W W W . M O V I E S H O . C O M ‫» ترجمه از فائزه شاهمرادی «
‫زود باشید.
‫[پلیس اوکایاما]
‫آره.
‫این یه وضعیت اضطراریه. تمام.
‫از جنازه‌ی مقتول فقط اسکلت مونده، ‫هیچ لباسی تنش نبوده.
‫شکلش کامل نیست. ‫موقعیت مکانی استخوان‌هاش...
‫نه متعلقات شخصی و نه وسیله‌ای مونده...
‫این اظهاریه‌ش رو تایید میکنه.
‫تقریبا قطعیه که موتسو گوتو ‫کانو رو کشته.
‫موتسو واسه این خودش رو تحویل داد ‫که نتونست من رو بکشه.
‫یکی هم این که باقی گوتوها رو تبرئه کنه.
‫اون من رو زخمی نکرد.
‫یکی بود که بهش می‌گفتن «اون مرد».
‫شاید...
‫درموردش اشتباه کردی.
‫کسی هست که بتونه حرفات رو تصدیق کنه؟
‫بله؟
‫ما از در و همسایه پرس و جو کردیم.
‫هیچکس از اهالی کوگه یادش نمیاد
‫که اون آدم غول‌پیکری ‫ که تو گفتی رو دیده باشه.
‫لابد گوتوها به همه گفتن ‫که همین رو بگن.
‫دیگه کافیه.
‫همونطور که گفتم،
‫نباید با گوتوها دربیفتی.
‫اتحادشون قرص و محکمه.
‫آهای، برو عقب!
‫اونا اینجان.
‫نیازی نیست به حرف تو گوش بدیم.
‫واقعا...
‫از شماها سر درنمیارم.
‫انتظار ندارم ما رو درک کنی.
‫اما یادت باشه،
‫همه‌ی ما مثل موتسو فکر نمی‌کنیم.
‫بریم.
‫به امید دیدار.
‫باورم نمیشه.
‫شنیدم خیلی بده.
‫کاش یه کاریش بکنن.
‫پدرت...
‫جنازه‌ی آقای کانو پیدا شده.
‫فکر می‌‌کردم هنوز زنده باشه.
‫اما...
‫اشتباه می‌کردم.
‫واقعا متاسفم.
‫متوجهم.
‫آگاوا.
‫می‌خوام درمورد آینده‌ت باهات حرف بزنم.
‫چشم.
‫پلیس روستای یاتا داره بازنشسته میشه.
‫اگه مشکلی نداری ‫می‌خوام تو بری به جاش.
‫نظرت چیه؟
‫حتما تا الان فهمیدی...
‫که کوگه یه روستای عادی‌ نیست.
‫اگه بازم دردسر درست کنی،
‫دیگه نمی‌تونم پشتت باشم.
‫می‌تونی توی یه جای جدید ‫از نو شروع کنی.
‫میشه بهش فکر کنم؟
‫حتما.
‫دیگه همه چی تموم شد، آره؟
‫آره.
‫چی شده؟
‫هیچی.
‫هوم؟
‫خب...
‫یه کار جدید توی روستای یاتا ‫بهم پیشنهاد دادن.
‫با این اتفاقاتی که افتاده،
‫شاید فکر خوبی باشه که تو یه جای جدید ‫یه شروع دوباره داشته باشیم.
‫می‌خوای چی کار کنی؟
‫من...
‫چرا از ماشیرو نمی‌پرسی؟
‫جواب نمیده که.
‫ماشیرو!
‫ماشیرو، می‌خوای برگردیم روستای کوگه؟
‫[بیا با این دفتر باهمدیگه کلی حرف بزنیم!]
‫خیلی خب. بده‌ش به من.
‫ماشیرو!
‫خب!
‫ماشیرو، خندیدی، آره؟
‫- ماشیرو، من رو ببین. ‫- ماشیرو!
‫خندید!
‫- خندیدی، مگه نه؟ ‫- خندیدی؟
‫آره، داره می‌خنده!
