‫«ترجمه از محمد سید»
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫[۳۶ ساعت قبل]
‫[اچ‌بی‌سی] ‫[باشگاه بوکس هاریانا]
‫این تشک‌ها رو کجا بذاریم؟
‫هی، گوش کن.
‫بعد از تشک‌ها، رینگ رو هم جمع کنین.
‫با رینگ چی‌کار کنم؟
‫[محمدعلی کِلِی]
‫آقای مربی، اومدم اینجا تا معذرت‌خواهی کنم.
‫نباید اون‌طوری از اردو می‌رفتم. ‫اشتباه کردم.
‫لطفاً بذارین برگردم.
‫مگه سازمان ورزش‌های ملی ‫پارکه که هر وقت دلت خواست بیای و بری؟
‫[مربی]
‫اینجا قانون داره.
‫مگه نه، آقای مربی؟
‫آقا، ریش و قیچی دست شماست، آقا.
‫هر چی شما بگین.
‫برای من همه با هم برابرن.
‫نمی‌تونم پارتی‌بازی کنم.
‫قرار بود تا مسابقات انتخابی المپیک ‫از اینجا نری بیرون.
‫ختم کلام!
‫بوکسورهای بزرگِ زیادی توی دنیا هستن.
‫فورمن، تایسون، پکیاو، می‌ودر.
‫لیستش بلنده،
‫پس چرا شما انقدر طرفدار ‫محمدعلی هستین؟
‫چون محمدعلی تنها کسیه که
‫با وجود اینکه به‌عنوان ‫یه بوکسور بزرگ شناخته می‌شه،
‫به‌عنوان یه انسان بزرگ هم مورد احترامه.
‫حتی وقتی دولت آمریکا بهش دستور داد،
‫حاضر نشد توی جنگ ویتنام بجنگه.
‫دولت اونو از بوکس محروم کرد،
‫ولی اون از موضعش کوتاه نیومد.
‫محکم پای اعتقاداتش ایستاد،
‫و اون... اون یه بوکسور واقعی بود...
‫که هم توی رینگ محکم و استوار بود،
‫هم بیرون از رینگ و در مورد موضع‌هاش.
‫خواهر...
‫خواهر من با بی‌رحمیِ تمام ‫به دست اون کثافت‌ها کشته شد.
‫دلم می‌خواد تک‌تکشون رو بکُشم...
‫ولی منم روی موضعم پافشاری کردم، مربی.
‫با خون و خونریزی ‫برای گودیا افتخارآفرینی نمی‌کنم.
‫می‌دونم که من محمدعلی نیستم.
‫ولی منم مثل اون ‫باید از کینه و نفرت فراتر برم، مربی،
‫و یه دستاوردی داشته باشم.
‫ولی حالا...
‫اینکه منو برگردونین یا نه...
‫تصمیمش با شماست، آقا.
‫دیگه برنگرد.
‫آقا.
‫[هتل]
‫دیگه کی باهاتون بود؟
‫سانی و دینو.
‫[دینو]
‫- دینو کجاست؟ ‫- کجاست؟
‫بهمون بگو کجاست!
‫- احتمالاً هیسار. ‫- هان؟
‫دینو رو توی هیسار پیدا می‌کنین.
‫[دینو هیسار]
‫[کاپیل نادال]
‫[فالویینگ]
‫[دینو]
‫[هیچ پُستی ندارد]
‫[هیچ عکسی ندارد]
‫چیزی پیدا کردی؟
‫پنج ساعته دارم به مغزم فشار میارم.
‫عوضی حتی یه عکس هم ‫از هیسار پُست نذاشته.
‫آخه چرا باید از جایی که ‫توش قایم شده پست بذاره؟
‫آخه چطور می‌تونه این‌طوری ‫کامل غیبش بزنه؟
‫بالأخره آدمه دیگه، نه؟ ‫آب شده رفته تو زمین یا دود شده رفته هوا؟
‫انگار در نهایت حق با راوی بود.
