W W W . M O V I E S H O . C O M
‫گرسنمه.
‫اگه انقدر سرد باشه که زمستون امسال ‫خیلیا می‌میرن.
‫اگه یه کولاک بیاد ‫دیگه نمی‌تونیم غذا جمع کنیم.
‫باید عجله کنیم.
‫نگاه کن برای غذا باید تا کجاها بریم!
‫[سال ۱۹۵۲]
‫شنیدم دختر کوچیکه‌ی موراگوچی رو...
‫به یه تاجر توی ساکای فروختن.
‫شوهرش الان باید بالای ۶۰ سالش باشه.
‫دلم برای دختر بیچاره می‌سوزه.
‫توی این وضعیت چاره‌ای نداشتن.
‫می‌گم.
‫اون بچه داره چی کار می‌کنه؟
‫ببین.
‫ممکنه یه روح اهریمنی باشه.
‫ولش کن.
‫چیزی نیست بابا.
‫بچه‌ست.
‫آهای پسر.
‫وسط جنگل چی کار می‌کنی؟
‫چی شده؟ نمی‌تونی حرف بزنی؟
‫ممنونم.
‫ببخشید که چیز دیگه‌ای ندارم.
‫می‌دونم خیلی کمه.
‫بفرمایید.
‫کمک!
‫- شیگه. ‫- شیگه. آهای!
‫چه بلایی سرت اومده شیگه؟
‫شو... شوهاچی.
‫شوهاچی چی شده؟
‫بهش حمله شد.
‫چی؟
‫خرس بود؟
‫نه.
‫آدم بود.
‫گین بود.
‫مطمئنم.
‫اون گین بود!
‫چرا باید این اتفاق می‌افتاد؟
‫ما فقط داریم تمام تلاشمونو می‌کنیم...
‫تا زنده بمونیم.
‫فکر کردم وقتی اون رو ‫برای کورونوکامی قربونی کردیم،
‫دیگه تموم شد.
‫آخه این روستا چه مرگشه؟ هان؟
‫ما نفرین شدیم؟
‫♪ لالا لالا، لالا کن ♪
‫♪ بچه‌‌ای که خوابیده چقدر نازه ♪
‫♪ بچه‌ای که بیداره و گریه می‌کنه ♪
‫♪ لالا لالا ♪
‫ما همه‌شون رو می‌خوریم.
‫شیروگانه.
‫گین گوتو با آدم‌خواری ‫توی جنگل زنده موند.
‫و...
‫نوزادش هم پیشش بود.
‫اون توی جنگل زندگی کرد،
‫جایی که سال‌ها نه غذایی بود ‫و نه هیچ چیز دیگه‌ای.
‫بعد از مدتی روستایی‌ها دنبال گین گشتن.
‫همه‌شون از گرسنگی و سرما دیوونه شده بودن.
‫گین!
‫همه‌شون رفته بودن گین رو بکشن.
‫بیا و ببین چقدر سمج بودن!
‫گین!
‫ما می‌خوایم بکشیمت گین!
‫آهای گین!
‫همه گوش به زنگ باشید.
‫گین!
‫اما هر چی گشتیم،
‫گین پیدا نشد که نشد.
‫چرا این اتفاق افتاد؟
‫ما کل کوهستان رو زیر و رو کردیم.
‫اون کجاست؟
‫ما توی کوهستان برفی ولش کردیم.
‫تنهایی نمی‌تونست زنده بمونه.
‫نکنه یه نفر از روستایی‌ها ‫داره کمکش می‌کنه؟
‫آهای. بیاید تمومش کنیم.
‫دیگه کشتن و کشته شدن کافیه.
‫بذارید باقیش رو پلیس به عهده بگیره.
‫نمی‌تونیم یوشیمونه.
‫این به روستا مربوطه. ‫زیپ دهنت رو بکش.
‫آره، ساکت شو.
‫هاروکو.
‫اون چه‌ش شده؟
‫- چیه؟ ‫- چی شده؟
‫فکر کنم... نفس نمی‌کشه.
‫- نه. ‫- امکان نداره. چرا؟
‫یه نفر...
‫یه نفر بیاد ببینتش!
‫- آروم باش. آروم باش آکیکو. ‫- چرا؟ چرا هاروکو؟
‫- چرا؟ ‫- آروم باش.
