«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
«ترجمه و زیرنویس: علی»
[مرکز پزشکی دانشگاه یون سانگ]
[به جز یک همراه ملاقات کننده ی دیگه ای نباشد]
استاد. واقعاً که حرف نداری.
عمل به اون سختی و پیچیده ای رو کامل و عالی انجام دادی.
نباید این مورد رو به آکادمی خبر بدیم؟
بیمار سنش زیاده و تا یه مدت به هوش نمیاد.
خطر آمبولی تومور وجود داره،
پس تا یک روز آینده، هر ساعت بهش
پونصد واحد هِپارین بده [ماده ای برای جلوگیری از لخته شدن خون].
بله استاد.
من همینجا می مونم چطوره شما استراحتی بکنی؟.
وقتی بیمار هنوز به هوش نیومده برم کجا؟
این کیه؟
[فرستنده ی ناشناس: می خوام یه لحظه] [هم رو ببینیم
چیزی شده؟
چی؟ نه، چیزی نیست.
چند دقیقه ای میرم بیرون تو پیشش بمون..
اگه اتفاقی افتاد بهم زنگ بزن.
بله استاد .نگران نباش و برو.
[آی سی یو]
[مرکز پزشکی دانشگاه یون سانگ]
[قسمت دوم]
با این عجله میره کجا؟
می خواست از روم رد بشه؟
وای. جا خوردم.
خواهر اُو.
وقت می خوام از پس ضربه ی روحی سر و کار داشتن با اون بیمار بر بیام
جه وونی؟
آره. سئونگ تاک. الان سرت شلوغه؟
[بخش مراقبت های ویژه ی افراد مهم]
[لی سئون هو]
سلام آقا..
بیمار یه چیزیش شده.
منظورت چیه؟ چش شده؟
فشار خونش پایداره ولی ضربان قلبش رفته بالا،.
جداً؟ الان بر می گردم حواست بهش باشه..
و هر چی شد بهم بگو.
[لی سئون هو]
آقا، فشار خون بیمار داره میاد پایین.
به نظرت شکافی که ایجاد کردیم دوباره باز شده؟
چی؟ محاله.
در اتاق عمل عکس فراصوت رو نگاه کردیم.
پژواک نگاری قلبی انجام بده من نزدیکم..
ولی خب ته هیون چی کار می کنه؟ چرا به من زنگ می زنی؟
مدتی میشه در دسترس نیست.
[6576 آر122]
چی؟ بعداً حرف می زنیم.
زود باش!
[پیک]
آقا، این رو ببین.
چی؟ شکاف باز شده؟
گمونم. همین الان دوباره عمل لازم داره.
عمل؟
استاد چا چی؟
فکر کردم نزدیکه چرا اینقدر طولش داده؟.
زود.
مخاطب مورد نظر در دسترس
جواب گوشیش رو نمیده چی؟.
[بخش مراقبت های ویژه]
[بخش مراقبت های ویژه ی افراد مهم]
سلام جه وون.
گو سئونگ تاک، کجایی؟
توی بخش اورژانس دیگه.
خواهشی که اون موقعی داشتم.
صدات نمیاد.
الان چی کار می کنم؟
بیمارها همینطور دارن میان
[کمک پزشکی و فوری اورژانس]
اِ. واقعاً دارن میان.
گو سئونگ تاک.
این همه سر و صدا چیه؟
گو سئونگ تاک.
صدای آژیر رو که می شنوی دیگه؟ دروغ نمیگم.
[مرکز اورژانس]
قربانی حادثه ی تصادف.
سوار موتور بود و با یه ماشین تصادف کرد.
بیارینش تو.
یه بیماره که تصادف کرده لابد سرش صدمه دیده..
ببین، منظورم این نبود اون موقعی ازت خواستم.
یالا دیگه، فکر کن. اگه سرش صدمه دیده باشه موقعیت اضطراریه،.
صبر کن. یه نفر دیگه هم هست
[ورود ممنوع]
[مرکز پزشکی دانشگاه یون سانگ]
[کمک پزشکی و فوری اورژانس]
شنیدی دیگه؟
شیفت شبم هستم الان خیلی سرم شلوغه..
نه. سئونگ تاک.
آهای، سئونگ تاک.
[کمک پزشکی و فوری اورژانس]
اینم راننده ی ماشینی که به همین موتوریه زد.
استاد چا!
چی؟ از دکترهای اینجاست؟
آره. زود بیارینش تو.
[بخش اورژانس]
[جانگ کوانگ دئوک]
وای. حالا هر چی اصلاً.
اَه.
خیله خب. بیا. بگیر.
زمان نسبی ترومبوپلاستین رو به دست بیار [فعالیت مسیر داخلی انعقاد خون و فاکتورهای آن را اندازه می گیرد].
مال یه بیماره در وضعیت اضطراری زودتر انجامش بده..
گو سئونگ تاک.
سئونگ تاک.
آهای، گو سئونگ تاک.
بادکشی.
پیداش کردم.
لیف پرولین 0-4 با قیچی بهم بده.
یالا. جواب گوشیت رو بده!
[مرکز پزشکی دانشگاه یون سانگ]
برش.
کارآموز اُو. برش.
خوبه. عالی بود.
شست و شو.
فشار خونش پایداره.
و همینطور علائم حیاتیش.
آهای، گو سئونگ تاک.
نه. دکتر گو استاد چا رو نجات دادی..
چی؟ فشار خونش بازم داره میاد پایین.
و ضربان قلبش میره بالا چه خبره؟.
یه خونریزی دیگه هست.
[مرکز پزشکی دانشگاه یون سانگ]
[ورود ممنوع]
[جراحی مغز و اعصاب]
اوناهاشن.
