‫آنچه گذشت...
‫این جا ذهنت رو به بازی گرفته
‫چون می‌دونه ‫چقدر دلت برای بابات تنگ شده!
‫تو دو روز دو بار تشنج کردی.
‫الان فقط واسه این ‫ازم عصبانی‌ای که می‌دونی حق با منه.
‫وقتی مامان رو ‫کنار درخت بطری پیدا کردم، اونو دیدم.
‫داشت مامان رو می‌خورد.
‫چه مرگته؟
‫- نشونش بده چی کار کرده! ‫- باشه، باشه، باشه.
‫یه چیزی درباره‌ی این عروسک‌ها هست.
‫فکر کنم قبلاً دیدمشون.
‫نه! نه!
‫- باید... ‫- دانا!
‫- دانا!
‫الان چی شد؟
‫یادم اومد.
‫یادم اومد چطور بهشون آسیب بزنم.
‫بوید.
‫فکر کنم قارچ‌ها اثر کردن.
‫نشونم بده قبلاً چی می‌دونستم.
‫خودمم. ‫وقتی ۱۲ ساله‌م بود.
‫باید راه رو باز کنی تا مسیر رو ببینی.
‫اینجاست که بچه‌ها رو قربانی کردن.
‫بهم بگو چطور نجاتشون بدیم ‫وقتی از قبل شکست خوردیم!
‫سلام، جید.
‫نه! نه!
‫آنکویی.
‫جید! جید! هی، هی!
‫چطور سر از اینجا در آوردیم؟
‫جید، تو اصلاً از اینجا بیرون نرفتی.
‫می‌دونم برای برگشتن ‫به خونه باید چی کار کنیم.
‫می‌دونم چطور می‌تونیم ‫بچه‌ها رو نجات بدیم.
‫جدی نمی‌گی، نه؟
‫دارم بهت می‌گم تنها راهشه.
‫برای چی؟ ‫برای این‌که همه رو به کشتن بدی؟
‫می‌خوای بری تو اون تونل‌ها
‫که اون جونورها توش زندگی می‌کنن، ‫چون فکر می‌کنی استخون‌های
‫بچه‌ها اون پایین دفن شده؟
‫آره!
‫دیر وقت شده، باشه؟
‫بهتره یه کم بخوابیم.
‫ببین، من... ‫می‌فهمم که همه اینا یه‌ کم نامطمئن به نظر میاد...
‫یه‌ کم نامطمئن؟
‫واقعاً این‌جوری ‫توصیفش می‌کنی؟ یه ‌کم نامطمئن؟
‫از اولش هم می‌دونستیم ‫این یه حرکت غیرمعمول و ریسکیه.
‫اگه قراره همین‌جوری ‫همه چیزایی که پیدا کردم رو رد کنی
‫فقط به خاطر این ‌که ‫چطور پیداشون کردم،
‫پس اصلاً واسه چی ‫همه این کارها رو کردم؟
‫باشه، باشه...
‫باشه.
‫فقط یه لحظه ‫فراموش کنیم که همه اینا رو
‫تو یه رویای تب‌آلود ‫ناشی از قارچ دیدی، فقط...
‫فقط بذار یه لحظه ‫اون بخش رو کنار بذاریم.
‫حتی اگه حق با تو باشه، خب،
‫و استخون‌ها اون پایین باشن...
‫که چی؟
‫پیدا کردن استخون‌ها ‫چه کمکی می‌کنه برگردیم خونه؟
‫هنوز کاملاً مطمئن نیستم.
‫بعله.
‫استخون‌ها.
‫باشه، ببین،
‫تو کل تاریخ نمونه‌های بی‌شماری
‫از فرهنگ‌ها، از مذاهب هست که بقایا...
‫بقایای مرده‌ها رو ‫با احترام خیلی زیادی نگه می‌دارن.
‫فکر می‌کنی مصری‌ها ‫برای چی حاکماشون رو مومیایی می‌کردن؟
‫اینجا، این کابوس ‫لعنتی‌ای که توش گیر افتادیم،
‫روی یه قربانی...
‫بنا شده.
‫اگه اون استخون‌ها
‫چیزی باشن که روح ‫اون بچه‌ها رو اینجا نگه داشته؟
‫یعنی تا حالا فکر کردی ‫چرا اون موجودات
‫روزها هیچ‌وقت ‫از تونل‌ها بیرون نمیان؟
‫اگه اون پایین دارن ‫از همون چیزی محافظت می‌کنن
‫که باعث شده ‫اینجا اصلاً وجود داشته باشه؟
‫که منو برمی‌گردونه ‫به اون قسمتی که همه رو به کشتن می‌دی.
‫نه. ‫اگه درست انجامش بدیم، نه.
‫باشه.
‫بهم بگو نسخه درست ‫این نقشه چه شکلیه.
‫خب، راستش... ‫همین‌جاست که تو وارد ماجرا می‌شی.
‫ببین، می‌فهمم که ‫الان کلی چیز توی سرت هست
‫که ممکنه واقعاً مهم از آب دربیان.
‫ولی از دید من بهش نگاه کن.
‫تو می‌خوای برای یه ماموریت انتحاری برنامه‌ریزی کنیم
‫فقط به خاطر چیزایی ‫که تو نشئگی قارچی دیدی!
