‫♪ گم شدم و دارم دنبال عشقم می‌گردم ♪
‫♪ برام سواله که چرا عشقم ♪
‫♪ پیدا نمی‌شه ♪
‫♪ من گم شدم ♪
‫♪ و دارم دنبال عشقم می‌گردم ♪
‫♪ خدا می‌دونه که عشقم پیشم نیست ♪
‫♪ آره گم شدم ♪
‫♪ و دارم عشقم رو صدا می‌زنم ♪
‫♪ عزیزم، نمی‌خوای لطفاً برگردی خونه؟ ♪
‫♪ من گم شدم ♪
‫♪ و دارم عشقم رو صدا می‌زنم ♪
‫ببخشید. ببخشید، معذرت می‌خوام.
‫بذار کمکت کنم.
‫♪ تنهام ♪
‫ممنون. راستش...
‫اولین باریه که با این میام بیرون. ‫وضعم خرابه، ببخشید.
‫طوری نیست. داری خوب پیش می‌ری.
‫- هی! ‫- از سر راه برو کنار!
‫- یا خدا! ‫- چه مرگته! آروم باش، رفیق. مرتیکه‌ی عجیب‌غریب.
‫سلام، سم نلسون هستم.
‫پیغام بذارید، خودم باهاتون تماس می‌گیرم.
‫سم، باز اولیویا هستم.
‫هنوز قرار ساعت ۱۰
‫با اون آقا از ‫دفتر فدرال دادگستری سر جاشه؟
‫ببخشید که هی پیگیری می‌کنم، فقط...
‫از وقتی اومدی دیگه خبری ازت نداشتم.
‫در هر صورت، احتمالاً تو راهی.
‫[سفارت بریتانیا]
‫برو کنار! از سر راه برید کنار!
‫قطار بعدی خط یو5 سه دقیقه‌ی دیگر می‌رسد.
‫وایساده بودی قهوه‌ای چیزی بگیری؟
‫آره، آره، مهم نیست.
‫- یالا بریم! ‫- برو، برو، برو!
‫پلیس مسلح! خودت رو نشون بده!
‫امنه.
‫اون کوفتی رو خاموش کن.
‫امنه.
‫همه جا امنه.
‫همون‌طور که انتظار می‌رفت.
‫چرا همیشه گزارش‌های دم صبح ‫پوچ از آب درمیاد؟
‫راستش، اطلاعات درست بود...
‫ولی ما به موقع نرسیدیم.
‫خب مظنون کجاست؟
‫بریم!
‫هی!
‫هی.
‫شیفت تمومه.
‫ما داریم می‌ریم.
‫با ما میای بالا؟
‫من شیفت دیگه‌ام.
‫کارت شناساییت؟
‫باشه. مراقب باش.
‫باشه.
‫هی!
‫نایت رایدر.
‫سفری در سایه‌ها به دنیای خطرناکِ ‫مردی که وجود خارجی نداره.
‫- همه چی ردیفه؟ ‫- آره، مشکلی نیست.
‫سم؟
‫سم نلسون؟
‫آره.
‫می تان هستم.
‫امکان نداره منو یادت باشه.
‫سنگاپور.
‫تو قرارداد اِی‌اِم بانک کارآموز بودم.
‫کارم بیشتر آوردن قهوه واسه ‫اونایی بود که شب‌زنده‌داری می‌کردن.
‫- اسپرسو دبل. ‫- آره. آره.
‫یادمه.
‫کارت حرف نداشت.
‫نمیای؟
‫مسافرین عزیز، قطار خط یو5 به مقصد ‫هونو آماده‌ی حرکت است...
‫سم؟
‫من...
‫راستش می‌خوام ایستگاه جلوتر سوار شم.
‫لطفاً فاصله بگیرید.
‫مترجم: مریم سهرابی
‫وقتی اونا هنوز پایینن ‫نمی‌تونیم برق رو وصل کنیم.
‫خودت که می‌دونی!
‫باید شبکه رو دوباره راه بندازیم.
‫همین الان.
‫آره، آره، می‌فهمم. ‫فکر کنم دارم می‌بینم که دارن میان...
