W W W . M O V I E S H O . C O M ‫» ترجمه از فائزه شاهمرادی «
‫صورتم...
‫همه چی رو ثابت می‌کنه.
‫باورم نمیشه.
‫یکی از اهالی روستای کوگه
‫صورتم رو خورد.
‫قضیه مال 18 سال پیشه.
‫چییز زیادی ازش یادم نمیاد.
‫به جز...
‫آواز عجیبی...
‫که اهالی روستا می‌خوندن.
‫سایه‌ی یه نفر...
‫و لحظه‌ای که صورتم رو خورد.
‫وقتی به خودم اومدم،
‫دیدم تو بغل مامانمم.
‫بعد از اون روز،
‫از کوگه رفتیم...
‫و مخفیانه زندگی کردیم.
‫وقتی بزرگ‌تر شدم،
‫فهمیدم...
‫که شناسنامه‌ای ندارم.
‫و...
‫حدس من اینه...
‫که برای بعضی از نوزادهای ‫تازه متولد شده‌ی کوگه،
‫عمداً شناسنامه نمی‌گیرن.
‫تا بتونن بخورنشون؟
‫مامانم بدون این که...
‫چیزی از گذشته بهم بگه، از دنیا رفت.
‫اما می‌خواستم درمورد روستا بدونم.
‫می‌خواستم...
‫بدونم که چرا...
‫صورتم رو خوردن.
‫برای همین به آقای کانو نزدیک شدی؟
‫آهای، صبر کن!
‫خب حالا که چی؟ ‫می‌خوای من چی کار کنم؟
‫جشنواره‌ی نذری نزدیکه.
‫ممکنه...
‫یه قربانی دیگه مثل من باشه.
‫آهای!
‫[معبد کوروناکومی]
‫شروع می‌کنیم!
‫صبر کنید، بچه‌ها! اون اینجاست.
‫خیلی جسارت داری که واسه تمرین اول
‫دیر اومدی.
‫ببخشید.
‫حالا...
‫کجا بودی؟
‫یه کم کار داشتم.
‫واقعا؟
‫راستی، سرکار.
‫دیشب تلفنی با کسی حرف نمی‌زدی؟
‫با کی حرف می‌زدی؟
‫کسی که نمی‌تونی بهمون بگی؟
‫لطفا این سوالا رو تمومش کنید.
‫بیاید توی کار بقیه دخالت نکنیم.
‫سلام، کاهن تازه‌کار!
‫لطفا بهم نگو کاهن تازه‌کار.
‫ماسامونه پیش توئه؟
‫امسال پدربزرگ توی جشنواره شرکت نمی‌کنه.
‫نکنه حالش بده؟
‫نه.
‫راستش، سال دیگه به عنوانِ ‫کاهنِ اعظم بازنشسته میشه،
‫و من جاش رو می‌گیرم.
‫- وای! بالاخره! ‫- آره.
‫مهم‌تر از اون،
‫مسئول جشنواره‌‌ی امسال...
‫من می‌شم.
‫تبریک می‌گم.
‫چه خبر خوبی!
‫زودتر از اینا باید می‌شد.
‫- دیگه داره پیر می‌شه. ‫- درسته.
‫از دیدنتون خوشحالم.
‫من مونچیکا کامیاما ‫از معبد کورونوکامی هستم.
‫منم همینطور.
‫می‌شه بعداً...
‫یه صبحتی داشته باشیم؟
‫باشه.
‫می‌خواستین درمورد چی حرف بزنین؟
‫یه راست میرم سر اصل مطلب.
‫شما و خانواده‌ت باید از روستا برید.
‫انتظار این حرفو نداشتم.
‫می‌شه توضیح بدین چرا؟
‫با این وضعیت،
‫عاقبتت مثل آقای کانو میشه.
‫نمی‌خوام این اتفاق برات بیفته.
‫مطمئنم متوجه شدی...
‫که این روستا ایزوله‌ست...
‫و مردمش...
‫هیمشه اینجا می‌مونن و قوانینشون رو ‫به تازه‌واردها تحمیل می‌کنن.
‫راستش رو بگو.
‫تو هم خسته شدی، مگه نه؟
‫اصلا.
