خواهر.
اومدی نقاشی‌ها رو ببینی.
خوب داری پیش می‌ری.
اگه مردم ما رو با هم ببینن حرف درمیارن.
حداقل اینجا ساکته.
و...
ما نسبت خونی نداریم، پس بهم نگو خواهر.
بی‌خیال.
فقط ممنونم.
به لطف تو آزاد شدم.
پس باید حساب‌وکتاب کنیم.
شنیدم هواجین اینجا بوده.
مطمئن نیستم.
پس چرا به چوی میونگ‌جو زنگ زدی؟
«لی هواجین اینجاست.» مگه لازم نداشتی یکی به من خبرچینی کنه؟
می‌دونستم.
من و تو مثل هم فکر می‌کنیم.
چرا نگهش داشتی؟
چون شنیدم با عجله دنبالش می‌گردی.
از کی؟
شوهرخواهرم لی هواجین رو مرخص کرد،
و خواهرم دنبالش می‌گشت؟
چرا؟
حتماً دلیلی داره.
بیمار اتاق ۵۰۱ کجا رفت؟
این برام عجیب بود،
و دکتری که نتیجه آزمایش خونش رو دید واکنش عجیبی نشون داد.
این درسته؟
برای همین دوباره نتیجه آزمایش خونش رو چک کردم.
برای منم عجیب بود.
چرا؟ چی عجیب بود؟
نتیجه آزمایش خون رو ببین.
بیا.
لی هواجین
گزارش پزشکیش نکته حساسی داشت
چی؟
درباره هواجین.
در نگاه اول فکر کردم، «این دیگه چیه؟»
ولی بعد از رسیدگی
ظاهرش بهتر شده بود
شوهرخواهرم
حواسش خیلی جمعه
بچه...
به اون مربوطه؟
می‌دونی که از لو دادن متنفرم.
جوابمو بده.
خب...
برو خودت ازش بپرس.
منتظرته.
می‌دونی چیه، خواهر؟
دویست و شصت و شش روز.
می‌گن به وجود اومدن یه زندگی دقیقاً ۲۶۶ روز طول می‌کشه.
یعنی ۶۳۸۴ ساعت.
می‌دونی که ریاضیم خوبه.
زمان زیادیه.
چی کار می‌کنی؟ بیا دیگه.
هیچ‌وقت نمی‌فهمیدم
چرا تو و مین‌چول مدام می‌گفتین
یه نفر باید تغییر کنه
یا نجات پیدا کنه.
بعد فهمیدم
۲۶۶ روز طول می‌کشه.
۶۳۸۴ ساعت طول می‌کشه.
حالا می‌فهمم چرا گفتی هر آدمی یه دنیاست.
منطقیه.
حالا می‌فهمم.
دو نفر جلوترن. تو اول برو.
- من می‌رم داخل. - برو.
سون اویونگ!
- همون‌جا وایسا، عوضی! - هی!
چه خبره؟
لعنتی.
همون‌جا وایسا!
برو کنار!
تکون نخور.
هی، از روم بلند شو.
سون اویونگ، به جرم سرقت بازداشتی.
حق داری وکیل داشته باشی و حق داری سکوت کنی.
من کاری نکردم. من هیچی نمی‌دونم.
بلند شو.
وای خدا، واقعاً که.
- اویونگ. - اون چیزی نیست که فکر می‌کنی.
یه چیزی اشتباه شده.
- اویونگ. - من بی‌گناهم. نگران نباش.
چرا این کارو می‌کنین؟ اویونگ چی کار کرده؟
توی کلانتری هاسونگ حرف می‌زنیم.
آقا!
این می‌تونه ممانعت از اجرای عدالت محسوب بشه.
سومی، تو خونه منتظر بمون.
سوءتفاهم رو برطرف می‌کنم و برمی‌گردم خونه.
- بریم، کارآگاه. - حرکت کن.
اویونگ.
باید تأیید رئیس رو بگیرین.
گفتم زود برمی‌گردم.
نه، نمی‌تونین!
به خاطر این لباسه؟
به خاطر این لباس لعنتیه؟
سلام، سومی.
اویونگ توی کلانتری هاسونگه، درسته؟
الان میام اونجا.
جلوش رو بگیرین.
- برین کنار. - نه، خانم.
گفتم برین کنار.
هی، جلوش رو بگیرین.
گفتم زود برمی‌گردم!
ولم کنین!
چی...
چه خبره؟
چی...
هی. هی!
این دیگه چه...
لعنتی.
هی.
چی به سرش اومده؟
ما کاری نکردیم.
می‌خواست بره بیرون، ما هم سعی کردیم جلوش رو بگیریم،
یهو از حال رفت.
خواهر، چی کار کنیم؟
خواهر.
مرده؟
زنده‌ست؟
چی کار می‌کنی؟
همون‌جا بمون.
خانم.
