‫آنچه گذشت...
‫بوید، جدی مشکلی نداری ‫که اون قارچ‌های جادویی رو بخوره
‫که تو یه جنگل تسخیرشده پیدا کرده؟
‫اگه جواب‌ها تو سرشه،
‫باید یه جوری درشون بیاریم. ‫خب آماده‌ای؟
‫به هیچ وجه.
‫داره یه گولم می‌سازه.
‫یه غول از جنس گِل ـه.
‫از آدم‌ها محافظت می‌کنه. ‫یه قهرمانه.
‫اون چیزی که تو بدنم بود، ‫هنوز حسش می‌کنم.
‫دوطرفه‌ست.
‫اون می‌فهمه چقدر می‌ترسم.
‫ولی وقتی اینو می‌سازم، ‫حس می‌کنم قوی‌ترم.
‫فکر می‌کردم ‫اون کت زردش خنده‌داره.
‫مثل بقیه‌ی ما با ماشین اومده بود.
‫ولی مثل ما نبود.
‫وقتی مامانم رو کنار ‫درخت بطری پیدا کردم، دیدمش.
‫داشت می‌خوردش.
‫خدای من... خدایا.
‫نمی‌تونم تصور کنم ‫برای اون چه حسی داره.
‫- صبر کن! ‫- دارم میام!
‫تکون نخور، باشه؟
‫کجات درد می‌کنه؟
‫دستم آسیب دیده.
‫شاید این واقعاً ‫یه جور دفترچه راهنما باشه
‫برای اینکه بابام رو نجات بدم.
‫لعنتی! اصلاً جواب نداد!
‫باید دریاچه اشک‌ها رو پیدا کنم.
‫بابام گفته اینجاست.
‫شاید اگه پیداش کنم، ‫حال بابام بهتر بشه.
‫مامان؟
‫بهتون می‌گم اونا جسدن.
‫باید بکشیمشون بیرون.
‫دیوونه شدی؟
‫یه چیزی از ته دریاچه کابوس ‫اومده روی آب
‫و اولین کاری که می‌خوای بکنی ‫اینه که بکشیش بیرون؟
‫شاید اونجا
‫تو اقامتگاه گروهی تو همه ‌چی رو اداره می‌کنی، ‫ولی اینجا همه حق دارن نظر دادن.
‫ببین، ما امشب ‫مجبوریم همین ‌جا بخوابیم.
‫حتی اگه همین الان هم بدویم،
‫قبل از تاریک شدن به شهر نمی‌رسیم.
‫شما رو نمی‌دونم، ولی من خیلی ‫خیالم راحت‌تر میشه
‫اگه بدونم چی یا کی
‫از ته این دریاچه اومده روی آب.
‫حق با اونه.
‫خیلی ساکتی.
‫نظر تو چیه؟
‫بکشیمشون بیرون.
‫بجنبید!
‫کافیه.
‫ای وای.
‫حالا چی؟
‫بکشیدش بالا روی خشکی.
‫باشه.
‫متاسفم نتونستیم نجاتت بدیم.
‫خیلی دوست داشتم ‫اون دریاچه اشک‌ها باشه.
‫می‌دونم.
‫مامان؟
‫جانم؟
‫حالمون خوب میشه؟
‫امیدوارم.
‫هی، بوید.
‫بوید؟
‫فکر کنم قارچ‌ها اثر کردن.
‫جید؟
‫راستش از چیزی که فکر می‌کردم مستقیم‌تره.
‫باشه.
‫یا خدا!
‫لعنتی!
‫جید! وایسا! وایسا!
‫جید! جید! ‫آروم! آروم! هی!
‫ببین، هیچی اونجا نیست.
‫هیچی نیست.
‫خدایا...
‫شاید اونقدرها هم فکر خوبی نبود.
‫هی، شاید بهتره... ‫شاید بریم پیش کریستی و...
‫نه، نه. نه.
‫باید این کار رو بکنم. ‫باید انجامش بدم.
‫ولی بهت نیاز دارم.
‫باید تکیه‌گاهم باشی، راهنمام.
‫باید بهم بگی چی واقعیه ‫و چی نیست.