چرا جواب گوشی رو نمیدن؟ - ببخشید.
چی شده؟ استاد چا چطوره؟
کجاست؟
در تصادف ماشین بود و آوردنش اینجا.
الان اتاق عمله ولی دکتری نیست عملش کنه،.
[ورود ممنوع]
[بخش ویژه ی جراحی مغز و اعصاب]
وای.
[ورود ممنوع]
[حراجی مغز و اعصاب]
چه خبر؟
یه کاری بکن دکتر گو!
طبق تصویر فراصوتی فقط شکمچه ی راست بود،.
از یه جای دیگه خونریزی رخ داده؟
دقیق تر ببین!
نه.
نباید اینطوری بمیرم.
نه.
سه جین.
دکتر آن! چرا اینقدر طولش دادی؟
فشردگی قلبیه.
تصویر فراصوتی در شکمچه ی راست خونریزی نشون داد که دکتر گو بندش آورد،
ولی از یه جای دیگه هم خونریزی داره.
حالش خوب بود، ولی یهویی خشکش زد.
کی؟
آهای، دیوونه ای؟
خیال کردی کی هستی؟ - سر دکتر گو داد بزن!
زمان زیادی از دست دادیم.
زود باشین، وگرنه از دست میره.
خب. برو کنار!
گمونم شکمچه ی چپش هم پاره شده.
تلمبه رو بیار .بله دکتر.
بیا اینجا قلبش رو ماساژ بده.
[مرکز پزشکی دانشگاه یون سانگ]
استاد چا در تصادف ماشین بوده؟
خودمم تازه فهمیدم.
برای رئیس جانگ بهش زنگ زدن و داشت با عجله بر می گشت،
که با یه موتور تصادف کرد.
الان اتاق عمله.
کجا رفت؟ و چرا وقتی رفت که بیمارش هنوز به هوش نیومده بود؟
مطمئن نیستم.
بهم نمیگه کی میاد و کی میره.
چتونه شماها؟
نمی دونی کیه؟ می دونم.
ببخشید.
تونستم درمانش کنم پس از بدترین اتفاق به دوریم..
کی استاد چا رو عمل می کنه؟
دکتر آن ته هیون رفت توی اتاق عمل.
تا الان دیگه باید کارش تموم شده باشه.
دکتر آن؟ آره.
برای آدم ها که کار می کنه چرا برای من کار نمی کنه؟.
خوبه.
خدا رو شکر که سر موقع اومدی.
خسته نباشی.
عمل خوب پیش رفت، نه؟
عمل خوب پیش رفت دیگه؟
استاد چا چیزیش نمیشه، نه؟
معلومه.
شاید به ته هیون نیاد ولی جراح خوبیه،.
زوده که بگیم.
چرا؟ عمل مشکلی داشت؟
عمل خوب پیش رفت.
ولی باید صبر کنیم ببینیم به هوش میاد یا نه.
یعنی میگی
فشار خونش مدت خیلی زیادی به شدت پایین بود.
نه.
درست نیست.
باید برگردم.
نه.
باید برگردم.
خواهشاً.
باید برگردم.
نه.
باید برگردم. باید زنده بمونم.
باید زنده بمونم.
نه.
باید برگردم.
سئونگ تاک.
درسته که قبل از من سئونگ تاک عملش کرد؟
خودت شخصاً دیدی؟
آره.
محاله.
مسخره ست.
چطور تونست
اصلاً مگه مهمه؟
شماها چی؟
چرا اینقدر طولش دادین بیاین؟
خیال کردم بار اول جلوی خونریزی رو گرفت.
چرا وسط کار ول کرد؟
حواسش کلاً نبود.
هشت ضرب در یک میشه هشت هشت ضرب در دو میشه شونزده..
هشت ضرب در سه میشه بیست و چهار.
چهار ضرب در سه میشه دوازده پنج ضرب در چهار میشه بیست..
[بخش مراقبت های ویژه]
هیچ حرفی از رئیس جانگ به کسی زده نشه.
فعلاً کاملاً محرمانه ست.
آهای، سئونگ تاک.
همه جا رو دنبالت گشتم.
امروز پُر از اتفاقات پرماجرای دیوانه وار بود.
ولی اون اتفاق از همه مهم تر بود.
جداً استاد چا رو عمل کردی؟
خودت؟ تنهایی؟ فشردگی قلبی؟
آهای. مُردی؟
واقعاً استاد چا رو عمل کردی؟
آره. بقیه که همین رو میگن.
«بقیه همین رو میگن؟»
نه «آره، درسته»؟
ولی
یادم نمیاد.
پس عملش کردی. آره.
حسودیم میشه ...عمل انفرادیت.
این چرندیات چیه میگم؟ روی استاد چا بود.
چه اتفاقی براش افتاد؟
عجب فاجعه ای.
آهای. همه بعد از اولین جراحی انفرادیشون همینطوری میشن.
آدم حس می کنه تسخیرش کرده بودن و هیچی یادش نمیاد.
خشکش میزنه و از اینجور اتفاق ها.
جدی؟
من که نمی دونم. هنوز عمل انفرادی نداشتم.
ولی بقیه همین رو میگن.
اگه ذهنت رو باور نداری برو پیش روان پزشک،.
خیلی وقت پیش باید می رفتی.
[بخش اورژانس]
اونجا چی دیدم؟
شروع کنیم.
کارآموز اُو، بیا کمکم کن.
چی؟ محاله.
انگار ذهنت دوباره برگشته به حالت عادی.
توضیح میدی چی شد؟
چی رو؟
شوکه شدی بودی، مگه نه؟
نمی خواستم اینطوری نشونش بدم.
گمونم خود واقعیم رو خیلی زود نشون دادم.
