‫[جو اینا با یکی از همکارهاش سر و سری داره]
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫[از: بی‌نام]
‫[ارسال]
‫[ایمیل شما با موفقیت ارسال شد]
‫[جو اینا]
‫[با یکی از همکارهاش سر و سری داره]
‫[دفتر برنامه‌ریزی هامو] [تیم مارکتینگ هامو] ‫[تیم حسابرسی ۱ هامو]
‫[ارسال]
‫[سونگ هی]
‫- الو ‫- آ جونگ.
‫مقاله‌ای که الان برات فرستادم رو بخون.
‫[پسر ارشد گروه هامو کنار گذاشته شد؟ ‫رقابت خانوادگی بالا گرفت]
‫به روابط عمومی زنگ زدی؟
‫دقیقاً بفهم این خبر از کجا درز کرده و چطوری منتشر شده.
‫منم به بخش حقوقی زنگ می‌زنم.
‫اینا.
‫می‌تونم کمکتون کنم؟ ‫الان دارم اتاق رو تمیز می‌کنم.
‫آقا؟
‫چرا این‌طوری بهم زل زدی؟
‫یعنی...
‫می‌دونم خوش‌تیپم، ولی...
‫داری چی‌کار می‌کنی؟
‫فقط می‌خوام مطمئن شم که این خواب نیست.
‫چطوری دقیقاً همون موقعی که بهت نیاز داشتم پیدات شد؟
‫واقعاً خیلی عجیبه.
‫کدوم موقع؟
‫همون موقعی که فهمیدم دلم برات تنگ شده.
‫چطوری می‌تونی این حرف‌ها رو...
‫این‌قدر جدی و با خونسردی بگی؟
‫راستش، همه‌ش پشیمون بودم.
‫که در مورد احساسم صادق نبودم...
‫می‌خواستم همه‌چی رو درست کنم،
‫ولی فکر کردم دیگه خیلی دیره.
‫واسه همین خیلی حالم گرفته بود.
‫ولی بعدش...
‫دیوانه‌وار دلم برات تنگ شد.
‫و دقیقاً همون موقع، تو پیدات شد.
‫منم حس می‌کردم دلت برام تنگ شده،
‫و دیگه نمی‌خواستم یه ثانیه رو هم از دست بدم.
‫ممنون که اومدی.
‫اول از همه،
‫بیا این موضوع رو قدم به قدم حلش کنیم.
‫من اون مأموریت آمریکا رو قبول نمی‌کنم. ‫تحت هیچ شرایطی.
‫و اگه بخوان مجبورم کنن که برم،
‫تحصن می‌کنم یا یه کاری می‌کنم.
‫ولی راستش...
‫از نظر کاری، فرصت خیلی خوبیه.
‫مگه قرار نذاشتیم از این به بعد صادق باشیم؟
‫پس واقعاً مشکلی نداری برم آمریکا؟
‫نه. نرو.
‫همین‌جا پیش خودم بمون.
‫با کمال میل.
‫[قسمت نهم: شیرجه در عشق]
‫تازه همین چند لحظه پیش از هم خداحافظی کردیم،
‫به همین زودی دلت برام تنگ شد؟
‫آره. دلم برات تنگ شده.
‫- یه لحظه قلبم ریخت. ‫- فقط با همین یه حرف؟
‫پس بهتره خودت رو آماده کنی.
‫من وقتی یکی رو دوست داشته باشم، صدِ خودم رو می‌ذارم.
‫وای، معلومه...
‫کنار تو بودن واقعاً توی یه سطح دیگه‌ست.
‫ولی منم همچین آدم راحتی نیستم.
‫پس شما هم باید خودت رو آماده کنی، خانم.
‫واقعاً؟
‫اول باید برای چی آماده شم؟
‫شاید بهتر باشه از نحوه‌ی صدا کردن همدیگه شروع کنیم.
‫دوست ندارم همش بهت بگم «خانم».
‫خیلی رسمیه.
‫خانم اینا؟
‫یا اینا...
‫راستش، حالا که بهش فکر می‌کنم،
‫اسمت خیلی قشنگه.
‫جو اینا.
‫ژون جی یول. چت شده؟
‫همیشه بهت زنگ می‌زنیم بیای بیرون، ‫ولی هیچ‌وقت پیدات نمی‌شه.
‫آره، می‌دونم. حقم بود.
‫تقصیر منه.
‫هی، هی، یواش‌تر.
‫یه ذره تند نمی‌ری؟
‫به خاطر اینه که...
‫برادرت به عنوان نایب رئیس مشترک انتخاب شده؟
‫آره، مقاله‌ش رو خوندم.
‫پسر، پدرت باید این قضیه رو خیلی تر و تمیز حل می‌کرد.
‫نایب رئیس مشترک دیگه چه صیغه‌ایه؟
‫اون عملاً داره شما دو تا رو میندازه به جون هم.
‫گفتم بیاید بخوریم. ‫چرا این‌قدر حرف می‌زنید؟
‫- باشه. ‫- بخور.
‫آره.
‫سردته؟
‫واقعاً این‌قدر خوبه؟
‫آره.
‫هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم روزی برسه ‫که برای رفتن سر کار لحظه‌شماری کنم.
‫واقعاً؟
‫من از سر کار رفتن خوشم میاد.
‫خیلی باحال‌تر از اینه که توی خونه بشینم و حوصلم سر بره.
‫عجیبه.
‫از الان می‌تونم دیوونگی رو توی چشمات ببینم.
‫ولی از این به بعد،
‫از کار کردن کارهای خیلی باحال‌تری داری.
‫اول از همه، کل آخر هفته‌ت رو خالی کن.
‫آخه، ما اون‌همه راه کوبیدیم رفتیم ججو
‫و همون موقع برگشتیم.
‫توی سوکچو یه ویلای خصوصی برامون رزرو کردم.
‫بیا آروم پیش بریم، از اقیانوس لذت ببریم،
‫یه هوایی تازه کنیم.
‫صبر کن... شب هم بمونیم؟
‫خب...
‫سفر یه روزه به نظرم کافی نبود.
‫به نظرم عالیه.
‫با این حال الان یه‌جورایی نگرانم.
‫نگرانم توی شرکت خیلی تابلو بشه ‫که چقدر دوستت دارم.
‫- چی‌کار کنم؟ ‫- من یه‌جورایی دلم می‌خواد این رو ببینم.
‫می‌خوام ببینم چقدر تابلو می‌شی.
‫این‌طوری لبخند نزن.
‫وقتی این‌جوری می‌خندی، ‫منم خنده‌م می‌گیره و کاملاً لو می‌ریم.
‫جدی، سر کار باید چی‌کار کنم؟
‫تابلو بشیم، برو بابا.
‫سر کار، جو اینا...
‫همون جو اینای همیشگی بود،
‫چه همدیگه رو دوست داشته باشیم چه نباشیم.
‫خب پس نتیجه‌گیریِ این چیه؟
‫اینجا که نیست، اینجا هم نیست...
‫هیچی نیست!
