‫اینجا جاش امنه.
‫- منظورت چیه؟ ‫- همون چیزی که مامانت همیشه بهش می‌گفت.
‫توی فضای مجازی همه‌جا پر شده... ‫که تو کشتیش.
‫همش تقصیر توئه، ‫و حالا دارم چوبش رو من می‌خورم.
‫می‌خوای چیکار کنی؟ ‫می‌خوای بگی بابات منو بکشه؟
‫احتمالاً به باباش میگه توبیخت کنه.
‫آلانا نرفته پیش پدربزرگش و مادربزرگش ‫که بهشون کمک کنه،
‫رفته که از من دور بشه.
‫مرگ سارا تقصیر منه.
‫بیست‌وچهارم، بیست‌وپنجم و بیست‌وششم.
‫کسی می‌تونه توضیح بده ‫مایکل کجا بوده؟
‫- آلانا؟ ‫- نمی‌دونم!
‫پالی رو دیدم که داشت ‫با یکی از پسرا دعوا می‌کرد.
‫دعوا؟ منظورت دعوای بچگانه‌ست، ‫هل دادن و درگیری سطحی؟
‫این فقط یه درگیری سطحی نبود، ‫اون‌طور که تو میگی،
‫یه جور سوءرفتار خشن بود.
‫کریگ، گوش کن، ‫اینجا نیا. من سر کارم.
‫- خواهش می‌کنم. ‫- اونه؟
‫الان میرم باهاش حرف می‌زنم.
‫- خیلی بی‌خودی عصبانی میشه. ‫- عصبانی؟
‫یه لطفی در حق خودت بکن و برگرد...
‫دستت رو بکش عقب!
‫- این همون چیزیه که می‌خوای؟ ‫- کریگ، لطفاً بس کن.
‫هیچ‌کس نمیگه کار اون بوده، ‫من همچین حرفی نزدم
‫ولی دارن سوال می‌پرسن.
‫- چه جور سوالایی؟ ‫- رفتارهای گذشته‌ش.
‫روری گفت دیدتش که تو زمین راگبی ‫با یکی دعوا می‌کرده.
‫فقط چیزی که شنیدم رو بهت میگم، آلانا.
‫وسایلت رو جمع کن ‫و بیا پیش من بمون.
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫- بابا! بابا! ‫- آلانا، صبر کن!
‫- من هیچ کاری نکردم! ‫- ببرش داخل خونه.
‫ببرش داخل خونه.
‫- بابا، بابا! ‫- خوبه، همه‌چی مرتبه.
‫آروم باش.
‫مسخره‌ست!
‫من هیچ کار اشتباهی نکردم!
‫باید اون رو دستگیر کنید، نه منو.
‫چارلی-ایکس-ری-سه-پنج-شش،
‫میشه زمان حدودی رسیدن ‫نیروهای کمکی رو بهم بگید؟
‫این چه کوفتی بود؟
‫داشتی گلوش رو فشار می‌دادی، مایکل.
‫مردم فکر می‌کنن ‫داشتی خفه‌اش می‌کردی.
‫چندتا روایت ضدونقیض درباره‌ی چیزی که ‫اینجا اتفاق افتاده هست.
‫چیشون ضدونقیضه؟
‫خب، کارآگاه استنهوپ میگه ‫اومده بوده تو رو ببینه.
‫یه چیزی درباره‌ی نقدت از تینا بردلی.
‫من اتفاقاً ازش خواسته بودم نیاد.
‫اندی... ماچ، که گروهبان کشیک ‫توی خونه‌ست
‫گفت قضیه شخصی به نظر می‌رسیده.
‫این چیزی نیست که من بابتش ‫خیلی راحت باشم،
‫با توجه به رابطه‌ی قبلیتون و اینکه ‫قرار بوده سر کار باشی.
‫- دقیقاً برای همین گفتم... ‫- و اینکه مایکل پالی
‫از خونه اومد بیرون ‫و سعی کرد بهش حمله کنه.
‫- قضیه دقیقاً این‌ طوری نبود. ‫- اون مجبور شد مایکل رو مهار کنه.
‫- آره. ‫- یه حقیقت دیگه هم هست
‫که مایکل پالی ‫گلوی کارآگاه استنهوپ رو گرفته بوده.
‫- بیشتر داشت از خودش دفاع می‌کرد. ‫- ببخشید، کی داشت از خودش دفاع می‌کرد؟
‫مایکل داشت از خودش در برابر کریگ، ‫کارآگاه استنهوپ دفاع می‌کرد.