دکتر گفت باید استراحت کنی.
پس دراز بکش.
باید برم. یکی منتظرمه.
این به خاطر بچه هم هست.
شنیدم بارداری.
تو از کجا
این رو می‌دونی؟
گفتم دراز بکش.
خانم، به کمکتون نیاز دارم.
لطفاً اویونگ رو از کلانتری آزاد کنین.
اون کار اشتباهی نکرده.
لطفاً بهشون بگین گردنبند فقط یه هدیه برای من بوده.
گردنبند؟
بدبخت شدم.
دیگه بدبخت شدم. چی کار کنم؟
سومی واقعاً بدبخت شده؟
از وقتی زیاده‌روی می‌کرد حدس می‌زدم کار به اینجا بکشه.
اویونگ، چی کار کنم؟
می‌تونی اینو برام بفروشی؟
این رو از کجا آوردی؟
- نکنه... - هیچی نپرس.
فقط بی‌سروصدا ردش کن.
باشه.
ولی چقدر باید براش بگیرم؟
فقط به اندازه‌ای که پول از دست‌رفته‌ی سومی برگرده.
درسته. یه نفر هست که توی کانون اصلاح و تربیت شناختمش.
توی این کارها حرفه‌ایه. ازش می‌پرسم.
متأسفم.
برای چی؟
تقصیر من بود
که رفتی کانون اصلاح و تربیت.
به لطف تو بود.
به لطف تو تونستم همچین جایی رو تجربه کنم.
اگه تو رو ندیده بودم،
زندگیم خیلی کسل‌کننده می‌شد.
پس جی‌یو راست می‌گفت.
جی‌یو بهم گفت
حتماً تو گردنبند رو دزدیدی.
گفت روز انتخابات تو رو دیده که با چراغ خاموش کمدمون رو می‌گشتی.
این درست نیست.
گردنبند رو دزدیدم، ولی نه اون روز.
پس کی دزدیدیش؟
و چرا دزدیدیش؟
چرا از بین همه چیزها اون گردنبند؟
چون دیدم تو و جی‌یو درباره گردنبند حرف می‌زدین.
فهمیدم باید گرون باشه.
البته قصد نداشتم بدزدمش.
فقط...
فقط می‌خواستم یه بار امتحانش کنم.
درست مثل جی‌یو.
فقط می‌خواستم یه بار امتحانش کنم.
۸ فوریه ۲۰۲۷
- وقتی بیست سالت شد؟ - بله.
نه، این دیوونگیه.
تو بیست سالت بشه؟
بی‌خیال. سه سال مثل برق می‌گذره.
پس لطفاً تا اون موقع خوب نگهش دار.
باشه.
پس تا اون موقع خوب نگهش می‌دارم.
اوه، صبر کن.
بذار یه بار دیگه ببینمش.
بیا.
خیلی بهت میاد.
شروع دبیرستانت مبارک.
بله، تازه رسیدم خونه.
کد لباس رو یادم رفت.
فقط سریع کراواتم رو برمی‌دارم.
بعد آقای هیون یهو اومد داخل.
دستپاچه شدم و از حال رفتم.
درست مثل امروز.
مثل امروز؟
بله، درست مثل امروز.
هواجین.
حالت خوبه؟
ولی نتونستم جواب بدم.
چون دوباره از حال رفتم.
هواجین.
زیاد پیش نمیاد، ولی گاهی اتفاق می‌افته.
می‌دونی وقتی نصفه‌خوابی
و هر چقدر تلاش می‌کنی نمی‌تونی بیدار شی؟
همون حس رو داشت.
هواجین.
من شما دو نفر رو با هم دیدم.
- اون چیزی نیست که فکر می‌کنی. - چی می‌گی؟
اصلاً اون چیزی نیست که فکر می‌کنی.
یه اتفاقی مثل امروز افتاده بود، و من نگرانش بودم...
گفتم همه چیز رو دیدم!
دیدم.
پس جی‌یو حتماً اون صحنه رو دیده
و سوءتفاهم کرده.
سوءتفاهم؟ درباره چی سوءتفاهم کرده؟
بی‌خیالش.
پس وقتی داشتی گردنبند رو امتحان می‌کردی اون اومد داخل،
و بعد تو از حال رفتی؟
بله.
بعدش چی؟
بعدش چه اتفاقی افتاد؟
هواجین، حالت خوبه؟
قربان.
می‌تونین بلند شین؟
بله.
من ندزدیدمش.
فکر کردم اگه توضیح بدم چرا انداخته بودمش، باورم نمی‌کنه.
برای همین فکر کردم فقط برش دارم و بعداً بذارمش سر جاش.
- بذار ببرمت بیمارستان. - نه، خوبم.
واقعاً خوبم.
این هر از گاهی برام پیش میاد.
دکتر هم گفت مشکلی نیست.
اسمش
یه چیزی مثل وازوواگاله.