‫و باید یه کلمه امن داشته باشیم،
‫یه چیزی که اگه اوضاع ‫از کنترل خارج شد
‫بتونی بگی و منو برگردونه سر عقل.
‫باشه، کلمه امن.
‫چی باشه؟
‫کاپریکورن.
‫کاپریکورن؟ باشه.
‫آره.
‫باشه.
‫بریم یه کم عجیبش کنیم.
‫باشه.
‫باشه، از کجا شروع کنیم؟
‫از این طرف بریم.
‫فقط نفس‌های عمیق بکش، باشه؟
‫عالی از پسش برمیای.
‫- باشه، آماده‌ای؟ ‫- صبر کن، صبر کن.
‫شاید لازم نباشه این کارو بکنیم. ‫یعنی...
‫شاید بهتره صبر کنیم. ‫خیلی...
‫واقعاً دیگه اونقدرها هم درد نمی‌کنه.
‫می‌دونم می‌ترسی، ‫ولی اگه این استخون رو جا نندازیم،
‫درست جوش نمی‌خوره،
‫و اون وقت با مشکل خیلی بزرگ‌تری
‫از چیزی که اینجا بتونیم ‫حلش کنیم روبرو می‌شیم، باشه؟
‫باشه.
‫فقط نفس بکش.
‫باشه. ‫تا سه می‌شمریم.
‫و می‌خوام یه نفس عمیق بکشی.
‫آماده‌ای؟
‫یه نفس عمیق.
‫یک...
‫ببخشید. می‌دونم این بدترین قسمتش بود.
‫فقط فکر کردم ‫اگه سریع انجامش بدیم بهتره.
‫خوبی.
‫مچ‌بند رو داری؟
‫نه، توی آمبولانسه. ‫الان برمی‌گردم.
‫خیلی خوب بودی.
‫عروسکن.
‫خدای من.
‫داری چی کار می‌کنی؟
‫مطمئن می‌شم ‫دیگه غافلگیری‌ای در کار نباشه.
‫چرا باید کسی ‫اینا رو توی دریاچه بذاره؟
‫فقط یه دلیل به ذهنم می‌رسه
‫که چرا مردم عروسک‌های هم‌اندازه آدم ‫پر از پوشال رو بیرون می‌ذارن.
‫مترسک.
‫می‌ذارنش توی مزرعه ‫تا پرنده‌ها رو بترسونن.
‫اگه دلیل بودنشون تو دریاچه این باشه
‫که یه چیز دیگه اون پایین رو
‫از بیرون اومدن نگه دارن چی؟
‫خوبی؟
‫آره. خوبم.
‫خوبم.
‫خب... حالا چی؟
‫جید!
‫چی؟
‫دقیقاً نقشه‌مون چیه؟
‫چی؟ قرار کل روز توی جنگل بگردیم
‫تا درخت‌ها شروع کنن به حرف زدن؟
‫دنبال چی می‌گردیم؟
‫حق با توئه.
‫در مورد چی؟
‫من سوال رو نپرسیدم! ‫باید بپرسیم...
‫سوال درست رو،
‫نیّت درست رو تعیین کنیم.
‫باشه، فهمیدم.
‫چیزی رو که قبلاً می‌دونستم رو نشونم بده...
‫که الان یادم نمیاد.
‫نشونم بده اینجا چی هست ‫که کمکمون کنه از اینجا بریم.
‫صداشو می‌شنوی؟
‫نه.
‫خدایا.
‫چی شده؟ ‫چی می‌بینی؟
‫چیزی که فراموش کرده بودم.
‫خودمم وقتی ۱۲ ساله‌م بود.
‫روزیه که مادربزرگم مُرد.
‫متوجه نمیشم.
‫ازم خواست براش ساز بزنم، ‫منم زدم.
‫من... تمام روز ساز زدم.
‫و یه جایی...
‫فهمیدم که اون...
‫دیگه توی اتاق نیست.
‫ولی نمی‌تونستم ‫بهش نگاه کنم. فقط ساز می‌زدم،
‫چون می‌دونستم ‫همون لحظه‌ای که دست نگه دارم،
‫اون واقعاً رفته.
‫برای همین فقط زدم و زدم و زدم.
‫لعنتی! خدایا!
