W W W . M O V I E S H O . C O M ‫»ترجمه از زهرا ترابی«
‫ممنون که اومدین به استقبال ماشیرو.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫نیازی نیست انقدر رسمی حرف بزنین.
‫ما همه‌مون بی‌صبرانه منتظر بودیم ‫تا ماشیرو بیاد پیشمون.
‫سلام ماشیرو.
‫این از طرف ماست.
‫[دفتر مکالمه‌ی ماشیرو]
‫وقتی بهشون گفتم که ‫ماشیرو نمی‌تونه حرف بزنه،
‫به فکرشون رسید که ‫از این دفتر استفاده کنه.
‫اگه می‌خوای چیزی بهمون بگی، ‫از این دفتر استفاده کن، باشه؟
‫خیلی ممنون.
‫برو. بگیرش.
‫هی. به چی نگاه می‌کنی؟
‫اون تشییع جنازه‌ی گین گوتوئه.
‫که اینطور.
‫واسه غریبه‌ها حتما خیلی عجیبه.
‫توی این روستا،
‫عزادارها باید سرشون رو با یه کلاه بپوشونن
‫و صورتشون رو مخفی کنن.
‫وقت کلاسه.
‫خیلی خب بچه‌ها! ‫برین سر کلاس‌هاتون!
‫بریم، ماشیرو.
‫بعدا می‌بینمت.
‫دیدی؟ ‫اون یه دفتر مکالمه‌ست.
‫آره.
‫خوشحالم که بچه‌های خوبی‌ان.
‫آره.
‫صبر کنین.
‫چی شده کیسوکه؟
‫الان فقط 15 نفر از جمله من ‫باید اینجا باشیم.
‫یه نفر اضافه‌ست.
‫همگی، صورتاتون رو نشونم بدین.
‫تو کی هستی؟
‫اصلا خنده‌دار نیست.
‫صورتت رو نشون بده.
‫- هی! صبر کن! ‫- هی!
‫چی شده؟ دارن دعوا می‍کنن؟
‫- برو خونه. ‫- باشه. باشه.
‫بیا اینجا!
‫انقدر دست و پا نزن!
‫من رو یادت رفته؟
‫کیسوکه.
‫سومیره؟
‫فقط اعضای خانواده اجازه دارن ‫که توی تشییع جنازه شرکت کنن.
‫باید این رو بدونی.
‫دیگه چی می‌خوای؟
‫دیگه؟
‫آره. تو از روستا رفتی.
‫به خاطر شماها.
‫چی؟ چی داری میگی؟
‫از اینجا برو.
‫کیسوکه.
‫تو می‌دونی پدرم کجاست، مگه نه؟
‫چی؟
‫اون به خاطر بدهیش نگران شد و ‫به اختیار خودش غیبش زد.
‫همه توی روستا می‌دونن ‫که پدرت دیوونه شد.
‫هی!
‫اینجا چه خبره؟
‫چی شده؟
‫پدر من دیوونه نیست.
‫هی! داری چیکار می‌کنی؟
‫خالیه، مگه نه؟
‫می‌دونستم.
‫منظورت چیه؟
‫معلومه که جسد توش نیست.
‫الان توی شکماتونه.
‫اونا آدمخوارن!
‫چی؟
‫مسخره‌ست!
‫- از مادربزرگ گین عذرخواهی کن!
‫ما آدمخوار نیستیم!
‫- می‌کشمت! ‫- ما آدمخوار نیستیم!
‫- تو دیوونه‌ای! ‫- از مادربزرگ گین عذرخواهی کن!
‫هیچ می‌دونی الان چیکار کردی؟
‫انقدر بازی در نیار!
‫صورتت رو له می‌کنم!
‫برو.
‫افسر!
‫اون رو با خودت ببر.
‫- یوکی. ‫- بله؟
‫می‌خوام ببرمش به اداره‌ی پلیس.
‫خب...
‫- چی شد؟ ‫- بعدا بهت میگم.
‫مراقب باش.
‫گفتی خانواده‌ی گوتو آدمخوارن.
‫بهش میگن آدم‌خواریِ خودی.
‫یه جور آیین تدفینه
‫که داغدیده‌ها بقایای ‫فرد فوت شده رو می‌خورن
‫تا اون رو جزئی از بدن خودشون کن و ‫خواسته و روح اون رو به تصرف خودشون دربیارن.