‫هیچی دستمون نیست. ‫داریم بدونِ هیچی پیش می‌ریم.
‫نباید ناامید شیم. ‫حتماً یه چیزی هست.
‫بی‌خیال، چی...
‫متوجه منظورم نمی‌شی. ‫اینو ببین.
‫- رفتیم سانی رو بگیریم، مُرد. ‫- هوم.
‫کاپیل رو هم که اون کثافت‌ها ‫فرستادنش قایم بشه.
‫بعد اسم دینو اومد وسط ‫ولی هیچ اثری ازش نیست.
‫آخه بدون دینو،
‫از کجا باید بفهمیم ‫کی پشت تمام این ماجراهاست؟
‫- و اون مغز متفکر کیه... ‫- یه لحظه صبر کن.
‫فعلاً نیهال رو فراموش کن.
‫اونا برای کشتن گودیا رفتن، درسته؟
‫آره، خب؟
‫پس بیا دوباره از گودیا شروع کنیم.
‫دانشگاهش، کلاس زبان انگلیسی‌ش، ‫خونه، یا شایدم اتاقش؟
‫شاید اونجا یه سرنخ جدید پیدا کنیم.
‫[کاملاشوار سینگ] ‫[اسطوره]
‫سال‌های سال بود نیومده بودم اینجا.
‫پدربزرگت بعد از اینکه از المپیک سال ۵۶ برگشت
‫این خونۀ بزرگ رو ساخت.
‫[اسطوره]
‫این خونه با باشگاه، به من ارث رسید.
‫تو فکر فروختنش بودم.
‫حالا انگار خوب شد که نفروختمش.
‫بیا.
‫بیا، ببین.
‫میراث اون.
‫این کم چیزی نیست، راویندرا.
‫این تنها چیزی بود که پدربزرگت ‫موقع آماده شدن برای المپیک داشت.
‫حالا ما هم به همون مرحله رسیدیم.
‫یه وضعیت ناامیدکننده که فقط ‫«شجاعت» سلاحمون محسوب می‌شه.
‫شاید این‌دفعه جلوی رفتنت به المپیک رو بگیرن،
‫ولی چهار سال دیگه، ‫نمی‌تونن جلوی رفتنت به المپیک رو بگیرن.
‫یالا، بیا به این بازنده‌ها نشون بدیم.
‫اینو بگیر.
‫محکم بگیرش.
‫من ۵۰ سالِ تمام برای گرفتنِ ‫یه مدال طلای المپیک صبر کردم.
‫۵۰ ماهِ دیگه هم روش.
‫امروز، ما باشگاه بوکس هاریانا رو دوباره راه میندازیم.
‫و تو اولین شاگرد من هستی.
‫گوش کن. هی، گوش کن. دوتا نون برای میز شمارۀ دو.
‫هی، بیارش اینجا. اینجا.
‫همین‌جا، آره.
‫بذارش زمین. صندلی‌ها رو بیارین اینجا.
‫قضیه چیه؟ ‫قربان، جوری یونیفرم پوشیدین انگار هنوز کار می‌کنین.
‫بارسولا، اولاً که...
‫دیگه به من نگو «قربان».
‫من دیگه رئیس تو نیستم.
‫پس یعنی هنوز به همسرتون نگفتین؟
‫خب، ببین...
‫معلومه که بهش می‌گم، ولی نه امروز.
‫یه چیزی بهتون بگم، قربان؟
‫اگه بهتون برخورد می‌تونین منو بزنین.
‫اینکه شغلتون رو به‌خاطر یه دوست قدیمی به خطر بندازین،
‫آخه کی این کار رو می‌کنه؟
‫این کار... به‌خاطر یه دوست نبود.
‫این کار رو برای خودم کردم.
‫که وقتی جلوی آینه به صورتم نگاه می‌کنم،
‫از خودم خجالت نکشم.
‫دلیلش این بود.
‫یه لحظه.