‫لعنتی، این چیزی نیست که خواستم!
‫می‌خوام یادم بیاد ‫چرا اینجا گیر افتادیم!
‫می‌خوام یادم بیاد ‫چطور برگردیم خونه!
‫- من اینو نمی‌خوام! ‫- نه، هی،
‫جید، جید، جید.
‫اشکالی نداره.
‫می‌خوام برگردم.
‫فقط می‌خوام برگردم! ‫می‌خوام برگردم!
‫لعنتی.
‫چطور اومدی اینجا؟
‫جید؟
‫یا خدا!
‫جید؟
‫با من حرف بزن.
‫اون همون مَرده از...
‫لعنت!
‫کجا رفت؟
‫اون همین‌جا بود...
‫آنکویی.
‫جید!
‫آنکویی.
‫لعنتی، صداتو شنیدم!
‫بس کن. ‫دیگه این آهنگ رو نزن!
‫جید؟
‫باید بگی چه خبره.
‫یه عوضی که دیدمش به یه درخت ‫اون بیرون توی اردوگاه میخ شده بود
‫از وقتی آشنا شدیم ‫ازم می‌خواد از همون جمجمه‌ی پر از خون بنوشم
‫که همش دستشه.
‫- و مدام می‌گه... ‫- آنکویی.
‫مگه معنیش «یادت بیار» نیست؟
‫آره!
‫پس بنوشش!
‫گفتنش برای تو آسونه.
‫جید؟
‫اون خون واقعی نیست.
‫خب، کاملاً واقعی به نظر میاد.
‫شاید داره سعی می‌کنه ‫بگه چطور جواب‌هاتو پیدا کنی.
‫آنکویی.
‫نخورش.
‫چی؟
‫جید...
‫اون خون واقعی نیست.
‫لعنتی.
‫خوبی؟
‫هی، صبر کن، صبر کن. ‫هی! چی... چی... جید!
‫بیا تو.
‫سلام.
‫وای!
‫واقعاً...
‫الان دارم فرمش رو می‌بینم.
‫کاری داشتی؟
‫آره، من...
‫فقط...
‫می‌خواستم بگم متاسفم.
‫قبل‌تر، باید سعی می‌کردم
‫بیشتر بهت گوش بدم ‫به‌جای اینکه واکنش نشون بدم.
‫وقتی قوی‌تریم که پشت هم باشیم،
‫و من این کار رو نکردم.
‫ترسیدم
‫و باید پشتت می‌ایستادم.
‫همین.
‫ممنون، کنی.
‫چیز دیگه‌ای هست؟
‫اشکالی نداره، می‌تونی بپرسی.
‫گفتی هنوز به اون چیز وصل هستی.
‫چه حسی داره؟
‫وحشتناکه...
‫جوری که واقعاً نمی‌تونم توضیح بدم.
‫هر شب من...
‫می‌رم کنار اون پنجره،
‫و بیرون رو نگاه می‌کنم،
‫با این فکر که یکی از این شب‌ها
‫می‌بینمش که اونجا ایستاده...
‫و به من خیره شده.
‫اونوقت چی میشه؟
‫نمی‌دونم.
‫ببین، اگه چیزی لازم داشتی...
‫ممنون، کنی.
‫هنری.
‫کنی، سلام.
‫اون از کافه‌س؟
‫آره، من فقط...
‫یه کم ذخیره نگه می‌دارم، می‌دونی،
‫فقط برای اینکه آرومم کنه.
‫باشه.
‫بفرما.
‫نه، ممنون. نمی‌خوام.
‫هی.
‫چرا اینقدر طول کشید؟
‫آتل رو پیدا کردی؟
‫هی.
‫چی شده؟
‫خوبم. ‫فقط یه لحظه خواستم تنها باشم.
‫پیداش کردم.
‫- خوبم. ‫- هی...
‫هی!
‫- خوبم، باشه؟ ‫- خوب نیستی!
‫کریستی، ولش کن. ‫حالم خوبه.
‫لعنتی.
‫بعضی وقتا من...
‫می‌ایستم و به چیزهایی
‫که برامون عادی شده فکر می‌کنم.