‫نکته‌ی کلیدیش کجاست؟
‫تو می‌تونی ببینیش؟
‫هدف این گزارش رو می‌فهمی؟
‫واسه همچین گزارشی نباید بهت پول بدن. ‫خودت باید پول بدی تا بنویسیش.
‫فقط حروم کردنِ کاغذه.
‫دوباره انجامش بده!
‫آقای نو، خوبی؟
‫کی جون،
‫دوباره رفتی روی اعصابش یا همچین چیزی؟
‫نه. فقط خیلی زیاد کار می‌کنه.
‫هی، تو باید از من یاد بگیری...
‫و همه‌چی رو با حرف سر هم بیاری.
‫هر چی بیشتر کار کنی، به ضررته.
‫هر چی بیشتر کار انجام بدی، ‫آتوهای بیشتری ازت دارن.
‫چه حرف‌های حکیمانه‌ای.
‫جالبه اونی که اصلاً کار نمی‌کنه
‫بیشترین اضافه‌کار و هزینه‌های مأموریت رو ‫توی تیم می‌گیره.
‫هی، دیگه کافیه.
‫خانم یون.
‫پاورپوینت گزارش حسابرسی باشگاه شرکت رو تموم کردی؟
‫بله. نسخه‌ی نهاییش رو الان ایمیل کردم.
‫خسته‌نباشی.
‫پرش کردی از نمودار و گرافیک ‫و انیمیشن‌های پر زرق‌وبرق، نه؟
‫کارت همیشه درسته، خانم یون.
‫کارت خوب بود.
‫به‌هرحال...
‫بعداً که رفتیم به مدیر گزارش بدیم، ‫بیاین همه با هم بریم داخل، باشه؟
‫تو هم همین‌طور، کی جون.
‫مدیر جو واقعاً آدم خوبیه.
‫پس پیشش خیلی استرس نداشته باش، باشه؟
‫باشه.
‫بله، اون عالیه.
‫حتی بیش از حد عالیه.
‫منشی پارک.
‫- بله، آقا؟ ‫- پس دقیقاً کِی...
‫نایب رئیس جی یول قراره پیداش بشه؟
‫حالشون خوب نیست،
‫من تمام چیزهایی که توی جلسه مطرح می‌شه رو ‫بهشون گزارش می‌دم.
‫بسیارخب.
‫نمی‌تونیم تا ابد منتظر بمونیم.
‫بدون اون شروع می‌کنیم.
‫و یادتون نره، منم نایب رئیس هستم.
‫بله، به نظرم باید شروع کنیم.
‫منشی پارک، می‌تونید برید.
‫- ولی... ‫- یه منشی حق نداره
‫به‌جای نایب رئیس توی جلسه شرکت کنه.
‫[نایب رئیس]
‫[پارکا جونگ، منشی دفتر]
‫وای، چقدر زیاد بودن.
‫- تو هم دیدی‌شون؟ ‫- آره، خیلی جالب بود.
‫باورنکردنی بود.
‫- مگه نه؟ ‫- آره. تو هم دیدی؟
‫- آره، دیدم. ‫- اون چیه؟
‫- اومدی. ‫- آره.
‫خوش گذشت؟
‫- سو یون خوابیده؟ ‫- آره.
‫مهدکودکشون روز ۲۹ام کلاس آشپزی داره.
‫می‌تونی بیای دیگه، نه؟
‫- اون روز باید برم باشگاه غواصی. ‫- دوباره؟
‫اخیراً خیلی می‌ری غواصی.
‫نمی‌تونی فقط یه بار نری؟
‫دفعه‌ی پیش هم مسابقه‌ی سخنرانیش رو ‫مجبور شدم تنهایی برم.
‫- خیلی ناراحت شد که نیومدی. ‫- دفعه‌ی بعد.
‫دفعه‌ی بعد میام.
‫واقعاً می‌ری غواصی، درسته؟
‫قضیه چیز دیگه‌ای نیست که، هان؟
‫[بررسی اجمالی حسابرسی]
‫[انواع تخلفات]
‫ما چهار مورد پیدا کردیم که نیروهای تازه‌کار ‫یا قراردادی رو به‌عنوان اعضای صوری رد کردن
‫تا با کلاهبرداری بودجه‌ی باشگاه شرکت رو بگیرن.
‫هفت مورد هم بود
‫که مسئولین باشگاه بودجه‌ی فعالیت‌ها رو زدن به جیب
‫یا از هزینه‌ی اجاره و کلاس‌ها سود شخصی بردن.
‫همچنین هشت مورد پیدا کردیم ‫که کارمندها از فعالیت‌های باشگاه استفاده کردن
‫تا فروش کسب‌وکار دوست یا خانواده‌شون رو بالا ببرن،
‫به‌علاوه‌ی دو مورد که مربوط به مسائل شرط‌بندی بود.
‫الان گزارش فعالیت باشگاه‌ها سالی یه بار رد می‌شه، درسته؟
‫بله، درسته.
‫از این به بعد، بگین سه‌ماهه رد کنن.
‫و به منابع انسانی بگین ‫گزارش‌های دقیق‌تری رو هم درخواست کنن.
‫بله، بهشون می‌گم.
‫در ضمن، یه مشکل مربوط به مدیریت عملکرد ‫توی باشگاه‌ها هست...
‫این گزارش از طرف همسر آقای مین تائه وو ‫از شرکت هامو اینترنشناله.
‫می‌گه شوهرش بدجوری به باشگاه غواصی شرکت گیر داده،
‫و دیگه مطمئن نیست این فقط یه گروه تفریحیِ ساده باشه.
‫به‌خاطر تجهیزات تشخیصش سخته،
‫ولی مردی که سمت راسته قطعاً آقای مینه.
‫و به نفر سمت چپی هم مشکوکه که شاید چیزی بین‌شون باشه.
‫یه عالمه عکس از اون آدم توی گوشیش پیدا کرده.
‫ممکن نیست فقط دوست‌های هم‌باشگاهی باشن؟
‫مشکوک به نظر می‌رسه.
‫طرف قبلاً حتی از آب هم خوشش نمیومده، ‫ظاهراً به‌زور شنا می‌کرده،
‫ولی حالا هیچ‌کدوم از جلسات ‫باشگاه غواصی رو از دست نمی‌ده.
‫بعضی وقت‌ها حتی مرخصی با حقوق می‌گیره تا بره.
‫بعدشم همیشه خسته و کوفته میاد خونه.
‫و ظاهراً نصف‌شب یا دم صبح بهش زنگ می‌زنن ‫و اونم با عجله می‌زنه بیرون.
‫همه می‌گن این باشگاه‌ها اساساً مرکز عیاشی شدن.
‫انگار که بودجه‌ی باشگاه خرجِ این چیزها می‌شه.
‫پس چطوره این مورد رو به‌عنوان یه نمونه بررسی کنیم؟
‫اگه احضارش کنیم، همه‌چی رو حاشا می‌کنه.