‫عجله کنید. باید بریم.
‫تایید می‌کنم که همه‌ی پرسنل خارج شدن.
‫عالیه!
‫خیلی ممنونم.
‫اینم از این.
‫رئیس.
‫ببین، اگه مریضی که مریضی
‫و نباید بیای سر کار.
‫من جات وایمیستم.
‫نه، استراحت کن و زود خوب شو.
‫خداحافظ.
‫اولین شیفت شبته؟
‫بهش عادت می‌کنی.
‫- آره، کی زندگی اجتماعی می‌خواد؟ ‫- آره، راست می‌گی.
‫در مورد اون... ‫می‌تونی یه ساعت بیشتر بمونی؟
‫پائولا مرخصی استعلاجی گرفته ‫و من باید خط یو8 رو پوشش بدم.
‫فقط واسه یه ساعته.
‫تازه تو خط یو5 هیچ اتفاق ‫هیجان‌انگیزی نمی‌افته.
‫- باشه. ‫- مکس.
‫هوم؟
‫خط یو8 وصل شد.
‫آره. باشه. خوبه.
‫همه‌ی راننده‌ها، مرکز کنترل صحبت می‌کنه...
‫سرویس‌دهی در همه‌ی خطوط بدون مشکله.
‫واگن ۲۶۰۰؟
‫به خاطر برف، لطفاً سرعت رو ‫حداکثر تا ۲۵ کیلومتر بر ساعت کم کنید.
‫بله، باشه. مفهوم بود.
‫مسافرین عزیز توجه کنید،
‫به ما اعلام شده که سرعت‌مون رو کم کنیم.
‫پس سفر امروز ممکنه ‫بیشتر از چیزی که فکر می‌کردید طول بکشه.
‫روزت چطور می‌گذره؟
‫پاسپورت گم‌شده؟ ‫جریمه‌های پارکینگ سفیر؟
‫نه، من...
‫سم نلسون.
‫اوه، اون رو پاس دادن به تو، نه؟
‫چند ماهه که داره کلافه‌مون می‌کنه.
‫خب، الان برلینه.
‫دعوتش کردی بیاد؟
‫آره.
‫با یکی از اعضای ‫دفتر فدرال دادگستری جلسه می‌ذاریم.
‫فکر کنم آرنولد گوث رو توی لابی دیدم.
‫موفق باشی.
‫آلمان همیشه اون‌قدری که تبلیغ می‌کنن ‫منظم و دقیق نیست.
‫خب، تو برلین چیکار می‌کنی؟
‫من...
‫فقط واسه یه جلسه اینجام.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫ادغام کومرتس‌بانک؟
‫آها. نمی‌تونی بگی.
‫رازداری در مورد مشتری.
‫کاملاً درک می‌کنم.
‫نمی‌خوام فضولی کنم.
‫اون مطلب رو توی اف‌تی دیدم.
‫هواپیماربایی کینگدم... بازجویی‌ها.
‫خیلی سختی کشیدی.
‫هی، من می‌فهمم.
‫من اگه بودم داغون می‌شدم.
‫منظورم اینه که هیچ‌وقت اونو تجربه نکردم، ‫ولی خب، چیزای دیگه چرا.
‫یه جدایی بد.
‫خیلی آدمِ عوضی‌ای بود.
‫همه‌ی زندگیم رو پاک کردم. ‫حالا اینجام.
‫مارشا نلسون؟
‫مارشا اسمیت نلسون.
‫تو چطوری...
‫اینا اشتباهی واسه من فرستاده شدن.
‫زنگ زد.
‫مجبورمون کرد کل این راه رو پیاده بیایم.
‫کل هفته رو می‌مونی؟
‫فقط چند روز.
‫با خودت خلوت کردی؟
‫شانس آوردم پیدات کردم، نه؟
‫یا شایدم نه.
‫ممنون که تا اینجا اومدی.
‫زحمتی نبود.
‫تولدته؟ یا روز ولنتاین؟
‫نه. یه جور...
‫یه جور سالگرده.
