W W W . M O V I E S H O . C O M
‫اوه، ببخشید.
‫- آهای، مواظب باش دیگه! ‫- بذار ببینم. گمونم این طرفیه.
‫این طرفیه دیگه نه؟
‫هان؟ چی؟ این درست نیست. ‫کدوم طرفه؟
‫خودشه.
‫انگار دیر رسیدم.
‫نگران نباش.
‫من هر جور شده نجاتتون میدم.
‫تنها اومدی؟
‫آره.
‫بیا تمومش کنیم بره.
‫باشه.
‫حالا یوسوکه رو رد کن بیاد.
‫منم زنت و دخترت رو برمی‌گردونم.
‫دروغ نمیگی دیگه؟
‫نه.
‫تا سه می‌شماریم و گروگان‌هامون رو ‫آزاد می‌کنیم.
‫باشه؟
‫یک...
‫دو...
‫- سه. ‫- صبر کن.
‫بذار یه چیزی بپرسم.
‫یوسوکه.
‫تو رو چه جوری گرفتن؟
‫تو با مهارتایی که داری باید خیلی راحت ‫همه‌ی پلیس‌ها رو می‌کشتی.
‫پس چه جوری شماها رو گرفتن ‫و بچه‌ها رو آزاد کردن؟
‫این پسر نمی‌تونه به کسی شلیک کنه.
‫خفه شو.
‫خب؟
‫جوابمو بده یوسوکه.
‫چه جوری گیر افتادی؟
‫آی گوتو و بچه‌‌ای که ‫موقع خورده شدن فرار کردن.
‫اونا کجان؟
‫بهتون که گفتم.
‫به من زنگ زدن گفتن بیام اینجا.
‫من هیچی نمی‌دونم.
‫دفعه‌ی دیگه نوبت توئه.
‫من واقعاً نمی‌دونم. لطفاً نکن.
‫نمی‌دونی؟
‫پس بمیر.
‫آخ صبر کن! می‌دونم. می‌دونم.
‫بهم بگو!
‫- می‌دونم! ‫- کجا؟ بهم بگو!
‫- می‌دونم. ‫- بهم بگو دیگه!
‫- می‌دونم! می‌دونم! من... ‫- به هر حال نمی‌دونی.
‫خسته‌م کردی. بمیر!
‫نکن!
‫یعنی چی؟
‫شما اونجا بودین؟
‫تو روستای کوگه اتفاقی افتاده آره؟
‫برای کیسوکه و بقیه.
‫نیازی نیست به کسی که ‫داره می‌میره اینو بگی.
‫قربونی‌های لعنتی!
‫من...
‫حرف نزن.
‫من...
‫بهت گفتم حرف نزن.
‫آهای.
‫تو به ما خیانت کردی!
‫نه!
‫من صلاح همه رو می‌خوام!
‫نمی‌خوام هیچکس بمیره.
‫این اشتباهه. از بیخ غلطه!
‫اون بچه‌ها قربونی نیستن!
‫اونا معصوم و از همه جا بی‍خبرن.
‫اون دو تا هم همینطور.
‫اونا هیچ ربطی به این داستان ندارن!
‫بس کن برادر. دیگه کافیه.
‫بیا همه چی رو تمومش کنیم.
‫خفه شو یوسوکه.
‫تویی که در اشتباهی!
‫کیسوکه.
‫تو جای بچه‌ها رو لو دادی!
‫خفه شو مامور!
‫هان؟
‫بابای اون به ما خیانت کرد.
‫به هر حال کیسوکه کارشو ساخت.
‫امکان نداره.
‫برادر!
‫آره.
‫درسته.
‫من بابامونو کشتم.
‫حالا چی کیسوکه؟
‫می‌خوای داداش کوچیکه‌ت رو هم ‫خودت بکشی؟
‫اول کارهای واجب‌تر.
‫دیگه نیازی به این دو تا نداریم.
‫آهای! فکرشم نکن عوضی!
‫هر کاری می‌خوای باهاش بکن.
‫ما هم همین کارو می‌کنیم!
‫دیگه کسی رو نکش.
‫تو هم این کارو کردی کیسوکه.
‫به جای محافظت از خانواده‌ی گوتو ‫از جون قربونی‌ها محافظت کردی!
‫تو هم یه خائنی، عین بابات.
‫ما الانش هم یه وارث داریم.
‫خوب تربیتش می‌کنیم.
‫می‌تونی با خیال راحت بمیری.
‫بس کن ایوائو!
‫- نکن لطفاً! ‫- بسه ایوائو.
‫ایوائو!