‫- یه نفر کمکش کنه! ‫- آروم باش.
‫- چرا کسی کمکش نمی‌کنه؟ ‫- آروم باش.
‫آروم باش.
‫نه! نه!
‫ظاهراً وقتمون داره تموم می‌شه.
‫دیگه غذایی تو روستا نمونده.
‫چرا مونده!
‫نه فقط غذا.
‫یه کسایی هستن که کلی هم پول جمع کردن.
‫خانواده‌ی گوتو...
‫همه چیزمونو ازمون گرفتن!
‫خیلیا دارن از گرسنگی تلف می‌شن.
‫یه کم خویشتن‌داری کن کینجی.
‫لاغر شدی یوشیمونه.
‫الانه وقتشه یه لطفی بهشون بکنی.
‫تو می‌تونی این روستا رو نجات بدی...
‫برام اهمیتی نداره.
‫خودتون حلش کنید.
‫روستا از بین میره.
‫یوشیمونه.
‫کاشیهابه رو یادت رفته؟
‫کاشیهابه‌ها.
‫حتماً قبیله‌شون رو یادته.
‫زمان یه قحطی بزرگ تو دوره‌ی ادو بود.
‫بچه‌هایی که برای کورونوکامی ‫ قربونی شدن رو دزدیدن
‫و اونا رو خوردن تا زنده بمونن.
‫خیلی زود بیماری خنده بین کاشیهابه‌ها...
‫که آدم‌خواری می‌کردن شیوع پیدا کرد.
‫وقتی روستایی‌ها از آدم‌خواری باخبر شدن،
‫کاشیهابه‌ها رو از روستا بیرون کردن.
‫اون موقع...
‫تنها خانواده‌ای که ‫ پشت کاشیهابه‌ها وایستاد...
‫گوتوها بودن.
‫به خاطر همین ما طرد شده بودیم.
‫اونا زمین‌هامون رو ازمون گرفتن ‫و مجبورمون کردن بریم زمین‌های بایر.
‫تا نسل‌ها و نسل‌ها...
‫و نسل‌ها!
‫این روستا از ریشه گندیده.
‫اما بازم...
‫خنده‌دار نیست یوشیمونه؟
‫حتی بعد از قربونی کردن گین برای کورونوکامی
‫محصولات خراب شدن.
‫تازه...
‫هنوزم غذا مونده.
‫حتی اگه همه چی از بین رفت...
‫می‌تونید آدم بخورید.
‫کینجی.
‫دیگه دنبال گین نگرد.
‫اون چند تا از روستایی‌ها رو کشته.
‫با این وضعیت روستایی‌ها و خانواده‌ی گوتو
‫شروع به کشتن همدیگه می‌کنن.
‫چرا فکر می‌کنی من دنبال گین می‌گردم؟
‫چون عاشقشی.
‫گین!
‫کجایی؟
‫گین!
‫آهای. چی کار می‌کنید؟ ‫بردید دنبالش بگردید دیگه!
‫کینجی.
‫- چیه؟ ‫- باز اینجوری شده.
‫کنیجی. شدنی نیست. ‫باید بیخیالش بشیم.
‫چی داری میگی؟
‫به خودت بیا.
‫گین حتماً تا الان مرده.
‫گین...
‫کاتسویوشی!
‫گین مال منه!
‫کینجی.
‫کینجی! خیلی داری تند میری!
‫این زمین...
‫غذا...
‫کینجی!
‫تا آخرین دونه‌ش!
‫نمی‌ذارم مال هیچکسی بشه!
‫متاسفم.
‫ببخشید.
‫درد داره!
‫گین.
‫پس مثل مخفیگاه خودته.
‫من طرف توام، حتی اگه هیچکس نباشه.
‫گین...
‫گین!
‫کجا رفتی گین؟
‫دلم برات تنگ شده گین.
‫گین.
‫ماسامونه.
‫چیه؟
‫گین؟
‫واقعاً خودتی گین، مگه نه؟
‫تو واقعاً زیبایی گین.
‫خیلی وقت بود ندیده بودمت.
‫اون بچه کیه؟
‫شیروگانه‌ست؟
‫شیروگانه‌ست آره؟
‫بچه‌ی من و تو.
‫بچه‌مون.
‫شیروگانه.