‫بیاین خودمون عضو باشگاه شیم ‫و ببینیم واقعاً چه خبره.
‫آقای نو،
‫شما غواصی بلدید؟
‫خیلی وقت پیش توی تعطیلات یه بار امتحان کردم.
‫پس این آخر هفته برو باشگاه آقای مین رو چک کن.
‫چی؟
‫راستش من...
‫این آخر هفته یه قرار مهم دارم.
‫واقعاً؟
‫کس دیگه‌ای اینجا هست که غواصی بلد باشه؟
‫من به آب حساسیت دارم.
‫اقیانوس خیلی...
‫بچگیام نزدیک بود توی رودخونه غرق شم، ‫واسه همین هنوز ازش ترس دارم.
‫من نمی‌تونم درست فشارِ گوشم رو تنظیم کنم.
‫منم آخر هفته‌ها کار نمی‌کنم.
‫اوه، واقعاً؟
‫خب، ظاهراً چاره‌ای نیست.
‫به‌هرحال من غواصی رو دوست دارم.
‫- خودم می‌رم ‫- ببخشید؟
‫شما این آخر هفته برنامه‌ای نداری؟
‫خب، این هفته برنامه‌ی خاصی ندارم...
‫کل آخر هفته‌ت رو خالی کن. ‫توی سوکچو یه ویلای خصوصی برامون رزرو کردم.
‫انگار دیگه برنامه‌ای ندارم...
‫پس برنامه داشتی.
‫خیلی نامردیه.
‫بی‌خیال، همین که بازم با هم می‌ریم خوب نیست؟
‫تازه دقیقاً همون برنامه‌ایه که ریخته بودیم.
‫اقیانوس، هوای تازه... به‌علاوه‌ی کار.
‫با یه تیر دو نشون می‌زنیم. نه؟
‫راستی،
‫گفته بودی وقتی یکی رو دوست داری، خیلی آتیشت تنده.
‫ولی تا الان که فقط با کار من رو کشتی.
‫فکر کردم واقعاً دارم از خستگی می‌میرم.
‫به خاطر اینه که هفته‌ی پیش اون سفر کاری رو داشتیم،
‫واسه همین این هفته سرمون خیلی شلوغ بود.
‫و سعی می‌کردم سر کار ‫کاملاً عادی رفتار کنم که تابلو نشیم.
‫اون‌قدر غرق نقش بازی کردن شدی ‫که برنامه‌ی آخر هفته‌مون رو هم یادت رفت؟
‫فقط... ‫برنامه داشتن واسه آخر هفته‌ها هنوز برام تازگی داره.
‫اینم یه جور کاره دیگه، هان؟
‫من روی جدا کردن کار از زندگی شخصی خیلی حساسم.
‫بله، مفهومه، خانم.
‫از اونجا که این سفر تفریحی نیست و مأموریت کاریه،
‫منم امروز کاملاً حرفه‌ای رفتار می‌کنم.
‫کی جون، واقعاً ناراحتی؟
‫آره.
‫احمق!
‫خنگ!
‫چطوری اولین برنامه‌تون رو یادت رفت؟
‫- خودت رو جمع‌وجور کن، جو اینا! ‫- هی، بس کن.
‫چرا خودت رو می‌زنی؟
‫نه، حقم بود.
‫- احمق! خنگ! ‫- بس کن، بس کن.
‫- احمق! خنگ! ‫- هی.
‫شوخی کردم، بابا.
‫اصلاً هم ناراحت نیستم.
‫- داشتم سر به سرت می‌ذاشتم. ‫- قیافه‌ت که خیلی عصبانی بود.
‫نه، نه. اصلاً قهر نیستم.
‫واقعاً عذر می‌خوام.
‫چه می‌دونم والا.
‫بسیارخب، امروز چند تا چهره‌ی جدید داریم.
‫لطفاً به مدیر جو اینا از حسابرسی دفتر مرکزی خوشامد بگید،
‫و همین‌طور دستیار مدیر، نو کی جون.
‫از آشنایی با همگی خوشوقتم.
‫بیاین تشویقشون کنیم!
‫حالا، شنیدن اینکه حسابرسی اینجاست ‫ممکنه بعضی‌ها رو نگران کنه، ولی...
‫ما حساب‌وکتاب‌هامون درسته، ‫پس چیزی برای مخفی کردن نداریم.
‫- درسته، بچه‌ها؟ ‫- آره.
‫هی، می‌دونی این حرفت فقط ما رو مقصرتر نشون می‌ده، نه؟
‫راست می‌گی.
‫خیلی خب، از اونجا که امروز گروهمون کوچیک‌تره، ‫همه با هم سوار قایق می‌شیم.
‫همه اول تجهیزاتشون رو دوباره چک کنن.
‫- باشه! ‫- باشه!
‫و از اونجا که غواصی رو دو به دو انجام می‌دیم،
‫بهتره با غواصای باتجربه هم‌گروه بشین.
‫پس من با آقای مین هم‌گروه می‌شم.
‫به نظر خیلی قابل‌اعتماد میاد.
‫خیلی خب، پس آقای مین و آقای نو با هم.
‫- فهمیدم. ‫- پس هم‌گروه شما می‌شه...
‫خودم می‌شم.
‫آقای مین و دستیار مدیر ها خیلی ‫با هم صمیمی به نظر میان، نه؟
‫آره، همین‌طوره.
‫چرا؟ حسودیت شد؟
‫چون از دستیار مدیر ها خوشت اومد؟
‫چی؟
‫قبلاً دیدمت. نگاهت روش قفل شده بود.
‫پس اونم انگیزه‌ی کاری داشت؟
‫بی‌خیال، این‌طوری نبود.
‫من کاملاً حرفه‌ای رفتار می‌کردم.
‫فقط داشتم چک می‌کردم ببینم ‫همون آدمِ توی عکسه یا نه.
‫بعداً می‌بینمت.
‫خودمون دوتا.
‫خیلی خب، آماده‌ی غواصی بشین. ‫همه تجهیزاتشون رو چک کنن.
‫- چشم. ‫- چشم.
‫حالت خوبه؟
‫یه لحظه انگار داشتی پنیک می‌کردی.
‫تنگناهراسی یا همچین چیزی داری؟
‫خوبم. اون‌قدرها هم جدی نیست.
‫به مربی گفتی؟
‫برای امنیت همه، بهتره به بقیه هم بگی.
‫گفتم که اون‌قدرها هم جدی نیست.
‫نگرانی که بقیه بفهمن
‫و نذارن غواصی کنی؟
‫واقعاً این‌قدر غواصی رو دوست داری؟
‫واسه کسی که بار اولشه خیلی فضولی.
‫خودم می‌تونم مشکلاتم رو حل کنم.
‫پس دخالت نکن.
‫پس یه زنی توی باشگاه هست،
‫و با اینکه تنگناهراسی داره، ‫خودش رو مجبور می‌کنه غواصی کنه؟
‫یعنی، اگه واقعاً به غواصی علاقه داشته باشه، ‫به نظرم ممکنه.
