forever
اسم من هنری مورگان هست.
داستان زندگی من طولانیه.
یک اتفاقی حدود دو قرن پیش افتاد.
و من دگرگون شدم.
زندگی من درست مثل شماست.
با یک تفاوت کوچیک.
هیچ وقت به پایان نمیرسه.
در طول سالها، میشه گفت
من متخصص مرگ شدم.
باید کلید شکستن نفرینم رو پیدا کنم.
پس در حال حاضر برای پزشکی قانونی
شهر نیویورک کار میکنم.
یکی از بزرگترین جاهایی
در دنیا که درش اجساد یخ زده نگه داری میشه.
اگر با مرگ سر و کار دارین
جایی میرین که حضور داشته باشه.
[گالری شرقی بسته است. موزه ی ملی]
گلوریا کارلایل همیشه با
سخاوتمندی خودش حافظ موزه بوده.
" دید ایشون برای این موسسه
ما رو از دوران سختی عبور داده"
گلوریا به دو چیز اشتیاق زیادی داشت
خانوادش و هنرش.
افتخار بزرگی هست که امشب هر دوی اون ها در کنار خودمون داریم.
امشب، به مناسبت 60مین سالگرد این موهبت
برای زنی که لطفش شامل حال
خیلی از ماها شده، جشنی میگیریم.
برای گلوریا.
خیلی خب، ببین اسمی با لیست مهمون ها مغایرت داره یا نه.
بعدش مرخصشون کن.
به نظر که پولدارها هم مثل بقیه ی ماها میمیرند.
آمادگی یک پرونده ی سطح بالا رو داری؟
- اول بهم خبرهای خوب رو بگو. - تازه خودم خبرها رو گرفتم.
این قسمت از موزه در حال ساخت بوده
پس دوربینی روشن نبوده.
نگهبان های خروجی هم
چیز زیادی بهمون نگفتن.
خب، خبرهای بد چیه؟
پزشکی قانونیت نیومد.
هنری کجاست؟
اون...نتونست بیاد.
میدونه که این کار چقدر مهمه؟
این گلوریا کارلایل هست.
کلی ساختمون، پارک،
یک پل، به خاطرش نام گذاری شده.
شهردار خودش اینجاست.
انتظار داره بهترین نفراتمون روی این پرونده باشند.
به نظر یک قضیه شخصی داشت.
میدونم، به هر حال الان اون اینجا نیست.
ولی من از اینکه سرپرست
صحنه ی شما هستم خیلی خوشحالم.
دوست دارین که گزارش اولیه من رو بشنوید؟
آره، باشه، بفرما.
خب، براش شروع باید بگم...
اون مرده.
وقتی که گلوریا کارلایل مرد
در همون لحظه 91 سال خاطراتی با ارزش از بین رفت.
مردم، مکان ها
دوستان و دشمنان
همه ـشون از بین رفتن، برای همیشه فراموش شدند.
حتی یک خاطره قدیمی از من.
تنها میشه تصور کرد که آخرین افکارش چیا بودند.
ترس، خشم...هیچ وقت نمیفهمیم.
همه چی با مرگ فراموش میشه.
من، البته، هیچ وقت نمیتونم فراموش کنم
مخصوصاً گلوریا رو.
و دینی که بهش دارم.
(جاویدان، قسمت چهارم؛ هنر قتل) ارائه شده توسط سایت مووی شو مترجم داود.
استخون لگن شکسته، استخون ران ترک خورده
چندتا شکستگی دیگه هم اونجا هست.
آسیب به مهره هاش خیلی زیاده.
20 تا 30 تا جای کبودی تمام بدنش هست
از جمله زخم های دفاعی روی دست و ساعدش.
و این تازه گزارش اولیه من هست.
- نظرت چیه؟ - سلام کاراگاه.
میرم دنبال کارم.
چرا اونجا نبودی؟
من هیچ وقت به اون موزه نمیرم.
هنری، داری در مورد چی صحبت میکنی؟
اصلاً میدونی که اون کی بوده؟
گلوریا کارلایل.
آخرین وارث زنده ی جان آرتور کارلایل.
موسس کارخونه ی فولاد نیویورک در 1901.
ثروت و قدرت خانواده ی اون ها افسانه ای هست.
خیلی ها ادعای ساخت نیویورک رو دارند.
ولی کار خانواده ی کارلایل بود.
گلوریا، گلوریا کارلایل.
میشناختیش؟
نه.
ولی سر در میارم که چه اتفاقی افتاده.
الان خودم کالبد شکافی میکنم.
یک چیزی رو میشه قطعی گفت
که این یک مرگ طبیعی نبوده.
سلام.
علیک سلام.