‫باید چی کار کنم،
‫باید چی کار کنم تا ‫بهت ثابت کنم این واقعیه؟
‫آره، نمی‌دونم.
‫- در. ‫- چی؟
‫من و تو رفتیم زیرزمین اقامتگاه گروهی.
‫قبلاً هم بهت گفتم، ‫ما جایی نرفتیم.
‫آره، درسته، نرفتیم.
‫و من تا حالا ‫داخل زیرزمین اقامتگاه گروهی نرفتم،
‫پس هیچ راهی نداشتم بدونم
‫اون پایین چه شکلیه.
‫جید، توصیف کردن ‫زیرزمین اقامتگاه گروهی
‫قرار نیست ثابت کنه...
‫اون‌ جا یه در مخفی بود.
‫یادت میاد دری
‫تو زیرزمین اقامتگاه گروهی دیده باشی؟
‫نه.
‫پس اگه بریم اون‌ جا،
‫و اون در رو پیدا کنیم،
‫حداقل در نظر می‌گیری
‫که حرفم درباره ‫این استخون‌ها واقعی بوده؟
‫می‌تونه یه شروع باشه.
‫بیا. بفرما. خب.
‫بهم بگو چرا این ‫برای نسل شما سرگرم‌کننده بوده؟
‫- ما گوشی نداشتیم. ‫- جالبه.
‫مثل شبکه‌های اجتماعیه توی عصر حجر.
‫خودشه! این... این همون ‫زیرزمینیه که دیدم.
‫یه‌ کم مرتب‌تره.
‫آره، داریم سعی می‌کنیم ‫یه روایت بسازیم
‫واسه کسایی که قبل از ما اومدن.
‫ببینیم چیزی از قلم افتاده یا نه...
‫بوید فقط می‌خواد ‫سرم رو گرم کنه
‫چون می‌دونه دلم می‌خواد ‫خودمو بکشم.
‫خب چطور پیش میره؟
‫هنوز رگ‌هام رو نزدم.
‫پس یعنی خوب پیش می‌ره.
‫چی لازم داری؟
‫دنبال یه در مخفی‌ام که...
‫وقتی با قارچ‌هایی که تو جنگل ‫پیدا کرده بودم، نشئه بودم دیدم.
‫اینجا آدما حرفای عجیبی می‌زنن.
‫همینه!
‫بیا دیگه! ‫کمک کن!
‫باشه.
‫بجنب!
‫کمک کن! بیا دیگه!
‫نه، نه، نه. ‫باید همین ‌جا باشه.
‫- جید... ‫- باید همین ‌جا باشه!
‫بقیه‌ش... بقیه‌ش دقیقاً همون شکلیه!
‫باشه. جید...
‫باید همین‌ جا باشه.
‫شاید اون دره... ‫شاید اصلاً یه استعاره‌ست.
‫شاید اون استخون‌ها هم ‫یه استعاره بودن.
‫نه! نه! گوش کن. ببین.
‫می‌فهمم که شک داری.
‫باشه، اگه جای هم بودیم ‫منم شک می‌کردم.
‫و می‌دونم چیزی که دارم پیشنهاد می‌دم ‫فوق‌العاده ریسکیه...
‫بابا خودکشیه.
‫شاید برای بعضیا، آره.
‫با این مشکلی نداری؟
‫چی، دو سه نفر رو از دست بدیم؟
‫شاید یه دوجین؟ ‫چند نفر زیاده، جید؟
‫اگه همین‌جوری بشینی و هیچ کاری نکنی
‫چند نفر دیگه قراره بمیرن؟
‫تا الان چند نفر رو از دست دادی، هان؟
‫الان بهم چی گفتی؟
‫دوباره بگو! هان! ‫دوباره بگو ببینم!
‫بوید، یه مدت محدودی می‌تونی
‫اینجا رو با زور بازو
‫و نیت خیر سرپا نگه داری.
‫یه جایی، ‫یه چیزی از هم می‌پاشه.
‫یه چیزی عوض می‌شه.
‫کل این شهر لعنتی رو از دست می‌دی.
‫رو اعصابم نرو، جید.
‫این شانس ماست، بوید.
‫رفتم دنبال جواب و جواب پیدا کردم.
‫این فرصت ماست.
‫قضیه چی بود؟
‫بیا بریم بیرون.
‫پس جید فکر می‌کنه ‫در آوردن این استخون‌ها
‫یه جوری قراره کمک کنه ‫برگردیم خونه؟
‫اگه اصلاً استخون‌ها ‫واقعاً اون پایین باشن، آره.
‫این تئوری اونه.
‫و جید و تبیثا این خاطره‌ها رو دارن چون...
‫تناسخ.
‫آره.
‫بوید، تو چی فکر می‌کنی؟
‫اگه قبل اینکه کرم‌ها ‫زیر پوستم برن ازم می‌پرسیدی،
‫یا قبل اینکه سنگ‌های جادویی ‫تو جنگل پیدا کنم
‫که ازمون جلوی هیولاها محافظت می‌کنن، ‫من...
‫ببین، من...
‫نمی‌خواستم چیزی رو ازت قایم کنم.
‫- فقط... ‫- می‌دونم، می‌دونم، می‌دونم.
‫و می‌دونم این اواخر ‫اوضاع خیلی آروم نبوده.
‫اصلاً نبوده.
