‫آنچه گذشت... ‫بیا اینجا. بیا اینجا.
‫وای، نه!
‫«دونستن بهایی داره؟»
‫جیم رو به خاطر ما کشت.
‫«آنکویی.»
‫یعنی «به خاطر بیارید».
‫این بچه‌ها همش صداتون می‌کنن ‫که کمکشون کنید.
‫- چطوری باید کمک کنیم؟ ‫- می‌خوام همینو بفهمم.
‫جولی و ایتن.
‫چطورش رو نمی‌دونم، ‫ولی یه راهی پیدا می‌کنم
‫تا ازشون مراقبت کنم، امن نگه‌شون دارم.
‫- دیگه نمی‌خوام اینجا باشم. ‫- ایتن.
‫چی کار کردی؟ ‫چرا بابا برنگشت خونه؟
‫- من کاری نکردم. ‫- داری دروغ می‌گی.
‫من بابا رو می‌خوام.
‫ایتن.
‫شبی که رسیدیم اینجا، یه خواب دیدی.
‫- دریاچه اشک‌ها؟ ‫- اینجاست.
‫و ازت می‌خوام پیداش کنی.
‫ایتن بهش میگه «داستانگردی».
‫حتی اگه اوضاع بد شد ‫یه کم صبر کن.
‫بابا!
‫رندال!
‫گرفتمت.
‫به من نگاه کن. به من نگاه کن.
‫خداوندا، لطفاً از ما در این مکان مخوف محافظت کن.
‫لطفاً کنار تخت پدرم بایست
‫و بگذار دوباره با عشق تو بیدار بشه.
‫پدرم مُرد.
‫درباره مراسم خاکسپاری با بوید صحبت می‌کنم.
‫اگه مردم بفهمن چی کار کردی...
‫کمک کنید! نه!
‫از اون چیزاست ‫که اینجا رو کن فیکون می‌کنه.
‫بهشون بگو وقتی خواستی به فاطیما کمک کنی
‫چشمت رو از دست دادی.
‫هی! هی! وایسا!
‫من آدم خوبیم و حقم نیست اینجا بمونم.
‫برو راهبند رو بیار.
‫- می‌خوام از اینجا برم. ‫- هیچ راه خروجی نیست!
‫چه مرگت شده؟
‫من... یکی از اون موجودات رو به دنیا آوردم.
‫بابا، بهش بگو منظورت این نبود.
‫همونی که کشتم!
‫به همه‌تون گفتم که یه چیزی تو بدنم هست.
‫ببخشید.
‫اشکالی نداره. من میرم.
‫نه، تو...
‫نیاز... نیاز نیست بری.
‫فقط اومدم آب بخورم.
‫بوید گفت اگه مردم بفهمن چی شده...
‫می‌دونم.
‫احتمالاً باید داستانمون رو یکی کنیم.
‫حالت خوبه؟
‫واقعاً مطمئن نیستم که لیاقتشو دارم.
‫الجین، نمی‌خوام ازت متنفر باشم.
‫این مکان از هر دومون سوءاستفاده کرد.
‫هیچ کدوم‌مون دیگه مثل قبل نمی‌شیم.
‫نه؟
‫نه، نمی‌شیم.
‫تو یه کاری به کمکت نیاز دارم.
‫اَبی! نکن!
‫نه، نه!
‫وای.
‫وای، لعنتی.
‫می‌خوای بگی دیروز چرا همچین کردی؟
‫راستش نه.
‫باید بهتر از اینا عمل کنی.
‫می‌خوای چی بگم؟
‫می‌خوام بهم بگی
‫که دوباره قاطی نمی‌کنی
‫و زندگی مردم رو به خطر نمیندازی.
‫دیروز شانس آوردی. می‌فهمی؟
‫اگه کریستی آسیب دیده بود، ‫من و تو
‫الان یه گفتگوی متفاوت داشتیم.
‫ببین، دیروز اون آدم هر کی که بود،
‫من نبودم، باشه؟
‫من حتی نمی‌خوام اینجا باشم.
‫خب، خوبه. ‫داریم روش کار می‌کنیم.
‫می‌دونی،
‫کریستی دیروز بهم گفت که ده‌ها نفر رو دیده
‫که ده‌ها نقشه برای رفتن از اینجا داشتن.