‫یعنی الان اینجا نشستیم ‫و عروسک‌های اندازه‌ی واقعی رو
‫با سنگ پر می‌کنیم ‫چون فکر می‌کنیم قراره...
‫نصیحت منو گوش کن. ‫اصلاً بهش فکر نکن.
‫به یه چیز دیگه فکر کن.
‫به برگشتن پیش زنت فکر کن.
‫باید این لعنتی‌ها رو برگردونیم توی آب.
‫واقعاً فکر می‌کنی ‫چیزی بدی توی آب هست؟
‫فکر می‌کنم ترجیح می‌دم نفهمم.
‫ممنون.
‫تبیتا، می‌تونی تو یه کاری کمکم کنی؟
‫آره.
‫- این‌طرف. ‫- باشه.
‫باشه، اون نگاهت رو دیدم.
‫چیزی شده؟
‫یه چیزی درباره اون عروسک‌ها...
‫نمی‌دونم، آشنا به نظر می‌اومد.
‫نمی‌دونم.
‫- آشنای خوب یا آشنای بد؟ ‫- نمی‌دونم!
‫نمی‌دونم... واقعاً نمی‌دونم.
‫فکر می‌کنم قبلاً دیده بودمشون.
‫باشه. سعی کن، ‫سعی کن یادت بیاد.
‫دارم تلاش می‌کنم، دانا! ‫دارم تلاش می‌کنم.
‫فقط یه سری تکه‌های کوچیک ‫و صورت‌هاشون رو می‌بینم و...
‫خیلی عجیبه، نه؟
‫واقعاً چیزی توی اون دریاچه هست ‫که باید ازش بترسیم؟
‫نمی‌دونم.
‫آماده‌ایم دوباره بندازیمشون توی آب.
‫باشه، بریم.
‫هی... اون یعنی چی؟
‫یعنی قراره چیزهایی ببینم ‫که نمی‌خوام ببینم، ها؟
‫هی.
‫جوابم رو بده.
‫هی!
‫آهای؟
‫هی، بوید، تو...؟
‫بوید؟
‫بوید!
‫این کار رو نکن.
‫منو اینطوری تنها نذار لعنتی.
‫نذاشتم.
‫من تمام این مدت اینجا بودم.
‫هی...
‫حالت خوبه؟
‫آره، من... خوبم.
‫مطمئنی؟
‫جید، می‌تونیم متوقفش کنیم.
‫اگه برات زیاده، می‌تونیم برگردیم.
‫از این طرف.
‫جید.
‫جید! لعنتی.
مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫بوید... کجاییم؟
‫بیرون اقامتگاه گروهی هستیم.
‫چی می‌بینی؟
‫بهت هشدار داده بودم.
‫جواب‌هایی که دنبالش بودی ‫با حقیقت‌های دردناک همراهه.
‫بابا؟
‫فکر نمی‌کنم باید بیشتر نگاهش کنی.
‫من فقط...
‫فقط...
‫اینجا... برای سرگرمی
‫چی کار می‌کنید؟
‫چی؟
‫خب، اینجا خیلی وقت هست ‫که آدم فقط بشینه
‫و نگران باشه که شب رو زنده می‌مونه یا نه.
‫اما نباید زندگی کردن رو فراموش کنی.
‫باید زندگی کنی، پسرم.
‫بیا، بیا...
‫وای.
‫نه، خوبم. ‫حالم خوبه. فقط...
‫بابا؟
‫فقط...
‫بابا!
‫کارت بازی داری؟
‫چی؟
‫کارت، برای بازی. ‫کارت داری؟
‫بابا.
‫شاید توی آشپزخونه باشه.
‫چی درست می‌کنی؟
‫چه خوب!
‫- بابا... ‫- دیدی؟
‫این برات خوبه.
‫این بچه‌ها دارن خوش می‌گذرونن.
‫حالَش خوبه؟
‫آره.
‫این کار می‌کنه؟
‫وای، نگاه کن.
‫شاید بهتره بری یه کم دراز بکشی.
‫دراز بکشم؟ نمی‌خوام دراز بکشم! ‫می‌خوام...