‫الو؟ شام رو آماده کنم؟
‫تو منتظر من نمون. ‫با بارسولا اومدیم یه نوشیدنی بزنیم.
‫راستی، ببین،
‫اگه دیر کردم، تو بخواب.
‫باشه.
‫نمی‌رم جارکند که پدر و مادرمو ببینم.
‫می‌رم تا عروس بخرم.
‫اینجا مشتری پولدار کم نیست، ‫اونجا هم پر از دخترای فقیره.
‫من دارم زندگی‌شون رو تغییر می‌دم، راوی.
‫یه پدرِ دائم‌الخمر، یه برادرِ اراذل و اوباش،
‫و مادر بیچاره‌ای که اون‌قدر ‫بی‌کسه که نمی‌تونه هیچ کاری بکنه.
‫من دارم بهشون این فرصت رو می‌دم ‫که از اون جهنم فرار کنن،
‫تا دوباره از صفر شروع کنن.
‫اگه آرویند بفهمه چی؟
‫من برنامۀ روزانه‌ش رو از حفظم.
‫اصلاً برای همینه که این کار پاره‌وقت رو ‫می‌تونم انجام بدم.
‫داری بهش دروغ می‌گی!
‫خب، هر کی ندونه تو خوب می‌دونی...
‫که توی این زندگی ‫چقدر به آرویند دروغ گفتم.
‫حالا چندتا دروغِ دیگه روش، چه فرقی می‌کنه؟
‫حداقل این‌جوری می‌تونم ‫یه‌کم زندگی‌م رو کنترل کنم.
‫بالأخره دارم برای خودم زندگی می‌کنم.
‫این از نقرۀ خالصه.
‫خودش نمی‌دونه...
‫ولی این خوشحالم می‌کنه.
‫چه ایرادی داره؟
‫بارسولا.
‫[بهارتی]
‫امروز تو خونه جنگ می‌شه. ‫[تماس‌های بی‌پاسخ]
‫- یالا، راه بیفت. ‫- باشه، باشه.
‫- دِوِندرا؟ ‫- اومدیم وسایل گودیا رو بگردیم.
‫چیزی پیدا کردی؟
‫آره.
‫اسم قاتل، آدرسش، عکسش، حساب بانکی‌ش.
‫همه‌چی رو پیدا کردیم. پرونده مختومه شد.
‫همیشه باید انقدر با نیش و کنایه حرف بزنی؟
‫- من فقط می‌خوام کمک کنم. ‫- مگه من ازت کمک خواستم؟
‫مگه کمکی خواستم؟
‫خیلی‌خب.
‫چیه؟
‫گودیا نقاشی کشیدن دوست داشت؟
‫نه بابا. حتی نمی‌تونست یه خط صاف بکِشه.
‫[نام: نیشی]
‫ببخشید، یه اسم دیگه اینجاست.
‫«نیشی»؟
‫لعنتی.
‫- چی شد؟ ‫- این دیگه چیه؟
‫بیا.
‫- هان؟ ‫- بیا بریم.
‫چیزی پیدا کردی؟
‫تمام این‌مدت داشتیم راه رو اشتباه می‌رفتیم.
‫یالا، بیا بریم. بیا.
‫قربان، می‌شه یه چیزی بگم؟
‫هوم.
‫شما آدم خیلی خوبی هستین.
‫ولی شاید پلیس افتضاحی باشم.
‫[پلیس]
‫چه مرگته؟ می‌خوای زیرم بگیری؟
‫در مورد دینو یه چیزی پیدا کردیم.
‫- چی؟ ‫- بیا.
‫اینو ببین.
‫ببین.
‫[تاریخ هندِ قرون وسطی]
‫از کِی تا حالا معلم تاریخ شدی؟
‫نه نابغه، توش رو ببین. اینو.
‫مگه می‌شه؟
‫آره، دقیقاً منم واکنشم همین بود.