‫این‌طوری یه بهانه‌ای هم داره که علناً باهاش وقت بگذرونه.
‫دستیار مدیر ها به نظر خیلی حرفه‌ای میومد.
‫راستش، این‌طوری منطقی به نظر می‌رسه.
‫شاید آقای مین اول از اون خوشش اومده،
‫از تفریحش باخبر شده و به‌خاطر اون عضو باشگاه شده.
‫وای، اگه واقعاً قضیه این باشه،
‫اساساً داره با جونش واسه یه عشق پنهانی بازی می‌کنه.
‫واقعاً شرمنده‌م.
‫می‌خواستم با همه شام بخورم، ‫ولی پدرِ یکی از همکارهای قدیمیم فوت کرده،
‫واسه همین باید برگردم.
‫همگی خسته نباشید. ‫توی تور بعدی می‌بینمتون.
‫- باشه، با احتیاط رانندگی کن. ‫- دفعه‌ی بعد می‌بینمت.
‫- تا بعد. ‫- خداحافظ.
‫- خداحافظ.
‫خب چی می‌خوریم؟
‫بعد از اینکه کل روز رو با ماهی‌ها ارتباط گرفتیم، ‫تو رو خدا نگو که قراره ساشیمی بخوریم.
‫خیلی خب، بچه‌ها، نوش جان!
‫تا یه دقیقه پیش با هم دوست بودیم.
‫خداحافظ، ماهی‌های کوچولوی من.
‫خانم، شما خیلی بامزه‌اید.
‫مگه نه؟
‫اینا با اون ماهی‌های قبلی فرق دارن،
‫پس بدون عذاب وجدان بخورشون.
‫سامجانگ اینجا حرف نداره.
‫خوبه؟
‫آقای نو، بفرمایید.
‫- چی؟ ‫- اوه، خجالت نکش.
‫بیا.
‫وای، این خیلی خوشمزه‌ست.
‫توی لقمه گرفتن کارت حرف نداره.
‫این‌طوری لقمه گرفتن رو از کجا یاد گرفتی؟
‫این بی‌نظیره.
‫به نظر می‌رسه در حد مرگ الکل مصرف کرده.
‫اگه یکم دیرتر رسیده بودین،
‫ممکن بود بمیره.
مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫این اتفاق هیچ‌وقت نمیفته.
‫اینکه دوباره مثل قبل بشیم.
‫پس...
‫من هیچ‌وقت برنمی‌گردم کنارت.
‫شما و مدیر لی با هم کار رو شروع کردین؟
‫آره، یکی از معدود دوست‌های کاریمه که برام مونده.
‫دقیقاً. وقتی این‌همه مدت توی یه شرکت می‌مونی،
‫به هیچ‌کس بیشتر از آدمایی ‫که باهاشون شروع کردی اعتماد نداری.
‫بیشتر دوست‌های من زودتر بازنشسته شدن و...
‫سلام!
‫- پارسال دوست، امسال آشنا. ‫- سلام، بفرمایید بشینید.
‫قربان، ایشون یون سانگ هو ‫از تیم جهانی هامو اینترنشنال هستن.
‫ایشون هم سرگروه تیم مو گوانگ ایل از حسابرسی هستن.
‫از آشناییتون خوشوقتم.
‫اوه، جالبه که امروز این‌همه آدم از حسابرسی می‌بینم.
‫منم همین الان از غواصی با مدیر جو اینا...
‫و آقای نو کی جون تو باشگاه غواصی شرکت اومدم.
‫آها، که این‌طور.
‫بذارید براتون بریزم.
‫راستش من با ماشین اومدم، ‫پس اجازه بدید من براتون بریزم.
‫- حیف شد. ‫- راحتم، ممنون.
‫صبر کن، تو با ماشین نیومدی؟
‫من راننده خبر می‌کنم.
‫- آشنایی با شما باعث افتخار منه. ‫- منم همین‌طور.
‫فاز دستیار مدیر ها چیه؟
‫قبلاً همش دور و بر آقای مین می‌پلکید،
‫و حالا به نظر می‌رسه از تو هم خوشش میاد.
‫خب، من...
‫یه‌جورایی جلب توجه می‌کنم.
‫پس از اون دختراییه که تشنه‌ی توجه مردان؟
‫مردا نه. من.
‫چون من، منم.
‫نو کی جون. باشه؟
‫اوه، اونا رو ببین.
‫داره وسایلش رو می‌ذاره توی ماشین اون.
‫یه خبرایی هست.
‫وایسا... چی؟
‫وسایل رو ول کرد و رفت.
‫آره.
‫به نظر می‌رسه به آقای مین زنگ زدن ‫و رفت یه جای دیگه.
‫پس دستیار مدیر ها کجا رفت؟
‫واقعاً ببخشید.
‫من توی ماشین خیلی حالم بد می‌شه، ‫واسه همین نمی‌تونم عقب بشینم.
‫و اون صندلی در اصل یه جایگاه افتخاریه، نه؟
‫به‌هرحال شما مافوق من هستید.
‫خیلی ممنون.
‫راستی،
‫آقای نو، کجا زندگی می‌کنین؟
‫نزدیک خونه‌ی منه؟
‫آخه عذاب وجدان می‌گیرم ‫اگه باعث شم مسیرتون رو دور کنین.
‫نه، مشکلی نیست.
‫ولی راستش...
‫روی مخ نیست که فعالیت‌های باشگاه رو با رئیست انجام بدی؟
‫وای، من همه‌ش رو می‌شنوم.
‫اوه، ببخشید.
‫منظورم اینه که واسه آقای مین هم سخته،
‫که با مدیر یون از یه تیم فعالیت باشگاهی انجام بده.
‫پس شما و آقای مین باید خیلی صمیمی باشین.
‫قبلاً داشتین یه بند حرف می‌زدین،
‫الانم هی اسمش رو میارین...
‫وای خدا.
‫کاملاً اشتباه برداشت کردین.
‫اون متاهله و یه بچه داره.
‫و ما در واقع دخترعمو پسرعموییم.
‫بر حسب اتفاق هر دومون عضو یه باشگاه شدیم.
‫آه... پس تو و آقای مین فقط فامیل هستین.
‫بله. واسه همین وسایلم رو توی ماشینش می‌ذارم.
‫وای خدا. واقعاً خنده‌داره.
‫اصلاً چطوری به این نتیجه رسیدین؟
‫اوه وای،
‫معلومه خیلی ورزش می‌کنین.
‫وای، خیلی خنده‌داره.
‫نزدیک بود در مورد تو و آقای مین ‫اشتباه برداشت کنیم.
‫این دیگه خیلی خنده‌داره.
‫جدی می‌گم. وای!
‫به‌هرحال، اون تازه‌کارِ عوضی...
‫در نهایت با عجله رفت توی منابع انسانی ‫و یه الم‌شنگه‌ای راه انداخت،
‫و مدیر لی رو هم فرستادن یه شعبه‌ی دیگه.
