‌تری برای نگرانی داشته باشی؟
‫خانم.
‫بله، هی یونگ؟
‫دارن تمام کارت‌های شرکت رو عوض می‌کنن.
‫اگه مال خودتون رو بدید، براتون باطلش می‌کنم.
‫- توی کیفمه. برات میارمش. ‫- باشه، ممنون.
‫دیدی؟
‫چیزی که تو بهش میگی غیرممکن...
‫اون‌قدرها هم غیرممکن نیست.
‫واقعاً لازمه برای این ‫تا جلسه‌ی بعدی هیئت‌مدیره صبر کنیم؟
‫ممکنه هنوز یکم زود باشه.
‫البته که حرف، حرف شماست قربان.
‫گفتی با مدیر اجرایی هان ملاقات کردی، درسته؟
‫بله، درسته.
‫نو کی جون!
‫هی، اول در بزن.
‫دارم رامن درست می‌کنم. می‌خوری؟
‫نه.
‫بهتره بعداً نگی یه ذره می‌خورم.
‫هی، آ جونگ.
‫نایب رئیسِ شما...
‫چطور آدمیه؟
‫چرا بهش میگی نایب رئیسِ «شما»؟
‫نایب رئیس تو هم هست.
‫راست میگی.
‫نایب رئیس منم بود.
‫چرا یهو داری درباره‌ش سوال می‌کنی؟
‫فکر می‌کردم ذهنت درگیر قضیه‌ی «اینا»ست.
‫با عصبانیت زدی بیرون و گفتی می‌خوای سر در بیاری
‫که بین شما دو تا چه خبره.
‫خب؟ فهمیدی؟
‫فقط یه چیز رو فهمیدم.
‫فهمیدنش واقعاً سخته.
‫یعنی چی؟
‫بی‌خیال.
‫رامنت رو بخور.
‫[اردوی مشترک بخش برنامه‌ریزی استراتژیک هامو سال ۲۰۲۵]
‫اوه، کباب داریم؟
‫آره بابا، اردو که بدون کباب نمیشه.
‫سرگروه تیم مو، آدم خوش‌سلیقه‌ای هستی.
‫بذارید منم واسه آوردنش کمک کنم.
‫نه، این خیلی سنگینه.
‫بذارید جذابیت یه رئیس خاکی رو نشونتون بدم.
‫این باید ۲۰ کیلویی باشه. چقدر زور داره.
‫- هی، دیگه بذارش زمین. ‫- باشه.
‫بریم.
‫بازم داری ادای آدم‌های سرسخت رو درمیاری.
‫[اردوی مشترک بخش برنامه‌ریزی استراتژیک]
‫دفتر برنامه‌ریزی،
‫منابع انسانی،
‫و حسابرسی.
‫وای، فقط شنیدن اسمشون هم آدم رو می‌ترسونه.
‫از همگی ممنونم که بار این شرکت رو به دوش می‌کشید.
‫حداقل توی این اردو،
‫امیدوارم تمام کارهایی که ول کردید رو فراموش کنید ‫و فقط لذت ببرید.
‫سلام بابایی.
‫صبر کن.
‫چرا هنوز بیداری؟ ‫اونجا الان مگه نصفه‌شب نیست؟
‫خسته‌ام. مامان خیلی غر می‌زنه.
‫هی، به حرف مامانت گوش کن.
‫این اواخر همه‌ش سردرد داره.
‫فهمیدی؟
‫حالا برو بخواب. فردا دوباره حرف می‌زنیم.
‫شب بخیر.
‫آقای آن،
‫بهتره به زودی یه مرخصی بگیری
‫و بری آمریکا به خونواده‌ت سر بزنی.
‫متوجه نشدم اینجایید، قربان.
‫خانواده‌ی دوست‌داشتنی‌ای داری.
‫بقیه رفتن سراغ برنامه‌ی بعدی؟
‫ما اولش چند تا بازی گروهی در نظر گرفته بودیم،
‫اما اون دو تا رئیس گفتن ‫که ورزش بهترین راه برای کار گروهیه.
‫[اردوی مشترک بخش برنامه‌ریزی استراتژیک سال ۲۰۲۵]
‫- خوب حرکات کششی انجام بدید. ‫- آره.
‫فکر می‌کردم فقط قراره ویدیوهای آموزشی ‫یا یه همچین چیزی ببینیم.
‫فوتسال آخه؟
‫خانم یون، نشنیدی مگه؟
‫خانم جو گفت بهترین بازیکن امروز ‫فردا رو می‌تونه نیاد سر کار.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫نگاهش کنید.
‫وای، حسابی رفتی تو حس.
‫تندتر! تندتر!
‫انگار خیلی اهل ورزش نیستی.
‫خیلی خب!
