‫پس هنوز توی اورژانس منتظرن؟
‫نه، لازم نیست. بعداً دوباره زنگ می‌زنم.
‫همین‌جا پیاده‌ام کن.
‫هنوز خیلی مونده. تازه بعد از چهارراه...
‫اینا... اینا!
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫ببخشید، یه لحظه وایستید.
‫مگه قرار نبود جراحی فوراً شروع بشه؟
‫پس چرا شروع نکردید؟
‫لطفاً یه لحظه صبر کنید.
‫اتاق عمل‌مون هنوز آماده نیست؟
‫همه‌جا پره. آخریش رو هم یه بیمار وی‌آی‌پی گرفت.
‫چی شده؟
‫جابه‌جایی یا تیم جایگزین چطور؟
‫نمی‌تونین همین‌طوری به حال خودش رهاش کنین. ‫یه کاری بکنین!
‫اینا.
‫تو می‌تونی پارتی‌بازی کنی، مگه نه؟
‫لطفاً یه زنگ به بیمارستان هامو بزن؟
‫خواهش می‌کنم، التماست می‌کنم. کمکم می‌کنی؟
‫[زمان جراحی]
‫[زمان جراحی، زمان فعلی، زمان بیهوشی]
‫خیالت راحت باشه. پروفسور یون بهترین جراح ترومای اینجاست.
‫من تا آخرش حواسم به همه‌چی هست.
‫ممنون، مدیر.
‫من دیگه می‌رم.
‫[اتاق عمل]
‫به هوش اومدی؟
‫هی.
‫[قسمت هشتم: خواستن و کینه ورزیدن]
‫اگه می‌تونی من رو بگیر.
‫اینجا مگه زمین بازی بچه‌هاست؟
‫الو، من اینجا مریضم ها.
‫فقط بذارین استراحت کنم، لطفاً، باشه؟
‫هی، ما کلی پول پای این دادیم واست، ‫اونوقت حتی لبم نمی‌زنی؟
‫بی‌خیال. الان مزه‌ی هیچی خوب نیست. ‫شما سه تا بخورین.
‫آخی طفلکی، اشتها نداری؟
‫بگو ببینم هوس چی کردی.
‫درجا واست درستش می‌کنم.
‫راستی، این اواخر...
‫اون زنه پیداش نشده؟
‫همون، خانم جو!
‫درسته؟
‫وقتی بیهوش بودی، همه‌ش اینجا بود.
‫با یه نگاه عاشقانه بهت زل می‌زد.
‫اما حالا که به هوش اومدی، حتی یه بارم نیومده؟
‫شاید اگه اون بیاد، جون بگیره؟
‫وقتی اون اینجا بود به هوش اومدی، یادته؟
‫بین شما دو تا چه خبره؟
‫به نظر نمیاد فقط یه ارتباط کاری باشه.
‫یه خبریه، نه؟
‫شماها چیزی بیشتر از رئیس و کارمندین؟
‫دیگه تمومش کنین. جدی می‌گم، لطفاً.
‫خجالت کشیدی؟
‫نگاهش کن، چقدر بامزه‌ست.
‫بس کنین. بی‌خیال.
‫بوش معرکه‌ست.
‫این دیگه چیه؟ مگه من سگ دست‌آموزتم؟
‫تحویل نون تست صبح اول وقت؟
‫هی، ولی اومدی.
‫ترس من رو کشوند اینجا، ترس.
‫کی واسه یه تیکه نون تست بیشتر از بیست تا پیام می‌ده؟
‫خب، پس...
‫وقتی هنوز بیهوش بودم چی این‌قدر ترسونده بودت؟
‫که هر روز شب و روز می‌اومدی اینجا.
‫و این‌قدر فداکارانه ازم مراقبت می‌کردی؟
‫خواهرهام همه‌چیز رو لو دادن.
‫گفتن از بیرون دیدنش خیلی ناراحت‌کننده بوده.
‫ترس بود، آره.
‫بدجوری ترسیدم.
‫و به عنوان مافوقت...
‫محافظت از کارمندهام یعنی بررسی کردن وضعیتشون.
‫زنده یا مرده بودنشون، می‌دونی که.
‫درسته، فقط و فقط محافظت از کارمند.
‫حالا که داری از کارمندت محافظت می‌کنی...
‫کارهای ترخیصم رو هم بکن، چطوره؟
‫من؟
‫آره.
‫آروم، مراقب اون باش.
‫کلی وسیله‌ی شکستنی توشه.
‫توی یه اتاق بیمارستان گیر افتاده بودی ‫اونوقت یه جوری وسایلت چند برابر شدن؟
‫کاشف به عمل اومد که پیک‌ها خیلی راحت تا دم اتاق میان.
‫من اصلاً دارم چه غلطی می‌کنم؟
‫چرا ترخیص کردن تو افتاده گردن من؟
‫بخیه‌های شکمم هنوز کشیده نشدن.
‫این وسایل سنگینن، هیچ‌کس دیگه‌ای هم نمیاد دنبالم.
‫این دقیقاً همون موقعی نیست ‫که محافظت از کارمند به کار میاد؟
‫فقط وایسا.
‫به محض اینکه اون بخیه‌ها رو بکشی...
‫باید واسم حمالی کنی.
‫کاری می‌کنم جونت دربیاد.
‫گرفتم.
‫ببین، منم همین رو می‌گم.
