forever s1e3
اسم من هنری مورگانه.
داستان زندگی من طولانیه.
در طول سالها، میشه گفت که متخصص مرگ شدم.
باید کلیدی که نفرینم رو باز میکنه پیدا کنم.
اتفاقی حدود دو قرن پیش افتاد.
و من دگرگون شدم.
زندگی من درست مثل شماست....
به جز با یک تفاوت کوچیک.
هیچ وقت به پایان نمیرسه.
هر باری که من میمیرم، همیشه ی خدا از توی آب برمیگردم،
و همیشه هم چیزی تنم نیست.
حالا شما هم اندازه ی من از وضعیتم خبر دارین.
داستانش طولانیه.
[Arthur Conley's "Sweet Soul Music" ]
♪ آره، آره ♪ ♪ که بتونی باهاش یک تکونی بخوری ♪
♪ آره ♪
♪ آره، آره ♪ ♪ آره، آره ♪
خدایا، کاش منم میتونستم.
چی رو میتونستی؟
♪ برو برو برو ♪
میزنی دست و پات رو میشکنی، ابراهام.
فکر نکنم.
توی جوونی خوب تر و فرز بودم.
شاید از اون روزها چیزهای متفاوتی به خاطر داریم.
تا جایی که من یادمه چندباری که میخواستی دوچرخه سواری
یاد بگیری، سر از مطب دندون پزشک در میاوردی.
خب، در طول زمان آدم تکامل پیدا میکنه.... اکثراً آدم ها اینطوری هستند.
♪ آره، آره ♪
خواهش میکنم بهم بگو
که خودت رو نمیخوای زندانی سیاه چالت بکنی.
ناسلامتی آخر هفته هست ها.
داشتم توی آزمایشگاه ام مطالعه میکردم.
و یک کشف باورنکردی در مورد وضعیتم کردم.
تونستی که راز زندگی جاوادانه رو پیدا کنی؟
بهتر از اون، یک راهی برای مردن پیدا کردم.
جوونیم رو سر یک آدم جاویدان تلف شد.
خب، من اطلاعات جدیدی در مورد بیدار شدنم جمع آوری کردم.
- در مورد چیت؟ - وقتی که از آب بیرون میام.
با اصطلاح "تجدید حیات" راحت نیستم.
عجیبه که فقط با این قسمتش راحت نیستی،
ولی باشه.
به هر حال، وقتی که ظاهر شدن دوباره امُ روی جدول میارم،
با استفاده از حرف های شاهدین و گزارش های پلیس
و مقایسه کردن اونها با زمان های مرگ...
خب چی؟
گاهی اوقات...
من مدت طولانی تری مردم.
تنها یکی دو ثانیه ولی بازم زیاده.
فکر میکنم ربطی با روش مرگ داره...
آسیب های بدنی در مقایسه با آسیب های عصبی.
داری کجا میری؟ اینکه جالب هست.
نه، کسل کننده هست، بذار ازت یک سوالی بپرسم.
بذار بگیم که این آزمایش های مسخره ـت واقعاً جواب بده.
واقعاً تو انجامش میدی؟
اینقدر بدجور دوست داری بمیری؟
خب، نه، نه.
نه، منظور من از اینکار این نیست.
میخوام پیر بشم،
چرخه ی زندگی رو تجربه کنم.
موهام خاکستری بشن، مثل تو خسیس بشم.
آره، خب...
خب، متوجه ام که آب مروارید و درد سیاتیک
به نظر تو خیلی جذاب میاین.
ولی فقط چون که نمیتونی پیر بشی،
به این معنی نیست که نمیتونی تکامل پیدا کنی.
خب، اگر جای من بودی چیکار میکردی؟
اگر وضعیت تو رو داشتم.... همه کاری میکردم.
هی.
اون کیف منه!
یکی کمک کنه!
اوه!
جلوش رو بگیرین! یکی بگیرش! کمک!
یکی زنگ بزنه پلیس.
کلی کارها میشه کرد که
از مرگ دور موند...