اسمش مثل یه بیماری جدی به نظر میاد، ولی فقط غش کردنه.
مطمئنی حالت خوبه؟
الان کاملاً خوبم.
برای همین برگشتم توی اتاق لباس،
گفتم گوشیم رو اونجا جا گذاشتم.
برای این بود که گردنبند رو بذارم سر جاش.
راست می‌گم.
انتظار داری باور کنم؟
راسته. لطفاً باورم کنین.
به جی‌یو گفتی برای پیدا کردن آویزیه که گم کرده بودی.
اون فقط
یه بهونه بود.
ازش خواستی آویز رو پس بده و جی‌یو قبول نکرد.
بعد سعی کردی ازش بگیری، و همون باعث اون حادثه شد.
پس توی پارکینگ، وقتی آویز رو پس گرفتی،
تو و اون درباره چی حرف زدین؟
پارکینگ؟
اون توی پارکینگ آویز رو بهت پس داد.
من آویز رو از منشی شین پس گرفتم، نه از آقای هیون.
چی؟ منشی شین؟
بیا.
یادم رفت پسش بدم.
می‌خواد اینو بهت برگردونه.
درسته.
می‌خوای برسونمت خونه؟
بله، فقط اول می‌خوام لباسم رو عوض کنم.
آدرس چیه؟
از اینجا نزدیکه.
ساختمان ای، اوربن تری، ۸۲ گیوجونگ‌رو، هاسونگ.
پس آویز رو به منشی شین داده بود.
من دچار سوءتفاهم شدم.
فکر کردم تویی.
ببخشید؟
پس از دوستت خواستی گردنبند رو بفروشه؟
متأسفم.
فوراً پول لازم داشتم.
و از من می‌خوای کمک کنم دوستت آزاد بشه،
همونی که به خاطر فروشش بازداشت شده.
بله، فقط بگین که هدیه بوده، همین کافیه.
چرا باید این کارو بکنم؟
چرا باید فقط برای کمک به تو دروغ بگم؟
هر کاری از دستم بربیاد می‌کنم تا لطفتون رو جبران کنم.
چطوری؟
با پول؟
پول داری؟
الان نه، ولی یه جوری جبران می‌کنم.
هر کاری بگین می‌کنم.
هر کاری؟
هر کاری بخواین انجام می‌دم.
پس لطفاً...
لطفاً اویونگ رو آزاد کنین.
بارداری، درسته؟
بله.
ولی خب که چی؟
پدرش کیه؟
پدر بچه کیه؟
من زودتر می‌رم. امروز قراره بارون بیاد.
چترت رو یادت نره.
کاری هندی واقعیه، همون که دوست داری.
مثل دفعه قبل غذا سفارش نده.
دو دقیقه بذارش توی مایکروویو،
درش بیار، همش بزن، بعد یه دقیقه دیگه بذارش توی مایکروویو.
اون‌طوری یکدست گرم می‌شه و خوشمزه‌تره.
این‌ها رو هم یادت نره بخوری.
وگرنه ناراحتشون می‌کنی.
ارسال مرغ
نه، اون رو نخور.
چرا؟
می‌تونی یه کم صبر کنی؟ با هم غذا بخوریم.
برو دست و روت رو بشور.
بیا. بخور.
امروز تولد کسیه؟
تولد؟
چرا؟
فکر نمی‌کنی یه کم زیادیه؟
زیادی نیست.
اگه این‌قدر سرم شلوغ نبود،
راحت می‌تونستم یه دوجین مخلفات درست کنم.
همین الان هم در کمترین زمان یه وعده کامل آماده کردم.
نظرت چیه؟ دوست داری؟
آره، خوشمزه‌ست.
ولی قطعاً زیادیه.
آخه منو ببین. سر این میز کاملاً گم شدم.
گانگ‌میونگ، تو خیلی شیرینی.
ولی
مطمئن شو فقط برای منی.
این مهربونیت رو برای آدم‌های مهم زندگیت نگه دار.
- چی داری می‌گی؟ - «چی داری می‌گی؟»
این کارو نکن.
باشه. چون خیلی بامزه بود.
بیا. ماهی خال‌مخالی بخور. دوست داری.
خودم داشتم می‌خوردم.
نمی‌بینی اینجا دارم تپل می‌شم؟
بابات خیلی اینو می‌گفت.
یادت مونده.
البته.
همه حرف‌هاش
و همه شوخی‌هایی که باهام می‌کرد...
همه‌شون یادمه، با اینکه فقط هفت سالم بود.
منم یادت بمونه، باشه؟
چی داری می‌گی؟
فقط حسودیم شد.
اگه منو مثل بابات یادت نمونه، حسودیم می‌شه.
این‌طوری نمی‌شه. باید یه کم نوشیدنی بخوری.
- می‌تونم؟ - یه نوشیدنی خنک بهترین درمان حسادته.