‫بریم.
‫باشه!
‫بیا اینجوری بریم!
‫آره!
‫توکی!
‫تموم شد!
‫باشه.
‫عالیه.
‫ازت ممنونم.
‫ممنون که مثل همیشه کمکمون کردی.
‫اینا رو با خودت ببر.
‫بفرما.
‫- واقعا؟ خیلی زیادن. ‫- البته.
‫خانومم و دخترم خیلی خوشحال میشن. ‫ممنون.
‫اگه بازم کمک لازم داشتین، خبرم کنین.
‫ممنون.
‫- مراقب خودت باش. ‫- چشم.
‫ممنون!
‫- بازم ممنون. ‫- ای بابا.
‫به امید دیدار!
‫سلام.
‫سرکار!
‫دفعه‌ی بعد کمکم کن ‫در توریم رو درست کنم.
‫- حتما. ‫- ممنونم.
‫من اومدم.
‫سلام.
‫شام دیگه تقریباً حاضره.
‫توکی دوباره بهمون چند تا هلو داد.
‫وای! چه خوردنین!
‫ماشیرو، بیا ببین.
‫- هلو. ‫- هلو.
‫خوش‌ رنگ و لعاب نیستن؟
‫جعبه‌ش رو می‌خوای؟
‫اگه آره، میشه لطفا ‫هلوها رو بذاری یخچال؟
‫[هلوی اوکویاما]
‫جدیداً ماشیرو زیاد می‌‌خنده.
‫آره.
‫- هلو. ‫- هلو.
‫از تلفن ماهواره‌ای بوده.
‫آخرین تماسی که با بابام گرفتن رو میگم.
‫بهش زنگ زدم، اما کسی جواب نداد.
‫تماس ناموفق بود،
‫شماره‌ای که با آن تماس گرفته‌اید ‫در دسترس نیست
‫و یا دستگاه مشترک مورد نظر خاموش است.
‫این چیه؟
‫خوشمزه‌ست، نه؟
‫- هی! ‫- چی کار می‌کنی؟
‫وایستا.
‫بفرما!
‫- بفرمایید. ‫- ممنون.
‫ممنون! کافیه.
‫- ممنون! ‫- خواهش می‌کنم.
‫نوش جان!
‫خوشمزه‌ست.
‫نمی‌دونم به چه زبونی ازتون تشکر کنم
‫که دیروز دایگو رو نجات دادین.
‫نمی‌خواد انقدر ازم تشکر کنی.
‫من داشتم به عنوان آتش‌نشان ‫وظیفه‌م رو انجام می‌دادم.
‫واقعا ممنونم.
‫راستش، وقتی کنار رودخونه پیداش کردم ‫فکر کردم مرده.
‫سرش زخمی و خونی بود.
‫- آره. جاش مونده. ‫- می‌دونم.
‫ماشیرو! بیا بازی کنیم!
‫برو.
‫درد می‌کنه؟
‫آقای سابو!
‫- نوشیدنیم... ‫- حالت خوبه؟
‫- خیلی خب. ‫- بلند شدم.
‫مال منه.
‫- می‌دونم! ‫- مال منه.
‫این...
‫این آدم مسئولیت‌پذیرتر از...
‫چیزیه که به نظر میاد.
‫همینجوری باهاش مهربون بمونید، خب؟
‫زیاد نوشیدنی خوردیا، آقای سابو.
‫همونطور که می‌بینید،
‫جمعیت افراد مسن این روستا ‫داره سر به فلک می‌کشه.
‫جوونایی مثل اون برای روستا...
‫خیلی ارزشمندن.
‫من هنوزم از جوونای...
‫این روستا به حساب میام.
‫صبر کن ببینم.
‫- اصلا هم اینطور نیست. ‫- های!
‫کنیتوشی! تو...
‫متوجهم.
‫اما بیشتر گوتوها کاملا جوونن.
‫آقای پلیس!