ورزش کردن، تغذیه درست، زدن کرم آفتاب.
و با خودتون فکر میکنید که سعی دارین مرگ رو دور بزنید
ولی خیالش رو نکنید.
بالاخره سراغتون میاد.
پس اگر تمام عمرتون رو صرف مخفی شدن از مرگ بکنید
یا، مدل من، به دنبالش بگردین
سوالی که به وجود میاد اینه اصلاً زندگی کردین؟
صبح بخیر دکتر، آخر هفته ـتون چطور بود؟
سنترال پارک رو مشتاقانه قدم زدین؟
ماراتون دیدن سریال اسکندل رو شرکت کردین؟
شاید رفتین شالگردنی چیزی خریدین؟
- کار داشتم. - باشه.
میخوای در مورد آخر هفته ی من بشنوی؟
- نه نمیخوام. - خوبه.
چون منم دوست نداشتم چیزی تعریف کنم.
خیلی خب، اسم متوفی بیل سیل هست 67 ساله.
اورژانس از محله ی چینی ها آوردش،
احتمالاً توسط یک دزد کشته شده.
با توجه به وضعیت بند های انگشت آقای سیل، اونم مقابله کرده.
کم رنگی روی انگشت حلقه اش
نشون میده که حلقه ی ازدواج دستش میکرده
ولی یک سالی بوده که دستش نبوده چون ردی مشخص نیست.
همینطور، یک جور دوده روی انگشت هاش هست.
یک کت ابریشمی خاکستری با تو دوزی و شونه های نرم.
باید حداقل سی سال پیش خریده باشدش
ولی به تازگی به خیاطی برده ش.
لکه ی روی لباسش... آب انگور فکر میکنم هست.
حالا بذار ببینیم این زیر چه خبره.
عجب بدنی!
67 سالشه؟ اینکه شبیه منه.
بعد از شکم رفتن صبح هام.
با این بدنش چیکار کرده؟
یک چیزی رو مطمئنم...
هیچ وقت نمیشه با نگاه کردن به کسی حدس زد که چند سالشه.
(جاویدان، قسمت سوم؛ چشمه ی جوانی) ارائه شده توسط سایت مووی شو مترجم داود
هی، هی، هی.
اشتباهی جسد M148536 رو منتقل نکردین....
همون ناشناسی با خالکوبی روی گردنش؟ (جان دو: افراد مجهول الهویه در پرونده های پلیس)
باشه، ممنون، جیم.
هی، انتوآن، ممنون بابت دونات.
خواهش میکنم.
پدر من نیست.
- ببخشید؟ - منظورم اینه، خودشه.
فقط...اون مردی نیست که من رو بزرگ کرده.
پدر من 35 سال هر شب با توی قطار برای دیدن مادرم
که از نیوجرسی می اومد روی صندلی خوابش می برد.
قطعاً همچین بدنی نداره
یا کراس فیت کار نمیکرد
یا اینکه بخواد با بچه های نصف سن و سالش وقت بگذرونه...
قبل از اینکه...
قبل از اینکه مادرتون فوت کنه.
به دلیل سرطان، دو سال پیش.
بعد از اون، یک آدم دیگه شد.
مادرم و ما رو فراموش کرد.
مادرمه.
بله، خیلی زیبا بوده.
همه ی ما با شرایط متفاوتی با غم از دست دادن کسی کنار میایم.
اون هیچ وقت فراموشش نکرده.
این چیه؟
" جوانی، انرژی، نیرومندی."
اوروبوروس، یا ماری که دم خودش رو میخوره.
نشان دهنده ی تجدید جاودانگی هست.
به نظر من که با وضعیت
بدنی پدرتون این مرتبط بوده.
یا شاید این ها مرتبط بودن.
حود 7 هزار تایی هست.
میدونید برای چی بودن؟
نه، قطعاً همچین پولی رو از من نگرفته.
حالا به نظر منطقی میاد که چرا توی محله ی چینی ها دنبال کیفش میکنه.