‫حتما یه جور ‫ابراز عشق و وفاداری به متوفی‌ـه.
‫یعنی میگی اینجوری عزاداری می‌کنن؟
‫پیشینیان پاپوآ گینه‌ی نو آدم‌خواریِ ‫خودی رو از دهه‌ی 1950 انجام دادن.
‫به نظرت من دیوونه‌ام؟
‫نه.
‫فکر نمی‌کنم دیوونه باشی.
‫بعد از اینکه بابام گم شد ‫در مورد آدمخواریِ خودی تحقیق کردم.
‫اون می‌گفت گوتوها آدمخوارن.
‫بابات؟
‫منظورت آقای کانوئه؟
‫آره.
‫یعنی گوتوها به نحوی ‫توی گم شدنش دخیل بودن؟
‫نمی‌تونم جور دیگه‌ای فکر کنم.
‫بابای من هیچوقت تو عمرش ‫پاچینکو بازی نمی‌کرد.
‫از کارش هم استعفا نداد.
‫اونا فریبش دادن.
‫آخرین باری که بابام رو دیدم،
‫با عجله داشت می‌رفت خونه‌ی گوتو.
‫آره.
‫باشه.
‫بله.
‫حالا همه چیز رو می‌فهمم.
‫بله.
‫الان میرم.
‫اوه، سومیره، سلام.
‫خیلی وقته ندیدمت بابا.
‫مامان کجاست؟
‫هنوز خوابه.
‫میرم خونه‌ی گوتوها.
‫همه چیز مرتبه؟
‫منظورت چیه؟
‫صورتت...
‫به نظر میاد ترسیدی.
‫نباید انقدر با گوتوها در بیفتی.
‫یه راسو.
‫چی؟
‫توی زیر شیروونی لونه گذاشته.
‫هیچ آزاری نداره.
‫پس باهاش خوب باش، باشه؟
‫هیچ وقت پدرم رو اونجوری ندیده بودم.
‫به پلیس گزارش دادی؟
‫«اون دخترِ یه مامور پلیس روانیه.»
‫«حتما خودش هم دیوونه‌ست.»
‫دیدشون نسبت به من اینه.
‫هر چند بار توضیح بدم فایده نداره.
‫که اینطور.
‫تو با اونا فرق داری؟
‫ریشه‌ی تمام مشکلات، ‫همیشه خانواده‌ی گوتوئه.
‫اونا قطعا یه چیزی رو مخفی می‌کنن.
‫آقای کانو حداقل دو هفته‌ست که گم شدن.
‫اگه جایی اسیرش کرده باشن، ‫ممکنه هنوز زنده باشه.
‫اگه می‌خوای درموردشون تحقیق کنی، ‫خیلی مراقب باش.
‫ممنون که من رو رسوندی.
‫[اداره‌ی پلیسِ یاتا]
‫[جاده مسدود است، عبور ممنوع]
‫وای!
‫هی! اون بسته بود!
‫اینجا ملک اختصاصی گوتوهاست.
‫من می‌خوام برم خونه‌ی گوتوها ‫تا در مورد مامور کانو بپرسم.
‫اونجا اتفاقی واسش افتاده؟
‫دوباره اون داستان؟
‫دیگه حالم ازش بهم می‌خوره.
‫من نمی‌دونم دخترش بهتون چی گفته ‫ولی توهم زدی.
‫درست مثل خود کانو.
‫منظورت چیه؟
‫کانو اون روز به خونه‌ی ما اومد.
‫اعتراف کنین!
‫شماها آدمخوارین!
‫مردم رو می‌خورین!
‫شماها آدمخوارین!
‫اعتراف کنین!
‫همین حالا!
‫بیا بیرون عفریته‌ی پیر!
‫من همه چیز رو می‌دونم عوضی‌ها!
‫تک تک شماها...
‫شبیه آدمای عاقله؟
‫همه‌تون دیوونه‌اید!
‫آخر عاقبت آدمای توهمی و دیوونه این میشه.
‫همه‌تون رو نابود می‌کنم!
‫ممنون بابت اطلاعات ارزشمندت.
‫خیلی به درد بخور بود.
‫باز هم می‌خوای تحقیق کنی؟
‫شغل من اینه.
