Forever.S01E22
The End
‫کارت شناسایی نداره، پس یک مورد ناشناس داریم.
20 و چند ساله ـس.
لباس های خوبی داره. بیشترشون توی حراجی ها پیدا میشن.
کیفش و جیب هاش خالی شدن.
ازش دزدی شده، ساده ـس.
- پرونده ساده دوست دارم. - دستش رو ببین.
میکشیش، ازش دزدی میکنی، ولی الماس رو یادت میره؟
اینقدرا هم ساده نیست.
من یک فرضیه دارم.
چه کوفتی دور گردنته؟
- کرواته. - دستماله.
- چیه لوکاس؟ - این...
باشه.
فربانی از روی پل افتاده.
قاتل هلش داده و بعدش فرار...
این رد پاها رو داشته باش. خیلی عمیقن.
فرضیه ی اصلاحی دارم.
قاتل قربانی رو هل داده و بعدش
یه جوری مثل نینجا پریده، روی زمین فرود اومده.
این رو بهتره یادداشت کنید.
من که فکر کنم که منتظر هنری بمونم.
- کجاست؟ - نمیدونم.
گفتش که یه مدتی مرخصی میخواد.
توی مراسم تشیع مادر ایبه.
نمیدونستی؟
نه، چیز مهمی نبود.
خوشحالم یکی رو داره که باهاش حرف بزنه.
ابیگیل مورگان یک مادر.
همسر. پرستار.
یک دوست.
و بیشتر از همه برای من اون...
یک فرشته بود....
دو گم شده رو پیدا کرد، و ما رو تبدیل به یک خانواده کرد.
ممنون، مامان.
دوست دارم.
میخوای چیزی بگی؟
اون...
نجاتم داد....
و من نتونستم نجاتش بدم.
آروم، هنری.
به خاطرات خوب فکر کن.
اونم همینو میخواد.
حالت خوبه؟
نمیتونم به آخرین لحظاتش فکر نکنم.
با اون، تنها بوده.
ترسیده بوده.
و من اونجا نبودم.
آدام تقاصش رو پس میده.
راهی نیست که تقاص پس بده.
اون جاویدانه. نمیتونی بکشیش.
هنری، هیچ انتقامی در کار نیست.
انتقام یک داستان طولانیه، ابراهام.
و چیزی که منم زیاد دارم، زمانه.
(جاویدان، قسمت 22، آخرین مرگ هنری مورگان)
ارائه شده توسط سایت مووی شو داود کریمی
میدونید که بلیر روی چی داشته کار میکرده؟
اشیای سفالی روم باستان.
آره، گاهی اوقات از فرابنفش برای...
شناسایی مواد بنیادی، بله.
اشکالی نداره که چراغ ها رو خاموش کنید؟
اشکالی نداره. عاشق فرا بنفشه.
بلیر یک بریدگی روی دستش داشت.
اینجا دستش بریده شده.
ولی به خاطر یک تیکه سفال نبوده.
ما ذرات آهن خاصی رو پیدا کردیم.
آهن؟ توی این مجموعه نبوده.
خون، به نظرت هر چی که بوده توی این پیچیده؟
فلزات، بر خلاف سفال، به مرور به مواد معدنی تبدیل میشن.
به معنای واقعی پوست میندازن، پس به همین دلیل، ردی به جا میذارن.
اشکالی نداره که چراغ میز رو روشن کنید؟
شبیه یک چاقوئه.
باورنکردنیه، یک خنجر.
یک پوجیو، دقیقاً.
من دو هزار سال پیش به شکمم خنجر خورد.
رومی بود. چه عصری؟
بین 50 تا 40 سال قبل از میلاد، شاید هم قدیمی تر.
من باور دارم که تنها چیزی که میتونه ما رو بکشه
همون سلاحیه که ما رو به این روز انداخته.
قیمتی بوده؟
یک پوجیوی اصل؟ قطعاً.
کی این کار رو میکنه؟
یکی رو به خاطر خنجری باستانی میکشه؟
نه!
راهی نیست که تقاص پس بده.
اون جاویدانه. نمیتونی بکشیش.
ببخشید جو، باید ایب رو به خاطر موضوع اضطراری ببینم.