خیلی هیجان انگیزه که خبرنگارها ریختن، نه؟
آره.
احتمالا بخاطر پرونده ی
کارلایل اومدن.
من، من سرپرست پزشکی قانونی صحنه ی جرم بودم.
آفرین.
خب، به نظرت قتل بوده؟
خب، ما تازه کالبد شکافی اولیه رو انجام دادیم
و خوب نبود.
هنوز منتظر گزارش سم شناسی هستیم
ولی از شواهد مشخصه آره قتل بوده.
خب تو اینجا....
هی، چیزی نمیخوای؟ نوشابه ای؟
مهمون من.
نه ممنون.
باید جواب بدی، آره.
برو، برو جواب بده.
میگه که قتل بوده.
صبح بخیر.
- قیافه ـت افتضاحه. - قربونت.
حتی یک آدم جاویدان هم نیاز به شش ساعت خواب داره.
خب، امروز هم شاید زیاد فرقی به حالت نکنه.
یکی به اسم ستوان ریس زنگ زد.
میخواست بدونه که این رو دیدی یا نه.
[گلوریا کارلایل فوت کرد پزشک قانونی علت را قتل اعلام کرد]
- چی لازم داری؟ - قهوه.
کلی قهوه.
نوشتن که گلوریا کارلایل سلیطه ای برای خودش بوده.
منفورترین اشراف زاده ی شهر بوده.
همیشه اینجوری نبود.
میخوای در موردش صحبت کنی؟
میز لوئی چهاردهم در معرض نمایش قرار گرفت.
پدربزرگش حتماً باید خریده باشدش.
میتونی تصور کنی اموارلی مثل این
یک دفعه وارد بازار بشن؟
شرط میبندن اون برادرهای برکویتز
اول از همه براش پیشنهاد بدن، نه؟
ری و آرتی برکویتز دشمن های جنابعالی؟
آره، البته، ادای با کلاس های شرق شهر رو در میارن
ولی حاضرن سر یک عتیقه از روی نعشت رد بشن.
خب، من که مطمئنم که از پسشون بر میای.
باید برگردم به اداره.
گوش کن، اگر سر کار در مورد فروش
اموال کارلایل چیزی شنیدی میتونی بهم بگی؟
- منو خبر دار کنی؟ - آبراهام.
من یک پزشک قانونی هستم یکی از پلیس های شهر.
نگران نباش. خودم منابع دیگه ای دارم.
خانواده ی من بیشتر از 150 ساله که
جزو اصلی این شهر بودن.
و این اولین باره
که همچین چیزی اتفاق می افته.
- خیلی متاسفم. - معذرت خواهی شما به چه دردم میخوره.
" من گفتم که این کالبد شکافی محرمانه بمونه."
خب، فرض رو بر این میگیرم که تو کسی نبودی که
با خبرنگارها صحبت کرده.
چه اتفاقاتی افتاد؟
هنوز مطمئن نیستم.
روی صحفه 6 همه چی هست!
وای.
هی، باید باهات صحبت کنم.
تو منبع این داستان بودی.
خیلی خب، خب...
- خوشگل بود؟ - خیلی.
عذاب وجدان دارم، خیلی خب؟
من میرم با ستوان صحبت میکنم.
استعفام رو نوشتم.
برو به آزمایشگاه، هیچی نگو.
من منبع این داستان بودم متوجه شدی؟
باشه، ممنونم.
میدونی، من تمام شب رو نخوابیدم و اون اونجا بودش...
- کافیه. - باشه.
برو، سعی کن تیتر دیگه ای برای امروز درست نکنی.
چشم.
حالا میخواین چیکار کنید؟
هنری، جو لطفاً بشینید.
ستوان، متاسفانه من برای
عذرخواهی کردن باید بایستم.
آقای کارلایل از طرف شهر نیویورک
و ریاست پزشکی قانونی
معذرت خواهی من رو بپذیرد و بدونید که
این اتفاق هرگز دوباره رخ نمیده.
هنوز میخوام اون رو از پرونده کنار بذاری.
ولی من معذرت خواهی کردم.
من دستم رو به نشانه ی ادب...
مادر من لیاقت بهترین افراد رو داره
و مشخصه که شما فاقد همچین عنوانی هستین.
آقای کارلایل
هیچ کسی بهتر از من خاص بودن این پرونده
یا مهم بودن اسم کارلایل رو درک نمیکنه.
با کمال احترام قربان ایشون بهترین هستند.
وکیل های من باید برای بار دوم توی روز به شهردار زنگ بزنند؟
ستوان، اگر ممکنه من...
هنری، متاسفم ولی تو رو از پرونده کنار میذارم.
از اینجا به بعد این پرونده بر عهده ی داکتر وان هست.