‫♪ همه‌ی چمدون‌هامو بستم ♪
‫♪ آماده رفتنم ♪
‫♪ اینجا جلوی درت ایستادم ♪
‫♪ بدم میاد بیدارت کنم ♪
‫♪ تا خداحافظی کنم ♪
‫اینو یادت میاد؟
‫♪ پس منو ببوس ♪ ‫♪ و برام لبخند بزن ♪
‫تو... درسته؟
‫♪ بهم بگو که منتظرم می‌مونی ♪
‫♪ بغلم کن انگار هیچ‌وقت نمی‌خوای ولم کنی ♪
‫بابا، بس کن.
‫یادته وقتی با هم ساز می‌زدیم؟
‫می‌نشستیم پشت پیانو و تو...
‫من یه نت بهت می‌دادم. ‫اون نت تو بود.
‫و تو... خیلی کوچولو بودی!
‫اما مادرت...
‫صدای خیلی زیبایی داشت. ‫یادت میاد؟
‫- بابا، خواهش می‌کنم. ‫- حتماً یادت میاد...
‫بیا! می‌نشستیم اونجا ‫و درباره این حرف می‌زدیم که
‫یه روز به دور دنیا سفر کنیم
‫و همه چیزهای زیبای دنیا رو ببینیم و...
‫♪ با یه هواپیما می‌ریم ♪
‫- هیس! ‫- بیا دیگه!
‫♪ نمی‌دونم کِی برمی‌گردم ♪
‫♪ عزیزم، رفتن برام سخته ♪
‫♪ پس منو ببوس و... ♪
‫♪ برام لبخند بزن ♪
‫♪ بهم بگو منتظرم می‌مونی ♪
‫♪ بغلم کن انگار هیچ‌وقت نمی‌خوای ولم کنی ♪
‫هی، هنری، میشه...؟
‫نه!
‫نه! نه!
‫تو کی هستی ‫که بخوای به من بگی؟
‫می‌دونی اون چی کار کرد؟
‫با زن من چی کار کرد؟
‫هنری، لطفاً.
‫بیا بریم بالا، باشه؟
‫ویک... ویکتور... ‫ویکتور، متاسفم.
‫ببخشید. ‫منظوری نداشتم...
‫متاسفم. ببخشید!
‫- ببخشید! ‫- باشه، باشه!
‫- ببخشید! ‫- باشه، بیا... بیا بریم.
‫نه. نه، تو... ‫تو نمی‌دونی...
‫نمی‌دونی اون چی کار کرد.
‫ویکتور... عکس رو بهش نشون بده.
‫عکس کاری که کرده رو نشونش بده.
‫مشکلت چیه؟
‫- نشونش بده چه کار کرده! ‫- باشه، باشه، باشه.
‫این آتیش برای چیه؟
‫صبر کن.
‫یعنی می‌خوای بگی ‫مارشمالو نیاوردی؟
‫چیزیمون نمیشه؟
‫البته که نمیشه.
‫چون نمی‌خوام جولی تنها بمونه.
‫ببین چی می‌گم،
‫اولین کاری که صبح می‌کنیم اینه که ‫بلند می‌شیم،
‫کوله‌هامون رو برمی‌داریم ‫و از اینجا می‌زنیم بیرون، باشه؟
‫برو.
‫برو داخل کلبه.
‫وقتی اینجایی حس خوبی دارم.
‫وقتی تو هستی ‫دیگه اینقدر ترسناک نیست.
‫رندال.
‫گوش کن... گوش کن.
‫اون یه باری که ‫سعی کردی کاری بکنی
‫که واقعاً ثابت کنه این واقعیه، ‫جواب نداد!
‫این درباره‌ی من ‫یا نشان کتاب نیست.
‫باشه؟ این درباره توئه ‫و این که از اون خرابه‌ها می‌ترسی.
‫جدی می‌گی؟
‫تو یه ترسوی لعنتی هستی، رندال.
‫و تو هم یه بچه لجباز کوچیکی
‫که نمی‌فهمه چی جلوی چشمشه.
‫واقعاً؟ ‫و اون چی هست، ها؟
‫این جا داره با مغزت بازی می‌کنه
‫چون می‌دونه ‫چقدر دلت برای بابات تنگ شده!
‫نه. اشتباه می‌کنی.
‫دیدم تو دو روز دو بار تشنج کردی.
