‫بیشتر از ۷۰ سال پیش بود.
‫خانواده‌ی گوتو درست مثل الان ‫به روستای کوگه حکومت می‌کردن.
‫روستایی‌ها دائماً در عذاب زندگی می‌کردن.
W W W . M O V I E S H O . C O M
‫گین هر کاری از دستش برمیومد کرد...
‫تا روستایی‌های ستم‌دیده رو آزاد کنه.
‫سال ۱۹۴۹ئه.
‫این روستا نه می‌دونست ‫جنگ چیه، نه چه عواقبی داره.
‫توی هیچکدوم از خونه‌ها غذایی نموند بود.
‫همه از اون خانواده می‌ترسیدن.
‫کینجی گوتو...
‫از وقتی که رئیس خانواده شد ‫همه چی به هم ریخت.
‫روستا توی مسیر آهسته و استواری ‫رو به نابودیه.
‫اینجا، اینجا. دمت گرم.
‫کل غذا همینه.
‫باورنکردنیه.
‫توی روستا کسایی هستن که ‫دارن از گرسنگی تلف می‌شن.
‫بالاخره این خانواده خاصه.
‫چیه؟ ترسیدی ماسامونه؟
‫نگران نباش. اوضاع این روستا بهتر می‌شه.
‫خودم یه کاریش می‌کنم.
‫از این طرف لطفاً.
‫برید جلو.
‫پدر من، سادا،
‫قبل از فوتش بارها از شما قدردانی کرد.
‫ما توی خانواده‌ی گوتو...
‫خیلی مدیون شماییم، کشیش ارشد یوشیمونه.
‫ای کاش می‌تونستم توی مراسم ختم ‫آقای سادا شرکت کنم.
‫پدر من... درخواست کرده بود که ‫فقط خانواده‌ی گوتو مراسم داشته باشن.
‫همم... جدی؟
‫منظورت چیه؟
‫من فکر کردم سادا بیماری خنده داره.
‫چرا درمورد علت بیماری تحقیق نکردید؟
‫نگو که خانواده‌‌ی گوتو واقعاً آدم‌خوارن؟
‫پدر.
‫وقتی مشخص شد که سروهای ژاپنی‌ باکیفیت ‫توی زمین‌های گوتوها رشد کردن،
‫شما واسطه‌ی ما و دولت شدید، درسته؟
‫بله.
‫به خاطر همین خانواده‌ی گوتو پیشرفت کردن.
‫من اون لطف شما رو یادم نرفته.
‫ترجیح میدم به خشونت متوسل نشم.
‫منظورت اینه نمی‌تونی متوسل بشی.
‫اگه دست به من بزنی ‫روستایی‌ها می‌ریزن اینجا.
‫حتی شماها هم در امان نیستید.
‫گوش کن کینجی.
‫نمی‌تونی با دزدیدن زمین ‫روستا رو مال خودت کنی.
‫من طرف شمام.
‫با وضعیت فعلی ‫روستای کوگه تقسیم می‌شه.
‫واسه همین پیشنهاد میدم که ‫بین خانواده‌ت و روستایی‌ها واسطه‌گری کنی.
‫کینجی.
‫اگه می‌خوای توی روستای کوگه حکومت کنی ‫باید بهتر بازی کنی.
‫ای شارلاتان.
‫منطقیه. کمکم کن.
‫نه، نمی‌تونی این کارو بکنی.
‫آهای، فسقلی.
‫زیاد به خودت مغرور نشو.
‫شما روستایی‌ها این جنگ رو شروع کردین.
‫بدون این که درمورد کاشیهابه‌ها چیزی بدونید.
‫کاشیهابه؟
‫آهای!
‫اشتباه کردم با خودم آوردمش.
‫کینجی...
‫لطفاً ما رو ببخش.
‫بسه. تعظیم نکن.
‫میشیگورو.
‫هر چی گوشت داریم رو بیار.