‫از وقتی که اومدیم اینجا،
‫دخترم بالاخره لبخند می‌زنه.
‫خوشحالم که اومدیم.
‫که اینطور.
‫- بیاید از اول شروع کنیم. ‫- باشه.
‫طبلِ «شایم» اصلا ضرب نداره.
‫- زیادی یواشه؟ ‫- زیادی سریعه!
‫یعنی...
‫همه چیزِ این روستا رو...
‫می‌پذیری؟
‫جشنواره‌ی نذری کوگه،
‫یه بار هم انسان‌ها رو ‫برای خدایان قربانی کردن.
‫دارم از صدها سال پیش حرف می‌زنم.
‫مردم همیشه گرسنه بودن،
‫چون زمینِ اینجا برای کشاورزی مناسب نبود.
‫پس برای کم کردن تعداد نون‌خورها،
‫بچه‌ها رو کشتن تا پیشکش خدایان کنن.
‫- کشتن؟ ‫- آره.
‫وحشتناکه، مگه نه؟
‫همینجوری کشته شدن؟
‫منظورت چیه؟
‫یعنی میگین...
‫کشتن و خوردنشون؟
‫آقای پلیس کجاست؟
‫- شما ندیدینش؟ ‫- نه.
‫اگه نیاز داشتی درمورد چیزی ‫حرف بزنی، من به حرفات گوش می‌دم.
‫باشه.
‫اوه.
‫اینجایی، سرکار.
‫دنبالت می‌گشتیم.
‫ئه. تو هم که اینجایی، کاهن تازه‌کار.
‫اتفاقی دم دستشویی دیدمش.
‫واقعا؟
‫درمورد چی حرف می‌زدین؟
‫چیز خاصی نبود.
‫داشتم از معبد براش می‌گفتم.
‫- مگه نه؟ ‫- درسته.
‫دوباره دنبال دردسر می‌گردی؟
‫جلوی کاهن تازه‌کار مودب باش، جین.
‫ما به شما شکی نداریم، سرکار.
‫اشتباه برداشت نکن.
‫تازه، توی این روستا،
‫همه،همه چی رو درمورد همدیگه می‌دونن!
‫بریم طبل زدن تمرین کنیم.
‫- بیا. ‫- باشه.
‫ماشیرو!
‫خداحافظ، ماشیرو جون!
‫- خداحافظ! ‫- می‌بینمت!
‫چی بازی می‌کردین؟
‫انگار خیلی داشت بهتون خوش می‌گذشت.
‫بگو دیگه.
‫کنجکاو شدم.
‫سلام.
‫ما برگشتیم.
‫چی؟
‫ای وای! چی کار می‌کنی؟
‫می‌دونم اینجاست.
‫چی اینجاست؟
‫یه میکروفن!
‫- دایگو، بس کن. ‫- لعنت به اون عوضیا.
‫گوش می‌دی چی می‌گم؟
‫دایگو...
‫مگه دیوونه شدی؟
‫دیوونه اونائن، نه من.
‫بس کن.
‫تو چت شده؟
‫داری منو می‌ترسونی.
‫موضوع چیه؟
‫چی شده؟
‫- شیش. ‫- شیش.
‫تا اینجا که خوب بوده.
‫یوکی!
‫بله. بله. بله.
‫فعلاً.
‫اومدم.
‫- لطفا. ‫- چشم.
‫- با کی حرف می‌زدی؟ ‫- بفرمایید.
‫- بهمون بگو. ‫- با هیچکس، راست میگم.
‫- خیلی خب! ‫- نوش جان!
‫انگار خانومت داره ‫روال این روستا رو یاد می‌گیره.
‫حتما باید این چیزها رو تحمل کنه؟
‫هوم؟ چیزی گفتی؟
‫- باید برم دستشویی. ‫- باشه.
‫باید بره دستشویی.
‫این نوشیدنی از جو درست شده.
‫[لطفا باز هم به کوگه تشریف بیارید.]
‫امشب بیا اتاق 801.
‫در مورد علت کشته شدن آقای کانو...
‫یه چیزی هست که باید بدونی.
‫ببخشید.