‫پس، دستش رو دور گلوش حلقه نکرد؟
‫- آنی، این موضوع مشخصاً مهمه. ‫- آره.
‫- با توجه به اینکه سارا چطوری مرده. ‫- قضیه اون‌طوری نبود، آیون.
‫مایکل پالی مظنون اصلی ما ‫تو قتل همسرشه.
‫ما با کارآگاه استنهوپ صحبت کردیم و ‫اون تصمیم گرفته شکایت نکنه،
‫اما آنی، اگه همچین اتفاقی در طول مدتی ‫که مسئول رابط خانواده هستی بیفته،
‫مجبوریم تو رو از این نقش برداریم.
‫باید از این نقش برت داریم.
‫می‌خواید منو از این نقش بردارید؟
‫- چرا؟ مگه چیکار کردم؟ ‫- این یه رویه‌ی استاندارده.
‫باید پا پس بکشی. ‫موقعیت خودتو به خطر انداختی.
‫فکر کردم نمی‌خوای افسر رابط خانواده باشی؟
‫نمی‌خواستم، ‫ولی اون تازه شروع کرده به حرف زدن.
‫آدمایی مثل اون تو بهترین حالت هم ‫سخت حرف میزنن،
‫ولی پیش من سفره‌ی دلش رو باز کرده.
‫- آنی... ‫- شما به من اونجا نیاز دارید.
‫حتی بعضی‌هاش رو ضبط کردم، گفتگوها رو.
‫- خب، نباید این کار رو می‌کردی... ‫- الان برات پخششون می‌کنم.
‫می‌دونم براش عذرموجه نداریم، ‫ولی فکر نمی‌کنم کار اون باشه،
‫نه با این حرفایی که می‌زنه.
‫- بیا بعداً به این برسیم. ‫- نه. بیا همین الان بهش برسیم، باشه؟
‫من تنها کسیم که باهاش حرف می‌زنه.
‫چرا این لعنتی باز نمیشه؟
‫آنی، ما تو رو از پرونده کنار نمی‌ذاریم.
‫هنوز اقداماتی هست که باید ‫از اینجا انجام بشه.
‫نمی‌خوام اینجا کار کنم.
‫آنی، همون کاری رو انجام میدی که بهت میگم.
‫- چیه؟ ‫- اونجا چیکار می‌کرد؟
‫کریگ؟
‫همون کسیه که برات گل فرستاد؟
‫گفته بودی اگه دوباره برگشتی ‫سرت داد بزنم.
‫چرا بهم نگفتی؟
‫آنی...
‫می‌خوان بخاطر اتفاقی که افتاد، ‫دیگه افسر رابط خانواده نباشم.
‫درست وقتی که شروع کرد به حرف زدن، ‫دارن این نقش رو از من می‌گیرن.
‫چاره‌ای نداری.
‫باید به پلیس درباره‌ی دفتر خاطرات بگی.
‫مامانت ترسیده بود. ‫این چیزیه که نوشته بود.
‫اگه قربانی مامانت نبوده باشه چی؟
‫و اون مردی که بهش شک داشتی ‫بابات نبوده باشه چی؟
‫اون‌وقت میری پیش پلیس؟
‫پس تنها چیزی که باعث شده ‫به پلیس چیزی نگی
‫این حقیقته که اون باباته.
‫این یه معضله، پال.
‫مشخصاً تو بابات رو دوست داری،
‫ولی نه تا اون حد که اجازه بدی ‫با مامانت بدرفتاری کنه.
‫آلانا، حداقل بذار ‫پلیس خودش اینو حل کنه.
‫نمی‌دونم جریان چیه.
‫فقط گفت می‌خواد بعد از مدرسه ببینتمون.
‫همه برای آخرین بازی فصل ‫خیلی هیجان‌زده‌ان،
‫و هیچ ‌کی سعی نمی‌کنه به اتفاقات ‫چند هفته‌ی اخیر فکر کنه.
‫اصلاً.
‫اتفاقاتی که حتماً تو خونه می‌افتاده.
‫اما باید درباره‌ی وضعیت تحصیلی ‫دیلن صحبت کنیم.
‫توی انگلیسی و زیست‌شناسی، ‫وضعیتش تقریباً خوبه،
‫ولی تاریخش... ‫خب، اونجایی که باید باشه نیست.