‫باشه؟ واقعاً داری ‫مغز خودتو می‌سوزونی.
‫پس بگو ببینم کدومش منطقی‌تره.
‫اینکه داری بین ‫فصل‌های یه داستان سفر می‌کنی
‫یا اینکه یه روزی یه تشنج می‌گیری
‫- که دیگه متوقف نمی‌شه؟ ‫- برام مهم نیست!
‫این ریسکیه که حاضرم قبولش کنم!
‫پس احمقی.
‫و اگه بابات الان اینجا بود ‫واقعاً شوکه می‌شد
‫از اینکه چقدر حماقت می‌کنی.
‫الان فقط ازم عصبانی هستی ‫چون می‌دونی حق با منه.
‫من خوبم.
‫معلومه که حالت خوب نیست.
‫باشه، فقط یه لحظه حالم بد شد، همین!
‫خیلی بیشتر از یه لحظه بود، ماریل!
‫باشه، یعنی اینجا ‫هیچ‌وقت روت اثر نذاشته؟
‫- خدای من! ‫- واقعاً؟
‫هیچ‌وقت لازم نداشتی ‫یه لحظه دیوونه بشی؟
‫این اصلاً مسئله بزرگی نیست.
‫- ماری! ‫- کریستی، بی‌خیال شو!
‫ببخشید.
‫عیب نداره.
‫ماری!
‫چی می‌بینی؟
‫اونا همون آدم‌هایی هستن ‫که توی توهم‌هام می‌دیدم.
‫چرا اینجا هستن؟
‫چرا اون آهنگ رو می‌زدن؟
‫خودت دلیلش رو می‌دونی.
‫همه‌شون منم.
‫اینا زندگی‌هایی هستن ‫که من اینجا داشتم.
‫بعضی از اونا... و خیلی‌های دیگه.
‫خوب بهشون نگاه کن. ‫چی می‌بینی؟
‫هیچ ‌کدوم‌شون تکه‌تکه نشدن.
‫اونا توسط... ‫موجودات تو جنگل کشته نشدن!
‫این مردها به قتل رسیدن.
‫به دست کی؟
‫خودت می‌دونی کی.
‫ماهی‌های ریز توی تور کوسه هستن.
‫ماهی‌های ریز توی تور کوسه؟
‫یعنی چی...
‫خدای من.
‫اونا به دست مردم شهر کشته شدن.
‫چی؟ ‫جید، درباره چی حرف می‌زنی...
‫فقط... یه لحظه...
‫همیشه همین‌طوره.
‫وقتی حقیقت رو ‫درباره اینکه تو کی هستی بفهمن،
‫اینکه تو همونی هستی ‫که بچه‌ها صداش می‌زدن،
‫اول، سرزنشت می‌کنن،
‫بعد ازت متنفر می‌شن،
‫و در نهایت می‌کشنت.
‫تبیتا چی؟
‫برای تبیتا بدتره.
‫اما، ببین...
‫اگه من هر بار بمیرم...
‫منظورت چیه؟
‫می‌خوای بگی ‫هیچ راهی برای برگشت نیست؟
‫چطور... ‫چطور این کمک می‌کنه؟
‫این بار چطور جلوش رو بگیرم؟
‫جواب بده!
‫جید. هی، جید. جید.
‫باشه، از این طرف ببریمش.
‫خوبه؟
‫باشه. ‫دو، سه.
‫باشه.
‫خوبه.
‫خودت هواشو داری، ویکتور؟
‫آره. من مراقبش هستم.
‫هی، ویکتور. چی...؟
‫درباره چی حرف می‌زد؟
‫مرد کت زرد...
‫مامانم رو خورد.
‫ولی نباید بهش می‌گفتم.
‫آهای؟
‫لعنتی، کجا رفت؟
‫هی، می‌شه یه لحظه صبر کنیم؟
‫چرا داشتی درباره
‫کشته شدنت به دست مردم حرف می‌زدی؟
‫هی.
‫اینجا.
‫داریم چی کار می‌کنیم؟ ‫چرا اومدیم این پایین؟
‫باید راه رو باز کنی تا مسیر رو ببینی.
‫هی!
‫- هی! ‫- کمکم کن!