‫امروز چقدر شلوغه.
‫جالب اینه که آژانسم روی یه کمپین کار کرد ‫تا مردم بیشتر از مترو استفاده کنن.
‫تو چی؟
‫شغلت چیه؟
‫بذار حدس بزنم.
‫تو ان‌جی‌او کار می‌کنی؟
‫کمک‌های بشردوستانه؟
‫درسته؟ نه.
‫مچم رو گرفتی. پزشک داوطلبم.
‫می‌دونستم.
‫آره. عالیه.
‫راستی تتوی قشنگی داری.
‫اوه.
‫آره...
‫فقط یه یادگاری از دوران جوونی و کله‌شقیمه.
‫چه جالب.
‫یه کم پول خرد بهش بده.
‫- یا یه دونه قرص. ‫- فرن.
‫- ای بابا. ‫- شرمنده.
‫مردم می‌گن برلین ارزون نیست، ‫ولی خدایی،
‫فکر کنم نسبت به اجاره‌ای که می‌دی ‫فضای خیلی بیشتری گیرت می‌آد.
‫کجا می‌ری؟
‫دو ایستگاه دیگه پیاده می‌شم.
‫ببخشید. معذرت می‌خوام.
‫ببخشید.
‫لطفاً. اجازه بدید رد شم.
‫نباید اون مسائل شخصی رو مطرح می‌کردم.
‫فقط می‌خوام باهات حرف بزنم چون...
‫- ببخشید. برید کنار. ‫- واقعاً به یه فرصت شغلی نیاز دارم.
‫اگه راهی هست که بتونم از راهنماییت استفاده کنم،
‫یا دارم پررویی می‌کنم ولی،
‫- اگه جایی واسه استخدام داشتید... ‫- خب...
‫رزومه‌ات رو برام بفرست.
‫عالیه.
‫صبر کن. ایمیلت رو ندارم...
‫لوکاس، بیا اینجا.
‫آهای! هی، هی، هی! یواش‌تر. آروم باش.
‫- تو برو. ‫- باشه.
‫اینجا. ربکا! هی!
‫بخشی از راه‌حل باش، ‫نه بخشی از آلودگی.
‫برش دار. زود.
‫دیدی...
‫مثل اینکه خوب از پس‌شون برمی‌آی.
‫- ممنون. ‫- آره.
‫موزه چه ساعتی باز می‌شه؟
‫ساعت ده. ولی ده و نیم که بشه، ‫صفش کیلومتری می‌شه. واسه همین...
‫اونم تو این هوا...
‫ای بابا. شما بریتانیایی‌ها ‫همون‌قدر که عاشق صف وایسادنید،
‫عاشق غر زدن در مورد هوا هم هستید.
‫جوّش گرم و صمیمی‌یه. بیا دیگه.
‫خوبی؟
‫جورج، چی شده؟
‫- آقا، نمی‌شه پیاده بریم؟ ‫- کلاً سه ایستگاه با این قطار راهه.
‫عملاً می‌تونی نفست رو حبس کنی تا برسیم. ‫بریم.
‫هی،
‫- بیا دیگه. ‫- می‌شه فقط...
‫لطفاً جلوی پات رو نگاه کن.
‫آره بچه‌ها، همین قطاره.
‫یالا، یالا، یالا. ‫برید، برید، برید.
‫دوتا دوتا بمونید. یالا بریم.
‫یک، دو، سه، ‫چهار، پنج، شش، هفت...
‫آروم، آروم، آروم. ‫هشت، نه، ده، یازده،
‫دوازده، سیزده، چهارده، پانزده...
‫هی، چی شده؟ مشکل از قطاره؟
‫- چیه؟ ‫- آقا، من نمی‌تونم.
‫فکر کنم بتونی، جورج. یالا.
‫آقا، می‌شه فقط یه لحظه صبر کنید؟
‫جورج، می‌شه سوار شی لطفاً؟
‫فقط سوار قطار شو.
‫فقط بیا تو لطفاً.
‫- لعنتی. ‫- خیلی مایه‌ی خجالته.
