‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫هنوز اینجام.
‫داخل بدن پسرعموتم.
‫بله، راست میگی.
‫چا یونگ مین هستم.
‫چرا؟ تعجب کردی که اینقدر ‫راحت اعتراف کردم؟
‫عصبانی شدی؟
‫با چه جراتی توی اتاق عمل من ‫سر جون یه بیمار چونه می زنی؟
‫جون یه بیمار برای احمق هایی مثل ‫تو اینقدر ناچیز و بی معناست؟
‫چطور ممکنه
‫چطوریش مهم نیست.
‫خب، حالا که می دونی می خوای چه کار کنی؟
‫برو به همه بگو.
‫من میشم یه روح ‫و تو میشی یه دیوونه.
‫الانم یه روح هستم، پس برام مهم نیست.
‫اما چی سر دیوونه ها میاد؟
‫از همین الان نگران نشدی؟
‫حساب و کتاب کن.
‫خیلی این کار رو دوست داری.
‫یانگ مین هو زیاد این کار رو کردی.
‫فکر می کنی من روان پریشم؟
‫پرفسور چا در بیمارستان ‫ما یه مهره ی ارزشمنده.
‫چرا باید به رباتی که کلی ‫برام پول میاره آسیب بزنم؟
‫پس چرا دوباره ‫حساب و کتاب نمی کنی؟
‫وقتی تموم شد بهم خبر بده.
‫گفتی روان پریش نیستی.
‫گفتی من برای ‫بیمارستان یه مهره ی ارزشمندم.
‫اگه اینو می دونی
‫بهتره به فکر آسیب رسوندن به من نباشی.
‫باید بیدار بشم تا ‫پول بیشتری برات دربیارم.
‫یه هشدار بهت میدم.
‫اگه دوباره به بیمارانم دست بزنی
‫میرم!
‫مگه به اندازه کافی آسیب نزدی؟
‫هیچ کاری نکن، ‫یه جا بشین و منتظر باش.
‫تا وقتی که خودم بیام ببینمت.
‫دیوونه شدی؟ چطور تونستی بهش بگی؟
‫خب، سعی کردم مقاومت کنم
‫اما یه لحظه کنترلمو از دست دادم و
‫طوری رفتار کرد انگار از قبل خبر داشته.
‫بالاخره گیر افتاد.
‫باید می زدی زیرش.
‫به فکر خودت نیستی؟ ‫مشکل کنترل خشم داری؟
‫- چه فکری پیش خودت کردی؟ ‫- اون عوضیا
‫از دکتر چانگ استفاده کردن تا به من برسن.
‫خب من چه کار کنم؟ برگردم و بگم دروغ گفتم؟
‫فقط همینو داری بگی؟
‫مراقب باش. ببخشید.
‫اما سعی کردم خیلی باحال باشم.
‫خب، به نظرت چه کار می کنه؟
‫نمی دونم، اما هان سئونگ وون
‫اگه آدم باشه می ترسه.
‫از حرفهام با یانگ مین هو خبر داشت.
‫فقط ما دو تا بودیم
‫اما چا یونگ مین همه شو شنیده بود.
‫ما رو زیر نظر داشته.
‫واقعا همینو گفت؟
‫که اون چا یونگ مینه؟
‫داری مسخره م می کنی؟ چند بار؟
‫اگه واقعی باشه، ‫یونگ مین همه چیزو می دونه.
‫بیشتر از همه از کی کینه به دل داره؟
‫من؟ نه.
‫از تو. شاگردی که به استادش خیانت کرده.
‫چطور چنین چیزی ممکنه؟
‫حتی نمرده پس چطوری
‫و چرا سئونگ تاک؟
‫هیچوقت اون دو تا با ‫هم چشم تو چشم نشدن.
‫حالا چه کار می کنی؟
‫از من می پرسی؟
‫الان پشت سرته؟
‫لعنتی
‫خدایا.
‫پس عقل شون رو از دست میدن.
‫به هر حال، فکر نکنم ‫به این زودی بهمون برسن.
‫حسابی ترسوندمش.
‫آفرین بهت.
‫خیلی نقشم رو خوب بازی کردم.
‫جراحی خوب پیش رفت، درسته؟
‫معلومه که خوب پیش رفت، کارم خوبه.
‫باشه پس.
‫کاری که شده. بیا ‫زیاد به خاطرش ناراحت نباشیم.
‫از جراحی خیلی سختی بیرون کشیده شدیم.
‫الان بیا روی بیمار تمرکز کنیم.
‫کاری کنیم بهتر بشن.
‫هان سئونگ وون می دونه ‫که تو ارواح رو می بینی.
‫گفت بچه که بودی مریض ‫شدی و یه چیزایی می دیدی.
‫پس می دونه.
‫می دونستم.
‫برای همین بو برده و در ‫مورد تو فهمیده.
‫وقتی بچه بودی
‫چه اتفاقی برات افتاد؟
‫اونم خصوصیه؟
‫وقتی بچه بودم ترسناک بود.
‫خودمم می ترسیدم.
‫فقط هشت سالم بود.
‫نزدیک بود در یه تصادف بمیرم. ‫و وقتی بیدار شدم
‫چیزهایی می دیدم که ‫بقیه نمی دیدن.
‫و خیلی برام طول کشید تا ‫بفهمم که اونا ارواح هستن.
‫ترسیدم.
‫برای همین بارها ‫به عمد به بیمارستان اومدم.
‫می خواستم مطمئن بشم ‫بازم می تونم اونا رو ببینم.
‫چی
‫آرزوم این بود که دیگه نبینم شون.
‫اما وقتی دیدم شون از ترس فرار کردم.
‫با خودم می گفتم چطور می تونم ‫یه زندگی عادی داشته باشم.
‫حتی به فکر کشتن خودم افتادم.
‫وقتی بچه بودم همه جور فکری داشتم.
‫اما بعدا، به بیمارستان اومدم ‫چون می خواستم زندگی کنم.
‫سعی کردم با دیدن ‫ارواح ترسناک کنار بیام.
‫همینطور یاد گرفتم وانمود ‫کنم که ارواح رو نمی بینم.
‫اصلا باحال نیست.
‫فکر می کردم بعد از ده ‫سال می تونم یه زندگی عادی داشته باشم.
‫اما وقتی به اینجا رسید گیر کردم.
‫بسیار خب. همگی توجه کنین.
‫کو سئونگ تاک، بازش کن.
‫اگه با اون منو باز کنی
‫درد داره؟
‫هی، کو سئونگ تاک!
‫نه، این کار رو نمی کنم.
‫- کجا میری؟ کجا میری؟
‫نمی تونم این بلا رو سر خودم بیارم.
‫هیچوقت نمی تونم
‫اما می تونم بدنم رو بهت قرض بدم.
‫و فکر کردم معامله چندان بدی نیست.