‫الان اون منطقه رو جداً دست‌کم گرفتن.
‫مردم ممکنه بگن این حرفا مال توسعه‌ی قدیم‌هاست.
‫اما زمین هیچ‌وقت ناامیدت نمی‌کنه.
‫حتماً.
‫نمی‌تونین همین‌طوری به حال خودش رهاش کنین. ‫یه کاری بکنین!
‫خواهش می‌کنم، التماست می‌کنم. کمکم می‌کنی؟
‫مگه نه، داداش؟
‫حالا می‌بینیم.
‫به هر حال، این پسر همیشه موقعیت‌ها رو از دست می‌ده.
‫زیاد مایل نیست اونجا رو خراب کنه.
‫لابد خیلی‌ها منبع درآمدشون رو از دست می‌دن.
‫می‌تونیم غرامت بدیم.
‫کسی نمی‌خواد همین‌طوری مردم رو بندازه بیرون.
‫آره خب، داداش بزرگم دل‌رحمه.
‫از بچگی، نمی‌تونست بی‌تفاوت ‫از کنار کسی که مشکل داره رد بشه.
‫همیشه کوتاه می‌اومد، فداکاری می‌کرد.
‫خونواده‌ی ما نسل به نسل سرسخت بودن... ‫بابام رو که می‌شناسید، نه؟
‫خشن‌ترین مرد توی کل کره‌ست.
‫نمی‌دونم داداشم به کی رفته.
‫یه چیز قطعیه.
‫به خانواده‌ی پدری که نرفته.
‫باید به مامان رفته باشه، قطعاً مامان.
‫بابت اون معذرت می‌خوام.
‫من از طرفش عذرخواهی می‌کنم.
‫خیلی حالش خوش نیست.
‫با روابط عمومی تماس گرفتیم. ماشین رو آماده کنین.
‫الان میارمش پایین.
‫آ جونگ، رسیدی.
‫چرا مثل همیشه نیستی؟
‫جلسه‌ی هیئت‌مدیره نزدیکه. ‫چطور می‌تونی این‌قدر بی‌فکر باشی؟
‫امروز بهم سخت نگیر.
‫جو اینا.
‫اون زن دقیقاً چه نسبتی باهات داره؟
‫زنیه که حاضرم کنارش بمیرم.
‫جداً، حتی یه چتر اضطراری هم توی این ماشین نیست؟
‫دفعه‌ی بعد باید یکی اینجا بذارم.
‫اگه آ جونگ خونه‌ست، ‫چرا ازش نمی‌خوای یه چتر بیاره؟
‫نیازی به این کارها نیست...
‫به نظر میاد یه بارون زودگذره. ‫همینجا می‌شینم تا بند بیاد.
‫پس چرا ارتباطت با آ جونگ قطع شد؟
‫دلیلش رو منم نمی‌دونم.
‫یه روز بی‌خبر گذاشت رفت و غیبش زد.
‫ازش نپرسیدی چرا؟
‫حتماً توی محل کار دیدیش.
‫هیچ‌وقت نپرسیدم.
‫حتماً دلیلی داشته که سکوت کرده.
‫چیه؟
‫اگه تو بودی تا آخرش پاپیچش می‌شدی؟
‫اگه من بودم...
‫اگه من جای آ جونگ بودم...
‫احتمالاً همین رو می‌خواستم.
‫یه ویژگی عجیبی دارم که توی لحظات حساس...
‫آخرش احساسات واقعیم رو قایم می‌کنم.
‫و همزمان...
‫یه بخشی از وجودم دلش می‌خواد ‫یکی من رو از این حالت بکشه بیرون.
‫تحت هیچ شرایطی ازم دست نکشه.
‫یه حس خودخواهانه و متناقضِ این‌شکلی میاد سراغم.
‫پس چرا همه‌چیز رو صادقانه رو نمی‌کنی؟
‫جدی می‌گی؟
‫پس من باید تن به این ازدواج بدم؟
‫آره، کاملاً جدی.
‫چاره‌ی دیگه‌ش چیه، با هم فرار کنیم؟
‫از خونه بندازن‌مون بیرون و همه‌چیزمون رو از دست بدیم؟
‫این زندگی‌ای نیست که من می‌خوام.
‫- اینا. ‫- و گذشته از این...
‫افکار ساده‌لوحانه درباره‌ی اینکه ‫ما تا ابد کنار هم می‌مونیم؟
‫حتی یه بارم به ذهنم خطور نکرده.
‫پس عذاب وجدان رو بذار کنار و با خیال راحت برو.
‫راستش، من...
‫واقعاً خوبم.
‫احتمالاً...
‫حقیقت اینه که من نمی‌دونم چطور باید خوشحال باشم.
‫همون لحظه‌ای که یه چیزی حس خوشبختی داره، ‫اضطراب میاد سراغم.
‫من واقعاً لیاقت این رو دارم؟
‫ترس کل وجودم رو می‌گیره.
‫و قایم می‌شم، عقب‌نشینی می‌کنم.
‫بدبختی به هر حال حس امن و راحتی می‌ده.
‫چشم‌هات رو ببند.
‫چرا؟
‫قول می‌دم کار عجیبی نکنم. فقط ببندشون.
‫خب.
‫چی می‌شنوی؟
‫صدای بارون دیگه، معلومه.
‫آروم باش و واقعاً روش تمرکز کن، باشه؟
‫قطره‌های بارون که می‌خورن به شیشه‌ی ماشین.