‫- دخترا، لطفاً. ‫- خفه شو، ربکا.
‫- خوبی؟ ‫- آره، خوبم.
‫فقط جورج مثل همیشه نگرانه.
‫یالا بریم.
‫آقا. حجم اینترنتم تموم شد. چیکار کنم؟
‫نمی‌دونم. با همدیگه حرف بزنید.
‫خدا اون روز رو نیاره ‫که بخواید آلمانی تمرین کنید.
‫یه کابوس تمام‌عیاره.
‫انگلیسی بلدی، نه؟ آره.
‫آره، همین فکر رو می‌کردم.
‫کار احمقانه‌ای نکن، خب؟
‫هی، رفیق.
‫ببخشید.
‫خوبی؟
‫می‌دونم داری چیکار می‌کنی.
‫- یه چیزی توی کوله‌پشتی داری، نه؟ ‫- برو بابا.
‫چیزی توی کیفته؟
‫- آره. گورت رو گم کن! ‫- چی؟ چی تو کیفته؟
‫بهم دست نزن، مرتیکه.
‫- فقط آروم باش. منظورم اینه که... ‫- مشکلی پیش اومده؟
‫به تو ربطی نداره.
‫شاید بهتر باشه یه چکش کنید، رفتارش عجیبه.
‫- همون که کوله‌پشتی داره؟ ‫- آره، همون که کوله‌پشتی داره.
‫این آقا؟
‫هی، مواظب باش. ‫صبر کن. یا خدا.
‫ببخشید!
‫می‌شه لطفاً همون‌جا وایسید؟
‫از سر راه برید کنار، ‫لطفاً. هی. دارم با تو حرف می‌زنم.
‫وایسا.
‫چرا؟ من که کار اشتباهی نکردم.
‫ولی می‌شه بلیتتون رو نشون بدید؟
‫جلومو گرفتید چون بلیت ندارم،
‫یا چون رنگ پوستم تیره است؟
‫توی کوله‌پشتیت چیه؟
‫لعنت بهت.
‫باید آروم باشی، خب؟
‫ما خیلی هم آرومیم. پس، بگو اون تو چیه؟
‫دخترا، گوشی‌ها! زود باشید.
‫می‌دونستم باید شارژش می‌کردم.
‫- تو کیف چیه؟ ‫- پسر، همه‌ش چرنده.
‫- فقط دارم سعی می‌کنم باهات حرف بزنم. ‫- داری اشتباه می‌کنی، باشه؟
‫- ما یه کمی نگرانیم. ‫- من کار اشتباهی نکردم.
‫آقا، ما فقط می‌خوایم بدونیم توی کیفت چیه.
‫لازم نکرده بدونید تو کیف من چیه. ‫دست از سرم بردارید.
‫باشه.
‫- آقا، فقط از قطار پیاده شید. ‫- من پیاده نمی‌شم.
‫پیاده شو برو روی سکو.
‫- کاملاً داری اشتباه می‌کنی، خب؟ ‫- همین الان. فهمیدی؟
‫- فقط کیف رو بذار زمین. ‫- گمشو بابا.
‫- وای خدای من. ‫- آروم باش.
‫اون که اصلاً کاری نکرد.
‫ولم کنید لعنتیا!
‫- دارید اشتباه می‌کنید. ‫- آروم باش.
‫مقاومت نکن.
‫درست میشه. تمومش کن.
‫لطفاً، من کار اشتباهی نکردم!
‫دو قدم برید عقب.
‫خیلی آروم کیف رو دربیار.
‫آروم. آروم.
‫هیچی نیست.
‫خب، داستانش چیه؟
‫پناهنده‌ست.
‫چیزی واسه دیدن نیست، به راهتون ادامه بدید.
‫بابت این سوءتفاهم متاسفم.
‫اون آقا اصلاً کاری کرده بود؟
‫نه. پلیس‌ها کاملاً بر اساس ‫تبعیض نژادی باهاش برخورد کردن.
‫فقط پلیس‌ها این‌ جوری نیستن.
‫مرکز کنترل...
‫واگن ۲۶۰۰ صحبت می‌کنه.