‫کمکم کن! زود باش!
‫بوید...
‫یه در روی دیوار می‌بینی؟
‫آره.
‫بفرما.
‫ممنون، سوفیا.
‫میشه سعی کنی بگی ‫داخل آمبولانس چی شد؟
‫رادیو روشن شد.
‫باشه. و...؟
‫صدای فریادشون رو شنیدم.
‫فریاد کی؟
‫همه.
‫تک‌تک آدم‌هایی که تا حالا اینجا مردن.
‫برای من هم همین‌طور بود ‫وقتی داخل اون محفظه بودیم.
‫تنها چیزی که می‌شنیدم ‫و حس می‌کردم...
‫رنج تمام آدم‌هایی بود ‫که تا حالا اینجا مردن.
‫مدام به خودم می‌گفتم واقعی نیست،
‫که نمی‌تونه واقعی باشه.
‫اما وقتی رادیو روشن شد، ‫انگار همه اون درد
‫و وحشت دوباره از وجودم عبور کرد.
‫تو یه فرستاده‌ای.
‫چی؟
‫شاید خدا تو رو انتخاب کرده ‫تا رنج اونا رو بشنوی.
‫باشه، من نمی‌تونم به این ادامه بدم.
‫- ماری... ‫- نه.
‫ماری، صبر کن. ‫فقط...
‫صبر کن.
‫قبلاً هم دیدم این اتفاق بیفته.
‫این مکان توی ذهن آدم‌ها نفوذ می‌کنه و...
‫این فرق داره، کریستی.
‫یه چیزی اینجا هست،
‫یه چیز... باستانی.
‫و داره از رنج ما ‫تغذیه می‌کنه و متوقف نمی‌شه.
‫حتی بعد از اینکه می‌میریم، ‫باز هم اینجا گیر افتاده‌ایم.
‫و هیچ‌وقت نمی‌تونیم بریم.
‫گاهی یادم می‌ره که اون فقط یه بچه‌ست.
‫همیشه خیلی بزرگ‌تر از سنش به نظر می‌رسه.
‫همیشه همین‌طور بوده.
‫جیم بهش می‌گفت «پروفسور کوچولو».
‫خیلی کنجکاو بود و پر از سوال.
‫شاید اون بتونه بفهمه ‫داخل اون دریاچه چی هست.
‫بس کن!
‫ببخشید.
‫تا طلوع آفتاب چقدر مونده؟
‫پنج دقیقه کمتر ‫از دفعه قبل که پرسیدن.
‫فقط سعی کنید بخوابید.
‫شوخی می‌کنی، نه؟
‫فقط باید تا صبح دوام بیاریم.
‫بعدش می‌تونیم از اینجا بزنیم بیرون
‫و برگردیم به اون کابوسی که می‌شناسیم.
‫صبح باید کلی راه بریم، پس...
‫این دیگه چیه؟
‫تبیتا؟
‫این صدا رو می‌شناسم.
‫عروسک‌ها...
‫کوچیک‌تر بودن.
‫مال من بودن. ‫باهاشون بازی می‌کردم.
‫منظورش چیه؟
‫هیس، هیس.
‫مامان؟
‫دیگه چی؟
‫یه مرد عصبانی بود.
‫اومد و اونا رو ازم گرفت.
‫گفت اینا باعث میشن کابوس ببینه،
‫برای همین انداختشون توی دریاچه.
‫اما یه روز اون مرد مُرد،
‫و کابوس‌هاش...
‫کابوس‌هاش از دریاچه بیرون اومدن.
‫خدای من، دانا، باید بریم.
‫- باید همین الان بریم. ‫- تبیتا، نمی‌تونیم.
‫دانا! نه، تو نمی‌فهمی! ‫اصلاً نمی‌فهمی!
‫اینجا امن نیست! ‫نمی‌تونیم اینجا بمونیم.
‫نه، روی در طلسم داریم.
‫نه، نه، نه، طلسم‌ها ‫از ما محافظت نمی‌کنن، نه از این!
‫از کجا می‌دونی؟ ‫از کجا این مزخرفات رو می‌دونی؟
‫هی، هی، هی.
‫برید! برید! برید!