‫یه مهمونی برای یوشیمونه و پسرش تدارک ببین.
‫چشم.
‫آهای.
‫صبر کن لطفاً.
‫تو هم کمک کن.
‫باشه.
‫من بودم که بابا رو کشتم.
‫واضح نیست؟
‫اون گین گوتوئه.
‫اون عقلشو از دست داد.
‫بیا بریم.
‫چی کار می‌کنی؟
‫سرما می‌خوری.
‫صدمه دیدی.
‫الان می‌رم بابامو میارم.
‫صبر کن...
‫من نمی‌خوام با پدرت حرف بزنم، ‫با تو می‌خوام حرف بزنم.
‫نمی‌خوام هیچکس دیگه‌ای اینو بشنوه.
‫فقط می‌خوام تو بشنوی.
‫اینجا رو فقط کشیش‌های ارشد ‫معبد کورونوکامی می‌شناسن.
‫اینجا هیچکس صدامونو نمی‌شنوه.
‫پس مخفیگاهمونه.
‫کینجی کتکت زد؟
‫کار همیشه‌ی اونه.
‫اون بدنمو می‌خواد...
‫نه... مگه اون برادرت نیست؟
‫توی اون خونه هیچکس من رو ‫جزو خانواده نمی‌دونه.
‫می‌دونی توی روستای کوگه بهم چی می‌گن؟
‫«فاسد.»
‫«هرجایی.»
‫«فرزند نامشروع.»
‫توی این روستا برای من جایی نیست.
‫نمی‌تونم اعتراض کنم.
‫اینطور نیست.
‫تو هر کی هم که باشی ‫این رفتار قابل قبول نیست.
‫تو یه زن جوون و برازنده‌‌ای.
‫ممنونم.
‫تا حالا هیچکس این حرف رو به من نزده بود.
‫می‌خوام بیشتر بشناسمت.
‫می‌تونی هر چیزی خواستی بهم بگی.
‫پس همه چی رو در مورد من...
‫گوش کن و یاد بگیر.
‫مرسی که منو می‌رسونی.
‫به هر حال منم داشتم می‌رفتم شهر.
‫نگران نباش.
‫دوباره روستایی‌ها پر تب و تاب شدن.
‫قربونی‌های حال‌به‌هم‌زن.
‫- می‌گم یوشیمونه. ‫- هوم؟
‫بزرگترین فرق بین من و اونا رو می‌دونی؟
‫اونا برعکس من نمی‌تونن تنهایی کاریو بکنن.
‫اگه همه چی خوب باشه اونا هم خوبن.
‫اگه به مشکل بخورن فقط می‌تونن آویزونت بشن.
‫ترسوها.
‫آهای، نگه دار.
‫چشم آقا.
‫راستی یوشیمونه.
‫- با گین ارتباط داشتی؟ ‫- هان؟
‫حتماً به مادرش کشیده.
‫به خاطر همین روستایی‌ها فکر می‌کنن ‫که ذاتش کثیفه...
‫و ازش نفرت دارن.
‫کتکش می‌زنن و سنگ پرت می‌کنن سمتش.
‫حتماً زندگیش مثل جهنم بوده.
‫گین...
‫احتمالاً هیچ‌وقت این روستا رو نبخشه.
‫مراقب باش خورده نشی.
‫می‌بینمت.
‫از اون موقع به بعد هر وقت می‌تونستیم ‫مخفیانه با هم قرار می‌ذاشتیم،
‫تا به هم عشق بورزیم.
‫سومیره.
‫ببخشید منتظرتون گذاشتم.
‫اوه...
‫سومیره کجا رفت؟
‫گفت گرسنه نیست و برگشت اتاقش.
‫اوه عزیزم.
‫اون چقدر ناز داره.
‫من هیچ‌وقت نمی‌تونم همچین غذایی بخورم.
‫برای شادباشِ بارداریه.
‫انقدر بدجنس نباش.