ببخشید.
شاید راهی برای متوقف کردن آدام پیدا کرده باشم.
یک پوجیو مال 44 سال قبل از میلاد.
خنجریه که آدم رو توی مرگ اصلیش میکشه.
اون باور داره که تنها راه پایان نفرینشه.
یعنی که تو میتونی بکشیش.
و اونم میتونه تو رو بکشه.
- داری چیکار میکنی؟ - فکر میکنی که دارم چیکار میکنم؟
این اسلحه میتونه به زندگیت پایان بده.
ولی تو میدونستی.
نمیخواستم که نگرانت کنم.
که فکر کنی یه روزی شاید...
این فرضیه روی خودت آزمایش کنی؟
ابراهام من هیچ وقت این کار رو در حقت نمیکنم.
ولی یه روزی، من مردم.
الان در موردش بحث نمیکنیم.
ولی بخوای یا نخوای، اتفاق می افته.
من که همیشه ی خدا اینجا نیستم.
متوجه منظورم نیستی؟
تو به یه نفر احتیاج داری.
یکی که پیشت باشه.
کسی که بتونی رازهات رو بهش بگی.
بلیر درایدن با یک خنجر عتیقه ی رومی چیکار میکرده؟
اون توی موزه ی ملی کار میکرد.
اون روز این موضوع رو بررسی کردیم.
باور داریم که ممکنه به خاطرش کشته شده باشه.
پوجیو واقعاً سلاح عالیه.
به اندازه ی سپر و شمشیر موثر نیست، ولی...
"هیستوری چنل" زیاد نگاه میکنم.
گزارش تماسش نشون میده که یک تماسی
بعد از رفتن از موزه به آدری گریفین داشته.
سابقه ای نداره. نویسنده ی کتابه.
سلاح های بُرنده ی جهان باستان:
شمشیرها، خنجرها، و پوجیوها.
- باید کتاب رو بخرم. - آره.
آدرس گریفین دو تا خیابون با صحنه ی جرم فاصله داره.
عالیه، هنری رو با خودت ببر، برو.
هنری؟ عملاً خودم متخصصم.
یک متخصص واقعی رو ترجیح میدم.
این زن اون شب اینجا بود؟
بله.
آقای گریفین با ایشون رفتن؟
نه.
چطور میتونید اینقدر مطمئن باشین؟
چون آقای گریفین هیچ وقت جایی نمیرن.
چه کمکی ازم بر میاد، افسرها؟
من کاراگاه مارتینزم.
اینجاییم تا از شما چند سوالی در مورد
مرگ بلیر درایدن بپرسیم.
هر کاری که ازم بربیاد برای کمک به این فاجعه ی ناراحت کننده، انجام میدم.
چرا بلیر اینجا بود؟
بلیر اغلب اوقات با عتیقه هایی
برای فهمیدن از اصل بودنشون یا منطقه ـشون
و از اینجور چیزها می اومد.
چی پیدا کرده بود؟
یک خنجر از 44 سال قبل از میلاد.
به نظر تاریخش رو خیلی با قطعیت گفتین.
اگر بخواین میتونم دقیق تر بگم.
15ـم مارس.
- چی رو متوجه نمیشم؟ - عید مارس.
قتل جولیوس سزار.
داری میگی که اون پوجیو که بلیر پیدا کرده
یکی از چاقوهاییه که...
یا یکی از اونها.
اون 23 بار چاقو خورده.
هیچ کس نمیدونه چندتا چاقو بوده.
در میان تاریخ، بعضی از اشیا؛ افسانه ی قومی میشن.
الماس هوپ، شمشیر کوسانگی.
خنجر سزار هم به همون اندازه نفرین شده ـس.
خب، بعضی ها میگن هر کجا که پوجیو بره، مرگ هم پشت سرشه.
خیلی خب.
ممنون، ولی من فکر نمیکنم که یک نفرین باستانی
بلیر رو تا سنترال پارک تعقیب کرده و کشته.
نباید هیچ وقت میذاشتم که تنها اینقدر دیر وقت بره.
دیر وقت؟ چه ساعتی؟
10 شب.