‫فوری به کد ۷۰۰ نیاز دارم.
‫مکس...
‫«کد ۷۰۰» یعنی چی؟
‫باید بره دستشویی.
‫می‌خوای به مسئول ایستگاه ‫«اونتر دن لیندن» خبر بدم؟
‫باشه.
‫صفرصفر. صدام رو شنیدی؟
‫اوتو؟
‫تو اینجا چی کار می‌کنی؟
‫اوتو؟
‫مخاطب مورد نظر در دسترس نمی‌باشد...
‫جواب بده، مارکو.
‫مخاطب مورد نظر در دسترس نمی‌باشد...
‫لطفاً پیغام بگذارید.
‫منم. نمی‌تونم این کار رو بکنم.
‫باهام تماس بگیر.
‫لعنتی!
‫مسافرین عزیز،
‫قطار چند دقیقه‌ی اینجا توقف می‌کند.
‫مسافرین می‌تونن برای ادامه‌ی مسیر، ‫همین‌جا از قطار پیاده بشن.
‫فکر کنم بهتره همین‌جا پیاده شیم. ‫حال جورج زیاد خوب به نظر نمیاد.
‫به زور سوار قطارش کردیم.
‫بیا صبر کنیم. فقط یه کم.
‫هیچی مثل یه ذره هیجان ‫واسه شروع هفته نمی‌شه، نه؟
‫ببخشید. دیدم راننده پیاده شد. ‫همه چی مرتبه؟
‫- راننده حالش خوبه. مشکلی نیست. ‫- وقتی دیدمش زیاد سرحال نبود.
‫شاید بتونید، نمی‌دونم، ‫یه سری بهش بزنید؟
‫ممنون.
‫خواهش می‌کنم.
‫اوتو؟
‫چی شده؟
‫همه چی مرتبه؟
‫همه چی ردیفه. فقط کد ۷۰۰ـه.
‫فکر کردم تعلیق شدی؟
‫- هی، می‌شه با من حرف بزنی؟ ‫- مشکلت چیه؟
‫فقط دست از سرم بردار.
‫عذر می‌خوام، مرکز کنترل.
‫واگن ۲۶۰۰ صحبت می‌کنه...
‫آماده‌ی حرکتیم.
‫لطفاً فاصله بگیرید.
‫مطمئنم سم دلیل موجهی داره ‫که الان اینجا نیست.
‫ببین، می‌فهمم. تازه اومدی اینجا. ‫می‌خوای خودی نشون بدی.
‫ولی واقعاً این جلسه لازمه؟
‫و اگه هست، آقای نلسون دقیقاً کجاست؟
‫سم خیلی دلش می‌خواست این رو ببینید.
‫دارم به چی نگاه می‌کنم؟
‫تصاویر دوربین مداربسته‌ی کنترل مرزی هامبورگ.
‫- چطور به اینا دسترسی پیدا کردی؟ ‫- فقط نگاهش کنید.
‫سم فکر می‌کنه این همون کسیه که دنبالشه.
‫کسی که مسئول هواپیماربایی کینگدم بوده.
‫مرکز کنترل. فکر کنم باید راننده‌ی
‫واگن ۲۶۰۰ رو جایگزین کنیم.
‫دریافت شد. انتقالش می‌دم.
‫شاید بهتر باشه پای رئیس رو نکشیم وسط؟
‫اوتو همین‌جوری هم به قدر کافی دردسر داره.
‫اصلاً نباید سر کار می‌بود.
‫فکر کنم...
‫حالش زیاد خوب نیست.
‫دریافت شد.
‫واگن ۲۶۰۰...
‫متوجه شدم که ناخوش احوال هستی.
‫داریم یه راننده‌ی جایگزین رو آماده می‌کنیم.
‫مرکز کنترل، واگن ۲۶۰۰ صحبت می‌کنه.
‫نیازی نیست. حالم خیلی بهتره.
‫چه خبره؟
‫همه چی هماهنگ شده، اوتو.
‫- بله، اما من... ‫- تو ایستگاه بعد جایگزین می‌شی.