‫یادته قدیما روزایی که ‫می‌شمردیم چند شب می‌گذره
‫که هیچ اتفاق بدی نیفته؟
‫اگه یکی بهم می‌گفت اون بخش خوب ماجرا بوده...
‫یه چیز دیگه هم هست ‫که باید درباره‌ش حرف بزنیم.
‫ببین.
‫خدای من، اون داره چی کار می‌کنه؟
‫هی. چه خبره؟
‫- ویکتور رو سقفه. ‫- چی؟
‫- لعنتی. ‫- چی...
‫لعنتی.
‫ویکتور!
‫منظره قشنگیه.
‫این بالا چی کار می‌کنی؟
‫وقتی بچه بودم، ‫یه مرد از اینجا پرید پایین.
‫از اینجا اینقدر متنفر بود،
‫و انقدر همیشه می‌ترسید، ‫که یه روز پرید.
‫چند روز طول کشید تا آخرش بمیره.
‫می‌خواست همه ‌چی رو درست کنه، ‫ولی فقط بدترش کرد.
‫به خاطر حرفایی که به بابام زدم ‫اومدی اینجا؟
‫آره.
‫نباید اون حرفا رو بهش می‌گفتم.
‫ببین، ویکتور.
‫اون مرد کت‌ و شلواری،
‫اونم مثل بقیه از اینجا سر درآورد.
‫چیز دیگه‌ای هم هست ‫که ازش یادت باشه؟
‫هی، هی، ویکتور.
‫می‌تونم تلاشمو بکنم.
‫باشه.
‫چرا نمیای بریم تو؟
‫سارا.
‫جولی.
‫سلام.
‫این رنگ‌ها رو برای چی می‌خوای؟
‫می‌خواستم یه کار خوب ‫برای سوفیا بکنم.
‫یه کاری کنم ‫بیشتر حس کنه خونه خودشه.
‫نیتن همیشه می‌گفت، ‫«یه دست رنگ تازه
‫همه غصه‌هاتو درست می‌کنه.»
‫نمی‌دونم داخل این قوطی‌ها چه رنگیه.
‫ببین، فقط می‌خواستم بگم متاسفم.
‫واقعاً درک نمی‌کردم تو چی کشیدی.
‫ولی فکر کنم الان می‌فهمم.
‫آره. ‫فقط خواستم عذرخواهی کنم.
‫می‌خوای کمک کنی؟
‫یه قلم‌موی اضافه دارم. ‫بیا تو.
‫این مرد زردپوش...
‫به بابات گفتی اون هم مثل بقیه
‫اومد توی شهر.
‫فکر می‌کردیم کت ‌و شلوارش خنده‌داره.
‫به نظر مرد خوبی می‌اومد.
‫وقتی اومد اینجا تنها بود؟
‫آره. فکر کنم...
‫نمی‌دونم، مطمئن نیستم.
‫یادت هست با چه ماشینی ‫اومده بود؟
‫بزرگ بود. قهوه‌ای بود.
‫بزرگ و قهوه‌ای.
‫یکی از ماشین‌هاییه ‫که بردی تو جنگل؟
‫نمی‌خواستم ببینمش.
‫باشه.
‫هی. فکر می‌کنی ‫بتونی باهامون بیای اونجا،
‫و نشونمون بدی کدومه؟
‫ویکتور، هی، هی، ویکتور.
‫مجبورت نمی‌کنم کاری بکنی
‫که نمی‌خوای انجامش بدی، باشه؟
‫فقط باید هرچقدر می‌تونیم ‫اطلاعات جمع کنیم.
‫باید بفهمیم این مرد، ‫این آدم...
‫هرچی که هست... ‫اگه چیزیه
‫که باید نگرانش باشیم.
‫فقط می‌خوام همه در امان بمونن.
‫کمکم می‌کنی این کار رو بکنم؟
‫هی، اشکالی نداره. ‫اشکالی نداره.
‫- باشه. ‫- بوید؟
‫اونجایی؟
‫چی...
‫هی. چرا اینقدر زود برگشتی؟
‫باید بیای پایین، سمت انباری.
‫هی، حالت خوبه؟
‫ویکتور رو دیدی؟
‫آره. ‫توی اتاقشه.
‫الیس کجاست؟
‫خوبه. رفت تو به فاطمه سر بزنه.
‫پتی توی درمانگاهه. حسابی آسیب دیده.
‫چطور؟
‫بیا بریم داخل.
‫دانا، این دیگه چه کوفتیه؟ ‫اون کیه؟
‫راجر بود.
‫نمی‌دونم چطور دیگه باید اینو بگم،
‫پس مستقیم می‌گم.
‫یه ‌سری عروسک غول‌پیکر ‫که از دریاچه اومدن بیرون، بهمون حمله کردن.
‫و اینا فقط تزئینی نیستن.
‫تبیثا با یکی از اینا ‫یکی از اون عروسک‌ها رو کشت.
‫فرو کردش تو اون حرومی.
‫بقیه‌شونم فقط راه افتادن رفتن.
‫متاسفانه،
‫بعد از این بود که دستشون به راجر رسیدن.
‫امروز صبح جسدش رو پیدا کردیم.
‫یا خدا.
‫یه ‌مقدار غذا توی محل اسکان گذاشتیم
‫که بتونیم این توتم‌ها رو برگردونیم.
‫فکر کردیم ارزششون ‫از چندتا گونی شلغم بیشتره.