‫خوشحالم تشریف آوردین، آقای آگاوا.
‫بفرمایید تو.
‫شما؟
‫من اوتادا هستم.
‫من به آقای کانو کمک می‌کردم.
‫بفرمایید.
‫باشه.
‫نوشیدنی میل داری؟
‫نه، نیازی نیست.
‫من تا حالا با یه آقای غریبه ‫نرفتم مسافرخونه.
‫جدی؟
‫من همیشه میام اینجا.
‫تو با یه نفر که صورتش رو ‫خورده بودن، ملاقات داشتی، مگه نه؟
‫اون باهام تماس گرفت...
‫و گفت می‌تونم بهت اعتماد کنم.
‫من یه وبسایتی به اسم «کرونیکل» دارم.
‫درمورد رمز و رازها...
‫و موضوعات مشکوک دیگه‌ست.
‫اما الان بیشتر از همه....
‫جذب موضوع «آدم‌خواری» شدم.
‫اون مردِ بی‌صورت...
‫یه مطلبی درمورد راز غم‌انگیزِ ‫روستای کوگه پست کرده.
‫من از طریق اون با آقای کانو آشنا شدم.
‫اون ادعا می‌کنه...
‫که یه روستایی توی ژاپن هست ‫که آدمخواری توش اتفاق می‌افته.
‫برای همین به من نزدیک شد.
‫اول باورش نکردم،
‫اما وقتی چهره‌ش رو نشونم داد،
‫و گفت این مدرکشه...
‫هیچ خبرنگاری روی زمین نیست...
‫که بابت صورتش کنجکاو نشه.
‫من ازش خواستم یه مطلب بنویسه.
‫و بدون این که بفهمم،
‫داشتم به تحقیقات آقای کانو کمک می‌کردم.
‫اون کیه؟
‫نمی‌دونم.
‫اون همیشه باهام درتماسه.
‫چه جوری به آقای کانو کمک می‌کردی؟
‫اون دنبال شواهد آدم‌خواری...
‫توی روستا می‌گشت.
‫شواهد؟
‫منظورت چیه؟
‫بچه‌ها.
‫بچه‌ها؟
‫اون آقا بهت گفت، مگه نه؟
‫که یه بچه‌هایی هستن...
‫که شناسنامه ندارن،
‫و فقط برای خورده شدن ‫به دنیا اومدن، مثل خودش.
‫یه کمی بعید به نظر می‌رسه.
‫منم اولش تردید داشتم.
‫اما...
‫مرگ آقای کانو...
‫بهت ثابت کرد که حقیقت داره.
‫یه بچه‌ای یه جای روستا هست...
‫که روز جشنواره خورده میشه.
مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫تو فرشته‌ای، ماشیرو جون.
‫چه فرشته‌ای!
‫اولش،
‫آقای کانو هم باور نکرد.
‫اما یه روزی،
‫متوجه شد...
‫که آمار مُرده‌زایی تو روستای کوگه ‫به طور جدی بالاست.
‫توی اون دو سال و نیمی که ‫آقای کانو توی کوگه مشغول بود،
‫و حتی خیلی قبل‌تر از اون،
‫به طور متوسط،
‫سالانه یه مُرده‌زایی داشتن.
‫تعداد دانش‌آموزهای مدرسه‌ی ابتدایی روستا،
‫مجموعاً از ده نفر کمتره.
‫به نظرت احتمالش زیاد نیست؟
‫ببخشید.
‫ببخشید!
‫من فقط داشتم... ببخشید.
‫ببخشید.
‫- نه. ‫- ببخشید. ببخشید!
‫متاسفم.
‫معذرت می‌خوام. ببخشید. ببخشید.
‫منو ببخشید.
‫واقعا متاسفم.
‫چی کار می‌کنی، کاناکو؟
‫لطفا انقدر عذرخواهی نکن. عیبی نداره.
‫متاسفم. متاسفم. ‫لطفا منو ببخشین.
‫- بابت هر کاری که دخترم کرده متاسفم. ‫- عیبی نداره.
‫اون زندگی سختی داشته.
‫حدوداً سه سال پیش،
‫بچه‌ش مُرده به دنیا اومد.