‫مامور!
‫یوکی. فرار کن.
‫از این طرف. زود باش. ‫زود باش بدو!
‫نکن برادر!
‫برو کنار یوسوکه.
‫بالاخره زدمت زمین.
‫تو طرف کی هستی؟
‫تو جای بچه‌ها رو بهم گفتی!
‫مگه نمی‌خواستی به همه‌ی این جریانات ‫خاتمه بدی؟
‫تو چی می‌خوای؟
‫نمی‌دونم.
‫هان؟
‫دیگه نمی‌دونم... که باید چی کار کنم.
‫ماشیرو فرار کن!
‫صبر کن، نکن!
‫ول... ول کن. ول کن! ول کن!
‫ولش کن! ماشیرو رو ولش کن!
‫مامان.
‫وایستا!
‫اگه ماشیرو بمیره تقصیرتوئه!
‫برو دیگه زود باش!
‫آروم باش! آهای!
‫ماشیرو... طاقت بیار.
‫الان میام...
‫ماشیرو...
‫مطمئنم بودم میای، اوتادا.
‫من تا آخرش باهاتم.
‫پس تو آی گوتویی.
‫- آره. ‫- عجب.
‫حالا که طرف مایی،
‫شاید هنوزم بتونیم جلوی ‫جشنواره‌ی خانواده‌ی گوتو رو بگیریم.
‫لطفاً بهم بگید.
‫جریان خانواده‌ی گوتو چیه؟
‫توی ماشین بهت می‌گم.
‫فوراً باید بریم.
‫چیزی نیست.
‫تو اینجا منتظر بمون.
‫قول میدم برگردم.
‫بکشش.
‫بکشش. بکشش.
‫کسی که گوتوها بهش می‌گن ‫«اون مَرد»...
‫به‌هم‌ریخته‌ی کلمه‌ی آراهیتوئه.
‫آراهیتو. جسم خدا؟
‫درسته.
‫یعنی خدایی که به شکل انسان دراومده.
‫بیش از 700 سال...
‫ توی افسانه‌های کوگه بوده.
‫حتی امروز هم مثل خدایان می‌پرستنش.
‫نه.
‫اون یه خدا نیست، اون فقط...
‫یه بچه‌ کوچیکه.
‫درسته جسمش پیر شده،
‫اما هنوزم...
‫روح یه بچه رو داره.
‫باید عجله کنیم.
‫باید قبل جشنواره برسیم اونجا.
‫اون ایوائو رو کشت.
‫مامور!
‫- خب؟ ‫- اونا رفتن.
‫کیسوکه و یوسوکه کجا رفتن؟
‫شاید مامور دزدیدتشون.
‫اشتباه می‌کنی!
‫سادامو. تو زنده‌ای؟
‫یوسوکه به ما خیانت کرد.
‫داشت منو می‌کشت.
‫چی میگی؟ یوسوکه؟
‫لعنتی!
‫اینم از وضع ما!
‫همه‌ی سربازهامون مردن،
‫مامور و برادران خانوار اصلی نیست شدن.
‫حتی اگه یه میمون هم بود ‫می‌فهمید چه اتفاقی افتاده.
‫یعنی کیسوکه هم به ما خیانت کرد؟
‫فکر کن کیسوکه به تو خیانت کنه.
‫- چی؟ نکن، منم! ولم کن! ‫- می‌کشمت... می‌کشمت...
‫بکش... بکش... بکش...
‫با این حالت چه جوری هنوز زنده‌ای؟
‫آقای کشیش.
‫نیازی نیست همه‌ی کارها رو ‫خودتون انجام بدین.
‫من کمکتون می‌کنم.
‫مشکلی نیست توکی.
‫از کمک گرفتن باکی نداشته باش.
‫راحتم.
‫اوه...
‫بیداری؟
‫این راهروی اصلی معبده.
‫هیچکس اینجا پیداتون نمی‌کنه.
‫زخماتون رو پانسمان کردم.
‫قبلاً پزشکی می‌خوندم.
‫این مسکنه. لطفاً بخورید.
‫براتون یخ میارم. ‫لطفاً اینجا منتظر بمونید.
‫چی شد؟
‫احتمال داره یوکی ضربه‌مغزی شده باشه.
‫باید سریع بره بیمارستان.
‫اما... من نمی‌تونم اینجا رو ترک کنم.
‫یویسوکه، زن آگاوا رو بردار و از روستا برو.
‫می‌خوای چی کار کنی برادر؟
‫من کارم مشخصه.
‫می‌خوای مامورو بکشی؟
‫همونجوری که بابا رو کشتی؟
‫نمیخواستم بکشمش.