میدونستین که اونجا چیکار میکرده؟
اون توی جرسی زندگی میکنه.
همیشه بهم میگفت که از مرکز شهر متنفره.
فکر کنم خیلی چیزها بوده که در مورد بابام نمیدونستم.
آینده ی پزشکی اینجا هست.
آسایشگاه هادسون ولی با جدیدترین
و مناسب ترین تجهیزات پزشکی باز شده.
برق درمانی، آب درمانی...
از نظر عملی ثابت شده که هر چیزی رو درمان میکنند
از مرض های عصبی گرفته تا سل و درمان عصب های سه قلو.
ما پزشکی نوین رو با...
برق باعث از بین بردن باکتری های خون میشه.
آب رادیواکتیوی آسیب های عصبی رو درمان میکنه.
ملت واقعاً این چرت و پرت ها باورشون میشه؟
خب، من که فکر میکنم مردم
حاضرن هر کاری برای جلوگیری از مرگ بکنن...خود تو هم حاضری.
من؟
چطور؟
یادمه که یک پزشکی بود که
یک شبی توی دونمیکو طلب بخشش میکرد.
صدف و جین باعث میشه هر آدمی بزنه به سرش.
جیمز، این بیمارها واقعاً مریض هستن
و نیاز به مشاوره ی دکترهای واقعی رو دارن.
دیگه بیخیال، هنری.
نیازی نیست توهین به خودت حسابش کنی.
ولی این مرد یک شارلاتان هست،
به این آدم ها امید واهی میده.
ببین، علم پزشکی خیلی با سرعت تغییر میکنه.
کی میدونه توی آینده چه اتفاقی می افته؟
ولی شاید یکی از همین داروهای عجیب
باعث زنده موندت بشن.
از زندگی الانتون راضی هستین؟
بیاین عوضش کنید!
فکر کردم از این سیاه چاله ی مرگ بیرون اومدی.
در مورد مرگ تحقیق نمیکنم.
دارم روی یک داروی حیرت انگیز تحقیق میکنم...
چشمه ی جوانی نوین.
صحبت از ما پیرمردها شد،
باید بپرسم، تاثیری هم داره؟
هنوز برای گفتنش زوده. ولی غریزه ام میگه که نه.
حتی نمیتونم بفهمم چی توش هست.
تا الان چی پیدا کردی؟
خب، به نظر میاد که مخلوطی از هورمون ها
با ترکیبی از ویتامین ها و مواد و معدنی
و یک جور بافت سلولی یک پستاندار هست.
پروتئین گوشت گاو، شاید.
به نظر خوشمزه میاد، شاید بهتر باشه امتحانش کنم.
خب، من جات بودم مراقب می بودم. متوفی به نظر یک بدن
نصف سن و سال خودش رو داشت،
ولی مغزش پر از حفره بود.
خب، شاید دست نگه داشتم مثل تو، با عزت پیر بشم.
ممنون، ایب.
قیافه ـت که 200 ساله نمیخوره.
خیلی خب، 250 سال.
هی اسمیتی، هی.
خانم ناشناس 8611 کجا رفته؟
من از کجا باید بدونم؟ کی امضای خروجش رو کرده؟
کودوم...
امضای تو هست، تو کجا گذاشتیش؟
بیخیال مرد، تو باید کمکم کنی.
دو...دوتا دکتر پارسال به خاطر گم کردن یک جسد اخراج شدند
و من...شاید دوتایی گم کرده باشم.
- دوتا؟! - آره، هیس.
باشه؟ من توی بد دردسری افتادم دارم ترس میمیرم.
امروز علی الخصوص، خیلی خوشحالم که جای تو نیستم.
فعلا!
خب...
کاراگاه، که اینجایی.
من تمام شب رو صرف تقطیر و جداسازی ترکیبات پیدا شده در آترنا کردم.
مشخصه که خیلی کار داشته، و؟
اثرات یوبیکوینول، ایدبینون، فلوکسیمسترون،
و عصاره ی مغز استخون هست.