‫و؟
‫صدای کار کردن موتور ماشین.
‫و؟
‫موتوری که از بیرون رد می‌شه.
‫و؟
‫بچه‌ها...
‫که اون دوردست می‌خندن.
‫و؟
‫صدای نفس‌هات.
‫و؟
‫صدای تپش قلبم.
‫این‌طوریه که حسش می‌کنی.
‫خوشبختی رو،
‫وقتی تمام قلبت رو پاش می‌ذاری.
‫و آروم به درونش نگاه می‌کنی.
‫مطمئناً همون‌جا توی وجودته.
‫همیشه همونجا نشسته.
‫هر وقت خواستی پیداش کنی،
‫درست همین‌طوری پیداش کن.
‫خوشحالم که برگشتی.
‫خیلی سختی کشیدی.
‫ممنون.
‫خیلی سختی کشیدی.
‫اما صورتت...
‫بهتر به نظر می‌رسه.
‫غذای بیمارستان حتماً بهت ساخته.
‫سر کار نیومدن واسه رنگ و رو معجزه می‌کنه، نه؟
‫اوه، بی‌خیال بابا.
‫صورتش که از همون اول خوب بود.
‫کل دفتر حسابرسی با برگشتن تو روشن شد.
‫خوشحالم که برگشتی.
‫واقعاً خیلی دلم برات تنگ شده بود.
‫یکم آروم‌تر، خیلی اغراق می‌کنی.
‫حتی یه ذره هم نگران آقای آن نباش.
‫بخش حقوقی الان داره حسابی روش کار می‌کنه.
‫بدجوری به حسابش می‌رسن، روش حساب کن.
‫می‌گن حتی خونواده‌ش هم ولش کردن.
‫هر چی کاشته رو داره درو می‌کنه، به همین سادگی.
‫خیلی سختی کشیدی.
‫بله.
‫هی، تیم ۳ که حسابی دوستت داره.
‫پسر، اولش چقدر مخالف بودی بری اونجا.
‫نه بابا، خیلی دلت می‌خواست بری.
‫آره، بدجوری دلش می‌خواست بره.
‫آره، درسته.
‫روز بخیر، خانم جو.
‫خوشحالم که برگشتی.
‫بله. خوشحالم که برگشتم.
‫واسه امروز برنامه‌ای دارید؟
‫نزدیک بود نشناسمت. بیشتر از همیشه می‌درخشی.
‫مگه قبلش افسرده بودم یا چی؟
‫نه، منظورم این نبود...
‫حتماً اتفاق خوبی افتاده، هان؟
‫شاید مثل برگشتن کارمند مورد علاقه‌تون؟
‫- چه استقبال گرمی ازم شد... ‫- آقای نو.
‫انگار غیبت طولانی حس ششم کاریت رو کُند کرده.
‫بهتره زودتر برش گردونی به حالت اول.
‫به نظر میاد هنوز هم نمی‌تونه تحملت کنه.
‫با وجود آسیب دیدنت اون همه مبارزه کردی، ‫واسه هیچ و پوچ، چقدر ناراحت‌کننده.
‫هی، مشکلی نیست.
‫این که چیزی نیست.
‫نو کی جون، برگ برنده‌ی حسابرسی اینجاست.
‫ممنون.
‫خیلی خب، بریم سراغ کار.
‫تمام وظایفی که بهم سپرده بودین انجام شد.
‫[دفتر حسابرسی، مدیر جو اینا]
‫[باشه]
‫باشه؟
‫چقدر تند.
‫روز اول بعد از بهبودیم برگشتم و... ‫[چقدر تند]
‫خوب کار کردن یه وعده غذا جایزه داره. من مهمونت می‌کنم.
‫جداً؟
‫کِی؟
‫[دفتر حسابرسی، مدیر جو اینا]
‫جمعه عصر. بیا خونه‌ی من.
‫چی شده؟
‫کمرم خیلی اذیتم می‌کنه.
‫آقای نو.
‫سلام، دو گی.
‫ببخشید وقتی بستری بودی نتونستم بیام بهت سر بزنم.
‫مهم نیست.
‫اگه تو چاقو می‌خوردی...
‫منم نمی‌اومدم ملاقاتت، پس بی‌حسابیم.
‫بی‌خیال، این خیلی بی‌رحمانه‌ست.
‫راستی...
‫یه مسئله‌ی کاری بود که می‌خواستم باهات درمیون بذارم.
‫داروسازی هامو دست تو بود، درسته؟
‫آره، دست من بود.
‫اون موقع داشتی چیز خاصی رو بررسی می‌کردی؟
‫راجع به چی حرف می‌زنی؟
‫انتقال کار کامل انجام شد.
‫پوشه‌ی توی ابر رو چک نکردی؟
‫آره.
‫هیچی اونجا توجهم رو جلب نکرد.
‫خالی بود؟
‫آره.
‫بذار یه نگاهی بندازم و بهت خبر می‌دم.
‫- باشه. ‫- درسته.
‫یه پرونده‌ی حسابرسی شرکت‌های تابعه روی میزم بود، ‫یه پرونده‌ی بزرگ.
‫بذارین تا آخرش خودم پیش ببرمش.
‫فایل‌ها رو توی فضای ابریِ بخش مرتب کن.