‫جدی می‌گم، این روزا همه‌ش ‫می‌گن «دستکاری روانی» و «سمی» و این حرفا.
‫بچه‌های امروزی همه‌ی چیزای چرت‌وپرت رو ‫از اینترنت یاد می‌گیرن.
‫با این حال، مطمئنم یه شرایطی بوده که...
‫بی‌خیال، چه شرایطی چه کشکی.
‫از کِی تا حالا یه تازه‌کار می‌تونه رئیسش رو کله‌پا کنه؟
‫اصلاً با عقل جور درمیاد؟
‫- آقا، ‫- بله؟
‫توی اصطلاحات نظامی،
‫این مثل این می‌مونه که یه سرباز صفر، ‫فرمانده‌ی لشکر رو حذف کنه.
‫محیط نظامی و محیط کار که یکی نیستن.
‫چه‌فرقی با هم دارن؟
‫هر دوشون سازمان‌هایی با سلسله‌مراتب هستن.
‫حرف من اینه که باید ‫یه سلسله‌مراتب درست و حسابی وجود داشته باشه.
‫شما توی تیم جهانی هستین، ولی یه‌جورایی افکارتون ‫از بچه‌های سنتیِ حسابرسی ما هم...
‫قدیمی‌تر به حساب میاد.
‫خب، من آدم سنتی‌ای هستم.
‫توی تیم ما، وقتی می‌خوایم یه چیزی بخوریم، ‫به این چیزا لب نمی‌زنیم.
‫فقط از این نوشیدنی‌ها ‫که درشون قرمزه می‌گیریم. به سبک قدیم.
‫خیلی دیر شده. دیگه باید برم.
‫- دارین می‌رین؟ ‫- آره.
‫از مدیر لی خداحافظی می‌کنم و می‌رم.
‫- راحت باشید. ‫- باشه.
‫- مراقب خودتون باشین، آقا. ‫- خداحافظ.
‫امروز توی باشگاه...
‫بهت نگفتم غواصی یاد بگیر؟
‫من الان عملاً با جو اینای اسطوره از حسابرسی در ارتباطم.
‫به‌زودی بهت معرفیش می‌کنم.
‫سرگروه تیم مو هیچ نفوذی نداره.
‫اون یارو هیچ‌وقت مدیر اجرایی نمی‌شه.
‫با این حال، آدم خوبیه.
‫این به چه درد می‌خوره؟
‫صبر کن.
‫آره، رسیدی؟
‫آره، بیا سمت ماشینم.
‫راننده‌م تازه رسید.
‫باشه، برو.
‫ساعت‌ها گوش دادن به چرت‌وپرت گفتنش پشت سر بقیه ‫واقعاً حال آدم رو به هم می‌زنه.
‫وایسا،
‫این همون یارو غواصه نیست؟
‫منتظر کیه؟
‫وای...
‫اونی که مدیر یون بهش زنگ زد آقای مین بود؟
‫راننده نبود؟
‫وای، اون یارو واقعاً...
‫همون لحظه‌ی اولی که شروع کرد به بدگویی از بقیه فهمیدم.
‫آدم مزخرفیه.
‫کی جون، منم.
‫مدیر یون رو از تیم جهانی می‌شناسی؟
‫آره، آدم مزخرفیه.
‫قربان؟
‫- قربان... ‫- آره.
‫پسر، خیلی خوردم.
‫صبر کنید.
‫- هی، اون رو بده به من. ‫- بله.
‫درسته. صبر کنید.
‫قبل از اینکه بری داخل، این رو بخور.
‫واسه همینه که بهت می‌گم بومیِ خودم.
‫غریزه‌ی خوبی داری.
‫- بومی. ‫- بله، قربان؟
‫بهت می‌گم، تا آخرش هوات رو دارم.
‫فقط بهم اعتماد کن و کنارم بمون.
‫می‌دونی که توی این شرکت فقط منم که به فکرتم.
‫البته، قربان.
‫من همیشه بابت تمام کارهایی که برام می‌کنید سپاسگزارم.
‫اون رو بده من. حالا برو خونه.
‫اوه، قربان...
‫راجع‌به...
‫غواصیِ شنبه‌ی هفته‌ی بعد...
‫چرا؟
‫نمی‌تونی بیای؟
‫راستش...
‫مهدکودک دخترم کلاس آشپزی داره...
‫پس من قراره با کی غواصی کنم؟
‫امروز مجبور شدم با اون رئیس باشگاهِ لعنتی غواصی کنم،
‫و خیلی روی مخ بود.
‫هر بار می‌رفتم یه سمتی، برم می‌گردوند،
‫و ول‌کنِ اون جغجغه‌ی لعنتیش هم نبود.
‫برات خیلی سخته؟ ‫اینکه هر هفته با من بیای غواصی؟
‫- داری خودت رو مجبور می‌کنی یا همچین چیزی؟ ‫- البته که نه، قربان.
‫به لطف شما تونستم یه سرگرمی عالی پیدا کنم.
‫درسته، پسر.
‫فقط به خودم بچسب.
‫قراره توی این دوره بشی مدیر، مگه نه؟
‫گفتی از کل هم‌دوره‌ای‌هات فقط تو موندی.
‫بله، قربان.
‫حتی بیشتر هم تلاش می‌کنم.
‫فقط زیاد کار نکن.
‫هوشمندانه کار کن.
‫بله، قربان. چشم.
‫آره، این شد بومیِ خودم.
‫- برو تو. ‫- بله، قربان. شبتون بخیر.
‫آقای مین.
‫هی بهتون می‌گفت «بومی».
‫منظورش چیه؟
‫به جز من، همه توی تیم ما ‫خارج از کشور درس خوندن یا کار کردن.
‫واسه همین بهم می‌گن «بومی» ‫چون زبان مادریم کره‌ایه.
‫لقب خیلی جالبی به نظر نمیاد.
‫آقای مین، ما همه‌چی رو دیدیم.
‫اینکه مثل راننده‌ی شخصیِ مدیر یون رفتار می‌کنید.
‫و اون قضیه‌ی غواصی که مشخصاً بهش علاقه‌ای ندارید...
‫اونم به‌خاطر مدیر یونه، نه؟
‫من فقط دارم توی محیط کار دووم میارم.
‫همه این‌جور چیزا رو تحمل می‌کنن.
‫نه، آقای مین.
‫این آزار و اذیت توی محیط کاره.
‫حق با ایشونه.
‫این دفعه باید در موردش صادق باشید.
‫- با همسرتون هم همین‌طور. ‫- همسرم؟
‫نه. به هیچ وجه.
‫ولی همسرتون فکر می‌کنه ‫در حال حاضر یواشکی با یه نفر ارتباط دارید.
‫راستش ترجیح می‌دم همون فکر رو بکنه.
‫چی؟
‫نمی‌خوام همسرم بفهمه
‫که این‌طوری توی محیط کار دووم میارم.
‫حس نمی‌کنم این چیزی باشه
‫که بتونیم به‌سادگی ازش بگذریم.