‫موقع نوشیدنی خوردن اسمشون رو نیار.
‫- آره! ‫- نه.
‫راستش، شاید وقت خوبی باشه.
‫همگی!
‫ساکت باشید.
‫یه چیز مهمی می‌خوام بگم.
‫باید بدونید...
‫که خانواده‌ی گوتو...
‫واسه روستای کوگه نیستن.
‫می‌دونم.
‫شماها باهامون خیلی مهربونید،
‫و ما ممنونیم.
‫ممنونم.
‫حالا که فرصتش هست ‫بذارید یه چیزی ازتون بپرسم.
‫هوم؟
‫شماها می‌دونستین که آقای کانو ‫با خانواده‌ی گوتو یه جورایی...
‫درگیر بود؟
‫بله.
‫بابتش احساس مسئولیت می‌کنیم.
‫ما برای این که اینجا زندگی کنیم
‫از زمین گوتوها...
‫چوب و الوار می‌خوایم.
‫جنگل‌داری اقتصاد روستا رو...
‫زنده نگه داشته.
‫ما نتونستیم...
‫با خانواده‌ی گوتو...
‫مخالفت کنیم.
‫چون بهمون کار میدن.
‫برای همین...
‫نادیده گرفتیمشون.
‫می‌دونستیم نابخشودنیه.
‫عمیقا متاسفیم.
‫ما هم...
‫ توی قتل آقای کانو مقصریم.
‫هر چه قدر دوست دارین، ما رو مقصر بدونین.
‫ما واقعا پشیمونیم.
‫واقعا متاسفم.
‫ممنونم.
‫شماها اشتباهی نکردین.
‫تقصیر هیچ‌کدوم از روستاییا نیست.
‫بیاید، دوستان. ‫بیاید یه نوشیدنی دیگه بخوریم.
‫شما هم همینطور، آقای سابو.
‫اوه.
‫- من فقط از این می‌تونم بخورم. ‫- باشه دیگه!
‫آهای! چرا شماها انقدر بی‌حالین؟
‫بنوشید ببینم!
‫آقا سابو!
‫خیلی بدمزه‌ست!
‫چی گفتی؟
‫- بخور! ‫- اه.
‫گوش کنید!
‫امروز،
‫آقای پلیس و خانواده‌ش...
‫رسماً از اهالی این روستان!
‫به افتخار ماشیرو!
‫شروع نکن! جین!
‫هورا!
‫مراقب باش!
‫چی شده؟
‫نگران نباش، برگرد تو.
‫[قاتل]
‫یعنی چی!
‫چه خبره؟
‫آقای سابو.
‫این فاجعه‌ست.
‫چرا؟
‫ما همه‌مون از وضعیت شما خبر داریم.
‫اما باورم نمیشه کسی از روستاییا...
‫همچین کاری بکنه.
‫طرف رو دیدم که فرار کرد.
‫کی بود؟
‫یکی از گوتوها بود...
‫که همیشه با کیسوکه‌ست.
‫یکی از گوتوها...
‫ببینم!
‫برام مهم نیست کار کی بوده. ‫فقط بیا تمیزش کنیم!
‫باشه. منم کمک می‌کنم.
‫ممنون. مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫از این ورا؟
‫داشتیم درمورد کلانتری حرف می‌زدیم.
‫اون عوضی داشت به خاطر کارش ‫قمپز در می‌کرد.
‫تنبیهش کردیم. میشه ازش بگذری؟
‫ازش بگذرم؟
‫آره.
‫مگه تو اونو روی دیوار خونه‌م ننوشتی؟
‫چی داره میگه؟
‫خب.
‫منم نوشته‌ی روی دیوار رو دیدم.
‫نوشته بود «قاتل».
‫ای بی‌شعور!
‫کار من نبود.
‫- پس کی بود؟ ‫- نمی‌دونم.
‫فقط تو می‌‌تونی همچین کاری کنی.
‫وای.
‫همه چی تقصیر ماست دیگه؟
‫تو هم مثل کانویی. ‫بهمون تهمت می‌زنی.