‫می‌خوایم دیلن یه آزمون بده، ‫تا پیشرفتش رو بسنجیم
‫دوشنبه، بعد از مدرسه.
‫یعنی، چی، سه روز دیگه؟
‫باید تشویقش کنیم که تو مقاله‌نویسی ‫پیشرفت کنه، وگرنه...
‫وگرنه درباره‌ی راگبی مطمئن نیستیم،
‫درباره‌ی بازی کردنش تو مسابقه.
‫همه‌مون می‌خوایم بازی کنه،
‫ولی از نظر درک واحد فعلی خیلی عقبه.
‫راگبی بهترین چیز برای دیلنه. ‫اونجوری انرژی‌اش رو خالی می‌کنه.
‫اینجوری خودش رو ابراز می‌کنه. ‫چرا باید این کار رو کنید؟
‫- این تشویقیه. ‫- نه، این فقط بی‌رحمیه.
‫خانم سجویک، ‫اگه دیلن پیشرفت نکنه،
‫توی نمره‌های پیش‌بینی‌شده‌اش ‫عقب می‌مونه،
‫دانشگاه‌هایی که می‌تونه انتخاب کنه.
‫این به صلاح خودشه.
‫با آقای وی‌چرچ صحبت کردم، ‫اونم موافقه.
‫و آقای پالی؟
‫آقای پالی در حال حاضر از مدرسه تعلیق شده.
‫سلام، شما به پیام‌گیر آلانا پالی وصل شدید.
‫لطفاً پیغام بذارید، ‫بعداً باهاتون تماس می‌گیرم.
‫کارآگاه استنهوپ نمی‌خواد شکایت کنه.
‫اتفاق امروز صبح، مایکل، ‫وقتی که باهاش درگیر شدی.
‫من باهاش درگیر شدم؟
‫این‌طوری می‌خوای یادت بمونه، آره؟
‫به هر حال، دیگه خیلی مهم نیست،
‫چون نمی‌خواد شکایت کنه.
‫باید بدونی کارآگاه کسیدی ‫دیگه مسئول رابط خانواده‌ات نخواهد بود.
‫کارآگاه هموند سر جاش می‌مونه،
‫و یه نفر رو پیدا می‌کنیم ‫که جای آنی بیاد.
‫- کی؟ ‫- همه‌ چی قراره هماهنگ بشه.
‫و اگه من این شخص رو نخوام چی؟
‫اگه آنی نباشه، ‫من هیچ ‌کسی رو نمی‌خوام.
‫در واقع، نمی‌خوام کسی اینجا باشه.
‫هر وقت پیشرفتی بشه، ‫بازم بهت اطلاع میدم.
‫می‌تونید خودتون برید بیرون.
‫[مهاجم برای قربانی ناشناسه]
‫[بریستول - یک کیلومتری جنگل]
‫فقط ‌خواستم احوالت رو بپرسم.
‫نگرانم که یه کم زیاده‌روی کرده باشم.
‫فقط خوشم نیومد که چطوری ‫از اون خونه زد بیرون.
‫بهت گفتم نیای. ‫گفتم نمی‌تونم حرف بزنم.
‫- می‌دونم. ‫- به لطف تو، دیگه افسر رابط خانواده نیستم.
‫- می‌دونم. ‫- و طوری از خونه نزد بیرون، کریگ.
‫ببین، متأسفم اگه بد برداشت کردم.
‫- فقط نمی‌خواستم بهت آسیبی بزنه. ‫- می‌شه گوش کنی لطفاً؟
‫- نمی‌خوام این قضیه رو خراب کنیم. ‫- و نمی‌کنیم.
‫آنی...
‫بهت قول می‌دم.
‫قبلاً هم قول‌هایی دادی.
‫خواهش می‌کنم.
‫خواهش می‌کنم فقط بذار ‫دوباره اون میز رو رزرو کنم
‫و وانمود کنیم که امروز ‫هرگز اتفاق نیفتاده.
‫چرا نمیای خونه ‫تا لازانیا برات درست کنم،
‫همون‌طور که همیشه می‌پختم؟
‫- این کار رو برام می‌کنی؟ ‫- این کار رو برات می‌کنم.
‫[خفگی]
‫[آلفی لامونت و برادر ادوارد سرانجام محکوم شدند]
‫[جراحت گردن]
‫[سال آزادی: 2024]
‫آلفی لامونت تو سال ۲۰۰۸ ‫زنی رو تو لی وودز خفه کرد.