‫این دیگه از یه سوءاستفاده‌ی ساده از قدرت فراتر رفته. ‫رسماً دستکاری روانیه.
‫می‌فهمم چرا دلش نمی‌خواد خانواده‌ش بفهمن.
‫بیا فقط به همسرش بگیم ‫هیچ مدرکی دال بر ارتباط داشتنش وجود نداشت.
‫باشه.
‫و فکر می‌کنم باید هرچه زودتر ‫اون رو از مدیر یون جدا کنیم.
‫یه راهی پیدا می‌کنم.
‫این چیزی نیست که بخوایم تنهایی باهاش درگیر بشیم.
‫حتماً شرکت یه کاری از دستش برمیاد.
‫خیلی خب، رسیدیم.
‫سعی کن دیگه بهش فکر نکنی. ‫فقط یکم استراحت کن.
‫بعد از یه روز کامل غواصی باید خیلی خسته باشی.
‫آقای نو.
‫می‌خوای بیای بالا رامن بخوری؟
‫سه دقیقه تموم شد.
‫بیا، رامنِت رو همون‌طور که کار می‌کنی بخور.
‫پسر...
‫از کِی تا حالا «می‌خوای بیای بالا رامن بخوری؟» ‫تبدیل شده به...
‫«شب زنده‌داری برای کار کردن همراه با رامن خوردن؟»
‫خیلی وقته که عوض شده. واقعاً نمی‌دونستی؟
‫بیا، نوش جان.
‫تازه رامن واقعی هم نیست. نودل لیوانیه.
‫نه کیمچی داره، نه تربچه‌ی ترشی، هیچی.
‫وای، واقعاً این رو خیلی سریع آماده کردی.
‫ولی این بخش تعاریف مبهم به نظر می‌رسه.
‫بهتره به قوانین استناد کنی.
‫و در مورد این پرونده، ‫بهتره بیشتر حالت روایی داشته باشه.
‫می‌تونی با چند تا تصویر نشونش بدی؟
‫حداقل می‌تونم وقت کنم رامنم رو بخورم؟
‫ولی این پرونده یکم زیاده‌روی نیست؟
‫فکر کنم به یه چیز قابل‌درک‌تری نیاز داریم.
‫باشه. کدوم پرونده؟
‫این یکی.
‫آزار و اذیت توی محیط کار خیلی بی‌سروصدا شروع می‌شه.
‫با یه تیکه‌ی گذرا هر روز صبح.
‫یه نگاه خاص توی چشم‌های یه نفر.
‫کم‌کم، از تیم طرد می‌شی.
‫اضافه‌کاری‌های بی‌دلیل تبدیل می‌شه به «وظیفه».
‫«خودت باید بدونی چطوری حلش کنی.»
‫و بعد یه روز، ناگهان... ‫«چرا همه‌چی رو به روش خودت انجام می‌دی؟»
‫ولی ترسناک‌ترین قسمتش اینه.
‫هرچی بیشتر طول بکشه، ‫اون شخص بیشتر به خودش شک می‌کنه.
‫«یعنی واقعاً مشکل از منه؟»
‫«دارم زیادی حساسیت نشون می‌دم؟»
‫«بقیه فقط ازم خوششون نمیاد؟»
‫اون اضطراب همون چیزیه که باعث می‌شه ‫آدم‌ها چیزهای غیرقابل‌قبول رو بپذیرن.
‫همگی،
‫چیزی که غیرقابل‌قبوله همیشه تقصیر آزارگره.
‫به خودتون شک نکنید. تردید نکنید. و مخفیش نکنید.
‫گزارشش بدید.
‫شرکت وظیفه داره
‫تا از همه‌ی شما، کارمندهای ارزشمندمون، ‫محافظت و حمایت کنه.
‫متوجه شدید؟
‫- بله، خانم. ‫- بله، خانم.
‫آقای نو.
‫- سلام، آقای مین. ‫- سلام.
‫این دفعه به شعبه‌ی آمریکا منتقل شدم.
‫تبریک می‌گم.
‫شنیدم قرار بود جای شما باشه.
‫امیدوارم به‌خاطر من ازش نگذشته باشین.
‫اون چیزی نیست که بشه همین‌طوری بخشیدش.
‫شما بهش رسیدین چون لیاقتش رو داشتین.
‫ممنون.
‫همچنین شنیدم مدیر یون توبیخ شده.
‫- به‌خاطر من که نبود، نه؟ ‫- نه.
‫موقع یه سفر کاری مچش رو گرفتن ‫که یواشکی رفته غواصی.
‫قضیه فقط همین بود.
‫پس نگرانش نباشین.
‫که این‌طور.
‫سفر کاری خوبی داشته باشین.
‫وقتی اونجایید حسابی استراحت هم بکنید.
‫ممنون.
‫همسرم هم خیلی از این بابت خوشحاله.
‫تمام تلاشم رو می‌کنم.
‫آه، و اینکه...
‫شما دوتا خیلی به هم میاین.
‫چی؟
‫آدم زیر آب متوجه خیلی چیزها می‌شه.
‫حتی وقتی داشتید با من غواصی می‌کردید،
‫حواستون همیشه به مدیر جو بود.
‫راز من رو نگه داشتین،
‫پس منم راز شما رو نگه می‌دارم.
‫نگران نباشید.
‫- ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫ضربه‌ی خوبی بود!
‫- حالا دیگه واسه یه زمین واقعی آماده‌ای. ‫- ممنون، قربان.
‫فکر کنم وقتی شما بهم یاد می‌دین بهتر بازی می‌کنم.
‫آها راستی.
‫پرونده‌ی داروسازی هامو رو چک کردم،
‫ولی چیزی بهم تحویل داده نشد.
‫واقعاً؟
‫اون‌همه دردسر واسه حسابرسی اونجا کشیدن
‫و هیچی از خودشون به جا نذاشتن؟
‫نه، قربان.
‫اینکه توجه ویژه‌ای بهش دارید به خاطر اینه که....
‫مدیرعامل سابق داروسازی هامو نایب رئیس جی یول بوده؟
‫کی می‌دونه.
‫ضربه‌ی خوبی بود! پرش شانس!
‫خیلی نزدیک بود!
‫کی داره الان بهم زنگ می‌زنه؟
‫بله، چی شده؟
‫واقعاً؟
‫زن‌داداشم اومده اونجا؟
‫خیلی وقته ندیدمت.
‫راستش توی خواب خیلی بامزه به نظر می‌رسی.
‫شنیدم مریض شدی.
‫مسمومیت حاد؟
‫بهم گفتی واسه اعتیاد برم درمان شم، ‫حالا خودت رو ببین.
‫کِی رسیدی اینجا؟
‫بابا بهم گفت بیام بهت سر بزنم ‫چون ظاهراً حسابی داغون شدی.
‫ولی اون قضیه چی بود؟
‫یعنی، این‌طوری نیست که دلت برام تنگ شده باشه یا چیزی.
‫از این حرصت گرفته که داداشت ‫به‌عنوان نایب رئیس مشترک انتخاب شده؟
‫خدایا، واقعاً که.