‫کسی نوشیدنی می‌خواد؟ ‫چون من یکی لازم دارم.
‫یه چیزی بگو.
‫فقط هضمش یکم سخته.
‫من دیوونه نیستم.
‫نه، من... نه، می‌دونم.
‫می‌دونم. منظورم این نبود...
‫بعد از همه کارهایی که این ‌جا سرت آورده،
‫با همه چیزهایی که ‫هنوزم داره سرت میاره،
‫فقط نمی‌فهمم چه خبره، باشه؟
‫و حس می‌کنم ‫خیلی کارهای بیشتری هست
‫که باید برای کمک انجام بدم.
‫و حس می‌کنم... حس می‌کنم ‫اینجا منم که دارم کم میارم.
‫- نه... ‫- نه، می‌دونم.
‫همینه... و فقط اینو نمی‌گم
‫که تو...
‫ببین...
‫فقط کمکم کن بفهمم.
‫وقتی بزرگ می‌شدم، خیلی وقت‌ها بود
‫که می‌ترسیدم.
‫خیلی وقت‌ها حس ناتوانی می‌کردم.
‫ولی اون داستان‌ها، درباره جن،
‫ویشنو و کریشنا، گولم پراگ...
‫الان می‌فهمم چرا بابام ‫اون داستان‌ها رو برام تعریف می‌کرد.
‫دنیای کوفتی ترسناک بود،
‫ولی اگه می‌تونستم ‫به چیزهای جادویی باور داشته باشم،
‫اون وقت یه چیزی بود که ‫هیچ ‌کی نمی‌تونست ازم بگیره.
‫ببین، ما خیلی تاریکی دیدیم.
‫ما با کلی ترس زندگی کردیم.
‫لازمه به چیزای جادویی ‫باور داشته باشم.
‫ویکتور؟
‫سلام.
‫داری چی کار می‌کنی؟
‫دارم سعی می‌کنم ‫یه‌ سری چیزا یادم بیاد.
‫چیزای بد.
‫این درباره اون کته ‫که توی جنگل پیدا کردیم؟
‫چرا اینقدر ترسیدی؟
‫نمی‌خوام بهت بگم.
‫چرا نه؟
‫چون به بابام گفتم؛
‫اون... ‫اون خیلی ناراحت شد.
‫چرا؟
‫همین الان بهت گفتم ‫نمی‌خوام بهت بگم!
‫خب پس فکر کنم ‫منم نمی‌خوام بهت بگم
‫اونجا تو محل اسکان چی شد.
‫باشه.
‫می‌تونم باهات نقاشی بکشم؟
‫آره.
مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫توی دریاچه هیولا بود.
‫چه جور هیولاهایی؟
‫عروسک‌های غول‌پیکر.
‫جدی؟
‫مامانت چی کار کرد؟
‫مامانم یکی‌شون رو کشت.
‫مامانت... ‫مامانت خیلی سرسخته.
‫آره.
‫مامان منم خیلی سرسخت بود.
‫می‌دونی، اون همیشه... ‫همیشه لبخند می‌زد، حتی...
‫حتی اگه می‌ترسید.
‫چون می‌دونست اگه این کار رو نکنه، ‫ما می‌ترسیم.
‫فکر نکنم بابام اونقدر قوی باشه.
‫ببخشید؟ ‫کلانتر رو ندیدین؟
‫نه، اون...
‫شاید اقامتگاه گروهی باشه.
‫ممنون.
‫اسمت هنری ـه، درسته؟
‫درسته.
‫به نظر ناراحتی، هنری.
‫خب، یه‌ کم روز شلوغی بود.
‫ببخشید.
‫باز تویی، هان؟
‫چرا تو یه پمپ‌بنزین کافه هست؟
‫سوال بهتر اینه، ‫چرا توی شهری که هیچ‌کس نمی‌تونه بره،
‫اصلاً پمپ‌بنزین هست؟
‫حرف حسابیه.
‫کی نوشیدنی درست می‌کنه؟
‫تا جایی که من می‌دونم
‫قبلاً اینجا یه باریستا بود.
‫که خب، الان مرده.
‫اشکالی نداره بیام بشینم؟
‫ببخشید؛ منظورم این نبود ‫مزاحمت بشم.
‫نه، لطفاً بشین.
‫نمی‌خواستم... ‫نمی‌خواستم بی‌ادبی کنم.
‫می‌فهمم. باور کن.
‫راستش عجیبه که ‫هرکی اینجا هنوز توانش رو داره
‫یه کاری بکنه، ‫حتی در حد...
‫تاب‌آوری روح آدمیزاد بینظیره.
‫با هم تاب بیاریم.
‫خوشم اومد.
‫چند سالته؟
‫اونقدری که بابامو دفن کرده باشم.
‫اونقدری که عزا بگیرم.
‫احسنت.
‫خب، یعنی می‌گی اون چیزا
‫بهتون حمله کردن، آره؟
‫یعنی...
‫ببخشید، ببخشید. ‫داری چی می‌گی؟
‫عروسک‌های من بودن.
‫وقتی کوچیک بودم.
‫اون مردی که ازم گرفتشون ‫ازشون می‌ترسید.
‫می‌گفت باعث میشن کابوس ببینه.
‫واسه همین انداختشون توی دریاچه.
‫ولی بعدش، ‫وقتی اون مرد مُرد...