‫من جراحی نمی کنم
‫اما بازم بخشی ازشم.
‫وقتی بیدار بشم، باید بدون کمک ‫من چهار سال رو بگذرونی.
‫چطوری این کار رو می کنی؟
‫به غیر از اون، هان سئونگ ‫وون جریان ما رو فهمیده.
‫قرار نیست که تا آخر عمر دکتر باشم.
‫یکم پیشرفت کن، تا بتونیم ‫سریعتر این قضیه رو تموم کنیم.
‫بیدار شو، و با دست های خودت جراحی کن.
‫تا اون موقع تمام تلاش مو می کنم ‫در این بیمارستان بمونم.
‫همه در موردش بهم گفتن.
‫اما فکر کردم نباید اینقدر ‫کارش خوب باشه. تازه سال اولشه.
‫می دونستی دکتر کو اینقدر کارش خوبه؟
‫چطوری
‫امکان داره؟
‫پرفسور چا به طور تصادفی
‫در طول جراحی به کانوله دست زد.
‫و هوا وارد شد.
‫برای همین فشار خون بیمار افت کرد، ‫که ممکن بود خیلی بد بشه.
‫چی؟ کی این کار رو کردم؟
‫پرفسور چا.
‫پرفسور چا پیشرفتی داشته؟
‫می دونم طاقت نداری، ‫اما بهتر نیست اول بهش سلام کنی.
‫ادب رو فراموش نکن.
‫امروز چندین بار اینو ازم پرسیدی.
‫و جوابم تغییر نکرده. هنوز نه.
‫بیمار بیدار شد.
‫به خاطر اینه که استرس داره؟
‫متاسفم که استرس داری.
‫نمی دونستم سر جراحی بودی.
‫چی؟
‫داشتی عمل رو تماشا می کردی.
‫باید عذرخواهی هم بکنی. ‫صبح سرش داد زدی.
‫چرا من
‫به ندرت این کار رو می کنم.
‫ببخشید که صبح سرت داد زدم.
‫نه. اصلا نگران نباش.
‫میشه بگی صبح چی شده بود؟
‫صبح؟
‫بهش بگو داشتی نقش بازی می کردی.
‫و همین الان برو. حواست باشه ‫اول خداحافظی کنی.
‫داشتم نقش بازی می کردم.
‫پس خداحافظی می کنم.
‫از کجا می دونستی؟
‫ببخشید؟ منظورت چیه؟
‫حتی دکتر لیم بو می نبودی
‫یا مادرش هم از خون دماغ خبر نداشت.
‫اونو میگی
‫از خودش شنیدم.
‫شوخی می کنی
‫خب، حتی توی خواب فهمیدم.
‫بیمار رو از کجا می شناسی؟
‫فکر نکنم دوست بوده باشین.
‫یه دوست مشترک داریم.
‫خوبه!
‫خدایا. وقتی پای بهونه اوردن وسط ‫باشه این پسر واقعا باهوشه.
‫اما چرا صبح داشتی جراحی منو می دیدی؟
‫بهم گفتن قراردادم برای ‫اضافه کاری رو بیارم.
‫نمی خواستم زیاد بمونم.
‫اما همونطور که می بینی، ‫برخلاف انتظارم باید بیشتر بمونم.
‫و وقتی قراردادت تموم بشه، برمی گردی؟
‫مطمئن نیستم. هنوز تصمیم نگرفتم.
‫خدایا. خیلی ترسیدم.
‫اینجا چه کار می کنه؟
‫کو سئونگ تاکه یا چا یونگ مین؟
‫چی شده؟ چرا این ‫همه سوال ازم می پرسه؟
‫قراردادش رو تمدید کرده.
‫یعنی زمان خریدیم.
‫می تونی قبل از پایان قراردادش ‫بیدار بشی و ازش بخوای بمونه.
‫راستی، منظورت از ‫نقش بازی کردن چیه؟
‫گفتی داشتی نقش بازی می کردی؟
‫چرا باید توی اتاق عمل نقش بازی کنم؟
‫دارم میام.
‫در طول عمل متوجه چیز ‫غیرعادی در بیمار نشدم.
‫اگه همه چیزو قطع کنم، چی میشه؟
‫دوست دارم خیلی چیزها رو بفهمم.
‫و از میون اونا یه ‫چیز از همه مهمتره.
‫آخه چرا تا این حد پیش رفتی؟
‫چرا؟
‫خدایا.
‫آفتاب صبح خیلی حس خوبی به آدم میده.
‫- هی، کو سئونگ تاک! ‫- صبح بخیر، کریستال!
‫این چه کاری بود؟
‫چرا اینقدر عجله داره
‫چیزی شده؟
‫کارکنان بیمارستان از ‫مهارت های سئونگ تاک متعجب موندن.
‫روز به روز داره بهتر میشه. ‫خیلی تحسین برانگیزه که
‫حتی شایعه شده که یه ‫شبح یا روح تسخیرش کرده.
‫خدایا. چی بهش میگن؟ ‫همچین چیزی سرت اومده؟
‫یه دکتر ماورایی شدی؟
‫خدایا. قراره یه دکتر نابغه ‫توی خونواده مون داشته باشیم؟
‫بیا روراست باشیم. ‫با پرفسور چا کنار نمیای.
‫تهدیدش کردی؟
‫یا باهاش معامله کردی؟
‫در عوض چی بهش میدی؟
‫چرا به تو یه پیشنهاد ندم؟
‫اگه به کارهایی که کردی اعتراف کنی ‫و از اشتباهاتت توبه کنی
‫قبل از اینکه چا یونگ مین بیدار بشه
‫می تونم بهت ارفاق کنم.
‫نمی خوام ببینم تنها پسرعموم
‫بهش سخت می گذره.
‫برای همین نصف خودتو نشون دادی؟
‫پرفسور چا گفت وقتی بیدار ‫بشه نصف دیگه رو نشون میده؟
‫وقتی زمانش برسه می بینیم.
‫اگه پرفسور چا بمیره چی؟
‫رسیدن اون زمان رو هم می بینیم.
‫دکتر کو؟
‫چرا اومدی اینجا؟
‫اومدم ببینم در طول شب بهتر شده
‫و بهش صبح بخیر بگم.
‫دکتر چانگ کجاست؟
‫امروز صبح جراحی داره.
‫به زودی شروع میشه.
‫درسته.
‫یه لحظه.
‫بو می، بعد از جراحی بیدار شو
‫و پایان نامه تو تموم کن، باشه؟
‫بقیه تمومش کردن و دکتراشونو گرفتن.
‫چیزی نمیشه. خیلی زود بهشون می رسی.
‫معلومه. دختر خودمی.
‫فقط بیدار شو.
‫در همه چی بهت کمک می کنم.
‫فقط بیدار شو، باشه؟
‫بریم.
