Forever.S01E16
آه، فتل.
کدوم صبحی بدون ۱۰۰ متر پیاده روی روی آشغال
واسه رسیدن به یه جسد، تکمیل میشه؟
خودت تلفن رو برداشتی.
وقتی من تلفن رو برمیدارم، صحنه جرم یه فواره ست
یا یه موزه ست، یا یه جای تر و تمیز.
وقتی تو تلفن رو برمیداری، یا پاتوق کراکی هاست، یا تونل.
چی؟ میخوای بگی من نفرین صحنه جرم بد دارم؟
همینجوری گفتم.
نه کیف، نه کارت شناسایی.
ولی انگار، عکس گرفتن دوست داشته.
چی فکر میکنی؟ حرفه ایه؟
خب، احتمالاً اولین دختر فراری نیست که عاقبش به اینجا ختم شده.
هی، یه وسیله قتل احتمالی.
اون دیگه چیه؟
انبر فاندو.
یعنی چی؟
موهاش، لباسش، انگار آماده ست
میتونه یکی از سیاهی لشکر ها واسه یه فیلم باشه.
شاید بالاخره دارن
فیلم تب شنبه شب رو بازسازی میکنن.
تاحالا بهت گفته بودم که اون اولین فیلمی بود که تنهایی دیدم؟
بحثش پیش اومده. برای این به کمک هنری نیاز پیدا میکنم.
قبلاً میگفتن موهای من و جان تراولتا عین همدیگه ست.
پرپشت، پرکلاغی، درخشندگی فوق العاده ش.
راجع به این هم بهت گفته بودم؟
حرفش پیش اومد بود. ببخشید.
اوه، خدای مهربان، آبراهام، این دیگه چیه؟
این، آقای محترم، رایحه ی، آه، کارتن خیس و کپکه.
دیشب انقدر هوا سرد بوده، یکی از لوله ها
توی زیرشیروونی ترکیده.
خوشبختانه، این تنها جعبه ایه که خیس خورده.
امیدوارم کارت های بیسبال تو نبوده باشه.
نه، برای اونها صندوق امانات دارم.
اینها فقط یه سری آت و آشغال قدیمیه.
کفش های برنزی آبراهام کوچولو.
آره، خیلی وقته که دیگه اندازه نیستن.
فقط آشغال های خاطره انگیزن
میدونی که، بدون ارزش واقعی.
خب، این بخشی از گذشته ی توه.
آره، خب، چیزهایی که بخوام نگه دارم، اینجا نگه میدارم.
اگه نه، فقط فراموششون میکنم، واسه چیزهای جدید جا باز میکنم.
بقیه ی چیزها جاشون تو زباله دونیه.
اوه، آه...
کتاب آشپزی مامان....
من، آه، این رو ندیدم.
اوم، متاسفم.
این آشغال نبود.
شاید تو درست میگی، آبراهام.
این یه روز جدیده.
خاطرات جدیدی قراره ساخته بشن.
من رفتم.
اوه، من عاشق فاندوام.
میتونی شوری رو با پنیر مزه کنی
یا شیرینی رو با شکلات، ولی بهترین بخشش، معاشرته.
و، در نتیجه، یه ظرف کشت میکروب
برای بیماری های مسری.
این رو میبرم آزمایش کنن. چه دل انگیز.
خب، دکتر، کبودی های روی مچ های دست
نشون میده که اون رو نگه داشته بودن.
این شگفت انگیزه. چی شگفت انگیزه؟
موهاش.
یه بویی مثل... آشغال میده؟
کلورو فلوئورو کربن، در محصولات افشانه ای
مثل اسپری مو در دهه ۷۰ استفاده میشد، قبل از اینکه استفاده ازش ممنوع بشه.
دارم فکر میکنم که... آره.
ما داشتیم فکر میکردیم لباس های قدیمی که پوشیده
شاید نشون بده که اون بازیگر با لباس صحنه بوده.
خب، هیچ لباس صحنه ای نمیتونه انقدر دقیق باشه، نه.
لاک ناخن قربانی ما، حاوی فتالات استر بوده
یه روان کننده، که بخاطر اثرات سرطان زایی که داره، دیگه استفاده نمیشه.