‫فقط یه چیز مشترک دارن.
‫می‌دونی چیه؟
‫همشون مردن.
‫آره.
‫خب...
‫خب، این دفعه فرق داره.
‫آره. احتمالاً اونام همین فکر رو می‌کردن.
‫می‌تونی یه گلوله بهم بدی؟
‫فقط... یکی لازم دارم.
‫میرم تو جنگل و ببین،
‫نگران نباش، ‫حتی لازم نیست جسدم رو بردارید.
‫سوفیا؟
‫چندتا چیز از ماشین بابات برات آوردم.
‫ممنون.
‫الان می‌خوایم برای خاکسپاری ببریمش.
‫میشه یه دقیقه وقت بدید باهاش خداحافظی کنم؟
‫آره، حتماً.
‫وقتی آماده بودی ما بیرونیم، باشه؟
‫باشه.
‫خیلی باحال بودی.
‫نمی‌تونستم بذارم بری ‫بدون اینکه یه یادگاری ازت بردارم.
‫لعنتی!
‫گندش بزنن.
‫- جید. ‫- چیه؟
‫بگو یه چیزی پیدا کردی.
‫لعنتی. به نظر میاد چیزی پیدا کردم؟
‫من...
‫باشه.
‫همه‌ش اینجاست.
‫اینجاست. می‌دونم که هست.
‫بیشتر از اینا هست که باید بدونیم و من...
‫نمی‌تونم. به جهنم.
‫اسید نداری، نه؟
‫چی چی؟
‫ال‌اس‌دی. گوش کن.
‫هنری گفت بعد از مصرف مواد
‫میراندا یه چیزایی می‌دید.
‫که یه جورایی منطقیه، با توجه به اینکه
‫می‌دونی، چطور مغز خاطرات رو ذخیره می‌کنه.
‫اگه برای اون جواب داده، ‫منطقیه که برای منم جواب بده.
‫باشه، یه نفس بکش.
‫یه نفس بکش.
‫اگه حق با تو باشه، ‫و اطلاعاتی که نیاز داریم تو مغزت باشه،
‫پس آخرین چیزی که می‌خوایم ‫اینه که قاطی پاتیش کنی.
‫عجله نکن.
‫بعد از مراسم خاکسپاری برگرد سرش.
‫باشه. من نمیام.
‫باور کن، جای خالیم حس نمیشه.
‫ببین، بهترین کاری که می‌تونم برای تبیتا بکنم
‫برای همه،
‫اینه که راهی پیدا کنم تا هر ‫چی اینجا قفل شده رو باز کنم.
‫چطور می‌خوای این کار رو بکنی؟
‫نمی‌دونم.
‫میگم، جید.
‫مواظب باش.
‫پیام روی دیوار طویله شوخی نبود.
‫هر جوابی که پیدا کنی،
‫نمی‌دونیم چقدر هزینه داره.
‫خوبی؟
‫اندازه‌م نیست.
‫عزیزم، معذرت می‌خوام.
‫تنها چیزی بود که تونستم تو انبار پیدا کنم.
‫اگه نمی‌خوای لازم نیست بپوشی.
‫چرا، می‌خوام.
‫تو مراسم خاکسپاری پدربزرگ،
‫بابا گفت یه مرد کت و شلوار ‫می‌پوشه تا احترامش رو نشون بده.
‫خیلی خوشتیپ شدی.
‫بریم.
‫روزهایی مثل امروز...
‫خب، آسون نیستن.
‫نمی‌خوام اینجا بایستم
‫و بهتون بگم که...
‫- بوید؟ ‫- فقط...
‫باید یه چیزی بخوری.
‫گرسنه‌م نیست.
‫سلام.
‫سلام، ویکتور.
‫خب...
‫آها.
‫وقتی بچه بودم، نقاشی می‌کشیدم
‫تا عکس‌ها یادشون بمونه.
‫این برای توئه.
‫خیلی مهربونی، ویکتور. ‫خیلی ممنون.
‫می‌تونم با ویکتور برم اقامتگاه گروهی؟
‫نه، امروز نه.
‫خواهش می‌کنم.
‫نمی‌خوام اینجا باشم.
‫اشکالی نداره بیاد؟
‫نه.
‫باشه.