خب بلیر از سر کار ساعت 5 اومده
تا 5 ساعت بعدش فقط شما رو دیده؟
خب، گفتش که میخواسته
شام با نامزدش باشه.
ممنون از وقتی که گذاشتین.
باید وکیل بگیرم؟
وکیل؟
دواین، ما فقط سعی داریم سر در بیاریم
کی این بلا رو سر نامزدت آورده.
ما برشی از یک چاقوی نون بری روی گردنش پیدا کردیم.
آزمایشگاه ـمون گفت که سفیدی توی زخم
از استیورفوم بوده.
میدونی مثل همون چیزهایی که توی جعبه ی هدایای
مثلاً دفاتر ازدواج میذارن.
ما یک حکم بازرسی برای محل کارت گرفتیم، پس راحت باش.
یه حسی بهم میگه که فعلاً درخدمتتیم.
باشه.
بلیر بهم در مورد خنجر گفت.
از توی یک جعبه پیداش کرد و فکر میکرد که خیلی قیمتیه.
خب منم یک عکس ازش گرفتم و گذاشتم توی اینترنت.
با خودم میگفتم، اون یک کارمند موزه ـس و منم یک معلم موسیقی.
عروسی هم که خرج داره.
ولی تو میدونستی که اون با فروشش موافقت نمیکنه
و همین تو رو عصبانی کرد.
نه، نه!
رفقیم زندر اونجا بود. ما هم داشتیم ایکس باکس بازی میکردیم.
و میشه... اسم مواد هم بیارم؟
به هر حال، زندر فکر کرد که میتونه وانمود کنه
که میخواد ازش دزدی کنه، و برای همین چاقوی نون بری رو برداشت
و تا پارک تعقیبش کرد.
پس داری میگی که زندر کشتش؟
نه! قرار بود ساقدوش من توی عروسی باشه.
اون رو از روی پل پرت کرده دواین.
کار اون نبود. زندر درست بعدش بهم زنگ زد.
گفت که خنجر دستشه و بلیر هم خوبه.
خیلی خب، الان زندر کجاست؟
قایم شده.
زندر د سوتو! پلیس!
خدایا.
شکنجه شده.
یکی زودتر رسیده.
جو، خونش هنوز خشک نشده.
و بدنش هنوز گرمه.
تازه این اتفاق افتاده. قاتل ممکنه همین نزدیکی باشه.
خیلی خب، تو از جلو برو منم از راه پله.
هنری، تو از جات تکون نخور.
زندر!
زندر، صدام رو میشنوی؟
طاقت بیار، زندر! طاقت بیار.
نمیتونی نجاتش بدی، هنری.
دیگه دووم نمیاره.
تو.
تو این بلا رو سرش آوردی.
گفتش که خنجرم رو نداره.
من احمق رو بگو که حرفشو باور نکردم.
مشخص شد داره راستش رو میگه.
یکی دیگه از ما جلوتر بوده.
- جلو امنه. - طبقه ی بالا امنه.
تو بهتره که از خنجرم دور بمونی
وگرنه عواقبش پای خودته.
هنری، کسی نبود.
چی شده؟
نه، جو، صبر کن.
خواهش میکنم، جو، نرو اون تو!
نه، جو، صبر کن، جو، صبر کن!
- صبر کن، خواهش میکنم. - نه!
هنری!
هنری، چه مرگت شده؟
ممکن بود بهت شلیک کنم!
متاسفم.
فکر کنم...
... گمونم یه خورده ترس تو دلم رفته...
به خاطر افسانه ی اون چاقو....
شوخیت گرفته؟ تو که به یک جور چاقوی اسرار آمیز اعتقاد نداری.
نه، نه، البته که نه.
میخواست اون رو بکشه، ایب مطمئنم.
بیشتر مشخص شد، که آدام یک روانیه.
- اینو میدونیم. - کاش جو هم میدونست.
اون فکر میکنه که زده به سرم و منم بهش حق میدم.
روحش هم خبر نداره که توی چه خطریه.
خب، باید راهی برای محافظت ازش باشه.
شاید بتونم کاری کنم پرونده آروم تر پیش بره.