‫سابقه‌ی حمله به زن‌ها رو داره. ‫یکی‌شون دونده بود.
‫- آره، آنی... ‫- صبر کن. بذار حرفم تموم شه.
‫یکی دیگه هم پیاده‌روی می‌کرده. ‫سارا پالی هم اهل پیاده‌روی بود.
‫بعد تو سال ۲۰۲۱ از زندان آزاد شد ‫و حالا...
‫- ما اون مورد رو بررسی کردیم. ‫- تو ابوتس لی زندگی می‌کنه.
‫آره، برادرش ادوارد اونجا زندگی می‌کنه، ‫ولی آلفی لامونت تو اسپانیاست.
‫- واقعاً؟ ‫- از فوریه اونجاست.
‫- از کجا می‌دونی؟ ‫- چکش کردیم.
‫فقط برای اینکه بدونی آنی، ‫ما داریم همه این کارها رو می‌کنیم.
‫مجرمان سابق، حملات مشابه ‫و پرونده‌های حل‌نشده رو بررسی می‌کنیم.
‫زمانی که داشتی به عنوان ‫رابط خانواده کار می‌کردی،
‫ما اینجا دست روی دست نگذاشته بودیم.
‫- خیلی سخت کار کردیم. ‫- می‌دونم چقدر سخت کار می‌کنید.
‫راستی، اون کیف؛ ‫آیون میگه توی اتاق شواهد هست.
‫- کیف؟ ‫- همون کیف مدارک.
‫باید ثبت بشه.
‫چیزایی که تو لبه‌ی بیرونی ‫محل جرم پیدا شده.
‫آیون پرسید اگه وقت داری ‫یه نگاه بهش بندازی.
‫فقط، می‌دونی اگه وقت داشتی.
‫الو؟ آره، چیه؟ ‫سر کارم.
‫ببین، باید تا وقتی برگردم خونه صبر کنه.
‫اینجا چی کار می‌کنی؟
‫آقا، دارن مجبورم می‌کنن ‫امتحان تاریخ بدم.
‫- قراره رد بشم... ‫- این چه ربطی به من داره؟
‫شما تاریخ درس می‌دید.
‫شما مربی من هستید، آقا.
‫اگه تو امتحان رد بشم، ‫فصل مسابقاتم تموم می‌شه.
‫نمی‌تونم تو مسابقه‌ی نهایی بازی کنم.
‫کفش‌ها.
‫خب، اونا بیراه نمی‌گن. ‫واقعاً باید پیشرفت کنی.
‫اما اینکه کی تو اون مسابقه بازی کنه، ‫این...
‫هنوز تصمیمش با منه.
‫گفتن شما دیگه تو مدرسه نیستید، آقا.
‫- خب، این مقاله درباره‌ی چی هست؟ ‫- توافق‌نامه‌ی مونیخ.
‫آقای بومن میگه ‫یه مقاله درباره‌ی چمبرلین می‌خواد.
‫اشتباه اعتماد کردن به هیتلر.
‫هیچ‌کس مقاله‌ای درباره‌ی اینکه ‫چرا اعتماد به هیتلر اشتباه بود نمی‌خواد.
‫مگه اتفاقی که افتاد همین نبود؟
‫قطعاً اونا مقاله‌ای نمی‌خوان ‫که فقط بازگو کنه چی شده.
‫چیزی که می‌خوان ‫اینه‌که بدونن نظر خودت چیه.
‫- اونا یه استدلال می‌خوان. ‫- استدلال؟
‫آره، یه موضوع انتخاب کن، ‫درست مثل راگبی.
‫یه زاویه انتخاب کن، ‫و هرچی اون زاویه سخت‌تر باشه،
‫تأثیرگذارتره.
‫خب، نظرت درباره‌ی این چیه...
‫نظرت درباره‌ی اینکه حق داشته ‫به هیتلر اعتماد کنه چیه؟
‫- واقعاً حق داشت؟ ‫- خب، این مهم نیست.
‫این چیزیه که تو ادعا می‌کنی.
‫اون چیزی که سعی دارم... ‫خب، چیزی که آقای بومن سعی داره انجام بده
‫اینه‌که توانایی تو رو برای اینکه ‫وادارمون کنی تاریخ رو متفاوت ببینیم بسنجیم.
‫با نگاهی تازه، از زاویه‌ی دید خودت.
‫ولی من الان این کار رو نمی‌کنم، ‫و تو باید بری.
‫لطفاً، قربان.