خود واقعیت؟
کسی که می شناختی منِ واقعی نبود.
من... خیلی... با استعدادم.
گولت زدم، مگه نه؟
که یعنی، همیشه استعداد داشتی.
الکی خودم رو به اون راه زده بودم که کار نکنم.
اگه زود خودم رو نشون بدم ازم زیادی کار می کشن،.
پس... هدفم اینه که راحت بمونم و باهام خاص برخورد بشه
تا این که بعد از چهار سال گواهی تخصصی پزشکیم رو .بگیرم و بعد غیبم بزنه
چه دلیلی داره بخوام کار کنم و اذیت بشم؟
آهان. پس الکی فیلم بازی کردی.
پس می خوام همکاری کنی.
اتفاق امروز بین خودمون بمونه.
همه چی به خودت بستگی داره.
منظورت چیه؟
گمونم می فهمیم که
واقعاً نابغه ای،
یا قضیه یه چیز دیگه ست.
امروز با توجه به وضعیت استاد چا،
دیگه می ذارم بری.
امشب به دقت زیر نظرش داشته باش و اگه به هوش اومد بهم زنگ بزن.
رئیس میگه پنج شش ساعت بعدی خیلی مهمن.
باید تا سحر صبر کنیم.
تمرکز کن.
سعی کن تمرکز کنی یونگ مین.
اَه!
آی سی یو اینطوری بیمارهاش رو درمان می کنه؟
لوله ی اتصال قطع شد!
چند بار گفتم دستگاه کنترل مهمه؟
چند بار؟
گفتم اونجا نه!
می خوای بمیری؟
چی؟
گفتم هر جایی آشغال نندازی.
درسته چته تو؟.
ببخشید .برو.
باشه.
فقط قیافه اش خوبه
وگرنه هیچی از اصول نظافت نمی دونه.
آخ آخ.
راضی شدی؟
چرا الکی الم شنگه راه انداختی؟
صبر کن خانوم.
خانوم؟
من کجام؟
معلوم هست چه اتفاقی برام افتاده؟
ای بابا.
آهای. کت و شلوار منه.
چطور شدم؟
بهم نمیاد؟ انگار برای خودم ساخته شده.
تا زمستون برام می مونه.
جدیده؟ از فصول بهار و تابستونه؟ که به تعداد محدود ازش هست؟
قلابیه؟
چیه؟ نگران کت و شلواری؟
امروز توی اتاق عمل یه نفر رو تسخیر کردی.
ممکنه به همین خاطر بمیری.
روحی که بدنش در کُماست
و بدن یه نفر دیگه رو تسخیر می کنه
نمی تونه برگرده به بدن خودش نمی دونی؟.
کدوم روح؟
از اصطلاحات پزشکی خودتونه. کُما.
روحی که ممکنه بمیره یا زنده بمونه.
روح؟ من روحم؟
خودت که می دونی دیگه چرا اینقدر غافلگیر شدی؟،
آها، آره. کلمه ی «روح» بار معنایی منفی داره.
برای همین یه کم خفیف ترش کردم.
ر.و.ح. روحی که در کُماست.
چطوره؟ دستت اومد؟
پس تو هم روحی؟
سوکراتس.
اسمم اینه.
«ولی مخففش صدام کن. «تِس
پس توی پیرمرد - گردنت رو با کاراته می شکنم ها.
تِس ...خب پس تِس، چطوریه که.
از بدن خانوم نظافت چی در میای؟
آها. چون من یه روح ساده ام.
روح یه نفری که مُرده.
اون موقعی، توی اتاق عمل.
من رفتم توی بدن یه بابایی.
چطور همچین شد؟
خب همین.
آدم اگه توی کُما باشه نمی تونه بدن بقیه رو تسخیر کنه،.
ولی تو معلوم نیست چطوری می تونی.
فهمیدم.
از قبل مُرده بودی.
هنوز نمردم!
و دکتر هم هستم.
وقتی آدم دیگه وجودش از بین میره که بهش می گیم مُردن،
آره، می دونم. حالا هر چی.
پس به زودی می میری؟
تا حالا همچین چیزی ندیدم.
نمی دونم چی میشه.
منظورت چیه؟!به هوش میام
عمراً اینطوری بمیرم بهتره بدونی که من.
خب پس. صبر کنیم و ببینیم.
بعداً می بینمت.
رفتم.
بعداً نمی بینیم.
هیچ وقت.
و اون کت و شلوار قلابیت رو هم در بیار.
من کسی نیستم که اینطوری بمیرم.
اصلاً چرا بمیرم؟
نمی میرم.
به هوش میام، رئیس میشم
و بعد مدیر.
این چیه؟
آها، پِردیپینه.
آره، فشار خونم یه کم بالا بود حدود دو میلی گرم کافیه..
پتاسیم کلرید، ساعتی 20 میلی لیتر تزریق درون رگیِ پیوسته؟،
تزریق درون رگیِ پیوسته.
مراقب باش پرستار جونگ.
اگه همه اش رو با هم بدی خیلی بد میشه.
و ببخشید که سرت داد زدم.
انگار هنوز ناراحتی.
زود عصبانی میشم خودت که می دونی..
از خیرش بگذر، باشه؟
صبر کن. هم کشیِ شکمچه ایِ زودرس؟
فقط خودمم که می بینم؟
پرستار جونگ، به خودت بیا!
وای.
ببخشید. بازم داد زدم.
خیلی کار بدی کردم.
خب
می دونی که از همه بیشتر به تو اعتماد دارم دیگه؟
خوشحال شدی؟ آره؟
جون آدم در خطره،
بعد تو خوشحالی که به خاطر کارت تشویقت کردن؟
کار تو نبود. کار خودم بود.
آره. می فهمم. جدی.