‫مواظب خودت باش، خب؟
‫مراقبم که هیچ اتفاقی براش نیفته، قول می‌دم.
‫باشه.
‫بیا، اینو بخور.
‫و باکتا داره یه چیزی برات درست می‌کنه بخوری.
‫تا حالا همچین چیزی اتفاق افتاده؟
‫کلاغ‌ها رو میگی؟
‫نه.
‫یعنی همه اونا رو لای درختا می‌بینن،
‫ولی این دفعه... جدید بود.
‫کِی اینجوری شد؟
‫منظورت چیه؟
‫خب، سارا، دختری که کمکم کرد ‫عینک پیدا کنم...
‫گفت بعد از اینکه کلانتر بوید ‫طلسم‌ها رو پیدا کرد
‫برای مدت طولانی مردم در امان بودن.
‫کِی این تغییر کرد؟
‫خب...
‫فکر کنم...
‫شبی بود که پدرم مرد.
‫شب قبلش یه خانواده رو ‫از دست داده بودیم، خانواده پرات.
‫و بعد جیم و تبیتا، خانواده متیوز
‫اونا با جید اومدن.
‫همه با هم اومدن؟
‫تو یه ماشین نبودن،
‫فقط همزمان رسیدن.
‫و از اون موقع، اوضاع بد شده؟
‫نه، نه، منظورم این نبود.
‫هی، کنی.
‫اشکالی نداره اگه یه لحظه قرضش بگیرم؟
‫- یه لحظه بیا اینجا. ‫- میام.
‫سلام.
‫سوفیا هستی، درسته؟
‫من جولی ـم.
‫می‌دونم.
‫فقط می‌خواستم بگم متاسفم
‫بابت اتفاقی که برای بابات افتاد.
‫حالش چطوره؟
‫راستش، نمی‌دونم... واقعاً نمی‌دونم.
‫یعنی خیلی دعا می‌کنه.
‫شوخی می‌کنی؟
‫نمی‌خواستم ناراحتت کنم. ‫ببخشید.
‫خبر مرگت چه منظوری داشتی؟
‫- جولی... ‫- نه. فکر می‌کنه تقصیر ماست.
‫هی، باشه. ‫همه بیاید یه نفس بکشیم.
‫تو بهش گفتی که از وقتی ما اومدیم
‫همه‌ی اتفاقات بد شروع شد؟
‫نه، نه، اون...
‫نه، منظورم این نبود.
‫بریم خونه.
‫نه، گور باباشون.
‫اینجا خونه ما نیست.
‫من...
‫جولی.
‫جولی، وایسا!
‫فکر می‌کنی راست میگه؟
‫- چی؟ ‫- که وقتی اومدیم اینجا
‫همه‌ی چیزای بد از وقتی اومدیم اینجا ‫اتفاق افتاده،
‫فکر می‌کنی تقصیر ماست؟
‫نه عزیزم، معلومه که نه.
‫چرا حس ‌کردم اون کلاغ‌ها جشن گرفته بودن؟
‫سوفیا.
‫ببخشید. من...
‫اشکالی نداره. باید حرف بزنیم. باشه؟
‫باشه.
‫می‌دونی، درباره‌ی اتفاقی که افتاد ‫زیاد حرف نزدی؟
‫- دارم سعی می‌کنم خوب باشم. ‫- آره.
‫هستم. فقط...
‫دارم سعی می‌کنم فراموشش کنم. ‫نمی‌دونم چطور.
‫می‌دونی چیه؟
‫یه فکری دارم. همینجا بمون.
‫می‌خوام... باید چندتا چیز بردارم.
‫کجا میری؟
‫همونجا بمون. الان برمی‌گردم.
‫ببین. ایتن، بابام الان هم اتاقیمه.
‫این... این تختشه که اینجاست.
‫آره، چیز خوبیه
‫که همه‌ی وسایلم رو از پنجره ریختم بیرون
‫چون بعدش جا باز شد.
‫الانم داشتن یه هم‌اتاقی خوبه...
‫چون کسی رو داری که باهاش حرف بزنی
‫می‌دونی، اگه ترسیدی.
‫و تو می‌تونی با من حرف بزنی،
‫می‌دونی، اگه یه وقت ترسیدی.