‫پس ادامه بده.
‫ولی کانو دیوونه بود.
‫آزادش می‌کنی؟
‫تصمیمش با من نیست.
‫بقیه‌ش به «اون مرد» بستگی داره.
‫اعتراف کن!
‫شماها....
‫مردم رو می‌خورین!
‫شماها آدمخوارین!
‫اعتراف کنین!
‫همه‌تون رو نابود می‌کنم!
‫همه‌تون دیوونه‌این!
‫عوضی‌های دیوونه!
‫شما عقلتون رو از دست دادین!
‫در رو باز کنین!
‫همه‌تون رو آتیش می‌زنم!
‫خاکسترتون می‌کنم!
‫لعنتی.
‫همه‌ش تقصیر شماست!
‫اعتراف کنین!
‫شماها آدمخوارین!
‫ماشیرو...
‫امروز مدرسه‌ات چطور بود؟
‫بهت خوش گذشت؟
‫آره؟
‫خوبه.
‫خانوم آگاوا.
‫سلام.
‫میشه با هم بریم خونه؟
‫نکن تو دهنت.
‫چی؟ بله حتما.
‫به روستا عادت کردین؟
‫داریم عادت می‌کنیم.
‫اینکه مردم اینجا هم خوبن کم تاثیرگذار نیست.
‫به خانواده‌ی گوتو نزدیکین؟
‫چی؟ نه زیاد.
‫- مامان، یکی گرفتم! ‫- چی گرفتی؟
‫یه پروانه؟
‫صبر کن.
‫می‌دونی...
‫شنیدم شوهرت باهاشون بیرون بود.
‫اوه، آره.
‫چند شب پیش ‫ باهاشون رفته بود بیرون.
‫بهتره با خانواده‌ی گوتو در نیفتین.
‫اونا از نظر ما آدمای معمولی ‫ارزش متفاوتی دارن.
‫اونا یه مشت وحشی‌ان.
‫جدی؟
‫[مزار گین گوتو]
مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫فردا می‌بینمتون.
‫باید یه چایی با هم بخوریم.
‫حتما.
‫چیه؟
‫می‌خوای اون رو بدی بهش؟
‫بده.
‫بفرما.
‫قشنگه، نه؟
‫ممنون.
‫خداحافظ.
‫دست تکون بده.
‫جدی میگم. مراقب باشین.
‫که اینطور.
‫باشه.
‫ایوائو بود.
‫اون مامور پلیس ‫داره میاد به سمت خونه‌ی اصلی.
‫ای عوضی.
‫- بریم. ‫- باشه.
‫هی.
‫هی. وایسا.
‫چیه؟
‫باید با دقت به حرکت بعدیمون فکر کنیم.
‫- چی؟ ‫- آره.
‫یه کم آروم باش.
‫- ما باید از خانواده محافظت کنیم.
‫تو فقط می‌خوای همه چیز رو خراب کنی.
‫چی؟
‫از اینجا نمی‌تونیم از خانواده محافظت کنیم.
‫اون یه مامور پلیسه.
‫دارم میگم راه‌های دیگه‌ای هم ‫واسه مواجه شدن باهاش هست.
‫- هی، کیسوکه. ‫- چیه؟
‫تو از چی می‌خوای مراقبت کنی؟
‫تو چت شده؟
‫از چی می‌ترسی؟
‫فقط میگم آروم باشین.
‫حرف زدن با اون فایده‌ای نداره!
‫بریم.
‫صبر کنین!
‫من با اونا میرم.
‫اون کار چه فایده‌ای داره؟
‫اون فقط یه مامور پلیسه. ‫می‌تونیم بعدا بهش برسیم.
‫خب پیشنهاد تو چیه؟
‫[پلیس اوکایاما]
‫آگاوا از کلانتری کوگه هستم.
‫کسی خونه هست؟
‫اوه، سلام.
‫آگاوا هستم از کلانتری کوگه.
‫می‌خوام باهاتون حرف بزنم. ‫میشه بیاین بیرون؟
‫صدام رو می‌شنوین؟
‫می‌دونم که صدام رو می‌شنوین.
‫می‌دونم که می‌شنوین.
‫چرا داری ازم فیلم میگیری؟
‫آهای!
‫فکر کردی داری با کی حرف می‌زنی؟ عوضی!