اصلاً نفهمیدم که چی گفتی.
دکتر گاردنر به بعضی از ترکیبات اولیه آترنا اشاره کرد.
این ها ترکیبات ارزونی هستند داره از هیچی کره میگیره
و اگر اینکار رو بکنه، ممکنه که یک چیزی ریخته
که باعث آسیب مغزی بیمارش شده.
- که خوردن اون ماده باعث ایجاد حفره میشه؟ - دقیقاً.
البته اینم هست که دکتر گاردنر واقعاً دکتر گاردنر نیست.
اثر انگشتش رو از روی کارت ویزیتش برداشتم.
اسم واقعیش هارولد پرایس هست.
اصلاً آموزش پزشکی ندیده.
2 سال پیش، یک مطب توی میامی داشته
جایی که دوتا از بیمارهاش به طرز اسرار آمیزی مردن.
مطبش رو میبنده و تا الان ناپدید بوده.
اگر ماده ی کشنده ای توی آترنا باشه،
باید اون مطب رو ببندیم.
قبل از این دستورش رو دادم.
- بهتره که لباس شنات رو حاضر کنی. - ببخشید؟
باید بریم خونه ی دکتره.
توی همتونز هست.
[Elliphant's "look like you love it"]
اون حفره ها رو ببین.
انگار چیزی داشته مغزش رو میخورده.
دکتر گاردنر از همون
بیماری های عصبی آقای سیل رنج میبرده.
پس اگر چاقو نمیخورد...
به هر حال میمیرد.
بدجوری بدشانسی هست.
یا خوش شانسی هست، اگر چاقو خوردن رو
کم دردتر از تبدیل شدن مغزت به پنیر سوئیسی در نظر بگیریم.
تنها ارتباطی که با هم دارند... هر دوتاشون از اترنا استفاده میکردند.
آره، ولی آزمایش سم شناسی انجام دادیم.
- هیچی پیدا نکردیم. - به هیچی اعتقاد ندارم.
من یک دانشمند هستم و راستش رو بخوای از اون شکاک هاش هم.
همیشه یک چیزی هست.
البته تا وقتی که بدونی دنبال چی باید بگردی.
وقتی که مالگریو بهم گفت فکر کردم داره شوخی میکنه.
داری اینجا چیکار میکنی، جیمز؟
فقط سعی دارم حالم رو بهتر کنم بیشتر زندگی کنم.
خودت مقاله ـش رو خوندی.
داری سر به سرم میذاری؟
ما که خودمون آدم هایی که این کار رو میکردن مسخره کردیم.
شما اون موقع حقایق رو نمیدیدم.
دلیل منطقی وجود نداره که تو اینجا باشی.
- اینکه علمی نیست، جادو جنبله. - بس کن.
حالا داری احمق بازی در میاری من تو رو از اینجا میبرم.
آروم باش، هنری، تو...
آره.
استعداد تو برای تشخیص آنی درسته.
جیمز...یک کاریش میکنیم.
هر جفت ما دانشمند هستیم.
اروپایی ها گزارشات درمان های جدیدی رو دادن.
درمانی برای سل وجود نداره.
ما حتی نمیدونیم علت بیماری چیه.
آره، ما دانشمند هستیم، هنری...
تا زمانی که شکست بخوریم.
سل!
هنوزم وجود داره؟
قرن ها، ریه های سالم تبدیل به
به بافت های فاسد و پوسیده میشدن.
تازه غذای چینی سفارش داده بودم.
ما حتی تا 1882 نمیدونستیم که یک عفونت باکتریایی هست.
و بعدش 20 سال دیگه طول کشید که بفهمیم
میتونه با شیر گاو آلودگی منتقل بشه.
خیلی خب، چه ربطی به پرونده ی ما دارن؟
من دنبال یک ترکیب توی آترنا بودم
که باعث آسیب بشه،
ولی اگر آترنا خودش با چیز دیگه ای آلوده شده باشه، چی؟
توی گزارش سم شناسی نشون نمیداد؟
- نه اگر یک بیماری پریونی باشه. - چی؟
پریون ها... نه باکتری هستند و نه ویروسی.