‫یه‌جوری زنده شدن.
‫ترس‌هامون جزئی از جنگل می‌شن.
‫یعنی... چی؟
‫اون موقع که ‫جیرجیرک‌ها همه ‌جای شهر بودن،
‫سارا بهم گفت نیتن همیشه ‫ازشون وحشت داشته.
‫اون فکر می‌کرد شاید ‫آدمایی که اینجا می‌میرن،
‫ترس‌هاشون، کابوس‌هاشون
‫جزئی از جنگل می‌شه.
‫فکر کنم درست می‌گفت.
‫- لعنتی! ‫- دانا...
‫چطوری می‌خوایم به بقیه بگیم؟
‫چطوری بهشون بگیم که نه فقط
‫باید نگران اون کثافتای خندان عوضی باشن
‫که شب‌ها میان بیرون،
‫بلکه الان ‫کابوس‌های لعنتی واقعی هم داریم
‫که حتی نمی‌تونیم ازشون محافظتشون کنیم!
‫آدما تا کی می‌تونن ‫تحمل کنن قبل از اینکه...
‫چرا نمی‌شینی یه‌ کم؟
‫نه، ببین. فقط باید ‫یه ‌کم آب به صورتم بزنم.
‫دانا؟
‫دانا! هی، دانا! ‫دانا! دانا، دانا؟
‫هی! دانا؟ ‫هی، دانا.
‫دانا!
‫دانا، با من حرف بزن! ‫دانا، با من حرف بزن!
‫برو دنبال کریستی!
‫آره.
‫- با ون برو! ‫- آره!
‫دانا! هی، بلدی نبض رو چک کنی؟
‫آره، آره، آره.
‫بجنب، دانا! ‫بجنب!
‫پماد رو پیدا کردم.
‫عالیه.
‫- زیاد نمونده. ‫- باشه.
‫باشه.
‫می‌سوزوه، باشه؟
‫ولی تمیز و خوب نگهش می‌داره، باشه؟
‫می‌دونم، ببخشید. ‫فقط نفس بکش.
‫می‌دونم. ‫عالی پیش می‌ری. خوبه.
‫باشه. فقط نفس بکش. می‌دونم. ‫فقط نفس بکش.
‫اینو همین‌ جا فشار بده.
‫همین‌طوری.
‫کریستی! ‫دانا سکته قلبی کرده!
‫چی؟
‫بجنب، دانا، ‫پیشم بمون!
‫هی، مواظب باش! راه رو باز کنین! ‫برین عقب!
‫نبض داره؟
‫چی؟ ‫نه، نه، نه.
‫نداره، نداره!
‫- چند وقته؟ ‫- نمی‌دونم،
‫پنج، هفت دقیقه، نمی‌دونم.
‫باشه. از همون اول ‫ماساژ قلبی رو شروع کردی؟
‫بیا.
‫باشه.
‫عقب.
‫آره.
‫باشه. ‫ماساژ رو ادامه بده.
‫باشه.
‫بجنب، دانا. بجنب!
‫باشه، نبض رو چک کن.
‫نبض نداره.
‫باشه.
‫ماساژ رو ادامه بده.
‫باشه. ‫بجنب، دانا.
‫باشه، نبض رو چک کن.
‫نه.
‫عقب.
‫بجنب، دانا.
‫- باشه، نبض رو چک کن. ‫- بجنب.
‫نه.
‫- چی؟ ‫- نه، نه، نه.
‫بجنب! دوباره شوک بده!
‫دوباره شوک بده!
‫بوید. بوید، فایده نداره.
‫گفتم دوباره شوک بده! هی!
‫این کار رو باهام نکن!
‫نمی‌میری تا وقتی ‫من بگم می‌میری! می‌شنوی؟
‫نمی‌میری تا وقتی من بگم می‌میری!
‫چشماتو باز کن لعنتی!
‫آروم، آروم.
‫اون چی بود؟ ‫دیدی؟
‫- آره. ‫- دیدیش؟
‫نبضش برگشته. ‫ضعیفه، ولی برگشته.
‫دانا؟ هی! ‫صدامو می‌شنوی؟
‫حالش خوبه؟ ‫پس چرا...
‫نمی‌دونم، ولی اون مانیتور ‫آمبولانس رو لازم داریم.
‫- آره، آره، آره. خودم میارم. ‫- باشه.
‫اینجا چطوری روشنشون کنیم؟
‫روشنش کنی؟ ‫تو نگران اون نباش.
‫خودم درستش می‌کنم.
‫تو فقط مراقبش باش، باشه؟
‫دانا، صدامو می‌شنوی؟
‫سال‌ها بود یکی از اینا رو ‫ندیده بودم. نگاش کن.
‫جید! ‫سیم‌ها کجان؟
‫- چی؟ ‫- ببخشید.
‫اون سیم‌های اضافه‌ی دکل رادیو! ‫کجان؟
‫- چی شده؟ ‫- دانا سکته قلبی کرده.
‫- یا خدا! ‫- چی؟
‫جید، سیم‌های لعنتی کجان؟
‫توی انباریه! بجنب. ‫بجنب! برو!
‫چه کوفتی... ‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫ببین، یه مشکلی ‫توی محل اسکان پیش اومد.
‫- کی... این کیه؟ ‫- جید! سیم!
‫زیر اون چیزه‌ست!