‫بازی مختلطه، ‫پس مراقب باشید صدمه نبینید!
‫- باشه! ‫- تکل کشویی نداریم!
‫برخوردها رو کم کنیم و اولویت رو بذاریم روی ایمنی!
‫باشه!
‫این چیزها توی مسابقه چه اهمیتی داره؟ ‫فقط بردن مهمه.
‫بیاید، قبل بازی یدونه بخورید.
‫وقت سرمایه‌گذاری روی انرژیه.
‫ممنون.
‫- سرمایه‌گذاری روی انرژی؟ ‫- ممنون.
‫انرژی هم یه جور داراییه.
‫مثل سرمایه جمعش می‌کنی، ‫و هر وقت لازمش داشتی خرجش می‌کنی.
‫- ممنون. ‫- مثل همین الان.
‫ممنون.
‫اوه، ممنون.
‫هی، اینجا چه خبره؟
‫چرا فقط تیم شما چیزهای خوب گیرشون میاد؟
‫این تقلب نیست؟
‫هست، مگه نه؟
‫سلام.
‫- سلام، قربان. ‫- سلام، قربان.
‫سلام.
‫اوه، نایب رئیس.
‫فکر می‌کردم بعد از سخنرانی خوش‌آمدگویی رفتین.
‫شنیدم داره بهتون خوش می‌گذره، ‫اومدم تشویقتون کنم.
‫پس حسابرسی رو تشویق می‌کنین، درسته؟
‫چی؟ عمراً!
‫شما طرف منابع انسانی هستین، مگه نه؟
‫خب... شاید طرف هر کی ببره رو بگیرم.
‫پس طرف حسابرسی هستین.
‫اینکه خیلی کسل‌کننده‌ست.
‫اینکه از رقابت فرار کنی و فقط طرفِ تیم قوی‌تر رو بگیری ‫یه کم مسخره نیست؟
‫یه جوری حرف می‌زنین انگار از الان شما تیم قوی‌ترید.
‫شایدم باشیم.
‫چون قراره من برنده بشم.
‫معاون مدیر نو بعضی وقت‌ها یکم زیادی رقابتی میشه.
‫پس فکر کنم توی یه تیم نیستیم.
‫چطوره رو در رو مسابقه بدیم؟
‫قربان، شما واقعاً بازی می‌کنین؟
‫ساعت سه جلسه دارین.
‫کنسلش کن.
‫نایب رئیس!
‫اوه نه، حالتون خوبه؟
‫خوبین؟
‫گفتم که آروم‌تر! وای خدا...
‫چش شده؟ عقلش رو از دست داده؟
‫انگار می‌خواد بهترین بازیکن بشه. ‫تا فردا بتونه سر کار نیاد.
‫با این وضعی که پیش میره، کلاً باید بشینه توی خونه.
‫با اینا حتماً براتون سخته. ‫به جاش کتونی‌های من رو بپوشید.
‫مشکلی نیست.
‫- اینا رو بپوشین. ‫- ممنون.
‫بهتر از بازی کردن با کفش مجلسیه.
‫چه خبره؟ هی، خطا بود!
‫- داور! ‫- خطا نبود!
‫- چی؟ ‫- نه. خطا نبود.
‫فقط یه برخورد فیزیکی بود.
‫- برو، برو! ‫- این دیگه زیاده‌روی بود...
‫- نایب رئیس، شوت کنین! ‫- صبر کنین، تایم‌اوت!
‫تایم‌اوت، وقت استراحت!
‫شوت کن! شوت کن! شوت کن!
‫تایم‌اوت! تایم‌اوت!
‫این رو توی دوربین ضبط کردی، نه؟ فیلم گرفتی.
‫داور! وی‌اِی‌آر! وی‌اِی‌آر!
‫هو، کی جون!
‫لطفاً! چک کنین!
‫- لطفاً وی‌اِی‌آر! ‫- چقدر جنبه‌ی باخت نداره!
‫رقت‌انگیزه. خیلی ضایعه.
‫کثیف هم بازی می‌کنه.
‫خیلی خب، دوباره حمله می‌کنیم!
مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫خوبی؟
‫خیلی مطمئن بودی که می‌بری.
‫حتماً خیلی ناامید شدی.
‫نه واقعاً. زیاد هم جوانمردانه بازی نکردیم.
‫من از طرف اینا معذرت‌خواهی می‌کنم
‫که از قصد زد زیر پات.
‫اون همین‌جوریه دیگه.
‫یعنی چه‌جوری؟
‫شاید پاهاش زیادی درازن.
‫تو هم یکی مثل اون رو نداری؟
‫کسی که همیشه طرفت باشه.
‫من و اینا خیلی وقته همدیگه رو می‌شناسیم.