پسرم خیلی باهوشه.
یه لحظه صبر کن.
ممنون.
دستیار لیم هیون‌گیو
الو؟ این موقع شب چی شده؟
کار؟
بله، کاره.
دارم با پسرم شام می‌خورم.
یه وقت دیگه همدیگه رو ببینیم؟
بعداً، بعداً درباره‌اش حرف می‌زنیم.
چه خوبه.
احتمالاً چون پسرم برام ریخته.
مطمئنی لازم نیست بری؟
نوشیدنی که پسرم برام ریخته خیلی خوشمزه‌ست.
اگه با خودش بخورم حتماً خوشمزه‌تر هم می‌شه.
بی‌صبرانه منتظرم.
نگفتی زود بزرگ نشم؟
با همه کارهای خوبی که کردی،
وظیفه پسریت رو انجام دادی.
پس وقتی بیست سالت شد،
خودت برای خودت تصمیم بگیر
هر کاری دلت می‌خواد بکن.
خیلی دمدمی‌مزاجی.
اوه، یادم رفت.
جاپچه درست کردم و یادم رفت بذارمش سر میز.
یه لحظه صبر کن. تو به خوردنت ادامه بده.
مامان، برات پیام اومد.
الان دارم میام خونه‌ات. زیاد طول نمی‌کشه.
لعنتی.
حسابی
از فرم افتادم.
گفتم بعداً، ولی حتی اومدی دم خونه‌ام.
چی این‌قدر فوریه؟
شنیدم استعفا دادی.
فکر کردم چون هر دومون کنار گذاشته شدیم، یه نوشیدنی بخوریم.
منظورت چیه؟
چا سو‌یون کاملاً
از پشت بهم خنجر زد.
داری درباره چی حرف می‌زنی؟
نمی‌فهمم.
ازم خواست
جلوی قانون ویژه رو بگیرم و موضع حزبمون رو برگردونم.
برای همین خودم مسئولیتش رو گرفتم.
بی‌خیال، این‌طوری بهم نگاه نکن.
من تمام عمرم زیر سایه بقیه زندگی کردم.
برای همین خواستم یک بار بیام توی نور.
برای همین.
در ازای برگردوندن موضع حزب،
اون چی خواست؟
اگه چیزی خواسته بود، این‌قدر ناراحت نمی‌شدم.
خب...
حداقل با برگردوندن موضع حزب نفوذم رو ثابت کردم.
برای همین فکر کردم ازش استفاده کنم تا چند تا نماینده رو
توی انتخابات عمومی وارد مجلس کنم.
بعد اون با همین بهونه از پشت بهم خنجر زد.
باورت می‌شه؟
انتخابات عمومی بعدی و انتخابات ریاست‌جمهوری؟
رویای خیلی بزرگی داشتی.
وقتی بهش فکر می‌کنم بیشتر حرصم می‌گیره.
من
می‌خوام
تلافی کنم.
نقشه‌ات چیه؟
اومدی با من حرف بزنی،
پس حتماً نقشه‌ای داری.
چا سو‌یون
از خیلی از نماینده‌های حزب من پرونده و نقطه‌ضعف داره.
یه جورهایی اینو از پدرش به ارث برده.
فقط باید به اون دفتر حساب دست پیدا کنم.
چرا فکر می‌کنی کمکت می‌کنم؟
بی‌خیال. تو هم اخراج شدی.
درست وقتی که قرار بود وارد کابینه بشی.
حتماً چیزی هست که از سر ناامیدی بخوای به دستش بیاری.
چرا به حزب من ملحق نمی‌شی؟
می‌تونیم با هم متحد بشیم و از نو شروع کنیم.
اگه بتونیم با دفتر حساب نماینده‌ها رو قانع کنیم،
می‌تونیم
قانون ویژه رو تصویب کنیم؟
قانون ویژه دو ته‌هون؟
می‌تونی دوباره موضع حزبت رو برگردونی؟
صبر کن.
تو هم قانون ویژه رو می‌خواستی؟
چرا؟
مگه اون چیزی نبود که رئیس‌جمهور منتخب می‌خواست؟
برای همین بهش پیشنهاد دادم موضع حزبم رو به نفعش عوض کنم.
ولی اون مدام دست‌دست می‌کرد. وای خدا.
تو بهش پیشنهاد دادی، ولی قبول نکرد؟
برای همین کارم به اینجا کشیده.
توی موقعیتی که هر ثانیه مهم بود،
برای فکر کردن وقت تلف کرد.
و چا سو‌یون هم حسابی حالم رو گرفت. لعنتی.
یعنی می‌گی رئیس‌جمهور منتخب واقعاً پیشنهادت رو قبول نکرد.
دارم بهت می‌گم.
اصلاً بلد نیست از موقعیت درست استفاده کنه.
توی این کار درمانده‌ست.