‫چت شده؟ امروز اصلاً باحال نیستی.
‫هیون یونگ.
‫بله؟
‫بیا تمومش کنیم.
‫چی رو تموم کنیم؟
‫بیا طلاق بگیریم.
‫چه چرت‌وپرت‌هایی داری می‌گی واسه خودت؟
‫چرا باید طلاق بگیریم؟
‫تو هم با من خوشحال نیستی.
‫بیا فقط همدیگه رو رها کنیم.
‫وقتی تصمیمت رو گرفتی، بهم بگو.
‫بقیه‌ش رو می‌تونیم از طریق وکلا پیش ببریم.
‫هی، حداقل یه دلیل بهم بده.
‫چی شده، نکنه به خاطر عشق و عاشقی باهام ازدواج کردی؟
‫چرا یهو داری این‌طوری رفتار می‌کنی؟
‫بالاخره عقلت رو از دست دادی؟ مثل مادرت؟
‫فقط دیگه نمی‌خوام این‌طوری زندگی کنم.
‫می‌دونی که...
‫اگه ازم طلاق بگیری، ‫شانست واسه جانشینی از بین می‌ره.
‫هیون یونگ،
‫من مسیر خودم رو پیدا می‌کنم.
‫لطفاً.
‫فقط ازم طلاق بگیر.
‫سلام.
‫شوهرم جداً یه چیزیش هست.
‫می‌تونی بررسی کنی ببینی چه خبره؟
‫کِی کارت تموم می‌شه؟
‫امشب بیا خونه‌م واسه شام.
‫چرا؟ که دوباره من رو مجبور کنی ‫هم‌زمان با کار کردن رامن بخورم؟
‫نه، امشب برنامه‌م واقعیه.
‫خیلی خب، بچه‌ها. خسته نباشید.
‫- خسته نباشید. ‫- خسته نباشید.
‫الان به من چشمک زد؟
‫مطمئنی خیالاتی نشدی؟
‫شاید فقط یه چیزی رفته توی چشمش.
‫نه، جدی می‌گم.
‫- قشنگ این کار رو کرد. ‫- وایسا...
‫- اگه یه جور علامت باشه چی؟ ‫- مثلاً...
‫«تبریک می‌گم، فردا اضافه‌کاری داری؟»
‫بی‌خیال، شاید فقط چشم‌هاش خسته بودن.
‫چرت‌وپرت نگو.
‫به‌هرحال...
‫از وقتی کی جون مرخص شده، ‫هنوز یه شام تیمی درست‌وحسابی نخوردیم.
‫بیاین امشب بریم یه چیز خوب بخوریم.
‫- عالیه. ‫- منم هستم.
‫خانم یون، شما هم میاین؟
‫بستگی به غذاش داره.
‫وای، از کِی تا حالا شام تیمی میای؟
‫پس حتماً باید امشب یه چیز خیلی خوب بخوریم.
‫این یه بار رو با کارت شرکت حساب می‌کنم.
‫با کارت شرکت حساب می‌کنی؟
‫ایول. خوشم اومد.
‫- بریم، بریم. ‫- وایسین!
‫ببخشید، ولی امشب...
‫من واقعاً دلم می‌خواد بیام، جدی می‌گم،
‫ولی از قبل یه برنامه‌ی مهم دارم.
‫آها، فهمیدم.
‫مشکلی نیست.
‫پس من می‌مونم و کار می‌کنم.
‫آره...
‫منم بشینم کارام رو بکنم.
‫چطور شده اومدی طبقه‌ی ۱۴؟
‫یه چیزی باید تحویل بخش برنامه‌ریزی می‌دادم.
‫که این‌طور.
‫باید حسابی بهت خوش بگذره.
‫بین دو تا مرد...
‫واقعاً از دست کدومشون ناراحتی؟
‫اگه بهت بگم، از یکیشون دست می‌کشی؟
‫چون اگه این کار رو بکنی، ‫می‌تونی کی جون رو واسه خودت نگه داری.
‫حتی مجبور هم نیستی.
‫تو و کی جون به‌هرحال کنار هم نمی‌مونین.
‫مدل آشنا شدنش این‌طوریه.
‫آدم سطحی‌ایه.
‫خب که چی؟
‫اگه از جی یول بگذرم،
‫واقعاً فکر می‌کنی می‌تونی به دستش بیاری؟
‫می‌فهمم که از دستم ناراحتی،
‫ولی باید مراقب لحن حرف زدنت باشی.
‫شاید جوون به نظر بیام،
‫ولی بازم توی این شرکت یه مدیرم.
‫منشی پارکا جونگ.
‫خداحافظ.
‫هی، اصلاً چطوری این کار رو می‌کنی؟
‫فقط گلوت رو حسابی باز می‌کنی... ‫و یه دفعه می‌خوری.
‫فقط یکم دیگه بهم وقت بده.
‫فقط در حدی می‌مونم که بی‌ادبی نشه، ‫بعدش می‌رم.
‫خیلی خفنه.
‫چطور اصلاً ممکنه؟
‫باید یه کانال غذا خوردن یا همچین چیزی بزنی.
‫چرا پختنِ این گوشت این‌قدر طول کشید؟ ‫شعله‌ش کم نیست؟
‫نه، شعله‌ش تا آخر زیاده.
‫گوشتش فقط خیلی ضخیمه.
‫بده به من. خودم انجامش می‌دم.
‫- نه، مشکلی نیست. من کبابش می‌کنم. ‫- نه، می‌گم خوبه.
‫من که رژیمم، پس خودم کباب می‌کنم.
‫بی‌خیال، بده به من.
‫خیلی خب، بچه‌ها، بخورین.
‫زودتر بخورین.
‫ایول.
‫مسواک یا تیغ هم می‌خوای؟
‫- چی؟ ‫- مگه مهمون مهمی نداری؟
‫حداقل باید یه چیزی برداری. واسه نامزدت.
‫خیلی وقته همچین قراری رو تجربه نکرده بودم.
وسایل کجان؟
‫خیلی خب، خیلی خب.
‫وای، ظرفیتت خیلی بالاست.
‫- قربان، بازم بخورید. ‫- حتماً.
‫باشه، امشب حسابی می‌ترکونیم.
‫امشب حسابی می‌ترکونیم!
‫بسیارخب. نوش جان!
‫خب بعدش کجا می‌ریم؟
‫کارائوکه.
‫- اوه، آره. ‫- کی جون کجاست؟
‫هی، کجا داری در می‌ری؟
‫امشب هیچ‌جا نمی‌ری.
‫امشب شب توئه. ‫نمی‌تونی الان ما رو بپیچونی.
‫♪ حسابی حالم خرابه ♪
‫♪ خیلی حالم خرابه ♪
‫♪ توی عطر عشق تو گم شدم ♪
‫وای خدا.
‫ببخشید.
‫امشب رسماً من رو گروگان گرفتن.
‫فکر کنم یکم دیرتر از اون چیزی که فکر می‌کردم می‌رسم.