‫تو برگشتی.
‫تو برگشتی گین!
‫من...
‫یه خواسته‌ای ازت دارم.
‫[معبد کورونوکامی]
‫یوشیمونه‌ست.
‫اومده اینجا.
‫هر چی بگی فایده‌ای نداره یوشیمونه.
‫ما دیگه تصمیممونو گرفتیم.
‫ما برای زنده موندن...
‫از خانواده‌ی گوتوها دزدی می‌کنیم.
‫- درسته. ‫- ما باید زنده بمونیم.
‫به هر حال بازم باید خویشتن‌داری کنید.
‫اگه الان ازشون دزدی کنید ‫کل روستا واقعاً بدبخت می‌شه.
‫الان وقتشه که صبوری کنید.
‫من اخلاق کینجی رو خوب می‌شناسم.
‫وقتی دیگه درمونده شدیم ‫و التماسش کردیم که کمکمون کنه،
‫اون پیشنهاد یه توافق میده...
‫کافیه دیگه پدر.
‫صبر، صبر...
‫همیشه همینو میگی،
‫اما الان مواجه شدن با مشکلات رو ‫به تعویق میندازی.
‫اونجا با کینجی خودمونی می‌شی...
‫و اینجا واسه روستایی‌ها ‫باد به غبغب میندازی.
‫اما...
‫تا حالا اصلا نتیجه داده و ‫یه نفرو هم واقعاً نجات دادی؟
‫چی داری می‌گی؟
‫من این روستا رو بهتر از هر کسی می‌شناسم.
‫تو بودی که گفتی گین رو ‫برای خدایان قربانی کنیم.
‫فقط داری فرار می‌کنی!
‫می‌تونی توی چشم همه نگاه کنی ‫و بگی حق با تو بود؟
‫درسته.
‫چون تو هیچ‌وقت نتونستی تصمیم بگیری،
‫وضعیتمون فقط بدتر شده.
‫- آره. ‫- آره درسته.
‫قراره کشت و کشتار بشه.
‫شما هم می‌میرید.
‫اگه می‌خواید زنده بمونید ‫الان باید صبور باشید.
‫هنوزم می‌تونید برگردید.
‫دیگه دیره.
‫پسر. ما گرفتیمش.
‫دختر خانواده‌ی گوتو رو گرفتیم.
‫اون یواشکی رفت جای ماما،
‫و می‌گفت داره بچه‌دار می‌شه.
‫عوضی‌ها!
‫وایستا.
‫ماسامونه.
‫می‌فهمی داری چی کار می‌کنی؟
‫حالا واقعاً با خانواده‌ی گوتو ‫وارد جنگ شدیم.
‫درسته. جنگ شده.
‫همگی بجنگید!
‫آره!
‫آره، بریم بجنگیم!
‫پسر راست می‌گه!
‫نقش تو دیگه به پایان رسیده پدر.
‫امروز دوران من آغاز می‌شه.
‫- دیگه فرار نمی‌کنیم! ‫- آره!
‫اگه فرار کنیم باید از گشنگی تلف شیم ‫و منتظر مرگ باشیم!
‫آره، درسته!
‫بیاید بریم مردم!
‫بیاید هر چی که برای زنده موندن ‫لازم داریم رو بدزدیم!
‫بیاید بریم خونه‌ی گوتوها!
‫بریم!
‫ما روستا رو مال خودمون می‌کنیم.
‫اول تو پدرت رو برکنار می‌کنی...
‫و جایگاه کشیش ارشد رو می‌گیری.
‫بعدش دل روستایی‌ها رو به دست میاری
‫و اونا رو برای از بین بردن گوتوها ‫متحد می‌کنی.
‫نمی‌تونم این کارو بکنم.
‫تو تنها کسی هستی که می‌تونه.
‫تنها کسی که بهش اعتماد دارم...
‫تویی، ماسامونه.
‫ما یه قول و قراری گذاشتیم، نه؟
‫گفتیم دنیای جدیدی واسه خودمون می‌سازیم.
‫آره.
‫آره. می‌دونم.
‫راست میگی.
‫حق با توئه.
‫ما دنیایی می‌سازیم که توش ‫ضعیف‌ها بتونن زندگی کنن.
‫من این رو محقق می‌کنم.
‫انگار به زودی میان اینجا.