این فیلم های موزه که الان رسیدن رو نگاه بنداز.
سخنرانی گالری هم باید توش باشه.
- کره هم روی پاپ کورنت میخوای؟ - میل خودته.
من که میرم سر صحنه.
هنری، حالت خوبه.
تاحالا از پرونده ایی برداشته نشده بودم.
خب، برای بهترین هامون هم اتفاق افتاده.
میدونی، چون که فقط جسد رو نداری
به این معنی نیست که نتونی با من تحقیق بکنی.
عالیه، همراهت میام.
فقط یک مشکلی هست.
داریم میریم به موزه.
تو واقعاً با این موضوع مشکل داری.
پس، تنها سوالی که پیش میاد اینه
چقدر دلت میخواد این پرونده ی قتل رو حل کنی؟
بذار برم شالگردنم رو بیارم.
اینطرف!
اینجا!
بستیم!
عذر میخوام.
محفل خصوصی هست.
ولی ...ما ومیرها هستیم.
ایشون دکتر هنری ومیر هستند و من همسرشون.
تازه از لندن برای
نمایش اثر پدرِ پدربزرگش رسیدیم.
- اسمتون که اینجا نیست خانم. - 6 هزار کیلومتر کوبیدیم اومدیم..
آروم باش، من...
آم...
ببینید، میشه عجله کنید؟
من کسی بودم که فراموش کردم چتر رو بیارم
و خانم ومیر از خیس شدن متنفر هستن.
باشه، باشه.
هنری؟ کجایی؟
خب، قربانی با یک جسم ناشناس
چندین بار ضربه خورده.
هیچ اسلحه ای پیدا نشده.
خونی که پاشیده شده بدون قاعده بوده.
روی زمین هم پر از رد پا بوده.
چی فکر میکنی؟
خب من متوجه شدم که هر صحنه ی جرمی
بزرگتر از این فضا هست.
برای درک درست این قتل
ما باید ثانیه ها، دقیقه ها، ساعت ها حتی به عقب برگردیم.
هنری، من 10 ساله کارم همینه.
نمیخواد سخنرانی برام بکنی.
تو پرسیدی چی فکر میکنم.
اشتباه از من بود.
بفرمایید.
من فکر میکنم باید با کفش های گلوریا به عقب برگردیم.
اگر درست بگم "ییس سنت لورنت" هم هستن.
به نظر مال کالکشن پاییز 61 باشند.
جدی میگی؟
یک خورده در مورد کفش های زنانه اطلاعات دارم.
این چیه؟
تجهزیات اصلی
انگشت نگاری FBI هست.
خب، هنری، اینجا با تجهیزات مدرن
قبلاً انگشت نگاری شده.
من دنبال اثر انگشت نیستم. دنبال اثر کائوچو هستم.
پاشنه ی کفش گلوریا از کائوچو طبیعی ساخته شده بود
که از درخت های شرینگای آمازون تهیه شده.
از خودشون برخلاف کفش های
سال 73 به بعد که توشون پلاستیک استفاده شده، ردی به جا میذارن.
خیلی جالبه.
به سمت اینجا خزیده.
- خزیده؟ - آره.
و علامت ها به سمت...
میدونم با چی کشته شده.
چه اسلحه ای؟
سلاحی نبوده.
کار این راه پله ی مرمر بوده.
پس اون افتاده یک حادثه بوده.
هلش دادن.
از کجا میدونی که هلش دادن؟
خزیدنش، آسیب به بدنش باعث شده زمین گیر بشه.
لگن شکسته، شکستگی های زیاد.
قادر به تکون خوردن نبوده.
گلوریا به هر صورت ممکن سعی داشته فرار کنه...
که اونم خزیدن بوده.
با درد و رنج زیاد.
چرا؟
یک کس دیگه هم بوده.
نگهبان گفتش که گلوریا تنها بوده.
اشتباه میکرد.
- من متوجه نمیشم. - حیلی خب.
- دوباره توضیح میدم. - نه، گوش کن.
هیچ راهی نیست که بفهمیم یک کس دیگه بوده یا نه.
- بله؟ - یک کس دیگه هم بوده.
چی؟
دوربین های مدار بسته مهمونی نشون میدن
که یک یاروی دیگه هم به سمت گالری شرقی میره
درست اونم بعد از اینکه گلوریا به اون سمت رفته.
نگهبان حواسش به اون یکی نبوده.
خیلی خب، شناسایی شده؟
آره، یکی به اسم لنس شارپ.
از روی عکس توی روزنامه ـش شناساییش کردم.
خیلی خب، برین سراغش.
اینجوری نگاه نکن، هنری.
لنس، داداش، عجب حرکتی زدی.
از کوئینز اومدی یک شاهدخت شمال شرقی پیدا کردی.