‫وقتی تموم شد، ‫بررسی می‌کنم و کارهای انتقال رو انجام می‌دم.
‫[انتقال کار]
‫[هیچ نتیجه‌ای برای فایل‌ها ‫و پوشه‌های مربوط به انتقال کار نو کی جون یافت نشد]
‫جی هونگ، الان سرت شلوغه؟
‫گوش کن، یه لطفی در حقم می‌کنی؟
‫یه فایلی که تو فضای ابری بخش آپلود کرده بودم غیبش زده.
‫اوه، عالی شد.
‫چی بدم خدمت‌تون؟
‫واسه کسی که داره از مریضی جون می‌گیره...
‫چه غذایی واسه بهبودی خوبه؟
‫گوشت گاو کره‌ای بهتر از همه چیزه.
‫چی مد نظرتونه درست کنید؟
‫یه چیزی که آسون باشه و چشمگیر به نظر بیاد...
‫ساده ولی با یه حس باکلاس؟
‫فقط هرچی اینجا توی ویترین هست رو بسته‌بندی کن.
‫- همه‌ش رو؟ ‫- تمرین کردن هم بخشی از برنامه‌ست.
‫گرفتم.
‫اون پوشه دو روز بعد پاک شده.
‫ردیابیش می‌رسه به کامپیوتر جو اینا.
‫[داروسازی هامو]
‫[نیاز به بررسی: داروسازی هامو]
‫حبه‌های سیر درسته، بریم که داشته باشیم.
‫اینا رو هم از وسط نصف می‌کنیم.
‫خیلی نازک بریدنشون طعمشون رو از بین می‌بره.
‫بذار درشت بمونن و سیر رو زیاد بریز.
‫این‌طوری خوردنش واسه سلامتی‌تون هم خوبه.
‫ماهیتابه رو بذار رو میز.
‫- چند قطره روغن کنجد کافیه. ‫- اول روغن...
‫- یه قاشق سیر می‌ره توش. ‫- روغن...
‫اینجا روغن کمه، روغن...
‫خدایا، طعمش معرکه‌ست.
‫سلام.
‫به این زودی اومدی؟
‫یا اینکه کلاً خونه نرفتی؟
‫چی شده؟
‫همون روز اولی که اومدی اینجا،
‫دلیل واقعی اینکه من رو فرستادی تیم ۳ چی بود؟
‫هنوز بابت کار اخلاق عمومی دلخوری؟
‫کار اخلاق عمومی، از نظر من، چیز کمی نیست.
‫خودت از نزدیک انجامش دادی، ‫پس باید سنگینیش رو حس کرده باشی.
‫که چقدر مسائل شخصی قاطیِ مسائل کاری می‌شه.
‫احساس آدم درگیر می‌شه، ‫و همین مدیریتِ کار رو سخت می‌کنه.
‫کسی مثل تو...
‫با اون اعتمادبه‌نفس و تیزهوشیت، ‫که حرف مردم روش اثری نداره،
‫تصمیمم این بود که تو از پسش برمیای.
‫معلوم شد تصمیم درستی هم بوده.
‫فقط واسه همین بود؟
‫دلیل دیگه‌ای نداره؟
‫واقعاً هیچ‌چیز دیگه‌ای نیست؟
‫[گزارش حسابرسی ویژه درباره‌ی حمایت‌های مالی ‫و مدیریت بنیاد جی کِر]
‫بنیاد جی کر.
‫داروسازی هامو از این نهاد پزشکی ‫تحت عنوان مسئولیت اجتماعی شرکتی‌شون حمایت می‌کنه.
‫توی ظاهر که هیچ مشکلی نداره.
‫اما بودجه‌ی خیلی زیادی به اونجا سرازیر می‌شه.
‫یه نهاد قانونی بدون هیچ شهرت و سابقه‌ای.
‫واسه همین پیگیرش شدم.
‫رَدش رو گرفتم، لایه به لایه، با سماجت تا تهش رفتم.
‫[بنیاد جی کر]
‫ساختارش بدجوری گره خورده بود، ‫به شکل مسخره‌ای.
‫[بنیاد جی کر]
‫آخر خط، مالک واقعی این نهاد کسی نیست جز...
‫نایب رئیس ژون جی یول.
‫این نهاد رو...
‫نایب رئیس ژون جی یول تأسیس کرده، نه؟
‫حالا نوبت شماست که حرف بزنی.
‫ارتباطی وجود داره؟
‫بین این و دلیلی که من باید می‌رفتم تیم ۳.
‫خیلی خب.
‫جایگاهت باید تغییر کنه.
‫[انتقال کار نو کی جون تیم ۱ حسابرسی]
‫[حذف برای همیشه]
‫[فایل انتقال کار نو کی جون تیم ۱ حسابرسی ‫و تمام زیرپوشه‌های آن برای همیشه پاک شوند؟]
‫[فایل انتقال کار نو کی جون تیم ۱ حسابرسی ‫برای همیشه پاک شد]
‫متوقف کردنِ تحقیقات، آره، کار من بود.
‫اما اینکه نایب رئیس سود شخصی به جیب زده باشه،
‫یا هر مشکل دیگه‌ای توی فرآیند داخلی داروسازی هامو،
‫برداشت من این بود که هیچ‌کدومشون ثابت نمی‌شه.
‫اما اینجور...
‫تصمیم‌گیری‌ها نباید فقط به عهده‌ی تو باشه.