‫باشه، کمک، کمک، ‫کمک کن تکونش بدیم.
‫بجنب. آره، آماده‌ای؟ ‫آره، یک، دو، سه.
‫پناه بر خدا! ‫لعنتی!
‫جید، هی.
‫قول می‌دم بعداً همه ‌چی رو توضیح بدم.
‫جید! کمک لازم دارم.
‫دانا به کمکت نیاز داره. ‫خودتو جمع‌وجور کن.
‫- باشه! باشه. ‫- ممنون!
‫سیم‌ها رو بردار.
‫بجنب.
‫حواست باشه. مواظب باش.
‫اون تو چی شده؟ ‫خوب می‌شه؟
‫مامان؟ چی شده؟
‫فکر می‌کردم بیرونی.
‫چرا همه جلوی اتاق دانا وایسادن؟
‫دانا سکته قلبی کرده.
‫ولی خوبه، درسته؟ ‫خوبه؟
‫هنوز نمی‌دونیم.
‫همه هر کاری از دستشون برمیاد ‫انجام می‌دن. هی...
‫ولی حالش خوب بود. ‫به خاطر محل اسکانه؟
‫- نه. ‫- به خاطر عروسک‌هاست؟
‫نه، نه، نه، این...
‫عزیزم، بعضی وقتا ‫این چیزا برای آدما پیش میاد.
‫- می‌خوام برم ببینمش! ‫- ایتن...
‫می‌خوام قبل از اینکه بمیره ببینمش.
‫هی. اینو نگو. ‫اون قرار نیست بمیره.
‫چرا، می‌میره. ‫اینجا همه می‌میرن.
‫پس، لطفاً.
‫فقط بذار باهاش خداحافظی کنم. ‫لطفاً.
‫باشه. نزدیکه... ‫نزدیکه درستش کنم.
‫باشه، درست شد.
‫خب. چی؟
‫خب، علائم حیاتیش خیلی پایدارن،
‫که خوبه.
‫باشه. پس چرا به‌هوش نمیاد؟
‫هی، نه، با من حرف بزن.
‫خب، ما فقط نمی‌دونیم
‫مغزش چقدر بدون اکسیژن مونده.
‫بیدار می‌شه.
‫کریستی؟
‫نمی‌دونم.
‫هی...
‫تبیتا می‌پرسه می‌شه ‫ایتن رو یه لحظه
‫بیاره تو.
‫خیلی به‌هم ریخته.
‫آره، ولی فقط یه لحظه.
‫باشه.
‫دانا؟
‫حرفی که زدی رو یادم نمی‌ره.
‫این ترسه که ما رو قهرمان می‌کنه.
‫قول می‌دم همیشه ‫تمام تلاشم رو بکنم شجاع باشم.
‫دوستت دارم، دانا.
‫بهتر هم نمی‌شه، نه؟
‫نه.
‫نه، بهتر نمی‌شه.
‫و اینم انگار تهشه.
‫می‌گم بریم سراغ بطری شماره دو.
‫عزیز دلم، راستش ‫دلم نمیاد مخالفت کنم.
‫من می‌تونم... ‫من... من میارمش.
‫می‌تونم یه چیزی بپرسم؟
‫بپرس.
‫چرا توی کلانتری ‫زُل زده بودی به اون کت ‌و شلواره؟
‫ببخشید. ‫نمی‌خواستم فضولی کنم.
‫نه، اشکالی نداره، فقط...
‫اون مردی که اون کت ‌و شلوار رو می‌پوشید...
‫یه کارایی کرده. با خانواده‌م.
‫کارای وحشتناکی کرده.
‫اینجا خانواده داری؟
‫خب، الان فقط پسرم مونده.
‫اون چهل سال پیش...
‫با زن و دخترم اومد اینجا.
‫و اون مرد... الان کجاست؟
‫امیدوارم توی جهنم پوسیده باشه.
‫می‌گم از خانواده‌ت یادی کنیم.
‫و پدرت.
‫صبر کن.
‫باید یه چیزی این اطراف باشه
‫که مزه‌ش بهتر بشه.
‫نیست. باور کن. ‫گشتم، پیدا نکردم.
‫خب شاید ‫به اندازه کافی خوب نگشتی...
‫آخ!
‫چی شد؟
‫یه‌کم شیشه خُرده.
‫خب، ببینم.
‫خیلی بد به نظر نمیاد. ‫بذار ببینم.
‫باید یه دستمال تمیز ‫یه‌جایی این اطراف باشه.
‫بستی؟ ‫چی کار می‌کنی؟
‫می‌خوام برای همه‌ ‫تو اقامتگاه گروهی غذا درست کنم.
‫چرا؟
‫دانا.
‫سکته قلبی کرده.
‫شت.
‫خوبه؟
‫هنوز معلوم نیست.
‫کمک می‌خوای؟
‫خیلی خوب می‌شه.
‫بدش من.
‫عجیبه که داریم ‫یه کار معمولی می‌کنیم.
‫نزدیک بود یادم بره ‫چه حسی داره.
‫بیشتر از همه دلت چی می‌خواد؟
‫نه چیزای بدیهی... ‫چیزای کوچیک.
‫شیرینی. ‫دلم شیرینی جات می‌خواد.
‫خیلی شیرینی‌خور بودم.
‫چیه؟
‫هیچی.