نظر تو چیه، جو؟
خب با خودم میگم "دم لنس گرم"
باز از اون ور دلم میخواد با مشت بزنم تو صورتش.
قبل از اینکه به خواست دلت برسی
چرا گلوریا کارلایل رو کشتی؟
منکه گفتم، کار من نبود. نمی تونستم.
تو فیلم هستی.
تو وسط مهمونی گلوریا رو تعقیب کردی
و وقتی هم که برگشتی دست و پات میلرزید
که بخاطر کشتن یک
پیرزن 90 ساله کاملاً هم طبیعی هست.
تو اینجا چیکار میکنی؟
به پرونده کمک میکنم
براشون داده هاشون تحلیل میکنم.
من میتونم کمک کنم، ستوان.
جو هم همش همین رو میگه.
میشه بمونم؟
چطوری وقتی که اصلاً
اینجا نیستی میتونم بگم بمونی؟
ببخشید.
ازم میخواین که برم...
تو رو خدا، هنری.
فقط تماشا کن.
چرا باید بکشمش؟
من عاشق نوه ـش هستم.
من قراره با سوفیا ازدواج کنم.
ما فیلمت رو داریم که داشتی قربانی تا صحنه ی جرم تعقیب میکردی.
کانرد بهم جواب مثبت نمیداد.
پس برای همین خواستم از گلوریا بخوام.
تمام شب، با خودم کلنجار رفتم که اینکار رو بکنم.
وقتی که از مهمونی رفت بیرون با خودم گفتم وقتشه.
و بذار من حدس بزنم بعدش چی شد، لنس.
اون گفت نه تو هم از پله ها هلش دادی پایین
و بعد این رو دزدیدی.
یک الماس شش قیراطی آبی به ارزش 3 میلیون دلار.
توی اتاق زیر شیرونی خونه ـت پیدا شده.
گلوریا برای نامزدیمون خودش بهم داد.
اوه، پس بهت یک انگشتر 3 میلیون دلاری داد؟
میدونم، باورش سخته.
اون بهم انگشتر رو داد و بعدش در مورد
اینکه به حرف دلت کن یک چیزی رو زمزمه کرد.
اون هیچ وقت همچین حرفی بهم نزده بود.
میشه تلفنتون رو قرض بگیرم؟
این آخرین باری بود که دیدمش، قسم میخورم.
این باحالترین داستان شاه پریونی بود که شنیدیم.
ستوان؟
هنری، داری چیکار میکنی؟
نه، نه، راستش
نه این کارت بهتر از این نیست که بپری وسط بازجویی.
صبر کن.
- گلوریا داشت چی رو زمزمه میکرد؟ - نمیدونم.
عجیب و غریب رفتار میکرد. حرفش رو میخورد.
- رنگش چطوری بود؟ - یخ.
اون، عرق میریخت؟
- روی عصاش تکیه کرده بود؟ - آره.
تموم شد؟
خوبه، خداحافظ.
اون یک چیزی هم در مورد بوی سوختنی
مثل...نون تست گفت.
چیه؟
ممکنه که کسی هلش نداده باشه.
صبر کن ببینم، داری چی میگی؟ اشتباه کردی؟
نه، باید بیشتر به عقب برگردم.
خیلی خب، نمیخواد زیاد سخنرانی کنی
ولی یعنی چی؟
بوی سوختگی توهم بویایی بوده.
یکی از نشانه های سکته در منطقه ی گیجگاهی هست.
خیلی نادر هست و دلیلش دارویی که
برای بیماری های عصبی میدن هست
بیماری صرع، پارکینسون...
ولی من نشونه ای از هیچ کودوم توی کالبد شکافیم پیدا نکردم.
مغزش سالم بود.
میخوای چیکار کنی؟
باید کبد گلوریا رو نمونه برداری کنم.
بعدش میتونیم بگیم که دقیقاً چی مسمومش کرده.
دیگه جسد تو نیست، هنری.
تنها پزشکی قانونی مسئول پرونده میتونه این کار رو بکنه.
یکی رو میشناسم که میتونه این کار رو برای من بکنه.
هنری، من خیلی متاسفم که تو رو از پرونده بیرون انداختن.
میخوام که برای من از کبد گلوریا کارلایل نمونه برداری کنی.
اینجا نیست. جسد رو بردن.
دکتر وان برای غسالخونه ترخیصش کرد.
- چی؟ - صبر کن ببینم، چی شده؟
یک مرد بیگناه داره به خاطر قتل دستگیر میشه.
حاضرم هر کاری بکنم که درستش کنم.
فقط لب تر کن.
کاری نیست که از دستت بر بیاد.
کمکی از دستم برنمیاد کاراگاه مارتینز.