حتماً گیج شدی خب چرا نشی؟.
خودمم نمی دونستم چی کار می کنم.
فقط اتفاقی
چی کار می کنم؟
چرا برای امثال این احمق بهانه میارم؟
چرا فرستادیم کار در بخش اورژانس؟
به نظرت چرا من
صبر کن ببینم، تو هم صدام رو می شنوی؟
باید می رفتم خوار و بار فروشی رشته فرنگی می خوردم.
چرا زودتر برگشتم؟ باید شام رو می ذاشتم کنار که عمل کنم.
خب برو الان بخور.
رشته فرنگی یا سوپ برنج.
دو برابر سفارش بده و همه اش رو بلنبون.
کل شب رو باید کار کنم و حتی کارآموزی هم یه بار همچین کاری نکردم..
استعداد مخفیم رو فهمیدن،
پس دیگه از فردا نمیشه از زیر کار در برم.
حالا می خوای چی کار کنی؟
چی؟ چی گفتی؟
چی چیِ مخفیت؟
آخرش کار بزرگی کردم
چون رئیسی که بهم زور می گفت نجات دادم.
این کارها به من نمیاد.
وای.
طرف حسابم یه روانی تمام عیاره.
خبر نداره چه اتفاقی براش افتاده؟
بیا اینجا. بذار توی سرت رو ببینم.
پس اگه میشه،
سعی کن به هوش بیای.
تو کسی نیستی که اینطوری بمیره.
تو چا یونگ مین بزرگی.
حالا که کار به اینجا کشیده،
می خوام ازم تشکر کنی.
و ببینم عمیقاً جلوم سر خم کردی.
نه فقط این.
برام غذا می خری و از شیفت شب هم برم می داری.
باهام خوش رفتار میشی.
می خوام کارآموز عزیز و دوست داشتنیت باشم،
پس به هوش بیا.
به هوش که اومدی می بینمت.
خواب های خوب ببینی.
گو سئونگ تاک.
به هوش بیام می کشمت.
دوران کاریت تمومه.
هر کار بتونم می کنم که بیرونت کنم.
عوضی.
[مرکز پزشکی دانشگاه یون سانگ]
جریانِ چا یونگ مین رو شنیدی؟ - جدی؟
چا یونگ مین رو عمل کرد؟ - جدی میگی؟
وای. هنوز ازش خبری نشده.
تو حتماً می دونی
شنیدم کار دکتر کو بود - هویت واقعی دکتر گو..
چی؟ کدوم هویت؟
یه لوله بلد نبود در بیاره و توی بخش اورژانس بی فایده بود.
ولی شبانه یه نفر دیگه شد.
فقط تو بودی که همه چی رو دیدی.
راستش رو بهم بگو.
گو سئونگ تاک یه چیزی مخفی کرده، مگه نه؟
وای. چی مخفی کرده؟
الان این چیزا مهمه؟
استاد چا هنوز بی هوشه
حالش چطوره؟
استاد چا به هوش اومد؟
هنوز به هوش نیومده.
اندازه ی هر دو مردمکش ثابت 3 میلی متره.
و به ندرت واکنشی به درد نشون میده.
وای. خوب نیست.
چی؟ چی شده اومدی استاد یون؟
نتیجه ی نوار مغزیِ درخواستی رو آوردم.
نوار مغزی؟
کی درخواست داده؟
نماینده ی مدیر اداری هان سئونگ وون.
بهتون نگفت؟
خب، نتیجه چیه؟
بده.
گویا به علت کم اکسیژنی مغزش صدمه ی جدی دیده.
چی؟
به صورت کلی مدام ناپدید شدنِ فعالیت رو روی نوار مغزی می بینم.
و فعالیت مغزی دیگه ای نمی بینم.
پس یعنی
رفته توی کُما.
خب، باید صبر کنیم
و ببینیم از الان به بعد چی میشه.
وای.
[مرکز پزشکی دانشگاه یون سانگ]
[هر سال آزمایش غربال گری سرطان بدید]
[بخش مراقبت های ویژه]
چرا این بیرون مونده؟ بدنش که اون توئه.
خودش می دونه حال و روزش چطوره.
دکتره.
آها. بیمارهایی که عمل قلب و سینه داشتن
معمولاً بعد از سه چهار ساعت به هوش میان.
چون هنوز به هوش نیومده همه می دونیم آخر و عاقبتش چیه،.
وای. بی خیال دیگه چرا اینقدر بی احساسی؟.
خب خودش همیشه همین رو میگه.
[بخش مراقبت های ویژه]
وای.
گمونم چون همه ناراحتن،
زندگی خوبی داشته.
ولی خب چرا قیافه اش اینطوریه؟
به همین زودی رسیده مرحله ی چهارم؟
انکار، خشم، کنار اومدن، افسردگی و پذیرش.
پنج مرحله ی اندوه.
آب خوردنه. من خیلی ساله اینجام.
معمولاً با انکار شروع میشه.
ولی این طرف انگار افسرده ست.
چون دکتره؟
آها. مشخصه که با ماها فرق می کنه.
تُند و تیزه و خونسرد.
جدی ها. نباید اینقدر مغرور می بودی.
آدم هیچ وقت نمی دونه دنیا چه برنامه ای براش داره.
[بخش مراقبت های ویژه]
کجای کارم اینقدر اشتباه بود؟
غرورم چی؟
چشم زدم؟
خب، راستش رو می گفتم.
وقتی همیشه به آدم بی احترامی می کنن،
بعضی وقت ها توی لحظه گُم میشه.
می دونی؟ چه کارت کردم؟
چه نفرینی کردی من رو؟
[همکاری کنید تا بیمارها صحیح و سالم بمانند]
[مرکز پزشکی دانشگاه یون سانگ]
خوشا به حالت. زنده ای.