‫اوه، واقعاً؟
‫خب، کاریش نمی‌شه کرد.
‫شامِ کاری هم در واقع همون کاره. عجله نکن.
‫پس حدس می‌زنم دیگه گرسنه نباشه.
‫پس خودم تنهایی می‌خورم...
‫احتمالاً چاق می‌شم، ولی هرچی.
‫چی؟
‫در مورد دیر اومدنش دروغ گفت؟
‫این چیه، سورپرایزه؟
‫چطوری این‌قدر زود رسیدی؟
‫♪ حسابی حالم خرابه ♪
‫خیلی خب، می‌تونی بری.
‫فقط یکی دیگه...
‫باشه، باشه.
‫پس بیاین یه نوشیدنی دیگه با کی جون بخوریم.
‫فکر خوبیه. منم دلم یه نوشیدنی آخر می‌خواد.
‫- خوشم اومد. ‫- نه، نه.
‫واسه امشب کافیه. دفعه‌ی بعد.
‫«دفعه‌ی بعد» یعنی چی؟
‫فقط امشب رو داریم.
‫- کی جون! ‫- فقط یه نوشیدنی دیگه.
‫- دفعه‌ی بعد! ‫- هی!
‫به نظر میاد منتظر کسی بودی.
‫ممنون می‌شم اگه حرفت رو کوتاه کنی و بری.
‫احتمالاً حرف احمقانه‌ایه که بخوام بگم،
‫ولی حتی بعد از ازدواج با یکی دیگه،
‫حتی یه بارم حس نکردم تو رو از دست دادم.
‫این خیلی خودخواهانه‌ست.
‫اون حرفی که زدی... ‫که همیشه طرف من می‌مونی.
‫فکر کنم فقط با چنگ زدن به همین حرفت زندگی کردم.
‫بهش می‌گفتی وفاداری، درسته؟
‫برام مهم نیست چی بود.
‫دارم طلاق می‌گیرم.
‫به همسرم هم گفتم.
‫دقیقاً انتظار داری در جواب این چی بگم؟
‫امیدوار بودی بگم،
‫«وای، بالاخره داره طلاق می‌گیره. ‫حالا دیگه باید باهاش ازدواج کنم.»
‫این همون چیزیه که می‌خواستی بشنوی؟
‫می‌دونم. حتی اگه طلاق هم بگیرم، ‫نمی‌تونم تو رو برگردونم.
‫می‌دونم الان دیگه واقعاً تو رو از دست دادم.
‫ولی هر کاری که می‌کنم، ‫نمی‌تونم از احساسم دست بکشم.
‫پس حداقل خواستم با خودم صادق باشم.
‫واسه همینه که دارم ازش طلاق می‌گیرم.
‫نه به خاطر تو. به خاطر خودم.
‫چون حس می‌کنم دارم می‌میرم.
‫از همه‌چی پشیمونم، اینا.
‫ببخشید خیلی دیر کردم.
‫به نظر میاد کسی که منتظرش بودی رسید.
‫چیزی رو که باید می‌گفتم رو گفتم، پس دیگه می‌رم.
‫وای، حسابی سنگ تموم گذاشتی.
‫این پاستا رو خودت درست کردی؟
‫خیلی خوب به نظر میاد.
‫از بیرون سفارش دادم.
‫کار خوبی کردی. غذای بیرون حرف نداره.
‫مدیر حسابرسی اصلاً کِی وقت می‌کنه آشپزی کنه؟
‫به‌جاش باید اون وقت رو صرفِ نگاه کردن به من بکنی.
‫نمی‌خوای بپرسی؟
‫باید حس خیلی بدی داشته باشی.
‫و همین‌طور کنجکاو باشی.
‫سعی نکن بحث رو عوض کنی ‫و چیزی رو که می‌خوای بپرسی رو بپرس.
‫آره، کنجکاوم.
‫و حالم هم بده.
‫ولی...
‫راستش دلم نمی‌خواد بپرسم.
‫این موضوع بین شما دو تاست.
‫ظاهراً امشب، اون شبی که باید باشه نیست.
‫این‌همه هم تدارک دیدی...
‫امشب زیاد نخور. فقط یه کم بخواب.
‫فردا هر دومون کار داریم، نه؟
‫من بهتره برم.
‫نرو.
‫پیشم بمون.
‫جو اینا...
‫اون زن دقیقاً واست چیه؟
‫از اون زناییه که می‌خوای کنارش بمیری.
‫می‌تونی قید همه‌چیز رو بزنی؟ به خاطر اون؟
‫اگه لازم باشه، آره.
‫اگه از جی یول بگذرم،
‫واقعاً فکر می‌کنی می‌تونی به دستش بیاری؟
‫وای خدا،
‫نزدیک بود دیرم بشه. من هیچ‌وقت دیر نمی‌کنم.
‫خب، منم هیچ‌وقت یه کراوات رو دو روز پشت‌سرهم نمی‌زنم.
‫دل بستن این کارها رو با آدم می‌کنه.
‫یهو چیزهایی که اصلاً براشون برنامه‌ریزی نکرده بودم ‫توی زندگیم سبز می‌شن.
‫وای، ببین چقدر قشنگ حرف می‌زنی.
‫با این حال، دیر کردن غیرقابل‌قبوله.
‫امروز روز خوبی داشته باشی.
‫تو هم همین‌طور.
‫- صبح بخیر. ‫- صبح بخیر.
‫[پیام جدید]
‫[گزارش در مورد جو اینا]
‫[فرستنده: بی‌نام] ‫[گزارش در مورد جو اینا]
‫دارم زندگی خصوصیِ جو اینا رو گزارش می‌دم.
‫اون درحالی‌که روی کار بقیه نظارت می‌کنه ‫و مجازاتشون می‌کنه، ادعای برتری اخلاقی داره،
‫ولی زندگی خصوصیِ خودش افتضاحه.
‫اون آدم ریاکاریه.
‫در ضمیمه...
‫عکس‌های مدیر جو کنار مافوقِ متأهلشه.
‫مدیر جو... اون شایعه واقعیت داره؟
‫پس کیه؟ همون مردی که توی عکس ‫ظاهراً داشتی باهاش سلام و احوال‌پرسی می‌کردی؟
‫بی‌خیال، این دیگه خیلی زیاده‌رویه.
‫حرص نخور، پوستت چروک می‌شه.
‫من مثل یه قلعه‌ی محکم می‌ایستم! بریم!
‫داری گریه می‌کنی؟
‫در مورد اون ایمیلی که راجع به خانم جو بود...
‫موقعیت فرستنده ردیابی شد و رسید به آدرس خونه‌ی آقای نو.
‫قراره مثل یه شاهزاده با اسب سفید سر برسی ‫و من رو با خودت ببری؟
‫پس منم می‌گم کارِ من بوده.
‫دستیار مدیر نو توبیخ می‌شه.
‫مسئولیتش رو به عهده می‌گیرم.
دانلود فیلم و سریال W W W . M O V I E S H O . C O M