‫تمرکزمون روی یک نفره.
‫مایکل پالی تو سه روز
‫قبل از پیدا شدن جسد سارا کجا بود،
‫قبل از اینکه همه‌ش تحت نظرش داشته باشیم؟
‫می‌دونیم شب گم شدن سارا از خونه زد بیرون.
‫ولی ممکنه جسد رو یه شب دیگه ‫جابه‌جا کرده باشه؟
‫ممکن به نظر میاد.
‫توی جدول زمانیش جاهای خالی داره، ‫از کار زنش با خبر بوده،
‫و گرایش به واکنش‌های فیزیکی هم داره.
‫چیزی از دوربین‌های مداربسته یا ‫دوربین‌های زنگ در منطقه پیدا نشده؟
‫نه، چون منطقه خیلی روستاییه، ‫تصاویر تکه‌تکه و ناقصن.
‫تموم شد؟
‫اون...؟ ‫با اینا می‌خواد چی کار کنم؟
‫فقط درست ثبت و بسته‌بندی بشن ‫و ببریشون بخش شواهد.
‫- سلام. ‫- دیدیش؟
‫- توی مرکوری؟ ‫- مرکوری؟
‫خانواده‌ی بردلی ادعا می‌کنن ‫بیش از ده ساله که سرنخ جدیدی ندارن
‫در حالی که توجه بیشتری ‫به قتل حل‌نشده‌ی
‫همسر مدیر مدرسه معطوف شده.
‫برادرش گرت از نبود پیشرفت گله می‌کنه.
‫از کارآگاهان خوش‌نیت و...
‫آره، ادامه بده.
‫و اینکه هیچ‌وقت احساس نمی‌شه ‫که تینا اولویت باشه صحبت می‌کنه.
‫خدای من.
‫- این تو شماره‌ی امروزه؟ ‫- آره.
‫بعد از این همه زحمتی که کشیدی.
‫- نتونستیم پیدات کنیم. ‫- خب، این واسه شروع، چرت محضه.
‫کارول کجاست؟
‫- خونه نیست. ‫- اون همیشه خونه‌س، گرت.
‫همون چیزیه که بهم میگه بگم
‫وقتی کسی میاد که نمی‌خواد ببینتش.
‫اون چاره‌ای نداره. برو کنار.
‫چطور کار به اینجا کشید؟
‫«هیچ‌وقت احساس نمی‌شه که تینا اولویت باشه؟»
‫کارول، من هر هفته میام اینجا.
‫هر روز به فکرشم. ‫اون دوستم بود.
‫تینا کی گم شد؟ چه تاریخی؟
‫خودت تاریخش رو می‌دونی.
‫۱۷ جولای ۲۰۰۴...
‫بین ساعت ۱۲ تا ۱ بامداد.
‫- این تو ذهنم حک شده، کارول. ‫- خیلی وقت پیش بوده.
‫داره همین‌ طوری می‌شه.
‫و من به عنوان یه دوست دوستت دارم.
‫ولی نمی‌تونم جلوی فکر کردنم رو بگیرم، ‫به عنوان یه کارآگاه...
‫اگه قرار بود پیداش کنی، ‫تا الان پیداش کرده بودی.
‫چیزی که باید به یاد داشته باشیم اینه که، ‫برای ما،
‫این وقایع تاریخی هستن.
‫اون از مزیت درس عبرت از گذشته ‫برخوردار نبود.
‫و ما اون‌ طوری که
‫امروز درباره‌ی چمبرلین فکر می‌کنیم فکر می‌کردیم، ‫اگه اون جنگ رو باخته بودیم؟
‫- نه. نه، قربان. ‫- پس، چی داریم می‌گیم؟
‫داریم می‌گیم...
‫که چمبرلین...
‫- حق داشت؟ ‫- خب، نمی‌تونیم از این کلمه استفاده کنیم، ولی...
‫- بدشانس؟ ‫- بله، قطعاً اون بود.
‫و شاید شرافتمندانه،
‫چون گاهی اوقات، ‫شرافتمندانه‌تره که...
‫نجنگیم.
‫که سعی کنیم سازش پیدا کنیم و...
‫یک راه‌حل صلح‌آمیز.
‫وقتی همه چی داره ‫به سمت درگیری و تقابل اشاره می‌کنه
‫و از دست رفتن دوباره‌ی ‫میلیون‌ها جان انسان،
‫شاید خردمندانه ‌ترین و شجاعانه ‌ترین انتخاب
‫این باشه که واردش نشیم.