‫نگران نباشید. ‫آقایون کارشونو می‌سازن.
‫قربونی‌های لعنتی.
‫واقعاً اومدن.
‫روستایی‌ها از گشنگی دیوونه شدن.
‫خیلی ساده‌ن.
‫شکستشون میدیم.
‫لطفاً صبر کنید.
‫اونا خیلی زیادن.
‫شاید ما اونا رو دست کم گرفتیم کینجی.
‫چی میگی تو؟
‫داری می‌گی تسلیم بشم؟
‫- نه، نه... ‫- هان؟
‫کینجی، لطفاً آروم باش.
‫حتی گوتوها هم به قدر کافی ‫چیزی ندارن که با بقیه سهیم شن!
‫آهای.
‫- کینجی. ‫- چیه؟
‫خواهر کوچیکه‌ت رو گروگان گرفتن!
‫کینجی.
‫فکر کنم باید یه راه توافق پیدا کنیم...
‫- آهای. ‫- هان؟
‫کینجی!
‫چرا من باید...
‫این کارو...
‫برای کسایی بکنم که تا مدت‌ها ‫به گوتوها ظلم کردن؟
‫این جنگ سر اینه که کی زنده می‌مونه.
‫کاری می‌کنیم گوتوها از ترس ‫مثل بید به خودشون بلرزن.
‫آماده‌اید؟
‫بله.
‫غذایی که می‌تونیم ذخیره کنیم اینجاست.
‫خواهر کوچیکش رو آزاد کنید و برید.
‫نمی‌خواید که بمیرید؟
‫برنج رو بگیرید.
‫آره، برنج رو بیارید.
‫اول برنج رو می‌بریم.
‫برنج.
‫حالا دیگه از گرسنگی نمی‌میریم.
‫برنجه. وای برنجه.
‫وای! می‌تونیم برنج بخوریم.
‫فکر می‌کنید حالا بی‌حساب شدیم؟
‫دیگه تا مدت‌ها گرسنگی نمی‌کشیم آره؟
‫- آره؟ ‫- این کافی نیست.
‫نه، این کافی نیست.
‫این کافی نیست، هست؟
‫ما به همین راضی می‌شیم؟
‫پسر؟ چی شده؟
‫ما پیروز شدیم.
‫حالا...
‫چی؟
‫- هان؟ چی شد؟ ‫- آهای.
‫کی بود؟
‫ما کاری نکردیم.
‫زنه رو بکشید.
‫آهای! زنه رو بکشید!
‫زنه رو بکشید!
‫بکشیدش!
‫چی کار می‌کنید؟
‫بگیر که اومد!
‫همه بجنگید! بیاید بریم!
‫همه‌شونو بکشید!
‫کینجی! کینجی رو هدف بگیرید!
‫من نمی‌خوام بمیرم.
‫- چه زری می‌زنی؟ ‫- بجنگید.
‫ما باید پیروز بشیم.
‫اگه پیروز نشیم مرگمون بیهوده بوده.
‫تمومش کنید!
‫مگه نمی‌خواید به بچه‌هاتون غذا بدید؟
‫پسر راست میگه؟
‫- ما باید پیروز بشیم. ‫- بکشیدنشون!
‫- کینجی! ‫- بکشیدشون!
‫کینجی رو بکشید!
‫چند نفرتون هنوز می‌تونید حرکت کنید؟
‫تسلیم شو کینجی!
‫احمق نباش.
‫بیاید جلو.
‫ما تا آخرین نفرتونو می‌کشیم!
‫پس بمیر!
‫یعنی چی؟ چی شد...
‫چی؟
‫چی؟ چی... مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫چی؟
‫مردها می‌میرن تا غذای ما بشن.
‫زن‌ها...
‫گیاهن.
‫باید باردار بشن.
‫همونایی که الان بهشون ‫خانواده‌ی گوتو می‌گید....
‫بچه‌های ما خواهند بود.
‫گین...
‫تو کی هستی؟
‫هیچکس.
‫فعلاً.
‫شما کاشیهابه‌ها هستین؟
‫شما کاشیهابه‌هایین مگه نه؟
‫همون آدم‌خوارها.
‫چه بامزه.
‫کاشیهابه‌ها منو می‌خورن.