پس فقط اون دفتر حساب رو لازم داری؟
می‌تونم باهاش موضع حزبم رو عوض کنم.
ولی یه چیز دیگه هم هست
که باید در نظر بگیریم.
چی؟
چند روز پیش، چا سو‌یون شروع کرد
به کشوندن آدم‌های حزب شما سمت خودش.
فکر کن. من موضع حزبم رو عوض کنم،
و نماینده‌های حزب شما عقب بکشن.
این واقعاً ممکنه اتفاق بیفته.
خودم رسیدگی می‌کنم.
رأی اعضای حزب رو تحت کنترل می‌گیرم
و دفتر حساب رو به دست میارم.
واقعاً؟
منشی شین، حسابی آماده‌ای بری تا تهش.
خوشم اومد. سرسختی.
وای خدا.
شمن سون
ببخشید.
الو؟
با هواجین تماس گرفتی؟
منشی شین، لطفاً کمکم کنین.
لطفاً به برادرم کمک کنین.
کلانتری هاسونگ
باشه، خلاصه حرفات اینه که
یادت نمیاد گردنبند رو کجا و چطور به دست آوردی.
داری گوش می‌دی؟
حتی اون رو یادت نمیاد، ولی به جانگ هونگ‌سوک سه میلیون فروختیش؟
هنوز پولش رو نگرفتم.
قرار بود بفروشتش...
«بعد از فروش مال دزدی، پولت رو می‌دم.» درسته؟
صبر کن، صبر کن!
سلام.
هر چی تا الان گفته شده رو فراموش کن.
از این به بعد، من تصمیم می‌گیرم چی می‌تونی بگی و چی نمی‌تونی.
فقط وقتی من اجازه دادم دهنت رو باز می‌کنی.
شما وکیلین؟
بله، هستم.
من نماینده قانونی سون اویونگ هستم،
وکیل کانگ سون‌هو.
«سون» اینجا به معنی مهربون نیست. یعنی شرور.
وکیل کانگ سون‌هو
شما همون وکیلی هستین که توی تلویزیون بود.
وکیل طلاق خانم چا؟
بله، خودمم.
منم، ولی الان
وکیل سون اویونگم.
متأسفم. وکیل معروف بودن دقیقاً کمکی به موکل نمی‌کنه.
ولی خب یه کم معروف شدم دیگه.
ولی اون حتی وکیل تسخیری رو هم رد کرد.
من وکیل لازم ندارم.
من وکالت‌نامه‌ای رو ارائه دادم که خانم سون سومی امضا کرده.
من به تو نیازی ندارم.
گوش کنین، آقای سون.
گفتم وکیل نمی‌خوام!
من به وکیل‌ها آلرژی دارم.
کارآگاه.
می‌شه ده دقیقه بهمون وقت بدین؟
نیازی نیست اینجا باشی. گم شو.
چون هواجین خواست، اومدم.
فقط ده دقیقه، لطفاً.
مختصر حق دفاع قانونی رو برای موکلم توضیح می‌دم.
کل بازجویی امروز بی‌فایده شد.
باشه، همین کارو بکنیم، آقای وکیل.
ده دقیقه دیگه برمی‌گردم. حقوقش رو براش توضیح بده. مووی شو M O V I E S H O . C O M
الو؟
کانگ سون‌هو هستم. همین الان توی بیمارستان همدیگه رو دیدیم.
همون‌طور که گفتی، هواجین، وقتی گفتم وکیلم ازم بدش اومد.
بیمارستان؟
هواجین مریضه؟ دوباره غش کرده؟
گوشی رو می‌دم بهش. باهاش حرف بزن.
هی، هواجین. مریضی؟ چرا توی بیمارستانی؟
دوباره غش کردی؟
اویونگ.
بله. آسیب دیدی؟
حالت خوبه؟
نگران من نباش و هر چی وکیل می‌گه انجام بده.
من وکیل لازم ندارم.
فقط دقیقاً هر چی وکیل می‌گه انجام بده.
اون‌وقت آزاد می‌شی.
هواجین.
هر چی می‌گم انجام بده.
گوشی رو بده به وکیل.
خودمم.
الان هر چی بگین انجام می‌ده.
لطفاً حتماً کاری کنین
اویونگ آزاد بشه.
باشه، تمام تلاشم رو می‌کنم.
آقای سون، همون‌طور که قبل‌تر گفتم،
از این به بعد، فقط وقتی من بهت گفتم دهنت رو باز می‌کنی.
فهمیدی؟
دیگه تموم شد.
خوشبختانه زخم خوب جوش خورده.
با اینکه بخیه‌ها مدت زیادی مونده بودن،
هیچ التهابی وجود نداره.
ببخشید. یه مدت حالم سر جاش نبود.
درک می‌کنم.
برای احتیاط براتون آنتی‌بیوتیک می‌نویسم.
اگه التهاب یا چرک دیدین،
فوراً بیاین پیشم.