‫و این...
‫خودش یه انتخاب فعاله.
‫و این می‌تونه استدلال‌مون باشه.
‫اینجوری می‌تونی تو مسابقه بازی کنی.
‫انتخاب‌هایی رو که چمبرلین اون موقع داشت، ‫توضیح می‌دیم،
‫بدون قضاوت از روی عاقبت‌اندیشی.
‫بله، آقا، فقط اینکه... ما نمی‌گیم، درسته؟
‫یعنی... من دارم مقاله رو می‌نویسم.
‫آره، منظورم همین بود. خب...
‫- امتحان چه ساعتیه؟ ‫- ساعت ۵. قبل از مطالعه.
‫خب، بیا چند تا یادداشت نهایی برداریم، چطوره؟
‫دیلن؟ اون توئه؟
‫یکی از دوستاش گفت دیدتش که اومد این بالا.
‫دیلن، بیا بیرون. می‌شنوی چی میگم؟
‫- داره واسه امتحان تاریخ کمکم می‌کنه. ‫- نباید این کار رو بکنه، خودش هم می‌دونه.
‫این اصلاً کار درستی نیست. بیا بریم.
‫- کار بی‌جایی نیست. ‫- دیلن.
‫- ممنون، آقا. ‫- بیا بریم.
‫دارن به اثبات اینکه کار پالی بوده نزدیک‌تر میشن.
‫ظاهراً مادر زنش فکر می‌کنه ‫اون این کار رو کرده.
‫می‌دونم مطمئن نیستی، ‫ولی حتی آلانا هم داره شک می‌کنه.
‫می‌تونم از تو صورتش بخونم. ‫[ادوارد لامونت]
‫جدی؟ ‫الان دیگه با من حرف نمی‌زنی؟
‫آنی؟
‫خیلی خب. اگه کسی پرسید، ‫من رفتم این وسایل رو بذارم تو انبار.
‫باشه؟
‫بسیار خب دیلن، ساعت ۵ شد. ‫امتحان الان شروع می‌شه.
‫می‌خوای بریم قهوه بخوریم؟
‫یه روزی، به همه‌ی اینا نگاه می‌کنم...
‫و از خودم می‌پرسم، ‫برای بچه‌ها کار درستی کردم؟
‫هیچی نگفتن.
‫تو این همه گندی که زدی کاری نکردن.
‫نه، نمی‌خوام قهوه بخورم.
مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫بیا.
‫چه فرمایشی داری؟
‫ببخشید، ‫یه بازرسی معمولی... خسته‌کننده‌ست.
‫دنبال ادوارد لامونت می‌گردم.
‫ادوارد یا ادی؟ ‫اگه ادی رو می‌خوای، پیداش کردی.
‫و اگه ادوارد رو بخوام چی؟ ‫مشکلی با صبر کردن ندارم.
‫باید خیلی صبر کنی. ‫بابام درست قبل کریسمس مرد.
‫- متاسفم. ‫- نه، نباش.
‫همه این زنا از ناکجاآباد پیداشون شد، ‫کلی چیزای دیگه هم بود.
‫برو تو، تو! هیس، هیس! تو، برو تو!
‫تمام مدت فکر می‌کنی یه نفر رو می‌شناسی،
‫به حرفاش اعتماد می‌کنی، ‫آخرش می‌بینی توانایی انجام هر کاری رو داشته.
‫- می‌خوای گواهی فوت رو ببینی؟ ‫- نه.
‫-مشکلی ندارم، اگه به کارت میاد... ‫- ببخشید.
‫برو تو! برو، برو.
‫قبل از اینکه نظرمون رو بهت بگیم، ‫می‌خوام بگم آفرین.
‫آقای بومن مقاله‌ت رو نشونم داد،
‫و واضحه که کلی درباره‌ی موضوع مطالعه کردی،
‫برای همین اول می‌خوایم ازت تقدیر کنیم.
‫- چی میگی؟ ‫- ممنونم.
‫خیلی زحمت کشیده، مگه نه رفیق؟
‫براش خیلی مهمه، راگبی بازی کردن.
‫- و بهتر شدن تو تاریخ. ‫- آره، قطعاً.
‫هدف اینه دیگه.
‫ما جفت‌مون یه نگاهی به مقاله‌ت انداختیم،
‫و کارهای عالی زیادی توش بود،
‫ولی هیچ‌ کدوممون احساس نکردیم ‫اون پیشرفتی که دنبالش بودیم رو دیدیم.