‫چطور می‌تونید توی همچین موقعیتی ‫جشن بگیرید؟
‫من یه کم می‌خورم. نمی‌خوام حیف شه.
‫- آهای کوروئه! ‫- هان؟
‫- چی کار می‌کنی؟ ‫- چی شده؟
‫وایستا ببینم.
‫کجا میری؟
‫- دردم گرفت. ‫- بگو تا ولت کنم.
‫کجا میری؟
‫میرم دستشویی.
‫چی؟
‫بهم اعتماد نداری آره؟
‫نفرت‌انگیزه.
‫اون دختر چشه؟
‫[من یه موشک‌انداز می‌خوام]
‫ببینم، تو می‌دونی اصالت این عروسک‌های ‫ آب‌ و هوا به چی برمی‌گرده؟
‫ریشه‌ش برمی‌گرده به یه داستان چینی ‫به اسم «سائوکینگ نیانگ».
‫اینجا توی ژاپن ‫عروسک‌ها کاهن‌های کچلن،
‫اما در اصل دختر بودن.
‫داستانش چیه؟
‫بارونِ بی‌وقفه باعث شد ‫ توی یه روستایی سیل بیاد.
‫وقتی دخترهای جوون رو برای خدایان ‫قربونی کردن، بارون متوقف شد.
‫همون همیشگی!
‫حالا که فکرشو می‌کنم...
‫این عروسک‌های آب و هوا با بند دار زده شدن.
‫چرا توی این داستان‌ها ‫همیشه زن‌ها قربانی هستن؟
‫و مردهای حال‌به‌هم‌زن اونا رو فدا می‌کنن.
‫تو...
‫چشمای خوشگلی داری.
‫بهت حسودیم می‌شه.
‫احساس می‌کنم می‌تونم بهت اعتماد کنم.
‫می‌گم...
‫چطوره باهمدیگه فرار کنیم؟
‫چی؟
‫خسته شدم انقدر مثل اسیر گوتوها زندگی کردم.
‫می‌خوام آزاد بشم.
‫الان،
‫خانوار اصلی اوضاعشون به‌هم‌ریخته‌ست ‫و هیچکس این اطراف نیست.
‫الان تنها شانس ما برای فراره.
‫بیا از این روستای وحشتناک بریم.
‫به هر حال دیگه دوران ما گوتوها هم ‫به سر رسیده.
‫اگه اینجا بمونیم توی جنگ می‌میریم.
‫اما... متاسفم.
‫- اوه! ‫- چیه؟
‫یه پشه. صبر کن. تکون نخور.
مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫سومیره غش کرد!
‫عروس خانوار اصلی یهویی غش کرد!
‫- سومیره غش کرد! ‫- بیا. سومیره؟
‫اوضاعش بده! ‫چشماش سفید شده!
‫وضعیتش اضطراریه!
‫- چی شد کوروئه؟ ‫- نمی‌دونم! همینجوری افتاد!
‫سومیره بیهوشه! چی شد؟
‫آروم باشید. چی کار کنیم؟
‫چی کار کنیم؟ چی کار کنیم؟
‫یه نفر بیاد! سریع یه نفر بیاد!
‫موفق شدم احمق!
‫انگار واقعاً بهم اعتماد داشت.
‫دیدین عوضیا؟
‫برید به جهنم کثافتا!
‫با من درنیفتید، ابله‌ها!
‫اما حرف رابطه‌ی من و گین...
‫فوراً توی کل روستا پیچید.
‫بابام و کینجی ما رو از هم جدا کردن. آره.
‫اما من دوست داشتم دوباره ببینمش.
‫ما قول دادیم که روز جشنواره‌ی نذری ‫همدیگه رو ببینیم.
‫بعدش از فرصتمون برای فرار استفاده کردیم.
‫هورا! هورا! هورا! هورا!
‫هورا!
‫از دور خیلی قشنگه.