‫دارم تجسم می‌کنم ‫یه‌جایی رو مبل ولو شدی
‫یه جعبه شکلات می‌خوری.
‫من بیشتر ‫پاستیل کِرمی دوست داشتم.
‫پاستیل خرسی.
‫اصلاً هرچی پاستیلی باشه.
‫من دونات دوست دارم.
‫دونات.
‫آره، دونات رو یادم رفته بود.
‫یه مغازه‌ای بود
‫بابام می‌بردم... یه دونات‌فروشی
‫وقتی بچه کوچیک بودم.
‫فقط من و اون.
‫یه چیز مسخره‌ی پدر/دختری.
‫ولی یه روز من...
‫بهش گفتم دیگه نمی‌خوام بیام.
‫فقط می‌خواستم با دوستام بپلکم.
‫کاش...
‫می‌تونم یه چیزی بپرسم؟
‫حتماً.
‫قبل‌تر گفتی
‫می‌فهمی من چی کشیدم.
‫چطور؟
‫یه چیزی اینجا منو قانع کرد
‫که هنوز می‌تونم به بابام کمک کنم.
‫مثلاً اینکه می‌تونستم برگردم ‫به همون روزی که اتفاق افتاد و...
‫می‌تونستم نجاتش بدم.
‫نمی‌تونم این کار رو بکنم. ‫می‌تونم؟
‫خیلی متاسفم ‫که اون اتفاق برات افتاد.
‫هی.
‫خبری نشده؟
‫نه. نه، هیچی. ‫هنوز هیچی.
‫تو با فاطمه حرف زدی؟
‫آره.
‫خب؟
‫خب، زنم توی یه اتاق پر از خاک ‫داره یه هیولا می‌سازه.
‫و با این حال، فکر می‌کنم ‫دقیقاً همون چیزیه که الان لازم داره.
‫آره.
‫بیدار شده؟
‫نه، هنوز نه.
‫اگه خواستی می‌تونی بری پیشش بشینی.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫یکم تنهاتون می‌ذارم.
‫باشه.
‫اگه چیزی عوض شد، ‫بهم خبر بده.
‫باشه.
‫- همین بیرونم. ‫- باشه.
‫باشه، دیگه این مسخره‌بازی رو تموم کن ‫و چشماتو باز کن.
‫می‌خوام به حرفم گوش بدی.
‫باشه؟
‫بدون تو...
‫بدون تو نمی‌تونم دووم بیارم.
‫پس بهتره زودتر بیدار شی، فهمیدی؟
‫من و تو کار داریم.
‫من خداحافظی نمی‌کنم، می‌فهمی؟
‫به هیچ‌وجه خداحافظی نمی‌کنم.
‫اگه بیدار نشه ‫می‌خوای چی کار کنی؟
‫این دیگه چه جور سوالیه؟
‫یه سوال منطقی.
‫فقط حواست باشه ‫خوب نازکشون کنی.
‫گفتم کمک می‌کنم،
‫نه اینکه برای یه قابلمه خورشت ‫انگشتامو قطع کنم.
‫خورشتش واقعاً خوبه.
‫یکم درشت‌ترشون کن.
‫چرا اون گوشه وایسادی؟
‫بیا تو و یه‌ کم سبزیجات خرد کن.
‫- نه، من فقط... ‫- ازت خواهش نکردم.
‫باشه.
‫چه جفت خوش‌قیافه‌ی خفنی شدیم، نه؟
‫اون شبی رو یادته
‫که من و اَبی ‫و الیس رسیدیم به این شهر؟
‫آره. تقریباً مطمئنم اَبی ‫می‌خواست تو بهم شلیک کنی.
‫حسابی زهره‌ترکمون کردی!
‫مثل یه دیوونه‌ی به‌تمام‌معنا
‫پریدی وسط خیابون!
‫بعد هم ما رو بردی پایین ‫توی یه پناهگاه کنده‌شده...
‫و دانا اونجا بود.
‫و دیل، دیل هم اونجا بود. آره.
‫یادته اولین سوالی ‫که دانا ازم پرسید چی بود؟
‫نه.
‫«شماها خروپف می‌کنین؟»
‫نمی‌فهمیدم منظورش چیه.
‫تازه صدای جیغ هیولاها رو ‫توی جنگل شنیده بودیم
‫بعدش هم خزیده بودیم توی یه سوراخ،
‫اونوقت این خانم ‫داشت درباره خروپف حرف می‌زد.
‫بعد بهم نگاه کرد، ‫آروم و محکم و گفت،
‫«اگه خروپف کنی، پیدامون می‌کنن.»
‫همون‌جا وسط اون‌ همه ترس،
‫وسط اون ناباوری ‫و اون هرج‌ و مرج،
‫یه صدای کوچیک ‫ته ذهنم گفت، «این یکی...
‫آره، بلده چطور زنده بمونه.
‫مشکلی پیدا نمی‌کنیم.»
‫همین باعث شد ‫اون شب رو طاقت بیارم.
‫تاریک‌ترین و ترسناک‌ترین شب عمرم بود،
‫و به‌خاطر اون تونستم پشت سرش بذارم.
‫فکر نکنم ‫هیچ‌وقت اینو بهش گفته باشم.
‫اوایل خیلی با هم شاخ‌به‌شاخ می‌شدیم.
‫کاملاً روشن کرده بود ‫که اصلاً از من خوشش نمیاد.