‫اینجا دریاچه داره؟
‫چی؟
‫دریاچه؟
‫اینجا دریاچه‌ای دیدی؟
‫خب... براندلز هست.
‫از اینجا زیاد دور نیست.
‫- می‌تونیم بریم ببینیمش؟ ‫- چی؟
‫نه، از اونجا خوشم نمیاد.
‫آب ترسناکه.
‫خواهش می‌کنم.
‫چرا می‌خوای بریم براندلز رو ببینیم؟
‫بیخیال. خودم پیداش می‌کنم.
‫نه، ولی باید اینجا پیش من بمونی.
‫برام مهم نیست.
‫خب، برای من مهمه.
‫- فقط باید دریاچه رو ببینم. ‫- چرا؟
‫دوستا نباید چیزی رو از هم مخفی کنن، ایتن.
‫باشه.
‫اگه منو ببری دم دریاچه، بهت میگم.
مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫اینجا چی کار می‌کنی؟
‫دیدم تنها رفتی.
‫فکر کردم شاید داری یه کار احمقانه می‌کنی،
‫مثلاً برگردی به خرابه‌‌ها.
‫برو پی کارت.
‫جولی.
‫نمیرم اونجا، باشه؟
‫باید یه چیزی از خونه‌مون بردارم.
‫باشه.
‫خونه قدیمی‌مون.
‫صبر کن، صبر کن. ‫همونی که خراب شد؟
‫نه. اصلاً امکان نداره.
‫من اونجا بودم وقتی آوار شد، یادت میاد؟
‫- باشه. ‫- خیلی خطرناکه.
‫باشه.
‫نه، ببین، ببین.
‫باشه، وایسا، وایسا. وایسا.
‫چی اونجاست که اینقدر مهمه؟
‫یادته گفتم چه کاری می‌تونم بکنم؟
‫برادرم بهش میگه داستانگردی؟
‫تو یکی از کتاباش خونده،
‫و همه کتاباش الان زیر خونه‌ست،
‫و باید بدونم اگه چیزی اونجا هست
‫در مورد اینکه چطور کنترلش کنم، ‫تا بتونم برگردم
‫و بدون اینکه کشته بشه بابامو نجات بدم.
‫شاید این احمقانه باشه، خب؟
‫ولی ازت اجازه نخواستم. ‫می‌رم.
‫پس می‌تونی کمکم کنی ‫یا دست از سرم برداری.
‫بدش به من.
‫هنوز اون گلوله رو می‌خوای؟
‫یه کاری هست که قبلش باید برام انجام بدی.
‫داره چی کار می‌کنه؟
‫فکر کنم خوابیده.
‫جید؟
‫چیه؟
‫بریم.
‫تازه رسیدیم.
‫اونی نیست که دنبالشم.
‫از کجا می‌دونی؟
‫می‌دونم دیگه.
‫ایتن، قول دادی
‫اگه بیارمت اینجا، بهم بگی.
‫باید دریاچه اشک‌ها رو پیدا کنم.
‫یه دریاچه با قدرت‌های جادوییه.
‫چه نوع قدرت‌های جادویی؟
‫می‌تونه آدمایی رو که آسیب دیدن خوب کنه.
‫فکر کردم از خودم درآوردم، ‫ولی بابام گفت اینجاست.
‫باید پیداش کنم.
‫کِی بهت گفت؟
‫دیروز. کنار کاروان؟
‫شاید وقتی پیداش کنم، بتونه حالش رو بهتر کنه.
‫شاید برگرده.
‫شاید جید بتونه کمک کنه.
‫جید!
‫به خاطر خدا، چیه؟
‫باید دریاچه اشک‌ها رو پیدا کنیم.
‫دریاچه چی چی؟
‫کتابای بچه‌هاست، درسته؟
‫داستان‌هاش برای بچه‌های کوچیکه؟
‫قبل از اینکه بیایم اینجا، ‫فکر می‌کردم هیولاها هم الکی هستن.
‫راست میگیا.
‫خوبی؟
‫روزی که خونه خراب شد ‫اینجا با پدرم حرف زدم.
‫هنوز اون پایین بود ‫وقتی خورشید داشت غروب می‌کرد.
‫خیلی ترسیده بودم که همون جا و همون حال
‫از دستش بدیم.
‫اون...