این تاریخ انگاری ها با همین ها تموم نمیشه.
این لباس وون فرستنبرگ اصله.
تمام این چیزها قدیمیه.
داریم اینجا راجع به چی حرف میزنیم، دکتر، یه مسافر زمان؟
یا یه قربانی که علاقه ی وسواس گونه ای به گذشته داشته
و حرف وسواس شد
شرط میبندم که قربانی ما دنبال جلب توحه یکی دیگه بوده.
که تبدیل به کابوس شده.
جاویدان، قسمت شانزدهم، خاطرات قتل ارائه شده توسط سایت مووی شو
من روز اول دانشگاه با هم آشنا شدیم.
ما هر دو از شهر های کوچیکی بودیم...
اولین بارمون بود که به شهر اومده بودیم....
اینکه ما با هم همخونه شدیم...
فوق العاده بود....
انگار سارا و من تمام زندگیمون با هم دوست بودیم.
سارا مشکل شخصی ای نداشت؟
نامزدی که شاید، به صورت بدی جدا شدن؟
نمیدونم.
فکر میکردم شما بهترین دوست های هم هستین.
ما خیلی نزدیک بودیم
و یه دفعه، دیگه نبودیم.
سارا ممکنه مثل دخترهای شهرهای کوچیک اومده باشه اینجا
اما اون داشت تغییر میکرد، اینطور نیست؟
کمد لباس نسبتاً عجیبیه.
مد امروزی نیست، نه؟
جنیفر تو میتونی با ما حرف بزنی.
ما فقط میخوایم کسی که اینکار رو کرده، پیدا کنیم.
اون عوض شده بود.
و نه فقط ظاهرش.
هیچ ایده ای داری که کی یا چی مسئول
این تغییرات بوده؟
اون خیلی مرموز شده بود.
تمام کلاس هاش رو حذف کرده بود، به جز یکی.
انگار علاقه ی وسواس گونه ای بهش داشت.
چه کلاسی؟
باورم نمیشه اون مرده.
سارا رو خوب میشناختید؟
ما خیلی خصوصیات مشترک داشتیم.
ما هر دو کودکی محافظت شده ای داشتیم.
اون با بقیه دانشجو های من متفاوت بود.
اون خیلی عاقل بود.
اون درمورد شغل دوم شما... چیزی میدونست؟
که من روانشناس هستم؟
برای همین من وظیفه خودم دونستم
که ازش بپرسم، آیا ازش لذت میبره یا احساس امنیت میکنه، و اون گفت آره.
اما...اگر اون اشتباه میکرده و من بهش نگفتم...
این تقصیر تو نیست.
شاید من بتونم یجورایی کمک کنم، منظورم اینه که، اگر که
چیزی راجع به صحنه جرم باشه که بتونین به من بگین، اونوقت من...
مطمئنی فقط یه لباس محافظ بهمون دادن؟
چی؟ اوه، بودجه مون رو کم کردن فکر کنم.
واو، عجب مقاله ی خوبی راجع به رطوبت گیر اتاقی جیمی کان نوشته بود.
فکر کنم یه چیزی پیدا کردم.
مکان احتمالی برای صحنه جرم.
من یه تحقیق روانی روی آشغال های
اطراف جایی که جسد پیدا شده بود، کردم و
رد خون روی این نامه های تبلیغاتی پیدا کردم.
همه ش برای یه آپارتمانه.
فکر میکنی همون جاییه که اون کشته شده و
جسد رو با بقیه آشغال ها اینجا معدوم کردن؟
ما الان یه آدرس داریم. بزن قدش؟
تو نیاز به حموم داری. من به جو زنگ میزنم.
منم به زودی نشون خودم لازمم میشه.
- آره، اهداف بزرگ داشته باش، لوکاس. - بیخیال.
یه نشان افتخاری چی، یه چیزی بالاخره.
سارا مستأجر خیلی خوبی بود.
هاه، آره، همیشه به موقع اجاره میداد، ساکت بود.
نامزد نداشت، یه آقای سالخورده شاید؟
نه.
شما دوربین مداربسته دارین؟
اینجا یه ساختمون قدیمیه.