حتماً.
اوه، راستی.
لی هواجین برگشته.
اوه، می‌خواستم درباره علائمش بپرسم.
می‌گه گاهی یهو غش می‌کنه.
بله. این از علائم سنکوپ وازوواگاله.
خود این علامت، یه جور بیماری محسوب می‌شه.
هیچ نشونه‌ی قبلی‌ای نداره؟
نه، و همین مشکل‌سازترش می‌کنه.
درمانی هم نداره.
اغلب ارثیه.
مثلاً اگه مادر این علامت رو داشته باشه، دختر هم دچارش می‌شه.
شنیدم بستری شده بوده.
جز غش کردن، مشکل دیگه‌ای هم داره؟
حالش خوبه.
داریم یه مشکل دیگه رو حل می‌کنیم.
قانون ویژه برای بازتحقیق آتش‌سوزی اچ کمیکال
تو نمی‌تونی هم سویون رو حفظ کنی
هم قانون ویژه رو.
باید یکی‌شون رو رها کنی.
اگه جای من بودی چی کار می‌کردی؟
کی رو انتخاب می‌کردی؟
من انتخابم رو کردم.
دخترم
الو؟
وقت داری حرف بزنی؟
بله.
تصمیم گرفتی خارج نری.
خوب بهش فکر کردی؟
من بهت اعتماد دارم،
ولی نگران زندگی مدرسه‌اتم.
بقیه چیزها خوبه؟
بابا، می‌شه فقط...
طلاق نگیری؟
یادته بچگی‌هام سه‌چرخه دوست داشتم؟
آره.
یادمه.
همیشه قبل خواب می‌بردیش تو اتاقت،
با اینکه مامانت می‌گفت نبر.
هر دفعه دعوات می‌کرد.
یادته هر وقت مامان دعوام می‌کرد چی می‌گفتم؟
اون‌قدر کوچیک بودم که یادم نمیاد،
ولی تو و مامان
همیشه بابتش سر به سرم می‌ذاشتین.
چی می‌گفتی؟
ظاهراً می‌گفتم خانواده‌ی ما مثل سه‌چرخه‌ست.
چون خانواده‌مون سه نفره بود.
و سه‌چرخه سه تا چرخ داره.
می‌گفتی درست مثل ماست.
برای همین هر وقت تو خیابون سه‌چرخه می‌دیدیم،
این ماجرا رو تعریف می‌کردی و سر به سرم می‌ذاشتی.
سر به سرت نمی‌ذاشتیم.
بهت افتخار می‌کردیم.
پس می‌شه فقط...
همون سه‌چرخه بمونیم؟
- جی‌یو. - دلم می‌خواد زمان برگرده عقب.
به قبل از اون اتفاق.
زنگ زدم همین رو بگم.
دیگه قطع می‌کنم.
الو؟
وای، چه زود جواب دادی.
منتظر تماس من بودی؟
چیزی پیدا کردی؟
با منشی بانوی اول ملاقات کردم.
ظاهراً بانوی اول پنج سال پیش توی خونه‌تون با همسرت ملاقات کرده.
خوشبختانه منشی دفترچه خاطرات دقیقی نگه داشته.
دهم ژانویه بود. ازش مطمئن بود.
اون روز،
توی ماشین، وقتی داشتن از ملاقات
با همسرت برمی‌گشتن خونه، رئیس‌جمهور و همسرش
درباره ملاقات حضوری با تو صحبت کردن.
ملاقات با من؟
رئیس‌جمهور می‌خواست تو رو ببینه،
ولی بانوی اول جلوش رو گرفت و گفت چا سویون اجازه چنین کاری رو نمی‌ده.
ظاهراً همیشه همین‌طوری کارها رو پیش می‌برن.
اگه اختلاف نظر داشته باشن، هر چی بانوی اول بگه همون رو انجام می‌دن.
اول مطمئن نبودم،
ولی اون تقریباً همون زمانی بود که من دستگاه شنود رو روی تو کار گذاشتم.
سوابق تراکنش‌هام رو
برای اون دوره بررسی کردم.
سندی از انتقال پولی پیدا کردم
که برای خرید اون دستگاه شنود قدیمی انجام داده بودم.
درست بعد از اینکه با رئیس‌جمهور معامله کرد،
شروع کرد به شنود کردن من.
از اول همه این‌ها رو می‌دونستی و این کار رو به من سپردی، نه؟
نه.
وقتی کسی از کسی شنود می‌کنه، معمولاً یعنی مشکلی وجود داره.
مثلاً وقتی کسی درگیر مسائل جدی خانوادگی باشه یابه چنین چیزی مشکوک باشه
ما همچین مشکلاتی نداشتیم.
پس،
ممکنه مشکل به معامله‌ای که با رئیس‌جمهور کرده بود برمی‌گشته.