‫این حقیقت نداره.
‫بچه‌ی من زنده‌ست.
‫هنوز زنده‌ست!
‫مطمئنم!
‫آخ.
‫ولم کن.
‫آقای سابو.
‫دیروز خورده زمین.
‫- اون نمرده! ‫- وقتشه بریم خونه، کاناکو.
‫اون تکون خورد!
‫گفتی نفس نمی‌کشید، اما تکون خورد!
‫من دیدم که تکون خورد!
‫گین گوتو بچه‌م رو گرفت!
‫- بابا... ‫- دیگه کافیه!
‫برش گردون! زود باش!
‫منظورت اینه...
‫بچه‌هایی که میگن مُرده به دنیا اومدن رو ‫زنده نگه می‌دارن تا بخورنشون؟
‫اگه اینطوره، چه جوری مُرده‌زایی رو ‫صحنه‌سازی می‌کنن؟
‫اینو نمی‌دونم.
‫که اینطور.
‫حدود یه ماه قبل از ناپدید شدنش،
‫اون دیگه بهم زنگ نزد.
‫یه ماه...
‫این یعنی کسی که آخرین تماس رو ‫با آقای کانو گرفته شما نبودی.
‫منظورت چیه؟
‫درست قبل از این که آقای کانو ناپدید بشه،
‫یکی باهاش تماس گرفته.
‫از طرف اون آقایی ‫که صورتش خورده شده هم نبوده.
‫که اینطور.
‫شاید...
‫اون همینجور دنبال حقیقت گشته...
‫و بالاخره بچه‌ها رو پیدا کرده.
‫- برای همین به قتل رسیده. ‫- آره.
‫آخرین تماس آقای کانو از طرف کسی بوده...
‫که بهش گفته بچه‌ها کجان؟
‫ممکنه.
‫حدسی داری که کی بوده؟
‫نه متاسفانه.
‫اما ممکنه...
‫توی روستا یه افشاگر باشه.
‫به این زودی میری خونه؟
‫کدوم گوری بودی؟
‫- هان؟ ‫- آروم باش، جین.
‫اون پلیسه.
‫ول کن. برو خونه.
‫دفعه‌ی بعدی که دیدیمت ‫باید برامون توضیح بدی.
‫حالت خوبه؟
‫چه خبر شده؟
‫آقای سابو روی دخترش دست بلند کرد.
‫چی؟
‫گین گوتو بچه‌ش رو ازش گرفته؟
‫واقعا این رو گفت؟
‫آره.
‫انگار خیلی زجر کشیده بود.
‫[یاماگوچی]
‫بله؟
‫کیه؟
‫سلام، آقای سابو.
‫من آگاوام، از کلانتری.
‫چی می‌خوای؟
‫درمورد دخترتون...
‫یه چندتا سوال دارم.
‫حتماً زنت کلی حرفای بی‌معنی بهت زده.
‫لطفا درو باز کنید.
‫این تحقیقات رسمی پلیسه.
‫شما به حمله به دخترتون متهم شدین.
‫من هیچ‌وقت بهش حمله نکردم!
‫من حرفی واسه گفتن به تو ندارم.
‫برو!
‫صبر کن!
‫اگه بهش حمله نکردی، ‫پس باهام همکاری کن!
‫کاناکو.
‫شنیدم گین گوتو بچه‌ت رو ازت گرفته.
‫جزئیات بیشتری بهم میگی؟
‫کاناکو!
‫دهنتو ببند.
‫بیا اینجا!
‫من توی کلانتریم.
‫من اونجام تا حرفات رو بشنوم.
‫[گین گوتو]
‫جشنواره نزدیکه، مادربزرگ.
‫مادر.
‫کیسوکه از هفته‌ی دیگهِ...
‫بزرگ خاندان گوتو میشه.
‫افتخار می‌کنه...
‫که خون خاندان گوتو توی رگ‌هاش جاریه.
‫لطفا نگهدارش باش.
‫[کلانتری کوگه]
‫خوش اومدی!
‫- شام حاضره. هنوز کار داری؟ ‫- خب...
‫- آره. ‫- باشه.