خب، وقتی اینجا ساخته شد، آخرین تکنولوژی بود.
باید میدیدینش.
دقیقاً مثل...
این دیگه چیه؟
اوه.
ممنون.
حتی یه دونه لباس هم تو این کمد نیست.
آه. یه صفحه خوان تکنیکس مدل SL-220.
چهل سالشه.
انگار همین الان از تو جعبه دراومده.
ما یه دونه عین همین رو ...
تو مغازه داریم....
این مجله ها رو ببین.
همه مال یه سال و یه ماه هستن.
این ست فاندو هم اصله.
تمام وسیله های این خونه به دقت انتخاب شدن
تا یه شبیه سازی بی نقص از اواخر دهه ۷۰ بسازن.
همه چیز کاملاً با اون طراحی همگامه.
همه چیز به جز این.
اون فرش کوچولو؟
این یه توری آویز دیواریه.
اون زمان خیلی پرطرفدار بوده و هیچوقت هم جاش روی زمین نبوده.
نه، اونطوری احمقانه میشه.
من معتقدم ما صحنه جرممون رو پیدا کردیم.
اما اگه قربانی به آرومی خونریزی کرده باشه
چرا آثار خونریزی باید فقط همین جا متمرکز باشه؟
چرا اون بلند نشده، بره دنبال کمک؟
فکر میکنی اون بیهوش شده بوده؟
شاید قاتل اون رو نگه داشته بوده و مردنش رو تماشا کرده.
هی.
این رو ببین.
این یکی متفاوته.
پولاراید محو میشه.
و با توجه به میزان زوال این عکس
من میگم که این یکی واقعاً اواخر دهه ۷۰ گرفته شده.
زنی که سارا قرار بوده باشه.
اون آپارتمان کپی بی نقصی از یه خونه ی دهه هفتادیه
دقیق در تمام جزئیات.
منظورت چیه، مثلاً، دیسکو،
اوه، پولیستر، نیکسون؟
بهترین دوره ی قرن بیستم نبوده، اما...
آیونا...مالی فکر میکنه که
اون یجور مدل نقش آفرینی بوده.
آیونا.
همون رفیق روانشناست؟
اه، استاد.
اون یه کلاس روانشناسی تو دانشگاه نیویورک تدریس میکنه.
اوه، الان گرفتم قضیه چیه.
شال گردن جدید.
تو میخوای اون رو تحت تأثیر قرار بدی، هنری.
ببین، این رو ازت قبول میکنم، مالی زن بسیار شگفت انگیزیه.
اما علاقه ی من به اون کاملاً حرفه ایه.
من شنیدم اون خیلی جدیه.
نه، میدونم، میدونم. میفهمم. تو می ترسی.
باشه.، خب، الان خیلی وقت گذشته و توام تمرین نداشتی.
من تارک دنیا نیستم.
یه ارتباطهایی داشتم.
نه، نه، میدونم، تو با کسی صحبت میکردی
بله، با تعداد بسیار زیادی از بانوان زیبا.
میذاری که جاودانگیت کار رو پیش ببره
میدونم، ولی هیچکدوم از اونها به جایی نرسیده، هنری.
منظورم اینه که، تو اصلاً یادت میاد
پیش کسی رفته باشی که واقعاً برات اهمیت داشته باشه؟
- من یه فکری کردم. - شال گردن جدید؟
بله، من معمولاً حق ندارم که بگم
چطور تحقیقات رو پیش ببریم
اما یه فکری دارم.
به این فکر اشاره کردی.
چی میشد اگه ما پروفسور دیوس رو
به عنوان متخصص روانشناسی با تخصص افکار انسان ها به پرونده وارد کنیم؟
ممنون، هنری. اما من فکر میکنم
بدون مالی هم میتونیم انجامش بدیم.
جو!
یه چیزی پیدا کردیم.
متخصص ها یه ویدئو تو لپ تاپ سارا پیدا کردن.
تو باید خسته باشی، عزیزم. کتت رو دربیار.
امروز ساخت و ساز مترو تو تقاطع خیابون ۵۹ام و لکس افتضاح بود.
مجبور شدم دوتا خیابون رو پیاده تا خونه بیام.