‫قربان،
‫نکنه عذاب وجدان دارین؟
‫هی دارین زیادی توضیح می‌دین.
‫یه جورایی انگار یه چیزی رو دارین ازم قایم می‌کنین.
‫مدیر چوی براتون لباس آوردن عوض کنید.
‫برنامه‌ی شامتون رو هم تغییر بدم؟
‫من الان دارم...
‫با یه نفر زندگی می‌کنم.
‫منشی پارک.
‫اون پسری که گفتی داری باهاش زندگی می‌کنی...
‫نکنه معاون مدیر نو کی جونه؟
‫خدایا.
‫می‌خوای بشکنیش؟
‫بیا اینجا.
‫بشین.
‫- همین پات بود؟ ‫- وای، ترسوندیم!
‫این مچ پامه.
‫- بذار ببینم. ‫- من خوبم...
‫تقریباً ورم هم نکرده.
‫چی؟
‫نگاه کن. مچ پای من حالت عادیش خیلی لاغرتر از اینه.
‫چقدر بچه‌ای.
‫اول بهم صدمه می‌زنی، بعد ادای پرستارها رو درمیاری؟
‫اونجا از قصد زدی زیر پام، نه؟
‫چطور تونستی با هم‌تیمی خودت این کار رو بکنی؟
‫حالا اگه یه گل رو هم از دست می‌داد چی می‌شد؟ ‫دنیا که زیر و رو نمی‌شد.
‫لابد خیلی نگرانش بودی.
‫اگه یکم بیشتر ادامه می‌دادی، ‫کارِت توی این شرکت تموم بود.
‫جلوی اون همه کارمند، ‫مخصوصاً منابع انسانی...
‫چرا این‌قدر زیاده‌روی می‌کنی؟
‫حتی اگه اونم بی‌خیال می‌شد، ‫بقیه به هر حال جلوش تعظیم می‌کردن.
‫اون‌قدر توی این شرکت‌ها بودی که خودت بهتر بدونی.
‫چرا مثل بچه‌ها رفتار می‌کنی؟
‫پس تو طرف منی؟
‫نه طرف نایب رئیس؟
‫بحث طرفداری نیست.
‫به عنوان رئیست فقط داشتم از کارمندم دفاع می‌کردم.
‫باشه.
‫«باشه» یعنی چی؟
‫پرونده‌ت.
‫فکر کنم الان دیگه می‌تونم ببندمش.
‫یهویی؟
‫وقتی افراد درگیر قضیه رو رد می‌کنن ‫و هیچ مدرک روشنی هم نیست،
‫اینجور پرونده‌ها معمولاً ‫بدون هیچ اقدام انضباطی بسته میشن.
‫همه‌ش داشتم فکر می‌کردم باید بیشتر بگردم،
‫یا اینکه لازمه بشینم
‫و از خود نایب رئیس بازجویی کنم.
‫اما بعد از امروز، فکر کنم بالاخره فهمیدم.
‫شما دو تا...
‫اصلاً حس‌تون یکی نیست.
‫باورت می‌کنم.
‫دلم می‌خواد باور کنم
‫حسی که داری رو.
‫و دقیقاً...
‫من چه حسی دارم؟
‫امروز واقعاً فقط بحثِ...
‫محافظت از کارمندت بود؟
‫قبلاً بهت نشون دادم.
‫هیچ‌چیزی غیرممکن نیست.
‫برام مهم نیست چقدر طول می‌کشه.
‫خوب به احساساتت نگاه کن.
‫من منتظر می‌مونم.
‫پس وقتی اونجا بودی،
‫یکی ازت فیلم گرفته؟
‫آره، مطمئنم داشت با گوشی ازم فیلم می‌گرفت.
‫دیدی یارو چه شکلی بود؟
‫هیچی؟
‫فقط یه لحظه پشتش رو دیدم،
‫اما تیشرت مردونه‌ بخش ما رو تنش بود.
‫چندش‌آوره.
‫پس یکی از خودمون بوده.
‫و چون اینجا اقامتگاهه، ‫هیچ دوربین مداربسته‌ای هم نیست.
‫چیز دیگه‌ای هم یادت میاد؟
‫فکر کنم گوشیش سفید بود.
‫چیزی که دیدم یه مستطیل سفید بود.
‫فکر کنم...
‫این رو بشه خیلی راحت حلش کرد،
‫البته اگه کارمندهای مرد همکاری کنن.
‫پس می‌خواین گوشی همه رو چک کنین؟
‫فقط گوشیِ اونایی رو چک می‌کنیم ‫که گوشیشون سفیده.
‫ممکنه مظنون گوشی‌ای که استفاده کرده رو قایم کرده باشه،
‫پس فکر کنم بهتره همه‌ی اتاق‌ها رو هم بگردیم.