‫نمی‌خواین از روستایی‌ها انتقام بگیرین؟
‫اون عوضی‌ها با آسودگی توی روستا ‫زندگیشونو می‌کنن.
‫می‌خواین اینجوری به زندگی توی جنگل ‫ادامه بدین؟
‫پس...
‫چطوره باهم همکاری کنیم؟
‫عجب...
‫فهمیدم.
‫پس همه‌ی اینا کار تو بود.
‫عجب زنی.
‫نمی‌تونم بذارم مال هیچکس بشه.
‫گین...
‫و این خونه.
‫هنوزم همینو می‌گی احمق؟
‫بمیر!
‫اون...
‫بچه‌ی منه؟
پس چی؟
‫ممکنه بچه‌ی معبد باشه.
‫حتی ممکنه کاشیهابه‌ها چیزی بدونن
‫مهم نیست.
‫اون متعلق به روستای گوکه‌ست.
‫و فقط مال خودمه.
‫ما خیلی تلاش کردیم که این رو بسازیم.
‫حالا همه‌ش رو دارن ازمون می‌گیرن.
‫عجب خانواده‌ی بدبختی.
‫من تسلیمم گین.
‫اما...
‫پیوند بینمون همیشگیه.
‫من دوستت دارم گین.
‫راست میگی.
‫همیشه درون من زنده می‌مونی.
‫به چشم ما...
‫تو یه تیکه گوشتی.
‫ماسامونه‌ست.
‫پسر برگشته.
‫پسر تنها برگشته.
‫ماسامونه.
‫صبر کنید!
‫کینجی گوتو، همون مردی که ‫ ازش متنفر بودید مرده.
‫با دستای خودم کشتمش.
‫کینجی...
‫از امروز به بعد، ‫ما خانواده‌ی گوتوی جدید هستیم.
‫ما مثل خانواده‌ی گوتوی کینجی نیستیم.
‫شیوه‌ی کار ما با اونا متفاوته.
‫یه رابطه‌ی جدید...
‫بین گوتوها و روستای کوگه ایجاد می‌کنیم.
‫من...
‫و کشیش ارشد جدیدِ معبد کورونوکامی ‫باهمدیگه کار می‌کنیم.
‫گین.
‫درسته؟
‫درسته.
‫درسته مردم.
‫امروز روستای کوگه تغییر کرده.
‫حالا همه‌ی ما نجات پیدا می‌کنیم.
‫پسر چی داره می‌گه؟
‫چی می‌گه؟
‫خب...
‫حالا کی می‌تونه نجاتتون بده؟
‫برنجه.
‫برنج!
‫کورونوکامی نمی‌تونه.
‫من می‌تونم.
‫اینجا نجات ‌دهنده‌ی خودتون رو الهه صدا نمی‌کنید؟
‫اگه می‌خواید نجات پیدا کنید، ‫پس فدا بشید.
‫درست مثل مردمی که مدت‌ها پیش ‫توی جشنواره‌ نذری قربانی شدن.
‫عروسک‌‌ها نه، آدما.
‫برای الهه جدیدتون.
‫اگه این کارو بکنید...
‫دیگه از گرسنگی نمی‌میرید.
‫مسخره‌ست.
‫از بین این همه کار ‫می‌خوای آدما رو قربونی کنیم؟
‫غیرممکنه.
‫کی به این حرفا اعتنا می‌کنه؟
‫جشنواره‌ای که انقدر براتون عزیزه...
‫حالا به شکل اصلیش برگشته.
‫شما کار دیگه‌ای با خانواده‌ی گوتو ندارید.
‫این قانون روستای کوگه‌ست.
‫چطور می‌تونی قول بدی که ‫غذاشون رو فراهم کنی؟
‫مشکلش چیه؟
‫خیلی چیزها برای خوردن هست.
‫این بچه فقط گوشت آدمیزاد می‌خوره.
‫شیروگانه بیماری خنده داره.
‫بیشتر از این زنده نمی‌مونه.
‫بعد این که تا اینجا رسیده...
‫چرا؟
‫۷۰۰ سال پیش...
‫یه نفر از بیماری خنده جون سالم به در برد.
‫کسی که به بیماری غلبه کرد،
‫قدش از دو متر زد بالاتر...
‫و بین دیوانگی و گیجی در نوسان بود.