تازه نوشیدنی هم می تونی بخوری.
سرده؟
شک ندارم سرده.
بچه ی من توی خونه احتمالاً آبش هم تموم شده.
وای. ماندو. با هم از این دنیا بریم؟
[مرکز پزشکی دانشگاه یون سانگ]
حالت خوبه؟
چرا خوب نباشه؟ زنده ست دیگه، نیست؟
باید از من بپرسی.
چرا این نوشیدنیه اینطوریه؟
باید با مامانم حرف بزنم و دستگاه های نوشیدنی رو عوض کنم.
نوشیدنی انتخابیت مزه اش افتضاح بود.
آبیه رو بخور. کناریش.
اگه ناراحتی خب بگو.
سر دستگاه نوشیدنی خالی نکن.
حالا که روح شدم، پشت سرم
حرف می زنن.
نه. کل این مدت پشت سرم حرف می زدن.
من؟
چرا ناراحت باشم؟
تقصیر من نیست که رفته توی کُما.
خودش بود تصادف کرد.
آهای. چطوری اینقدر بی رحمی؟
منِ سال اولی به قدر کافی مایه گذاشتم.
هر کسی سرنوشت خودش رو داره.
و احتمالاً رفت توی کُما چون سرنوشتش بوده.
وای. فکر کردم کل مراحل رو رفته.
ولی به خاطر این عوضیه برگشته مرحله ی اول.
وای. بچگه.
فکر کردم فقط اطلاعات کتابیش زیاده.
ولی بلده مثل استادها هم حرف بزنه.
منظورت چیه؟
به حرفش که گوش بدی، منطقیه.
ولی به معنای نهفته در حرف هاش که فکر کنی در اصل توهینه،.
فهمیدی؟
راه بیفتم؟
[آسیب شناسی، پرتوشناسی، بخش اورژانس]
همه چی از اون روز شروع شد.
اولین روزش در بیمارستان.
می دونستم. همون صبح حس بدی به دلم افتاده بود.
به نظرت چرا فرستادمت بخش اورژانس؟
همه اش تقصیر توئه.
بعد تو چی گفتی؟ گفتی تقصیر خودم بوده تصادف کردم؟
و سرنوشتم بوده؟
باشه. خیله خب. تو هم باهام میای.
به جای بچه ام ماندو، تو رو با خودم می برم.
بیا اینجا گو سئونگ تاک.
چی؟ چی شد؟ اَه.
بیا اینجا.
وای. چه جالب اینجا دیدمت.
غافلگیر نشو.
بی خیال دیگه. قبلاً هم رو دیدیم.
اومدم ببینمت اگه سوالی داشتی.
خیله خب، پس میرم .نه، صبر کن.
چه خبره؟ چم شده؟
بذار توضیح بدم.
ارواحی که در کُمان یه چیزی دارن
به اسم محدوده ی عمل.
مثل یه جور محدودیته می دونی محدودیت چیه؟.
چیه؟ .ای بابا
ببین، تو الان اینجا وایستادی.
روی این منطقه هم یه نقطه بذار.
و این نقطه مرکزه.
و از مرکز یه شعاع صد متری داریم.
پس
بزرگیش میشه اینقدر.
درسته؟ خب
فقط توی همین محدوده می تونی حرکت کنی.
نمی تونی بری بیرون.
اگه بتونم چی؟ بی خیال دیگه.
نمی تونی. ممکن نیست.
یا هم می تونی کل شب امتحان کنی.
من چی؟ محدودیت من کجاست؟
بدنت الان کجاست؟
توی آی سی یو.
خب چطوره توی ذهنت تصور کنی؟
شک ندارم نمای کلی بیمارستان رو
مثل کف دستت می شناسی.
وای، چه مسخره.
این قوانین رو کی می ذاره؟ واقعاً که چقدر مسخره ست.
من نذاشتم.
قوانین دنیاست.
تازه، نباید اینقدر
از بدنت دور بشی.
اگه به هوش بیای، باید زود برگردی توی بدنت.
راست میگی.
پس میرم.
چی؟ .ای بابا. خیله خب
اینطوری.
باشه؟
روح من آزاده.
اگه حسودیت میشه،
بمیر.
چی؟ کنفرانس؟
منظورت قضیه ی رئیس جانگه؟
قبل از این که کسی رو مقصر بدونیم،
باید مشخص کنیم چی شده.
اگه بحث تخلف پزشکی بشه بیمارستان به دردسر میفته،.
بیمار عادی نیست.
که اینطور چیه؟.
نگران چیزی باشم؟
خب، استاد چا که عمل رو انجام داد الان بی هوشه.
ولی نمیشه تا به هوش میاد صبر کنیم چون نمی دونیم کِی به هوش میاد،.
صدالبته، باید کنفرانس رو برگزار کنیم آره..
کنفرانس رو هر چه زودتر برگزار کنیم.
استاد چا چی میشه؟
مطمئن نیستم.
اگه به زودی به هوش نیاد نای شکافی انجام میدن،
و لوله ی غذا وارد بدنش می کنن.
بعد یک ماه هم منتقل میشه به یه آسایشگاه.
به هر حال، اون موقع که برسه با کی باید حرف بزنیم؟،
منظورت چیه؟
خانواده ای که نداره.
و خویشاوند نزدیکی هم نداره که مراقبش باشه.
چه بد. حتماً خیلی تنهاست.
امروز برنامه ی دو تا عمل داشتم.
فردا هم سه تا.
خیله خب.
اگه زنده بمونم، فقط باید چشم انتظار عمل هام باشم.
چندان زندگی خوبی نیست.
اگه موعدم سر رسیده، باید خونسرد باشم و برم.