‫این دیگه یکم زیاده‌رویه...
‫من هنوزم فکر می‌کنم اول باید همه‌چیز رو تأیید کنیم.
‫می‌دونم این کار حس خوبی نداره، ‫اما لطفاً با ما همکاری کنین.
‫- حتماً. ‫- صددرصد باید این کار رو بکنیم.
‫اما نمی‌تونیم این احتمال رو رد کنیم ‫که مظنون از خود حسابرسی باشه.
‫پس برای اینکه عادلانه باشه، ‫یه نماینده از منابع انسانی...
‫و یکی از حسابرسی فقط چیزهای ضروری رو چک کنن.
‫فکر خوبیه.
‫مدیر اجرایی آن، شما می‌تونید از طرف منابع انسانی ‫کار رو پیش ببرید.
‫اگه کسی مثل شما مسئول باشه، ‫فکر نکنم کسی اعتراضی بکنه.
‫باشه، فهمیدم.
‫- اوه، شما... ‫- آقا، راستش...
‫شما دو تا خیلی به هم میاین.
‫- منم وانمود می‌کنم چیزی ندیدم. ‫- ممنونم.
‫بی‌خیال...
‫تو توی حسابرسی هستی. چطور می‌تونی این کار رو بکنی؟
‫این...
‫این سسِ اضافه‌ی کبابه...
‫نه، بیا همین رو بهش بدیم. ‫به هر حال باز شده.
‫ببرش خونه و بخور.
‫ممنون.
‫محض احتیاط، اتاق‌های خانوم‌ها رو هم چک کردیم،
‫اما چیزی پیدا نشد.
‫با این حال، باید هر کاری از دستمون برمیاد بکنیم.
‫شاید نزدیک در ورودی دوربین مداربسته باشه؟
‫فردا که هوا روشن شد،
‫از تیم عملیات می‌پرسم و فوراً چک می‌کنم.
‫به هر حال، امشب همه زحمت کشیدن.
‫بریم یه استراحتی بکنیم.
‫همگی خسته نباشید.
‫آقای آن،
‫این رو انداختین.
‫سیگار می‌کشی؟
‫از کِی؟
‫آره، فقط گهگاهی.
‫یواشکی می‌کشم.
‫چرا حتی سر کارم یواشکی سیگار می‌کشی؟
‫می‌خوای بریم بیرون با هم یه سیگار بکشیم؟
‫فکر کنم گوشیش سفید بود.
‫نه، مشکلی نیست. به هر حال به زودی ترکش می‌کنم.
‫ممنون. بدش به من.
‫- پسش نمی‌دم. ‫- چرا؟
‫اگه واقعاً می‌خوای ترک کنی، ‫باید از همین الان شروع کنی.
‫منم بهت کمک می‌کنم.
‫نه، از فردا ترک می‌کنم.
‫اینجور چیزا فقط وقتی جواب میده که یهویی ترک کنی.
‫آقای نو، پسش نده.
‫چشم، خانم.
‫بی‌خیال، شماها خیلی بی‌رحمین.
‫بدش به من دیگه!
‫جداً چرا به سیگار این بنده خدا گیر دادین؟
‫اینا الان خیلی گرونن.
‫دقیقاً.
‫واقعاً؟
‫یعنی چی...
‫چیه؟ چیه مگه؟
‫این دوربین نیست؟
‫آقای آن!
‫خدای بزرگ.
‫عقلت رو از دست دادی!
‫هر وقتی و هرجایی، ها؟
‫از آسانسور که داری میای سر کار،
‫تا کافه‌تریای اداره، دستشویی،
‫حتی توی مترو موقع برگشت به خونه.
‫این رو دیگه چطوری گرفتی...
‫امکان نداره.
‫سر کار واسه کارمندها دوربین کار گذاشتی؟
‫این زاویه‌ش خیلی پایینه.
‫خانم، می‌دونین...
‫چطور تونستی با آدم‌هایی که هر روز می‌بینی‌شون ‫این کار رو بکنی؟
‫پیش خودت فکر کردی همکارات چی‌ان؟
‫باشه، می‌فهمم، اما...
‫همه دارن همکاری می‌کنن، مگه نه؟
‫بزرگ کردن این قضیه به شرکت هم کمکی نمی‌کنه.
‫همینجوریشم شک و شبهه در مورد بخش ما زیاده،
‫- و وجهه‌ی شرکت... ‫- درسته. اونم مهمه.
‫آبروی بخش. وجهه‌ی شرکت.
‫دقیقاً به خاطر همینه که...
‫باید از این اتفاق درس عبرت بسازیم.
‫پس این بهترین فرصته تا ثابت کنیم ‫ما بهتر از اون شرکت‌هایی هستیم
‫که جرایم توی محیط کار رو...