به خاطر این نبود که بهش اعتماد نداشتم.
به خاطر این بود که نمی‌تونستم
به هیون مین‌چولِ سیاستمدار اعتماد کنم.
من شوهرم رو زیر نظر نداشتم.
سیاستمدارهایی رو زیر نظر داشتم
که به سیاستمدار هیون مین‌چول نزدیک می‌شدن.
داشتم ازش در برابر اون‌ها محافظت می‌کردم.
چون شوهرم یه سیاستمداره،
و من همسرشم، و در عین حال
شریک سیاسی‌شم.
به جای زیر نظر گرفتن من، یعنی داشت
رئیس‌جمهور و همسرش رو که می‌خواستن به من نزدیک بشن زیر نظر می‌گرفت؟
طبق حرف خودش،
داشت از من در برابر اون‌ها محافظت می‌کرد؟
از منشی بانگ دفترچه خاطراتش رو خواستم.
حداقل یه کپی ازش رو.
وقتی بخونمش، سرنخ‌های قطعی‌تری به دست میارم.
دفترچه رو بخر.
باید همین الان اون دفترچه رو بخونم.
اویونگ رو کی آزاد می‌کنی؟
کاری که می‌خوای رو انجام می‌دم.
فقط مطمئن شو به قولت عمل می‌کنی.
قول دادی هر چی من بگم انجام بدی.
باشه، سر حرفم می‌مونم.
فعلاً توی بیمارستان بمون.
برات مراقب می‌گیرم.
نیازی ندارم.
به خاطر مریضی اینجا نیستم.
باشه پس.
می‌تونم یه سؤال بپرسم؟
مادر بودن چه حسی داره؟
اشکالی نداره
آدمی مثل من مادر بشه؟
من مثل شما پولدار و تحصیل‌کرده
نیستم.
آدمی مثل من صلاحیت مادر شدن داره؟
همچین صلاحیتی وجود نداره.
یاد گرفتن مادر بودن هم ممکن نیست.
ولی یه چیز قطعی‌ه.
اگه قصد داری که انجامش بدی،
به خودت شک نکن.
اگه اون بفهمه، چقدر مضطرب می‌شه؟
اگه می‌خوای به دنیاش بیاری،
کاری نکن بچه‌ات مضطرب بشه.
ممنونم.
حتماً باید فردا مصاحبه ام‌بی‌اس رو انجام بدم؟
فردا؟
مگه هفدهم نبود؟
فردا هفدهمه.
فردا هفدهمه؟
نه هفتم؟
وای خانم.
چطور ممکنه تاریخ رو ده روز اشتباه بگیری؟
نوار تست
چی شده؟
عجیب رفتار می‌کنی.
چی شده؟
آدمی مثل من...
می‌تونه از پس خودش بربیاد و مادر بشه؟
وقتی مادرم به خاطر من مرد؟
واقعاً می‌تونم؟
اگه مادرم منو به دنیا نیاورده بود،
به خاطر شرایط تولد من سرزنش نمی‌شد.
و اون‌طوری نمی‌مرد.
چطور می‌تونم بچه داشته باشم و مادر بشم؟
چطور آدمی مثل من...
چرا این حرف رو می‌زنی؟
تو مادر خوبی می‌شی.
همیشه غر می‌زنی، می‌گی این کارو بکن، اون کارو نکن.
همیشه نگرانمی، می‌پرسی غذا خوردم یا سردمه.
مادر همین کارها رو می‌کنه.
و تو همیشه همین کارها رو برای من می‌کنی.
این کاریه که از همه بهتر بلدی.
تو
کاملاً صلاحیتش رو داری.
پس نگران نباش.
ممنونم.
وای، دیره. چرا یه چیزی نمی‌خوری؟
منم گرسنه‌ام شده. شکمم قار و قور می‌کنه.
می‌خوای این‌طوری بازی کنی؟
ببخشید؟
باشه، بخوریم.
وای خدا.
خب...
خوبه. خیلی خوب داری پیش می‌ری. کم‌کم داریم با هم هماهنگ می‌شیم.
تا کی باید این کارو بکنیم؟
باشه، ساده برات توضیح می‌دم.
پلیس مهاجمه.
و ما چی هستیم؟
مدافع.
اون بی‌وقفه بهمون حمله می‌کنه، و ما باید تحمل کنیم.
تا کی؟
یه مقام بالاتر دستور می‌ده.
مقام بالاتر؟
کی؟
چا سویون؟
آره. خب که چی؟
فقط حس بدی بهش دارم.
وقتی اون دخالت می‌کنه، همه چیز به هم می‌ریزه.
راستی،
چرا این‌قدر از وکیل‌ها بدت میاد؟
توی پرونده‌ات نوشته چون زیر سن قانونی بودی و اولین جرمت بود،
ولی تا آخر حاضر نشدی از کمک وکیل استفاده کنی. چرا؟
سال ۲۰۲۲
نه.