اون رو از سر راه خنجر کنار بکشم و بعدش خودم پیداش کنم.
چی؟ آدام رو بکشی؟
دیگه چاره ایی دارم؟
هنری، به من گوش کن.
تو آدمی مهربون، آقا و با اخلاقی هستی.
ولی قاتل، نیستی.
نذار خشم روی قضاوتت سایه بندازه.
اینجوری شکست میخوری.
هنری، شکه شدم.
ما پرونده ایی با خنجری داریم
که باهاش جولیوس سزار رو کشتن
و اونوقت تا الان نیومده بودی؟
نگاهمون به پرونده اشتباهه.
این همون هنریه که میشناسم.
به نظر من دنبال پوجیو رو گرفتن باعث حواس پرتی میشه.
و در پایان، هیچی گیرمون نمیاد.
چیزی به جز یک تیکه اهن زنگ زده نیست.
که کلی حرف های چرت ماورایی همراهشه.
تو داری پیشنهاد میدی که دنبال
خنجری که جولیوس سزار رو کشته نریم؟
تو کی هستی، و با هنری مورگان چیکار کردی؟
قاتل زندر حرفه ای بود.
توی شکنجه تخصص داشت، یک سادیسمی واقعی.
از طرفی قاتل بلیر اصلاً اینجوری نیست.
ما باید اجساد رو جدا کنیم و
روی قربانی اصلی تمرکز کنیم، بلیر.
اشتباه میکنی، هنری، تمام این پرونده در مورد خنجره.
این چیزیه که دو تا قربانی رو بهم ارتباط میده.
واقعاً هیچ ارتباطی بین...
- دکتر! دکتر! - الان نه! لوکاس.
من ارتباطی بین دوتا جسد پیدا کردم
زندر و بلیر.
لوکاس، لطفاً این ارتباطی که من
نتونستم پیدا کنم رو تشریح کن.
اگر به تمام آسیب های قبلی
روی بدن زندر نگاهی بندازین، متوجه میشین که
قبل از شکنجه شدن، بهش حمله میشه.
بله، به نظر میاد.
آره، ولی...ولی اینجا رو ببین.
این کوفتگی نازکِ بلند رو میبینی؟
اینها دقیقاً با کبودی هایی که
روی بدن بلیر پیدا کردیم مطابقت دارن.
ازمایشش کردم، دقیقاً همون پودریه
که روی دست بلیر پیدا کردیم.
از همون دستکش های نیتریل که توی موزه میپوشیده.
یالا، هنری، بیا بریم به موزه.
مطمئنی که فکر خوبیه، جو؟ بهتر نیست منتظر نیروی پشیتبانی بمونیم؟
موزه ـس، گارد ملی رو که لازم نداریم، زود باش.
خنجر، جونت در خطره.
بندازش.
اسلحه رو بنداز، برگرد.
روی زانوهات.
بخواب. دست ها پشت سرت.
ممنون، جو.
چیز جالبی نبود.
نگران من نباش، خوب میشم سریع.
این دختره رو میشناسی، کن؟
توی موزه همکارت بود.
میدونی چی شده؟
یک باتوم تلسکوپی از پشت سر بهش خورده.
یارو قرار نیست بشکنه.
ما DNA باتوم رو لازم داریم
تا بتونیم قتل رو بهش ببندیم.
میشه پیشنهاد کنم بیشتر روی انگیزه تمرکز کنیم
که شاید بتونیم اون رو به پوجیوی گم شده ربط بدیم؟
سلاح قتل جولیوس سزار؟ فکر میکردم که بیخیال اون شدی.
به نظرم این آدم تنها عمل نمیکرده.
چه ارزشی برای اون داشته؟
یک پول سریع چاق و چله چطوره؟
نگاه کنید، دست هاش دارن میلرزن.
شاید از روی عادته.
نه.
اسپاسم های عضلانیه.
انگشت های باد کرده، کبودی روی ساعد ها.
اونها نشونه های ترک مواد نیستن.
بیماری کلیوی داره.
شاید استراتژی هنسن همین باشه.
اینقدر اون تو نگه ـش داره که یکیشون از هوش بره.
من عاشق بازجویی سکوتم.