‫می‌شه یکی بهم بگه اینجا چه خبره لطفاً؟
‫ببین، همه می‌دونن «هیسار» اسم یه مکانه.
‫خب آره.
‫ولی توی هاریانا، ‫یه چیز دیگه هم هست که بهش می‌گن «هیسار».
‫چی؟
‫قلعه! دژ!
‫پس وقتی کاپیل بهت گفت که دینو توی هیساره،
‫ممکنه منظورش همون قلعه بوده باشه؟
‫این دور و برها قلعه‌ای هست؟
‫فقط یکی هست.
‫همونه.
‫یالا، یالا، یالا، یالا. زود باشید سوار شید.
‫هی، سوار ماشین شید!
‫می‌تونی ما رو ببری؟ آرویند کجاست؟
‫بیا بریم!
‫چُرت زدنت تموم شد یا بعداً بیایم؟
‫این چطوری سر از ماشین تو درآورده؟
‫هان؟ من از کجا بدونم؟
‫خوب فکر کن. قسم می‌خوری که نمی‌دونی؟
‫قسم و سوگند رو ول کن، ‫دینو فرار می‌کنه!
‫- یالا. ‫- بذار فرار کنه.
‫اول اینو توضیح بده.
‫چی؟ چی بهت بگم؟ این چیه؟ من...
‫نمی‌دونم، داداش. ‫ماشین راویه، از خودش بپرس.
‫سوییچ ماشینو بده من.
‫هان؟
‫سوییچ رو.
‫سخاوات،
‫چیزی نیشت زده؟
‫- هی، وایستا! ‫- آرویند؟
‫لعنتی!
‫جوینا، تو همین‌جا بمون. من می‌رم یه نگاهی بندازم.
‫مراقب باش، خب؟
‫یه نفری رو می‌خوام.
‫دستاتو ببر بالا.
‫بیا.
‫واینستا.
‫قبلاً اینجا ندیدمت.
‫اگه این‌همه پول بدی، ‫دخترا بدعادت می‌شن.
‫خیلی اهل حرف زدن نیستی، نه؟
‫ذاتاً یه‌کم خجالتی‌ام.
‫ببرش پیش شراوینی. برو.
‫هوم.
‫چی‌کار می‌کنی؟ دیوونه شدی؟ مگه نمی‌فهمی؟
‫من برای این چیزا نیومدم اینجا، پس بس کن.
‫چیه؟
‫نمی‌شنوی چی می‌گم؟
‫که این‌طور.
‫عیبی نداره. آروم باش، آروم باش، خب؟
‫خیلی‌خب، می‌خوام یه عکس بهت نشون بدم.
‫ببین.
‫این مَرد رو قبلاً دیدی؟
‫اینجا رو ببین.
‫از همون مردهاست ‫که با دخترای اینجا می‌گرده؟
‫خیلی‌خب، یه لطفی بهم بکن.
‫بیا یه‌کم...
‫همه‌شو بردار.
‫عیبی نداره. بگیرش. یالا.
‫بیا.
‫حالا بهم بگو.
‫همه زبون پول رو می‌فهمن.
مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫ولم کن!
‫جیکت دربیاد، دو شقه‌ت می‌کنم.
‫بشین.
‫گودیا خواهر من بود.
‫عوضی.
‫بگو کی فرستادت تا اونو بکُشی.
‫ببین، دینو،
‫همین الان یه اسم بهم می‌دی،
‫وگرنه همین الان و همین‌جا نفست رو می‌گیرم.
‫بهت می‌گم، بهت می‌گم.
‫ول کن.
‫یالا، بنال، عوضی.
‫حرف می‌زنی یا نه؟
‫ساکت.
‫اون‌تو همه‌چی مرتبه؟
‫اگه جیغ بزنی، اینو فرو می‌کنم.
‫چه بلایی سرش اومد؟
‫نه، نه. فقط بهش یه‌کم...
‫- ...قرص خواب... ‫- همه‌چی مرتبه؟
‫چی می‌گی، هان؟
‫چی ریختی تو نوشیدنی‌ش؟
‫نه، نه.