‫بدون تو می‌خوریم.
‫- یوکی. ‫- چیه؟
‫می‌خوام یه لطف کوچیکی بهم بکنی.
‫چطور می‌تونم کمکتون کنم؟
‫ببخشید مزاحمت شدم.
‫یه سوالی ازت داشتم.
‫میشه الان بیام دیدنت؟
‫حتما. اگه خواستی بیا.
‫[مرکز اجتماعات کوگه]
‫چی می‌خوای؟
‫هیچی.
‫خیلی با لذت سیگار می‌کشی.
‫واقعا؟
‫تو سیگاری هستی؟
‫قبلا بودم.
‫- یکی می‌خوای؟ ‫- نه، راحتم.
‫هرطور راحتی.
‫سیگار کشیدن تو دل طبیعت خیلی لذت‌بخشه.
‫چی بهش میگن؟
‫وقتایی که کار اشتباه رو دوست داری؟
‫منظورتو می‌فهمم. کلمه‌ش چی بود؟
‫- خب... ‫- یادم نمیاد.
‫آهان.
‫- لذت گناه‌آلود! ‫- خودشه!
‫آره. همون.
‫مرسی.
‫- صبر کن! ‫- اون توپ منه!
‫نباید اینجوری بازی کنید.
‫فهمیدین؟
‫- کی کمکم می‌کنه؟ ‫- من!
‫بی‌شعورها.
‫با این که می‌دونن چه قدر اذیت می‌شم، ‫می‌ذارن بچه‌هاشون دور و بر من بازی کنن.
‫اگه دلت نمی‌خواد، سیگار نکش.
‫میگم.
‫خب...
‫شوهرم می‌خواد...
‫ درمورد حرف دیروزت که گفتی ‫گین گوتو...
‫بچه‌ت رو ازت گرفته بیشتر بدونه.
‫اما به من گفتن دیگه درموردش حرف نزنم.
‫صبر کن.
‫فکر کنم اون بتونه کمکت کنه.
‫چندین سال پیش، یکی مزاحمم می‌شد.
‫شوهرم کارآگاه اون پرونده بود.
‫من ازش نخواسته بودم،
‫اما چندین ساعت دم آپارتمانم ‫وایستاد و نگهبانی داد.
‫در نهایت نمی‌شد گفت ‫که کدومشون مزاحمن،
‫اما حس امنیت بهم بداد.
‫- پس تو می‌تونی... ‫- ببخشید، اما من باید برم.
‫دلیل اینکه روستاییا ‫از خانواده‌ی گوتو دوری می‌کنن؟
‫بله.
‫چرا انقدر ازشون می‌ترسن؟
‫مدت‌ها پیش،
‫خانواده‌ی گوتو ‫مالک بیشتر زمینای روستا بود.
‫توی جنگ، روستاییا باید ازشون ‫زمین قرض می‌کردن تا زندگی کنن.
‫اون موقع خیلی ازشون می‌ترسیدن.
‫کدوم جنگ رو می‌گین؟
‫اما فرقی نداره.
‫ترس از خانواده‌ی گوتو،
‫نسل به نسل چرخیده.
‫توی این روستای ایزوله،
‫رسم و رسومات عوض نمی‌شن.
‫حتی تو سال‌های اخیر،
‫روستایی‌ها با گین گوتو مشکل داشتن.
‫چه مشکلی؟
‫چند تا از زن‌ها ادعا کردن...
‫که گین بچه‌شون رو دزدیده یا کشته.
‫عجب.
‫اما...
‫چطور ممکنه این کارو کرده باشه؟
‫اون تنها ماما...
‫توی این روستا بود.
‫ماما...
‫اون بود که به تمام زنای روستا...
‫برای زایمانشون کمک کرد.
‫که اینطور.
‫پس دلیلش اینه.
‫اما من باور دارم که ادعای اون زن‌ها...
‫واقعیت نداره.
‫بله، البته.
‫به نظر منم نمی‌تونسته ‫چنین کار وحشتناکی کرده باشه.
‫کاناکو؟
‫کاناکو!
W W W . M O V I E S H O . C O M ‫» ترجمه از فائزه شاهمرادی «