امیدوارم بتونیم با هم بازی کنیم.
تقریباً مثل اینه که داره تست میده.
کدوم قاتلی یه آگهی بازیگری میده؟
شاید نظرات یه متخصص بتونه کمک کنه.
باشه، هنری، بیا بریم با خانمت حرف بزنیم.
اوه، لطفاً، دکتر، بفرمایید.
خب، بیشتر افکار خیالی، ایده های غیرقابل دسترسی هستن.
سناریو هایی هستند که شرکت کنندگانش نمیتونن
توی زندگی عادیشون داشته باشن.
اما این یکی خیلی معمولیه.
دقیقاً، بنابراین...
مردی که این رو ساخته...
افکارش درباره کنترل بوده.
اون رو لباس پوشونده، گذاشتتش تو این آپارتمان...
و بهش گفته چی بگه....
بعضی مردها دنبال همین هستن، که یه زن رو تحت سلطه خودشون دربیارن.
بقیه دوست دارن تحت سلطه باشن.
ساده بگم، این فقط راجع به
یه نفر بوده که میخواسته قدرت دستش باشه.
شال گردن جدید؟
عطر جدید؟
- پروفسور دیوس؟ - بله؟
چیز دیگه ای تو این ویدئو نمی بینین؟
این افکار در مورد به تحت تسلط درآوردن نیست
راجع به دوباره ساختنه.
یه خاطره.
یه لحظه ای از گذشته ش.
آخرین باری که خوشحال بوده
عاشق بوده، یه همچین چیزی
اما شما باید دنبال مردی در سنین شصت سالگی باشین
شاید، اوم، یه دکتر، یه دانشمند،
اما یه نفر که بیشترین کنترل رو
توی کار و زندگیش به کار میبنده.
امروز ساخت و ساز مترو تو تقاطع خیابون ۵۹ام و لکس افتضاح بود.
اگه این کارها راجع به زمانی تو زندگی قاتل بوده
پس تمام این جزئیات معنی دارن.
صبر کن، یه عملیات ساخت و ساز عظیم مترو تو تقاطع خیابون ۵۹ام
و لکسینگتون تو سال ۱۹۷۹، چندتا خیابون اون طرف تر از صحنه جرم انجام شد.
که این سوال رو پیش میاره که...
چه کسی اون آپارتمان رو در سال ۱۹۷۹ اجاره کرده بوده؟
میتونین تأیید کنین که شما یه آپارتمان رو
در، اوم، پلاک ۱۱۲ غربی خیابون ۶۱ام در سال ۱۹۷۹ اجاره کرده بودید؟
یادم نمیاد.
اجاره نامه اسم شما رو
به عنوان مستأجر از سال ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۲ ثبت کرده.
این مال خیلی وقت پیشه، اما بنظر درست میاد.
آم...اون برای دیدن مناظر اطراف نیست.
خب، این سوالات برای چیه؟
یه زن تو آپارتمان قدیمی شما به قتل رسیده.
اسمش سارا کلانسی هستش.
شاید شما یادتون بیاد جایی دیده باشینش؟
نه. این زن چی؟
ممنون برای وقتی که گذاشتید، آقای نویل.
هی، صبر کنید. نه، اون کار نکن.
بس کن. تو اون رو خراب میکنی.
اون خیلی حساسه.
لطفاً.
اون عکس رو بده به من.
اون کیه؟
همسرم کتلین.
اون کی فوت کرد؟
۱۹۸۱. در اثر سرطان سینه.
اون عکسی که الان خراب کردید
من چند روز قبل از اینکه بیماریش تشخیص داده بشه، گرفتم
دو شب پیش کجا بودید، آقای نویل؟
- من اونجا بودم. - با سارا تو آپارتمان؟
چه اتفاقی برای سارا افتاد، آقای نویل؟
فکر کنم اون رو به قتل رسوندم.
میتونین به ما بگید که چطور مردی مثل شما
با یه دانشجوی لیسانس بیست ساله
سارا کلانسی، آشنا شده؟
من برای سرکشی به یه ساختمون رفته بودم مرکز شهر که اون رو دیدم.
همون اول، میتونم قسم بخورم که...