میدونی، چیزی که این احمق ها متوجه نیستن
اینه که من هیچ جایی به جز خونه ندارم که برم.
و منم هیچ وقت دلم نمیخواد که برم.
این جنگ فرسایشی تا کی طول میکشه؟
ساعت ها، روزها.
قانوناً ما میتونیم طرف رو تا 72 ساعت نگه داریم
پس بهتره که آماده باشیم.
شاید با یک نزدیک شدن آروم تر
نتیجه ی سریعتری بگیرم، کاراگاه.
جو، اگر میخوای یارو رو به حرف بیاری، مهمون من باش.
بچه هات چند سالشونه؟
عکس هاشون رو توی گوشیت دیدم.
14 و 16.
حرف میزنه.
همه دوست دارن که در مورد بچه هاشون صحبت بشه.
و همینطور کلی خرج دارن.
به نظر من که قاتل نمیای، کن.
به نظر من کسی میای که حاضره هر کاری بکنه
تا برای کسانی که دوستشون داره همه چی رو فراهم کنه.
میخوام وکیلم رو ببینم.
باشه.
خب، داریم روش کار میکنم.
تا اون موقع، بیا در مورد این صحبت کنیم
که توی سنترال پارک چیکار میکردی.
همین الان.
من یک کلمه ی دیگه هم صحبت نمیکنم تا...
کن؟
داره سکته ی قلبی میکنه. زنگ بزن به اورژانس.
حس ضعف، سرگیجه داری، انگار که قلبت میخواد وایسته.
- آره. - میتونم بهت کمک کنم.
ولی باید بهم بگی که خنجر کجاست.
نمیدونم.
وقتی برای تلف کردن ندارم داری میمیری.
خنجر کجاست؟
- اومدیم. - داروی ضد اسید معده خورده.
داره هایپر منگیزیا رو تجربه میکنه.
بهش یک سرم کلسیوم بزنید رو به راهش میکنه.
همه چی اینجا مرتبه. خیلی شرمنده ام.
شام باید خونه باشم.
چی؟ چه اتفاقی افتاد؟
شاید یه چیزی خورده یا نوشیده؟
میبریمش، ولی خوب میشه.
- دارم دنبال چی میگردم، جو؟ - درست همینجا.
میخوام ببینم وقتی که هنری اومد چی شد.
زوم کن.
- صدا داریم؟ - بذار ببینم چیکار میتونم بکنم.
داری میمیری بهم بگو که خنجر کجاست.
باید تمام فیلم دوربین های بیرونی رو
تا حدود پنج دقیقه قبل ببینم.
البته، دنبال کی هستیم؟
هنری.
نگهبان موزه بهت گفت؟
آره.
پس سواره نظام کجان؟
فقط منم.
قصد نداشتم که بلیر آسیبی ببینه. اون فقط...
میخواست که پوجیو رو به موزه برگردونه.
ولی تو نمیخواستی.
پس به نگهبان پول دادی که جلوش رو بگیره.
چرا اینقدر برات مهم بود؟
به خاطر این.
این دفتر متعلق به دکتر جوزف منگله.
اردوگاه ها رو یادته، هنری.
بوش رو بیشتر از همه یادمه.
بوی مرگ.
صفحاتش با آزمایش هایی
وحشتناک تر از حد تصور پر شده.
یه چیزی که توجه من رو جلب کرد.
در مورد یکی از بیمارهاش، مهم نبود که منگل چه بلایی سرش بیاره.
مهم نبود چه شکنجه ای باشه.
یا چه نوع مرگی.
اون همیشه یک جوری به زندگی برمیگشت.
ناپدید میشد و توی نزدیکترین رودخونه دوباره متولد میشد.
اون بیمار مبداء این رنج رو آشکار کرد.
خنجر.
خنجر سزار.
افسانه میگه که مرگ پشت این خنجره
ولی با خودم موندم...که شاید واقعاً مرگ پشت این مرد باشه، این نامیرا.
خب، عجب داستانی.
برای من یه ذره تخیلی بود.
من برعکس رو فکر میکنم.
تو حرفم رو باور داری.
نمیدونم چه دلیلی داره.