‫می‌گن خشمش مثل خدایان بود.
‫مردم وحشت داشتن.
‫بهش می‌گن «اون مَرد».
‫آراهیتو.
‫از اون موقع به بعد،
‫من و گین یواشکی مراقب شیروگانه بودیم،
‫توی نهانخانه‌ی معبد.
‫اون همیشه کاملاً بی‌حرکت...
‫اونجا می‌شینه،
‫و منتظر شروع آیین آخرِ جشنواره...
‫می‌مونه.
‫من کاملاً مطمئنم...
‫که اون اونجاست، ‫همونجایی که توش بزرگ شد...
‫ماشیرو اونجاست، آره؟
‫همونجایی که زخمات رو مرهم گذاشتم.
‫سرکار.
‫من به داستانتون گوش دادم.
‫اما اصلاً نمی‌فهممش.
‫آقای آگاوا.
‫شماها.
‫تا کی می‌خواین این کارو ادامه بدین؟
‫آهای.
‫سرکار!
‫صبر کن.
‫یوسوکه؟
‫کوروئه؟ اینجا چی کار می‌کنی؟
‫من چی کار...
‫یوسوکه. کجا میری؟
‫اون چیه؟
‫هان؟
‫اون.
‫آهان، هیچی.
‫یه نفره.
‫کیه؟
‫زنِ افسر پلیس جدید.
‫دارم می‌برمش بیمارستان.
‫دخالت نکن.
‫از گوشاش خون میاد.
‫چی؟
‫این خوب نیست.
‫باید عجله کنم.
‫آهای تو.
‫تو واقعاً به خانواده‌ی گوتو خیانت کردی.
‫تو هم عین خودمی.
‫یا الان یا هیچ‌وقت.
‫بذار سوار ماشین شم.
‫صبر کن سرکار.
‫به من نزدیک نشو.
‫نمی‌تونم بهت اعتماد کنم.
‫این مشکلیه که من باید حلش کنم.
‫خفه شو.
‫آهای سرکار.
‫از همون اولش...
‫من باید انتخاب می‌کردم...
‫که کی بمیره و کی نجات پیدا کنه.
‫این که نمی‌خواستم هیچکس بمیره ‫خیلی ساده‌لوحی بود.
‫من این کارو می‌کنم.
‫من اون مَرد رو می‌کشم.
‫باید برای همیشه به این نفرین پایان بدم.
‫آهای.
‫اگه مانعم بشی...
‫تو رو هم می‌کشم.
‫برای از پا درآوردن خانواده‌ی گوتو،
‫هدف این ماموریت،
‫بازداشت کردن مظنونین اصلی، ‫کیسوکه گوتو، ایوائو گوتو،
‫و اون مرد گنده‌بکیه که بهش می‌گن «اون مَرد».
‫ما اول با رد شدن از پل ‫به روستای کوگه نفوذ می‌کنیم...
‫و می‌ریم سمت موقعیتی که ‫ به «قربانگاه» معروفه.
‫همون جایی که آی گوتو آمارشو بهمون داد.
‫گوش کنید.
‫اگه با هر گونه مقاومتی روبرو شدید،
‫آتش به اختیارید.
‫وقتشه.
‫عملیات رو شروع می‌کنیم!
‫ان۲، موضع می‌گیریم.
‫گروه اول جوخه‌ی ساساکیه.
‫گروه دوم جوخه‌ی میاکه‌ست.
‫گروه سوم جوخه‌ی اوباست.
‫گروه چهارم جوخه‌‌ی ایتاگاکیه.
‫جوخه‌ی ساساکی با خودروی ضدگلوله میره.
‫جوخه‌ی میاکی ۳۷۱۴.
‫جوخه‌ی اوبا ۱۰۵۲.
‫جوخه‌ی ایتاگاکی ۹۰۴۳.
‫[روستای کوگه]
‫چی؟
‫افتاده.
‫از سر راه برش دار.
‫هان؟
‫زود باش دیگه.
‫برو.
‫زود باش.
‫یه کم دیگه مونده تا آزاد بشم.
‫فهمیدم که می‌خوای از روستا بری.
‫سا... سادامو؟
‫ای خائن.
‫کیسوکه کجاست؟
‫جوابمو بده یوسوکه.
W W W . M O V I E S H O . C O M