همسرتون؟
خیلی شبیه بود، انگار قطعات پازل سر جاشون قرار میگرفتن همون لحظه که دیدمش.
میتونستم آپارتمان رو اجاره کنم، تغییر دکور بدم.
میخواستم تا جایی که میشه واقعی باشه.
باشه، غیر از اینکه سارا رو مجبور به بازی کردن نقش همسر مرده تون کردین،
دیگه مجبور به انجام چه کاری کردین؟
من اون رو مجبور به انجام هیچ کاری نکردم.
من اون رو استخدام کردم، و اون حقوق میگرفت.
اوه، مطمئنم تا قبل از اینکه بمیره، همه چی خیلی رومانتیک بوده.
باشه، شب قتل، بگین که چه اتفاقی افتاد.
همون چیزی که همیشه وقتی میرفتم خونه اتفاق میوفتاده.
اون یه شب معمولی نبوده، اون داشته بازسازی میکرده.
اون راجع به کار پرسید... اون همون شب بوده.
بهترین لحظه ی زندگیش.
و سارا چیکار کرد؟
اون گفت تازه فهمیده که بارداره.
من باردارم.
همونطوری که همسر مرحومم گفته بود.
و با حال خوشم، من ازش عکس میگرفتم
بخاطر اینکه میخواستم اون لحظه رو برای تمام عمرم به یاد داشته باشم.
اما هر دفعه...
بنظر میرسید که اون لحظه
به دورتر و دورتر در گذشته لیز میخورد.
انگار کمرنگ تر میشد.
بخاطر همین کشتینش؟
اون کارها به اندازه کافی واقعی نبود؟
اون موبایلش همراهش بود و ...
و من آوردن هر چیزی رو از زندگی عادی سارا ممنوع کرده بودم...
و اون من رو گیج کرد.
شما رو عصبانی کرد.
اون افکار شما رو خراب کرد.
خب، شما اون رو زخمی کردید، نه؟
فکر میکنم. بله.
با چی؟
با انبر ست فاندو.
نشونمون بدید چطور انجامش دادید.
یه بار تو گردن...
مثل این.
هیچ چیزی جای یه اعتراف به قتل رو نمیگیره.
اگر که راست بود.
هنری، اون گفت کار خودش بوده.
وسیله ی قتل از پایین به گردن سارا وارد شده
با این حال بر اساس شبیه سازی نویل
زاویه ورود به طرف پایین بوده.
ما مردی داریم که سال ۷۹ صاحب آپارتمان بوده
که افکاری جنون آمیز رو ساخته
و بعدش، جسد یه دانشجو جوون رو با شوتینگ زباله دور انداخته.
گوش کن، اگه، اگه دنبال دلیل میگردی
تا وقت بیشتری با مالی بگذرونی
تمام کاری که باید بکنی اینه که ازش بخوای باهات بیاد بیرون.
چند وقت از جدا شدن تو و ابیگیل گذشته؟
یه مدتی میشه.
شاید زمانش رسیده که خودت رو با کس دیگه ای متصور بشی.
پرونده مون بسته شده، تو هم که یه شال گردن جدید داری.
بدترین چیزی که میتونه اتفاق بیوفته چیه، ها؟
یو هو، روز مرخصی منه
و باید اون بهم زنگ بزنه و راجع به نویل داستان ببافه.
میدونی، من نمیفهمم. مگه اون اعتراف نکرد؟
با این حال، با دوباره سازی ما
از کارهای نویل تو آپارتمانش
یه سرنخ جدید پیدا کردیم
که در تازه ای رو تو اعتراف اون باز میکنه.
ما؟ یعنی....
پروفسور دیویس من رو همراهی کرد. اون خیلی کمک کننده بود.
تو واقعاً مالی رو بردی صحنه جرم؟
خب، تو کسی بودی که پیشنهاد کردی اون رو ببرم بیرون.
بیشتر مردم با شام و سینما شروع میکنن، دکتر.
من نه. زیادی قابل پیش بینیه.
نه، ترس به عنوان یک عامل دست کم گرفته شده ست.
خب، این استراتژی...جواب داد؟
بعد از اون... من آوردمش
به آزمایشگاه، و یه تست سم شناسی گرفتیم
که ثابت میکنه نویل مسموم شده بوده.