‫برید، برید! ‫زود باشید، برید!
‫- ایتن! ‫- برو! برو بیرون!
‫هی! ولش کن!
‫دانا!
‫الیس!
‫پتی کجاست؟
‫اون... با شما نیست؟
‫نه!
‫لعنتی!
‫- الیس! ‫- دانا، لطفاً!
‫مامان!
‫اشکالی نداره.
‫نه!
‫هی! زود باش!
‫باید بریم! برو!
‫باید بدویم.
‫هر اتفاقی هم بیفته، ‫باید ادامه بدیم...
‫دانا!
‫- دانا! ‫- دانا!
‫- دانا، نه! ‫- دانا!
‫هی.
‫دانا؟ حالت خوبه؟
‫آره. آره، آره.
‫وای!
‫الان چی شد؟
‫یادم اومد.
‫یادم اومد چطور بهشون آسیب بزنم.
‫لعنتی...
‫خدایا!
‫بوید!
‫کدوم گوری هستی؟
‫باشه...
‫این دیگه چیه؟
‫باشه...
‫لعنتی.
‫بوید؟ بوید؟
‫بوید؟
‫وای!
‫هیس! هی! هیس!
‫هی، جید،
‫باید بریم.
‫نمی‌تونیم این پایین بمونیم.
‫اما این واقعی نیست! ‫نمی‌تونه واقعی باشه!
‫- جید! ‫- چی؟
‫به من گوش بده.
‫کاپریکورن. باشه؟
‫کاپریکورن. این واقعیه.
‫ازم خواستی تکیه‌گاهت باشم، ‫پس لعنتی به حرفم گوش بده.
‫نه، بوید. ‫ما فقط تو اقامتگاه گروهی هستیم.
‫تونل‌ها اینقدر نزدیک نیستن.
‫نزدیک؟
‫مدتیه که داریم ‫تو این راهروی ترسناک راه می‌ریم...
‫دیگه بسه!
‫بیا بریم.
‫باشه. باشه.
‫باشه. خیلی خب.
‫- هی! ‫- چی؟
‫اگه لازم باشه با زور می‌کشمت بیرون!
‫باشه. خیلی خب. باشه.
‫اینجا جاییه که بچه‌ها قربانی شدن.
‫فهمیدن این موضوع ‫چطور ما رو به خونه برمی‌گردونه؟
‫من و تبیتا قبلاً سعی کردیم نجاتشون بدیم.
‫بارها و بارها تلاش کردیم.
‫اینجا چیزی هست؟ ‫چیزی وجود داره؟
‫چیزی هست که لازم داشته باشیم؟
‫بگو چطور نجاتشون بدیم ‫وقتی قبلاً شکست خوردیم!
‫سلام، جید.
‫باید به حرف بوید گوش می‌دادی.
‫نه!
‫اما تو هیچ‌وقت اونقدرها هم باهوش نبودی، نه؟
‫نه! نه! ‫نه، نه، نه، نه!
‫نه، نه، نه!
‫نه! نه!
‫ولم کنید عوضیا!
‫نه، نه!
‫ولم کن!
‫نه!
‫آنکویی.
‫جید! جید! ‫هی، هی، هی!
‫حالت خوبه؟
‫خوبی؟
‫ما اینجا چه غلطی می‌کنیم؟
‫- چی؟ ‫- چطور اومدیم اینجا؟
‫چی... چی؟ هی.
‫چطور اومدیم اینجا؟
‫جید، اصلاً از اینجا بیرون نرفتی.
‫نه، نه، نه. ‫ما توی تونل‌ها بودیم.
‫نه، تو چند ساعته همین‌جا نشستی.
‫کنار پنجره بودی...
‫نشستی،
‫و همین. تو...
‫نه، نه، نه. نه، نه.
‫بیشتر از این بود. اونجا...
‫خیلی چیزها اتفاق افتاد.
‫می‌دونم کجان.
‫چی؟
‫می‌دونم برای رفتن به خونه ‫باید چی کار کنیم.
‫می‌دونم چطور می‌تونیم ‫بچه‌ها رو نجات بدیم.
W W W . M O V I E S H O . C O M
دانلود فیلم و سریال W W W . M O V I E S H O . C O M