‫همچنان می‌خوای اذیتمون کنی؟
‫شماها شروع کردین.
‫آقای پلیس، به نظرم شما زیادی ‫بهشون اعتماد داری.
‫اونا یه مشت عوضی آب زیر کاهن.
‫اوه، ببخشید.
‫صبح بخیر.
‫نمی‌دونستم اینجایی.
‫الان فوراً بار رو خالی می‌کنیم.
‫- زود باشید. ‫- ببخشید منتظرتون گذاشتیم.
‫به نظرم نباید زیاد بهشون اعتماد کنید.
‫- آقای سابو. ‫- بله؟
‫خیلی ازتون ممنون.
‫خواهش می‌کنم. این چه حرفیه؟
‫حرفم رو یادته؟
‫خانواده‌ی شما دیگه مال این روستان.
‫تحت هر شرایطی حواسمون بهتون هست.
‫نگران نباش.
‫باشه.
‫ممنونم.
‫خیلی خب.
‫فعلا، ماشیرو جون!
‫یوهو!
‫عیبی نداره.
‫مامان؟
‫مامان.
‫تو کی هستی؟
‫عزیزم؟ کجایی؟
‫دوباره یکی از اهالی روستا اومده اینجا،
‫اما نمی‌دونم چی کار کنم.
‫عزیزم؟
‫- عزیزم! ‫- مامان.
‫بیا. چیزی نیست.
‫آره، اون گم شده، مگه نه؟
‫برای همین بهش گفتم ‫هر وقت تونست فرار کنه.
‫فرار کن!
‫[قاتل]
‫فرار کن!
‫خانوم کانو.
‫- آروم باشید. ‫- فرار کن!
‫فرار کن!
‫- فرار کن! ‫- چیزی نیست.
‫- فرار کن! ‫- آروم باشید.
‫بیاین بریم روی ویلچرتون بشینید، باشه؟
‫فرار کن!
‫- خانوم کانو! صبر کن! ‫- فرار کن!
‫ماشیرو! گل‌ها رو آب میدی؟
‫فرار کن!
‫- فرار کن! ‫- خانوم کانو.
‫- فرار کن! ‫- چیزی نیست.
‫- فرار کن! ‫- آروم باش.
‫- فرار کن! ‫- چیزی نشده.
‫لطفا آروم باش.
‫فرار کن!
‫فرار کن.
‫ماشیرو.
‫مرسی که کمکم می‌کنی.
‫داشتم فکر می‌کردم...
‫واسه ناهار املت با برنج موردعلاقه‌ت ‫یا استیک برگر درست کنم.
‫چی دوست داری؟
‫برنج و املت می‌خوای؟
‫- یا استیک برگر؟ ‫- می‌خوام.
‫- باشه. پس استیک برگر بخوریم. ‫- خوبه.
‫- خدافظ. ‫- خدافظ.
‫خیلی خب. وقت کاره.
‫- برگردید سر کارتون. ‫- چشم.
‫این چیه؟
‫چون اینجا دیوار نداره، ‫مردم راحت میان و میرن.
‫خب.
‫درسته.
‫هوم؟
‫یه چیز جدیدی دارم می‌بینم.
‫گفتم واسه امنیت بیشتر ‫یه حصار بکشم.
‫خیلی هم خوبه.
‫راستش فقط برای این که خیالم راحت باشه.
‫اما اگه من جای شما بودم،
‫این کار رو نمی‌کردم.
‫هان؟
‫اینجا روستای کوچیکیه...
‫و همه به هم اعتماد دارن.
‫برای همین فکر خوبی نیست.
‫اما همه دارن.
‫اونا سال‌هاست که دارن.
‫گذاشتن حصار جدید فرق داره، ‫به مردم بر می‌خوره.
‫بامزه بود.
‫بیشتر ماها حتی درهامون رو قفل نمی‌کنیم.