‫گزارش دادن به مقامات بالاتر، مطرح کردنش توی هیئت‌مدیره، ‫شروع یه تحقیقات ویژه،
‫مگه روال کار اینجا این‌طوری نیست؟
‫اصل قضیه و عواقبش بدجوری بزرگ می‌شد،
‫- و همه تبدیل به مهره‌های سیاسی می‌شدن... ‫- اون‌وقت ترکش‌هاش می‌خورد
‫به نایب رئیس ژون جی یول.
‫اون لطفی در حقت کرده؟
‫اون حتی روحش هم خبر نداره که من می‌دونم.
‫آدم رازدار و دقیقی مثل تو...
‫که مرز بین کار و زندگی شخصیش کاملاً مشخصه،
‫به خاطر نگرانی از اینکه ژون جی یول ضربه بخوره،
‫با دست‌های خودت همچین مسئله‌ای رو خاک کردی؟
‫حتی اگه منم ولش کنم، ‫بالاخره گندش درمیاد، پس...
‫هرطوری شده،
‫مثل همیشه‌ی خودت باش،
‫و همه چیز رو درست کن لطفاً.
‫آقای نو.
‫- امروز زود اومدی. ‫- صبح بخیر.
‫- صبح بخیر.
‫چه حس خوبی داره.
‫آدم رو سرحال میاره.
‫اومدی خونه؟
‫امروز دیر اومدی.
‫هی، غذا خوردی؟
‫بله، رئیس،
‫جو اینا هستم.
‫یه مورد دیگه هست ‫که باید توی جلسه‌ی هیئت‌مدیره‌ی فردا گزارش بشه.
‫پیشنهاد نهایی هم به تصویب رسید.
‫مدیر حسابرسی، می‌خواین صحبت کنین؟
‫یه مسئله‌ای هست که کمیته‌ی حسابرسی قبلاً بهش نرسید
‫دلم می‌خواد الان توی هیئت‌مدیره مطرحش کنم.
‫یه لحظه صبر کنین.
‫از اونجایی که این از قبل توی دستور جلسه نبوده،
‫ظاهراً مدیر پارک سانگ هوان یه پیشنهادی دارن.
‫نوبت شماست.
‫بله.
‫لطفاً بابت مطرح کردن ناگهانی این موضوع من رو ببخشین.
‫به دلیل مشکلات سلامتی،
‫رئیس ما...
‫در حال حاضر توی انجام وظایف رسمی محدودیت دارن.
‫در نتیجه، بخش زیادی از تصمیمات مهم اجرایی
‫فقط به دوش نایب رئیس ژون جی یول افتاده.
‫با این حال رئیس هنوز جایگاه خوبی دارن،
‫و هیچ‌چیزی در مورد اینکه ایشون رهبر نمادین
‫و ستون معنوی این گروه هستن تغییر نکرده.
‫با در نظر گرفتن این موضوع،
‫برای ارتقای تصمیم‌گیری‌های دقیق‌تر...
‫و یه محیط مدیریتی باثبات‌تر،
‫می‌خوام مدیر اجرایی ژون سونگ یول رو معرفی کنم
‫تا به عنوان نایب رئیس مشترک منصوب بشن.
‫مدیر پارک چش شده؟
‫مگه اون طرف نایب رئیس نبود؟
‫به نظر میاد دورش زده.
‫ساکت باشین، لطفاً.
‫حالا برای این پیشنهاد که مدیر پارک مطرح کردن
‫رأی‌گیری می‌کنیم.
‫در مورد پیشنهاد انتصاب مدیر اجرایی ژون سونگ یول
‫به عنوان نایب رئیس مشترک ‫در کنار نایب رئیس ژون جی یول،
‫تمام مدیران موافق،
‫لطفاً دست‌هاتون رو ببرین بالا.
‫مدیر پارک.
‫من این رو مدیون شمام. واقعاً ازتون ممنونم.
‫دیگه وقتشه منم بیام توی صف.
‫تبریک می‌گم، نایب رئیس.
‫درسته، خانم جو.
‫اون سورپرایز لحظه‌ی آخری گیجم کرد، ‫واسه همین از ذهنم پرید،
‫اما گفتین می‌خواین یه چیزی رو گزارش بدین؟
‫می‌خواید به شکل کتبی یا همچین چیزی ارائه‌ش کنید؟
‫نه، چیزی نیست.
‫بسیار خب.
‫تبریک می‌گم.
‫من این رو مدیون شما هستم.
‫مشتاقانه منتظر راهنمایی‌ها و حمایت‌های مستمرتون هستم.
‫باعث افتخار ماست، قربان...
‫[این جلسه‌ی هیئت‌مدیره خیلی عجیب بود]
‫[انگار همه‌ی آدمای ژون جی یول رفتن سمت نایب رئیس جدید]
‫امکان نداره.
‫این یعنی الان به تأییدِ هر دو تا نایب رئیس نیاز داریم؟
‫وای، خدا می‌دونه این شرکت داره به کجا می‌ره.
‫این قضیه همه‌چیز رو کاملاً روشن نمی‌کنه؟
‫کار هوشمندانه اینه که بریم توی تیم اس.
‫من این رو از منشی‌های اجرایی شنیدم،
‫مدیر پارک از همون اول طرف نایب رئیس بود،
‫اما این‌دفعه بهش پشت کرد.
‫سیاست‌های اداره شوخی‌بردار نیستن.