‫هی. اینجا چه حال و هوایی گرفته؟
‫میگن اگه جراحی خوب ‫پیش بره بیدار میشی.
‫بعدا به مسائل پیچیده فکر کن.
‫اول بیدار شو.
‫بریم. اینجا صبر نکن. بیا بریم اونطرف.
‫بله. الان رفت توی اتاق عمل.
‫باید صبر کنیم. میگن ‫چند ساعتی طول می کشه.
‫اینقدر نزدیک نیستیم که ‫خداحافظی مون طول بکشه
‫برای همین
‫الان جدا میشیم.
‫مراقب باش.
‫زندگی خوبی داشته باشی.
‫خدایا. چقدر بیشعوره.
‫درک کن، باشه؟ می دونی که چطوریه.
‫اگه جراحی خوب پیش بره ‫ممکنه وسط کار برگردی.
‫نمی خواد وقتی کنارت وایستاده ‫غیب شدن تو رو ببینه.
‫باید همینجا بمونی، باشه؟
‫می دونی منظورم چیه، درسته؟
‫حتما بیدار شو.
‫زن 29 ساله، مننژیت داره ‫و مایع درون جمجمه باید خارج بشه.
‫زمان تخمینی عمل، یک ساعت و نیم.
‫با مته جمجمه رو سوراخ می کنیم.
‫- درست میگم؟ بله.
‫پس بیاین شروع کنیم.
‫لطفا تیغ جراحی رو بده.
‫اومدی اینجا بیمار رو ببینی یا دکتر رو؟
‫هر دو.
‫تو چی؟
‫من؟ چرا؟
‫می بینی؟ همیشه تو دردسر درست می کنی
‫اما منم که باید تر و تمیزش کنم.
‫من دردسر درست کردم؟ چی؟
‫کی بوده؟ کدوم عوضیه؟
‫نه خوراک دارم و نه خواب
‫به خاطر آدمی مثل تو.
‫دکتر.
‫اینجا چه کار می کنی؟
‫با کی حرف می زدی؟
‫چی؟ من؟ کی؟
‫کسی اینجا نیست.
‫با کی حرف می زدی؟
‫من نبودم.
‫بگذریم، اینجا چه کار می کنی؟
‫نباید همینطوری راه بیافتی بیای اینجا.
‫بیا بریم. برت می گردونم.
‫چرا سکوت غیرعادی اینجا رو فرا گرفته؟
‫مثل آرامش قبل از طوفانه.
‫بیا بریم.
‫برادر. باید بیشتر مراقب بیمارانت باشی.
‫سئونگ جو. دوباره رفتی بیرون؟
‫بهت گفتم جایی نری.
‫برگرد. مامانت حتما دنبالت می گرده.
‫چشم، دکتر.
‫هی، ندو!
‫کوچولوی شیطون ‫هیچوقت گوش نمیده.
‫خبری شده؟
‫شایعه عجیبی نپیچیده؟
‫شایعه؟ مثل چی؟
‫آدم ها همیشه وقتی یه ‫جا جمع میشن در مورد من حرف می زنن.
‫سئونگ تاک.
‫برام مهم نیست روح باشی یا موجود فضایی.
‫پس بیا تا آخرش بریم.
‫چی؟
‫چطوری بگم؟
‫مهم نیست من چه فکری بکنم، ‫به نظر میاد ازم در برابر نیروهای
‫شرور محافظت کردی.
‫پس بیا تا آخرش بریم.
‫کجا بریم؟ بدون من برو و برنگرد.
‫باید می گفتم یه زامبیه؟
‫رفت تو، درسته؟
‫آره.
‫خوبه.
‫خبر خوبیه. خیلی عالیه.
‫چی؟
‫چرا اینقدر ترسیدین؟ ‫مگه تا حالا روح ندیدین؟
‫برنگشتی تو؟
‫امروز فقط یه لوله گذاشتن توی سرم.
‫باهاش مستقیم به مغزم ‫آنتی بیوتیک تزریق می کنن
‫تا ببینن جواب میده یا نه. اگه بده
‫شاید بهتر بشم. امید هست.
‫از قیافه دکتر معلومه که ‫جراحی خوب پیش رفته.
‫تازه شروعشه، پس زیاد ناامید نشین.
‫اون بهم توضیح داد.
‫خب، به نظر نمی اومد جزییات رو بدونه.
‫به علاوه، به عنوان یه ‫دکتر بخشی از کارمه.
‫مگه قبلا دکتر نبودی؟
‫تازگی چی سرش اومده؟ ‫نمی تونم بهش عادت کنم.
‫اینطوری نگو.
‫راهی برای درمان بو می پیدا ‫کرد و به اتاق جراحی بردش.
‫درسته. باید زودتر باهات حرف می زدم.
‫ممنون که یه راهی برام پیدا کردی.
‫چرا با عجله بعد از جراحی رفتی؟
‫با این سرعت مریض میشی.
‫خانم مین و من مراقب ‫اینجا هستیم، برو یکم استراحت کن.
‫برو بیرون و یکم هوای ‫تازه و آفتاب بخور.
‫احساس خفگی نمی کنی؟
‫اینجا هم به اندازه کافی ‫هوای تازه و آفتاب هست.
‫به اندازه کافی خوبه.
‫ماه هاست همینطوری مونده.
‫خیلی وقته که آفتاب رو ندیده بودم.
‫کی پرسید؟
‫به خاطر همون یه مورد ‫صمیمی شده.
‫خدایا. چه مرگته؟ ما که ‫اینجا رو اجاره نکردیم.
‫می دونم. آفتاب گرفتن با هم خیلی خوبه.
‫امروز آفتاب حس خوبی ‫بهم میده. حالم رو بهتر می کنه.
‫آدم باید یکم آفتاب بگیره.
‫به خاطر همین سیاست ‫آفتاب گرفتن رو گذاشتیم.
‫سیاست آفتاب گرفتن.
‫به این زودی بیدار شدی؟
‫گوش کن ببین چی میگه.
‫جدی.
‫کجاش خنده داره؟
‫می دونم.
‫سعی داشتم شما رو بخندونم.
‫همگی پرفسور هستین
‫اما از یه رزیدنت استفاده می کنین
‫تا آمارتون رو ببرین بالا ‫چون از عهده خودتون برنمیاد.
‫سختگیرانه بگم، یه جور شیادیه.
‫متوجه هستین؟
‫خدای من. لطفا اینو نگین.
‫جراح اصلی جراحی ها رو انجام داده
‫و کمی کمک از جراح دستیار گرفته.
‫از نظر قانونی مشکلی نداره.
‫رزیدنت بدون اوردن اسم ‫کسی خودش عمل می کنه
‫به عنوان جراح اصلی
‫به جز یک مورد.
‫گرفتگی شاهرگ شکمی.
‫اتفاقی که افتاد این بود
‫داشتم با سرعت نور ‫پیش می رفتم که باهام تماس گرفتن
‫اما وضع بیمار بحرانی بود ‫و نزدیک بود بمیره.