‫- چمبرلین تردید کرد. ‫- ولی من دارم برعکسش رو میگم.
‫نتونست بایسته.
‫ولی چیزی که من میگم اینه که اون
‫تو یه کشور دوردست جنگ نمی‌خواست.
‫دقیقا. ‫تو کلاس این رو مرور کردیم.
‫مردی که نمی‌تونه مشکلاتش رو حل کنه.
‫سعی می‌کنی استدلال کنی که این شرافتمندانه است.
‫احتمالاً راحت‌تره که استدلال کنی ‫که ضعیف یا بزدلانه‌ست.
‫پس یعنی نمی‌تونم تو مسابقه بازی کنم؟
‫سالی بیست و پنج هزارتا کوفتی می‌گیره، ‫که چی بشه؟
‫گم شو!
‫بعد از بلایی که سرش آوردی؟ ‫مامانم رو!
‫- بس کن! ‫- این درباره‌ی من نیست!
‫این درباره‌ی من نیست! ‫اونا منو تنبیه نمی‌کنن!
‫تو... تو نمی‌فهمی.
‫خیلی خب، دارن تو رو تنبیه می‌کنن! ‫من بخاطر تو عصبانی‌ام!
‫دیلن...
‫بیا.
‫آنی!
‫آنی! در رو باز کن!
‫- آنی، منم! پشت درم! ‫- کریگ، ببخ...
‫ببخشید، ببخشید، یه کم جوگیر شدم.
‫اومدی.
‫منو اینجا مثل یه احمق تمام‌عیار معطل کردی.
‫خدای من!
‫اون در کوفتی رو باز کن.
‫آنی... در رو باز کن.
‫لعنتی، پس خودم با کلید خودم میام تو.
‫لعنتی، لعنتی!
‫نمی‌تونی منو از خونه‌ی کوفتی ‫خودمم بیرون نگه داری، آنی.
‫خدای من.
‫می‌خوای چیکار کنی، ‫از توی سوراخ کوفتی در بهم غذا بدی؟
‫لعنت به این زندگی.
‫چی بگم.
‫فکر می‌کردم از این چیزا، ‫از این بازی‌ها عبور کردی.
‫آنی، من گزارش پزشکی قانونی کیف‌دستی رو دارم.
‫می‌خوای ببینیش یا نه؟
‫سلام! ‫می‌دونم داری منو می‌بینی.
‫من دارم همه‌ چی رو طبق روال انجام میدم. ‫دقیق دقیق.
‫این مزخرفه.
‫گور بابات.
‫نقشه‌ت همینه ‫که کاری کنی پشت دوربین در سرت داد بزنم؟
‫می‌دونم اونجایی.
‫ببین، گزارش پزشکی قانونی اینجاست.
‫خیلی ذوق داشتم که نشونت بدم.
‫حالا ببین چه کاری دستم میدی... ‫دارم به زور وارد خونه‌ی کوفتی خودم میشم!
‫دوستت دارم.
‫یادت هست؟ دوستت دارم.
‫متنفرم که باعث میشی اینطور دعوا کنیم.
‫این منو تحریک می‌کنه. می‌دونی که می‌کنه. ‫چرا می‌خوای این کار رو بکنی؟
‫تعجبی نداره که آخرش ‫کارشون به روزنامه‌ها کشید.
‫اون باهات حرف می‌زنه.
‫ولی نه توی خونه.
‫پال میگه باید برم پیش پلیس.
‫میگه... یه چیزایی تو دفتر خاطرات مامان هست
‫که باید در موردشون بدونن.
‫ولی قبل از اینکه بریم، بابا، ‫باید ازت یه سوال بپرسم.
‫باید روتو کنی
‫و تو چشمام نگاه کنی ‫تا بتونم اون سوال رو بپرسم.
‫و باید حقیقت رو بهم بگی.
‫برگرد.
‫بابا؟
‫تو مامان رو کشتی؟
‫نمی‌تونستی فقط بذاری بره؟
‫متاسفم، آقا، ‫ولی اونا نخواستنش.
‫اونا نمی‌خواستن ‫چیزی که تو می‌گی رو بشنون.
‫- ببخشید، یعنی چی؟ ‫- خب، اونا مقاله‌ام رو دوست نداشتن.
‫از اینکه اومدم پیش تو
‫و ازت کمک خواستم خوششون نیومد.