‫ماست‌مالی می‌کنن.
‫[گروه هامو]
‫امروز...
‫من توی کافه‌تریا غذا می‌خورم.
‫باشه، بهشون خبر میدم.
‫نه.
‫بیا همین الان بریم پایین.
‫بهت که گفتم، من غذای کافه‌تریا رو نمی‌خورم.
‫فقط بخور تا بتونیم گزارش مدیر اجرایی آن رو تموم کنیم.
‫بخور.
‫بیخیال، غذای خوب بازدهی رو می‌بره بالا.
‫این‌طوریه که می‌تونی گزارش‌های خوبی بنویسی.
‫با این حال خوبه.
‫خوشمزه‌ست.
‫یعنی چی...
‫اشکالی نداره منم بشینم؟
‫حتماً. اینجا رو که رزرو نکردیم.
‫بشینین.
‫جی یول رفته کافه‌تریا؟
‫بله.
‫و با مدیر حسابرسی ما و آقای نو ‫از تیم ۳ حسابرسی سر یه میز نشستن.
‫کل حسابرسی ریخته به هم.
‫پسر، داداشم موذی‌تر از چیزیه که نشون میده.
‫خب، منم بهترین‌های تیم ۱ حسابرسی رو دارم، هان؟
‫شما رو توی تیم خودم دارم.
‫باعث افتخاره، قربان.
‫خب این روزها کار چطوره؟
‫الان داری به حسابرسی ‫شرکت‌های وابسته رسیدگی می‌کنی، درسته؟
‫بله، در حال حاضر مسئول بخش فولاد و داروسازی‌ام.
‫اوه، داروسازی دست توئه؟
‫قبل از تو کی مسئولش بود؟
‫می‌تونم بپرسم چرا می‌پرسین؟
‫اوه، چیز مهمی نیست.
‫دیروز با چند نفر از بچه‌های داروسازی رفتیم بیرون،
‫و می‌گفتن قبلاً حسابرسیِ دفتر مرکزی ‫خیلی بهشون گیر می‌داده،
‫اما تازگی‌ها همه‌چیز خیلی آروم شده.
‫واسه همین برام سوال شد ‫که تیم قبلی داشتن سوءاستفاده می‌کردن،
‫یا اینکه الان کارها اون‌طور که باید درست انجام نمیشه.
‫لابد به خاطر اینه که مسئولش عوض شده.
‫که این‌طور.
‫شنیدم نقش مهمی...
‫توی دستگیریِ مظنونِ فیلم‌برداری غیرقانونی داشتی.
‫خب، من فقط وظیفه‌م رو انجام دادم.
‫به نظر میاد کارمند توانمندی باشه. ‫پس چرا داری اون رو توی بخش اخلاق عمومی هدر میدی؟
‫من تقریباً توی همه‌چی خوبم.
‫این خوشمزه‌ست.
‫شما دو تا...
‫با هم صمیمی هستین، نه؟
‫اتفاقی شما رو پیش هم دیدم
‫اون روزی که رسوندمش.
‫اینکه مسائل شخصی رو این‌طوری...
‫جلوی مافوق مستقیمت مطرح کنی بی‌ادبیه؟
‫بله. بی‌ادبیه.
‫به هر حال مگه چه اشکالی داره؟
‫قیمت خونه توی سئول سر به فلک کشیده.
‫از نظر اقتصادی به‌صرفه‌ست.
‫تو در جریان بودی؟
‫البته.
‫مدیر جو حتی قبلاً خونه‌مون هم اومده.
‫واقعاً؟
‫از کی تا حالا توی این شرکت به خونه‌ی هم سر می‌زنیم؟
‫فکر کنم دیگه باید برم.
‫وسط یه کاری بودم.
‫بشین.
‫ما سر یه میز نشستیم.
‫بی‌ادبی نیست که زودتر پاشی بری؟
‫نایب رئیس راست میگن.
‫با هم می‌ریم، آقای نو.
‫نزدیک بود بذارم تنهایی بری. چقدر از من بعید بود.
‫ما که از اول با هم غذا می‌خوردیم.
‫پس شما دوتا از غذاتون لذت ببرید.
‫بریم.
‫یالا، بجنب.
‫- این خوشمزه‌ست، نه؟ ‫- آره.
‫حالم از حروم کردن غذا به هم می‌خوره، اما چاره‌ای نبود.
‫چه حیف.
‫راستی، این نون تست معرکه‌ست.
‫اولین بارته می‌خوری؟ ‫اونجا همیشه معروف بوده.
‫اون موقع‌ها که تازه‌کار بودم،
‫خریدن یکی از اینا توی راهِ شرکت و خوردنش پشت میزم
‫بهترین بخش روزم بود.