‫هر چی باشه باز بابامون بود.
‫پس...
‫چرا؟
‫چرا می‌خوای همه چی رو ‫خودت حل و فصل کنی؟
‫نمی‌تونی حداقل بهم بگی...
‫که چی تو سرته؟
‫من مثل تو نیستم.
‫تو کسی رو به حال خودش ول نکردی تا بمیره.
‫اما من...
‫تا الان گذاشتم کلی بچه بمیرن.
‫شاید حتی خودم هم کشته باشمشون.
مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫برادر...
‫من از بقیه‌ی اعضای خانواده‌مون...
‫مراقبت می‌کنم.
‫بریم.
‫آقای آگاوا.
‫من یوکی رو می‌برم بیمارستان.
‫لطفاً اینجا منتظر بمون.
‫لطفاً...
‫یوکی رو نجات بده.
‫اگه تو نبودی...
‫اگه تو نبودی هیچکس نمی‌مرد.
‫اون موقع،
‫من واقعاً نمی‌خواستم بیهوده بمیرم.
‫- واسه همین. ‫- محکم بمون.
‫فکر می‌کردم حداقل یکی از اون ‫گوتوهای لعنتی رو هم با خودم می‌برم،
‫واسه همین رفتم بجنگم.
‫اما اونا مثل یه گله کفتار ریختن سرم.
‫یکی از پشت منو زد.
‫وقتی به هوش اومدم...
‫دیگه تموم شده بود.
‫چقدر فاجعه.
‫خیلی ترسوئن.
‫اما می‌دونی...
‫با نگاه کردن به جنازه‌ی آدمای دورم،
‫یه چیزی فهمیدم.
‫بالاخره گوتوها هم انسانن.
‫آره.
‫چرا قبلاً انقدر ازشون می‌ترسیدم؟
‫درسته.
‫اگه عزممون رو جزم کنیم ‫مثل آب خوردن گوتوها رو شکست می‌دیم.
‫همین الان از سمت غرب ‫صدای تیر شنیدم.
‫هه! یعنی کی این موقع مرده!
‫حالا روح سابو به آرامش می‌رسه.
‫سابو...
‫هیچی بهتر از صدای مرگ گوتوها نیست، نه؟
‫- دقیقاً. ‫- درسته.
‫حقشونه.
‫خوشحالم که زنده برگشتی، کنیتوشی.
‫جین، حتماً وحشتناک بوده.
‫- لعنتی. ‫- یه نوشیدنی بخور.
‫اگه فکر کردن می‌تونن تا همیشه ‫واسه ما رئیس‌بازی دربیارن، کور خوندن.
‫چیزی نمونده.
‫به زودی گوتوها نابود می‌شن.
‫باید دونه دونه بمیرن و همه‌شون محو بشن.
‫آره.
‫درسته. درسته.
‫گل گفتی.
‫دارم از هیجان می‌لرزم.
‫اگه اون عجوزه‌ی پیر هنوز زنده بود،
‫اوضاع انقدر بی‌ریخت نمی‌شد.
‫سابو چه جوری مرد؟
‫سندو!
‫داری بی‌احتیاطی می‌کنی.
‫بهت گفتم نیا اینجا.
‫ببخشید.
‫نتونستم کاری کنم.
‫دشمن از کنترل خارج شده.
‫شنیدی وضعیت چه جوریه؟
‫گوتوها دیوونه شدن ‫و چند تا مامور پلیس رو کشتن.
‫حتی کیکوتا رو...
‫کانمارو و آراگاکی چی شدن؟
‫نمی‌تونیم باهاشون تماس بگیریم.
‫پس احتمالاً...
‫نه...
‫از مرکز اومدن.
‫قربان.
‫من تاناکا هستم از اداره‌ی ‫پلیس موروبه.
‫اجازه بدید وضعیت رو گزارش بدم...
‫در حال حاضر دنبال گروهبان آگاوا ‫و گروگان‌ها هستیم.
‫اما ممکنه با گوتوهای مسلح ‫توی روستا مواجه بشیم،
‫- و نیاز به عملیات بزرگی بشه... ‫- تجسس کنسله.
‫همه‌تون مجدداً برای پشتیبانی اعزام می‌شید.
‫- اما قربان... ‫- واحد ویژه‌ی ضدتروریسم درخواست دادم.
‫وقتی برسن با زور ‫روستای کوگه رو می‌گیریم.
‫یه لحظه صبر کنید.