‫لعنتی. باورم نمی‌شه این اتفاق داره می‌افته.
‫بسیار خب. این ایستگاه پیاده می‌شیم.
‫بچه‌ها، بریم.
‫یالا. حواستون کجاست.
‫بسیار خب. ایستگاه بعدی نوبت ماست.
‫پاشید. کیف‌هاتون رو بردارید. ‫چیزی جا نذارید.
‫دیگه برنمی‌گردیم.
‫- دکمه رو بزن. دکمه رو بزن. ‫- فکر کردی دارم چیکار می‌کنم؟
‫- می‌شه... می‌شه فقط... ‫- جورج، قبلاً امتحانش کردیم.
‫- آقا، در باز نمی‌شه. ‫- آقا.
‫- آقا، باز نمی‌شه. آقا! ‫- آقا، در باز نمی‌شه.
‫هی!
‫باز کن.
‫یکی میاد جات.
‫درها رو باز کن.
‫جالبه.
‫آقا، می‌خواستیم پیاده بشیم.
‫۲۶۰۰، لطفاً جواب بده.
‫مشکلی نیست. ایستگاه بعدی پیاده می‌شیم.
‫برگردید سر جاهاتون.
‫لطفاً، مواظب باشید. ربکا.
‫فقط بشینید سر جاتون.
‫جورج.
‫خوبی؟
‫پس، ایستگاه بعدی نوبت ماست دیگه، نه؟
‫۲۶۰۰، باید در ایستگاه بعدی توقف کنی.
‫صفرصفر، چه خبره؟
‫باهام حرف بزن.
‫۲۶۰۰؟
‫صفرصفر؟
‫راننده، از سیگنال قرمز رد شدی.
‫اوتو؟ لطفاً جواب بده.
‫خیلی خب، همین الان.
‫بشین سر جات!
‫گفتم، «بشین سر جات.» ‫گفتم، «بشین سر جات.»
‫نمی‌دونم. می‌فهمیم چی شده.
‫باید برم... می‌شه رد شم، لطفاً؟ ممنون.
‫- یه کم به این آقا فضا بدید. ‫- یالا، بیدار شید دیگه بچه‌ها.
‫- نمی‌تونم این کار رو بکنم، نمی‌تونم. ‫- آقا؟ آقا، جورج داره از ترس سکته می‌کنه.
‫- کالین؟ ‫- آره، دارم سعی می‌کنم.
‫جورج. جورج، نه!
‫- به آلارم دست نزن. داری چیکار می‌کنی؟ ‫- می‌خوام برم بیرون.
‫جورج، داری چیکار می‌کنی؟
‫برو اونور، احمق، گمشو! برو پی کارت!
‫اوتو؟ اوتو، لطفاً جواب بده.
‫- به من نگاه کن. ‫- قطار واینمیسته.
‫چرا واینمیسته؟
‫در رو باز کن.
‫در رو باز کن لعنتی!
‫اوتو، باید قطار رو متوقف کنی.
‫مکس! چی کار کنم؟
‫یالا دیگه!
‫چه غلطی داری می‌کنی؟ ‫خیلی تند می‌ری. سرعت رو کم کن.
‫سرعت رو کم کن. هی!
‫سرعت رو کم کن! هی! این چه...
‫خوبی؟
‫- آره. ‫- آره؟
‫آره؟
‫خوبی؟ آره؟
‫چرا این‌قدر تند می‌روندی؟
‫تو نمی‌فهمی. ‫یه اتفاقاتی داره می‌افته.
‫- می‌دونم. ‫- من...
‫دیگه نمی‌خوام این کار رو بکنم.
‫هی!
‫نمی‌تونی بری.
‫اما باید بریم کمک بیاریم. ‫توی قطار پلیس بود،
‫- می‌خواستم... ‫- می‌دونم. حساب پلیس‌ها رو رسیدم.
‫صبر کن. تو چطوری اومدی اینجا؟
‫تو اوتویی، درسته؟
‫تو کی هستی؟
‫اوتو، گوش کن چی میگم.
‫من دارم این قطار رو می‌دزدم.