‫هی بهم می‌گفت همه چی درست میشه،
‫که نباید بترسم.
‫میگما، چرا نمی‌ذاری من این کار رو بکنم؟
‫چی؟
‫از پس چندتا کتاب بر میام.
‫تازه یکی باید اینجا باشه
‫اگه اتفاقی افتاد، درسته؟
‫نه، نه، من باید... ‫این کار منه. من باید...
‫هی، هی، هی.
‫خانم داستانگرد، برای تنوع چرا نمی‌ذاری یکی دیگه
‫کارای باحال رو انجام بده،‌ ها؟
‫برای عزت نفسم خوبه.
‫یه راه ورود اینجا هست.
‫تو داستان،
‫آکان باعث شد کل قوم رنج بکشن
‫چون به خدا توهین کرد.
‫اینو به جولی گفتی؟
‫فقط فکر کردم شاید، یه جوری
‫بدیُمنی با خودشون آوردن...
‫باشه، بس کن.
‫مردم اینجا
‫همیشه یه روز بد تا تسلیم شدن فاصله دارن.
‫تسلیم و ناامید بشن.
‫می‌دونم، کارم...
‫می‌دونم.
‫ببین...
‫باید ببینیم از این به بعد می‌خوای کجا زندگی کنی.
‫تو کجا زندگی می‌کنی؟
‫اون خونه بزرگ بالای تپه، اقامتگاه گروهی.
‫اونجا کلی جا هست.
‫آخه اونجا کلی آدم هست.
‫آره.
‫نمی‌تونم تو کلینیک بمونم؟
‫خب، تو کلینیک اتاق اضافی نیست، پس...
‫سارا کجا زندگی می‌کنه؟
‫چی؟
‫خیلی باهام مهربون بود.
‫فکر خوبی نیست.
‫به خاطر... کاری که کرد؟
‫از کجا...
‫حرفای بقیه رو شنیدم.
‫چرا... چرا باید بخوای باهاش زندگی کنی؟
‫چون مهربونیش رو دیدم،
‫و فکر نمی‌کنم آدم بدی باشه.
‫اصلاً نمی‌دونی که چه جور آدمیه.
‫اصلاً نمی‌تونم ببینمت. حالت خوبه؟
‫خوبم.
‫فقط چشمام داره به تاریکی عادت می‌کنه، همین.
‫راستی چندتا از این کتابا رو باید پیدا کنم؟
‫همه رو تو یه کیف آبی کوچیک نگه می‌داشت.
‫باید یکجا باشن.
‫کیف آبی کوچیک، ‌هان؟
‫کار نداره.
‫رندال؟
‫من خوبم.
‫اینجا چی کار می‌کنیم؟
‫اطراف شهر انباری داریم.
‫یه انبار تو غذاخوری،
‫پر از لباس، ابزاره
‫هر چیزی که فکر می‌کردیم به درد می‌خوره.
‫اینام بقیه‌ش هستن.
‫باشه.
‫می‌خوام به چشم صحنه جرم به اینجا نگاه کنی.
‫این چیزا داستانی درونشون دارن، درسته؟
‫می‌خوام یه روایت بسازی.
‫همه چیو درباره‌ی کسایی
‫که این وسایل مال اونا بوده بهم بگو.
‫چرا؟
‫چون من ازت خواستم.
‫پس چرا خودت انجامش نمیدی؟
‫تو پلیسی. ‫برای این کار آموزش دیدی.
‫- من نبودم. ‫- هوم.
‫شاید یه سری چیزا رو ما ندیدیم،
‫چیزی که بهمون کمک کنه از اینجا بریم.
‫بگو چرا واقعاً اینجاییم.
‫- همین الان گفتم. ‫- حرف مفته.
‫هی.
‫بهتره بهم بگی چرا اینجاییم.
‫چون تو منو یاد یه نفر میندازی.
‫باشه؟
‫تو منو یاد...
‫شخصی میندازی که می‌تونستم کمکش کنم ‫ولی نکردم.
‫نمی‌تونم جبران کنم.
‫ولی اینجا وایمیستم و...
‫ببین، می‌دونم فکر می‌کنی همه ‫چیزایی که گفتم چرت و پرته،
‫و شایدم هست.