‫اما از این جشنواره متنفرم.
‫نمی‌تونم بپذیرم که قبلاً ‫آدما رو قربونی می‌کردن.
‫موافقم.
‫منم همیشه از این جشنواره بدم میومد.
‫می‌دونی...
‫باید یه چیزی بهت بگم ماسامونه.
‫من باردارم.
‫چی؟
‫مطمئن نیستم بچه‌ی تو باشه.
‫برام مهم نیست. بچه‌ی منه.
‫بچه‌ی ماست، گین.
‫من مسئولیتش رو می‌پذیرم و بزرگش می‌کنم.
‫نباید بندازمش؟
‫نمی‌تونی این کارو بکنی.
‫ما این روستا رو عوض می‌کنیم، مگه نه؟
‫دنیای جدیدی می‌سازیم.
‫من و تو و بچه.
‫کجایی پسر؟
‫- همه‌مون منتظرتیم. ‫- این روستایی‌ها دیوونه‌ن.
‫عاقلشون ماییم،
‫پس فقط ما می‌تونیم درستش کنیم.
‫پیدامون می‌کنن. بیا بریم.
‫آهای، پسر!
‫کجا رفته؟
‫ببینم...
‫توی همچین روز مهمی کجا گذاشته رفته؟
‫- پیداش کردی؟ ‫- نه.
‫یوشیمونه.
‫ماسامونه واقعاً عقلشو از دست داده.
‫طلسمش اونو دیوانه کرده.
‫شاید باید گین گوتو رو بکشیم.
‫بیاید این کارو بکنیم!
‫بیاید شروع کنیم!
‫خیلی خب!
‫یادته درمورد اهریمن چی بهت گفتم؟
‫منظورت درمورد مادرته؟
‫آره.
‫مادرم...
‫فدای کورونوکامی شد.
‫نه. باورم نمی‌شه.
‫اونا هفت سال پشت سر هم ‫محصولاتشون ضعیف بود.
‫یا شاید چون اون باردار شد می‌خواستن....
‫از شر زن فاسد روستا خلاص شن.
‫این روستا پر از آدمای ترسوئه.
‫اونا ضعیفن، واسه همین دائماً ‫دنبال یه نفرن که تحقیرش کنن.
‫این روستا... باید از بین بره.
‫اینجوری که نمی‌شه.
‫حیفه.
‫تو می‌تونی جای یوشیمونه رو بگیری،
‫منم جای کینجی رو.
‫بعدش یه روستای جدید بسازیم.
‫به خاطر بچه‌مون.
‫من...
‫ما باید... یه جایی براش بسازیم ‫که توش زندگی کنه.
‫راست میگی.
‫دنیایی که بچه‌مون قراره توش بزرگ شه ‫باید فارغ از غل و زنجیر و درگیری باشه.
‫من و تو دنیایی می‌سازیم... به پاکی آب.
‫من برای بچه‌مون اسم انتخاب کردم.
‫شیروگانه.
‫می‌خوام بچه‌م توی یه دنیای پاک و سفید ‫زندگی کنه...
‫و مثل تو قوی باشه، گین.
‫شیروگانه.
‫اسم خوبیه نه؟
‫اینجایی!
‫وای خدا، خوشحالم پیداتون کردیم.
‫بیا. بیا. همه منتظرن. بیا برگردیم.
‫هوا داره سرد می‌شه.
‫اینو می‌گیری یه لحظه منتظر بمونی؟
‫چی کار داری می‌کنی؟
‫تقصیر تو نیست پسر. ‫عذاب وجدان نگیر.
‫چی داری میگی؟
‫اون بارداره.
‫بچه‌ی من و گین!
‫باید زودتر بهم می‌گفتی. ‫باید از شرش خلاص شم.
‫- نکن! نکن! ‫- پسر! پسر! پسر!
‫نکن! نکن!
‫باید تمومش کنیم پسر!
‫این غلطه. تو طلسم شدی.