لنس مادربزرگ من رو نکشته.
پدرت ممکنه بدونه.
- فکر میکنی کمکمون کنه؟ - نه.
نه تا جایی که به نفع لنس باشه.
نمیفهمم.
یکی مادربزرگت رو به قتل رسونده.
واقعاً نمیخواین بفهمید کی اون رو کشته؟
اون واسش مهم نیست. اصلاً دوستش هم نداشت.
چیزی از خانواده ی من نمیدونی ما مثل خانواده های معمولی نیستیم.
بجای اینکه سرمون تو کار خودمون باشه
یاد میگیریم که چجوری برای تفریح به هم آسیب بزنیم.
مادربزرگم زن سنگدلی بود.
حداقل تا جایی که من میشناسمش.
اون خیلی زیباست.
بله، بله، هستش.
و برام عجیبه که
نه تو و نه اون حلقه ای توی دستتون نیست.
چرا ازش درخواست ازدواج نمیکنی؟
ببخشید، شما کی باشی؟
فکر نمیکنم که من مرد مناسبی براش باشم.
هیچ چیزی در زندگی قطعی نیست مخصوصاً این موضوع.
داستانش طولانیه.
وقتی که عاشق باشی فکر میکنی
تا ابد وقت داری.
ولی بهم اعتماد کن که اینطور نیست.
اگر شانس عاشق شدن رو داشتی آقای ومیر...ازش استفاده کن.
گلوریا هستم، گلوریا کارلایل.
بدون دعوت به مهمونی من اومدین.
حدس بزن در مورد گلوریا چی فهمیدم.
گلوریا تهدید کرده بود که کانرد رو از ارث محروم میکنه.
- انگیزه هست. - آره، بیشتر هم هست.
وکیل هاش سراغ قاضی خانواده رفتند
هر چیزی که توی خونه مونده بود رو تصاحب کردن.
الان هم اموال رو گذاشته برای فروش.
همین حالا؟ باید بریم.
باید دعوت شده باشی.
میشه تلفنت رو قرض بگیرم؟
ایب، منم.
مزایده اموال کارلایل امروزه.
- فکر میکنی بتونی بری؟ - الان اونجام.
- اونجایی؟ - حی و حاضر.
بهت گفتم که منابع خودم رو دارم.
عالیه.
حالا، میخوام یک لطفی در حقم بکنی.
میتونی به دستشویی گلوریا کارلایل بری؟
هنری، داری در مورد چی صحبت میکنیم؟
سالها برای این آبرویی که بهم زدم
بر خلاف اون برکویتزها جون کندم.
شنیدیم.
گفتم بشنوید.
ایب، فقط من تو رو دارم.
خیلی خب، خیلی خب هنری، چی لازم داری؟
میخوام که از تمام داروهای
کابینت داروی گلوریا عکس بگیری.
حالا، خوب گوش کن چون بحثش فنی هست.
میخوام که یک عکس JPG با گوشیت بگیری
و بعدش به جو ایمیل کنی.
هنری، درستش میکنم.
عجب چیزیه.
حموم.
بینگو.
رازت رو میدونم هنری
کل اون مشکلت با موزه.
طرفدار هنر مدرن هستی.
باور کن، که طرفدار هنر کلاسیک هستم.
خیلی خب، حالا واقعاً گیچ شدم.
میخوای همینجور حدس بزنم؟
من رو یاد کسی میندازه.
کی؟
بیخیال هنری کارگاه پلیس هستم ها!
یک اسم از زیر زبونت بیرون میکشم.
بهم اعتماد کن که زمان هم طرف منه.
در مورد من خواهی فهمید جو که معمولاً اینطوری نیست.
عکس های ایب رسیدن.
نه.
برای قلب، برای ریه.
فشار خون.
اینجا نیست.
- چی اینجا نیست؟ - سم.
هیچ کودوم از این داروها باعث
سکته منطقه گیجگاهی نمیشن.
حالا چیکار کنیم؟
خب، مضنونی نداریم سمی هم نیست.
به بن بست خوردیم، هنری.
وکیل ها کار رو تو دست میگیرن.
حالا دیگه دارین الکی لفتش میدین
مضنونتون رو دارین
محکومش کنید.
خانواده ی من به اندازه کافی کشیدن.
اون صرع داره.
چی؟
هنری، صبر کن، صبر کن.
- آقای کارلایل. - اون اینجا چیکار میکنه؟
فکر کردم که از پرونده کنار گذاشته شده.
برای بیماری صرعتون چی مصرف میکنید؟
- چی؟ - چه دارویی؟
فنی توئین هست؟ یا یک داروی ضد تشنج دیگه؟
- من مجبور نیستم که جواب بدم. -این چه کاریه؟
دکتر مورگان الان وقتش نیست.