‫اصلاً.
‫پس چی عوض شد؟
‫نمی‌دونم، دوست دارم فکر کنم که
‫یه‌ کم همدیگه رو شناختیم.
‫جوابش اینه که اصلاً نمی‌دونم چه غلطی کنم.
‫جواب چی؟
‫ازم پرسیدی ‫می‌خوام چی کار کنم
‫اگه اون بیدار نشه.
‫وقتشه این مردم رو برسونیم خونه.
‫ببین، شاید الان ‫زمان مطرح‌ کردن این نباشه،
‫ولی جید از قبل بهت گفته ‫باید چی کار کنی.
‫واقعاً می‌خوای فقط به خاطر ‫یه در گمشده نادیده‌ش بگیری؟
‫یعنی همین که دانا ‫الان اینجاست افتاده...
‫حق با توئه. الان ‫وقت این حرفای کوفتی نیست!
‫بوید؟
‫هی، هی. هیس، هیس
‫چیزی نیست.
‫نه، نه، نه، نه. ‫خوبی.
‫- بوید؟ ‫- هی، آره... هی. اینجایی.
‫خوبی... کریستی!
‫اینجایی. اینجایی.
‫- چی؟ ‫- بیا تو، بیا، بیا.
‫خوبی. ‫خوبی.
‫- هی. ‫- حالت خوبه.
‫دانا؟ ‫هی، دانا.
‫خدایا.
‫می‌دونم. ‫می‌تونی نگاهم کنی؟ دانا؟
‫- هی، هی. ‫- فقط نفس بکش.
‫خوبه.
‫آره.
‫دست‌هامو فشار بده، باشه؟
‫باشه.
‫- بابا؟ ‫- آره.
‫به هوش اومد.
‫خدای من.
‫اون... ‫هی، می‌شه...
‫- باشه. ‫- به همه خبر بدی؟
‫ممنون.
‫آره.
‫هی، بچه‌ها، بیدار شده!
‫آره. هی، شنیدین؟
‫آره.
‫بچه‌ها، بیدار شده!
‫هی. حالش خوبه؟
‫آره. آره، خوبه.
‫- باشه. ‫- اون... آره.
‫باشه.
‫من... ‫زود برمی‌گردم.
‫بفرما. ‫مثل روز اول شد.
‫بگی‌نگی.
‫برای حال خوب من بخوریم؟
‫چرا که نه؟
‫این یکی چقدر قوی بود.
‫می‌دونی داشتم ‫به چی فکر می‌کردم، هنری؟
‫نه، نمی‌دونم.
‫ولی تقریباً مطمئنم الان خودت می‌گی.
‫عجیب‌ترین فکر دنیاست، ‫ولی از سرم بیرون نمی‌ره.
‫می‌دونی، ما توی یه شهری گیر افتادیم ‫که نمی‌تونیم ازش فرار کنیم،
‫هیولاهایی که شب‌ها ‫از جنگل میان احاطه‌مون کردن.
‫هیچ ‌کدومش واقعی به نظر نمیاد، مگه نه؟
‫تا حالا فکر کردی ‫شاید همه‌ی اینا فقط یه خواب باشه؟
‫خبر خیلی خوبی درباره دانا بود.
‫فقط حیف که راجر اون‌ طور شد.
‫نمی‌تونی حتی یه دقیقه ‫بهم مهلت بدی، نه؟
‫متاسفم.
‫هرچقدر وقت لازم داری فکر کن. ‫مطمئنم مشکلی نیست.
‫انگار نه انگار عروسک‌های آدم‌کش
‫از یه دریاچه اومدن بیرون ‫و به آدم‌هات حمله کردن.
‫باشه.
‫اون حرفی که تبیتا ‫درباره ترس‌های مردم زد،
‫اینکه کابوس‌هاشون بعد از مرگشون
‫بخشی از جنگل می‌شن، راسته؟
‫فکر کنم ممکنه راست باشه، آره.
‫«نوک نیزه.»
‫یعنی چی؟
‫یه مردی به اسم مارتین یه بار بهم گفت
‫اون چیزایی که شب‌ها میان،
‫فقط نوک نیزه‌ان.
‫استخون‌های اون بچه‌ها، اون پایینن؟
‫- توی تونلن؟ ‫- نمی‌دونم.
‫پس چه کوفتی می‌دونی؟
‫اینکه وقتت داره تموم می‌شه.
‫هی، من چه‌ جوری باید ‫مردم رو ببرم پایین
‫توی اون تونل‌ها، وقتی حتی نمی‌دونم
‫اون چیزی که جید دیده ‫اصلاً واقعیه یا نه؟
‫بعضی چیزها رو فقط باید ‫با ایمان قبول کنی.
‫من...
‫نه درباره‌ی همچین چیزی.
‫می‌خوای باهام بازی کنی؟ ‫ها؟
‫می‌خوای منو امتحان کنی، ها؟
‫چه خبره؟
‫می‌خوای با من دربیفتی؟
‫می‌خوای برم پایین توی تونل‌ها؟
‫می‌خوای جون مردم رو به خطر بندازم؟
‫پس اون در لعنتی رو بهم نشون بده!
‫یا خدا.
‫باید یه نقشه بکشیم.
W W W . M O V I E S H O . C O M
دانلود فیلم و سریال W W W . M O V I E S H O . C O M