و موجود زنده نیستن. ذراتی از پروتئین هستند.
برای همین توی هیچ آزمایشی نشونش نداده نشدن.
ولی وقتی پریون آلودت کنه،
چون از حفره های درون مغزت تغذیه میکنند
باعث بیمارهای عصبی زیادی میشن.
داری چیکار میکنی؟
باید جلوی هر کسی که توی اون مطب رفته رو بگیرم
و نذارم از اون چیزها بخورن،
و لازمه که این قضیه پریون رو
برای کل مقامات شهر توضیح بدی.
جو...هنوز قسمت بدترش مونده.
به بیماری پریون با خوردن بافت آلوده مبتلا میشی.
و پریون ها روی بافت های عصبی انسان ها وجود دارند.
مغز؟
این آدم ها دارن مغز میخورند؟
می نوشندشون.
سوال مهم تره اینه که...
این مغزها از کجا میان؟
چندتا جسد ناشناس گم شدن، لوکاس؟
در مورد اجساد گم شده فهمیدی؟
تو در بخاطر گم کردن چیزی دو روزه مضطربی
چون هیچ وقت چیزی رو گم نمیکنی...
از زمانی که رمان چاپ اول پدرت "ریگ روان"
وقتی که 6 سالت بود توی مترو جا گذاشتی.
اون داستان رو یادته.
چندتا، لوکاس؟
آره! بین ما، بروکلین،
برانکس، کوئینز، استن ایلند،
در طول سال گذشته 12تایی پیدا کردم.
تو فهرست کسانی که میتونستن دستور خروج جسد رو بدن در آوردی.
من با همه ی سرپرست های سردخونه ها
همه ی راننده های نعش کش صحبت کردم.
تو برام تمام جزئیات زندگیت رو تعریف میکنی.
همین الان با گم شدن اون جسد ناشناس شروع میکنی.
حالا؟ فقط....باشه خب، دوشنبه بود.
و...
و تولد نامزد سابقم بود.
خب به سمت انبار رفتم،
به این فکر میکردم که چقدر سگ سیاه دوست داره.
چرا براش یکی نخرم؟
ادامه بده.
قهوه ی سیاه کلومبیایی میخوردم
از همون جایی گرفتم که با قهوه جوش درست میکنند،
و مزه ـش با دوناتی که داشتم میخوردم
یک چیز رویایی شده بود.
در مورد دونات بهم بگو، لوکاس.
دونات؟
لوکاس معمولاً دونات نمیخوره.
یک کمی پُف کرده بود ولی زیاد پف نداشت.
طعمش دلپذیر بود.
از یک نونوایی مخصوص توی برایتون بیچ میخرن.
دیدم امروز داشتی شکر روی انگشت هات رو لیس میزدی
و تو هم توی برایتون بیچ زندگی نمیکنی.
کی بهت دونات ها رو داد، لوکاس؟
آنتوآن.
آنتوآن ون، راننده نعش کش.
هر بار که برام یک جسد میاورد یکی بهم میداد.
که حواست رو پرت کنه و یک جسد دیگه رو ببره.
جو مارتینز هستم، یک تیم جستجو برای پیدا کردن آنتوان ون لازم دارم.
پلیس، تکون نخور.
تکون نخور!
آنتوان، تو بازداشت هستی.
ما شواهدی داریم که ثابت کنیم
تو 12 تا جسد آدم ناشناس رو از سرتاسر شهر دزدیدی
تا غده ی هیپوفیزشون رو دربیاری.
[لهجه ی اوکراینی] دیگه لازمشون نداشتن.
شاید بهتر باشه این قضیه رو بیشتر جدی بگیری.
تو حداقل ده سال برای کلاهبرداری، دزدی
و سو استفاده کرد از اجساد میری زندان.