‫تازه‌واردها باید نشونمون بدن
‫که بهمون اعتماد دارن.
‫توی روستای کوگه اینجوریه دیگه.
‫مواظب خودت باش، آقای پلیس.
‫چه رو مخ.
‫هان؟
‫چی گفتی؟
‫آره. حق با شماست، آقای سابو.
‫بیا ادامه ندیم، دایگو.
‫باشه.
‫آقای سابو، چایی میل دارین؟
‫نمی‌تونم بمونم.
‫باید برم به یکی از پیرزنا کمک کنم.
‫- بعدا دوباره میام. ‫- درسته.
‫هر وقت دوست داشتین تشریف بیارین.
‫هر دفعه که یه کار جدید می‌کنیم،
‫آقای سابو سر و کله‌ش پیدا میشه.
‫من کمکت می‌کنم.
‫مرسی.
‫چهار ساعت طول کشید تا خودم...
‫سلام.
‫نباید دعوا کنی.
‫درسته.
‫سلام!
‫[اسباب‌بازی فروشی سوگیاما، ‫لوازم التحریر، لوازم ماهیگیری]
‫- سرکار. ‫- بله؟
‫دعوا خوب نیست.
‫دعوا؟
‫شنیدم وقتی آقای سابو نصیحتتون کرد ‫با آقای سابو دست به یقه شدین.
‫و یهش گفتین پیرمرد رو مخ.
‫باهاش دست به یقه نشدم ‫و بهش نگفتم پیرمرد رو مخ.
‫- واقعا؟ ‫- بله.
‫آقای سابو دوست داره اغراق کنه.
‫اما بهش گفتین رو مخ، درسته؟
‫این خوب نیست.
‫باید به نصیحت بزرگ‌ترها ‫احترام بذارید.
‫شما اینجا تازه‌واردین.
‫یه اشتباه می‌تونه همه رو...
‫با شما دشمن کنه.
‫در هر صورت،
‫هر وقت دیدینش ‫باید ازش عذرخواهی کنین.
‫واقعا چه قدر رو مخن!
‫من برگشتم!
‫چه خبر شده؟
‫داریم میریم از آقای سابو ‫عذرخواهی کنیم.
‫هان؟
‫لزومی نداره.
‫باز شروع کردی، ‫فقط به فکر خودتی.
‫کسی چیزی گفته؟
‫همه‌ش گفتن «دعوا نکنید.»
‫و «اگه می‌خواید توی این روستا ‫زندگی کنید باید فلان کنید.»
‫مثل پند و نصیحت بود.
‫توی این مدت کوتاهی که ‫بیرون بودم، خیلیا مسخره کردن.
‫بهشون توجه نکن.
‫ما به خاطر ماشیرو تصمیم گرفتیم ‫توی این روستا زندگی کنیم، مگه نه؟
‫آره.
‫پس دردسر درست نکن.
‫فهمیدی؟
‫دارم سعیم رو می‌کنم!
‫با زنت بحث نکن، سرکار.
‫آقای سابو.
‫همیشه سر بزنگاه می‌رسی.
‫نکنه جاسوسی ما رو می‌کنی؟
‫مطمئنی الان می‌خوای این حرف رو...
‫بهم بزنی؟
‫دایگو.
‫یه عذرخواهی بهتون بدهکارم.
‫از کوره در رفتم.
‫شما محبت کردین و نصیحتم کردین ‫اما من بی‌ادبی کردم.
‫لطفا من رو ببخشید.
‫خوشحالم درک می‌کنی.
‫همه قدم به قدم...
‫عضو واقعی روستای کوگه میشن.
‫گوش کن.
‫ما می‌خوایم فردا برای جشنواره‌ی ایثار
‫آماده بشیم.
‫- جشنواره‌ی ایثار؟ ‫- درسته!
‫هر سال جشن می‌گیریم
‫و بزرگ‌ترین جشن روستاست.
‫خیلی وقته که جشن مهمی...
‫برای روستای کوگه‌ست.