‫شاید نیست، باشه؟
‫ولی اگه این کار رو برام بکنی،
‫به همه آدمایی که ممکنه کمکشون کنی فکر کن،
‫به آدمایی که ممکنه نجاتشون بدی.
‫به اون پلیسی فکر کن ‫که اولین بار اون نشان رو داشت.
‫اگه همه‌ی این کارها رو کردی ‫و هنوزم اون گلوله رو خواستی...
‫بعدش، آره، حرف می‌زنیم.
‫قول می‌دم.
‫دانا؟
‫فکر کنم برگشت شهر.
‫آهان.
‫چیزی می‌خوای؟
‫نه. خوبم.
‫واقعاً؟
‫بعد از اینکه خانواده‌م ناپدید شدن ‫چهل سال تو خونه‌م نشستم.
‫خیلی چیزا بودم.
‫«خوب» هیچ وقت یکی از اونا نبود.
‫باید برم خونه.
‫کجا می‌رفتی؟
‫فقط دارم میرم خونه.
‫خب، باهات میام.
‫هنری، نه، اشکالی نداره. ‫خودم می‌تونم برم.
‫تبیتا، فکر نمی‌کنم الان باید تنها باشی.
‫خب، واقعاً کجا داری میری؟
‫میرم خونه.
‫و بعدش کجا میری؟
‫هنری، نمی‌دونم چی میگی.
‫معلومه که می‌دونی. ‫تو خیلی چیزا خوبی، تبیتا.
‫دروغ گفتن قطعاً جزوشون نیست.
‫پس می‌تونیم کل نمایش رو بازی کنیم
‫که تا خونه همراهت میام
‫و بعد منتظر می‌مونم ببینم کجا میری ‫یا می‌تونی فقط...
‫باشه، می‌خوام فانوس دریایی رو پیدا کنم، باشه؟
‫می‌خوام راه فانوس دریایی رو پیدا کنم.
‫یه بار از اینجا بیرون رفتم.
‫اگه فانوس دریایی رو پیدا کنم، ‫شاید، شاید
‫بتونم دوباره این کار رو بکنم ‫و بچه‌هام رو با خودم ببرم.
‫نمی‌ذارم اینجا بمیرن.
‫چطور؟ دانا گفت هیچ کی نمی‌دونه ‫فانوس دریایی کجاست...
‫نه، نمی‌دونن. ‫به همین خاطر باید دوباره برم دنبالش،
‫مثل دفعه قبل.
‫باید برم تو درخت بطری‌دار.
‫مردی که توی استخر بود، دیل، درسته؟
‫وقتی سعی کرد رد بشه مرد.
‫آره، ولی... باشه، اگه...
‫اگه برای اون نبوده چی؟
‫اگه فقط برای من باشه چی؟
‫و اگه اشتباه کنی چی؟
‫اگه یهو تو یه جایی که فقط خدا می‌دونی چی
‫جایی که هیچ کس نتونه...
‫نمی‌دونم. نمی‌دونم، هنری. ‫باید امتحان کنم.
‫- باشه. منم باهات میام. ‫- نه، هنری...
‫گفتی داری میری به درخت بطری‌دار، درسته؟
‫می‌خوام ببینمش. ‫می‌خوام درخته رو ببینم
‫که زنم برای رسیدن بهش مُرد.
‫هنری، باید یه چیزی بهت بگم...
‫اون زنم بود. لطفاً.
‫باشه. بریم.
‫- باشه. ‫- آره.
‫چرا بهم نمی‌گی تو کیفت چیه؟
‫می‌بینی.
‫تا حالا اسم اتاق خشم رو شنیدی؟
‫تو ژاپن خیلی محبوبه.
‫یه راهه برای خالی کردن عصبانیت، ‫می‌دونی، رها کردن.
‫بدون اینکه کسی رو اذیت کنی یا ‫چیزی که نیاز داری رو بشکونی.
‫الیس، خیلی مهربونی.
‫ولی نمی‌دونم این چطور کمک می‌کنه...
‫وقتی مامانم مرد،
‫تو بودی که منو برگردوندی به زندگی.
‫حتی منو خوب نمی‌شناختی،
‫ولی می‌دونستی که من هنوز اونجام،
‫زیر همه‌ی...
‫چیزای تاریک و وحشتناکی که داشتم می‌کشیدم،
‫و هیچ وقت ازم ناامید نشدی
‫تا وقتی که بالاخره منو بیرون کشیدی.