ولی تمام این حرف ها در مقابل قتل
هارولد پرایس بچه بازی حساب میشه.
کی؟
دکتر گاردنر.
ما شاهدهایی داریم که تو رو توی مهمونی دیدن.
همینطور آمبولانست رو گشتیم.
کیف لوازم پزشکیت یک چاقوی جراحی کم داره
و حدس بزن پرایس با چی کشته شده.
هارولد پرایس با کی روی ساخت آتنا کار میکرد؟
میدونیم که سابقه ی علمی نداشته.
فقط یک فروشنده بوده.
تو بهم اسم رو میدی و منم میرم با دادستانی صحبت میکنم.
یا میتونم با اداره ی مهاجرت یک صحبتی داشته باشم.
مطمئنم که اونا عاشق این هستن تو رو برگردونند به خونه ـت
که توی اوکراین محاکمه ـت کنند.
من آترنا رو ساختم.
توی اوکراین داروسازی یاد گرفتم.
ولی وقتی به آمریکا مهاجرت کردم این تنها کاری بود که میتونستم بکنم.
حاضری که این رو مکتوب کنی؟
آره، همش رو کتباً مینویسم.
ببخشید.
قبل از اینکه ازش اعتراف بگیری
میخوام یک چیزی رو مو به مو ازش بپرسی.
وقتی که ترکیبات پپتیدی رو از
غده ی هیپوفیز استخراج میکردی،
از روش ریبوسکی استفاده کردی؟
همکار من یک سوال ساده داره...
وقتی که ترکیبات پپتیدی رو از
غده ی هیپوفیز استخراج میکردی،
از روش ریبوسکی استفاده کردی؟
البته که میکردم.
کار اون نیست.
کودوم قسمتش؟
آنتوان قطعاً اجساد رو دزدیده،
و دکتر گاردنر هم کشته...مشخصه.
ولی اصلاً روش ریبوسکی وجود نداره.
اون حتی تجربه علمی درست کردن آترنا هم نداره.
ببخشید مزاحم شدم،
وقتی که مطب رو داشتیم می بستیم این رو پیدا کردیم.
لیست تمام بیمارهای آترنا هست.
خیلی خب، باید جلوی تک تک این آدم ها رو بگیریم
که دیگه این چیزها رو ننوشند.
هنری؟ حالت خوبه؟
خوبی؟
این نقاشی با هر کلکسیونی ست میشه.
ابراهام! تو خوردیش؟
- چی رو خوردم؟ - ببخشید، مغازه تعطیله.
هی! هی،...هی ساعت 5 وقتی که این
آقای روانی آروم شد، تشریف بیارین.
مسخره بازی در نیار، ابراهام!
تو آترنا رو خوردی؟
چی؟! چرا باید همچین فکری بکنی؟
چون اسمت رو توی لیست بیمارها دیدم.
یک کسی یک بروشور مسابقه ی "ماهجونگ" آورد.
من فقط برای مشاوره رفتم.
هیچ مصرفی نکردم.
پس درست توی روم بهم دروغ گفتی.
پس اون پیر شدن با عزتت چی شد؟
تموم شد، حالا پیرم و با عزت هم پیر شدم.
خب چیه؟ میخوای جوون بشی؟
نه! خب...
شاید، یک کم...
البته.
برای اون اونجا نرفتم.
پس چرا رفتی؟
چون...
چون بعضی وقت ها نگران میشم.
منظورم اینه، با خودم فکر میکنم....
وقتی بمیرم کی میخواد ازت مراقبت کنه؟
و به هر حال، تو که باید من رو خوب بشناسی.
من پسر یک دکترم.
تو فکر میکنی که من اون چرت و پرت ها رو مصرف میکنم؟
اینقدر سوال پیچشون کردم
که مجبور شدن، داروسازشون رو بیارن تا بهم توضیح بده.
کودوم داروساز؟
همون خانم خوشگله، و باهوش هم بود.
خدای من چه چشم هایی داشت.
اگر ببینیش، میشناسیش؟
هی، بهم توهین دیگه نکن.