‫یه رسمیه که صدها سال اجرا شده.
‫با سوزوندن یه عروسکِ شبیه انسان...
‫دیگه کاملا...
‫به اوج هیجانش می‌رسه.
‫باشه؟
‫- سلام. ‫- سلام.
‫سلام.
‫سرکار، شنیدیم شما و خانومتون ‫بدجوری با هم درگیر شدین.
‫اونقدر شدید نبود.
‫- واقعا؟ ‫- خیالم راحت شد.
‫اون واقعا زنِ فداکاریه.
‫حسابی مراقبش باش.
‫سلام.
‫- سلام! ‫- سلام.
‫سرکار، شنیدم از سابو عذرخواهی کردی.
‫- آفرین. ‫- ممنون.
‫عاشق سخن‌چینی‌ان! ‫وقتی عادت کنیم، راحت‌تر میشه.
‫راست میگی.
‫- برید! ‫- بریم!
‫- سلام. ‫- سلام!
‫چه به موقع. ‫میشه این رو ببرید تو؟
‫- باشه. ‫- ماشیرو، بیا اینجا گلا رو درست کنیم.
‫ممنون.
‫درست کن. یادت میده چه جوری درست کنی.
‫اینجا خوبه؟
‫[ناشناس]
‫یوکی.
‫من باید به این تماس جواب بدم.
‫باشه.
‫درست شد.
‫سلام! اومدین.
‫این رو ببر پشت.
‫چشم.
‫[آتش‌نشانان روستای کوگه]
‫سلام؟
‫این شماره رو از کجا گرفتی؟
‫بله؟
‫تو کی هستی؟
‫من افسر آگاوا از کلانتریِ روستای کوگه‌م.
‫تو همونی هستی...
‫که تلفن ماهواره‌ای داشت ‫و با آقای کانو در ارتباط بود؟
‫تنهایی؟
‫صبر کن.
‫بگو.
‫آره، من و آقای کانو...
‫با تلفن ماهواره‌ای‌ای که بهش ‫قرض دادم، با هم حرف می‌زدیم.
‫برای چی؟
‫ترجیح میدم...
‫حضوری بهت بگم.
‫فردا می‌تونی بیای دیدنم؟
‫اما باید تنها بیای.
‫یه لحظه صبر کن.
‫وقتی آقای کانو با تلفن ماهواره‌ای ‫تماس گرفت
‫و رفت سمت زمین خانواده‌ی گوتو، ‫به قتل رسید.
‫نمی‌تونم این خطر رو ‫به این راحتی به جون بخرم.
‫اما من نبودم...
‫که آخرین بار باهاش تماس گرفت.
‫پس کی بود؟
‫باید برم.
‫[لطفا فردا ساعت 11:00 ظهر ‫بیا اینجا]
‫ 34°27'49.5 شمال ‫133°55'51.4 شرق.
‫اونجا برو دست چپ.
‫آخرش برو دست راست.
‫و برو پایین.
‫میشه حرفامون رو ادامه بدیم،
‫آقای آگاوا؟
‫چی شده؟
‫برای اینه که اگه نیاز شد ‫از دستت فرار کنم.
‫منم بهت اعتماد ندارم.
‫حسمون دو طرفه‌ست.
‫آقای کانو...
‫به من اعتماد کرد.
‫برای همین به قتل رسید.
‫نه.
‫اون خوراک آدم‌خوارها شد.
‫تو دیگه کی هستی؟
‫بگو.
‫کسی که نباید توی روستای کوگه باشه.
‫من خودم مدرک رازیم...
‫که بدجوری سعی دارن مخفیش کنن.
‫میشه بری سر اصل مطلب؟
‫منظورت چیه؟
‫صورتم...
‫همه چی رو ثابت می‌کنه.
‫امکان نداره.
‫یکی از اهالی روستای کوگه...
‫داشت من رو می‌خورد.
W W W . M O V I E S H O . C O M ‫» ترجمه از فائزه شاهمرادی «