جایی نمیری.
اگه می خوای بری اول من رو برگردون.
رئیس جانگ؟ چیه؟ درد داشت؟
شاید.
جوون که بودم خیلی قوی بودم.
حالا که دیدمت، چند تا مشت دیگه هم بزنم.
نه، صبر کن.
وای. جلوش رو بگیرم؟
زحمت نکش. به صلاحشه.
واقعاً که برداشت اشتباهی ازش داشتم.
عجب مایه ی دردسریه.
خودت بیشتر مایه ی دردسری.
وای.
وای خدا!
ترسوندیم کِی پیدات شد؟.
اون؟ روحه.
روح؟ مُرده؟
نه. روحیه که در کُماست.
کُما؟ رئیس جانگ رفته توی کُما؟
نمیشه که. عملم عالی و کامل بود.
لابد به خاطر عمل تو نبوده.
[لی سئون هو]
سلام .یه چیزیش شده.
[لی سئون هو]
آقا، فشار خون بیمار داره میاد پایین.
به نظرت شکاف عمل باز شده؟
الان کجاست؟
بخش افراد مهم رو که می شناسی دیگه؟
اتاق بزرگِ آخر سالن.
از این طرف.
چرا هنوز... چرا اینجایی؟
می خوام یه لحظه ببینمت.
میشه الان بیای؟
فردا صبح پرواز می کنم آمریکا.
می خوام قبل از رفتن یه چیزی بهت بگم.
همون جای همیشگی منتظر می مونم.
چرا نیومدی؟
چرا با عجله رفتی اتاق عمل
و قیافت اونطوری شد؟
چته تو؟
اَه. برگشته.
ببخشید.
نمیشه بدون اجازه ی نماینده ی رئیس بذاریم کسی وارد بشه.
بار نهم شده.
بهش گفتین می خواستم ببینمش؟
چرا می خوای ببینیش؟
توی بیمارستان زندگی می کنی؟
چرا همه اش میری اونجا؟
می خوام شخصاً ببینم در چه حالیه.
که چی بشه؟
اگه خوشت نمیاد برم،
حداقل بذار پرونده ی پزشکیش رو ببینم.
پرونده اش رو ببینی
چی کار می کنی؟
سه بار ازت پرسیدم.
شنیدم عملش خوب پیش رفته.
حتماً یه دلیلی بوده که یهویی اینطوری شده.
تزریقاتش، انتقال خون
تو مگه دکتر واقعی هستی؟
ببین، اینقدر نرو روی اعصابم و بزن به چاک.
برگرد برو آمریکا یا هر جایی که جلوی چشمم نباشی.
هنوز نمی فهمه.
ببین. فقط وقتی زنده باشه دخترشی.
خواهری مثل تو ندارم.
اینم بار سومی بود که گفتم.
الان هم مثل همون موقع خرفتی.
تو هم همونطوری هستی، عوضی.
چی؟
منم گفتم برادری مثل تو ندارم.
حدوداً سه بار.
به همون اندازه پررو
و بی رحمی
یه ذره هم عوض نشدی اصلاً بزرگ نمیشی..
ای .بر می گردم
وقتی هم برگشتم، یا دره رو باز می کنی
یا پرونده ی پزشکیش رو نشونم میدی.
رئیس هنوز زنده ست
و دیگه خدا می دونه چی کار کنم.
هر بار می بینمش بیشتر ازش بدم میاد.
صدمه دیدی؟
از همین اتفاق فقط؟
من رو ول کردی که اینطوری باهات رفتار بشه؟
تاریخچه ی عمل رئیس جانگه.
[جراح: چا یونگ مین]
دکتر کیم.
بله؟ -!نه
برای بیمار اتاق 303
همون کاری که گفتی کردم .خب.
نبضش، فشار خونش،
و دمای بدنش عادیه .خب.
وضعیتش پایداره و در حال بهبود.
امروز بعد از ظهر همونطور که گفتی
به بخش جراحی مغز و اعصاب زنگ زدم
دیدی؟ گفتم که .نمی تونی.
همین خودش نشون میده زنده ای.
خیالت راحت باشه.
آزمایش دیروزش برای زمان لخته شدن خون.
دکتر کیم جه وون.
بیا صحبت کنیم.
چه اتفاقی برای جانگ کوانگ دئوک افتاد؟
آها. چیه؟ چی شد؟
خب... بخیه ها کنده شدن و زخم عمل باز شد.
چی؟ چرا؟
چرا یهویی باز شد؟ اون موقع که مشکلی نبود.
به نظر خودمم عجیب اومد ، برای همین زمان نسبی ترومبوپلاستینش رو دادم به دست بیارن،
و مشخص شد هِپارین زیادی دریافت کرده.
چی؟ چی؟
طبق دستور رئیس بلافاصله بهش پروتامین دادم،
و بعد دوباره قلبش عادی میزد.
ولی فشار خونش خیلی اومده بود پایین
و اکسیژن کافی بهش نرسید.
منظورت چیه هپارینِ زیاد؟
چقدر هپارین بهش دادی؟
همون 5000 واحد تجویز شده.
دیوونه ای که پنج هزار واحد بهش دادی؟
تو بهش گفتی؟ چرا؟
منظورت چیه؟
من گفتم پیوسته هزار واحد زیادش کن، محض احتیاط.
بازم خیلیه.
مشکلی بود؟ چی؟
مطمئنم نوشته بود 5000 واحد و همه با هم..
دیوونه ای؟!مگه داشت عمل میشد؟
پنج هزار واحد یکجا می خواسته چی کار؟
خب؟
پنج هزار واحد بهش دادی؟
خب
شخصاً تزریق نکردم.
موضوع فوری ای پیش اومد،
از سئونگ تاک خواستم تزریق کنه.