‫اون گفت: «این قرص‌های خواب‌آور رو بده به دینو،»
‫بعدش...
‫در رو باز کنید. اونجا چه خبره؟
‫هی، منو نگاه کن.
‫اسمت نیشی‌ـه؟
‫آره، آره، آره.
‫ببخشید، یه اسم دیگه اینجاست.
‫- «نیشی»؟ ‫- «نیشی»؟
‫بشین. گوش کن. لازم نیست از چیزی بترسی، خب؟
‫اسم من دِو سینگه.
‫من برادر گودیا هستم.
‫گودیا رو یادت میاد؟
‫هی، اونجا چه خبره؟
‫- زودتر بهم بگو. ‫- در رو باز کن!
‫کی بهت گفت قرص‌های خواب‌آور رو بریزی تو نوشیدنی‌ش؟
‫- بهم بگو. کی بود؟ ‫- در رو باز کن، زنیکه!
‫- تو رو خدا بهم بگو. ‫- اون...
‫کثافت عوضی!
‫جوینا، بریم! بریم! بریم!
‫- خوبی؟ ‫- یالا، فقط بدو.
‫یالا. بجنب! بشین.
‫- یالا، بریم. ‫- باشه، باشه.
‫یه دقیقه بی‌حرکت بمون.
‫- داریم می‌ریم. ‫- بریم. بجنب!
‫وایستا. بوق نزن.
‫هی، وایستید!
‫آهای، تو یه‌کم برو عقب.
‫یالا، برو عقب.
‫هی، یالا، بیا از اینجا برو.
‫یالا دیگه، حرکت کن! برو عقب!
‫حالا تو برو.
‫ببخشید. بفرمایید.
‫ممنون، قربان.
‫اگه شما نبودین، دیرمون می‌شد.
‫واقعاً ازتون ممنونیم، قربان.
‫♪ با من برقص عزیزم خجالت نکش ♪
‫♪ رقصنده‌ای مثل من کجا پیدا می‌کنی؟ ♪
‫♪ با من برقص عزیزم خجالت نکش ♪
‫♪ رقصنده‌ای مثل من کجا پیدا می‌کنی؟ ♪
‫♪ با من برقص عزیزم خجالت نکش ♪
‫♪ رقصنده‌ای مثل من کجا پیدا می‌کنی؟ ♪
‫وای، وای، وای، عزیزم! برگرد، عزیزم!
‫سلام. کِی رسیدی؟
‫بیشتر از یه روزه که ندیدمت.
‫دیشب کجا بودی؟
‫پیش بارسولا بودم.
‫زیادی نوشیدنی خوردم، برای همین تو ماشین خوابم برد.
‫اگه همین‌طوری شب تا صبح رو بیرون بمونی،
‫فکر می‌کنم سرم هَوو آوردی ها!
‫اینو از کجا پیدا کردی؟
‫کلی دنبالش گشتم.
‫چی شده؟
‫راوی؟
‫آرویند.
‫بهارتی، درک می‌کنم.
‫می‌دونم که نمی‌تونم...
‫شوهر بی‌نقصی برات باشم. ‫اینو می‌دونم.
‫اصلاً همه اینو می‌دونن.
‫ولی تو چی؟
‫واقعاً دوستش داری؟
‫نه، نه، آرویند.
‫آرویند، نگاهم کن. آرویند.
‫آرویند، نگاهم کن.
‫تو تنها کسی هستی که دوستش دارم. ‫باور کن.
‫واقعاً می‌گی؟
‫معلومه که واقعاً می‌گم.
‫به جونت قسم می‌خورم، ‫من فقط و فقط تو رو دوست دارم.
‫تو رو دوست دارم.
‫[بهارتی]
‫همین الان می‌خواستم بهت زنگ بزنم.
‫راوی.
‫آرویند؟
‫یه اتفاقی برای بهارتی افتاده.