‫هی، ببین چی شد.
‫چی شد؟ کی؟
‫- من؟ ‫- با من صادق باش.
‫من طرف توام.
‫بله، اون گزارش...
‫[معاون مدیر نو کی جون]
‫مشترک مورد نظر در دسترس نمی‌باشد. ‫پس از شنیدن بوق به صندوق صوتی متصل می‌شوید
‫و هزینه‌های استاندارد اعمال خواهد شد...
‫[جو اینا]
‫[مدیر منابع انسانی بو سه یونگ]
‫می‌دونی ساعت چنده؟
‫سه یونگ.
‫یه لطفی در حقم می‌کنی؟
‫هی، چطور ممکنه این‌قدر یهویی بهم خبر بدن؟
‫مگه مأموریت آمریکام متوقف نشده بود؟
‫درسته، اونم فقط به خاطر این بود که مریض بودی،
‫پس حالا که سرپا شدی، باید بری.
‫من هنوز کاملاً خوب نشدم،
‫و هنوز باید به درمان‌های سرپاییم برسم.
‫توی آمریکا هم بیمارستان هست، جای نگرانی نیست.
‫شرکت تمام هزینه‌های درمانی رو می‌ده.
‫مگه از این بهترم می‌شه؟
‫راستی، به خانم جو خبر دادن؟
‫خبر این انتقال ناگهانی رو؟
‫چی داری میگی؟
‫- خودش این رو خواست. ‫- چی؟
‫می‌خواست مأموریت آمریکات ‫تا جایی که ممکنه زودتر ردیف بشه،
‫صبح اول وقت بهم زنگ زد.
‫در عوض، می‌خواست فوراً ترفیع بگیری،
‫و توی بهترین شعبه و راحت‌ترین تیم قرار بگیری.
‫به نظر میاد اینا...
‫واقعاً بهت اهمیت می‌ده.
‫[قرعه‌کشی شمش طلای ۱ گرمی]
‫پس همه‌چیز تا این مرحله توی حسابرسی قبلی تأیید شده؟
‫بله، و از اونجا که این‌دفعه ‫تغییرات ساختاری بزرگی داشتیم،
‫من یه لیست کاملاً جدید تهیه کردم.
‫باید باهات حرف بزنم.
‫نمی‌بینی وسط جلسه‌م؟
‫گفتم بیا حرف بزنیم، همین الان!
‫این رفتار یعنی چی؟
‫صبر کن تا کار آقای آن تموم بشه.
‫چی می‌خواستی بگی؟
‫واقعاً جوری می‌پرسی که انگار نمی‌دونی؟
‫قضیه‌ی مأموریت آمریکا چیه؟
‫مگه از قبل قرار نبود بری؟
‫این واسه تو فرصت فوق‌العاده‌ایه،
‫و اگه قراره بری، هر چی زودتر بهتر.
‫توی شعبه‌ی کالیفرنیا، با کارهای مدیریتی هم آشنا می‌شی
‫به جای اینکه فقط درگیر روابط دولتی باشی.
‫اینا رو بی‌خیال. دلیل واقعیش چیه؟
‫نکنه این یه‌جورایی...
‫به خاطر بنیاد جی کر ئه؟
‫من اون‌قدرها هم هالو نیستم که قضیه رو نفهمم.
‫راستش داشتم خودم رو سرزنش می‌کردم،
‫با خودم می‌گفتم نکنه بهت خیلی سخت گرفتم.
‫منظورم اینه، وقتی یه همکلاسی قدیمی ‫که هیچ خبری ازش نداشتی یهو پیداش می‌شه
‫و ازت یه خواهش می‌کنه، سخته دست رد به سینه‌ش بزنی.
‫ممکنه دلت بخواد گندکاری نامزد سابقت رو پاک کنی.
‫من پشیمون شدم که به خاطر احساساتم زیاده‌روی کردم.
‫نه، تو زیاده‌روی نکردی.
‫فکر نمی‌کنم...
‫بتونم قول بدم همه‌چیز رو درست کنم.
‫چرا نمی‌تونی؟
‫نگرانی ژون جی یول ضربه بخوره؟
‫این‌قدر واست مهمه؟
‫داری برمی‌گردی پیشش؟
‫مثل شازده کوچولو...
‫که برگشت به سیاره‌ش تا گلی که بزرگ کرده بود رو ببینه،
‫تو هم داری همین کار رو می‌کنی، ‫برمی‌گردی پیش ژون جی یول؟
‫- نه، اصلاً این‌طور نیست. ‫- پس...
‫من آخه چطوری باید این‌همه چیز رو درک کنم؟
‫مگه وظیفه‌ی منه...
‫که کاری کنم تو درک کنی؟
‫سرت واسه آماده‌سازی مأموریت شلوغ می‌شه، ‫واسه همین فعلاً وظایفت رو نمی‌خواد پیگیری کنی.
‫خودت رو آماده کن.
‫[اتاق مصاحبه]
‫هی.
‫حالا که داری می‌ری آمریکا،
‫حسابی پریدی به خانم جو، نه؟
‫مگه نه؟ فکم افتاد.
‫راستی، شما دو تا داشتین درباره‌ی چی حرف می‌زدین؟
‫جدی می‌گم، جشنِ خودشه،
‫پس چرا این‌قدر پَکَره؟
‫هیچ کاری نکرده جز زل زدن به در و دیوار.