‫حالا نوبت منه.
‫امتحان کن.
‫خب...
‫دیلم رو می‌خوای
‫یا چوب بیسبال؟
‫قطعاً چوب بیسبال.
‫باریکلا.
‫مال توئه.
‫خب، ببینم درست متوجه شدم.
‫تو دریاچه اشک‌ها رو از خودت ساختی
‫وقتی با عروسک‌های انگشتی بازی می‌کردی.
‫بازی نبود. یه داستان بود.
‫خب، یه داستان درباره این دریاچه
‫و چند تا عروسک انگشتی گفتی ‫و حالا... حالا چی؟
‫فکر می‌کنی دریاچه اینجاست
‫چون بابات بهت گفته که باید پیداش کنی؟
‫شاید از خودم در نیاوردمش.
‫شاید فقط فکر کردم که ساختگیه.
‫گیج شدم.
‫سنگ‌های قرمزی که ‫تو اقامتگاه پیدا کردیم رو یادته؟
‫آره.
‫مامانم فکر می‌کرد از خودش درآورده
‫چون در موردشون کابوس می‌دید.
‫ولی دلیل اینکه اون سنگ‌ها رو ‌دید
‫این بود که اینجا بودن.
‫شاید دریاچه هم همینطوره.
‫شاید تو داستانم استفاده کردم
‫چون واقعیه، و خودم نمی‌دونستم.
‫تو براندلز چیکار می‌کردی؟
‫یه تکنیک مدیتیشن قدیمیه.
‫چرا مدیتیشن می‌کردی؟
‫چون من...
‫دارم سعی می‌کنم چیزی رو به یاد بیارم.
‫دارم سعی می‌کنم چیزی رو به یاد بیارم ‫که قبلاً می‌دونستم،
‫یه چیزی که کمکمون کنه از اینجا بریم.
‫پس، هر دو دنبال چیزی می‌گردیم
‫که به همه کمک کنه.
‫فکر کنم همینطوره.
‫هی، ویکتور، باید بریم دریاچه رو پیدا کنیم.
‫ویکتور؟
‫هی.
‫اون چیه؟
‫ویکتور.
‫ویکتور!
‫ویکتور! بیا.
‫- ویکتور. ‫- ویکتور!
‫یا خدا.
‫لعنتی!
‫چی شد؟
‫هیچی. خوبم.
‫لعنتی.
‫کیف رو می‌بینم.
‫کنی.
‫همه چی روبراهه؟
‫من و سوفیا داشتیم حرف می‌زدیم
‫که اینکه قراره کجا زندگی کنه.
‫باشه.
‫و اگه اشکالی نداره، می‌خواد اینجا زندگی کنه
‫پیش تو.
‫عه.
‫باشه. حتماً.
‫باشه.
‫باشه. بیا.
‫برو.
‫رندال؟ چه خبره؟
‫یه لحظه صبر کن.
‫کیف رو برداشتم.
‫اسم کتابا چیه؟
‫خب...
‫گرند گولگاگ. کرومناکل.
‫باشه، همیناست. بیا بیرون.
‫آره. باشه.
‫باشه.
‫فقط من و تو هستیم، رفیق.
‫گندش بزنن.
‫رندال؟
‫من خوبم.
‫آره، خوبم.
‫بهتر شدی؟
‫یه کم، آره.
‫خب، این شروعشه، درسته؟
‫آره.
‫میرم یه چرت بزنم.
‫آره، به دانا گفتم که می‌خوام
‫همه چیو برای غذای فردا آماده کنم.
‫باشه؟
‫باشه.
‫راستی...
‫بابت امروز ممنونم.
‫خواهش می‌کنم.
‫منم.
‫تمام تلاشم رو کردم. ‫به نظرت کافیه؟
‫شروع خیلی خوبیه.
‫ولی فکر کنم یه کم بیشتر نیاز داریم.
‫آره، ویکتور بهم گفت ‫میراندا می‌خواست بیاد اینجا
‫وقتی مرد.
‫منو برد سر خاکش، ولی...
‫فکر کنم تحمل نداشت منو بیاره اینجا.
‫دقیقاً شبیه اونیه که تو خونه درست کرد.