چه جذاب! شرط میبندم حسابی نظرش رو جلب کرده.
میشه یه نفر برای من توضیح بده که چرا
من باید برای یه پرونده بسته شده موقع مسابقه تنیسم، احضار بشم؟
اوه، ما...چیزهای جدیدی فهمیدیم.
آره، دکتر فکر میکنه یه نفر تو نوشیدنی قاتلمون دارو ریخته بوده.
اگر بخوام دقیق بگم، کتامین.
تقریباً ۲۵۰ میلیگرم
و وقتی نویل با جسد سارا رو به روی خودش مواجه شده
و یه انبر فاندو تو دستش
ذهنش این نتیجه گیری منطقی و وحشتناک رو کرده.
که اون رو کشته؟
در حالی که یه نفر دیگه وقتی نویل بیهوش بوده،
مخفیانه داخل اومده.
و همسر تقلبیش رو کشته.
بله، درسته، و سلاح قتل رو تو دست اون گذاشته.
نمیدونم. این یجورایی... موافقم. بعید بنظر میرسه.
خب، ضرری نداره که دوباره با نویل صحبت کنیم.
این هم از بازی بعد از ظهر من.
آقای نویل، شما دارویی
مثل قرص خواب آور یا آرام بخش مصرف میکنین؟
هرجور...داروی تفریحی؟
شب قتل چیزی نوشیدین؟
منهتن همیشگیم. چطور؟
ما یه مقدار بربن ریخته شده تو محل قتل پیدا کردیم.
حاوی مقدار زیادی آرام بخش بود.
- چه آرام بخشی؟ - کتامین.
یه جور بیهوش کننده س، اما میتونه استفاده ی...
تفریحی هم داشته باشه.
میدونم کتامین چیه.
گرفتی چی شد؟ اون...
معلومه که گرفتی.
میخواین که از شما آزمایش خون گرفته بشه؟
ممکنه بتونیم ثابت کنیم
که یه نفر کتامین تو نوشیدنی شما ریخته.
اما من قبلاً بهتون گفتم... من انجامش دادم.
من سارا رو کشتم.
آقای نویل، من مطمئن نیستم که
شما متوجه باشین من دارم چی میگم
اون میدونه داره چیکار میکنه.
اون داره از یه نفر دیگه محافظت میکنه.
یه نفر که برای اون پاپوش دوخته، و کل تخیلاتش رو از بین برده؟
ممکنه که کار کی رو بخواد بپوشونه؟
یه نفر دیگه که زندگیش با مردن همسرش از بین رفته.
تخیلات نویل رو یادت میاد؟
شبی که همسرش به اون گفت بارداره.
سسیلی نویل، متولد ۲۰ نوامبر سال ۱۹۷۹.
نه ماه بعد از اون شبی که نویل میخواست جاودانه ش کنه.
تعجبی نداره که اون میخواسته به گذشته برگرده. این رو ببین.
دختر از خانه در سن ۱۵ سالگی فرار کرده، با جرم خرده دزدی.
دو سال بعد دستگیر شده، به جرم حمل مواد مخدر.
کتامین.
تعجبی نداره نویل گناه رو به گردن گرفته.
اون داشت از دخترش محافظت میکرد.
- الان کجاست؟ - ماه پیش آزادی مشروط گرفته.
دادستان تو یه کافی شاپ تو خیابون ۱۰ام اون رو گذاشته سر کار.
سه روز پیش یه زن
تو آپارتمانی که شما قبلاً زندگی میکردین به قتل رسیده.
خب.
ببخشین. این وحشتناکه.
همون شب، در همون آپارتمان
به پدرت دارو خورونده شده.
این قضیه داره عجیب میشه.
سسیلی، ما میخوایم که به ما
در مورد رابطه ت با پدرت بگی.
رابطه ای درکار نیست.
- چرا؟ اتفاقی افتاده؟ - پدر من آدم بدی نبود.
مثل این بود که...
هیچوقت پیش من نبود...
نه بعد از اینکه مادرم مرد.
میدونستم که من رو نمیخواد.
من فقط پدرم رو یاد اون...مادرم... مینداختم. برای همین از اونجا رفتم.