‫واسه نایب رئیس هم خریدی؟
‫کی می‌دونه؟
‫حتماً حسابی کفری شده. نه؟
‫من الان چطوری توی این شرکت دووم بیارم؟
‫قراره مسئولیتش رو قبول کنی و از کارمندت محافظت کنی؟
‫کی بهت گفت اون‌جوری رفتار کنی؟
‫بی‌خیال، نایب رئیس داشت به طرز مسخره‌ای ‫بچه‌بازی درمی‌آورد.
‫به هر حال، بعد از امروز،
‫کاملاً مشخصه که هنوز نتونسته فراموشت کنه.
‫پس می‌خوای پرونده رو دوباره باز کنم؟
‫نه.
‫تا وقتی مشکل از تو نباشه، برام مهم نیست.
‫بعضیا به عشق اولشون پایبند می‌مونن.
‫مثل همون گلِ شازده کوچولو.
‫- این یعنی چی؟ ‫- می‌دونی...
‫حتی بعد از اینکه شازده کوچولو میاد زمین ‫و اون همه گل شبیه به هم رو می‌بینه،
‫بازم برمی‌گرده سیاره‌ش پیش گلِ خودش.
‫شازده کوچولو برمی‌گرده؟
‫مگه پیش روباه روی زمین نمی‌مونه؟
‫نه، برمی‌گرده.
‫میگه باید مسئولیت گلی که بزرگ کرده رو به عهده بگیره.
‫نه، روی زمین می‌مونه.
‫نه، برمی‌گرده.
‫می‌خوای سرش شرط ببندی؟
‫شرط ببندیم؟
‫قبوله.
‫اما شرطِ الکی نه. بازنده مجازات میشه.
‫باشه.
‫«امشب برمی‌گردم به ستاره‌م.»
‫دیدی؟ برمی‌گرده به سیاره‌ش.
‫چه مسخره. این که خیلی غم‌انگیزه.
‫چرا من فکر می‌کردم پایانش خوشه؟
‫انگار اون موقع‌ها برداشتت این بوده که پایانش خوشه.
‫اگه اون همه راه تا زمین اومده،
‫چرا اون همه دردسر کشیده فقط واسه اینکه دوباره بره؟
‫پس من بردم، نه؟
‫هی، تو کتاب قصه‌ی بچه‌ها رو واقعاً جدی گرفتی، هان؟
‫فقط مرد و مردونه باختت رو قبول کن و مجازاتت رو بپذیر.
‫باشه، قبول می‌کنم. مجازاتش چیه؟
‫باشه.
‫حالا باید اینجا چیکار کنیم
‫تا تبدیلش کنیم به یه داستان غم‌انگیز؟
‫چه نقشه‌ای توی سرته؟
‫مدیر جو بالاخره یه چیزی به موهاش زد.
‫خانم...
‫موها‌تون...
‫چیه؟
‫قشنگ نیست؟
‫این اواخر بدجوری عاشق اینجور چیزها شدم.
‫خیلی خب، تماشا دیگه کافیه.
‫[مدیر کلاس هنر]
‫ممنون.
‫بامزه‌ست.
‫قضیه‌ی این گیره‌سر چیه؟
‫اوه راستی. هنوز سرم بود؟
‫خیلی خجالت‌آوره.
‫خب، یکم عجیبه.
‫این روزها مد شده؟
‫نه، یکی بهم دادش.
‫یه مجازاته.
‫به هر حال،
‫داری میگی دیگه نباید مدل باشم؟
‫چیه، اخراجم؟
‫الان دیگه واقعاً باید از مدل‌های حرفه‌ای استفاده کنیم.
‫به خاطر مشکل بودجه، ‫با پررویی تموم داشتم از تو استفاده می‌کردم.
‫بی‌خیال بابا. خودم می‌خواستم باشم.
‫خودتم می‌دونی. من به این کار نیاز داشتم.
‫هنوزم نیاز داری؟
‫من خیلی وقته تو رو می‌شناسم، اینا.
‫اخیراً داشتم به این فکر می‌کردم
‫که شاید دیگه اون‌قدرا هم به این‌جا نیاز نداشته باشی.
‫این روزها زیاد می‌خندی.
‫- من؟ ‫- آره.
‫خیلی آروم به نظر میرسی.
‫بگو ببینم.
‫پای کسی در میونه، نه؟
‫همون پسری که اون گیره‌سر رو بهت داد؟
‫نه، این فقط...
‫از اونجا که تو گلِ تیم حسابرسیِ مایی،
‫چطوره یه گل واقعی هم اضافه کنیم؟
‫بیا.
‫خوک.
‫و خرگوش.
‫اون طرف رو نگاه کن.
‫نمی‌تونم اون کار رو بکنم.
‫نمی‌تونم یعنی چی؟
‫توی شرکت من کار می‌کنه.