‫به جز این.
‫برگرد به شهر، هنری.
‫- تبیتا، نمی‌تونی این کار رو بکنی. ‫- هنری، لطفاً، من...
‫ببین، امیدوار بودم خودت بفهمی
‫وقتی برسیم اینجا.
‫هنری، بهت گفتم، درخت همونه...
‫آره، درخت فقط برای توئه.
‫اگه نباشه چی؟ اگه اشتباه کنی چی؟
‫اگه تو دیواری جایی گیر کنی چی،
‫نفست بند بیاد، تک و تنها؟
‫سر جولی و ایتن چی میاد؟
‫یه یادداشت برای دانا گذاشتم.
‫ازشون مراقبت می‌کنه.
‫- یادداشت گذاشتی؟ ‫- آره، گذاشتم.
‫پسر، خب، نمی‌دونستم یادداشت گذاشتی.
‫مطمئنم که چیزیشون نمیشه.
‫یعنی باید هیچ کاری نکنم؟
‫شاید اگه فانوس دریایی رو پیدا کنم ‫همه بتونیم بریم خونه.
‫- و اگه نشد چی؟ ‫- نمی‌دونم.
‫- یه چیز دیگه رو امتحان می‌کنم. ‫- نه اگه مرده باشی.
‫باید چه غلطی کنم، هنری؟ ‫برو کنار!
‫- نمی‌دونم. ‫- لطفاً برو کنار؟
‫نمی‌دونم! کاش می‌دونستم.
‫ولی اگه می‌خوای از این درخت رد بشی...
‫اول باید از من رد بشی.
‫هنری، برو کنار.
‫لطفاً، هنری.
‫بچه‌هات بهت نیاز دارن.
‫ایتن و جولی.
‫تبیتا؟
‫چرا اینجایی؟
‫چرا اینقدر فرق کردی؟
‫این سوالا اشتباهن.
‫این درخت منو برمی‌گردونه به فانوس دریایی؟
‫- فکر نکنم. ‫- صبر کن.
‫فکر نمی‌کنی؟
‫خودت گفتی تنها راهه.
‫بود، ولی مال قبلاً بود.
‫آره، ولی قبل...
‫باشه، اینقدر معمایی حرف نزن.
‫داری خیلی نزدیک می‌شی،
‫ولی می‌ترسم وقتت تموم بشه.
‫ویکتور!
‫- ویکتور! ‫- باشه.
‫از اونجا اومد. بیا.
‫ویکتور.
‫چی شد؟
‫ایتن؟
‫ما اینجاییم!
‫ایتن!
‫عزیزم.
‫هی، ویکتور.
‫هی هی، حرف بزن، پسرم.
‫به خودم گفتم که واقعی نیست.
‫هیس.
‫اشکالی نداره، رفیق.
‫چیزی نیست. حالت خوبه، پسر.
‫حالت خوبه، پسر. خوب میشی.
‫چیزی نیست. خوب میشی.
‫حالت خوبه. هی، هی.
‫لعنتی.
‫سلام، اَبز.
‫خیلی وقته نیومدم.
‫اوضاع...
‫آره، اوضاع داره تغییر می‌کنه.
‫من دارم تغییر می‌کنم.
‫اخیراً کارایی کردم و چیزایی گفتم...
‫نمی‌دونم از این آدمی که دارم میشم خوشم میاد.
‫ولی نمی‌دونم دیگه کی باشم.
‫تبیتا و جید،
‫اگه چیزی که می‌گن
‫چیزی که یادشون میاد
‫اگه راست باشه، ‫احساس می‌کنم برای اولین بار
‫به چیزی نزدیک شدیم.
‫آره، ولی هیچ کدومش مهم نیست اگه...
‫اگه نتونم این آدما رو کنار هم نگه دارم.
‫اگه الان این مردم رو از دست بدم...
‫آره.
‫واقعاً به کمک نیاز دارم.
‫نمی‌دونم اگه کاری از دستت برمیاد،
‫ولی اگه صدامو می‌شنوی...
‫چی... هی!
‫نه، نه!
‫نه، نه، نه! هی. هی.
‫چی...؟
‫چه کوفتی بود؟
W W W . M O V I E S H O . C O M
دانلود فیلم و سریال W W W . M O V I E S H O . C O M