خب، اگر چیزی که میگی حقیقت داشته باشه، اون آدم دنبالش میاد.
تو رو میکشه.
من با خوشحالی زندگیم رو
برای ثابت کردن وجود چیز دیگه ای فدا میکنم.
چیزی بزرگتر از زندگی ما فانی ها.
میتونی تصور کنی؟
با اون نگهبان چیکار کردی؟
چیزی توی قهوه ـش ریختی؟
من سطح منیزیم خونش رو بالا بردم، بهش داروی اسید معده دادم.
نه، تو ندادی، هنری.
من بهش قهوه رو دادم، تو انداختی گردن من.
متاسفم.
من واسه ـت چی هستم؟
دوستمی...همکارم.
کسی که بهش خیلی اهمیت میدم.
ولی نه اونقدری که بهش اعتماد کنی، ها؟
تو برای من این بودی.
تو کسی بودی که...
ناامیدم کرد و گیجم کرد...
و باعث شد زندگی رو طور دیگه ای ببینم.
و مهم تر از همه... باعث شدی دوباره احساسی داشته باشم.
برای این کار همیشه ازت ممنونم.
برو بیرون، هنری.
چی شد؟ تکون نخور!
داری با اون چیکار میکنی؟
از گاوصندوق مراقبت میکنم.
یک روانی نامیرا اون بیرون.
تمام روز رو اینجا نشسته بودی؟
آره، بیشترش رو.
چندباری دست شویی رفتم و بعدش با مایرون نهار خوردم.
بقیه مدتش مثل شاهین اینجا بودم
اون خنجر پوجیو رو پیدا کردی؟
آره، تنها مشکل اینه که الان دست جو و پلیسه.
خوبه، شاید اینجوری جاش امن تر باشه.
ولی تا وقتی که آدام بیرون باشه، کسی جاش امن نیست.
میاد دنبالش میگرده، و به جو صدمه میزنه.
همه چی خیلی آسون تر میشد اگر...
احساساتی شدی، هنری. ادامه بده.
هر احساسی که راجع به جو دارم مربوط به این جریان نیست.
باید در مقابل آدام ازش محافظت کنم.
میدونم که باید چیکار کنم.
میخواد حالا ازم متنفر بشه یا نشه.
لوکاس، چاقویی توی اتاق مدارکه.
میخوام که روش آزمایش متالوژی انجام بدم.
میشه بری و برام بیاریش؟
نه، نمیشه، دکتر.
جو اومد، گفتش که اینو ازم میخوای.
اینم گفتش که اگر بهت بدمش، اخراج میشم
و احتمالاً به خاطر دست بردن به مدارک محاکمه میشم.
پرونده بسته شده، گمونم برمیگردیم به سرکار قدیممون، درسته؟
شاید بخوای با کاغذ بازی های تو اتاقت
شروع کنی.
- لوکاس وقتش نیست... - کاغذبازی هات رو بکن.
همین الان.
لوکاس.
همم؟
میفهمن که کار تو بوده.
وقتی که من شروع به کار در اینجا کردم با خودم گفتم حال میده که دور و بر
جسدها کار کنم، خودت میدونی دیگه؟
حقیقتش، بعضی از آخر هفته ها می اومدم و
فیلم های کوتاه درست میکردم.
متاسفم.
ولی کار کردن با تو...
الان میدونم که زندگی کردن ممکنه چی باشه....
منظورم اینه چند نفر آدم میتونن بگن
که واقعاً شاهد عظمت و بزرگی بودن؟
به علاوه، دستورات اجباری نیستن، درسته هنری؟
الان از میلتون نقل قول کردی؟
آره.
راستش من پیشبینی این بحث رو میکردم
و برای همین دنبالش گشتم.
میخواستم باهوش به نظر بیام.
تو باهوشی، لوکاس.
بهت افتخار میکنم.
خوبه.
ایستگاه بعدی، فورت همیلتون.
خوشحال شدم که زنگ زدی، هنری.
میدونی، منم یک زمانی شبیه تو بودم.
شاید اینقدری شیک و پیک نبودم... ولی آدمی درستکار بودم.
مرگ اولم هم سر...