‫باید همکاری کنین و حرفی نزنین
‫اما نمیذارم به این راحتی تموم بشه.
‫ممکنه یه مشکل بزرگ بوجود بیاد.
‫پرفسورها.
‫باید همه تون رو به ‫کمیته انضباطی بکشونم؟
‫سلام. برگشتم.
‫این بار چه لطفی بهم می کنی؟
‫از الان تا شب اینجا می مونم
‫و از پرفسور چا یونگ مین ‫محافظت و دفاع می کنم.
‫چی؟ چه کار می کنی؟
‫سلام.
‫سئونگ تاک بهم گفت ‫که هر ساعت بیام
‫به پرفسور چا سر بزنم
‫پرفسور.
‫پرفسور، منم، جای وون!
‫ببخشید که نیومدم ملاقات شما.
‫شنیدم دارین بهتر میشین.
‫به زودی بلند میشین، نه؟ باید بلند بشین!
‫طفلکی
‫دکتر چانگ، شنیدم نصف ‫روز رو مرخصی گرفتی.
‫خوش به حالت. باید بری.
‫من؟ بعد از ظهر رو مرخصی بگیرم؟
‫نصف روز از بیمارستان دور باش.
‫پاییزه و خورشید و ‫نسیم دوست داشتنیه.
‫ممنون که به فکر منی، اما راحتم.
‫جایی ندارم که برم.
‫یه جا داری که باید بری.
‫این آدم ستاره ی بزرگیه
‫و پرفسور چا هم خیلی طرفدارشه.
‫طرفدار؟
‫طرفدار کسیه؟
‫عجیبه، نه؟
‫باید پیش بینی می کردمش.
‫راستش، وقتی جوون بوده، ‫بیمار پرفسور چا بوده.
‫برای یه نمایش برگشته
‫و وقتی بیدار شده دیگه نبوده.
‫داستانش مفصله، اما خلاصه ش میشه
‫اگه تو به جاش بری، پرفسور چا
‫خیلی خوشحال میشه.
‫[کنسرت جسیکا]
‫گفتی دیدن کلیپ های ‫کنسرتش تو رو خوشحال می کنه.
‫شاید دیدنش از نزدیک ‫تو رو دو برابر خوشحال کنه.
‫وقت نداریم، باید پیشرفت کنیم.
‫پیشرفت کردن خوبه
‫اما چطور می تونم
‫داری میگی
‫فکر کنم برای همین ‫امروز اینقدر شیک کردم.
‫لباس خاصی هم هست، پس ‫تمام مدت مراقب رفتارت باش.
‫دست هاتو نذار توی جیبت ‫تا شکل لباس خراب نشه.
‫و نباید همچین کاری بکنی.
‫اگه مجبورم کنی از این ‫کارها بکنم، رابطه مون تمومه.
‫خدای من.
‫منم که باید تعجب کنم، اما ‫تو چرا غافلگیر شدی؟
‫غافلگیر شدم چون
‫فکر نمی کردم بیای.
‫خودت اینو برام فرستادی.
‫چی شده؟
‫یکی هم اینو برای من فرستاد.
‫می بینی، بله، جسیکا، جسیکا
‫وقتی بیمار بود اسمش ‫لی جی وو بود.
‫جراحش بودم.
‫به عنوان دکترش اومدم تا ‫اگه مشکل پزشکی داشت بهش برسم.
‫مدتی نه چندان قبل
‫قلبم رو عمل کردم.
‫دکترم هول کرد و گفت
‫نباید اصلا اجرا کنم
‫امیدوارم ناراحت نشین.
‫[خوشحال باش، جسیکا]
‫[خیلی دوستت داریم]
‫♪ صبح بیدار شدم ♪
‫♪ نمی تونم چشم هامو باز کنم ♪
‫♪ پلک هام بهم چسبیده ♪
‫♪ چطوری آرایش کنم ♪
‫[دوستت داریم، جسیکا!]
‫خوبه بعد این همه مدت ‫اومدیم بیرون. هوای شب خوبه.
‫خیابون ها هم قشنگن.
‫بخش جراحی خیلی ‫خسته کننده س، نه؟
‫دیدم به عنوان یه کارآموز ‫تقریبا تمام مدت توی بیمارستانی.
‫در روز، بله.
‫میگی در روز
‫اما جوون ها این روزها ‫رشته های آسونتر رو انتخاب می کنن.
‫میشه بپرسم چرا جراحی رو انتخاب کردی؟
‫چون به یه دختر قول دادم.
‫که جراح بشم، اونم ‫جراح مغز و اعصاب میشه.
‫یونگ مین. بیا از این ‫به بعد اینطوری زندگی کنیم.
‫و با هم بیمارستان رو فتح کنیم.
‫تو رییس بخش جراحی زنان باش، ‫من جراح مغز و اعصاب.
‫چطوره؟ عالی نمیشه؟
‫با همدیگه زندگی کردیم
‫و با هم بیمارستان رو فتح کردیم.
‫باید شام بخوری.
‫نه. برمی گردم بیمارستان.
‫باید تا وقتی بیرونی غذا بخوری
‫اشکالی نداره. گرسنه نیستم.
‫پس بیا یه چیزی ‫به جز برنج بخوریم.
‫چرا جواب نمیده؟ تمام روز هم که ندیدمش.
‫دیگه دارم نگران میشم.
‫[مرکز اورژانس پزشکی]
‫هی، کو
‫چرا اون از ماشینش پیاده میشه؟
‫چرا همچین قیافه ای گرفته؟
‫لعنتی.
‫ممنون که قدم زدیم ‫و استراحت کردیم.
‫منم ممنونم.
‫خداحافظ.
‫خوب تموم شد؟
‫کلی هورمون شادی در بدنت ترشح شد؟
‫به لطف تو، خیلی زیاد بود.
‫دارم کارهای زیادی می کنم ‫که هرگز انجام ندادم. خیلی ارزش داره
‫این چیه؟
‫خودت گفتی که دفعه ی ‫بعد کیک گردو بگیرم.
‫کی به من لطف می کنی؟
‫لطف کنم
‫بریم سر اصل مطلب. کیک گردو می خوام.
‫حتما. لطف بعدی کیک گردو بود. درسته.
‫یه چیزی گفتم
‫حتی اگه الکی گفته باشی، بازم قول دادی
‫و امروز حلش کردم تا به دردسر نیافتی.
‫چقدر خودنما. هنوز از ‫بدن من استفاده می کنی.
‫سلام، برادر.
‫سئونگ تاک، بد شد.
‫چی بد شد؟
‫پرفسور چا رو میگی؟
‫- سئونگ جو! سئونگ جو گم شده.
‫نباید مدام این کار رو بکنه.
‫خیلی منو ترسوندی.
‫یه جایی قایم شده.