حتماً ازش متنفر بودی.
متاسفانه من از ظهر تا نیمه شب اینجا بودم
پس اگه فکر میکنین من بازیگرش رو کشتم، با رییسم چک کنین.
کارآگاه مارتیز گفت یه زن
اما با اینحال تو میدونستی اون باهاش رابطه ی کاری داره.
تنها عکسی که من از مادرم دارم.
حتی بنظر نمیرسید اون واقعی باشه تا اینکه...
یه روز، یه زن از جلو پنجره رد شد
که درست شبیه مادرم بود...
همون کت.
عجیب بود.
برای همین دنبالش کردم و اون
رفت تو ساختمونی که ما قبلاً زندگی میکردیم.
معلومه که مادرم نبود
فقط یه دختری بود که پدرم مثل مادرم بهش لباس پوشونده بود
که بتونه باهاش در ارتباط باشه.
ببخشید.
نویل گفت هیچکس راجع به خونه ی مخفی دهه هفتادیشون چیزی نمیدونسته.
آره، با این حال سسیلی
زنی رو که شکل مادر مرده ش لباس پوشیده بوده تا اونجا دنبال کرده.
اما اگه سارا زن اسرارآمیز ما نبوده، کی بوده؟
- قاتلمون؟ - فهمیدم.
چی میشه اگه یه نفر خودش رو جای اونی که نقش بازی میکرده جا بزنه؟
باشه، این الان مغز من رو آزار داد.
سارا شکل همسر مرده نویل لباس پوشیده.
چون نویل درگیر همسرش بوده
خب کی درگیر سارا بوده؟
کی مثل اون لباس پوشیده؟
کی دیگه به لباس های اون دسترسی داشته؟
هم خونه ایش.
خب، تو میخوای رشته روانشناسی رو دنبال کنی؟
شاید.
نمیدونم.
من دارم چیزهای متفاوت رو امتحان میکنم.
کالج برای همین نیست...تجربه کردن؟
خب، کالج برای تحصیلاته.
درسته.
البته.
من فقط فکر کردم که یه ذره از خود همیشگیم فاصله بگیرم.
شما تأثیر خیلی زیادی رو زندگی دوستم داشتید،
کسی که من خیلی ازش الگو میگرفتم.
دوستت؟
سارا کلانسی؟
تو کت اون رو پوشیدی.
وقتی این رو میپوشم، حس میکنم بهش نزدیک ترم.
انگار اون هنوز اینجاست.
جنیفر، من خیلی متأسفم، عزیزم.
اما من برای قرار بعدیم دیرم شده.
پس بیا بعداً حرف بزنیم، باشه؟
خب، ممنون که با من حرف زدین. او-هوم.
دفتر پزشکی قانونی. لوکاس صحبت میکنه.
سلام؟
جنیفر؟
ما داشتیم در مورد پرونده اشتباه فکر میکردیم.
راجع به وسواس بود اما در مورد شخص دیگه ای.
هی.
لوکاس.
باشه، بهش میگم.
لوکاس بود.
گفت یه نفر بهت زنگ زده و قطع کرده.
اوه، نمایشگر تلفن نشون میده که
از دفتر روانشناسی دانشگاه نیویورک بوده.
چی شده؟
جنیفر برنامه کلاسی امروز سارا رو پرینت گرفته.
سارا همه ی کلاس هاش رو به جز یکی حذف کرده بوده.
کلاس مالی.
مگه من چیکار کردم؟
چرا میخواستی با پلیس تماس بگیری؟
من واقعاً گند زدم.
من فقط میخواستم نجاتش بدم.
از اون مرد پیر نفرت انگیز دورش کنم.
- تو سارا رو کشتی؟ - قصدم این نبود.
من میخواستم نجاتش بدم تا همه چیز
برگرده به حالت سابق
ولی اون خیلی عصبانی شد و حالا...
من چیکار باید بکنم؟ ما راستش رو میگیم.
منظورم اینه که، ما، ما با هم انجامش میدیم.
من با پلیس آشنام.
میتونم به اونها بگم که تو یه در هم شکستگی روانی داشتی.
ببین، من که روانی نیستم!