بیدار شو.
چشم‌هات رو باز کن!
هی.
می‌تونی بشینی؟
حالت خوبه؟
صدامو می‌شنوی؟
بیا بگیم
من موتور رو دزدیدم.
بیا بگیم من سوارش شدم.
- تو؟ چرا؟ - تو دائم غش می‌کنی.
توی کانون دوام نمیاری.
من به جات می‌رم.
اویونگ.
چرا کمک رو رد کردی؟
حتماً دلیلی داشتی.
من از حقم
برای دفاع قانونی استفاده می‌کنم.
منظورت چیه؟
نمی‌خوام درباره‌اش حرف بزنم.
فهمیدی؟
اگه نمی‌خوای، کاریش نمی‌شه کرد.
چی می‌خوای بخوری؟
کره‌ای؟ چینی؟
یه پرس بزرگ می‌خوام.
پس چینی.
جاجانگمیون بزرگ؟ جامپونگ بزرگ؟
لعنتی.
این همیشه منو دو دل می‌کنه.
چی بخورم؟
منشی شین.
چی شد؟
همه چیز درست شد.
خانم چا یه وکیل فرستاد.
وکیل؟
بله. خب...
اوه؟ خودشه.
چی شد؟
اویونگ آزاد می‌شه؟
هنوز نه. فقط شام خوردیم.
بازجویی هنوز تموم نشده.
بعداً دوباره حرف می‌زنیم.
گذشته از اون،
تو اینجا چی کار می‌کنی؟
خب، قبل از اینکه با شما تماس بگیرم، برای کمک بهش زنگ زدم.
بالاخره همدیگه رو دیدیم.
وکیل کانگ سون‌هو.
منو می‌شناسی.
منشی شین هه‌رین.
تو هم منو می‌شناسی.
همون‌طور که می‌بینی.
قبل از اینکه توی دادگاه همدیگه رو ببینیم، توی کلانتری همدیگه رو دیدیم.
از نظر روند قانونی، ترتیب درست همینه.
می‌تونیم
یه کلمه حرف بزنیم؟
ده دقیقه وقت دارم. کافیه؟
کافیه.
ببخشید.
الو؟
خانم چا اومده اینجا.
با رئیس‌جمهور منتخب اومده.
قصد داشتم ببینمت.
یه سؤال دارم.
چیه؟
تو اول بگو. تا اینجا اومدی.
لی هواجین.
بارداره.
چی می‌شه
اگه اخبار بگه بچه مال توئه؟
البته که انکار می‌کنی.
ولی لی هواجین خودش جلو میاد.
و می‌گه بچه مال توئه.
اینکه بچه
بالاخره به تو ربط داره.
تو...
اولین ظهورت توی اخبار همون چیزیه که مردم تو رو باهاش به یاد میارن.
همون‌طور که تو رو به عنوان بازمانده آتش‌سوزی به یاد میارن،
مردم منو
با خبر هفت‌سالگی‌م به یاد میارن.
فرزند پنهانی چا جین‌تک
و زنی که نامش در پرونده مطرح بود.
مادرش خودکشی کرد،
و تازه بعد از اون، پدرش به فرزندی قبولش کرد.
بذر بدبختی.
این اولین خاطره مردمه از من.
و حالا که بانوی اول شدم،
می‌فهمم شوهرم، رئیس‌جمهور،
وضعیت نامطلوبی داره.
سرنوشت بی‌رحمی نیست؟
بس کن.
دختری که از بدو تولد نفرین شده و نمی‌تونه از بدبختی‌ش فرار کنه.
چی می‌خوای؟
برگردیم...
به زمانی
قبل از اینکه قانون ویژه رو مطرح کنی.
تا آخر جلوی منو می‌گیری؟
تو نهایت تلاشت رو کردی.
پس،
همین‌جا تمومش کن.
این چیزیه که می‌خوای؟
حتی خاطرات دردناکت رو
که عذابت داده بودن بیرون کشیدی
و یه ادعای خانوادگی جعلی جور کردی، چون می‌خوای من متوقف بشم؟
جواب بده.
بله.
می‌خوام برگردیم، انگار هیچ اتفاقی نیفتاده.
چون هیچ اتفاقی نیفتاده.
یه راه دیگه هم برای آزاد کردن اویونگ هست.
قبلاً دیدمش.
یه گاوصندوق توی اتاق لباس.
فقط با یه کلمه از طرف من، کارت تمومه، هیون مین‌چول!
می‌خوای نماینده‌ها رو تهدید کنی
و مجبورشون کنی رأی موافق بدن؟
باید همین‌جا تمومش کنی.
هر کی جلوی این رو بگیره، مجرمه.
از چه حقیقتی می‌ترسی که تا اینجا پیش رفتی؟
برام مهم نیست
تا وقتی بتونم قانون ویژه رو متوقف کنم.