‫سئونگ جو؟
‫سالن انتظار رو گشتی؟
‫من این پایین رو می گردم.
‫ببخشید که تنهایی رفتم.
‫دفعه ی بعد با هم میریم.
‫خودمون دو تا.
‫درسته.
‫دکتر کو گفت اینو دوست داری.
‫دکتر کو
‫خیلی در موردت می دونه.
‫درست مثل توئه.
‫[مراقبت ویژه]
‫باید وقتی بزرگ بشه دکتر بشه.
‫خودت تنهایی رفته ملاقات یه بیمار.
‫بله. باید در بخش ‫جراحی خوب آموزش ببینه.
‫سئونگ جو.
‫مگه نمی دونی ساعت چنده؟
‫بچه ها باید تا ساعت نه توی تختخواب باشن.
‫بیا بریم. من می برمت.
‫دکتر!
‫دکتر، برای دیدن من اومدی؟
‫سئونگ جو. تو
‫هی، بچه. بچه، چشم هاتو باز کن.
‫هی.
‫چیه؟ چی شده؟
‫یکی بهم گفت بیام اینجا. ‫وقتی رسیدم از هوش رفته بود.
‫تنها اومدی؟ پرفسور چا چی؟
‫- هی، تو... ‫- بیا اول بچه رو نجات بدیم.
‫کنار تو وایستاده؟ پرفسور چا.
‫بله! چی؟
‫همینجاست.
‫جاتو باهاش عوض کن و ‫کمکم کن، زود باش.
‫نبضش رو بگیر.
‫برگشت.
‫اول براش لوله بذار. ببین بیدار میشه یا نه.
‫چی؟ باشه.
‫چند وقته می دونی؟ از کی؟
‫احتمالا از روزی که خودت فهمیدی.
‫از همون اول می دونستی.
‫چرا چیزی نگفتی؟ ‫چرا وانمود کردی خبر نداری؟
‫هیچوقت بهم نگفتی با پرفسور چا
‫چه کار می کنی و نظرمو نخواستی.
‫این حرفها خیلی آشناست.
‫خدایا. چطور می تونی
‫خیلی رفتارت تابلو بود. ‫چطور متوجهش نشم؟
‫هنوز اینجاست؟
‫پرفسور چا.
‫هی. نمی تونه منو ببینه، نه؟
‫اول از همه منو کارآموز صدا نزن.
‫پرفسور چا، فقط تو ‫منو اینطوری صدا می زنی.
‫و سئونگ تاک منو کریستال صدا می کنه.
‫چطور نتونستی یه اسم ساده رو حفظ کنی؟
‫کی با یه کارآموز اینطوری حرف می زنه؟
‫خدایا. جریانش چیه؟
‫به علاوه وقتی جراحی می کنی
‫لطفا مچ هاتو ماساژ نده.
‫پرفسور چا، مطمئنم این عادت شماست.
‫می خوای خودتو لو بدی؟
‫ای وای. چی؟
‫تمام مدت همین کار رو می کنی؟
‫گوش کن. این عادت منه.
‫شبیه یه مراسم شده. کاری که ‫باید انجامش بدم. درک می کنی، نه؟
‫واقعا جای تعجب داره که گیر نیافتادی.
‫شما دو تا باید حواستون جمع باشه.
‫و اونوقت می تونیم برگردیم سر ‫کار عادی خودمون. منم هستم.
‫اما چرا امروز اینقدر شیک کردی؟
‫من؟ باید می رفتم یه جایی.
‫- کجا؟ ‫- کنسرت جسیکا.
‫کنسرت؟ با کی؟
‫- با دکتر چانگ. چرا؟
‫بخشی از نقشه مه.
‫اما الان اهمیتی نداره.
‫حتما وقت اضافی زیاد داری.
‫با این و اون قرار میذاری.
‫خوش به حالت.
‫خدایا. که اینطور.
‫همیشه اینقدر خیال پردازه؟
‫متوجهم که خیلی مشخصه، ‫اما چطور به این راحتی باور کرده؟
‫خب، در مورد مسائل ماورایی ذهنش بازه.
‫اینقدر تابلو بودم؟
‫هی.
‫خوبه؟
‫بده؟
‫کجاشو دوست نداری؟ دقیق بگو.
‫خیلی خوبه.
‫چی؟ خیلی خوبه؟ خدایا. امکان نداره.
‫راستش رو بگو. زیادی شیرین نیست؟
‫خشک نیست؟
‫باشه. کی اینو اورده؟
‫مغازه چطوری بود؟ جای خوبی بود؟
‫چقدر شلوغ بود؟
‫اصلا توی مغازه مشتری دیدی؟
‫جاشو مطمئن نیستم.
‫خیلی شلوغ بود. و مشتری ها
‫هم زیاد نبودن.
‫که اینطور.
‫درسته. می خوای ‫امتحانش کنی؟ نظرتو بهم بگو.
‫غذاهای خیابونی نمی خورم.
‫حالا باهامون حرف هم می زنه.
‫دو تا دکتر بالای سرش بودن.
‫اما نتونستین یه بچه رو نجات بدین؟
‫خدایا. هر دوشون مغرورانه بهم زل زدن.
‫گیر افتادی؟
‫خدایا. بیشتر از انتظارم جلوی خودتو گرفتی.
‫باید مراقب باشی.
‫مدت زیادیه توی بیمارستان منی.
‫اینقدر موندی که باید اجاره بدی.
‫قبلا یه بچه اینقدری بودی.
‫الان حسابی بزرگ شدی.
‫زمان زود می گذره.
‫درسته. اینجا بودی تا تبدیل شدن ‫یه بچه به یه دکتر رو ببینی.
‫جای دیگه ای هم داری بری؟ ‫باید اونجا رو هم ببینم؟
‫خدایا. عجب ادب و رفتار بدی داری.
‫وقتی بچه بودی خیلی مهربون تر بودی.
‫هر چی بزرگتر میشی، بی ادب تر میشی.
‫از اولین روزی که دیدمت ‫اصلا عوض نشدی.
‫باید درست صدات کنم.
‫اما چی شد که نرفتی، آقا؟
‫معمولا روح اونایی که می میرن ‫سریع ناپدید میشه.
‫عجبا. چقدر طولش دادی.
‫شرط می بندم که 20 سال ‫کنجکاو بودی اینو بدونی.
‫همه داستانی دارن که ‫در قلب شون دفن شده.
‫همه یه داستان داریم، مگه نه؟
‫وقتی بچه بودم
‫چندین بار با هم چشم تو چشم شدیم.
‫می دونم منو دیدی.
‫اما چطور 20 سال ‫وانمود کردی که منو ندیدی؟
‫خب
‫تو وانمود کردی منو نمی بینی.
‫چرا من باید تو رو ببینم، عوضی؟
‫خدایا. چقدر باحالی.