گو سئونگ تاک؟
به گو سئونگ تاک گفتی پنج هزار واحد بهش بده؟
گفتم هزار واحد یا پنج هزار واحد؟
با توجه به اتفاقی که براش افتاد انگار زیاد بهش تزریق کرده،.
هنوز فرصت نشد بررسی کنم.
رئیس گفت هیچ حرفی نزنم.
گو سئونگ تاک.
برگرد بیا اینجا عوضی.
آشغال. با بیمارم چی کار کردی؟
چرا به بیمارم دست زدی؟
دکتر آن، خوشحالم
این چیه؟
برای هپارین اومدی اینجا، نه؟
کار اون بود. اون
عوضیه. دکتر آن، کجاست؟
میشه به خودت بیای؟
نباید با پزشکِ همکار اینطوری حرف بزنی.
این عوضی که می گفتی کیه؟
[گو سئونگ تاک]
دیدی؟
گفتم که. نمی تونی.
همین نشون میده زنده ای.
زخم فرو رفتن در شکم.
کنار یه منطقه ی ساخت و ساز افتاد زمین
و تیرچه ی آهنی محکمی فرو رفت توی بدنش.
آهای.
بیمار داری و باید بری درمانش کنی.
وقتی ممکنه بمیرم، نمیشه برم درمانش کنم
دستکش، زود!
اندام ها و رگ هاش مشکلی ندارن.
دیواره ی شکمی پارگی ده سانتی متری داره پس تمیزش کنین و بخیه اش بزنین،.
کارآموز اُو، بقیه اش با تو.
[کمک پزشکی و فوری اورژانس]
[مرکز اورژانس]
تِس! تِس!
می تونم برم توی بدنش. چرا؟
من رو
من رو می بینی؟
منم، چا یونگ مین.
چطوری بیام بیرون؟
اتفاقی وارد شدم.
خب، دیگه
می دونی مرد آهنی چی کار می کنه که؟
که چطوری لباسش رو در میاره؟
میگه در بیاد، لباسش هم خودکار در میاد.
تو هم به این فکر کن که باید بیای بیرون.
فایده ای نداره.
خب بیا بیرون دیگه.
چطوری خب؟
یا شور و انرژی.
با شور و انرژی؟
چی شد؟ کجام؟
اینجا چی کار می کنم؟
دیدی؟ می تونم تسخیرش کنم.
چطوریه که فقط می تونم برم توی بدن اون و نه کس دیگه ای؟
چطور همچین کاری می کنی؟
چم شده؟
واقعاً تسخیر شدم؟
ازم دور شو .نه، نمیشم.
چی گفتی؟ که سرنوشتمه بمیرم؟
اینم سرنوشت توئه عوضی.
می بینی چقدر گیج شده؟
عاشق این حالتم .خیلی خوبه.
خیلی حس خوبیه.
چقدر خوشحالی ها. نه؟
اصلاً نمی دونی زنده می مونی یا نه.
چی؟ - چون می تونی، وارد بدنش نشو.
وگرنه ممکنه دیگه به هوش نیای.
باشه؟
نُه ضرب در یک میشه نُه نُه ضرب در دو میشه هجده..
نُه ضرب در سه میشه بیست و هفت.
سلام مامان.
می خوام یه سوالی ازت بپرسم.
می دونی که
صدام خوبه و قیافه ام هم جذابه.
آره، خیلی خوشتیپم.
به جای دکتر بودن اگه آواز بخونم یا بازیگر بشم چی
بیرون میشم؟
پسرم. بعداً خونه می بینمت، باشه؟
میشه بیای کمکم کنی؟
[مرکز اورژانس]
فشار خونش داره میره بالا.
اینجا چی کار می کنی؟
چی؟
داشتم میومدم تو.
چرا؟ که ببینی اون بابایی که شکمش آهن فرورفته هنوز اینجاست؟
هنوز اینجاست؟
بخیه اش زدم و فرستادمش بره.
به لطف تشخیص و دستور عالی تو بود.
آهان.
نبوغم دوباره تاثیر خودش رو داشت، نه؟
جاییت احساس عجیبی نداری؟
چی؟ من؟ کجام؟
خب مثلاً سردرد
یا بدن درد نداری؟
خوبِ خوبم. از سر تا پام خوبِ خوبم.
خب پس.
اگه خوبی برام قهوه بیار.
باشه. میرم قهوه ی گرون برات بیارم.
می خوای مخفیش کنی؟
پس فعلاً باهات همکاری می کنم.
اینم قهوه ات.
وای.
پیدات کردم.
چرا به تماس هام بی محلی می کنی؟
می دونی این برای کیه؟
بذار یه سوالی ازت بپرسم.
دیگه تا کِی باید توی بخش اورژانس بمونم؟
الان این مهم نیست.
به نظرت از این مهم تر برای من چیزی هم هست؟
آره برادر؟
بالاخره اومد.
چی؟ کیه؟
پسر رئیس جانگ دیگه.
پسر رئیس جانگ؟
[مرکز پزشکی دانشگاه یون سانگ]
اِ؟
خب؟ نقشه ی جایگزین چیه؟
عمل خوب پیش نرفت؟
می دونستم.
به خاطر تصادف استاد چا بهت نگفتم.
رئیس جانگ به هوش نیومد
چی؟
رفته توی کُما، مثل استاد چا.
به نظرت چرا وقتی با عجله میومد اینجا تصادف کرد؟
چطور شده که جراح و بیمار هر دو یه روز رفتن توی کُما؟
با خواست خودت اومدی اینجا.
راهی پیدا کردی احیام کنی؟
منصفانه نیست.
من همچین بلایی سرت نیاوردم.