‫خارجی‌ها در مورد آشنا شدن توی محیط کار ‫یه ضرب‌المثلی دارن.
‫جایی که ازش نون درمیاری رو کثیف نکن.
‫این قضیه انقدر دیوانه‌واره.
‫که چی؟
‫بهتر از این نیست که همه‌چیز رو توی خودت بریزی؟
‫چه اشکالی داره آدم یه کار دیوانه‌وار بکنه؟
‫قبل از اینکه مدل بشی، فکر نمی‌کردی اینم دیوانه‌واره؟
‫اما وقتی امتحانش کردی،
‫تبدیل شد به تنها راه فرارت از زندگی روزمره.
‫خودت رو توی قفس ننداز.
‫وقتی از اون محدودیت‌ها فراتر بری،
‫اون موقع‌ست که یه خوشبختی جدید پیدات می‌کنه.
‫وای، امروز چقدر حکیمانه حرف می‌زنی.
‫تازه فهمیدی؟
‫[کلاس هنر امروز: ۹ شب]
‫من این‌قدر خوشگل بودم؟
‫آره، هستی.
‫[گزارش حسابرسی]
‫به ناهارتون اصلاً لب نزدین.
‫باشه.
‫امروز صبح هم خیلی زیاده‌روی کردین.
‫کاملاً ازم سوءاستفاده کردین.
‫من می‌دونم...
‫شما مدیر جو رو دوست دارین.
‫من منشیِ خیلی قابلی هستم.
‫در ضمن زنی هستم که از شما خوشش میاد.
‫کی جون...
‫پسر واقعاً فوق‌العاده‌ایه.
‫برای اولین بار توی زندگیم، ‫از اینکه یکی من رو توی بدترین حالم ببینه متنفر شدم،
‫و فرار کردم چون نمی‌خواستم وبال گردنش بشم.
‫نمی‌خواستم جلوش رقت‌انگیز به نظر برسم.
‫چرا داری اینا رو به من میگی؟
‫چون شکست دادن کی جون برای تو غیرممکنه.
‫حتی اگه نایب رئیس باشی.
‫[گزارش مربوط به تغییرات پرسنل مأموریت آمریکا]
‫- بفرمایید. ‫- ممنون.
‫- دو تا ساندویچ نون تست می‌خواستم، لطفاً. ‫- حتماً.
‫- لطفاً خوب درستشون کنین. ‫- البته.
‫- نوش جان. ‫- ممنون.
‫موندم.
‫دیگه چه حرفی می‌تونه داشته باشه؟
‫[مدیر اجرایی آن مجرم]
‫مشترک مورد نظر در دسترس نمی‌باشد. ‫لطفاً پیام خود را...
‫[معاون مدیر نو کی جون]
‫یالا، جواب بده.
‫هی، نو کی جون!
‫جداً تو دیگه کی هستی؟
‫بدجوری خودت رو توی دلِ نایب رئیس جا کردی، هان؟
‫راجع به چی داری حرف می‌زنی؟
‫همه چی رو از منابع انسانی شنیدم.
‫قراره تو رو بفرسته آمریکا، نه؟
‫چی؟
‫خوش‌به‌حالت.
‫مشترک مورد نظر در دسترس نمی‌باشد...
‫معاون مدیر لی.
‫ممنون که با وجود مشغله‌ات اومدی.
‫داری من رو هم توی موقعیت سختی قرار میدی.
‫خودت می‌دونی که الان توی بد دردسری افتادم.
‫زنم داره ازم طلاق می‌گیره.
‫میگه...
‫مگه توی خواب دوباره پسرم رو ببینم.
‫خواهش می‌کنم...
‫کمکم کن.
‫نمی‌تونی کمکم کنی تا مجازاتم سبک‌تر بشه؟
‫بهشون بگو این‌همه سال حسابی کار کردم، ‫بگو که سابقه‌ی خوبی داشتم.
‫شاید بتونی کارمندها رو راضی کنی برام یه طومار بنویسن.
‫حتی اگه خودم هم می‌خواستم کمک کنم،
‫حسابرسی داره این قضیه رو خیلی جدی پیگیری می‌کنه.
‫می‌دونی...
‫منم همه‌ش داشتم سعی می‌کردم ‫معاون مدیر نو رو پیدا کنم،
‫اما جواب نمیده.
‫قربان،
‫اون الان روی دورِ شانسه.
‫به خاطر پرونده‌ی شما مورد تقدیر قرار گرفته، ‫داره ترفیع می‌گیره،
‫تازه الانم داره میره مأموریت آمریکا.
‫نمی‌دونستی؟
‫مدیر پارک،
‫شنیدم دخترتون داره ازدواج می‌کنه.
‫تبریک میگم.