‫می‌دونم، مگه نه؟ اونم توی همچین روز شادی.
‫اوه بی‌خیال، نگو که...
‫قیافه گرفتی چون نمی‌خوای برامون حساب کنی؟
‫اوه، عمراً.
‫عالیه.
‫و برای سفر کاریِ هفته‌ی آینده به ججو،
‫خانم جو، شما هم باید با ما بیاین.
‫من؟
‫دفتر حسابرسی چه کمکی می‌تونه بکنه...
‫توی مأموریتت، روی قراردادهای سی‌پی‌کی ‫و سرمایه‌گذاری مشترک کار کردی.
‫همراه داشتنِ یه همکار باتجربه...
‫جو رو آروم‌تر می‌کنه.
‫پس قطعاً خانم جو باید اونجا باشن.
‫حسودیم شد.
‫ججو این موقع سال باید معرکه باشه.
‫تولدمه.
‫نظرت چیه یه امتحانی بکنیم؟
‫این چیه؟
‫[ژون جی یول، ججو]
‫سلام.
‫بیا بریم یه چیزی بخوریم. خیلی وقت نرفتیم.
‫حرف‌هایی که توی جلسه‌ی قبلی زده شد رو گرفتی، نه؟
‫ترتیب سفر هفته‌ی بعد رو بده.
‫چرا از بین این همه آدم، جو اینا؟
‫دلایل زیادی برای اومدنش هست.
‫اون با همکار باتجربه هم آشنایی داره.
‫اون رو بی‌خیال، دلیل اصلیش.
‫منظورت از این حرف‌ها چیه؟
‫دارین چیکار می‌کنین، نایب رئیس؟
‫با عصبانیت دعوا راه می‌ندازین،
‫یه کارمند رو به خاطر احساسات شخصی می‌فرستین خارج.
‫اصلاً می‌دونین الان مردم دارن درباره‌تون چی می‌گن؟
‫اینکه مدیر اجرایی ژون آخرش رئیس می‌شه ‫و شما رو کنار می‌زنن.
‫با کمترین خسارت می‌کشی کنار،
‫یا همه‌چیزت رو ازت می‌گیرن و با خفت میندازنت دور؟
‫این چیزیه که همه دارن در موردش پچ‌پچ می‌کنن.
‫پس توی همچین موقعیتی،
‫چرا نمی‌تونی احساساتت رو کنترل کنی و گاف ندی؟
‫خیلی وقته به این حرف‌ها عادت کردم.
‫و پشیمونم.
‫از اینکه گذاشتم روم تأثیر بذاره،
‫از اینکه با احساسات خودم روراست نبودم.
‫خب که چی؟
‫می‌خوای چیکار کنی، بری دنبالِ دلت؟
‫می‌خوای کنار جو اینا بمیری؟
‫مگه اون همون زنی نبود که حاضر بودی کنارش بمیری؟
‫به نظر میاد الان اونی که احساساتی شده تویی، نه من.
‫خب؟
‫می‌تونی قید همه‌چیز رو بزنی؟ به خاطر اون؟
‫اگه لازم باشه، آره.
‫این چیه؟
‫چی باعث شد من این رو بخرم؟ ‫چیزی که حتی ازش استفاده هم نمی‌کنم.
‫از این به بعد، می‌خوام یه مینیمالیست واقعی بشم.
‫هی، اون رو بذار همونجا.
‫فکر می‌کنی توی آمریکا ظرف پیدا نمی‌شه؟
‫واسه خودت برش دار.
‫به هر حال، الان که بهش نگاه می‌کنم،
‫خوب شد که تو اسباب‌کشی کردی اینجا.
‫اگه مجبور بودم در حالی که می‌رم مأموریت آمریکا ‫دنبال مستأجر بگردم...
‫هی، اصلاً گوش می‌دی؟
‫کی جون،
‫می‌دونستی نایب رئیس و جو اینا...
‫هفته‌ی دیگه با هم می‌رن ججو؟
‫آره، می‌دونم.
‫برنامه‌ها رو چک کردم.
‫ججو همون جاییه که اونا دو تایی با هم رفتن سفر.
‫اون خاطره این‌قدر براش باارزشه،
‫که حتی بلیت‌های هواپیما رو هم تمام این مدت نگه داشته.
‫چقدرم متواضع.
‫پس پولدارها هم واسه سفر دو نفره می‌رن ججو.
‫هی، بهت که گفتم اون لیوان رو واسه خودت نگه دار.
‫همه‌چیز رو جمع کردی؟
‫هی، این ظرف رو هم بذار اون بالا.
‫خوبی؟
‫من باز می‌کنم.
‫غذایی که سفارش دادیم باید رسیده باشه.
‫چی؟
‫کی جون.
‫من یه ذره می‌رم بیرون.
‫- آب معدنی‌مون تموم شده. ‫- باشه.
‫چیه؟
‫مگه جرمی مرتکب شدم؟
‫من که قبلاً همه‌چیز رو توضیح دادم.
‫من فقط یه اتاق بهش دادم، همین.
‫این‌قدر نیشگونم نگیر، باشه؟
‫تو دیگه چه جور آدمی هستی؟
‫زنی که توی بستر بیماری کنارت مونده رو داری،
‫و تازه یه زن دیگه هم باهات زندگی می‌کنه؟
‫فکر کردی کی هستی؟ کی بهت این حق رو داده؟
‫من هیچ حقی ندارم.