اگه تو نیاوردی پس کی آورد؟
گمونم کسی نیستی
که زیردست هات رو سپر بلای خودت کنی.
ویژگی خوبی در رهبرهاست.
دقیقاً هم با همین رفتار تا آخرش هوای من رو داشته باش.
چی... چطوری خب؟
مگه من رو نمی بینی؟
منم مثل تو روحم. روح!
ر.و.ح!
من اینقدر متشخص هستم که نمیگم حقت بود.
چرا وقتی بیمار هنوز توی مرحله ی بهبود بود از بیمارستان رفتی؟
چی شده بود که اینقدر مهم بود؟
رسیدگی به کارت به خودت مربوطه،
ولی ازت انتظار دارم زنده ام کنی.
مگه این که بخوای پسرم بکشه ات.
رئیس جانگ.
با خبرنگارها حرف بزن که چرندیات چاپ نکنن.
بهشون بگو تا اعلامیه ی رسمی ندادیم منتظر بمونن.
همه چی رو باید بهت بگم؟
اَه.
تا یه مدتی قراره بری توی روزنامه ها بابا.
چرا به حرف
پسرت گوش کردی؟
باید به حرف دختر زرنگت گوش می کردی.
بدون عمل یه سال دیگه زنده می موندی.
چرا کاری که ازت خواستم نکردی؟
بعد دیگه لازم نبود تا این حد پیش برم.
حتماً باید مجبورم کنی دستم به خون آلوده بشه؟
اَه. هیچ وقت برای خودم وقتی ندارم.
جانگ مین هو هستم.
آره. همین الان؟
چا یونگ مین اتفاقی دخالت کرد
و همین کلی ضرر زده بهمون.
خب، فکر کردم تصادفش بخشی از برنامه ی تو بوده.
خیال کردی جانیِ روانی ام؟
استاد چا از دارایی های خوب بیمارستانمونه.
چرا به رباتی که کلی پول برامون در میاره صدمه بزنم؟
خب چطوره دوباره حساب و کتاب کنی؟
تموم که شد خبرم کن.
خب، تخصصم همینه.
قضیه ی کنفرانسه چیه؟
نقشه ای داری؟
فکر کردی کسی رو توی بخش جراحی قلب و سینه نداشتم برام کار کنه و همچین ترتیبی دادم؟
نگرانش نباش.
خب، مشکل استاد چاست.
چی؟
شک ندارم برای این قضیه هم یه فکری می کنیم.
بهش فکر کنیم.
سلام جه وون.
میشه به جای من تزریق رئیس جانگ رو انجام بدی؟
دوز هپارینی که بهت گفتم
بهش تزریق کنی هزار واحد بود، نه؟
بهش هپارین بده. پنج هزار واحد به دستور استاد چا..
میشه بهش تزریق کنی؟
چی؟ هوا سرده.
با قهوه مراسم برگزار می کردی؟
آها. قهوه.
بازم تشویق شدم.
تشویق... چی؟
تخت اتاق کشیک دادن.
نمی تونم روش بخوابم کمرم درد می گیره..
آخ، کمرم.
گلایه می کنی که شیفت وایمیستی؟
گلایه نکن. مرد باش.
آها. پس مرد میشم و تغییری ایجاد می کنم.
کل تخت های اتاق کشیک رو عوض کن.
برای همین پول در نمیاریم؟ که خرجش کنیم؟
آها. قضیه دکتریه که استاد چا رو عمل کرد.
توی پرونده اسم دکتر آن رو نوشتم.
نمی خواستم سابقه ی کاریت خدشه دار بشه.
برای همین ترتیب همه چی رو برات دادم.
به هر حال، خسته نباشی.
نگرانت بودم، ولی حالت خوبه.
همینطور پیش برو.
یادت نره منم پشت سرتم. باشه؟
روح بودن
خوبی های خودش رو داره.
حرف همه رو می شنوم
و کلی چیزها می فهمم.
ولی
یه چیزی هست که نمی دونم.
وقتی اون روز توی اتاق عمل چاقوی جراحی رو برداشتی،
می خواستی بکشیم یا نجاتم بدی؟
حرفی که توی آی سی یو بهم زدی
گفتی اگه دست خودمه، به هوش بیام.
الکی می گفتی؟
بعد از عمل عذاب وجدان گرفته بودی؟
اصلاً نمی دونستم.
پس
اون روز دیر اومدن اتاق عمل
چون مجبور بودن گندکاری قضیه ی رئیس جانگ رو جمع و جور کنن؟
دوز هپارین تزریقی اشتباه نبود و برنامه شون بود؟
از کِی؟
از کِی برنامه اش رو ریختی؟ چطوری؟
چطور تونستی با جون آدم بازی کنی؟
دکتری ها، ای بابا!
معلوم هست چرا همچین کاری کردی؟
که فقط گواهی تخصصی پزشکی بگیری؟
قول دادن اگه کاری که میگن بکنی
بهت گواهی تخصصی پزشکی میدن؟
عوضی.
اصلاً می دونی چی کار کردی؟
الو.
آی سی یو؟
استاد چا؟ چرا؟
من چی؟ چی شده؟
همین الان میام.
[دکتر روح]
به هوش بیا. زود باش دیگه. یالا.
من گفتم؟
آره. خودت گفتی.
وای.
دیگه دینم ادا شد.
چرا همچین کاری کردی؟ با عواقبش چطور کنار میای؟
می فهمم قضیه از چه قراره.
نگران مشکل خودت باش.
به نظر خیلی خاطرجمعی.
دستش چشه؟
همین الان فیصله اش بدیم.
چرا
این بار چه نقشه ای می کشی؟
امیدوارم حسابی عوض بشه.
امشب می برنت یه جای دیگه.