‫و تو نتونستی. ‫بهم یاد ندادی.
‫تو گند زدی.
‫دیلن، متاسفم که اینجوری حس می‌کنی، ‫ولی اینطور نیست...
‫تو داشتی برای خودت بهم یاد می‌دادی.
‫وقتی داشتی با من حرف می‌زدی ‫به فکر خودت بودی.
‫بهترین بازیکنت، و بازم... ‫تو گند می‌زنی بهش!
‫- از این کلمه استفاده نکن! ‫- چرا؟
‫می‌خوای دوباره سر من خالیش کنی؟
‫کاری که زنت با بابام کرد، تقصیر توئه، ‫تقصیر من نیست!
‫تو حتی خودتو انتخاب نمی‌کردی، قربان.
‫چون بزدلی.
‫- از این کلمه استفاده نکن. ‫- تو بزدلی!
‫- فقط مراقب حرف زدنت باش. ‫- نه، آقا! تو مراقب حرف زدنت باش!
‫تو نمی‌جنگی.
‫برای همه این سخنرانی رو می‌کنی
‫که چطور همه باید پشت هم باشن،
‫ولی برای هیچ ‌کی هیچ غلطی نمی‌کنی.
‫تعجبی نداره که مردم
‫دارن انگشت اتهام سمتت می‌گیرن. ‫تعجبی نداره که همه رفتن.
‫حالا می‌خوای چی کار کنی؟
‫یالا، قربان. ‫چیکار می‌خوای بکنی که درستش کنی؟
‫همین فکر رو می‌کردم.
‫متاسفم.
‫اگه اون خوشحالت می‌کنه، ‫من کی‌ام که بخوام قضاوت کنم؟
‫دیگه دخالت نمی‌کنم.
‫رئیس؟ رئیس، دختره اومده.
‫- میخواد یه اظهارنامه جدید بهمون بده. ‫- بیا.
‫سلام، ‫شما با تلفن آلانا پالی تماس گرفتید.
‫لطفا پیغام بذارید، ‫بعدا باهاتون تماس می‌گیرم.
‫می‌خوام همه‌ چی رو بهتون بگم، ‫ولی می‌خوام پال بمونه.
‫آلانا، همه‌ چی طبق خواسته خودته.
‫خب...
‫مامان و بابا خیلی دعوا می‌کردن.
‫این اولین چیزه.
‫شبا،
‫یه بار بعد از اینکه فکر کردن ‫دارم درس میدم،
‫ولی هنوز تو خونه بودم.
‫اون ازش می‌ترسید.
‫- فکر می‌کنی می‌ترسید؟ ‫- می‌دونم که می‌ترسید.
‫خودش بهت گفت؟
‫توی دفتر خاطراتش نوشته بود.
‫ما دفتر خاطرات مامان رو داشتیم. من...
‫من صفحه‌هاش رو کَندم ‫چون خصوصی بودن.
‫و اون صفحه‌ها الان کجان؟
‫اون و مایکل سوزوندنشون.
‫اون نگرانه که به‌خاطر این کار ‫به دردسر بیفته،
‫ولی بهش گفتم نباید نگران باشه.
‫بهترین کار اینه که همه‌ چی رو به شما بگه.
‫درسته، آلانا.
‫آلانا، تا وقتی حقیقت رو بهمون بگی،
‫لازم نیست نگران چیزی باشی، باشه؟
‫اون ازش می‌ترسید. ‫همینو نوشته بود.
‫و از اون موقع مدام دارم بهش فکر می‌کنم.
‫چطور... این همه مدت ‫باهاش زندگی کردم،
‫که دوستم داره.
‫ولی من واقعاً نمی‌شناسمش.
‫می‌دونی، اون چی حس می‌کنه.
‫اون در مورد مامانت چی حس می‌کرد؟
‫- و در مورد تو چی حس می‌کنه؟ ‫- در مورد همه ‌چی.
‫اونا... حس نمی‌کنن، مگه نه؟
‫آدمایی مثل اون، ‫چیزای عملی رو بهت میگن،
‫ولی هیچ‌وقت اجازه نمیدن وارد حریمشون بشی.
‫نمی‌تونن.
‫بعدش امروز صبح رفتیم دیدنش، مگه نه؟
‫آره، می‌خواستم ازش بپرسم...
‫تو روش.
‫که مامانت رو کشته؟
‫اینو ازش پرسیدی؟
‫هیچی نگفت.
W W W . M O V I E S H O . C O M