- خیلی خب، هنری، بریم. - این سوال مهمیه.
پرونده بهش بستگی داره. شما فنی توئین مصرف میکنید؟
آره، میلیون ها نفر استفاده میکنند چرا همچین سوالی از من میپرسی؟
چون دارویی هست که مادرتون رو کشته.
واقعاً داریم اینکار رو میکنیم؟ از کانرد کارلایل بازجویی میکنیم؟
اون یکی از قدرتمندترین آدم های توی شهره.
آره، ریسکش بالاس ولی وصیت نامه برای انگیزه بوده.
داروهاش، رفتاراش. باید باهاش صحبت کنیم.
میخوای چیکار کنی، رئیس؟
برین سراغش.
آقای کارلایل رابطه ـتون با مادرتون
رو چجوری توصیف میکنید؟
پر ستیز.
- من اینجا نیستم. - نه، نیستی.
مادرتون شما رو تهدید به محروم کردن از ارث کرد؟
اغلب اوقات، ولی من همیشه کاری میکردم که نظرش عوض بشه.
به جز اینبار.
شما در وصیت نامه نیستین؟
من مادرم رو میشناسم، کاراگاه.
وقتی که تهدید کنه که اسمم رو
از وصیت نامه خط میزنه، قبلش اینکار رو کرده.
از بین تمامی آدم هایی که میخواستن اون زنده بمونه
من بیشترین سود رو میبردم.
اینم از انگیزه ـش.
من از مادرم متنفر بودم
ولی من نکشتمش.
اون یک پیرزن بدبخت بود.
اگر که دلیل محکمی ندارین
این بازجویی همینجا تمومه.
- لوکاس. - بله؟ هی، سلام.
چیکار کردی؟
خیلی خب، قبل از اینکه بهتون بگم
واقعآً ترجیح میدم که عصبانی نشین.
چی شده؟
نهار لوکاس زیادی طول کشیده.
لوکاس هیچ وقت بیشتر از نیم ساعت نهارش طول نمیکشه
دقیقاً اندازه وقت، لذت بردن از یک کمیک.
یک رمان مصور هست.
به علاوه کارت متروش رو به گردنش انداخته
که معمولاً پشت چراغ روی میزش تا ساعت 8
که کارش تموم میشه آویزونش میکنه.
کجا رفتی، لوکاس؟
رفتم به غسالخونه
و از کبد گلوریا نمونه برداری کردم.
جان، چی؟ چطوری؟
بهشون گفتم که دکتر وان
حلقه ی ازدواجش رو توی جسد جا گذاشته
و من باید برش دارم.
خ خ خ خیلی خب، صبر کن.
رفتی به غسالخونه....
- هی! - بله.
یک آزمایش غیر مجاز روی
آدمی که داشته دفن میشده توی زمان نهارت انجام دادی؟
همش تقصیر من بود، خب؟
سعی دارم که درستش کنم.
وقتی که عصبانی میشی خوشگل میشی.
- لوکاس؟ - بله؟
این بهترین کاری هست که تاحالا انجام دادی.
احتمالاً اولین تعریف
واقعی بود که ازم کردی.
- الان وقتش نیست، کار داریم. - آره،
باشه.
خیلی خب، محض اطلاع، من هیچی نشنیدم.
حق با من بود، فنی توئین بوده.
سه برابر مقدار معمول.
ولی توی مهمونی مسموم نشده.
بر اساس آسیبی که به کبد رسیده
مال سه ساعت قبلشه.
قبل از اینکه گلوریا بره کی باهاش بوده؟
همون قاتله.
کانرد اونجا نبوده سوفیا و لنس هم همینطور.
فقط پرستاره، مارتا.
جو، وصیت نامه رو خوندن.
پرستاره صاحب همه چی شده.
مارتا، من کارگاه هنسن هستم.
- میدونی چرا اینجایی؟ - به خاطر پوله هست.
میدونی چی میشه اگر متهم به قتل بشه؟
وکیل های خانواده به وصیت نامه اعتراض میکنند
و پول برمیگرده به اون ها.
مارتا، گلوریا کارلایل با
فنی توئین مسموم شد.
تو مسئول داروی اون بود، نه؟
بله، ولی هیچ وقت بهش آسیبی نمیزنم.
من 20 سال پرستارش بودم.
- رفتارش باهات چطور بود؟ - اوایل خیلی بد بود
اون پیر و عصبانی بود
ولی یکی باید ازش مراقبت میکرد.
هیچ کس دیگه اینکار رو نمیکرد.
مارتا، شبی که گلوریا مرد رو
قدم به قدم برام تعریف کن.