‫اما مسئله اینه،
‫اون می‌گه حسی بهم نداره.
‫این چرت‌وپرت‌ها چیه داری می‌گی؟
‫اگه حسی نداشت چرا اون‌جوری رفتار می‌کرد، هان؟
‫نمی‌دونم. خودش این‌طور می‌گه.
‫می‌گه از یکی دیگه خوشش میاد.
‫پس تو هم بهتره بی‌خیال بشی.
‫تو کاملاً خنگی.
‫چطور می‌تونی فقط به حرفی که می‌زنه اکتفا کنی؟
‫رفتارهاش، حالت چهره‌ش، اون نگاهِ توی چشم‌هاش،
‫اونا چیزهایی‌ان که باید بهشون دقت کنی!
‫هی، همون نگاهش وقتی که مریض بودی؟ همون؟
‫وای خدا!
‫خیلی اعصاب خورد کنه.
‫راستی، از آشناییتون خوشبختم.
‫منم از آشناییتون خوشبختم.
‫- از دیدن دوباره‌تون خوشحالم. ‫- از دیدن دوباره‌تون خوشحالم.
‫خوشحالم که خوشتون اومد.
‫باید این رو امتحان کنید.
‫یه ویژگی عجیبی دارم که توی لحظات حساس...
‫آخرش احساسات واقعیم رو قایم می‌کنم.
‫کجای ججوئه؟
‫چی؟
‫دارم می‌پرسم جو اینا کجای ججو مونده.
‫چرا می‌پرسی،
‫می‌خوای تا اونجا بری دنبالش؟
‫ازت پرسیدم کجاست، همین الان بگو.
‫ژون جی یول، نو کی جون...
‫جفتتون کاملاً عقلتون رو از دست دادین.
‫شرایط اون‌قدرها هم بد نیست،
‫هرچند یه سری جزئیات باید بهش اضافه بشه.
‫با این حال، دلم می‌خواد حجم سرمایه‌گذاری یکم بیشتر باشه.
‫این کار ریسک بالاتری هم باخودش داره.
‫واسه سی‌پی‌کی، به هر حال همه‌ش فقط بازی با پوله.
‫هیچ روحی توش نیست.
‫حس خوبی داره که برگشتیم.
‫منظورم ججوئه،
‫این اولین و آخرین سفرمون با هم بود.
‫خیلی تلاش کردیم تا تعطیلاتمون رو با هم هماهنگ کنیم ‫و دل‌مون رو به دریا زدیم،
‫با این حال حتی همون موقع هم، ‫تنها کاری که کردیم این‌طوری کار کردن بود.
‫ترکیب هیئت‌مدیره چیزیه که بیشتر از همه نگرانم می‌کنه.
‫اینا.
‫به نظر میاد توی تمرکز کردن مشکل داری،
‫واسه همین خودم بررسیش می‌کنم ‫و جداگانه بهتون گزارش می‌دم.
‫اینا، یه لحظه وایسا.
‫فقط واسه یه لحظه، ما دو تا،
‫نمی‌تونیم مثل قدیما باشیم؟
‫هرگز این اتفاق نمیفته،
‫که برگردیم به چیزی که قبلاً بودیم.
‫پس چرا برگشتی کره؟
‫وفاداری.
‫اون قولی که دادم کنارت بمونم،
‫این آخرین ذره‌ی وفاداری‌ایه که بهش مدیونم.
‫همین برام کافیه.
‫مهم نیست وفاداری باشه یا هر حس دیگه‌ای،
‫فقط همین‌جا کنارم بمون،
‫این تنها چیزیه که می‌خوام.
‫دیگه حتی اون کار رو هم نمی‌کنم.
‫به خاطر اسیر اون قول بودن،
‫اشتباهی رو کردم که نباید می‌کردم.
‫و به یکی صدمه زدم،
‫کسی که هیچ‌وقت نباید بهش صدمه می‌زدم.
‫داری درباره‌ی آقای نو حرف می‌زنی؟
‫واسه همینه که بهت می‌گم،
‫من هیچ‌وقت برنمی‌گردم پیشت.
‫حتماً خیلی دیر شده، نه؟
‫برای اینکه بیام پیشت.
‫جو اینا!
‫نو کی جون...
‫آخه چرا این‌قدر زود هتل رو تحویل دادی،
‫بعد از اینکه اون همه راه کوبیدم اومدم تا اون هتل...
‫[تیم ۳ حسابرسی هامو]
‫[جو اینا با یکی از همکارانش سر و سری دارد]
‫[ارسال]
‫راستی، یه چیزی داره آزارم میده،
‫اینکه احساساتم بهت توی محیط کار ‫ممکنه چقدر تابلو باشه.
‫کل آخر هفته‌ت رو خالی کن.
‫پس تو هم باید این آخر هفته بری رویداد کلوپ آقای مین.
‫چی؟
‫گفتی وقتی با هم آشنا شیم قراره بترکونیم،
‫اما به جاش داری مثل شعله‌های آتیش کار می‌ریزی سرم.
‫می‌خوای واسه رامن خوردن بمونی؟
‫گیر افتادن بین دو تا مرد؟
‫دارم طلاق می‌گیرم.
‫من بابت همه‌چیز پشیمونم.
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟
دانلود فیلم و سریال W W W . M O V I E S H O . C O M