‫از طرز فکرت خوشم میاد.
‫یه مورد فوری دارم که باید ‫بهش رسیدگی کنم. منو ببخش.
‫همین اطراف می بینمت.
‫عجب. از دست بچه ی لوس.
‫مرد خوبی شده.
‫سئونگ جو چطوره؟
‫بقیه ارواح بردنش؟
‫نباید مادرش رو ببینه.
‫خوب پیش رفت؟
‫بله. یه جورایی.
‫خدایا. چطور از دستش دادم؟
‫تو در اصل توی این بیمارستان بزرگ شدی.
‫و اون مرد، تس، 20 ساله اینجاست.
‫عجیبه که اصلا تو رو نمی شناختم.
‫بیدار میشه، درسته؟
‫معلومه.
‫مطمئن میشم بیدار بشه.
‫کیم جای وون
‫صبح از سرش ام آر آی ‫و سی تی اسکن می گیره.
‫باید بری یکم بخوابی. ‫من حواسم به سئونگ جو هست.
‫درک می کنم که سئونگ تاک از ‫اون دختر خواسته باهاش به کنسرت بره.
‫اما چرا دکتر چانگ باهاش رفته؟
‫یعنی یه جراح مغز و اعصاب ‫اینقدر وقت خالی داره؟
‫حتی منم نتونستم باهاش برم.
‫صبر کن ببینم.
‫وقتی مراقب پرفسور چا ‫بودن اتفاقی بین اونا دو تا افتاده؟
‫خدایا. نه. چه فکری پیش خودم کردم؟
‫مامان، من رسیدم.
‫دیر میای خونه. قبلا به موقع می اومدی.
‫بعد از کار رفتم با ‫دوستام یه دوری بزنم.
‫ای وای. وقت گذروندن با ‫اونا بیشتر خسته م می کنه.
‫ساگی، اومدم خونه.
‫دوستت رو درک نمی کنم.
‫چطور اسمش رو گذاشته ساگی؟ ‫معنای خوبی نداره.
‫شاید، می خواسته مطمئن بشه ‫ساگی روزی سه بار غذا بخوره.
‫که اینطور. ساگی ‫یعنی وعده غذایی نه عوضی؟
‫تعجبی نداره. به نظر میاد ‫روزی سه وعده غذا می خوره.
‫اما چرا نمیاد ببرتش؟
‫فکر کردم فقط چند روز اینجاست.
‫به زودی میاد.
‫تازگی سرش شلوغ شده.
‫هی، سو جونگ. این روزها ‫چشم هام خشک شده.
‫میشه یه نگاهی بندازی؟
‫- چی؟ من؟ ‫- بله.
‫یه ماه کارآموز چشم پزشکی بودی.
‫نمی تونی معاینه کنی؟
‫باشه. بذار یه نگاه بندازم.
‫با استادات خوب رفتار کردی، درسته؟
‫خودت گفتی که ورود به ‫چشم پزشکی سخت بود.
‫باید در دوران کارآموزی ‫تاثیر خوبی روی همه بذاری.
‫اینطوری، تو رو رزیدنت ‫خودشون انتخاب می کنن.
‫البته. کارم خیلی عالیه.
‫ممکنه هوا خشک باشه. ‫چشم هات هم خشک شده.
‫خدایا. خودم می تونستم اینو بگم.
‫واقعا در چشم پزشکی کار می کنی؟
‫البته که آره. کراآموز چشم پزشکیم.
‫یه چیزیت شده.
‫در بخش اورژانس
‫جراحی قلب یا ‫مغز و اعصاب که نیستی، نه؟
‫نزدیک این بخش ها هم نمیشم.
‫قول دادی.
‫چشم پزشکی، گوش و حلق و بینی ‫و متخصص پوست. فقط این سه تا.
‫وگرنه نباید دکتر بشی.
‫نمیذارم مثل پدربزرگت زندگی کنی.
‫می دونم.
‫مامان. بذار دوباره نگاه کنم.
‫[دانشگاه پزشکی یونسانگ]
‫سلام. خوابیدی؟
‫یکم.
‫- سئونگ جو چطوره؟ ‫- هنوز خبری نیست.
‫دکترش کیه؟
‫پرفسور هان.
‫علتش چیه؟
‫پیداش کردم.
‫شنیدم که تازگی زیاد می رفته ‫اینطرف و اونطرف.
‫بیمار بعد از جراحی ‫قلبی که داشته
‫زیاد حرکت می کرده
‫که باعث شده به شاهرگ ‫سینه بسیار فشار بیاد
‫فشار خون شاهرگ کبد ‫افت کرده و باعث ایست قلبی شده.
‫خوشبختانه، بیمار بلافاصله ‫پیدا و احیا شد
‫برای همین قلب دوباره داره کار می کنه.
‫هوشیاری شو به دست نیاورده
‫اما آم آر آی هیچ ‫آسیب مغزی رو نشون نمیده.
‫بنابراین فعلا باید زیر نظر بگیریمش.
‫مشکل بطن سمت راسته. اینجا رو ببینین.
‫امروز صبح این ‫سی تی اسکن از قلب گرفته شده.
‫اینو بینو بطن راست و شاهرگ سینه می بینی؟
‫معمولا باید خیلی فضاش باز باشه
‫اما افزایش فشار خون ‫باعث شده که بند بیاد.
‫وقتی خواب بودم این کار رو کردی؟
‫به جاش باید وقت تلف می کردم؟
‫تمرکز کن. راه حلش همینه.
‫باید فاصله بین این دو تا رو زیاد کنیم
‫که یعنی باید عمل کنیم
‫و بطن رو ببریم اینجا.
‫باید بلافاصله عمل بشه تا
‫بطن راست جابه جا بشه.
‫لطفا امروز عمل کنین، پرفسور هان.
‫چی؟
‫خب، برنامه ی امروزم پره، نمی تونم.
‫پس یکی عملش کنه که ‫وقتش آزاده.
‫من کمک تون می کنم.
‫می دونین معناش چیه، درسته؟
‫امروز همه چشون شده؟
‫- رییس بن؟ ‫ چی؟
‫من؟
‫من؟ خب، مسئله اینه که
‫بچه س و شاهرگ قلبش مشکل داره
‫و دو تا جراحی هم داشته.
‫احتمالش زیاده ‫در طول جراحی مشکلی پیش بیاد.
‫راستش رو بخوای، ‫هنوز حتی بیدار نشده.
‫بعد از اینکه مطمئن شدیم ‫مشکل هوشیاری نداره می تونیم عملش کنیم.
‫باید چند روز منتظر بمونیم
‫دکتری که اول عمل کرده باید ‫دوباره این عمل رو انجام بده.
‫خب، چون دکتر آن تای هیون رفته
‫می دونین که من به دکتر ‫آن تای هیون کمک کردم
‫تا عملش کنه.