نه، من نمیگم تو روانی هستی.
من این رو نمیگم عزیزم، این فقط یه بهانه ست.
این، این، اوم...
یه دفاعه، خب؟...
ما همه اشتباه میکنیم.
ما، ما تو افکارمون گیر میکنیم.
اما چیزی که اهمیت داره اینه که ما باید
به واقعیت برگردیم، باشه؟
فرقی نمیکنه چه عواقبی داشته باشه، ما باید برگردیم.
مالی!
مالی، تو اونجایی؟ پروفسور؟
کارآگاه مارتینز.
مالی؟
ساکت باش! ششش.
ساکت باش!
بندازش! همین الان بندازش! بذارش زمین!
زنگ بزن آمبولانس!
مالی! برگرد سمت دیوار!
اوه، خدایا.
برگرد. دست هات رو بذار پشتت.
یادم رفته چه حسی داره.
چی؟
ترسیدن...
آسیب پذیر بودن.
خب، این اتفاقیه که وقتی با کسی نزدیک باشی میوفته.
آره، فکر کنم همینطوره.
این چیز خوبیه، هنری.
مطمئنم حال مالی خوب...
دکتر مورگان؟ جراحی بیمار تموم شد
خون زیادی از دست داده، ولی حالش خوب میشه.
میتونم ببینمش؟
اوه، بهتره که استراحت کنه.
اوم، پلیس نیویورک، اجازه بدین بیاد داخل.
سلام ، هنری.
میخوای یه رازی رو بدونی؟
من همیشه توی افکارم (پرنسسی که منتظره شوالیه سوار بر اسب سفید نجاتش بده) بود.
نجات داده شدن توسط یه دکتر خوشتیپ...
یجورایی جذاب بود.
من به کسی نمیگم.
نمیخوام اعتبارت رو تو
تو انجمن روانشناس ها خدشه دار کنم.
ممنونم.
اما من کسی ام که گلوش پاره شده
اما عزیزم، تو افتضاح به نظر میرسی.
خب، ممنونم.
شب دلهره آوری بود
نشستن اون بیرون، نگران تو بودن.
ممم.
نمیدونم چجوری این رو بگم...
... اما من...
احساسات واقعی نسبت بهت دارم، مالی دیوس.
- این چیز خوبی نیست؟ - معمولاً، آره.
اما تو یه مرد عادی نیستی، نه؟
و تو به هر قیمتی از احساسات واقعی دوری میکنی.
بله.
هر کسی که هست، تو رو خیلی سخت آزار داده، نه؟
بذار فقط بگیم که...
زخم هاش هنوز بهبود پیدا نکردن....
میفهمم.
اما یه لطفی در حق من بکن، هنری.
هر وقت به این نتیجه رسیدی که خیلی هم از من خوشت نمیاد، بهم زنگ بزن، باشه؟
آبراهام؟
- این... - لازانیای مامانه.
با سس مخصوص.
- من شوکه شدم. - من هم همینطور!
معلوم شد که برخلاف
طرز برخورد همیشه جوانِ، به طرف آینده ی
قرن بیست و یکمی من
وقتی حرف دور انداختن دستور پخت های قدیمی مامان باشه
اصلاً نمیتونم انجامش بدم!
این کتاب آشپزی قدیمی رو گرفتم دستم
و یه دفعه...
یاد برگشتن از مدرسه و اون رایحه افتادم....
آشپزی ابیگیل.
دهنم همون موقع آب انداخت.
میدونی، معلوم شد که،
یه ذره نوستالژی، انقدر هم چیز بدی نیست.
ممم، برای یه لحظه، حس کردم اون هنوز اینجاست.
میدونم چه حسی داری، بابا.
بعضی خاطرات انقدر قوی هستن
که هیچوقت محو نمیشن.
بوی فوق العاده ای میده، مامان.
ممنونم.
احتمالاً اثر پاولویانه
هر دفعه این بو به مشامم میخوره، من حس میکنم
که در کنار یک بانوی زیبا هستم.
طوری که باعث میشن زندگی حال حاضرمون
یه مقداری محوتر به نظر برسه.
اما بیاین الان راجع بهش فکر نکنیم.
The End