‫- چی شده؟ ‫- نمی‌دونم.
‫تکون نمی‌خوره.
‫داداش، فکر کنم اون...
‫آرویند لطفاً زود بیا.
‫راویندرا!
‫آرویند؟
‫آرویند!
‫آر...
‫دیوونه شده بود.
‫آرویند... آرویند می‌خواست منو بکُشه.
‫چاره‌ای نداشتم.
‫حالا باید چی‌کار کنیم، راوی؟
‫داری به کی زنگ می‌زنی؟
‫راوی، داری به کی زنگ می‌زنی؟
‫احمقا. معلوم هست چی‌کار کردین؟
‫اشتباه کردیم، آقای مربی.
‫مَردی که نتونه خودشو کنترل کنه آدم نیست.
‫اشتباه؟!
‫مربی پانیکار از سازمان ورزش‌ها داره زنگ می‌زنه.
‫جواب بده.
‫بله مربی؟
‫۶ صبح. توی سازمان ورزش‌های ملی می‌بینمت.
‫چی؟
‫دیروز سخنرانی تأثیرگذاری کردی.
‫و حق با تو بود.
‫من اشتباه می‌کردم.
‫موضعِ تو درسته.
‫مسابقات انتخابی المپیک دو روز دیگه‌ست. ‫فردا سروقت اونجا باش.
‫چشم، مربی.
‫آقای پانیکار الان تماس گرفت تا برگردم سازمان.
‫باید ساعت ۶ صبح اونجا باشم.
‫پس برو.
‫نه، آقای مربی. من...
‫با این وضعیت؟
‫نمی‌تونم شما رو با این گندکاری تنها بذارم.
‫این... من...
‫- من اشتباه کردم، آقای مربی... ‫- راوی، راوی.
‫به‌خاطر افتخارآفرینیِ تو، پسرم، ‫حاضرم دستامو آلوده کنم.
‫فقط برو.
‫یالا! برو.
‫آقای مربی.
‫[سازمان ورزش‌های ملی]
‫بیاید اینجا، همه جمع شید.
‫[مربی]
‫من بلد نیستم سخنرانی کنم.
‫بازیگر هم نیستم.
‫ولی فقط یه چیز می‌گم.
‫شما بهترینِ بهترین‌ها هستین.
‫- آماده‌اید؟ ‫- بله، آقا!
‫تمرینتون رو شروع کنین.
‫انگار کتک دفعۀ قبل برات کافی نبوده.
‫[پلیس شکتیگار]
‫آرویند دو روزه که نیومده خونه. ‫پریشب بهش زنگ زدم.
‫ولی شما شیفت شب بودین، درسته؟
‫بگو ببینم.
‫آخرین بار کِی دیدیش؟
‫اون روز صبح رسوندمش درِ خونه‌ش،
‫ولی نرفت تو.
‫بلافاصله سوار یه ماشین دیگه شد.
‫ماشین کی بود؟
‫دِوِندرا سینگ.
‫تو کی هستی؟
‫اومدی از خونۀ یه پلیس دزدی کنی؟
‫هوم.
‫اونو می‌بینی؟
‫اون زنیکه وسایلشو می‌ذاره اون‌تو.
‫هر چی می‌خوای بردار.
‫بعدش گم شو بیرون.
‫آممم...
‫کی بهت گفت قرص‌های خواب‌آور رو بریزی تو نوشیدنی دینو؟
‫قیافه‌ش یادت میاد؟ چه شکلیه؟
‫خوشگله. پوستش خیلی روشنه.
‫و آره، اینجاش یه تتوی طاووس داره.
‫- تتو؟ ‫- آره.
‫همون کسیه که ما رو اجیر کرده.
‫پس تو گودیا رو کشتی؟
‫آره، من کُشتمش.
‫الانم می‌خوام تو رو بکُشم.
‫«ترجمه از محمد سید»
دانلود فیلم و سریال W W W . M O V I E S H O . C O M