مثل شب های دیگه بود.
شام ساعت 5 سرو شد.
نیم ساعت قبل از مهمونی کمکش کردم که لباس عوض کنه.
سردش بود خب منم براش آتیش روشن کردم.
آتیش؟
- " وقتی که داشت لباس می پوشید..." - خورشید که هنوز غروب نکرده بود.
گرم بوده، یک آدم حدود 90 ساله آتیش میتونسته براش غیر قابل تحمل باشه.
یک چیزی جور در نمیاد باید بریم اونجا.
کانرد ما رو راه نمیده.
دیگه خونه ی اون نیست.
مراقب اون جعبه ها باشین.
چشم آقای برکویتز.
ببخشید، شما کی هستین؟
کاراگاه مارتینز، پلیس نیویورک.
اتاق خواب گلوریا کارلایل کجاست؟
طبقه ی بالا، اتاق اصلی.
خوبه.
به هیچی دست نزنید!
مارتا گفتش که گلوریا سردش بوده.
خواسته آتیش روشن کنه.
آدم های پیر سردشون میشه، هنری.
فکر میکنم دلیل دیگه ای داشته.
مردم از این کارها میکنند که نامه آتیش بزنند؟
فقط تو فیلم های قدیمی دیده بودم.
اون فیلم ها برای گلوریا قدیمی نبودن.
این تالار پر از آثار دگا و مونته هست. همشون شاهکار هستند.
و یک نقاشی از یک آرژانتینی گمنام.
آرتی!
خدا لعنتش کنه! این یک مجموعه کامل نیست
تنها 23تا لیوان هست یک دونه کمه.
این لیست یک هفته پیش بررسی شده بود
ببین نوشته ست کامل.
چیزی نخور که عقلت درست کار نکنه.
اون لب به چیزی نمیزد.
این ها لیوان های جام انگور...
ست شخصی اون هستند....
- اینجا انبار شده بودند؟ - آره.
خوب لیوان ها رو میشناسی.
اگر بر حسب اتفاق عتیقه ی جالبی داشتی
بهم زنگ بزن.
ما از آدم های مرده نمیترسیم.
ما روشون وایستادیم.
نظرت چیه؟
اون هیچ لب به چیزی نمیزده با این وجود
یکی از لیوان ها گم شده، داستان مارتا جور در نمیاد.
خیلی خب ری، من میرم بشقاب های شام رو بررسی کنم.
شام.
میدونم که این کار روی اعصابه
ولی میشه تلفنت رو قرض بگیرم؟
مارتا، ببین واسم مهم نیست که اهل کجایی
یا چه مشکلاتی توی کشورت داشتی.
سوالاتم همینجور سخت تر میشه.
چیه؟
نه، من...
هنری، من...
گلوریا شام چی خوردش؟
خوراک اردک.
خوراک اردک سنتی؟
- بله. - آره، سنتی.
دیگه بهم زنگ زنن، هنری.
اینجا اتفاق نیفتاده. بعداً بهش دارو خوروندن.
پس نمونه ی کبد چی؟
خوراک اردک خیلی شوره.
سدیم توی سیستم گوارشش
سرعت تاثیر دارو رو زیاد کرده.
زمان مسمویت رو حدود 30 دقیقه تا یک ساعت اشتباه کردیم.
پس اون قبل از ورود به گالری کشته شده باید ماشین رو چک کنیم.
- بریم. - ببخشید.
شما اینجا چیکار میکنید؟
کار ما، قربان، سوال پرسیدنه.
این خونه متعلق به خانواده ی کارلایل هست.
- میخوام جفتتون برین بیرون. - چرا؟
چرا نمیخوای که ما قاتل مادرت رو پیدا کنیم؟
مارتا رو دارین دیگه محکومش کنید.
وقتی که کار من تموم بشه شما دارین توی
پایانه ی اتوبوسرانی پرونده حل میکنید.
قربان، بهتون پیشنهاد میکنم
که یک شکایت رسمی پیش ستوانم بکنید.
انجام شده فرضش کنید.
ستوان ریس کانرد کارلایل هستم.
به خاطر دوتا از افرادتون زنگ زدم...
رولز رویس فانتوم 5، مدل 1965.
همه باید یکی این ماشین ها داشته باشن.
چرم اسکاتلندی.
چوب افرا.
یک بار تر و تمیز.
شامل سلاح قتل.
همین جا اتفاق افتاده.
کی سوار این ماشین با گلوریا بوده؟
کانرد، سوفیا، مارتا یکی از اون ها کشتش.
جو لازم نیست به کسی زنگ بزنی.
میدونم کار کیه.
ستوان ریس...
برای این کارتون یک توضیح لازم دارم.
برای همین اینجا هستیم.