‫چی شده؟
‫نکن!
‫اینجوری جون یه کشیش ارشد...
‫با خون یه زن فاسد یکی می‌شه.
‫نکن... نکن!
‫فایده نداره! پسر!
‫نکن!
‫پسر! پسر!
‫یا می‌کشی یا کشته می‌شی پسر!
‫نه... تو باید فرار کنی.
‫من فرار نمی‌کنم.
‫توی این روستا زندگی می‌کنم.
‫بچه‌ی توی شکمم رو بزرگ می‌کنم.
‫توی همین روستا.
‫پسر! پسر! کجایی؟ پسر!
‫پسر! اینجاست! پسر اینجاست!
‫آهای! کوما! کوما!
‫- پسر! ‫- اون مرده.
‫- مرده! اون مرده! ‫- آهای... کوما... بیدار شو...
‫- آهای کوما! ‫- اون مرده!
‫لطفاً گوش کن.
‫کار من بود.
‫من کوما رو کشتم.
‫گین کار نکرد.
‫بس کن ماسامونه.
‫من کشتمش.
‫گین.
‫هیچ‌وقت انقدر حالم خوب نبوده!
‫عاشقشم!
‫- خفه شو! ‫- تو چه‌ت شده؟
‫- نکنید! ‫- پسر!
‫بکشیدش!
‫- عوضی! ‫- نکنید! جلوشونو بگیرید!
‫بمیر آشغال!
‫برای اولین بار توی عمرم ‫احساس می‌کنم زنده‌م!
‫گین!
‫توی اعماق وجودم حسش می‌کنم!
‫نکنید!
‫تو دیوونه‌ای! چی کار می‌کنی عوضی؟
‫نکن! گین!
‫بس کن! گین!
‫همگی دست نگه دارید!
‫کشتن اون زن برای شما چه فایده‌ای داره؟
‫پدر.
‫درسته. همگی آروم باشید!
‫نباید بکشیدش.
‫باید اون رو قربونیِ کورونوکامی کنید.
‫اونم مثل مادرش سرنوشتش اینه.
‫شاید کورونوکامی برای نجات روستا...
‫اون بچه رو بخواد.
‫- راست می‌گه. آره. ‫- درسته.
‫چی داری میگی؟
‫نمی‌خوای کمکش کنی؟
‫می‌خوای در نهایت بکشیش؟
‫اشتباه می‌کنی پسر!
‫قربونی کردن برای کورونوکامی ‫کار خیلی مقدسیه!
‫اون جنگل ممنوعه‌ست!
‫بدون غذا توی اون جنگل می‌مونه،
‫تا روزی که بالاخره از گرسنگی بمیره،
‫همونطور که کورونوکامی ۷۰۰ سال پیش مرد.
‫چی داری میگی پیرزن؟
‫حالا که فکرشو می‌کنم،
‫تو بودی که تصمیم گرفتی ‫مادرش رو هم قربونی کنی.
‫مگه نه یوشیمونه؟
‫- امکان نداره پدر! ‫- آهای! بیاید قربونیش کنیم.
‫نه! نکنید! این کارو نکنید!
‫نکنید... نکنید! نکنید!
‫بلندش کنید!
‫نکنید... نکنید!
‫- بیاید بریم! ‫- بریم، بریم!
‫این کار درست نیست! نکنید!
‫پدر! این اشتباهه پدر!
‫همه‌تون اشتباه می‌کنید! نکنید!
‫گین! گین!
‫من نمی‌میرم!
‫کل روستای کوگه رو مال خودم می‌کنم!
‫همه‌تونو می‌کشم!
‫نوبت منه شما رو ببلعم!
‫شما کی هستید؟
‫فعلاً هیچکس.
‫کاشیهابه؟
‫شما کاشیهابه‌ها هستین مگه نه؟ ‫همون آدم‌خوارها.
W W W . M O V I E S H O . C O M