‫تاریخش که معلوم شد بهم خبر بدین.
‫خیلی دلم می‌خواد توی عروسی سخنرانی کنم.
‫وای، چه عروسیِ باشکوهی بشه.
‫خدایا...
‫شخصاً تشریف میارین و حتی سخنرانی هم می‌کنین؟
‫یا می‌خواین براتون آواز بخونم؟
‫مشترک مورد نظر در دسترس نمی‌باشد...
‫چرا جواب نمیده؟
‫[جو اینا]
‫مشترک مورد نظر در دسترس نمی‌باشد...
‫هی، مدیر جو رو ندیدی؟
‫دارم می‌پرسم دیدیش یا نه.
‫خودم ندیدمش، اما سونگ هی تازه بهم گفت.
‫مدیر جو یهو پیداش شد، بعد با نایب رئیس رفت.
‫کجا رفتن؟
‫- داری چیکار می‌کنی؟ ‫- منظورت چیه؟
‫در مورد نو کی جون.
‫چطور می‌تونی یه شبه اون رو بفرستی بره
‫بدون اینکه حتی به ما خبر بدی؟
‫مگه اون بسته‌ی پستیه؟
‫واسه همین سرت رو انداختی پایین و اومدی اینجا؟
‫اونم وسط جلسه‌ی مدیران؟
‫فقط به خاطر یه معاون مدیر؟
‫فقط بحث اون نیست.
‫بحثِ احترام گذاشتن به جایگاه و اختیارات منه.
‫چطور کسی رو که هیچ مشکل انضباطی‌ای نداره ‫این‌طوری منتقل می‌کنی؟
‫این کاملاً بی‌انصافیه.
‫راستش، این کار خودش نیاز به حسابرسی داره.
‫من همه‌چیز رو بررسی کردم.
‫یه کارمند بااستعداد با نتایج عالی ‫که فقط کارهای اخلاق عمومی رو انجام میده؟
‫این به ضرر شرکته.
‫واقعاً دلیلش همینه؟
‫هیچ ربطی به احساسات شخصی نداره؟
‫این یه مأموریت توی آمریکاست.
‫هر کارمندی دلش همچین مقامی رو می‌خواد.
‫برای کسی توی سطح اون، این در واقع یه لطف ویژه‌ست.
‫داره به مقام مدیریت هم ترفیع می‌گیره.
‫واقعاً ارزش این رو داره که سرش اعصابت رو خرد کنی؟
‫یا نکنه تو اونی هستی که...
‫میذاری احساسات شخصی ‫جلوی پیشرفتِ شغلیِ یه کارمند آینده‌دار رو بگیره؟
‫صادقانه می‌تونی بگی
‫که فقط به دلایل کاملاً کاری ناراحتی؟
‫اینا.
‫من گزینه‌های زیادی داشتم.
‫و محترمانه‌ترینش رو انتخاب کردم.
‫مشترک مورد نظر در دسترس نمی‌باشد...
‫نو کی جون.
‫آقای آن؟
‫نمی‌تونی همینطوری بیای اینجا و هی بهم زنگ بزنی...
‫عوضی...
‫این‌طوری نمی‌تونی رانندگی کنی. من می‌برمت.
‫پس هنوز توی اورژانس منتظرن؟
‫نه، لازم نیست. بعداً دوباره زنگ می‌زنم.
‫همین‌جا پیاده‌ام کن.
‫هنوز خیلی مونده. تازه بعد از چهارراه...
‫اینا... اینا!
‫فقط درد می‌کنه.
‫انگار خیلی تنها بودی.
‫هی ادای آدم‌های قوی رو درمیاری،
‫و این فقط همه‌چیز رو غم‌انگیزتر می‌کنه.
‫اما بذار یه چیزی ازت بپرسم.
‫چرا انقدر سعی می‌کنی من رو از خودت برونی؟
‫اون سؤالی که ازم پرسیدی...
‫که چرا واقعاً هی از خودم می‌رونمت...
‫من...
‫آقای نو...
‫ترسیده بودم. من رو ترسوند.
‫هفته‌ی دیگه برای سفر کاریِ ججو می‌تونی با ما بیای.
‫داری چه غلطی می‌کنی؟
‫به خاطر احساساتت اون رو فرستادی خارج از کشور.
‫اینا، فقط پیش من بمون.
‫واقعاً چرا من رو فرستادی تیم ۳؟
‫چون می‌ترسیدی ممکنه صدمه ببینه؟
‫هیچ‌کدومِ اینا برام معنی نداره.
‫با من حرف بزن. همین الان.
‫من همچین آدم عجیبی‌ام.
‫وقت‌هایی که واقعاً مهمه، احساساتم رو قایم می‌کنم.
دانلود فیلم و سریال W W W . M O V I E S H O . C O M