‫فقط اومدم چند تا سوال بپرسم.
‫می‌خوای بپرسی کانو رو کشتیم یا نه؟ ‫درسته؟
‫انقدر این سوال رو شنیدیم، ‫حالمون بهم می‌خوره.
‫از اینجا برو.
‫همین الان.
‫از ملک ما برو بیرون.
‫و گرنه می‌کشمت.
‫متاسفم ولی من نمیرم.
‫فکر می‌کنی دارم الکی میگم؟
‫واسم مهم نیست.
‫ولی چرا انقدر اصرار دارین ‫از خونه‌تون دور بمونم؟
‫می‌خوام بدونم چرا.
‫به عنوان یه پلیس، ‫ته و توش رو درمیارم.
‫پس...
‫بمیر!
‫بی‌حرکت!
‫سر جاتون بمونین!
‫لعنتی. واقعا بهم شلیک کردی.
‫تکون نخور!
‫شماها می‌دونین آقای کانو کجاست مگه نه؟
‫اگه می‌دونستیم هم بهت نمی‌گفتیم.
‫بهم شلیک کن!
‫می‌دونم که تو خودت نگهش داشتی.
‫چی رو؟
‫من گذشته‌ی تو رو می‌دونم.
‫اینکه چرا فرستادنت اینجا. ‫من همه چیز رو می‌دونم.
‫می‌خوای همینجا بگم؟
‫تو یه نفر رو کشتی...
‫چی شد؟
‫ای عوضی.
‫خل و چل!
‫عجیب غریب!
‫همه‌تون میاین به اداره‌ی پلیس.
‫مو به مو بهم میگین ‫چه اتفاقی برای آقای کانو افتاده.
‫بالاخره پات رو از گلیمت درازتر کردی.
‫چی؟
‫تو به اعضای خانواده‌ی گوتو حمله کردی.
‫«اون مرد» کاری می‌کنه تاوان پس بدی.
‫ کارت تمومه.
‫«اون مرد»؟
‫چی داری میگی؟ ‫تو بازداشتی.
‫قوانین کشور شامل این روستا نمیشه.
‫قدیم‌ها، ‫هر روستایی قانون خودش رو داشت.
‫مردم با قوانین زندگی می‌کردن.
‫یکی از قوانین روستای کوگه هم اینه: ‫«با خانواده‌ی گوتو در نیفتین.»
‫تو اون قانون رو شکستی.
‫و هم واسه خانواده‌ت...
‫گرون تموم میشه.
‫خفه شو.
‫پروانه چی می‌خوره؟
‫شیشه داریم نگهش داریم؟
‫ببخشید. می‌تونم بهتون کمک کنم؟
‫شما کی هستین؟
‫کیسوکه گوتو.
‫گوتو...
‫درسته.
‫اومدن.
‫نمی‌تونین همینجوری ‫وارد اینجا بشین، آقای گوتو.
‫هر کی که اینجاست یه گوتوئه.
‫همیشه صندل می‌پوشی؟
‫چی؟
‫حیف چیزی نپوشیدی که ‫بتونی باهاش سریع‌تر بدویی.
‫- چرا؟ چیکار کردن مگه؟ ‫- کمک!
‫مشترک موردنظر پاسخگو نمی‌باشد.
‫لطفا بعد از شنیدن صدای بوق، ‫اسم و پیغام خود را بگذارید.
‫من ناکامورا هستم.
‫افسر آگاوا؟
‫درباره‌ی اون انگشت...
‫ما می‌دونیم برای کیه.
‫مالِ مامور قبلیه که گم شده.
‫انگشت آقای اوسامو کانوئه.
‫تایچی!
‫از اونجا میارمت بیرون. صبر کن.
‫از کلانتری کوگه به موروبه....
‫من بهتون قول میدم که ‫بخاطر کاری که کردن پشیمون میشن.
‫هر چیزی که توی ملک ما اتفاق میفته رو...
‫خودمون می‌تونیم رفع و رجوع کنیم.
‫بس کنین. برید عقب.
‫مسائل خانواده‌ی گوتو رو باید ‫«اون مرد» حل کنه.
‫دوباره «اون مرد»؟ اون کیه آخه؟
‫[فرار کن]
W W W . M O V I E S H O . C O M ‫»ترجمه از زهرا ترابی«