نجات دادن زندگی یک نفر دیگه پیش اومد....
افسوس که شکست خوردم.
خب، خوب نگاه کن هنری.
یک مرد درستکار بعد از دو هزار سال، این شکلی میشه.
امروز حال و حوصله ی حرف زدن رو نداری؟
تو سرزنش نمیکنم.
اینجایی که من رو بکشی.
تو اولین نفر نیستی.
شاید آخرین نفر باشی.
خداحافظ، آدام.
بازی تموم شد.
چی؟ همین؟
نباید از بازی دست بکشی، هنری.
باید آخرین لحظات دردناک زندگی ابیگیل عزیز رو
دوباره تعریف کنم؟
این رو دیده بودی؟
وقتی که مُرد همراه ـش بود.
تا آخرین لحظه هم احساساتی بود.
میتونم مجبورت کنم که بازی کنی، هنری.
تفنگم دست توئه؟
هدف این بازیت چیه؟
آزمایش یک فرضیه؟
تفنگ کار میکنه؟ خنجر کار میکنه؟ که میتونیم بمیریم؟
فکر میکنی که از مرگ میترسم؟
نه، ولی از یک چیزی میترسی.
یه چیزی تو رو خیلی بیشتر از مرگ میترسونه.
میدونستی که همکارت تا اینجا تعقیبت کرده؟
نزدیک اون نمیشی.
اون؟ فکر نمیکنی، هنری.
چیزی که بیشتر از همه چی در این دنیا ازش میترسی...
اینه که کسی رازت رو بفهمه....
گمونم صدای آخرین شلیک رو شنیده.
اگر هم نشنیده باشه...حتماً صدای این یکی رو میشنوه.
هنری؟
تا چند لحظه ی دیگه همکارت میاد
و دوتا اتفاق می افته.
یا میبینه که مردی
یا تماشا میکنه که غیب میشی.
در هر صورت هنری...
زندگیت تمومه....
من...
حالا، حالا...
دیگه چیه؟
من، من...
من یه قاتل نیستم....
من یک دکترم.
هنری؟
زودباش، یالا، زودباش.
کجایی؟
هنری.
بیا بیرون.
خواهش میکنم.
هنری.
یکی زنگ بزنه به آمبولانس.
بیمار از وضعیتی به اسم نشانگان قفل شدگی رنج میبره.
کاملاً بدن و عضلاتش فلج شدن
ولی مغزش هنوز کار میکنه.
که در نتیجه ی آمبولی هوا در ساقه ی مغزشه.
پس میتونه صدام رو بشنوه؟ ولی همینطور بی حرکت میمونه؟
متاسفانه.
تا کی اینطوری میمونه؟
کاش میدونستم.
ممکنه تا آخر عمرش باشه.
متاسفم.
نگران نباش.
یه کاریش با بهم میکنیم.
تا ابدیت با هم هستیم.
هیچ کس نمیتونه بدون تحمل دردی
به این زندگی ادامه بده.
با زندگی کردن سهم عادلانه ی خودم، میتونم بهتون بگم
سخت ترین درد، تحمل تنهاییه.
خداحافظ، آبراهام.
متوشالح(از اجداد حضرت نوح) نوبت توئه!
همه ی ما تا ابد زنده نیستیم.
عذرمیخوام، ابراهام.
حق با آدام بود.
زندگی یک بازیه
و بازی که باید درش بازی کنیم.
درسته.
کجا بودیم؟
مهم نیست که چقدر احتیاط کنیم
راهی وجود نداره که زندگی بهمون صدمه ای نزنه.
ولی، خوشبختانه برای ما
بازی نیست که مجبور باشیم تنهایی بازی کنیم.
سلام، کاراگاه.
معمای جدیدی برام داری که حل کنم؟
آره، فکر کنم بشه اینجوری هم گفت.
خدا رو شکر.
تازه دزدیده بودنش و میخواستم
برم به پلیس گزارش کنم و ...
خب، شما خودت اومدی.
میدونی، گفتم که این رو میگی، همینطور این رو پیدا کردم.
امیدوار بودم که بتونی برام توضیحش بدی.
بهش بگو.
داستانش طولانیه.
The End