چشم هاش یک ذره بزرگتر، و چونه ش مربعی نبود.
اینگرید برگمن رو میشناسی؟
چشم های اینگرید رو داره.
آم...
نزدیک شد،نزدیک شد.
خواهرت اومده به دیدنت.
اینجا چیکار میکنی؟
نمیدونستم چیکار کنم.
من همه چی رو گردن گرفتم، خواهر کوچولو.
تو باید بقیه داروها رو بفروشی.
از پولش استفاده کن و از اینجا برو.
حالا برو.
پیداش کردیم، با یکی مطابقت داره.
نامزد دکتر گاردنر هست.
اون مغز پشت آترنا بود.
ساشا ساوچنکو...28 ساله. داروساز اوکراینی.
با ویزای تحصیلی سال 2011 به اینجا اومده.
آخرین آدرسش تو برایتون بیچ هست
که با برادرش زندگی میکنه.
آنتوان ون.
قطار در حال رسیدن به سکو می باشد.
یک واحد همین الان به سمت خونه ش داره میره.
دکتر مورگان؟ هم خونه ی شما پشت تلفنه.
الو؟
این داروساز مطب اینجاست.
همون خوشگله، تعقیبش میکنم.
همون جایی که هستی بمون، آبراهام.
کجایی؟ از اداره ی پلیس اومدم بیرون رفتم سمت مترو.
من..من...
ایب؟
میخوام که یک تیم جستجو دنبال این زن باشن.
هنری، عکسی از ایب داری؟
چهارشنبه هست، پس ایب باید الان
به سمت کافه روس های خیابون 50 و برادوی بره.
ایستگاه بعدی قطار توی خیابون 18م هست.
ولی با توجه به شلوغی قطارهای مرکز شهر توی این ساعت روز
باید 6 دقیقه دیگه خیابون 23م باشه.
الو؟ هم خونه ای هنری مورگان هستم.
لطفآً مانع بسته شدن در نشوید.
من توی خط شماره ی یک هستم.
هنوز توی خیابان 23م، ولی فکر میکنم...
توی خیابون 23م پیاده نشده.
ایستگاه بعد... خیابان 34م ایستگاه پن.
الو؟ الو؟
داره پیاده میشه، داره پیاده میشه.
داره میره بیرون.
جناب پلیس.
ازتون میخوام اون زن رو دستگیر کنید.
- چرا؟ چیکار کرده؟ - یک کمی قضیه ش پیچیده هست.
اون دارو سازی هست که
از مغز آدم، مکمل درست میکرده.
خیلی خب، امروز چیزی خوردین، جناب؟
یک خورده، اصلاً این چه ربطی داره؟
- آروم باشین، قربان. - دستت رو بکش.
- تمام ماشین های ورودی رو بررسی کنید. - ایب!
این یارو میشناسی؟
خدا رو شکر، به این خنگ خدا میگی
که من توی یک کار پلیسی هستم؟
- نه که نیستی! - کودوم طرفی رفت؟
اونور! اونور!
هی، هی! پس من چی؟
همونجا نگه ـش دار!
جناب...بهم نگین خنگ.
توی مهمونی بودی.
من پلیس نیستم، ساشا.
من یک دکترم، درست مثل تو.
میدونم که تو آترنا رو میسازی.
نمیدونستم به آدم ها آسیب میزنه.
حرفت رو باور میکنم.
وقتی که از سلول بنیادی استفاده میکردیم خوب بود،
ولی...خیلی گرون بودن.
آنتوان میترسید که کسی قضیه من رو متوجه بشه.
دکتر گاردنر حقش نبود که بمیره.
هیچ کودوم از اون آدم ها حقشون مردن نبود.
ولی تقصیر منه.
- دست هات رو ببر جایی که ببینم! - جو، صبر کن.
- بندازش! - باید دیگه برم.
- تکون نخور! - هنری!