- کی مادرم رو کشت؟ - گلوریا کشت.
خودکشی بود؟
کالبد شکافی من نشون میداد که گلوریا یک ماه بیشتر زنده نبوده.
گلوریا این موضوع رو میدونست پس نقشه ی مرگ خودش رو
با جزئیات کامل کشید.
کِی دارویی که باعث مرگش میشه رو مصرف کنه
چقدر بعدش زمان داره.
اون شب مهمونی رو انتخاب کرد
چون جشنی برای مکان مورد علاقه ـش بود.
و شانس این رو داشت که
به همه بگه که در موردشون چی فکر میکرده.
مهمونی یادداشت خودکشی اون بود.
اون مهمونی رو در حالی که میدونست چند لحظه دیگه بیشتر زنده نیست ترک کرد.
ولی به خاطر لنس معطل شد.
دارو دیگه داشت خیلی سریع عمل میکرد.
وقتی که به راه پله رسید افتاد زمین.
و اینجا اشتباه من بود.
نمیتونستم تصور کنم که اون خودش رو
30 متر با اون درد روی زمین بکشونه.
من فکر میکردم که تنها ترس از کسی باعث اینکار بشه.
هنری، داری سخنرانی میکنی. چرا اینکار رو کرد؟
چون یک دلیل دیگه وجود داشت.
یک نامه ای بود که توی شومینه ی گلوریا
شبی که مُرد سوخته شده بود. و با اسم FC امضا شده بود.
چی به اینجا تعلق نداره؟
این.
یک نقاشی توسط یک هنرمند گمنام.
در 1950 فرناندو کاستا یک نقاش جوان در حال ترقی بود.
کارهاش امید بخش بود، ولی به زور آثارش ارزش این موزه رو دارند.
تنها یک نفر بود که میتونست باعث انجام اینکار بشه.
گلوریا کارلایل.
و اون عاشقش بود.
متاسفانه امشب نتونست اینجا باشه.
این نظریه بر اساس عشق هست.
مدرکی هم داریم، درسته؟
آقای کارلایل؟
پدرم یک بار بهم گفت
که چطوری اون عاشق یک هنرمند شده.
بهم گفتش که چطوری اون فهمیده
و تهدید به نابودی این نقاش جوون کرده.
و مادرم دلش به رحم اومده و پیشش مونده.
پدرم افتخار میکرد که اون رو برگردوننده.
میگفتش که از روی هوس بوده و فراموشش کرده.
ولی اون اشتباه میکرد.
مادرم هیچ وقت اون رو نبخشید.
و منم هیچ وقت اون رو نمی بخشم.
اون میلیون ها دلار وقف کرد
که به صورت مخفیانه این نقاشی رو دید نگه داره.
و یک روزی جلوش بمیره.
امیدوارم دیده باشدش.
خاطرات خوب هستن، که بیشتر از همه چی آزار میدن.
اسمش ابیگیل بود.
و بفرما.
داریم حرف میزنیم هم رو میشناسیم.
خوبه.
پس، پرستاره همه چی رو صاحب شد؟ جالبه.
خب، نه دقیقا.
بیشتر پول به موزه
و چندتا خیریه رفت.
به مارتا مبلغ ناچیز 22 میلیون رسید.
عجب پول خوردی.
- و خانواده ش؟ - از گشنگی نمیمیرن.
اسباب و اثاثیه ش و حلقه ش اون ها رو
چندین سال در ناز و نعمت نگه میداره.
فکر میکنم که گلوریا بخت خودش رو یک جورنفرینی میدید
که باعث میشه از عشقش دور بمونه.
زندگیش رو خراب کرده.
البته که داستان غم انگیزی هست.
نمیدونم.
در آخرین لحظات با مردی بوده که دوستش داشته.
یک داستان غم انگیز با پایان خوش هست.
فکر کنم وقتی که پیرتر بشم درکش کنم.
فکر کنم برم یک قدمی بزنم.
راستی، کیش و مات.
احسنت...قربان.
آره، کتت رو بردار.
نمیخوام ببینم که
افتادی مردی.
صبر کن ببینم.
این رو از کجا آوردی؟ راستش رو بگو.
با یکی یا هر دوتا
برادر برکویتز ارتباط داری؟ چون من این کار رو غدقن میکنم.
آه.
بهتر شد.
برای مرده ها همه چی فراموش شده.
ولی همه چی تموم نشده چون توسط ما یادآوری میشن.
بعضی خاطرات از روی علاقه یادمون میاد و بعضی ها کمتر.
تعداد کمی هستن که خیلی یادشونیم
و تعدادی هم کمتر.
♪اگر اون افسونم کرده باشه♪
ارائه شده توسط سایت مووی شو
پایان