‫حالا که حرفشو پیش کشیدی
‫نیازی نیست در جراحی سه شنبه کمک کنی.
‫منم. هوانگ یونگ شیک کمک می کنه
‫تا جراحی بایپس هفته ‫آینده رو انجام بدیم.
‫منم. در عمل آئورت و دریچه میترال
‫لی سئون هو کمکم می کنه.
‫کار بالایی هاست.
‫کار تو بوده؟
‫تنهایی؟ یا اون باهاته؟
‫نه. سئونگ تاک؟
‫یونگ مین؟ اسمت رو بنویس، باشه؟
‫پرسیدم تو منو از تمام جراحی ها برداشتی؟
‫یه طوری میگی انگار ‫جراحی مال تو بوده.
‫چرا؟ دلیلش رو بهم بگو.
‫کارم به عنوان معاون مدیر رو انجام میدم.
‫یه رزیدنت به جای جراح اصلی عمل می کنه
‫که پذیرفته نیست.
‫اگه خبرش پخش بشه ‫توی دردسر می افتم.
‫تنها دلیلش این نیست.
‫کنجکاو بودم.
‫چرا پرفسور چا تو رو تسخیر کرده
‫و جراحی می کنه؟
‫می دونم حتی اگه بپرسم هم ‫یه جواب درست نمی شنوم.
‫برای همین می خوام جلوشو بگیرم
‫تا ببینم چی میشه.
‫نمی تونم بکشمش یا نجاتش بدم
‫اما این کار از دستم برمیاد.
‫یه بچه س. الان هم بیهوشه.
‫بذار عمل کنم.
‫نمی تونم. به پرفسورها هشدار دادم.
‫یه استثنا نظم و قدرت رو بهم می ریزه.
‫قدرت تو از جون یه بچه مهمتره؟
‫جون این بچه برات مهمه؟
‫بیا روراست باشیم.
‫پرفسور چا تنها کسی نیست ‫که از این عمل سود می بره.
‫این کار رو برای کمک به خودت هم می کنی.
‫اشتباه میگم؟
‫نمیذارم این اتفاق بیافته.
‫اگه نگران اون بچه ای
‫بدون پرفسور چا انجامش بده.
‫خودت عملش کن
‫بدون پرفسور چا.
‫ای عوضی. بهت هشدار دادم.
‫آدم ها اصلا عوض نمیشن.
‫به خصوص آدم های پست و آشغال.
‫هی، بذار از دستهات استفاده کنم ‫تا از پنجره پرتش کنم بیرون.
‫چرا اینقدر گرفته شدی؟
‫سئونگ جو کجاست؟
‫یه گوساله نشسته روی سقف
‫و گریه می کنه
‫مامانی
‫داری می بینی که حالش ‫خوبه. داره بهش خوش می گذره.
‫عجب بچه ی شادیه. خیلی پرانرژیه.
‫خدا رو شکر که بچه س.
‫خیلی بانمکی.
‫چه توی خونه و چه توی ‫بیمارستان باید یه بچه دورت باشه.
‫برای همین می خوام چند تا بچه داشته باشم.
‫تا جایی که می تونم.
‫فکر می کنی تا کی همه ‫چی خوب می مونه؟
‫کی می دونه؟
‫تا وقتی که بتونیم بگیم ‫خدا رو شکر که اینجان؟
‫چطوره قایم باشک بازی کنیم؟
‫- بریم. زود باشین. باشه.
‫- بریم. ‫ قایم شو، باشه؟
‫قایم شو تا نبینمت.
‫- می تونی بچه رو زود ببری؟ چی؟
‫گفتی باید یه بچه نزدیکت باشه.
‫نشنیدی بعدش چی گفتم.
‫حداکثر می تونی سه ساعت ‫یه بچه رو تحمل کنی.
‫اگه می تونی 27 بار قایم باشک بازی کن.
‫الان کجاست؟
‫می بینی که اونجا خوابیده.
‫چی؟
‫- نه. شد 28 بار؟
‫داریم میایم.
‫خوب قایم شو
‫وگرنه پیدات می کنم.
‫وای به حالت اگه پیدات کنم.
‫شاید بهتره اصلا بچه نیارم.
‫سئونگ جو، کجایی؟
‫فقط پرفسور چا از این عمل سود نمی بره.
‫برای کمک به خودت هم این کار رو می کنی.
‫اشتباه میگم؟
‫لطفا، قربان. بهتون التماس می کنم.
‫حداقل برای جراحی این بچه.
‫بذارین همه با هم ‫کار کنیم و دکتر کو کمک کنه.
‫هنوز بهوش نیومده.
‫چرا وقتی بیدار نشده ‫می خوای عملش کنی؟
‫اگه بعد از جراحی بیدار نشه ‫که مشکل بزرگتر میشه.
‫متوجهم.
‫می دونم سیاست شما اینه که ‫از جراحی های پرخطر جلوگیری کنین.
‫چطور هیچ پرفسور دیگه ای ‫نمی تونه این جراحی رو انجام بده؟
‫اگه فکر می کنی از پسش برنمیای، ‫به یه بیمارستان دیگه منتقلش کن.
‫ای عوضی.
‫نمی تونیم الان منتقلش کنیم
‫به خاطر هزینه های پزشکی.
‫پرفسور چا داره حمایتش می کنه
‫اونوقت مجبور میشیم
‫کی به هزینه ها اهمیت میده؟
‫مشکل یه چیز دیگه س؟
‫این کمک
‫فقط به جراحی پرفسور چا ربط داشت.
‫در بودجه نبود، پس اعمال نمیشه.
‫پرفسور چا امضاش نکرده بود.
‫ببخشید؟ امضاش
‫نکرده بود؟
‫دوباره بررسی می کنم و استفاده از ‫کمک مالی پرفسور چا رو تایید می کنم.
‫به هر حال اینجا نیست، ‫پس بیمارستان این کار رو به عهده می گیره.
‫موندم که چطوری باید سرمایه ‫ارتقا شرایط ویژه رو جور کنیم.
‫این کار نتیجه میده.
‫چقدر پسته این آدم.
‫سئونگ جو. زودی پیش مامان برگرد.
‫منتظرت هستم.
‫مامان!
‫مامان؟
‫مامان.
‫مامان؟
‫سئونگ جو برگشته.
‫دکتر.
‫سر مامانم چی اومده؟
‫سئونگ جو.
‫سخته، مگه نه؟
‫زودی پیش مامان برگرد.
‫برادر، حرفی که زدی ‫جدی بود؟ هنوز سرجاشه؟
‫چی؟ چی گفتم؟
‫چه روح باشم چه موجود ‫فضایی، کنارم می مونی.
‫این بار چی می خوای؟
‫باشه. بیا شروع کنیم.
‫بازم بیرون کردن یه بچه
‫بله.
‫تحمل یه عمل دیگه رو نداره.
‫واقعا باید عمل بشه.