تونستیم با تمام مشتری های آترنا تماس بگیریم
اولین سوالی که از دهنشون در می اومد این بود
" کی میتونند بیشتر بگیرن؟"
همه میخوام دوباره جوون بشن.
همه نمیخوان.
نگرانتون هستم، کاراگاه.
قبل از اینکه کسی سر کار بیاد شما روی میزتون صبحانه میخورید
و بعد از اینکه همه رفتند شام میخورین.
بعدش برای خوابیدن به خونه میرین.
این که نشد زندگی.
مراقب باش، هنری.
یک بار دیگه در مورد تقارن بی عیب صورت من صحبت کنی
روت دیدی اسلحه کشیدم.
ایب همیشه بهم میگفت که باید از زندگی لذت ببرم.
فکر کنم، منم دارم همون حرف اون رو میزنم.
اینجا مهیج ترین شهر دنیاست.
یکی کسی همیشه اون بیرون
برای اون همه صبحانه و شام هست.
آره، خب، قبلاً پیداش کردم.
[Sleeping at Last's "Chandeliers" ]
اون دیگه مرده.
♪ وقتی همه ی تیکه ها ردیف بشن ♪
♪ وقتی سر جای خودش قرار بگیره ♪
شب بخیر کاراگاه.
♪ ما افسوس میخوریم ♪
- ♪ و ما آروم میشم ♪ - شب بخیر هنری.
♪ برای اولین بار ♪
هر چقدر هم که مرگ ناراحت کننده و وحشتناک باشه
مجبورمون میکنه که قدر تمامی لحظات رو بدونیم چون حقیقت اینه...
زندگی چون متناهی هست، ارزشمنده.
امیدمون رو از دست نمیدیم.
داشتم یک مجله ی اروپایی میخوندم.
فرانسوی ها با پلومپاژ کردن به ریه های آسیب دیده نتایجی داشتن.
نه.
هنوزم روش های دیگه ای هست.
نه.
هنری...
♪ توی جزر و مد ♪
باید خیلی وقت پیش دست ازش میکشیدیم.
♪ تنها شبح سیاهی هست ♪
میخوام برم بیرون.
♪ ما یک جایی باقی میمونیم ♪
♪ جایی که فرشتمون ظاهر میشه ♪
تسلیم نشو.
نشدم.
دیگه همین رو میخوام.
همه چی رو همون طوری که باید باشن میبینم.
♪ پیروزیمون ثابت میشه ♪
هنری ببین.
دور و بر رو ببین.
♪ و با تو خواب میبینیم ♪
همه چی خیلی زیباست.
♪ با تو خواب میبینم ♪
وقتی که فناناپذیر باشی، باید یادآور زیبایی باشی.
روزها و سالها و قرن ها برات یکی میشن.
زمان معنی خودش رو از دست میده.
منظورم اینه، دیروز معرکه بود، مگه نه؟
درست مثل وقت های که توی برکلی کار میکردم.
و بعد دستگیر شدم.
بذار بهت یک چیزی بگم... حس میکنم 40 سال جوون تر شدم.
من حس میکنم 40 سال پیرتر شدم.
میخوام که توی آزمایشگاهم یک کمی تنها باشم.
یک چیز عالی دیگه برای جدولم پیدا کردم.
دیگه نمیذارم یک لحظه هم اون تو باشی.
یالا، باید توی یک چیزی بهم کمک کنی.
پس هر چقدر هم طولانی زندگی کنی
حتی اگر خیلی خیلی هم طولانی باشه....
تو باید به خودت بگی هر روز...
هر ساعت، هر ثانیه میتونه آخرین لحظه زندگی باشه.
ممکنه فکر بدی باشه.
آره، یا ممکنه خیلی هم عالی باشه.
کاملاً مطمئنی که میخوای اینکار رو بکنی؟
♪ روی چشمان کم رنگ و نافذ ♪
یکبار بیشتر که زندگی نمیکنی.
اون طرف می بینمت.
یوهو!
♪ روی نگاه کم حال و نافذمون ♪
♪ با تو خواب میبینم ♪