‫اگه ما بتونیم کیسوکه گوتو ‫و سردسته‌هاشون رو بگیریم،
‫باید بتونیم جلوی اون خانواده رو بگیریم
‫بازداشتشون کنیم؟
‫چه جوری؟
‫من واسه این اینجام که شما ‫نتونستین این کارو بکنین.
‫شب جشنواره،
‫گوتوها برای مراسمشون دور هم جمع می‌شن.
‫اگه بفهمیم کجا...
‫مراسم؟
‫ما باید بدونیم...
‫که اونا بچه‌ها رو کجا قربونی می‌کنن.
‫چون خودیَن دلت به حالشون می‌سوزه آره؟
‫چی؟
‫شنیدم توی اون روستا به دنیا اومدی.
‫واسه همین انقدر با دقت بهشون می‌رسی.
‫اشتباه می‌کنید! من فقط می‌خواستم...
‫به هر حال اطلاعات جدیدی نداریم ‫پس نقشه هم تغییری نمی‌کنه.
‫خیلی از همکارهامون کشته شدن.
‫ما پا پس نمی‌کشیم.
‫ببخشید.
‫یه نفر اینجاست که می‌گه گوتوئه.
‫خانم آی گوتو، درسته؟
‫هر چی بتونم بهتون می‌گم.
‫فقط لطفاً... از سر تقصیرات کیسوکه ‫و یوسوکه بگذرید.
‫اونو بده من!
‫بده به من.
‫آهای.
‫هنوز سنت قد نمیده.
‫داداش. بهم قرض بده.
‫برو پی کارت دیگه.
‫بده به من.
‫ساکت شو.
‫بده به من.
‫بده من.
‫باشه.
‫باید از اینجا بگیریش خب؟
‫بعدش اینجوری نگه دار ‫و موقع شلیک از اینجا ببین.
‫بعدش با شونه‌ت می‌گیریش، ‫به جایی که می‌خوای شلیک کنی نگاه کن...
‫و بعد شلیک کن.
‫کیسوکه.
‫می‌خوای یه نفرو ببینی.
‫بیا.
‫نماد خانواده‌ی گوتو، «اون مَرد».
‫خدای روستای کوگه.
‫ترسیدی؟
‫معلومه خب.
‫اینو بگیر.
‫اونجا پخش کن.
‫مامان.
‫وظیفه‌ی خانواده‌ی گوتو ‫محافظت از این خداست.
‫متوجهی کیسوکه؟
‫چرا؟
‫چرا کمکم کردی؟
‫ازت متنفرم.
‫اما...
‫نمی‌‍خوام بچه‌ی دیگه‌ای قربونی بشه...
‫همینطور دختر تو.
‫ماشیرو...
‫آره.
‫هنوز زنده‌ست.
‫چی گفتی؟
‫ماشیرو کجاست...
‫آروم باش.
‫هنوز قبل شروع جشنواره وقت هست.
‫اون مرد تا اون موقع کسی رو نمی‌خوره.
‫یعنی چی؟
‫از کجا مطمئنی؟
‫این قانون جشنواره‌ست.
‫با عقل جور درنمیاد.
‫چه قانونی؟
‫اون پیرمرد کیه؟
‫چرا آدما رو می‌خوره؟
‫چرا شما و روستایی‌ها ‫این رو می‌پذیرین؟
‫معلومه خب.
‫حتما برای یه بیگانه وحشتناک به نظر می‌رسه.
‫به اون اوایل که برگردیم ‫می‌بینیم یه جورایی منطقی بوده.
‫اما با گذشت این همه سال نامتعارف شده.
‫تو دیگه کی هستی؟
‫پدربزرگمه، ماسامونه کامیاما.
‫مشتاق دیدار، کیسوکه.
‫اون بچه،
‫«اون مرد»و سمبل خانواده‌ی گوتو نیست.
‫جسم خدای روستایی‌ها هم نیست.
‫اون فقط...
‫یه انسان تنها و بدبخته.
‫قضیه برمی‌گرده به بیشتر از 70 سال پیش.
‫خانواده‌ی گوتو مثل الان ‫به کوگه حکومت می‌کردن،
‫نه، بلکه هم بیشتر.
‫روستایی‌ها دائماً در عذاب بودن.
‫توی روستا،
‫گین هر کاری از دستش برمیومد انجام داد...
‫تا روستایی‌های مظلوم رو آزاد کنه.
‫گین گوتو این کارو کرد؟
‫اون گینی که شما می‌شناسید...
‫نبود.
‫زن خوبی بود.
‫به قدری زیبا بود که همه رو مجنون کنه.
W W W . M O V I E S H O . C O M