‫همینطوری الکی حرف نزنین ‫و یه تصمیمی بگیرین!
‫فکر کنین دیگه! ‫کار دکترها چیه؟
‫سوگند بقراط رو اجرا کنین!
‫باید کاری کنیم که ‫بیمار منتظر یه دکتر بمونه؟
‫اینقدر زیر زیرکی کار نکنین.
‫پول در اوردن باید از ‫نجات جون یه انسان مهمتر باشه؟
‫شما واقعا دکترهای خوبی هستین.
‫امکان نداره وقتی یه بیمار داره ‫رنج می کشه بتونین غذا بخورین.
‫به خصوص شما، رییس بن.
‫وقتی بیست سال قبل یه ‫بچه هشت ساله رو نجات دادی
‫- همین حس رو داشتی. چی؟
‫من؟
‫اون موقع خیلی شجاع بودی.
‫اون شجاعت تو رو به ‫جایی که الان هستی رسوند.
‫درسته.
‫پست و مقام داری ‫تا بتونی بیشتر کار کنی.
‫وقتی یه بیمار در خطر باشه
‫باید کار درست رو ‫برای نجاتش انجام بدی.
‫دکتر کو؟
‫می خواد غذا بخورین.
‫خیلی نگرانه.
‫خدای من.
‫به یه دختر قول دادم.
‫که در جراحی زنان تخصص بگیرم ‫و اون در جراحی مغز و اعصاب.
‫یه مدت با هم زندگی کردیم
‫و با هم بیمارستان رو فتح کردیم.
‫- چقدر دیگه مونده؟ ‫- پونزده دقیقه.
‫خوابت نبرد؟
‫تمام شب قهوه خوردم.
‫قلبم خیلی تند می زنه.
‫دستم می لرزه.
‫به خاطر کافئینه.
‫از پسش برمیام؟
‫برادر. تو بهترینی.
‫اعتماد به نفس داشته باش.
‫درسته. اعتماد به نفس.
‫چقدر مونده؟
‫حدود ده دقیقه؟
‫برای جای وون نه. برای تو.
‫حدود 20 ساعت؟
‫کدوم رزیدنتی بهش افتخار می کنه؟
‫چون رزیدنتم از پسش برمیام.
‫هیچوقت کار سختی توی زندگیم نکردم.
‫همیشه بالاتر بودم
‫هی. بهم محل نمیذاری؟
‫کجا میری؟ بهم بی محلی نکن.
‫سئونگ جو.
‫می دونی من کیم، درسته؟
‫بله، چا یونگ مینم.
‫بهترین دکتر این بیمارستان.
‫و دکتر کی هستم؟
‫دکتر سئونگ جویی.
‫درسته. قول میدم
‫تو رو پیش مامانت بفرستم.
‫پس شجاع باش و ‫یکم همینجا صبر کن.
‫- میشه این کار رو بکنی؟ ‫- بله.
‫خدایا، اینطوری می خواد جبرانش کنه؟
‫داره دست به دست میشه.
‫آقای هان. چی شده آخر هفته اومدین اینجا؟
‫پرفسور هان و کیم جای وون ‫تصمیم گرفتن بچه رو در روز
‫مرخصی شون عمل کنن.
‫اومدم ازشون حمایت کنم.
‫می تونین بیخیالش بشین. لوس میشن.
‫- کدوم اتاق عمله؟ ‫ مطمئن نیستم.
‫کدوم یکیه؟
‫عوض کردن یا هنوز منتظرن؟
‫می بینین که آمادگی ‫برای جراحی خوب پیش میره.
‫این جراحی خیلی خطرناک و حساسه.
‫بله و چون خطرناکه
‫نباید مزاحم شون بشیم.
‫درسته. بیاین بریم.
‫پنج، چهار، سه
‫دو، یک. شروع.
‫کار من تموم شد.
‫کو سئونگ تاک.
‫اونجا چه کار می کنی؟
‫اومدم عمل کنم.
‫تو چرا اونجایی؟
‫می خوای تماشا کنی؟
‫رییس بن.
‫خب، حقیقتش اینه که
‫جای وون تمام شب بیدار ‫و مراقب یه بیمار دیگه بود
‫و شیفت هشتاد ساعتشه رو کامل کرد
‫و هشت ساعت دیگه ‫هم موند تا بشه 88 ساعت.
‫پرفسور هان.
‫به تمام رزیدنت های دیگه زنگ زدم
‫و بقیه هم همین مشکل رو دارن.
‫دکتر کو تنها کسی بود که وقت داشت.
‫به لطف یه نفر نتونستم کار کنم
‫برای همین کلی وقت ‫اضافی دارم. حدود 20 ساعت؟
‫الان ده دقیقه شو استفاده کردیم؟
‫اگه از رزیدنت ها زیادی کار ‫بکشی جریمه پنج هزار دلاری نمیشی؟
‫یه بار مجبور شدی این هزینه رو بدی.
‫نمی تونی در این روزگار از ‫رزیدنت ها مثل برده ها کار بکشی.
‫اگه دوباره گیر بیافتیم، ‫با یه جریمه تموم نمیشه.
‫شاید مجبور بشیم ‫برنامه رزیدنتی رو لغو کنیم.
‫الانشم نیرو کم داریم، پس ‫چاره ای نداشتیم به جز اینکه
‫شروع کنیم، پرفسور هان؟
‫بله، شروع کنیم؟
‫چا یونگ مین؟
‫[روانشناس لی مین سوک]
‫دیروز بهم زنگ زدین؟
‫یانگ سی جین هستم.
‫ممنون با اینکه سرتون ‫شلوغه قبول کردین منو ببینین.
‫- مکش. مکش.
‫انبر و الکتروکوتر.
‫چه کار می کنی؟
‫عذر می خوام. مکش.
‫منقبض کننده رو بده.
‫اینم از منقبض کننده.
‫خدایا.
‫چش شده؟
‫نمی دونم. هیچوقت اینطوری نشده بود.
‫چی شده، کو سئونگ تاک؟
‫دوباره منقبض کننده رو بده.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫توی اتاق عمل اتفاقی افتاد؟
‫از این به بعد حواست به بدنت باشه.
‫خوشت میاد که باعث میشی ‫بدنت رو وسط جراحی از دست بدم؟
‫باید یکم استراحت کنی.
‫ممکن بود زندگی یه نفر نابود بشه.
‫دیگه نمی خوام بیام مگه ‫اینکه چیزی لازم داشته باشی.
‫چیزی آزارت میده؟
‫دارم می میرم، درسته؟
‫از کجا اینقدر مطمئنی
‫اتفاقی که برای اون ‫افتاد برای تو نمی افته؟
‫احتمالا یکی از این دو اتفاق افتاده.
‫بیدار شدن یا مردن.
‫راستش، کار من نبود. ‫کار پرفسور چا بود.